71925 یدکی (یَ دَ) [ تر - فا. ] (ص .) قطعات اضافی که برای جایگزین کردن قطعات خراب شدة یک دستگاه نگه داری می شود. 1


71926 یر به یر شدن (ی . ب . ی . شُ دَ) (مص ل .) بی حساب شدن، نه بدهکار بودن و نه طلبکار بودن . 1


71927 یرا (یَ) (اِ.) چین و شکن . 1


71928 یراعه (یَ عَ یا ع ِ ) [ ع . یراعة ] (اِ.) 1 - گول و بد دل . 2 - شترمرغ ماده . 3 - بیشه نشیب، نیستان - ناک . 4 - کرم شب تاب . 1


71929 یراق (یَ) [ تر. ] (اِ.) 1 - ساز و برگ اسب . 2 - سلاح . 1


71930 یراق کوبی ( یراق کوبی .) [ تر - فا. ] (حامص .) کوبیدن و نصب کردن یراق در و پنجره از قبیل قفل و لولا و دستگیره و مانند آن . 1


71931 یرغو (یَ) [ تر. ] (اِ.) 1 - عوارضی که برای رسیدگی به جرایم گرفته می شد (ایلخانان ). 2 - سیاست . 3 - بازرسی، مجلس محاکمه . 1


71932 یرقان (یَ رَ) [ ع . ] (اِ.) بیماری زردی، نوعی بیماری که در اثر اختلالات کبد به وجود می آید. 1


71933 یرلیغ (یَ) [ تر. جغ . ] (اِ.) حکم و فرمان پادشاه . ؛ یرلیغ خانی : فرمان پادشاه (ایلخانان و دوره های بعدی ). 1


71934 یرمغان (یَ مَ) (اِ.) ارمغان، تحفه . 1


71935 یرنداق (یَ رَ) [ تر. ] (اِ.) 1 - روده . 2 - تسمه و دوال نرم و سفید. 1


71936 یزدادی (یَ) (اِمر.) 1 - قلیه و قیمه را گویند که بعد از پخته شدن تخم مرغ بر بالای آن ریزند. 2 - کوفته که در آن تخم مرغ پخته باشد. 1


71937 یزدان (یَ) [ په . ] (اِ.) خدا، خداوند. 1


71938 یزنه (یَ نِ) (اِ.) آیزنه ؛ شوهر خواهر. 1


71939 یزک (یَ زَ) (اِ.) پیش قراول، جلودار. 1


71940 یسار (یَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - طرف چپ . 2 - چهره ای که د یدن آن نحوست و شومی می آورد. 1


71941 یساق (یَ) [ تر - مغ . ] (اِ.) 1 - سیاست . 2 - فسق (سنگلاخ ). 3 - ترتیب و ساختگی . 1


71942 یساول (یَ وُ) [ تر. ] (اِ.) جلودار، پیش قراول . 1


71943 یسر ( یسر .) (اِ.) 1 - درخت محلب (آلبالوی تلخ ) را گویند که از چوب آن سابقاً جهت ساختن مسواک برای شست و شوی دندان ها استفاده می کردند. 2 - چوب درخت بان را گویند که چون محکم و تیره رنگ و معطر است از آن جهت ساختن تسبیح و در منبت کاری استفاده می کنند. 1


71944 یسر (یُ) [ ع . ] (اِمص .) آسانی، فراخی مق عسر. 1


71945 یسنا (یَ) (اِ.) 1 - پرستش، ستایش . 2 - یکی از بخش های اوستا که در هنگام مراسم مذهبی خوانده می شود. 1


71946 یسیر (یَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کم، اندک . 2 - سهل، آسان . 3 - قمارباز. 1


71947 یشت (یَ شْ) (اِ.) 1 - پرستش، ستایش . 2 - بخشی از اوستا در ستایش آفریدگار و امشاسپندان . 1


71948 یشتن (یَ تَ) (مص ل .) 1 - ستایش کردن، نیایش کردن . 2 - دعا خواندن هنگام غذا خوردن . 1


71949 یشته کردن (یَ تِ. کَ دَ) (مص ل .) دعا خواندن، نماز کردن . 1


71950 یشم (یَ) (اِ.) یشپ ؛ از سنگ های معدنی گران بها به رنگ های سبز تیره و کبود. 1


71951 یشمی (یَ) (ص .) رنگ سبز تند، به رنگ یشم . 1


71952 یشپ (یَ) (اِ.) نک یشم . 1


71953 یشک (یَ) (اِ.) دندان، دندان پیشین . 1


71954 یطاق (یَ) [ تر. ] (اِ.) خوابگاه . 1


71955 یعسوب (یَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پادشاه زنبوران عسل . 2 - رییس بزرگ . 1


71956 یعقوب (یَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کبک نر. ج . یعاقیب . 2 - پسر اسحق و پدر حضرت یوسف . 1


71957 یعنی (یَ) [ ع . ] (جملة فعلی ) 1 - قصد می کند او (مفرد مذکر غایب از فعل مضارع از مصدر عنایت ). 2 - در فارسی : بدین معنی، چنین معنی می دهد. ؛ یعنی کشک کنایه از: دانستن جواب سر بالای طرف، یا فهمیدن مقصود باطنی اوست که مخالف میل درک کننده است . 1


71958 یغام (یَ) (اِ.) غول بیابانی . 1


71959 یغلاوی (یَ) (اِ.) 1 - تابة کوچک دسته دار. 2 - کاسة کوچک دسته دار مخصوص غذا گرفتن سربازان . 1


71960 یغلغ (یَ لَ) [ تر. ] (اِ.) تیر پیکان دار. 1


71961 یغما (یَ) [ تر. ] (اِ.) 1 - تاراج، غارت، چپاول . 2 - نام شهری در ترکستان که زیبارویان آن معروف بودند. 1


71962 یغماگر (یَ گَ) [ تر - فا. ] (ص مر.) غارتگر، تاراج گر. 1


71963 یغمایی (یَ) [ تر - فا. ] 1 - (ص نسب .) منسوب به یغما. 2 - خوبرو، زیبا. 1


71964 یغور (یُ) [ تر. ] (عا.) بزرگ، درشت، بدشکل . 1


71965 یفاع (یَ) [ ع . ] (اِ.) زمین بلند، پشته . 1


71966 یقطین (یَ) [ ع . ] (اِ.) هر بوته که بر زمین پهن شود چون خربزه، کدو، خیار و جز آن . 1


71967 یقظان (یَ) [ ع . ] (ص .) بیدار، هوشیار. 1


71968 یقظه (یَ ظِ) [ ع . یقظة ] (اِمص .) بیداری، هوشیاری . 1


71969 یقنعلی بقال (یَ نَ. بَ قُ) (اِ.) کنایه از آدم فقیر و بی اهمیت و کسی است که سرش به کلاهش نیرزد و ارزش اجتماعی نداشته باشد. 1


71970 یقه (یَ قِ) [ تر. ] (اِ.) نک یخه . 1


71971 یقه سفید ( یقه سفید . س ) [ تر - فا ] (ص مر.) 1 - (عا.) کارمند دفتری یا دارای شغلی که مستلزم آلودگی دست و لباس نیست . 2 - (عا.) کسی که دستش به دهانش می رسد. 1


71972 یقه چرکین ( یقه چرکین . چِ) [ تر - فا. ] (ص مر.) (عا.) تنگدست، بیچاره . 1


71973 یقین (یَ) [ ع . ] (ص .) بدون شک، بی گمان . 1


71974 یقین کردن (یَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) باور کردن . 1


71975 یقیناً ( یقیناً . نَ نْ) [ ع . ] (ق .)قطعاً، مسلماً، مطمئناً، از روی یقین . 1


71976 یل (یَ) (ص .) پهلوان، دلاور. ج . یلان . 1


71977 یلامق (یَ مِ) [ معر. ] (اِ.) جِ یلمق . 1


71978 یلب (یَ لَ) [ ع . ] (اِ.) جوشن چرمین . 1


71979 یلدا (یَ) (اِ.) این واژه سُریانی و به معنای تولد و زایش است . یعنی تولد مهر (متیرا) در شب اول زمستان که بلندترین شب سال است و ایرانیان به یُمن تولد مهر در این شب جشنی برپا می کنند. 1


71980 یللی (یَ لَ) (اِ.) (عا.) 1 - وقت تلف کردن، عمر را به بطالت گذراندن . 2 - بیکارگی و تنبلی و تن آسانی کردن . 1


71981 یللی تللی کردن ( یللی تللی کردن . تَ لَُ. کَ دَ) (مص ل .) ولگردی و هرزه گردی کردن، عمر را به بطالت گذرانیدن . 1


71982 یلمان (یَ) (اِ.) 1 - لبة تیغ . 2 - ضرب شمشیر. 1


71983 یلمق (یَ مَ) [ معر. ] (اِ.) معرب یلمة فارسی به معنی قبا. ج . یلامق . 1


71984 یلمه (یَ مِ) (اِ.) قبا. 1


71985 یله (یَ لَ یا لِ) (ص .) 1 - رها، ول . 2 - آزاد. 3 - هرزه، بیهوده . 4 - تنها، منفرد. 5 - کج . 1


71986 یله دادن ( یله دادن . دَ) (مص م .) لم دادن، تکیه دادن به چیزی به نحوی که بدن در حال استراحت کامل قرار گیرد. 1


71987 یله کردن ( یله کردن . کَ دَ) (مص م .) رها کردن، واگذاشتن . 1


71988 یلوه (یَ وِ) (اِ.) مرغ کوچکی که می گویند در اثر باران به وجود می آید. 1


71989 یلک (یَ لَ) (اِ.) کلاه گوشه، گوشه ای از کلاه یا تاج . 1


71990 یلی زن (یَ. زَ) (ص فا.) خواننده . 1


71992 یمام (یَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کبوتر دشتی، کبوتر صحرایی . 2 - اراده، قصد. 1


71993 یمن (یُ مْ) [ ع . ] (اِ.) خیر و برکت، خجستگی . 1


71994 یمن ناصیت ( یمن ناصیت . ص یَ) [ ع . ] (ص .) 1 - خوش - اقبالی . 2 - صداقت، بی گناهی . 1


71995 یمین (یَ) [ ع . ] (اِ.)1 - سمت راست . 2 - سوگند، قسم . 1


71996 ینابیع (یَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ ینبوع ؛ چشمه ها. 1


71997 ینبوع (یَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چشمة بزرگ . 2 - جوی بسیار آب . 1


71998 ینگه (یَ گِ) [ تر. ] (اِ.) 1 - یدک، دنباله . 2 - زنی که شب زفاف همراه عروس به خانة داماد می رود. 1


71999 ینگی (یَ گِ) [ تر. ] (اِ.) نو، جدید. 1


72000 ینگی دنیا ( ینگی دنیا . دُ) [ تر - فا. ] (اِمر.) = ینگ دنیا: دنیای جدید، مجازاً: امریکا. 1


72001 یهود (یَ) [ ع . ] (اِ.) بنی اسرائیل، پیروان حضرت موسی . 1


72002 یهودی ( یهودی .) [ ع . ] 1 - (ص .) کسی که دارای دین یهود باشد. 2 - (عا.) کنایه از: آدم خسیس و محافظه کار. 1


72003 یهوه (یَ هُ وَ) [ عبر. ] (اِ.) اسمی است که در تورات بر خدا اطلاق شده است و دلالت بر سرمدیت آن ذات مقدس کند. 1


72004 یواش (یَ) [ تر. ] (ق . ص .)آهسته، آرام، به نرمی . 1


72005 یواشکی (یَ شَ) [ تر - فا. ] (ق مر.) به آرامی و آهستگی . 1


72006 یواقیت (یَ) [ ع . ] (اِ.) جِ یاقوت . 1


72007 یوبه (ب ) (اِ.) آرزو، خواهش . 1


72008 یوبیدن (دَ) (مص م .) آرزو داشتن، میل کردن . 1


72009 یورت [ تر - مغ . ] (اِ.) 1 - چراگاه ایلات و عشایر. 2 - محل خیمه و خرگاه . 3 - مسکن، منزل . 4 - یورد. 1


72011 یورش (رِ) [ تر. ] (اِ.) تاخت و تاز، هجوم . 1


72012 یورغه (غَ یاغ ) [ تر. ] (اِ.) اسب راه رو. 1


72013 یورو (رُ) [ انگ . ] (اِ.) واحد پول مشترک کشورهای عضو اتحادیة اروپا. 1


72014 یوز (اِ.) حیوانی است درنده شبیه پلنگ اما کوچکتر از آن که در قدیم آن را برای شکار تربیت می کردند. 1


72015 یوزباشی [ تر. ] (اِ.) فراشباشی، فراشی که سر دستة صد نفر بود. 1


72016 یوزنده (زَ د) (ص فا.) جستجو کننده . 1


72017 یوزه (زَ یاز) (اِ.) سگ شکاری . 1


72018 یوزپلنگ (پَ لَ) (اِمر.) پستانداری از راستة گوشتخواران و از تیرة گربه ها که دارای اندامی کشیده و بلند است . و به همین جهت می تواند به سرعت بدود. جثه این حیوان کمی از پلنگ کوچکتر است ولی ارتفاع آن به مناسبت درازی دست و پاهایش از پلنگ بیشتر است . 1


72019 یوزک (زَ) (اِمر.) توله سگ شکاری . 1


72020 یوزیدن (دَ) (مص ل .) جُستن، جستجو کردن . 1


72021 یوسف آرا (سُ) (ص فا.) بسیار زیباتر از یوسف، که در زیبایی آرایش دهندة یوسف باشد. 1


72022 یوغ (اِ.) چوبی که هنگام شخم زدن زمین بر گردن گاو می گذارند. 1


72023 یوم (یَ یا یُ) [ ع . ] (اِ.) روز. ج . ایام . 1


72024 یوم البعث (یَ یا یُ مُ لْ بَ) [ ع . ] (اِمر.) روز رستخیز، روز قیامت . 1


72025 یوم الحساب ( یوم الحساب ُ. لْ ح ) [ ع . ] (اِمر.) روز قیامت، روز شمار. 1


72026 یوم الدین ( یوم الدین .) [ ع . ] (اِمر.) روز قیامت، روزشمار. 1


72027 یوم القرار ( یوم القرار . قَ) [ ع . ] (اِمر.) روز قیامت، روز رستخیز. 1


72028 یوم الله ( یوم الله ُ لْ لا) [ ع . ] (اِمر.) روز مقدس، روز گرامی . 1


72029 یوم الموعود ( یوم الموعود . مَ) [ ع . ] (اِمر.) روز قیامت، روز رستخیز. 1


72030 یومیه (یُ یِ) [ ع - فا. ] (ق .) روزانه، مخارج روزانه . 1


72031 یون (اِ.) نمد زین، روپوش زین . 1


72032 یون (یُ) [ فر. ] (اِ.) اتم یا گروهی از اتم های باردار است که یک یا چند الکترون از دست داده است . 1


72033 یونت ئیل [ تر. ] (اِ.) هفتمین سال از دورة 12 سالة ترکی . 1


72034 یونجه (یُ جِ) [ تر. ] (اِ.) گیاهی است از نوع اسپرس که خوراک چهارپایان است . 1


72035 یونسکو (نِ کُ) [ انگ . ]Unesco (اِ.) سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی . 1


72036 یونولیت (یُ نُ) [ انگ . ] (اِ.) نام تجاری ماده ای سبک و متخلخل و معمولاً سفید که در بسته بندی و عایق کاری کاربرد دارد، فیبر سفید. 1


72037 یونیسف (س ) [ انگ . ]Unicef (اِ.) سازمانی وابسته به سازمان ملل متحد که هدفش کمک به بهداشت کودکان و مادران است . 1


72038 یوگا [ سنس . ] (اِ.) مجموعه ای از تمرین های بدنی برای تأمین تن درستی و به دست آوردن قدرت روحی . 1


72039 یویو (یُ یُ) (اِ.) نوعی اسباب بازی کودکان . 1


72040 یک ( یک .) (ص )1 - تنها و بی همتا. 2 - نخست، اول . 3 - (کن .) درجة بالا، بسیار خوب . 1


72041 یک (یَ یا یِ) [ په . ] (اِ.) نخستین شمارة اعداد، واحد. 1


72042 یک اسبه ( یک اسبه . اَ ب) (اِ.) (ص مر.) 1 - دارای یک اسب . 2 - یک تنه، به تنهایی . 3 - (اِ.) آفتاب . 1


72043 یک انداز ( یک انداز . اَ) 1 - (ص مر.) برابر. 2 - (اِ.) تیر کاری که با یک بار انداختن شکار یا دشمن را از پا درمی آورد. 1


72044 یک بخته ( یک بخته . بَ تِ)(ص .) زنی که در زندگی بیش از یک شوهر نکرده باشد. 1


72045 یک بند ( یک بند . بَ) (ق مر.) پیوسته، پشت سر هم . 1


72046 یک تنه ( یک تنه . تَ نِ) (ق .) تنها به تنهایی . 1


72047 یک تیغ ( یک تیغ .) (ص مر.) 1 - متحد در جنگ . 2 - (عا.) یک دست، یکسره . 1


72048 یک جا ( یک جا .) (ق .) 1 - با هم، با یکدیگر. 2 - همگی، به کلی . 1


72049 یک دل (یَ یا یِ. د) (ص مر.) 1 - متحدالقول، یک زبان . 2 - صمیمی، مخلص . 1


72050 یک دنده ( یک دنده . دَ د) (ص مر.) لجوج، خود - رأی . 1


72051 یک رو (ی ) ( یک رو .) (ص مر.) 1 - صمیمی، خالص . 2 - یک دست، یک نواخت . 3 - آن که پشت و روی وی یکی باشد. 1


72052 یک روند ( یک روند . رَ وَ) (ق .) (عا.) پیاپی، پشت سر هم . 1


72053 یک زبان ( یک زبان . زَ) (ق مر.) متفق القول، یک - دل . 1


72054 یک زخم ( یک زخم . زَ) (ص مر.) لقب سام نریمان که اژدهایی را با یک ضربه کشت . 1


72055 یک سان ( یک سان .) (ص مر. ق مر.) 1 - همانند. 2 - برابر. 3 - مساوی . 4 - یک نواخت . 1


72056 یک سر ( یک سر . سَ) (ص مر. ق مر.) 1 - تمام، همگی . 2 - سراسر. 3 - فوری . 4 - مستقیم . 1


72057 یک سره ( یک سره . سَ ر ) (ق مر.) 1 - سراسر، از ابتدا تا انتها. 2 - به کلی، تماماً. 1


72058 یک سره کردن ( یک سره . کَ دَ) (مص م .) تمام کردن، به اتمام رساندن . 1


72059 یک طرفه ( یک طرفه . طَ رَ ف ) [ فا - ع . ] (ص مر.) 1 - از یک جهت، که فقط رعایت یک طرف شده باشد بدون رعایت طرف دیگر. 2 - خیابانی که فقط از یک سوی آن می توان رفت . 1


72060 یک لاقبا ( یک لاقبا . قَ) (ص مر.) (عا.) بی چیز، تهی دست . 1


72115 یکی یکی (یِ. یِ) (ق مر.) 1 - یکی پس از دیگری . 2 - فرداًفرد، هر یک جداجدا. 1


72061 یک لخت ( یک لخت . لَ) (ص مر.) 1 - یکپارچه، یکدست . 2 - آن که همیشه بر یک وضع و حالت باشد و تغییر نکند. 1


72062 یک نواخت ( یک نواخت . نَ) (ق مر.) 1 - یک سان . 2 - یک آوا. 1


72063 یک نورد ( یک نورد . نَ وَ) (ص مر.) به یک طریق، بر یک منوال . 1


72064 یک هزارم (یِ یا یَ. هِ رُ) (عد. کسری ) یک قسمت از هزار قسمت، هزار یک . 1


72065 یک هشتم (یِ یا یَ. هَ تُ) (عد. کسری ) یک جزء از هشت، هشت یکم . 1


72066 یک هفتادم (یِ یا یَ. هَ دُ) (عد. کسری ) یک جز از هفتاد جز، هفتاد یک . 1


72067 یک هوا (یِ یا یَ. هَ) 1 - (ص مر.) جایی که هوای آن تغییر نکند. 2 - (ق مر.) (عا.) مقدار اندک، اندازة کوچک تر: فلانی یک هوا از شما بلندتر است . 1


72068 یک وجبی ( یک وجبی . وَ جَ) (ص نسب .) (عا.) 1 - به قدر یک وجب . 2 - بسیار کوتاه قد. 1


72069 یک ور ( یک ور . وَ) (ق مر.) (عا.) 1 - یک سو، یک طرف . 2 - کج، متمایل . 1


72070 یک وری ( یک وری . وَ) (ص نسب .) یک طرفی، متمایل به یک جهت . 1


72071 یک پهلو ( یک پهلو . پَ) 1 - (ص .) (عا.) لجوج، یک دنده . 2 - (اِ.) به یک طرف دراز کشیدن . 1


72072 یک چند ( یک چند . چَ) (ق .) مدتی، روزگاری . 1


72073 یک کاره ( یک کاره . رِ) (ص مر.) (ق مر.)(عا.)بی - جهت، بیهوده، کار بی معنی . 1


72074 یک کاسه ( یک کاسه . س )(ق مر.)(عا.)یک جا، کلی . 1


72075 یک کلمه ( یک کلمه . کَ لِ مِ) [ فا - ع . ] (ق مر.) متحد، یک سخن، یک زبان، متحدالقول . 1


72076 یک گره ( یک گره . گِ رِ) (ص مر.) هم پیمان، متحد. 1


72077 یکان ( یکان .) 1 - (ق .) یک یک . 2 - (ص .) یگانه، تک، منفرد. 1


72078 یکایک ( یکایک . یکایک .) (ق .) یک یک، یکی پس از دیگری . 1


72079 یکبار ( یکبار .) (ق .) 1 - یک دفعه، مقابل دو بار. 2 - بی خبر، غفلتاً. 1


72080 یکبار مصرف ( یکبار مصرف . مَ رَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ویژة مصرف کردن برای یک نوبت . 1


72081 یکباره ( یکباره . رِ) (ق .) 1 - یک دفعه، یکبار. 2 - ناگهان . 3 - به کلی، تمامی، همه . 1


72082 یکبارگی ( یکبارگی . رِ) (حامص .) 1 - ناگهانی . 2 - همگی، همه . 1


72083 یکتا ( یکتا .) (ص مر.) 1 - تنها. 2 - بی نظیر، بی مانند. 1


72084 یکتاپرست ( یکتاپرست . پَ رَ) (ص مر.) موحد، آن که جز خدای یگانه نپرستد. 1


72085 یکتایی ( یکتایی .) (اِ.) جامة یک لا و بی آستر. 1


72086 یکجانبه ( یکجانبه . نِ ب یا بَ) (ق مر.) یک طرفه، از یک سو. 1


72087 یکدانه ( یکدانه . نِ) (ص مر.) بی نظیر، فرد. 1


72088 یکدست ( یکدست . دَ) (ص .) 1 - کسی که یک دست داشته باشد. 2 - یک شکل، یک جور، یک نواخت . 1


72089 یکدستی ( یکدستی . دَ) (اِمص .) 1 - اتحاد، یگانگی . 2 - هماهنگی، یک شکلی . 1


72090 یکدستی زدن ( یکدستی زدن . دَ. زَ دَ) (مص م .) (عا.) غافلگیر کردن، گول زدن . 1


72091 یکدش (یَ دَ) (ص .) 1 - دورگه، انسان یا حیوانی که از دو نژاد باشد. 2 - حرامزاده . 1


72092 یکدله ( یکدله . د لِ) (ص مر.) موافق، بی ریا. 1


72093 یکدک (یَ دَ) (اِ.) آب یا هر مایع نیم گرم . 1


72094 یکراست ( یکراست .) (ق .) (عا.) 1 - بی درنگ، بدون مقدمه . 2 - مستقیم . 1


72095 یکران ( یکران .) (اِ.) اسب اصیل و خوب . 1


72096 یکرنگ ( یکرنگ . رَ) (ص .) صادق، بی ریا. 1


72097 یکره ( یکره . رَ) 1 - (ق .) یک بار، یک دفعه . 2 - (ص .) بی ریا، صادق . 1


72098 یکریز ( یکریز .) (ق .)(عا.)پشت سر هم، پی درپی . 1


72099 یکسو شدن ( یکسو شدن . شُ دَ) (مص .) کنار رفتن، برکنار شدن . 1


72100 یکسو کردن ( یکسو کردن . کَ دَ) (مص م .) جدا کردن . 1


72101 یکسوار ( یکسوار . س َ ) (ص .) یکه سوار؛ تک سوار، یکه تاز. 1


72102 یکسون ( یکسون .) (ص .) برابر، مساوی . 1


72103 یکشنبه ( یکشنبه . شَ ب) [ فا - عبر. ] (اِمر.) روز دوم از ایام هفته . 1


72104 یکه (یَ یا یِ کِّ) (ص .) تنها، یگانه، بی مانند. 1


72105 یکه بزن ( یکه بزن . ب زَ) (ص مر.) (عا.) کسی که در دعوا کردن و زد و خورد نظیر ندارد. 1


72106 یکه تاز ( یکه تاز .) (ص فا.) بی نظیر، بی مانند، سوارِ بی همتا. 1


72107 یکه خوردن ( یکه خوردن . خُ دَ) (مص ل .) (عا.) جا خوردن، متحیر و متعجب شدن . 1


72108 یکه سوار (یَ یا یِ کِّ. سَ) (ص مر.) سوار یگانه، بی همتا در دلیری . 1


72109 یکه شناس (یِ یا یِ کِّ. ش ) (ص مر.) (عا.) آدم وفادار، کسی که وقتی چشمش تو روی کسی باز شد دیگر دست از او بر نمی دارد. 1


72110 یکهو (یَ هُ) (ق مر.) (عا.) ناگهان، غیر - منتظره . 1


72111 یکپارچه ( یکپارچه . چِ) (ص .) درست، تمام، کامل . 1


72112 یکی (یِ یا یَ ) (اِ.) 1 - یک عدد. 2 - یک نفر، کسی . 3 - یگانه، متحد. ؛ یکی به نعل و یکی به میخ زدن کنایه از: در هواداری از هر دو طرف دعوا یا بحث سخن گفتن . 1


72113 یکی به دو ( یکی به دو . ب دُ) (اِمر.) (عا.) ستیزه، بگو مگو. 1


72114 یکی یکدانه ( یکی یکدانه . یِ. نِ) (ص .) (عا.) دُردانه، بسیار عزیز. کنایه از: فرزند منحصر به فرد. 1


72116 یگان (یَ) (ق .) 1 - بی نظیر، بی همتا، فرد. 2 - از تقسیمات ارتش . 1


72117 یگانه (یَ نِ) (ص مر.) فرد، تنها. 1


72118 یگانگی (یَ نَ) (حامص .) وحدت، یکتایی . 1


72119 یگونه (یَ نِ) (ص .) یک گونه ؛ یکسان، یک جور. 1


72120 ییلاق (یِ) [ تر. ] (اِ.) 1 - کوهپایه، جای سردسیر. 2 - اقامتگاه تابستانی، جای خوش آب و هوا. 1