59034 لیسک (سَ) (اِ.) حلزون . 1


59035 لیسیدن (دَ) (مص م .) زبان به چیزی مالیدن . 1


59036 لیف (اِ.) 1 - کسیة صابون . 2 - پوست درخت خرما. ج . الیاف . 1


59037 لیف زدن (زَ دَ) (مص م .) با لیف و صابون خود را شستن . 1


59038 لیفتراک (تِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی چرثقیل برای بلند کردن و جابه جایی بارهای سنگین، افرازه . (فره ). 1


59039 لیفه (فِ) (اِ.) جای بند یا کِش در کمر شلوار. 1


59040 لیقه (قِ) [ ع . ] (اِ.) نخ ابریشم در هم پیچیده ای که در دوات می گذارند و مرکب را روی آن می ریزند. 1


59041 لیقه دان ( لیقه دان .) [ ع - فا. ] (اِمر.) دوات مرکب و شنجرف . 1


59043 لیل السرا (لَ لُ سَّ) [ ع . ] (اِمر.) شب آخر ماه قمری که ماه در محاق است و دیده نمی شود. 1


59044 لیل و نهار (لَ لُ نْ نَ) [ ع . ] (اِمر.) شب و روز. 1


59045 لیلاج (لِ) (اِ.) کسی که در قمار چیره دست است . قمارباز ماهر. 1


59046 لیلة الاسری (لَ لَ ةُ لْ اَ را) [ ع . ] (اِمر.) شب معراج پیغمبر. 1


59047 لیلة البدر (لَ لَ ةُ لْ بَ) [ ع . ] (اِمر.) شب چهاردهم ماه که در آن قرص ماه کامل باشد. 1


59048 لیلة القدر ( لیلة القدر . قَ) [ ع . ] (اِ.) شب عبادت و استغاثه، شب احیاء. 1


59049 لیلة القضاء ( لیلة القضاء . قَ) [ ع . ] (اِمر.) شب برات . 1


59050 لیلة المعراج ( لیلة المعراج . مِ) [ ع . ] (اِمر.) = لیلة الاسرا: شب معراج پیامبر اسلام . 1


59051 لیلی (لِ)1 - (اِ.) از نواها و آهنگ های موسیقی قدیم . 2 - (اِخ .) نام یکی از عشاق تاریخ . 1


59052 لیلی و مجنون (لِ یُ مَ) 1 - (اِ.) نام یکی از گوشه های همایون در موسیقی . 2 - (اِخ .) نام دو تن از عشاق تاریخ . 1


59053 لیم (ص .) شوخ و ظریف و بذله گو. 1


59054 لیمه (م یا مَ) 1 - چرک . 2 - کفش چرمین از چرم دباغت ناکرده . 1


59055 لیمو (اِ.) میوه ای است از جنس مرکبات، پوستش نازک تر از پرتقال و دارای دو قسم ترش و شیرین می باشد. رنگ لیمو معمولاً زرد روشن است . ؛ لیمو عمانی لیمو ترش خشک شده که از آن به صورت چاشنی با غذا استفاده می کنند. 1


59212 مازاد (اِ.) زیاده بر احتیاج . 1


59056 لیموناد [ فر. ] (اِ.) نوشابه ای است گازدار با مزة شیرین و ترش . 1


59057 لیمویی (ص نسب .) منسوب به لیمو؛ رنگ زرد روشن . 1


59058 لیمیا [ معر. ] (اِ.) علم طلسمات، یکی از علوم خفیه . 1


59059 لین (لَ یِّ) [ ع . ] (ص .) نرم، روان . 1


59060 لینت (لِ نَ) [ ع . لینة ] (مص ل .)1 - نرم گردیدن، نرم شدن . 2 - مجازاً روانی شکم، کارکرد شکم . 1


59061 لیو (اِ.) خورشید، آفتاب . 1


59062 لیوان (اِ.) ظرف اغلب استوانه ای معمولاً بزرگتر از استکان یا فنجان برای نوشیدن مایعات . 1


59063 لیوان [ معر. ] (اِ.) ایوان خیمة شاهی . 1


59064 لیوه (وَ یا وِ) (ص .) 1 - فریبنده و چاپلوس . 2 - لوس، بی مزه . 3 - هرزه گو، هرزه گرد. 1


59065 لیچ افتادن (اُ دَ) (مص ل .) 1 - فاسد شدن، گندیدن . 2 - آب آوردن و چرکین شدن زخم . 1


59066 لیچار (اِ.)1 - (عا.)سخنان بیهوده وبی معنی . 2 - مربا. ریچار، ریچال، لیچال نیز گفته می شود. ؛ لیچار بار کسی کردن کنایه از: سخن درشت یا متلک نیش دار به کسی گفتن . 1


59067 لیک [ ع . ] (حر رب .) مخفف لیکن . 1


59068 لیکتور (تُ) [ فر. ] (اِ.) عنوان صاحب منصبی که پیشاپیش قاضیان و رجال عمدة روم قدیم حرکت می کرد و تبری را که بدان نوارها پیچیده بود، با خود می برد. 1


59069 لیکن (کِ) [ ع . ] (ق .) اما، لکن . 1


59070 لیکور (کُ) [ فر. ] (اِ.) نوشابة الکلی که در آن مواد خوشبو و شیرة میوه آمیخته باشند. 1


59071 لیگ [ انگ . ] (اِ.) گروهی از تیم های ورزشی که به طور مرتب با یکدیگر مسابقه می دهند. 1


59072 م (حر.) بیست و هشتمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد 40 در حساب ابجد. 1


59073 مآب (مَ) [ ع . ] (اِ.) جای بازگشت . 1


59074 مآخذ (مَ خِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مأخذ. 1


59075 مآرب (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مأربه . 1


59076 مآل (مَ) [ ع . ] (اِ.) عاقبت، سرانجام . 1


59077 مأبون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) متهم، تهمت زده . 1


59078 مأثر (مَ ثِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مأثره، کارهای نیک و پسندیده . 1


59079 مأثور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) حدیث، سخن نقل کرده شده . 1


59080 مأثوم (مَ) [ ع . ] (ص .) گناهکار، بزهکار. 1


59081 مأجر (مَ جَ) [ ع . ] (اِ.) آن چه که اجاره شود، مکان اجاره ای ؛ ج . مآجر. 1


59082 مأجور (مَ) [ ع . ] (ص .) دارای اجر و پاداش . 1


59083 مأخذ (مَ خَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای گرفتن چیزی . 2 - مصدر و اصل و بنیاد. ج . مآخذ. 1


59084 مأخوذ (مَ) [ ع . ] (ص .) گرفته شده . 1


59085 مأدبه (مَ دَ ب یا بَ) [ ع . مأدبة ] (اِ.) طعامی که در ضیافت و مجلس عروسی دهند؛ ولیمه ؛ ج . مآدب . 1


59086 مأذنه (مَ ذَ نَ) [ ع . مأذنة ] (اِ.) جای اذان . ج . مآذن . 1


59087 مأذون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - اجازه داده شده . 2 - یکی از مراتب دعوت اسماعیلیان . 1


59088 مأربه (مَ رُ بَ) [ ع . ] (اِ.) نیاز، ضرورت و احتیاج . ج . مآرب . 1


59089 مألوف (مَ) [ ع . ] (ص .) الفت گرفته، خو کرده . 1


59090 مأمن (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) جای امن و پناهگاه . 1


59091 مأمور (مَ) [ ع . ] (ص .) کسی که به او امر شده کاری انجام دهد. 1


59092 مأموریت ( مأموریت . یَّ) [ ع . ] (اِ.) کاری که انجام آن از سوی مقامی واگذار و خواسته شده است . 1


59093 مأمول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آرزو شده . 1


59094 مأموم (مَ) [ ع . ] (اِ.) آنکه از امامی پیروی کند. 1


59095 مأمون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) در امان، زنهار داده شده . 1


59096 مأنوس (مَ) [ ع . ] (ص .) انس گرفته، خو کرده . 1


59097 مأهول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مکانی که در آن گروهی سکونت داشته باشند. 1


59098 مأوا (مَ) [ ع . مأوی ] (اِ.) پناهگاه . 1


59099 مأکل (مَ کَ) [ ع . ] (اِ.) خوراکی و خوردنی . ج . مآکل . 1


59100 مأکول (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) خورده شده . 2 - (ص .) قابل خوردن . 3 - خوشمزه، لذیذ. 1


59101 مأیوس (مَ) [ ع . ] (ص .) ناامید، بی امید. 1


59102 مؤاخذه (مُ خَ ذَ یا خِ ذ) [ ع . ] (مص م .) بازخواست کردن، سرزنش کردن . 1


59103 مؤالفت (مُ آ لِ فَ) [ ع . مؤالفة ] (مص ل .) الفت گرفتن، خوی گرفتن . 1


59104 مؤامره (مُ مَ رَ) [ ع . مؤامرة ] 1 - (مص م .) مشورت کردن، رأی زدن . 2 - (اِمص .) مشورت، رایزنی . 3 - تحقیق، مطالعه . 1


59105 مؤانست (مُ آ نِ سَ) [ ع . مؤانسة ] (مص ل .) با هم انس و الفت داشتن . 1


59106 مؤبد (مَ ءَ بَّ) [ ع . ] (ص .) همیشه و جاوید. 1


59107 مؤتمر (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِ.) محل اجتماع، کنفرانس . 1


59108 مؤتمن (مُ تَ مِ) [ ع . ] (ص .) اعتماد کننده . 1


59109 مؤتمن (مُ تَ مَ) [ ع . ] (ص مف .) اعتماد کرده شده، امین . 1


59110 مؤثر (مُ ءَ ث ِّ ) [ ع . ] ( اِ فا .) اثر کننده، تأثیر - کننده . 1


59111 مؤثر (مُ ءَ ثَّ) [ ع . ] (اِمف .) آن چه مورد تأثیر واقع شده . 1


59112 مؤخر ( مُ ءَ خَُ) [ ع . ] (ص .) قسمت عقب چیزی . 1


59113 مؤدب (مُ ءَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) ادب آموزنده، ادب آموز، تربیت کننده، مربی . ج . مؤدبین . 1


59114 مؤدب (مُ ءَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) تربیت شده، ادب آموخته، باادب . 1


59115 مؤدی (مُ ءَ د دا) [ ع . ] (اِمف .) تأدیه شده، پرداخت شده . 1


59116 مؤدی (مُ ءَ دّ) [ ع . ] (ص .) ادا کننده، گزارنده . 1


59117 مؤذن (مُ ءَ ذِّ) [ ع . ] (ص .) کسی که اذان می گوید. 1


59118 مؤسس (مُ ءَ سِّ) [ ع . ] (ص .) بنیانگذار. 1


59119 مؤسسه (مُ ءَ سِّ سَ یا س ) [ ع . مؤسسة ] (اِ.) بنگاه، سازمان، اداره . 1


59120 مؤلف (مُ ءَ لِّ) [ ع . ] (ص فا.) 1 - گردآورنده، فراهم آورنده . 2 - نویسندة کتاب . 1


59121 مؤلم (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) دردآورنده، دردناک . 1


59122 مؤمن (مُ مِ) [ ع . ] (ص .) دیندار، متدین . ج . مؤمنان، مؤمنون . 1


59123 مؤنث (مُ ءَ نَّ) [ ع . ] (اِ.) جنس ماده . 1


59124 مؤول (مُ ءَ وَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) تأویل شده . 2 - (ص .) قابل تأویل . 1


59125 مؤکد (مُ ءَ کَّ) [ ع . ] (اِمف .) تأکید کرده شده، استوار، محکم . 1


59126 مؤید (مُ ءَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) تأیید کرده شده . 1


59127 مؤید (مُ ءَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تایید کننده . 2 - محکم کننده، استوار دارنده . 1


59128 ما (ضم .) ضمیر اوُل شخص جمع . 1


59129 ماء [ ع . ] (اِ.) آب، آب آشامیدنی . ج . میاه، امواه . 1


59130 ماءالشعیر (ءُ شَّ) [ ع . ] (اِ.) نوشابه گازدار غیرالکلی که از عصارة جوانه جو می سازند. 1


59131 مائة (مِ اَ) [ ع . ] (اِ.) عدد صد. ج . مئات و مآت . 1


59132 مابازاء (ب اِ) [ ع . ] (حر اض .) به جای، در عوض . 1


59133 مابعد (بَ) [ ع . ] (ص مر.) آن چه که پس از چیزی می آید، پسین . 1


59134 مابعدالطبیعه (بَ دُ طَّ عِ) [ ع . ] (اِمر.) آن چه فراتر از عالم طبیعت و ماده باشد، ماوراءالطبیعه، متافیزیک . 1


59135 مابقی (بَ) [ ع . ] (اِ.) بقیه، باقی مانده . 1


59136 مابه التفاوت (ب هُ تَّ وُ) [ ع . ] (اِ.) آن چه که موجب کمی یا افزونی چیزی از چیز دیگر است . 1


59137 مابون [ ع . مأبون ] (ص .) هیز، مخنث . 1


59138 مابین (ب) [ ع . ] (ق .) وسط، میان، میانه . 1


59139 مات (ص .) 1 - حیران، سرگشته . 2 - (اِ.) وضعیتی در بازی شطرنج که شاه قادر به هیچ حرکتی نیست و بازی به اتمام می رسد. 1


59140 مات (ص .) تار، کدر. 1


59141 مات کردن (کَ دَ) (مص م .) 1 - سرگردان کردن . 2 - مغلوب کردن شاه در بازی شط رنج . 1


59142 ماتادور (دُ) [ فر. ] (اِ.) کسی که در میدان عمومی با گاو مبارزه می کند، گاوباز. 1


59143 ماتحت (تَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پایین، زیر. 2 - در فارسی به معنای مقعد. 1


59144 ماترنگ (تُ یا تِ رَ) (اِ.) سوسمار، چلپاسه . 1


59145 ماترک (تَ رَ) [ ع . ] (اِ.) میراث، آنچه که از شخص مرده به جا می ماند 1


59146 ماتریالیسم (تِ) [ فر. ] (اِ.) ماده گرایی، نظریه ای که برطبق آن هیچ جوهری جز ماده وجود ندارد. 1


59147 ماتریس [ فر. ] (اِ.) 1 - آرایه ای مستطیل شکل از اعداد شامل چند سطر و ستون (ریاضی ). 2 - بخشی از قالب برش کاری فلزات که معمولاً به صورت کاسه ای گود است و سنبه در آن می نشیند (فنی ). 3 - فرم نگاتیو جهت پرس کردن صفحات صوتی (فنی ). 4 - قالب مخصوص حروف سربی در چاپخانه . 1


59148 ماتم (تَ) [ ع . ] (اِ.) غم، مصیبت، سوگ . 1


59149 ماتم سرا ( ی ) ( ماتم سرا . سَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ماتمکده، عزاخانه . 1


59150 ماتم گرفتن ( ماتم گرفتن . گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - غصه دار شدن . 2 - سوگواری کردن . 1


59151 ماتیک [ فر. ] (اِ.) از انواع لوازم آرایش که با آن لب ها را رنگ کنند، روژ لب . 1


59152 ماج (اِ.) ماه، قمر، مج . 1


59153 ماجد (جِ) [ ع . ] (ص .) 1 - گرامی، بزرگوار. 2 - خوشخو، بخشنده . 1


59154 ماجرا (جَ) [ ع . ماجری ] (اِ.) سرگذشت . 1


59155 ماجرا برداشتن ( ماجرا برداشتن . بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) شرح واقعه ای را گفتن . 1


59156 ماجرا راندن ( ماجرا راندن . نْ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - حکایت گفتن، سرگذشت تعریف کردن . 2 - حادثه ای ایجاد کردن . 1


59157 ماجرا کردن ( ماجرا کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - درد دل کردن . 2 - شکوه و شکایت کردن . 1


59158 ماحصل (حَ صَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - فراهم شده، به دست آمده . 2 - خلاصه . 1


59159 ماحضر (حَ ضَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آنچه که حاضر و موجود است .2 - خوراک ساده، غذای آماده و حاضر. 1


59160 ماحی [ ع . ] (اِفا.) محوکننده . 1


59161 ماخ 1 - (ص .) خسیس، پست . 2 - (اِ.) سیم و زر قلب . 1


59162 ماخور (اِ.) خرابات، میخانه . 1


59163 ماخچی (اِ.) اسب دو رگه . 1


59164 مادام [ ع . ] (ق .) تا وقتی که، تا زمانی که . 1


59165 مادام [ فر. ] (اِ.) خانم، بانو، در خطاب به بانوان شوهردار غیر مسلمان . 1


59166 مادام العمر (مُ لْ عُ) [ ع . ] (ق .) تا پایان زندگی، در سراسر زندگی . 1


59167 مادح (د) [ ع . ] (اِفا.) ستایش کننده، مدح - کننده . 1


59213 مازج (ز) [ ع . ] (اِفا.) آمیزنده، مخلوط کننده . 1


59214 مازح (ز) [ ع . ] (اِفا.) مزاح کننده، بذله گو. 1


59168 مادر (دَ) 1 - (اِ.) زنی که دارای فرزند است ؛ مام، والده، ام . 2 - (ص .) اصلی، اولیه، نخستین : صنایع مادر. 3 - زمین، خاک . ؛ مادر ِ فولادزره کنایه از: زن پیر و چاق و مهیب و بدجنس . 1


59169 مادر اندر ( مادر اندر . اَ دَ) (اِ مر.) = مادندر: نامادری . 1


59170 مادرانه ( مادرانه . ن ) (ص مر. ق مر.) مانند مادر، از روی مهر و سنجیدگی . 1


59171 مادربزرگ ( مادربزرگ . بُ زُ) (اِمر.) 1 - مادر پدر، جدّة پدری . 2 - مادرِ مادر، جدّة مادری . 1


59172 مادرخرج ( مادرخرج . خَ) (اِ.) کسی که عهده دار هزینه های همگانی یک گروه است و مبلغ آن را در پایان روز یا مراسم میان افراد سرشکن و از آنان دریافت می کند. 1


59173 مادرخوانده ( مادرخوانده . خا د) (اِمر.) نامادری . 1


59174 مادرزاد (ص مف .) مربوط یا منسوب به هنگام زاده شدن مثل : کور مادرزاد. 1


59175 مادرزن سلام ( مادرزن سلام . زَ. سَ) [ فا - ع . ] (عا.) مرسوم است که صبح روز بعد از عروسی داماد با هدیه ای به دیدار مادر عروس می رود. در این دیدار داماد دست مادر عروس را می بوسد و از او هدیه ای دریافت می کند. 1


59176 مادرسالاری ( مادرسالاری .) (حامص . اِ.) نوعی نظام اجتماعی که در آن مادر صاحب اختیار و رییس خانواده است . 1


59177 مادرگان (دَ) (اِمر.) آن چه به فرزند رسیده باشد از مادر؛ مق .پدرگان . 1


59178 مادموازل (ما ز) [ فر. ] (اِ.) دوشیزه، دختر خانم . 1


59179 ماده (دِّ) [ ع . مادة ] (اِ.) 1 - اصل هر چیزی . 2 - آن چه که وزن داشته باشد و فضا را اشغال کند. 1


59180 ماده (د) [ په . ] (ص .) مقابل نر. 1


59181 ماده تاریخ ( ماده تاریخ .) (اِمر.) مجموع حروف بیت یا مصراع یا عبارتی که به حساب ابجد تاریخ واقعه ای را نشان دهد. 1


59182 مادون [ ع . ] (ق .) فروتر، پایین تر. 1


59183 مادگی (د) (اِ.) 1 - جای دکمه . 2 - آن بخشی از گیاه که مادة گل را تشکیل می دهد. 3 - عضو تولیدمثل در جنس ماده . 1


59184 مادی (دّ) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - کسی که منشأ خلقت را ماده و تحولات طبیعی مربوط به آن می داند و قائل به خداوند نیست . 2 - (عا.) مال دوست، پول پرست . 1


59185 مادیان (اِ.) اسب ماده . 1


59186 مار [ سر. ] (اِ.) عنوانی است که در اول اسامی قدیسان آورند؛ مانند: ماربطرس . مار یعقوب . 1


59187 مار (رّ) [ ع . ] مرور کننده، گذرنده . 1


59188 مار (اِ.) جانوری است از راستة خزندگان با بدنی استوانه ای شکل و نرم که روی زمین می خزد و انواع مختلف دارد اعم از سمی یا غیرسمی . ؛ مار ِ خوش خط و خال کنایه از: شخص حیله گر و نادرست . 1


59189 مار اسپند (اِ پَ) (اِ.) 1 - نام روز بیست و نهم از هر ماه شمسی . 2 - نام ایزد موکل بر آب . 1


59190 مار افسای (اَ) (ص فا.) مارگیر، کسی که مار را افسون کند. 1


59191 مارد (رِ) [ ع . ] (ص .) سرکش، گردنکش . ج . مرده . 1


59192 ماردی (رِ) (ص .) سرخ، گلگون . 1


59193 مارس [ تر. ] (اِ.) باخت در بازی تخته نرد، به ترتیبی که دو امتیاز حساب شود. 1


59194 مارس [ فر. ] (اِ.) ماه سوم از سال فرنگی . 1


59195 مارستان (رِ) (اِمر.) بیمارستان . 1


59196 مارش [ فر. ] (اِ.) 1 - آهنگ موسیقی معمولاً دو یا چهار ضربی با ضربه های مقطع و محکم که به ویژه برای تنظیم حرکت قدم های دسته های نظامی و تهیج و تشجیع آنان نواخته می شود، موسیقی نظامی . 1


59197 مارشال [ فر. ] (اِ.) سردار، سپهبد. 1


59198 مارمالاد [ فر. ] (اِ.) نوعی مربای بسیار غلیظ که از انواع میوه به دست می آید. 1


59199 مارمولک (لَ) (اِمر.) 1 - جانوری است خزنده که پوستش از پولک های شاخی پوشیده شده است . دارای دو زوج اندام حرکتی است، چلپاسه . 2 - کنایه : از آدم زیرک و آب زیرکاه . 1


59200 ماره (رِ) (اِ.) 1 - آمار، دفتر حساب . 2 - مُهر. 1


59201 مارپیچ (اِ.) شکل منحنی که پیوسته از یک قطب یا از یک نقطه دور یا به آن نزدیک می شود. 1


59202 مارچوبه (ب یا بَ) (اِمر.) گیاهی است از تیرة سوسنی ها و از دستة مارچوبه ها که علفی و بالارونده و پایا و زیباست . گل هایش به رنگ سبز مایل به زرد است . میوه اش قرمز و محتوی دانه های متعدد است . ساقه های مارچوبه از سبزی های خوراکی لذید و مطلوب است . از ساقة زیرزمینی این گیاه استفادة دارویی به عمل می آید. 1


59203 مارک [ فر. ] (اِ.) 1 - علامت و نشانه . 2 - علامت مخصوص هر کارخانه و مؤسسه . 3 - واحد پول آلمان . 1


59204 مارکسیسم [ فر. ] (اِ.) مکتبی که زیر بنای علمی دو مکتب سیاسی سوسیالیسم وکمونیسم قرار گرفته است . مأخوذ از نام کارل مارکس فیلسوف آلمانی . 1


59205 مارکی [ فر. ] (اِ.) عنوان نجبای اروپا، بین دوک و کنت . 1


59206 مارکیز [ فر. ] (اِ.) زن مارکی . 1


59207 مارگارین [ فر. ] (اِ.) کرة گیاهی که از روغن های گیاهی تصفیه شده ساخته می شود. 1


59208 ماری (ص .) کشته شده، هلاک شده . 1


59209 ماریره (رِ) (اِ.) نک مادر اندر. 1


59210 ماز (اِ.) 1 - شکاف، ترک . 2 - چین و شکن . 1


59211 ماز (اِ.) شبکه ای از دالان های پیچ در پیچ و گمراه کننده . 1


59215 مازریون (زَ) (اِ.) = ماذریون : درختچه ای است شیره دار شبیه به درخت سماق، یک نوع از آن برگ های سفید و بزرگ دارد که مسهل است . 1


59216 مازن (ز) (اِ.) = مازه : ستون مهره ها، تیرة پشت . 1


59217 مازو (اِ.) شیرة درخت بلوط که از آن برای ساختن مرکب سیاه استفاده می کنند. 1


59218 مازوت [ فر. ] (اِ.) یکی از هیدروکربورهای نفتی که در تصفیة خام پس از اتر و بنزین و نفت چراغ بدست می آید و چون سیاه رنگ است به نام نفت سیاه نیز موسوم است . این ماده ارزان ترین مادة سوختنی برای کورة حمام ها و تنور نانوایی ها و موتورهای دیزل می باشد؛ نفت سیاه . 1


59219 مازوخیسم (زُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - تمایل شخصی به لذت بردن از تحمل رنج و شکنجه ای که از فرد مورد علاقه اش به او می رسد. 2 - نوعی خودآزاری جنسی، خودآزاری (فره ) . 1


59220 ماس ماسک (سَ)(اِمر.)(عا.)وسیلة بی اهمیت، ابزاری ب ی ارزش و ناکارآمد. 1


59221 ماساژ [ فر. ] (اِ.) مالش بدن کسی با سر انگشتان دست جهت رفع خستگی او، مشت و مال . 1


59222 ماساژور (ژُ) [ فر. ] (اِفا.) کسی که کارش ماساژ دادن دیگران است . 1


59223 ماسبق (سَ بَ) [ ع . ] (ص .) گذشته، پیشینه . عطف به . مربوطه به گذشته، امری را به امر سابق پیوند دادن . 1


59224 ماست [ سنس . ] (اِ.) از انواع لبنیات است که با مایه زدن شیر بسته و سفت می شود. ؛ ماست ها را کیسه کردن کنایه از: ترسیدن و کنار رفتن یا با احتیاط عمل کردن . 1


59225 ماست مالی کردن (کَ دَ) (حامص .) رفع و رجوع کردن، لاپوشی کردن . 1


59226 ماسلف (سَ لَ) [ ع . ] (اِ.) گذشته، ماسبق . 1


59227 ماسوا (سوی ) (سَ) [ ع . ] (حر اض .) به غیر از آن، جز. 1


59228 ماسور [ ع . ] (ص .) 1 - گرفتار، محبوس .2 - کسی که به احتباس بول مبتلی است . 1


59229 ماسور (اِ.) = ماشور. ماشوره : چیزی در هم آمیخته . 1


59230 ماسوره (رِ) = ماشوره : 1 - لولة باریک . 2 - نی باریک . 3 - آلتی است در چرخ خیاطی که نخ به آن پیچیده می شود. 4 - آلتی است در توپ و تفنگ . ماشوره هم گفته می شود. 1


59231 ماسک [ فر. ] (اِ.) نقاب، روبند، صورتک . 1


59232 ماسکه (س کِ) [ ع . ] (ص فا.) نگاه دارنده . 1


59233 ماسیدن (دَ) (مص ل .) 1 - منجمد شدن، سفت شدن . 2 - صورت گرفتن، تحقق یافتن . 3 - (عا.) فایده داشتن . 1


59234 ماسیده (د) (ص مف .) بسته، سفت شده . 1


59235 ماش [ سنس . ] (اِ.)گیاهی است از تیرة پروانه - واران که دارای برخی گونه های پایاست . انواع بسیار از این گیاه وجود دارد و غالباً همراه یکی از غلات (گندم، جو) کاشته می شود. برگ ها و ساقه اش علوفة خوبی جهت دام ها هستند و دانه هایش در اغذیه مصرف می شود. 1


59236 ماشاءالله (اَ لْ لا) [ ع . ] 1 - (جملة فعلی ) آن چه خدا خواست . 2 - در مورد تحسین و تعجب گفته می شود. 3 - برای دفع چشم زخم گویند. 1


59237 ماشطه (ش طِ) [ ع . ماشطة ] (اِفا.) زن آرایشگر. 1


59238 ماشه (ش ) (اِ.) 1 - انبر. 2 - آلتی است در اسلحة گرم که با کشیدن آن تیر شلیک می شود. 1


59239 ماشو (اِ.) غربال و الکی که سوراخ های ریز دارد. ماشوب نیز گفته شده . 1


59240 ماشور (اِ.) چیزهای درهم آمیخته . 1


59241 ماشی [ ع . ] (اِفا.) 1 - رونده . 2 - سخن چین . 1


59242 ماشین [ فر. ] (اِ.) 1 - دستگاهی که به وسیلة موتور یا دینام یا بدون آن حرکت می کند و کارهای مختلف انجام می دهد. 2 - وسیلة نقلیة موتوری، اتومبیل . 1


59243 ماشین نویس (نِ) (اِ.) کسی که (معمولاً در اداره ها یا مؤسسه ها) نوشته ها را به وسیلة ماشین تحریر ماشین می کند. 1


59244 ماشینی (ص .) 1 - مربوط یا منسوب به ماشین . 2 - انجام شده یا ساخته شده به وسیلة ماشین . 3 - همانند ماشین . 1


59245 ماضی [ ع . ] (اِفا.) 1 - گذشته (زمان ). مق حال، مستقبل (آینده ). ضح - فعلی است که بر زمان گذشته دلالت کند: رفتم، نوشتم . گفت و آن شامل اقسام مختلف است . 2 - در گذشته، مرده . 3 - برنده، قاطع . 4 - مرد رسا در امور، کاربر. 1


59246 ماعز (عِ) [ ع . ] (اِ.) واحد معز. 1 - یک بز. 2 - پوست بز. 3 - مرد درشت پی استوار خل ق ت . 1


59247 ماعون [ ع . ] (اِ.) 1 - آن چه که از آن کمک جویند و سود برند. 2 - اسباب خانه مانند دیگ و تابه و غیره . 3 - معروف . 4 - زکات . 5 - طاعت . 6 - باران . 7 - آب . 1


59248 ماغ (اِ.) 1 - مرغابی سیاه . 2 - مِه، بخار. 1


59249 مافات [ ع . ] (اِمف .) از دست رفته . 1


59250 مافنگی (فَ) (ص .)کسی که زود مریض می شود، ضعیف، مردنی . 1


59251 مافوق (فَ) [ ع . ] (ص .) 1 - بالا، بالادست . 1


59252 مافیا [ ایتا. ] (اِ.) هر سازمان تروریستی مخفی . 1


59253 ماقبل (قَ) [ ع . ] (ص .) پیش، گذشته . مق مابعد. 1


59254 ماقوت (اِ.) نوعی حلوا که آن را با نشاسته و شکر تهیه کنند؛ ماقوتی . 1


59255 مال [ ع . ] (اِ.) دارایی، ثروت . ج . اموال . 1


59256 مال الاجاره (لُ لْ اِ رِ) [ ع . مال الاجارة ] (اِمر.) اجاره بها. 1


59257 مال التجاره (لُ تِّ رِ) [ ع . مال التجارة ] (اِمر.) کالای بازرگانی . 1


59350 ماچان (اِ. ص .) جای پست، پایین مجلس 1


59258 مال بند (بَ) (اِمر.) چوب بلندی در جلو درشکه و ارابه که اسب ها را به طرفین آن می بستند. 1


59259 مال خر (خَ) (ص فا.) 1 - کسی که اموال دزدی شده را می خرد. 2 - کسی که شغلش خریدن اسب و استر و مانند آن است . 1


59260 مال رو (رُ) (ص مر.) راه باریکی که در اثر رفت و آمد چهارپایان درست شده باشد. 1


59261 مالاریا (اِ.) تب نوبه ؛ بیماری گرمسیری که بر اثر گزش پشة آنوفل در بدن انسان پدید می آید و با تب و لرز و عرق شدید و متناوب همراه است . 1


59262 مالامال (ص مر.) پر، لبریز. 1


59263 مالاندن (دَ) (مص م .) 1 - مالیدن . 2 - (عا.) سخت تنبیه کردن . 1


59264 مالباخته (تِ) (اِ.) کسی که مالش را از دست داده است . 1


59265 مالت [ فر. ] (اِ.) جوانة غلات به ویژه جو. 1


59266 مالح (لِ) [ ع . ] (ص .) شور، نمکین . 1


59267 مالش (لِ) (اِمص .) 1 - لمس با دست . 2 - اصطکاک . 3 - مالیدن . 1


59268 مالش دادن ( مالش دادن . دَ) (مص م .) 1 - مالیدن . 2 - تنبیه کردن . 1


59269 ماله (لِ) (اِ.) 1 - افزاری که بنایان و گلکاران با آن کاهگل و گچ و آهن را بر دیوار و غیره مالند و آن را انواع است . 2 - تخته ای که برزیگران بر زمین شیار کرده کشند تا کلوخ های آن را نرم کنند و زمین را هموار سازند. 3 - افزاری که جولاهگان از خس مانند جاروب و لیف سازند و با آن تانه را آهار دهند؛ لیف جولاهگان . 1


59270 ماله (لَ یا لِ) (ص .) پر، لبریز، لبالب ؛ مق . خوله . 1


59271 مالک (لِ) [ ع . ] (ص .) 1 - صاحب، دارنده . 2 - حاکم، پادشاه . 3 - نگهبان دوزخ . 1


59272 مالک الحزین (لِ کُ لْ حَ) [ ع . ] (اِ.) بوتیمار. 1


59273 مالک الرقاب ( مالک الرقاب . رِ) [ ع . مالک الرقاب ] (ص مر.) مهتر، سرور. 1


59274 مالکیت (لِ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .) مالک بودن، مالکی . ضح - حقی است که انسان نسبت به شیئی دارد و می تواند هرگونه تصرفی در آن بکند به جز آن چه که مورد استثنای قانون باشد. 1


59275 مالی [ ع . ] (اِفا.) پر کننده، پرشونده . 1


59276 مالی (اِ.) عسل (در طب قدیم مستعمل است .) 1


59277 مالیات (اِ.) 1 - پولی که دولت برای کارهای عمومی و ادارة کشور از مردم می گیرد، تاکس . 2 - باج، خراج . 1


59278 مالیخولیا (اِ.) = ماخولیا: مأخوذ از یونانی ؛ نوعی بیمار مغزی که موجب ایجاد اوهام و خیالات می شود. 1


59279 مالیدن (دَ) 1 - (مص ل .) تماس و ساییده شدن دو چیز. 2 - (مص م .) تنبیه کردن . 3 - (عا.) از بین رفتن، نیست شدن . 4 - (مص م .) نابود کردن . 1


59280 مالیده (د) (ص مف .) 1 - تنبیه شده، مالش داده شده . 2 - (عا.) تلف شده، از بین رفته . 3 - مرتب شده . 1


59281 مالیه (یِّ) [ ازع . ] 1 - (ص نسب .) مؤنث مالی . 2 - (اِ.) وجه نقد و املاک و مستغلات . 1


59283 ماما (اِ.) 1 - مادر. 2 - قابله . 1


59284 ماماجیم جیم (اِمر.) (عا.) نوعی حلوا از جنس حلوا جوزی که آن را به صورت قرص های پهن و نازک (به بزرگی نان شیرمال و نازکتر از آن ) سازند و روی آن کنجد یا شاهدانه پاشند. 1


59285 مامازی (اِ.) اولین مدفوعی که از شکم نوزاد بیرون می آید و رنگ آن سیاه و قهوه ای تیره است . 1


59286 مامان [ فر. ] 1 - (اِ.) (در زبان کودکان ) مادر. 2 - (ص .) در تداول فارسی هر چیز خوب و قشنگ . 1


59287 مامانی (ص نسب ) هر چیز خوب و قشنگ و دوست داشتنی . 1


59288 ماماچه (چِ) (اِ.) قابله . 1


59289 مامایی (حامص .) ماما بودن، قابلگی . 1


59290 مامضی (مَ ضا) [ ع . ] (ص .) گذشته، آنچه گذشت . 1


59291 ماموت [ فر. ] (اِ.) گونه ای فیل فسیل شده که در ابتدای دوران چهارم در اروپا و شمال آسیا می زیسته و بدنش پوشیده از موهای طویل بوده و عاج طویل و پیچیده ای داشته است . 1


59292 مان [ په . ] 1 - (اِ.) اسباب و اثاثیه خانه . 2 - مثل و مانند. 3 - خانه . 4 - (پس .) به صورت پسوند در کلمات مرکب آید و به معنی محل، جا و خانه : دودمان . 5 - در بعضی کلمات به معنی «منش » و «اندیشه » آید: شادمان، قهرمان . 6 - از ریشه فعل اسم معنی (اسم مصدر) می سازد: زایمان، سازمان . 7 - از مصدر مرخم اسم ذات می سازد: ساختمان . 8 - در ضمیر شخصی متصل اول شخص جمع : الف - در حالت اضافی (ملکی ): کتابمان . ب - در حالت مفعولی : گفتمان (به ما گفت ). 1


59293 مانا [ فر. ] (اِ.) نیروی مستقل مادی و روحانی که در همه جا پراکنده است و در همة شعارها و موجودات و اشیاء مقدس شرکت دارد. 1


59294 مانا (اِ.) 1 - (ص .) شبیه، مانند، نظیر. 2 - (ق .) ادات تشبیه و تردید: گویی، پنداری . 1


59295 مانتو (تُ) [ فر. ] (اِ.) لباس گشادی که روی لباس های دیگر پوشیده می شود، روپوش . 1


59296 مانداب (اِمر.) جایی که آب آن راکد و متعفن باشد. 1


59297 ماندن (دَ) [ په . ] 1 - (مص ل .) اقامت کردن . 2 - عقب افتادن . 3 - درمانده و ناتوان شدن . 4 - شبیه بودن، مانند بودن . 5 - تعجب کردن . 6 - شکیبیدن، صبر کردن . 7 - (مص م .) سپردن، واگذاردن . 8 - باقی گذاشتن، به جا گذاشتن . 1


59298 ماندنی (دَ) (ص لیا.) 1 - کسی که زنده خواهد ماند. 2 - قابل دوام . 3 - مقیم، ماندگار. 1


63100 مهنانه (مَ نِ) (اِ.) بوزینه، میمون . 1


59299 مانده (د) (ص مف .) 1 - پابرجا، باقی . 2 - زیاد آمده . 3 - خسته، ناتوان . 1


59300 مانده علی (د عَ) (اِمر.) (عا.) پدر و مادری که هر چه بچه پیدا کنند زود بمیرد، اسم بچة آخری را... اگر پسر باشد، «آقاماندی » یا «خدابگذار» یا «مانده علی » می نامند. 1


59301 ماندولین (دُ) [ فر. ] (اِ.) ساز زهی مضرابی با کاسة طنین گرد، دستة کوتاه و چهار زوج سیم از فولاد. 1


59302 ماندگار (د) (ص فا.) 1 - کسی که در جایی اقامت (دایم یا طولانی ) کند. 2 - پایدار، ماندنی . 1


59303 مانستن (نِ تَ) (مص ل .) مانند شدن، مشابهت داشتن . 1


59304 مانسته (نِ تِ) (ص مف .) مانند شده . 1


59305 مانع (نِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) بازدارنده، منع کننده . ج . مانعون . 2 - (اِ.) اشکال، مزاحمت . ج . موانع . 1


59306 مانند (نَ) از ادات تشبیه به معنی شبیه . 1


59307 ماننده (نَ د) نک مانند. 1


59308 مانه (نَ) (اِ.) لوازم خانه . 1


59309 مانور (نُ وْ) [ فر. ] (اِ.) اجرای عملیات جنگی به طور نمایشی و تمرینی . 1


59310 مانورک (رَ) (اِ.) چکاوک . 1


59311 مانوی (نَ) (ص نسب .) پیرو دین مانی . 1


59312 مانویه (نَ یُِ) (اِ.) پیروان مانی نقاش . 1


59313 مانژ (نِ) [ فر. ] (اِ.) محوطه ای مخصوص تعلیم اسبان و سواران . 1


59314 مانکن (کَ) [ فر. ] (اِ.) مجسمه ای به شکل انسان در فروشگاه ها که لباس را بر تن آن می کنند تا فرم و ریخت لباس بهتر دیده شود. 1


59315 مانگ (اِ.) ماه، قمر. 1


59316 مانگلای (گَ) [ مغ . ] (اِ.) 1 - پیشانی، جبهه . 2 - مقدمة لشکر، مقدمة الجیش . 1


59317 مانی [ فر. ] (اِ.) = مانیا: 1 - دیوانگی، جنون . 2 - علاقة مفرط به چیزی یا عملی . 1


59318 مانیتیسم [ فر. ] (اِ.) نیروی مغناطیسی در بدن انسان که می تواند دیگران را تحت تأثیر قرار بدهد. 1


59319 مانیدن (دَ) 1 - (مص م .) گذاشتن و ترک کردن . 2 - (مص ل .) شبیه و مانند شدن . 1


59320 مانیفست (فِ) [ انگ . ] (اِ.) بیانیه . 1


59321 مانیکور [ فر. ] (اِ.) لاک ناخن، مرتب کردن ناخن . 1


59322 ماه (اِ.) 1 - قمر زمین، سیارة کوچکی که به دور خود و دور زمین می گردد و از خورشید نور می گیرد. 2 - ماه نهم بارداری یا زمان زایمان . 3 - در ایران قدیم روز دوازدهم از هر ماه شمسی . 4 - (کن .) معشوق زیباروی . 5 - زیبا، قشنگ . 1


59323 ماه روزه (ز) (اِمر.) حساب سال و ماه و روز، تاریخ . 1


59324 ماه طلعت (طَ عَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) ماه چهر. 1


59325 ماه نخشب ( ماه نخشب نَ شَ) (اِمر.) ماهی که مقنع قرن دوم ه . ق . تا مدت چهار ماه هر شب از چاهی که پایین کوه سیام بود برمی آورد و چهار فرسخ در چهار فرسخ روشنایی می داد. این ماه را ماه کش و ماه کاشغر و ماه مقنع و ماه مُزوَّز نیز گفته اند. 1


59326 ماه گرفتن (گِ رِ تَ) (مص ل .) 1 - افتادن سایة زمین بر روی ماه . 2 - خسوف . 1


59327 ماه گرفتگی (گِ رِ تِ) (اِ.) 1 - خسوف . 2 - لکة سرخی در پوست بدن به ویژه صورت، بر اثر رشد بیش از حد مویرگ های پوست . 1


59328 ماهار (اِ.) مهار. 1


59329 ماهانه (نِ) (اِ.) شهریه، پولی که هر ماه پرداخت می شود. 1


59330 ماهتاب (اِمر.) نور ماه، پرتو ماه . 1


59331 ماهر (هِ) [ ع . ] (ص .) استاد و چیره دست در کار. 1


59332 ماهو (اِ.) 1 - زینت، آرایش . 2 - چوبدست ساربانان . 1


59333 ماهوار 1 - (ص .) مانند ماه، مثل ماه . 2 - (اِ.) ماهیانه و شهریه . 1


59334 ماهواره (رِ) 1 - (ص .) مانند، ماه، زیبا. 2 - (اِ.) اجرامی که به مدار زمین پرتاب می شوند جهت انتقال علایم رادیویی و تلویزیونی از نقطه ای به نقطة دیگر در روی زمین، قمر مصنوعی . 1


59335 ماهوت (اِ.) نوعی پارچة ضخیم پُرزدار. 1


59336 ماهوت پاک کن (کُ) (اِ.) آلتی بُرس مانند از موی اسب یا الیاف مصنوعی که با آن لباس یا کلاه را پاک می کنند. 1


59337 ماهور (اِ.) از دستگاه های موسیقی . 1


59338 ماهپاره (رِ) (ص مر.) زیبا. 1


59339 ماهچه (چِ) (اِ.) سر علم به شکل هلال که آن را از طلا یا نقره می ساختند. 1


59340 ماهی (اِ.) جانوری است آبزی و خونسرد با بدن پوشیده از فلس و چشمان مسطح که انواع گوناگون دارد. 1


59341 ماهی تابه (ب) (اِمر.) ظرف فلزی پهن که در آن ماهی یا چیز دیگر سرخ می کنند، ماهی تاوه . 1


59342 ماهیت (یَّ) [ ع . ] (اِ.) حقیقت و نهاد و ذات چیزی . 1


59343 ماهیچه (چِ) (اِ.) بافت قابل انقباضی که بر حسب حرکت اندام های بدن جانوران می شود. 1


59344 ماهیگیر (اِ.) کسی که کارش گرفتن ماهی است ؛ صیاد. 1


59345 ماوراء (وَ) [ ع . ] (ق .) پشت سر، آنچه در پس و پشت چیزی قرار دارد. 1


59346 ماوراءالطبیعه (وَ ءُ طَّ عِ یا عَ) [ ع . ] (اِ.) مابعدالطبیعه، متافیزیک . 1


59347 ماورد (وَ) [ ع . ماءالورد ] (اِمر.) گلاب . 1


59348 ماوقع (وَ قَ) [ ع . ] (اِ.) رویداد، آنچه که واقع شده . 1


59349 ماچ (اِ.) بوسه، بوسه ای که معمولاً با صدا همراه است . ؛ ماچ مالی کردن پیاپی بوسیدن . 1


59351 ماچه (چِ) (اِ.) مادینة برخی از پستانداران مثل الاغ یا سگ . 1


59352 ماچیدن (دَ) (مص م .) بوسه زدن . 1


59353 ماچین (اِ. ص .) چین بزرگ . 1


59354 ماژ (اِ.) عیش، عشرت، خوشی . 1


59355 ماژور (ژُ) [ فر. ] (اِ.) سرگرد، یاور. 1


59356 ماژیک [ فر . ] (اِ.) نام تجارتی نوعی قلم دارای محفظة مرکب روغنی و نوک نمدی که بیشتر برای نوشتن خط درشت یا نقاشی و طراحی به کار می رود. 1


59357 ماکارونی [ ایتا. ] (اِ.) خمیری که از نشاسته و زردة تخم مرغ درست می کنند و به اشکال مختلف درمی آورند، نی رشته (فره ). 1


59358 ماکت (کِ) [ فر. ] (اِ.)نمونه ای با ابعاد کوچک تر از هر چیز. 1


59359 ماکر (کِ) [ ع . ] (ص .) فریبنده، مکرکننده . 1


59360 ماکروویو (رُ وِ یْ وْ) [ ازانگ . ] (اِ.) = مایکروویو. میکروویو: 1 - طول موج های الکترومغناطیسی در مخابرات بین شهری و بین قاره ای، کِه موج . 2 - وسیله ای برقی جهت پختن و گرم کردن سریع مواد غذایی . 1


59361 ماکزیموم (مُ) [ فر. ] (اِ.) = ماکزیمم : حداکثر، بیشترین حد، بزرگترین مقدار در مجموعه ای از مقادیر، بیشینه (فره ). 1


59362 ماکسی [ تر. ] (اِ.) پیراهن یا دامن زنانة بلند تا مچ پا. 1


59363 ماکو (اِ.) 1 - وسیله ای در ماشین بافندگی که ماسوره بر روی آن قرار می گیرد. 2 - میله ای در چرخ خیاطی که قرقره بر روی آن قرار می گیرد. 1


59364 ماکول (ص .) شکمخواره، پرخور. 1


59365 ماکیان (اِ.) مرغ خانگی . 1


59366 ماکیاولیسم (وِ) [ فر. ] (اِ.) مکتبی که در سیاست و ادارة مملکت استفاده از هر وسیله ای را مجاز می داند. «اصطلاح هدف وسیله را توجیه می کند»، بیان نسبتاً جامعی از اصول این مکتب است . این مکتب نشأت گرفته از افکار نیکولو ماکیاول تاریخ دان و سیاستمدار معروف ایتالیایی است که کتابی در این باب نوشته است . 1


59367 ماگدالینین (یَ) [ فر. ] (اِ.) ششمین و آخرین تقسیم دورة پارینه سنگی از دوران چهارم که از هنرها و ابزارهای انسان های این دوره تصاویری بر روی عاج فیل و قاشق و سوزن و لوازم شکار که هنوز خشن هستند و صیقل نشده اند، به دست آمده است . 1


59368 مایج (یِ) [ ع . مائج ] (اِفا.) موج زننده . 1


59369 مایحتاج (یَ) [ ع . ] (اِ.) آن چه که مورد نیاز است . 1


59370 مایدات (یِ) [ ع . مائدات . ] (اِ.) جِ مائده . 1


59371 مایده (یِ دَ یا د) [ ع . مائدة ] (اِ.) 1 - خوردنی . 2 - خوان، سفره . ج . مائدات . موائد. 1


59372 مایع (یِ) [ ع . مائع ] (ص . اِ.) هر جسم روان مثل آب . 1


59373 مایل (یِ) [ ع . مائل ] (ص .) 1 - کج، خمیده . 2 - آرزومند، مشتاق . 3 - دارای شیب اندک . 1


59374 مایل [ انگ . ] (اِ.) = میل : واحد اندازه گیری ط ول در کشورهای انگلیسی زبان . 1


59375 مایملک (یَ لَ) [ ع . فعل ] (اِ.) دارایی، مال . 1


59376 مایندر (یَ د) (اِ.) نک مادر اندر. 1


59377 مایه (یِ) [ په . ] (اِ.)1 - اصل، اساس . 2 - واکسن . 3 - مال، ثروت . 4 - باعث . 1


59378 مایه آمدن ( مایه آمدن . مَ دَ) (مص ل .) (کن .) بدگویی کردن، سعایت کردن . 1


59379 مایه دار ( مایه دار .) (ص فا.) 1 - ثروتمند، توانگر. 2 - گروهی از سپاهیان که در پس لشکر جای دارند. 3 - غلیظ، مؤثر. 1


59380 مایه کاری ( مایه کاری .) (حامص .) (عا.) فروش کالا به ق یمت خرید. 1


59381 مایه کوبی ( مایه کوبی .)(مص ل .)تزریق مایه (واکسن ) به بدن به منظور پیشگیری یا معالجة ناخوشی ها، واکسیناسیون . 1


59382 مایو (یُ) [ فر. ] (اِ.) لباس شنا. 1


59383 مایونز (یُ نِ) [ فر. ] (اِ.) نوعی سس که از تخم مرغ، روغن زیتون، سرکه و خردل درست می شود و به طور سرد مورد استفاده قرار می گیرد. 1


59384 مباثت (مُ ثَّ) [ ع . مباثة ] (مص م .) 1 - سرّ خود را نزد کسی فاش کردن . 2 - از کسی غم - خواری و اندوه گساری طلبیدن . 1


59385 مباح (مُ) [ ع . ] (ص .) روا، مجاز. 1


59386 مباحث (مَ حِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مبحث . 1


59387 مباحثه (مُ حَ ثَ یا ثِ) [ ع . مباحثة ] (مص ل .) گفتگو و بحث نمودن . 1


59388 مبادرت (مُ د رَ) [ ع . مبادرة ] (مص ل .) 1 - پیشی گرفتن در کاری . 2 - اقدام کردن به کاری . 1


59389 مبادله (مُ د لِ یا لَ) [ ع . مبادلة ] (مص م .) دو چیز را با هم عوض کردن . 1


59390 مبادی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مبدأ. آغازها. 1


59391 مبادی (مُ) [ ع . مبادی ] (اِفا.) آشکار کننده، ظاهر کننده . ؛ مبادی آداب کسی که رسوم و آداب را در معاشرت مراعات کند. 1


59392 مبارات (مُ) [ ع . مباراة ] (مص ل .) بری شدن از یکدیگر، بیزار شدن از هم . 1


59393 مبارز (مُ رِ) [ ع . ] (ص .) رزمنده، جنگجو. 1


59394 مبارزه (مُ رِ ز) [ ع . مبارزة ] 1 - (مص ل .) جنگیدن، کارزار کردن . 2 - (اِمص .) محاربه . 1


59395 مبارک (مُ رَ) (ص .) 1 - با برکت . 2 - خجسته، فرخنده . 1


59396 مباسطت (مُ سَ طَ) [ ع . مباسطة ] (مص ل .) گشاده رویی کردن 1


59397 مباسلت (مُ سَ لَ) [ ع . مباسلة ] (مص ل .) حمله کردن در جنگ . 1


59398 مباسم (مَ س ) [ ع . ] (اِ.) ج . مَبْسم . 1


59399 مباشر (مُ ش ) [ ع . ] (ص .) 1 - عامل، فاعل، انجام دهنده . 2 - ناظر، کارفرما. 1


59400 مباشرت (مُ ش رِ) [ ع . مباشرة ] (مص ل .) 1 - پیشکاری . 2 - کارگزاری . 3 - همکاری . 4 - همدستی . 1


59401 مباضعت (مُ ضَ عّ) [ ع . مباضعة ] (مص ل .) جماع کردن، آرمیدن . 1


59402 مباعدت (مُ عَ دَ) [ ع . مباعدة ] (مص م .) دور کردن . 1


59403 مباغضت (مُ غَ ضَ) [ ع . مباغضة ] 1 - (مص ل .) دشمنی کردن با یکدیگر. 2 - (اِمص .) دشمنی . 1


59404 مبال (مَ) [ ع . ] (اِ.) مستراح، جای ادرار کردن . 1


59405 مبالات (مُ) [ ع . مبالاة ] (مص ل .) اندیشه و تفکر در کار. 1


59406 مبالغ (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مبلغ . 1 - مقدارها. 2 - وجوه، پول ها. 1


59407 مبالغت (مُ لِ غَ) [ ع . مبالغة ] (مص ل .) نک مبالغه . 1


59408 مبالغه (مُ لِ غَ یا غ ) (مص ل .) 1 - بسیار کوشیدن . 2 - زیاده روی کردن . 1


59409 مبانی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مبنی . عمارت ها، بنیادها. 1


59410 مباهات (مُ) [ ع . مباهاة ] (مص ل .) 1 - تفاخر. 2 - خودبینی، غرور. 3 - سرفرازی . 1


59411 مباهله (مُ هَ لِ) [ ع . ] (مص م .) بر یکدیگر لعنت کردن . 1


59412 مباهی (مُ) [ ع . ] (ص .) 1 - مباهات کننده، فخر کننده . 2 - مغرور. 1


59413 مباکات (مُ) [ ع . مباکاة ] (مص ل .) با هم گریستن . 1


59414 مبایع (مُ یِ) [ ع . ] (اِفا.) خریدار، خرید کننده . ج . مبایعین . 1


59415 مبایعه (مُ یِ عِ) [ ع . مبایعة ] 1 - (مص م .)خرید و فروش کردن . 2 - بیعت کردن . 3 - (اِمص .) خرید و فروش . 4 - بیعت . 1


59416 مباینه (مُ یِ نَ یا نِ) [ ع . مباینة ] (مص ل .) جدا شدن . 1


59417 مبتدا (مُ تَ) [ ع . مبتداء ] (اِ.) آغاز شده، چیزی که در ابتداء واقع شده باشد. 1


59418 مبتدع (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) 1 - ابداع کننده، اختراع کننده . 2 - بدعت گذارنده . 1


59419 مبتدع (مُ تَ دَ) [ ع . ] (اِمف .) ابداع شده، اختراع شده . 1


59420 مبتدی (مُ تَ) [ ع . ] (ص فا.) شروع کننده، آغازکننده . 2 - (ص .) تازه کار. 1


59421 مبتذل (مُ تَ ذَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) در دسترس همگان . 2 - فرومایه، پیش پا افتاده، بی ارزش . 1


59422 مبتر (مُ بَ تَّ) [ ع . ] (ص .) 1 - دم بریده، ناقص . 2 - بی فرزند. 1


59423 مبتز (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) سلب شده به قهر، ربوده . 1


59424 مبتسم (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) تبسم کننده . 1


59425 مبتلا (مُ تَ) [ ع . مبتلی ] (اِ مف .) گرفتار، در بلا افتاده . 1


59426 مبتنی (مُ تَ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) بنا کننده . 2 - (ص .) وابسته به چیزی . 1


59427 مبتهج (مُ تَ هِ) [ ع . ] (ص .) شاد، خرم، مسرور. 1


59428 مبتکر (مُ تَ کِ) [ ع . ] (ص .) کسی که چیز تازه ای به وجود آورده باشد. 1


59429 مبثوت (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پراکنده، گسترده . 1


59430 مبحث (مَ حَ) [ ع . ] (اِ.) بحث، گفتگو. ج . مباحث . 1


59431 مبدء (مُ د) (اِفا.) 1 - آغاز کننده . 2 - آشکار کننده . 1


59432 مبدء (مُ دَ) (اِمف .) 1 - آغاز شده . 2 - آشکار شده . 1


59433 مبداء (مَ) [ ع . ] (اِ.) اول و نخستین هر چیز. ج . مبادی . 1


59434 مبدد (مُ بَ دَّ) [ ع . ] (اِ مف . ص .) پریشان، پراکنده، متفرق . 1


59435 مبدع (مُ د) [ ع . ] (ص .) کسی که چیز تازه ای بیاورد. 1


59436 مبدل (مُ بَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) بدل شده، تبدیل شده . 1


59437 مبدل (مُ بَ دِّ) (اِفا.) تغییردهنده، بدل کننده . 1


59438 مبذر (مِ بَ ذِّ) [ ع . ] (اِ فا.) ولخرج . 1


59439 مبذول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - خرج شده، مصرف شده . 2 - بذل شده، بخشیده شده . 1


59440 مبذول داشتن ( مبذول داشتن . تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - بخشیدن . 2 - به عمل آوردن . 1


59441 مبرا (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) تبرئه شده، از تهمت پاک شده . 1


59442 مبرات (مَ بَ رّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مبرة ؛ خیرات و اعمال خیر. 1


59443 مبرت (مَ بَ رَّ) [ ع . مبرة ] 1 - (مص ل .) اطاعت از فرمان پدر و مادر. 2 - در فارسی به معنای کار خیر، نیکی کردن . 1


59444 مبرح (مُ بَ رِّ) [ ع . ] (اِ فا.) آزار کننده، رنج دهنده . 1


59445 مبرد (مُ بَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سرد کننده، خنک کننده . 2 - پایین آورندة درجة حرارت بدن . 3 - کاهندة تمایلات جنسی . 1


59446 مبرد (مِ رَ) [ ع . ] (اِ.) سوهان . 1


59447 مبرد (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) سبب خنکی بدن و جز آن . 1


59448 مبرز (مُ بَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) برجسته، ممتاز. 1


59449 مبرز (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) مستراح . 1


59450 مبرقش (مُ بَ قَ) [ ع . ] (ص .) به رنگ های مختلف زینت یافته . 1


59451 مبرم (مُ رَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) استوار، محکم . 2 - (ص .) (فا.) زیاد، وافر. 3 - (اِ.) پارچه ای که دو بافته باشند. 4 - رسن دو تا، برهم تافته . 1


59452 مبرهن (مُ بَ هَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مدلل، با دلیل و برهان . 2 - آشکار، واضح . 1


59453 مبرود (مَ) [ ع . ] (اِمف . ص .) 1 - سرد شده . 2 - آب سرد. 3 - نان که بر آن آب ریخته باشند. 1


59454 مبرور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - خوبی دیده . 2 - آمرزیده . 1


63304 مولش (لِ) (اِمص .) درنگ، تأخیر. 1


59455 مبروص (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آن که به بیماری برص مبتلی باشد. 1


59456 مبرک (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) جای خواب شتران ؛ ج . مبارک . 1


59457 مبسام (مِ) [ ع . ] (ص .) مرد بسیار تبسم . 1


59458 مبسم (مَ سَ) [ ع . ] (مص ل .) تبسم کردن . 1


59459 مبسم (مَ س ) [ ع . ] (اِ.) دندان های پیشین . 1


59460 مبسوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - باز شده، پهن شده . 2 - شرح و بسط داده شده . 1


59461 مبشر (مُ بَ شَّ) [ ع . ] (اِمف .) بشارت داده شده، مژده داده . 1


59462 مبشر (مُ بَ شِّ) [ ع . ] (اِفا.) مژده دهنده، بشارت دهنده . 1


59463 مبصر (مُ ص ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بیننده، با بصیرت، هوشیار. 2 - در فارسی، شاگردی که مسئول نظم کلاس است . 1


59464 مبصر (مُ صَ) [ ع . ] (اِ مف .) دیده شده، منظور، مشهود. 1


59465 مبضع (مِ ضَ) [ ع . ] (اِ.) نشتر فصاد. 1


59466 مبطل (مُ طِ) [ ع . ] (اِفا.) باطل کننده، خراب - کننده . 1


59467 مبطن (مُ بَ طَّ) [ ع . ] (اِمف . ص .)میان باریک . 1


59468 مبطون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کسی که به درد شکم مبتلی شود. 2 - مبتلی به اسهال مزمن . 3 - کسی که همواره از او باد و غایط خارج شود و به اندازة یک نماز فرصت و مهلت نداشته باشد، چنین شخص باید برای هر نماز یک وضو بگیرد. 1


59469 مبعث (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مکان بعثت . 2 - زمان بعثت . 1


59470 مبعد (مُ بَ عَّ) (اِمف .) تبعید شده، نفی گردیده ؛ ج . مبعدین . 1


59471 مبعوث (مَ) [ ع . ] (اِمف .) برانگیخته شده، فرستاده شده . 1


59472 مبغض (مُ غَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دشمن داشته، مورد کینه . 2 - ناپسند داشته، مکروه ؛ ج . مبغضین . 1


59473 مبغض (مُ غِ) (اِفا.) کینه ور، دشمن ؛ ج . مبغضین . 1


59474 مبغوض (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مورد بغض و خشم واقع شده . 1


59475 مبغی (مَ غا) [ ع . ] (اِ.) 1 - نوع طلب . 2 - مکان طلب . 1


59476 مبغی (مَ) [ ع . ] (اِمف . ص .) مطلوب ؛ ج . مباغی . 1


59477 مبل (مُ) [ فر. ] (اِ.) نوعی صندلی راحت که معمولاً بزرگ و نرم و دسته دار است . 1


59478 مبل (مُ ب) [ ع . ابلال ] (اِفا.) 1 - ریزنده . 2 - ترکننده . 3 - اشکبار. 4 - شفا یافته . 1


59479 مبلد (مُ بَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که خود را بر زمین زند. 2 - بخیل . 3 - بی توجه . 4 - ابر بی باران . 5 - اسبی که در دو سبقت نکند. 1


59480 مبلغ (مُ بَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) تبلیغ کننده . 1


59481 مبلغ (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) مقدار، شماره . ج . مبالغ . 1


59482 مبلمان (مُ لِ) [ فر. ] (اِ.) مجموعه اثاثیة مورد نیاز یک محل (اداره، خانه و غیره ...). 1


59483 مبله (مُ لِ) [ فر. ] (ص .) جایی که در آن از مُبل استفاده شده باشد، شامل اثاثیه . 1


59484 مبلول (مَ) [ ع . ] (اِمف . ص .) نمدار، نمناک، مرطوب . 1


59485 مبنی (مَ نا) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل بنا. 2 - بنیاد، اساس . 1


59486 مبنی (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بنا کرده شده، بنا نهاده شده . 1


59487 مبهج (مُ هِ) (اِفا.) شاد سازنده، مسرور کننده . 1


59488 مبهم (مُ هَ) [ ع . ] (اِمف .) نامعلوم، مجهول، پیچیده، دارای ابهام . 1


59489 مبهوت (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سرگردان، حیرت زده . 1


59490 مبیت (مُ بَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آنکه ارادة کاری کند در شب و تصمیم گیرد. 2 - گفتگو کننده در شب . 3 - شبیخون آورنده . 1


59491 مبیت (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای خواب . 2 - شب را گذراندن . 1


59492 مبیض (مُ بَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - جامة سفید پوشنده . 2 - سفید گرداننده (جامه و غیره ). 1


59493 مبیع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - فروخته شده . 2 - خریده شده . 1


59494 مبین (مُ) [ ع . ] (اِفا.) واضح کننده، آشکار کننده . 1


59495 مبین (مُ بَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) بیان کننده، آشکار کننده . 1


59496 مبین (مُ بَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) آشکار کرده شده . 1


59497 متأثر (مُ تَ ءَ ثِّ) [ ع . ] (اِفا.) اندوهگین، متألم . 1


59498 متأخر (مُ تَ ءَ خِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - درنگ کننده . 2 - معاصر، کسی که در زمان نزدیک به زمان حال می زیسته . 1


59499 متأدب (مُ تَ ءَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) ادب آموخته . 1


59500 متأدی (مُ تَ َء دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - رسنده، واصل . 2 - رساننده . 1


59501 متأسف (مُ تَ ءَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) محزون، مغموم . 1


59502 متأسفانه ( متأسفانه . نِ) [ ع - فا. ] (ق .) با تأسف و افسوس، بدبختانه . 1


59503 متأسی (مُ تَ ءَ سّ) [ ع . ] (اِفا.) پیروی کننده . 1


59504 متألم (مُ تَ ءَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) اندوهناک، دردمند. 1


59505 متأله (مُ تَ ءَ لِّ هْ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که به علم الهیات اشتغال دارد؛ عابد، زاهد. 1


59506 متأمل (مُ تَ ءَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) متفکر، صاحب تدبیر. 1


59507 متأنی (مُ تَ ءَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) درنگ کننده . 1


59508 متأهل (مُ تَ ءَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) دارای اهل و عیال، دارای همسر. 1


59509 متأکد (مُ تَ ءَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تأکید شده . 2 - استوار، محکم . 1


59510 متاب (مَ) [ ع . ] (مص ل .) بازگشت از گناه . 1


59511 متابع (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) پیروی کننده . 1


59512 متابعت (مُ ب عَ) [ ع . متابعة ] (مص ل .) پیروی و فرمانبرداری کردن . 1


59513 متابولیسم (مِ بُ) [ فر. ] (اِ.) مجموعة تغییرات فیزیکی و شیمیایی و ترکیبی و تخریبی در موجودات زنده، دگرگشت، سوخت و ساز (فره ). 1


59514 متاره (مَ رَ یا رِ) [ ع . مطهره ] (اِ.) 1 - ظرفی که از چرم دوزند. 2 - آفتابه . 1


59515 متارکه (مُ رِ کِ) [ ع . متارکة ] 1 - (مص م .) ترک جنگ ومخاصمه . 2 - (اِ.) جدایی زن و شوهر. 1


59516 متاع (مَ) [ ع . ] (اِ.) اسباب، کالا. 1


59517 متاعب (مَ عِ) [ ع . ] (اِ.) جِ متعب ؛ رنج ها. 1


59518 متافیزیک (مِ) [ فر. ] (اِ.)حکمت ماوراءالطبیعه، مابعدالطبیعه . 1


59519 متالورژی (مِ لُ) [ فر. ] (اِ.) = متالوژی : دانش و فن استخراج، تصفیه، آلیاژسازی، شکل - دهی و بررسی ساختار و خواص فلزات . 1


59520 متالیک (مِ) [ فر. ] (ص .) دارای جلا و درخششی مانند فلز. 1


59521 متامورفوز (مِ مُ فُ) [ فر. ] (اِ.) نک دگردیسی . 1


59522 متان (مِ) [ فر. ] (اِ.) گازی است بی بو و بی رنگ و قابل نفوذتر و سبک تر از هوا که اولین ترکیب سلسلة هیدروکربورهای اشباع شده است . این گاز در طبیعت از تجزیه و پوسیده شدن بقایای موجودات زنده خصوصاً فساد گیاهان در مرداب ها ح - اصل می شود و به همین جهت آن را به نام گاز مرداب ها نیز می نامند. 1


59523 متانت (مَ نَ) [ ع . متانة ] (مص ل .) 1 - پایداری، استواری . 2 - سنگینی، وقار. 1


59524 متبادر (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) پیشی گیرنده، چیزی که ناگهان به خاطر آید. 1


59525 متبارک (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِفا.) پاک، منزه (خاص خدا). 1


59526 متباعد (مُ تَ ع ) (اِفا.) دور شونده از هم، دور. 1


59527 متباغض (مُ تَ غ ) [ ع . ] (اِفا.) دشمنی کننده . 1


59528 متباین (مُ تَ ی ) [ ع . ] (اِفا.) متمایز، جدا از یکدیگر. 1


59529 متبتل (مُ تَ بَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) برنده و منقطع از ماسوای خدا؛ ج . متبتلین . 1


59530 متبحر (مُ تَ بَ حِّ) [ ع . ] (اِفا.) ماهر. 1


59531 متبختر (مُ تَ بَ تِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که با تکبر و ناز راه می رود. 1


59532 متبدد (مُ تَ ب دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تقسیم کننده به حصه ها. 2 - متفرق، پریشان . 1


59533 متبدل (مُ تَ بَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بدل گیرنده چیزی را. 2 - تبدیل شونده ؛ ج . متبدلین . 1


59534 متبر (مُ تَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) هلاک شده . 1


59535 متبر (مُ تَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شکننده . 2 - هلاک کننده . 1


59536 متبرع (مُ تَ بَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) نیکویی کننده برای رضای خدا. 1


59537 متبرم (مُ تِ بَ رِّ) [ ع . ] (ص فا.) ملول، آزرده دل . 1


59538 متبرک (مُ تَ بَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) خجسته، فرخنده . 1


59539 متبسم (مُ تَ بَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) خندان، خنده رو. 1


59540 متبصر (مَ تَ بَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) بصیر و دانا، دقیق ؛ ج . متبصرین . 1


59541 متبع (مُ تَّ بَ) [ ع . ] (اِمف .) آن چه که در پی آن رفته باشند؛ کسی یا چیزی که ازو پیروی کنند؛ پیشوا، مقتدا. ج . متبعین . 1


59542 متبع (مُ تَّ ب) [ ع . ] (اِفا.) در پی رونده، پیرو. ج . متبعین . 1


59543 متبلور (مُ تَ بَ وِ) [ ع . ] (اِفا.) بلور شده، چیزی که شبیه بلور شده باشد. 1


59544 متبوع (مَ) [ ع . ] (اِفا.) پیروی شده . 1


59545 متبین (مُ تَ بَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آشکار شونده، پیدا، هویدا. 2 - آشکار کننده . ج . متبینین . 1


59546 متتابع (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) پی درپی شونده، متوالی . 1


59547 متتالی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) در پی یکدیگر شونده . 1


59548 متتبع (مُ تَ تَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) تتبع کننده . 1


59549 متجادل (مُ تَ د) (اِفا.) با هم خصومت کننده . 1


59550 متجاسر (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) سرکش، دلیر. 1


59551 متجانس (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) از یک جنس، مشابه . 1


59552 متجاهر (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) آن که آشکارا فسق کند. 1


59553 متجاهل (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که خود را به نادانی می زند. 1


59554 متجاوز (مُ تَ وِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) از حد گذرنده، تجاوزگر. 2 - (ص .) افزون تر، بیش تر. 1


59555 متجبره (مُ تَ جَ بِّ رِ) ) [ ع . متجبرة ] (اِ.) گروه ستمکاران . 1


59556 متجدد (مُ تَ جَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) نوخواه، کسی که آداب و رسوم جدید را می پذیرد. 1


59557 متجر (مَ جَ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) تجارت، بازرگانی . 2 - (اِ.) کالا. 1


59558 متجرد (مُ تَ جِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - برهنه گردنده . 2 - مجرد شونده . 1


59559 متجرع (مُ تَ جَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - جرعه جرعه خورنده آب و مانند آن . 2 - فرو خورندة خشم . ج . متجرعین . 1


59560 متجره (مُ تَ جَ رُِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - برهنه گردنده . 2 - مجرد شونده . 1


59561 متجزی (مُ تَ جَ زِّ) (اِفا.) تجزیه شونده . 1


59562 متجسس (مُ تَ جَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) جستجو کننده، تلاش کننده . 1


59660 متسق (مُ تَّ س ) [ ع . ] (اِفا.) دارای نظم و ترتیب . 1


59563 متجسم (مُ تَ جَ سِّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) جسم گیرنده . 2 - (ص .) تناور. 3 - آن که بر کاری و عملی بزرگ شود. ج . متجسمین . 1


59564 متجشع (مُ تَ جَ شِّ) [ ع . ] (اِفا.) سخت حریص . ج . متجشعین . 1


59565 متجشم (مُ تَ جَ شِّ) [ ع . ] (اِفا.) به تکلف کاری کننده . ج . متجشمین . 1


59566 متجلب (مُ تَ جَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) جلب کننده، کشاننده . 1


59567 متجلد (مُ تَ جَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) به تکلف چابکی نماینده . ج . متجلدین . 1


59568 متجلی (مُ تَ جَ لّ) [ ع . ] (اِفا.) آشکار، آشکار شونده، ظاهر شونده . 1


59569 متجمع (مُ تَ جَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) فراهم آمده، جمع گشته . 1


59570 متجمل (مُ تَ جَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) زینت یافته، آراسته، صاحب تجمل . ج . متجملین . 1


59571 متجنب (مُ تِ جَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) دوری کننده، احتراز کننده ؛ ج . متجنبین . 1


59572 متجند (مُ تَ جَ نِّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) در زمرة لشکریان در آینده . 2 - (ص .) لشکری . ج . متجندین . 1


59573 متحاب (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) یکدیگر را دوست گیرنده، دوست . 1


59574 متحارب (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - برافروزندة آتش جنگ . 2 - جنگ کننده . ج . متحاربین . 1


59575 متحاسب (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) با یکدیگر حساب کننده . ج . متحاسبین . 1


59576 متحاشی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) دور شونده، به یکسو شونده، کناره گیر. 1


59577 متحاکم (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) با طرف دعوی نزد حاکم رونده . 1


59578 متحتم (مُ تِ حَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) واجب کننده، لازم کننده . ج . متحتمین . 1


59579 متحجر (مُ تَ حَ جِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سنگ شده، سخت گشته . 2 - در فارسی به کسی گویند که حاضر به درک و پذیرش نوآوری ها نیست . 1


59580 متحد (مُ تَّ حِ) [ ع . ] (اِفا.) پیوسته، متفق . 1


59581 متحذر (مُ تِ حَ ذِّ) [ ع . ] (اِفا.) دوری کننده، ترسنده . 1


59582 متحرز (مُ تَ حَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - در پناه شونده . 2 - خویشتن دار. ج . متحرزین . 1


59583 متحرک (مُ تَ حَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) حرکت کننده، در حال حرکت و تکان . 1


59584 متحری (مُ تَ حَ رّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - جوینده . 2 - قصد کننده . 1


59585 متحسر (مُ تَ حَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) دلگیر، حسرت خورنده . 1


59586 متحصن (مُ تَ حَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) بست نشین، اعتصاب کننده . 1


59587 متحقق (مُ تَ حَ قِّ) (اِفا.) راست و درست شونده . 1


59588 متحلل (مُ تَ حَ ل ِّ ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بیمارشونده . 2 - استثنا کننده در سوگند. 3 - بیرون آینده از قسم به کفاره . 4 - در فارسی تحلیل شونده . 1


59589 متحلی (مُ تَ حَ لّ) [ ع . ] (اِفا.) زینت یافته، آراسته شونده . 1


59590 متحمل (مُ تَ حَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بردبار، شکیبا. 2 - بردارندة بار. 1


59591 متحمل شدن ( متحمل شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - تحمل کردن . 2 - (عا.) اعتنا نکردن، به روی خود نیاوردن . 1


59592 متحنن (مُ تَ حَ نِّ) [ ع . ] (ص فا.) مهربان، مشفق . 1


59593 متحول (مُ تَ حَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دیگرگون شونده . 2 - جابه جا شونده . 1


59594 متحول (مُ تَ حَ وَّ) [ ع . ] (اِ.) محل تحول، مکان انتقال . 1


59595 متحیر (مُ تَ حَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) سرگشته، حیران، حیرت زده . 1


59596 متحیز (مُ تَ حَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) جای گزین . 1


59597 متخادع (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) کسی که خود را فریب خورده وانماید. ج . متخادعین . 1


59598 متخادم (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) کسی است که همیشه به خدمت بندگان خدا قیام کند و خدمت او خالی از هواها و شوایب نفسانی باشد ولیکن هنوز به حقیقت زهد نرسیده باشد. گاه به سبب غلبة ایمان بعضی از خدمات او در محل قبول افتد و گاه به واسطة غلبة هوا خدمت او قبول نشود. 1


59599 متخاصم ( مُ تَ صِ) [ ع . ] (اِفا.) دشمن، خصم . 1


59600 متخذ (مُ تَّ خِ) [ ع . ] (اِمف .) گرفته شده . 1


59601 متخصص (مُ تَ خَ صِّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کارشناس، د ارای تخصص . 2 - خاص شده . 1


59602 متخلخل (مُ تَ خَ خِ) [ ع . ] (اِفا.) شی ای که اجزای آن به هم متصل نباشد. 1


59603 متخلص (مُ تَ خَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که اسم یا لقبی در شاعری برای خود انتخاب کرده باشد، دارای تخلص . 1


59604 متخلف (مُ تَ خَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) خلاف کننده . 1


59605 متخلق (مُ تَ خَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) خوی و عادت دیگری را گرفته . 1


59606 متخلل (مُ تَ خَ لِ) [ ع . ] (ص .) دارای سوراخ ها، فضاهای خالی و حفره ها؛ سوراخ سوراخ . 1


59607 متخیل (مُ تَ خَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خیال کننده . 2 - متکبر. 1


59608 متد (مِ تُ) [ فر. ] (اِ.) روش، قاعده . 1


59609 متداخل (مُ تَ خِ) [ ع . ] (اِفا.) داخل شده (در یکدیگر)، در میان آمده . 1


59610 متدارک (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - رسنده به چیزی . 2 - درک کننده، دریابنده ؛ ج . متدارکین . 3 - آوردن الفاظی است در ابتدای کلام که موهوم ذم باشد و بقیة کلام به نحوی آورده شود که رفع توهم گردد. 1


59661 متسلح (مُ تَ سَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) سلاح پوشنده . 1


59611 متداعی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - فرا خواننده . 2 - آن که با دیگری دعوی و مرافعه دارد. 3 - معنی ای که معنی دیگر را به خاطر آورد. 1


59612 متدافع (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) دفع کنندة یکدیگر در کارزار؛ ج . متدافعین . 1


59613 متداول (مُ تَ وِ) [ ع . ] (اِفا.) آن چه معمول و مرسوم باشد. 1


59614 متداوی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) آن که خود را معالجه کند. 1


59615 متداین (مُ تَ یِ) [ ع . ] (اِفا.) به نسیه و وام خرید و فروش کننده باهم ؛ ج . متداینین . 1


59616 متدبر (مُ تَ دَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) اندیشه کننده . 1


59617 متدرج (مُ تَ دَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) آهسته و کم کم پیش رونده . 1


59618 متدرجاً (مُ تَ دَ رِّ جَ نْ) [ ع . ] (ق .) به تدریج، آهسته آهسته . 1


59619 متدرع (مُ تَ دَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) زره پوششنده، زره پوش . 1


59620 متدلوژی (مِ تُ دُ لُ) [ فر. ] (اِ.) روش تحقیق در علوم، روش شناسی . 1


59621 متدین (مُ تَ دَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) دیندار، با دیانت . 1


59622 متذلل (مُ تَ ذَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) فروتن، خوار. 1


59623 متذکر (مَ تَ ذَّ کِ) [ ع . ] (اِفا.) یادآوری کننده، به خاطر آورنده . 1


59624 متر (مِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - نواری باریک و درجه - بندی شده از فلز، پارچه یا جنس دیگر که برای اندازه گیری طول و عرض اشیاء استفاده می شود. 2 - واحد طول که تقریباً برابر است با یک چهل میلیونیم نصف النهار زمین . ؛ متر مربع واحد سطح و آن مربعی است به ضلع یک متر. ؛ متر مکعب واحد حجم و آن مکعبی است به ضلع یک متر. 1


59625 مترادف (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پی درپی . 2 - هم معنی . 1


59626 متراژ (مِ) [ انگ . ] (اِ.) اندازه، مساحت . 1


59627 متراکم (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) انبوه شده، روی هم جمع شده . 1


59628 متربد (مُ تَ رَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - متغیر. 2 - ترش رو. 3 - آسمان ابر دار. 1


59629 متربص (مُ تَ رَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) منتظر، متوقع، چشم دارنده . 1


59630 مترتب (مُ تَ رَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) ترتیب داده شده، پدید آمده . 1


59631 مترجم (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که مطلبی را از زبانی به زبان دیگر ترجمه کند. 1


59632 مترجم (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) از زبان دیگر گردانده، ترجمه شده . 1


59633 متردد (مُ تَ رَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آمد و شد کننده . 2 - کسی که در امری به شک و تردید دچار است . 1


59634 مترس (مَ تَ) (اِ.) مترسک، شکلی شبیه به انسان ساخته شده از چوب و پارچه که برای رماندن حیوانات زیانکار در کشتزارها نصب می کنند. 1


59635 مترس (مِ رِ) [ فر. ] (اِ.) زنی که با مردی رابطة جنسی نامشروع دارد، معشوقه . 1


59636 مترسل (مُ تَ رَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) نویسنده، دبیر. 1


59637 مترشح (مُ تِ رَ شِّ) [ ع . ] (ص .) تراونده ؛ ترشح کننده . 1


59638 مترصد (مُ تَ رَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) چشم به راه، منتظر. 1


59639 مترقب (مُ تَ رَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) امیدوار، چشم به راه . 1


59640 مترقی (مُ تَ رَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) پیشرفته، رشد کرده . 1


59641 مترنم (مُ تَ رَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) آواز خواننده، زمزمه کننده . 1


59642 مترهب (مُ تَ رَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) پرستش کننده، عابد. 1


59643 مترو (مِ رُ) [ فر. ] (اِ.) راه آهنی که معمولاً زیرزمینی است و به عنوان یک وسیلة نقلیة عمومی در شهرهای بزرگ استفاده می شود. 1


59644 مترون (مِ رُ) [ انگ . ] (اِ.) کسی که سرپرستی و نظارت پرستاران را بر عهده دارد. 1


59645 متروپل (مِ رُ پُ) [ فر. ] (اِ.) حالت کشوری نسبت به کشورهای تابعة آن . 1


59646 متروک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - ترک شده، واگذاشته شده . 2 - باطل شده . 1


59647 متزاید (مُ تَ یِ) [ ع . ] (اِفا.) افزون شونده . 1


59648 متزایل (مُ تَ یِ) [ ع .متزائل ] 1 - (اِفا.) جدا شونده . 2 - (ص .) جدا. 1


59649 متزعزع (مُ تَ زَ ز) [ ع . ] (اِفا.) جنبنده، لرزنده . 1


59650 متزلزل (مُ تَ زَ ز) [ ع . ] (اِفا.) مضطرب، لرزنده . 1


59651 متزهد (مُ تَ زَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) پارسا، زاهد. 1


59652 متزوج (مُ تَ زَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) زن کننده، ازدواج کننده ؛ ج . متزوجین . 1


59653 متزین (مُ تَ زَ یِّ) (اِفا.) زینت یابنده، آراسته . 1


59654 متسابق (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) پیشی گیرنده (بر یکدیگر)؛ ج . متسابقین . 1


59655 متساقط (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِفا.) بر هم فرو ریزنده . 1


59656 متسالم (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) آشتی کننده با دیگری، صلح کننده با یکدیگر. 1


59657 متساوی (مُ تَ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) برابر شونده با هم . 2 - (ص .) برابر، یکسان، مساوی . ؛ متساوی الاضلاع شکلی دارای ضلع های برابر. ؛ متساوی الزاویه مثلثی دارای زاویه های یکسان . ؛ متساوی الساقین مثلثی دارای دو ساق برابر. 1


59658 متسع (مُ تَّ س ) [ ع . ] (ص .) وسیع، گشاد. 1


59659 متسع (مُ تَ سِّ) [ ع . ] (ص .) 1 - مسمطی که هر بندش دارای نه مصراع باشد. 2 - سطحی که نه ضلع متساوی آن را احاطه کند. 1


59662 متسلط (مُ تَ سَ لَّ) [ ع . ] (اِفا.) غلبه کننده، مسلط . 1


59663 متسلی (مُ تَ سَ لّ) [ ع . ] (اِفا.) تسلی داده، دل نواخته شده . 1


59664 متسوق (مُ تَ سَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) بازاریاب، بازار گرم کن . 1


59665 متشابه (مُ تَ ب) [ ع . ] 1 - (اِفا.) شبیه، مانند یکدیگر. 2 - (اِ.) آیاتی از قرآن که علاوه بر معنی ظاهری قابل تعبیر و تفسیر است . 1


59666 متشابهات (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) جِ متشابهه . ؛آیات متشابهات آیه هایی از قرآن که معنی آن ها بر مردم آشکار نباشد. مق آیات محکمات . 1


59667 متشابک (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - درهم آمیخته، مختلط . 2 - مشتبه . 1


59668 متشاعر (مُ تَ ع ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که خود را شاعر پندارد. 2 - شاعرنما؛ ج . متشاعرین . 1


59669 متشاغل «مُ تَ غ ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که از کاری روی برتابد و خود را به کار دیگر مشغول سازد. 1


59670 متشافع (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) جفت پذیرنده . 1


59671 متشاکل (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - موافقت کننده . 2 - چیزی که مانند و موافق چیزی دیگر باشد. 1


59672 متشبث (مُ تَ شَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) آویخته، چنگ زننده . 1


59673 متشبه (مُ تَ شَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) شبیه به چیزی، ماننده به چیزی . 1


59674 متشتت (مُ تَ شَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) پراکنده . 1


59675 متشخص (مُ تَ شَ خِّ) [ ع . ] (اِفا.) ممتاز، دارای تشخص . 1


59676 متشرد (مُ تَ شَّ رِ) [ ع . ] (اِفا.) رمنده . 1


59677 متشرع (مُ تَ شَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) آگاه به امور شرعی، معتقد به امور شرعی . 1


59678 متشرف (مُ تَ شَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) صاحب تشرف، بزرگ منش ؛ ج . متشرفین . 1


59679 متشعب (مُ تَ شَ عِّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) پراکنده شونده . 2 - (ص .) پراکنده، شاخ شاخ . 1


59680 متشعث (مُ تَ شَ عِّ) [ ع . ] (اِفا.) متفرق، پراکنده . 1


59681 متشمر (مُ تَ شَ مِّ) [ ع . ] (ص فا.) آماده، آماده برای انجام کار. 1


59682 متشنج (مُ تَ شَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) لرزان، لرزنده، دارای تشنج . 1


59683 متشهد (مُ تَ شَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) گویندة «اشهدان لااله الاللّه ». 1


59684 متشهی (مُ تَ شَ هّ) [ ع . ] (اِفا.) خواهندة چیزی، رغبت کننده، آرزو دارند. 1


59685 متشکر (مُ تَ شَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) سپاس دار، شکرگزار، آن که تشکر می کند و سپاس به جا می آورد. 1


59686 متشکل (مُ تَ شَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) ساخته شده، صورت گرفته . 1


59687 متشکک (مُ تَ شَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) گمان کننده، شک کننده، ج . متشککین . 1


59688 متشکی (مُ تَ شَ کّ) [ ع . ] (اِفا.) شکایت کننده، گله کننده . 1


59689 متصادف (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) روبرو شونده، مقابل شونده . 1


59690 متصادم (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) به هم خورنده با چیزی، با هم زننده، با هم کوبنده ؛ ج . متصادمین . 1


59691 متصاعد (مُ تَ ع ) [ ع . ] (اِفا.) بالارونده . 1


59692 متصدی (مُ تَ صَ دّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که مباشر کار و شغلی است . 1


59693 متصرف (مُ تَ صَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دست در کاری دارنده . 2 - کسی که مالی یا ملکی را در تصرف و اختیار خود دارد.3 - حاکم، والی . 4 - محصل مالیاتی محل . 5 - اسم متصرف آن است که تثنیه و جمع بسته شود و مصغر گردد و بدو نسبت دهند؛ مق . غیر متصرف . 1


59694 متصف (مُ تَّ ص ) [ ع . ] (اِفا.) دارندة صفتی . 1


59695 متصل (مُ تَّ ص ) [ ع . ] (اِفا.) پیوسته، نزدیک به هم . 1


59696 متصلف (مُ تَ صَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) چاپلوسی کننده ؛ چاپلوس ؛ ج . متصلفین . 1


59697 متصنع (مُ تَ صَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خویشتن آراینده . 2 - به تکلف نیکو سیرتی نماینده . 3 - آن که صنعتی یا هنری را به خود ببندد؛ ج . متصنعین . 1


59698 متصور (مُ تَ صَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) تصور کننده، خیال کننده . 1


59699 متصوف (مُ تَ صَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که اظهار تصوف و درویشی کند. 1


59700 متصوفه (مُ تَ صَ وِّ فِ) [ ع . متصوفة ] (اِ.) گروه متصوفان . 1


59701 متصید (مُ تَ صَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شکار جوینده . 2 - شکار کننده به حیله . 1


59702 متضاد (مُ تَ دّ) [ ع . ] (اِفا.) ضد یکدیگر، مخالف هم . 1


59703 متضاعف (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) دو چندان شونده . 1


59704 متضرر (مُ تَ ضَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) زیان دیده، ضرر رسیده . 1


59705 متضرع (مُ تَ ضَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) زاری کننده، فروتنی کننده . 1


59706 متضمن (مُ تَ ضَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) در بر دارنده، شامل . 1


59707 متطابق (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) برابر، همانند. 1


59708 متطاوع (مُ تَ وِ) [ ع . ] (اِفا.) مطیع، فرمانبردار. 1


59709 متطرق (مُ تَ طَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) راه یابنده . 1


59710 متظاهر (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) تظاهرکننده . 1


59711 متظلم (مُ تَ ظَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) دادخواه، شکایت کننده . 1


59712 متظلم شدن ( متظلم شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) درخواست رفع ظلم و ستم نمودن . 1


59763 متفاوت (مُ تَ وِ) [ ع . ] (اِفا.) تفاوت دارنده، از هم جدا. 1


59713 متعادل (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دارای تعادل . 2 - دارای اعتدال . 1


59714 متعارض (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) برخلاف یکدیگر. 1


59715 متعارف (مُ تَ رِ یا رَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - مرسوم، معمول، متداول . 2 - شناخته شده . 1


59716 متعارفی ( متعارفی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) منسوب به متعارف، مربوط به متعارف : ؛اصول متعارفی قضایایی هستند که به نفسه معلومند و اثبات آن ها احتیاج به قضیة دیگر ندارد. 1


59717 متعاطف (مُ تَ طِ) [ ع . ] (اِفا.) به یکدیگر مهربانی کننده . 1


59718 متعاطی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) به دست گیرنده . 1


59719 متعاقب (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِفا.) از پی هم آینده . 1


59720 متعاقباً (مَُ تَ قَ بَ نْ) [ ع . ] (ق .) به زودی، پس از این، پیرو (فره ). 1


59721 متعاقد (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِ.) آن که پیمان می بندد. 1


59722 متعال (مُ تَ) [ ع . ] (ص .) بلند شونده، بلند - پایه، والا، برتر. 1


59723 متعالی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) رفیع، بلندپایه . 1


59724 متعامل (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) معامله کننده ؛ داد و ستد کننده . 1


59725 متعاهد (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) آن که با دیگری عهد و پیمان بندد، هم عهد. 1


59726 متعاون (مُ تَ وِ) [ ع . ] (اِفا.) یاری کنندة و مددکار یکدیگر. 1


59727 متعب (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تعب، رنج . 2 - جای تعب، محل رنج ؛ ج . متاعب . 1


59728 متعبد (مُ تَ عَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) متدین، دیندار. 1


59729 متعثر (مُ تَ عَ ثِّ) [ ع . ] (اِفا.) لغزنده، لغزش یابنده . 1


59730 متعجب (مُ تَ عَ جِّ) [ ع . ] (اِفا.) حیران، حیرت زده، شگفت زده . 1


59731 متعدد (مُ تَ عَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) بسیار، بی شمار. 1


59732 متعدی (مُ تَ عَ دّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تجاوز - کننده، ستمگر. 2 - فعلی که تنها با فاعل معنای کامل ن داشته باشد و نیازمند به مفعول باشد. 1


59733 متعذر (مُ تَ عَ ذِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - عذرآورنده، بهانه آورنده . 2 - سخت، دشوار. 1


59734 متعرب (مُ تَ عَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) خود را به عرب مانند کننده ؛ ج متعربین . 1


59735 متعرض (مُ تَ عَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - اقدام کننده به کاری . 2 - اعتراض کننده . 1


59736 متعرف (مُ تَ عَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - طلب کنندة چیزی به جهت شناختن آن . 2 - جستجو - کنندة گم شده . 3 - سالک که به اول وهله از شناخت خدا غافل بود و بزودی حاضر گردد و فاعل مطلق را در صور و وسایط و روابط باز شناسد. 1


59737 متعزز (مُ تَ عَ زِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - عزیز، ارجمند. 2 - قیمتی . 1


59738 متعسر (مُ تَ عَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) سخت، دشوار. 1


59739 متعسف (مُ تَ عَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بیراهه رونده، منحرف (از راه ). 2 - آن که از طریق صواب عدول کند. 3 - ستمکار، ظالم ؛ ج . متعسفین . 1


59740 متعشق (مُ تَ عَ شِّ) [ ع . ] (اِ.) عاشقی نماینده، عشق ورزنده ؛ ج . متعشقین . 1


59741 متعصب (مُ تَ عَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که دارای تعصب باشد. 1


59742 متعظ (مُ تَّ عِ) [ ع . ] (اِفا.) پند پذیرنده، کسی که پند و موعظه را بپذیرد. 1


59743 متعفن (مُ تَ عَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) گندیده، بدبو. 1


59744 متعلق (مُ تَ عَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آویزان، آویزنده . 2 - پیوسته، وابسته . 1


59745 متعلقات (مُ تَ عَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) جِ متعلقه . 1 - وابسته ها. 2 - ضمایم . 1


59746 متعلقه (مُ تَ عَ لِّ قِ) [ ع . ] (اِفا.) عیال، همسر. 1


59747 متعلم (مُ تَ عَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) طالب علم، آموزنده . 1


59748 متعمداً (مُ تَ عَ مِّ دَ نْ) [ ع . ] (ق .) عمداً، از روی قصد و اراده . 1


59749 متعمق (مُ تَ عَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) آن که به عمق چیزی رسیده، ژرف اندیش ؛ ج . متعمقین . 1


59750 متعمل (مُ تَ عَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کوشش کننده، ساعی . 2 - سختی کشیده . 3 - آن که به تکلف کاری انجام دهد؛ ج . متعملین . 1


59751 متعنت (مُ تَ عَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.)آزاررسان، آزار - دهنده . 1


59752 متعه (مُ عِ) [ ع . متعة ] (اِ.) 1 - آن چه که از آن برخوردار شود. 2 - زنی که برای تمتع به مدت معینی صیغه شود. 1


59753 متعهد (مُ تَ عَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - ضامن، برعهده گیرنده . 2 - دارای حس مسئولیت در برابر ادای وظیفه . 1


59754 متعود (مُ تَ عَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) عادت کننده، خوگر. 1


59755 متعین (مِ تَ عَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دارای ثروت یا مقام اجتماعی برجسته . 2 - ظاهر، آشکار. 3 - محقق، ثابت . 1


59756 متغابن (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - ضررکننده . 2 - افسوس خورنده . 1


59757 متغایر (مُ تَ یِ) [ ع . ] (اِفا.) ضدهم، ناجور. 1


59758 متغذی (مُ تَ غَ ذّ) [ ع . ] (اِفا.) خورنده . 1


59759 متغلب (مُ تَ غَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) چیره شونده . 1


59760 متغنج (مُ تَ غَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) ناز کننده، با ناز و کرشمه . 1


59761 متغیر (مُ تَ غَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دگرگون شده، تغییر حال یافته . 2 - آشفته، مضطرب . 1


59762 متفاخر (مُ تَ خِ) [ ع . ] (اِفا.) فخر کننده . 1


59764 متفتت (مُ تَ فَ تِّ) [ ع . ] (ص .) شکسته، ریزه ریزه . 1


59765 متفجع (مُ تَ فَ جِّ) [ ع . ] (اِفا.) دردمند شونده از سختی و اندوه . 1


59766 متفحص (مُ تَ فَ حِّ) [ ع . ] (اِفا.) جستجو کننده، کاوش کننده . 1


59767 متفرج (مُ تَ فَ رَّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل تفرج . 2 - مکانی که موجب گشادگی خاطر گردد، محل سیر. 1


59768 متفرج (مُ تَ فَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - گشایش یابنده (از تنگی و دشواری ). 2 - گشایش خاطر یابنده . 3 - خوشی جوینده . 1


59769 متفرد (مُ تَ فَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) کناره گیرنده . 1


59770 متفرع (مُ تَ فَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) منشعب شده، شاخه شاخه شده . 1


59771 متفرعن (مُ تَ فَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) متکبر، مغرور. 1


59772 متفرق (مُ تَ فَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) پراکنده، پریشان . 1


59773 متفرقه (مُ تَ فَ رِّ قِ) [ ع . متفرقة ] (اِفا.) 1 - مؤنث متفرق ؛ ج . متفرقات . 2 - اشخاص و اشیاء مختلف . 3 - اشخاص بیگانه . 1


59774 متفطن (مُ تَ فَ طِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که امور را به زیرکی و هوش دریابد؛ زیرک و باهوش ؛ ج . متفطنین . 1


59775 متفق (مُ تَّ فِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) با هم یکی شده، یک دل و یک جهت، متحد شده . 2 - (ص .) سازگار، همراه . 3 - مصمم، قصد کننده . ؛ متفق القول هم صدا، هم کلام . ؛ متفق الرأی همدستان، هم رأی . 1


59776 متفقاً (مُ تَ فِ قَ نْ) [ ع . ] (ق .) به اتفاق، با هم . 1


59777 متفقه (مُ تَ فَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که خود را فقیه معرفی کند. 2 - فقیه، دانشمند؛ ج . متفقهین . 1


59778 متفنن (مُ تَ فَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی که حرفه های گوناگون بلد باشد. 2 - کسی که به کاری یا هنری از روی تفنن بپردازد. 1


59779 متفکر (مُ تَ فَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) اندیشمند. 1


59780 متقابل (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) مقابل، روبروی، دارای تقابل . 1


59781 متقابلاً (مُ تَ ب لَ نْ) [ ع . ] (ق .) در مقابل، درعوض . 1


59782 متقادم (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) گذشته، پیشین . 1


59783 متقارب (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نزدیک شونده، نزدیک به یکدیگر. 2 - نامِ یکی ازبحور شعر که از هشت فعولن تشکیل شده است . 1


59784 متقارع (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - قرعه زننده میان یکدیگر. 2 - نیزه زننده با هم . 1


59785 متقارن (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) پیوسته، متحد به هم . 1


59786 متقاصر (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) بازایستنده از امری، اظهار کوتاهی نماینده ؛ ج . متقاصرین . 1


59787 متقاضی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) درخواست کننده . 1


59788 متقاطر (مُ تَ طِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - قطره قطره چکیده . 2 - دسته های پیاپی آینده . 1


59789 متقاطع (مُ تَ طِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) قطع کنندة یکدیگر. 2 - دو خط که به یکدیگر برسند و همدیگر را قطع کنند (هندسه ). 1


59790 متقاعد (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - قانع . 2 - بازنشسته . 3 - آمادة پذیرش . 1


59791 متقال (مِ) [ ع . ] (اِ.) پارچة سفیدی که از نخ می بافند شبیه کرباس اما ظریف تر از آن است . 1


59792 متقبل (مُ تَ قَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) برعهده گیرنده . 1


59793 متقدم (مُ تَ قَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پیشی گیرنده . 2 - دارای تقدم . 3 - زمان پیشین . 1


59794 متقرب (مُ تَ قَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که به دیگری تقرب کند؛ نزدیکی جوینده ؛ ج . متقربین . 1


59795 متقسم (مُ تَ قَ سِّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) پراکنده شونده . 2 - (ص .) پراکنده . 1


59796 متقلب (مُ تَ قَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دگرگون کنندة هرچیزی . 2 - مردم نادرست و دغل . 1


59797 متقلد (مُ تَ قَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که امری را بر گردن گرفته باشد. 1


59798 متقن (مُ تْ قَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .)استوار گردیده، محکم شده . 2 - (ص .) محکم، استوار. 1


59799 متقن (مُ تْ قِ) [ ع . ] (اِفا.) محکم کننده، استوارکننده . 1


59800 متقوم (مُ تَ قّ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - راست شونده، قوام گیرنده . 2 - در فارسی قیمتی، گران بها. 1


59801 متقی (مُ تَّ) [ ع . ] (اِفا.) پرهیزگار، پارسا. 1


59802 متقیظ (مُ تَ قَ یِّ) [ ع . ] (ص فا.) بیدار، هوشیار. 1


59803 متل (مُ تِ) [ انگ . ] (اِ.) مهمان خانة کنار دریا، بین راه و اقامتگاه ییلاقی، راه سرا (فره ). 1


59804 متل (مَ تَ) (اِ.) (عا.) 1 - افسانه، داستان کوتاه . 2 - مَثَل . 3 - سخنی که از روی شوخی گفته شود. 1


59805 متلازم (مُ تَ ز) [ ع . ] 1 - (اِفا.) همراه باشنده . 2 - (ص .) همراه . ج . متلازمین . 3 - وابسته . 1


59806 متلاشی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) از هم پاشیده . 1


59807 متلاصق (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) به هم چسبنده، متصل ؛ ج . متلاصقین . 1


59808 متلاطم (مُ تَ طِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بر همدیگر لطمه زننده . 2 - امواج دریا درحال خروشیدن . 1


59809 متلاقی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) با یکدیگر روبرو شونده، دو چیز که در یک نقطه به هم رسند. 1


59810 متلالی (مُ تَ لَ) [ ع . متلألی ء ] (اِفا. ص .) درخشان، تابان . 1


59811 متلبس (مُ تَ لَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) لباس پوشیده، به لباس کسی درآمده . 1


59812 متلذذ (مُ تَ لَ ذِّ) [ ع . ] (اِفا.) لذت برنده . 1


59813 متلف (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) تلف کننده، تباه کننده ؛ ج . متلفین . 1


59814 متلفظ (مُ تَ لَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) سخن گوینده ؛ ج . متلفظین . 1


59815 متلمذ (مُ تَ لَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) شاگرد، دانش آموز. 1


59816 متلهف (مُ تَ لَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) اندوهگین، کسی که دریغ و افسوس می خورد. 1


59817 متلون (مُ تَ لَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - گوناگون . 2 - کسی که پی درپی تغییر عقیده بدهد. 3 - رنگارنگ . 1


59818 متلک (مَ تَ لَ) (اِ.) (عا.) سخنی که از روی شوخی و طعنه به کسی گفته می شود. 1


59819 متم (مُ تِ مّ) [ ع . ] (اِفا.) تمام کننده، کامل کننده . 1


59820 متماثل (مُ تَ ثِ) [ ع . ] (اِفا.) مانند هم، شبیه یکدیگر. 1


59821 متمادی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) طولانی، دائمی . 1


59822 متمارض (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که خود را به مریضی می زند. 1


59823 متمازج (مُ تَ ز) [ ع . ] (اِفا.) به هم آمیزنده، مزج شونده . 1


59824 متماس (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) یکدیگر را مس کننده، به هم پیوندنده . 1


59825 متماسک (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خود را نگاه دارنده، خویشتن دار. 2 - چنگ در زننده ؛ ج . متماسکین . 1


59826 متمایز (مُ تَ یِ) [ ع . ] (اِفا.) چیزی که از دیگری جدا و مشخص باشد. 1


59827 متمایل (مُ تَ یِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) کج شده و خمیده شده . 2 - آن چه که به چیزی میل کند. 1


59828 متمتع (مُ تَ مَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - برخوردار از چیزی، بهره مند. 2 - کسی که عمره (زیارت بیت الله با شرایط خاص ) به جا آورد. 1


59829 متمثل (مُ تَ مَ ثِّ) [ ع . ] (اِفا.) مثل آورنده . 1


59830 متمدد (مُ تَ مَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کشیده شونده . 2 - قابل ارتجاع . 1


59831 متمدن (مُ تَ مَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) شهرنشین، دارای تمدن . 1


59832 متمرد (مُ تَ مَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) سرکش، نافرمان . 1


59833 متمرکز (مُ تَ مَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - در مرکز جای گیرنده . 2 - فراهم آمده و جمع شده در یک نظام . 3 - متوجه و معطوف، دارای تمرکز. 1


59834 متمسک (مُ تَ مَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - چنگ در زننده . 2 - بازدارنده . 1


59835 متمشی (مُ تِ مَ شّ) [ ع . ] (اِفا.) رونده . 1


59836 متملق (مُ تَ مَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) چاپلوس . 1


59837 متملک (مُ تَ مَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) مالک شونده، متصرف . 1


59838 متمم (مُ تَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تمام کنندة چیزی، کامل کننده . 2 - در دستور زبان کلمه ای که همراه حرف اضافه می آید و به فعل یا به صفت نسبت داده می شود. 3 - در ریاضی به هر یک از دو زاویه ای که مجموع اندازه های آن 90 درجه باشد. 4 - دنباله، بقیه . 1


59839 متمنی (مُ تَ مَ نّ) [ ع . ] (اِفا.)1 - تمنا کننده . 2 - خواهشمند، مستدعی . 1


59840 متمهد (مُ تَ مَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - گسترنده . 2 - جاگیرنده . 3 - قادر (بر امری )؛ ج . متمهدین . 1


59841 متموج (مُ تَ مَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) موج زننده، موج دار. 1


59842 متمول (مُ تَ مَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) توانگر، ثروتمند. 1


59843 متمکن (مُ تَ مَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) جاگرفته، جایگزین . 1


59844 متمیز (مُ تَ مَ یِّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) جدا شونده . 2 - (ص ) جدا، ممتاز. 1


59845 متن (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نوشتة داخل صفحه که شامل حاشیه نمی شود.2 - زمین بلند. ج . متون . 1


59846 متنازع (مُ تَ ز) [ ع . ] (اِفا.) کسی که با دیگری در نزاع و کشمکش است . 1


59847 متناسب (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) دارای تناسب و شباهت با یکدیگر. 1


59848 متناسق (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) با نسق و ترتیب، منظم، مرتب . 1


59849 متنافر (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دو خط که نه متوازی باشند و نه متقاطع . 2 - دور شونده از یکدیگر. 1


59850 متناقض (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِفا.) مخالف و ضد یکدیگر. 1


59851 متناهی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) به پایان رسیده، آنچه انتها و پایان داشته باشد. 1


59852 متناوب (مُ تَ وِ) [ ع . ] (اِفا.) یکی پس از دیگری، آنچه به نوبت بیاید. 1


59853 متناول (مُ تَ وِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - گیرندة چیزی . 2 - خورنده . 1


59854 متنبه (مُ تَ نَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) بیدار، آگاه، تنبیه شده . 1


59855 متنبی (مُ تَ نَ بّ) [ ع . ] (اِفا.) آن که ادعای نبوت کند. 1


59856 متنجز (مُ تَ نَ جِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که از دیگری بخواهد تا حاجت وی روا کند. 2 - روا کنندة حاجت ؛ ج . متنجزین . 1


59857 متنجس (مُ تَ نَ جِّ) [ ع . ] (اِفا.) نجس شونده، ناپاک . 1


59858 متنزل (مُ تَ نَ زِّ) [ ع . ] (اِفا.) فرود آینده، نزول کننده . 1


59859 متنزه (مُ تَ نَ زِّ) [ ع . ] (اِ.) محل باصفا؛ جای گردش و تفریح . 1


59860 متنسک (مُ تَ نَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) پرستنده، عبادت کننده . 1


59861 متنعم (مُ تَ نَ عِّ) [ ع . ] (اِفا.) توانگر، کسی که در ناز و نعمت است . 1


59862 متنفذ (مُ تَ نَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) بانفوذ. 1


63305 مولع (لِ) [ ع . ] (اِفا.) حریص، آزمند. 1


59863 متنفر (مُ تَ نَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) نفرت دارنده، بیزار. 1


59864 متنفس (مُ تَ نَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نفس کشنده، نفس کش . 2 - جاندار، زنده ؛ ج . متنفسین . 1


59865 متنمر (مُ تَ نَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) خشمگین، زشت خو. 1


59866 متنور (مُ تَ نَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) روشنی یابنده، دارای نور. 1


59867 متنوع (مُ تَ نَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) گوناگون، دارای انواع، مختلف . 1


59868 متنکر (مُ تَ نَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - ناشناس . 2 - کسی که ظاهر خود را تغییر داده باشد تا آن که شناخته نشود. 1


59869 مته (مَ تِّ) (اِ.) دستگاهی که با آن چوب، آهن، و دیوار را سوراخ کنند. 1


59870 متهاجم (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) هجوم کننده، حمله کننده . 1


59871 متهافت (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - لغزنده، لغزش کننده . 2 - پیاپی آینده ؛ ج . متهافتین . 1


59872 متهاون (مُ تَ وِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که در کاری سُستی کند. 1


59873 متهتک (مُ تَ هَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) رسوا شونده، متفضح . 1


59874 متهجد (مُ تَ هَ جِّ) [ ع . ] (اِفا.) آن که شب هاتا هنگام سحر به عبادت خدا پردازد، شب زنده - دار. 1


59875 متهم (مُ تَّ هَ) [ ع . ] (اِمف .) بدنام و تهمت زده شده . 1


59876 متهور (مُ تَ هَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) بی پروا، دلیر. 1


59877 متهورانه (مُ تَ هَ وَُ نِ) [ ع - فا. ] (ق .) بی باکانه، گستاخانه . 1


59878 متواتر (مُ تَ تِ) [ ع . ] (اِفا.) پی درپی، پیاپی . 1


59879 متوارد (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) پیوسته، پی درپی . 1


59880 متواری (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) پنهان شده، فراری . 1


59881 متوازن (مُ تَ ز) [ ع . ] (اِفا.) هم وزن، برابر. 1


59882 متوازی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - برابر یکدیگر. 2 - دو خط برابر با هم که هرچه امتداد داده شوند به هم نرسند، موازی . ؛ متوازی الاضلاع چهار ضلعی ای که اضلاع آن دو به دو با هم موازیند. ؛ متوازی السطوح فضایی که دارای شش وجه است و هر دو وجه رو به رو متساوی و موازیند. 1


59883 متواصل (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به هم رسنده . 2 - پیوسته، متوالی . 1


59884 متواضع (مُ تَ ض ) [ ع . ] (اِفا.) فروتن، فروتنی کننده . 1


59885 متواضعانه (مُ تَ ضِ نِ) [ ع - فا. ] (ق .) با فروتنی، به حال تواضع . 1


59886 متواطی (مُ تَ) [ ع .متواطی ء ] (اِفا.) 1 - موافقت کننده با یکدیگر، سازوار. 2 - کلمه ای که معنیی عام و مشترک بین افرادی چند علی التساوی داشته باشد؛ مق . مشکک . 1


59887 متوافق (مُ تِ فِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) یکی شونده (با هم ). 2 - (ص .) سازگار. 3 - در فارسی دو عدد را گویند که دارای یک یا چند مقسوم - علیه باشند، مانند: 15 و 9 که هر دو بر 3 بخش پذیرند. 1


59888 متوالی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) پیاپی، پشت سرهم . 1


59889 متوجه (مُ تَ وَ جَّ) [ ع . ] (اِ.) محل توجه . 1


59890 متوجه (مُ تَ وَ جِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - توجه کننده، روی کننده . 2 - با حواس متمرکز. 1


59891 متوحد (مُ تَ وَ حِّ) [ ع . ] (اِفا.) یگانه، فرد. 1


59892 متوحش (مُ تَ وَ حِّ) [ ع . ] (اِفا.) ترسیده، وحشت کرده . 1


59893 متورط (مُ تَ وَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به ورطه افتنده، فرو رونده . 2 - به کار دشوار افتاده . 1


59894 متورع (مُ تَ وَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) پارسا، پرهیزگار. 1


59895 متورم (مُ تَ وَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) آماسیده، ورم کرده . 1


59896 متوسد (مُ تَ وَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) تکیه کننده . 1


59897 متوسط (مَ تَ وَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) میانه، میانه رو، میانگین . 1


59898 متوسل (مُ تَ وَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که دست به دامان دیگری بزند، توسل جوینده . 1


59899 متوشح (مُ تَ وَ شِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پوشندة جامه . 2 - آن که شمشیر به پهلو آویزد. 1


59900 متوضا (مُ تَ وَ ضّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای وضو گرفتن . 2 - مستراح، مبال . 1


59901 متوطن (مُ تَ وَ طِّ) [ ع . ] (اِفا.) اقامت کننده، مقیم شونده . 1


59902 متوغل (مُ تَ وَ غِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نیک مشغول شونده در کاری . 2 - دور رونده در شهرها؛ ج . متوغلین . 1


59903 متوفر (مُ تَ وَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) حرمت نگاه دارنده . 1


59904 متوفی (مُ تَ وَ فّا) [ ع . ] (اِمف .) مرده، فوت شده . 1


59905 متوقد (مُ تَ وَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) افروزنده، فروزان، نورانی . 1


59906 متوقع (مُ تَ وَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) امیدوار، چشم دارنده . 1


59907 متوقف (مُ تَ وَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) درنگ کننده، در یک جا ایستاده . 1


59908 متولد (مُ تَ وَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) زاییده شده، تولد یافته . 1


59909 متولی (مُ تَ وَ لّ) [ ع . ] (اِفا.) سرپرست، مباشر، سرپرست املاک موقوفه . 1


59911 متوهم (مُ تَ وَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) گمان برنده، خیال کننده . 1


59912 متوکل (مُ تَ وَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) آن که به خدا توکل کند. 1


59913 متکا (مُ تَ کّ) [ ع . ] (اِ.) بالش، تکیه گاه . 1


60013 مجاهره (مُ هَ رَ) [ ع . مجاهرة ] (مص ل .) آشکار ساختن، علنی کردن . 1


59914 متکاثر (مُ تَ ثِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که بر دیگری در بسیاری مال غلبه کند و ببالد. 1


59915 متکاثف (مُ تَ ثِ) [ ع . ] (اِفا.) ستبر شده، ضخیم شده . 1


59916 متکافی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) برابر، همسان . 1


59917 متکامل (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) کامل شده، به کمال رسیده . 1


59918 متکبر (مُ تَ کَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) خودبین، مغرور، دارای تکبر. 1


59919 متکثر (مُ تَ کَ ثِّ) [ ع . ] (اِفا.) بسیار شونده، دارای کثرت . 1


59920 متکحل (مُ تَ کَ حِّ) [ ع . ] (اِفا.) سرمه کشنده ؛ ج . متکحلین . 1


59921 متکدی (مُ تَ کَ دّ) [ ع . ] (اِفا.) گدا. 1


59922 متکرر (مُ تَ کَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دوبار کرده یا گفته شده . 2 - دو دله شونده، مردد؛ ج . متکررین . 1


59923 متکسر (مُ تَ کَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) شکسته شونده . 1


59924 متکفل (مُ تَ کَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) عهده دار؛ کفیل . 1


59925 متکلف (مُ تَ کَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) آن که کاری را متعهد شود و خود را در رنج و سختی بیندازد، دارای تکلف . 1


59926 متکلف (مُ تَ کَ لَّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که کاری را متعهد شود و به رنج و زحمت انجام دهد. 2 - کسی که به رنج و زحمت شعر گوید. 1


59927 متکلم (مُ تَ کَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) سخن گوینده . 1


59928 متکون (مُ تَ کَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) موجود شده، به وجود آمده . 1


59929 متکی (مُ تَّ) [ ع . متکی ء ] (اِفا.) تکیه کننده . 1


59930 متکیف (مُ تَ کَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پذیرندة کیفیتی . 2 - در فارسی کیف برنده، نشأه برنده ؛ ج . متکیفین . 1


59931 متیقظ (مُ تَ یَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) بیدار. 1


59932 متیقن (مُ تَ یَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) محقق، بی شبهه و گمان . 1


59933 متیقن (مُ تَ یَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - به یقین دانسته، بی گمان دانسته . 2 - یقین، بی شبهه . 1


59934 متیل (مِ) (اِ.) پارچه ای که روی بالش یا لحاف می کشند. 1


59935 متیمن (مُ تَ یَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) مبارک و بابرکت . 1


59936 متین (مَ) [ ع . ] (ص .) محکم، استوار، سخت . 1


59937 متینگ (مِ) [ انگ . ] (اِ.) اجتماع، اجتماع مردم برای بحث و مذاکره دربارة مسائل اجتماعی . 1


59938 مثاب (مُ) [ ع . ] (اِمف .) پاداش داده شده . 1


59939 مثابت (مَ بَ) [ ع . مثابة ] (اِ.) 1 - محل اجتماعی مردم . 2 - حد، اندازه . 3 - مانند. 1


59940 مثابرت (مُ بَ رَ) [ ع . مثابرة ] 1 - (مص ل .) پیوسته در کاری بودن . 2 - پیشی گرفتن . 3 - تحمل رنج و مشقت . 1


59941 مثابه (مَ ب یا بَ) [ ع . مثابة ] (اِ.) 1 - جایگاه، منزلت . 2 - رتبه، درجه . 1


59942 مثافنت (مُ فَ یا فِ نَ) [ ع . مثافنة ] (مص م .) 1 - مجالست کردن، هم زانو نشستن . 2 - یاری کردن . 1


59943 مثال (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مانند، شبیه . 2 - فرمان، حکم . ج . امثله . 3 - کلمه یا عبارتی که برای توضیح مطلبی یا قاعده ای آورده شود. 4 - شاهد. 5 - تصویر، تمثال . 6 - مجسمه، پیکر. 1


59944 مثال دادن (مِ. دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) فرمان دادن . 1


59945 مثالب (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) ج . مثلبه ؛ عیب، نقص . 1


59946 مثاله (مَ لَ یا لِ) [ ع . مثالة ] (اِفا.) 1 - فضل . 2 - حسن حال . 1


59947 مثانه (مَ نِ) [ ع . مثانة ] (اِ.) کیسة عضلانی غشایی که ادرار پس از خروج از کلیه ها، در آن جمع می شود. 1


59948 مثانی (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آیات قرآن . 2 - سورة فاتحه . 1


59949 مثبت (مُ بَ) [ ع . ] (ص .) 1 - ثبت شده . 2 - استوار شده، برقرار. 3 - ثابت شده، مدلل . 4 - دارای جنبة موافقت و پذیرش . 5 - خوشایند و خوب . 6 - ویژگی کمیتی بزرگ تر از صفر (ریاضی ). 1


59950 مثبت (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - ثابت کننده، مدلل سازنده . 2 - استوار کننده . 3 - ثبت - کننده . ج . مثبتین . 1


59951 مثبت (مُ ثَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - محکم کرده، استوار کرده . 2 - برجای داشته . 1


59952 مثبت (مُ ثَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - محکم کننده، استوار کننده . 2 - برجا دارنده . 1


59953 مثبوت (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پابرجا. 1


59954 مثردیطوس (مَ رَ) [ معر. ] (اِ.) معجون ضد سمی که تهیه شدن آن را اول دفعه منسوب به مهرداد (میترادات ) پادشاه پنتوس از خاندان پارت می دانند؛ مثرودیطوس . 1


59955 مثقال (مِ) [ ع . ] (اِ.) واحدی برای وزن معادل 116 سیر. ؛ مثقال ی هفت صنار فرق داشتن کنایه از: بسیار متفاوت بودن، بسیار برتر بودن . 1


59956 مثقب (مُ ثَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) سوراخ کننده ؛ ج . مثقبین . 1


59957 مثقب (مِ قَ) [ ع . ] (اِ.) مته و هر چیزی که سوراخ کند. 1


59958 مثقب (مُ ثَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) سوراخ کرده شده . 1


59959 مثقل (مُ ثَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) سنگین کننده، گران سنگ گرداننده . 1


59960 مثقل (مُ قَ) [ ع . ] (اِمف .) بار سنگین، تحمیل شده، گرانبار. 1


59961 مثقوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سوراخ شده، دارای ثقبه . 1


59962 مثقول (مَ) [ ع . ] (ص .) سنگین، گران . 1


59963 مثل (مُ ثُ) [ ع . ] (اِ.) ج . مثال ؛ مانندها، شبیه ها. 1


60111 مجهود (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) کوشش کرده شده . 2 - (اِ.) جهد، کوشش، سعی . 1


59964 مثل (مِ ثْ) [ ع . ] (حر رب .) مانند، نظیر، همتا. ج . امثال . ؛ مثل موم : بسیار نرم . ؛ مثل تیر : بسیار تند. ؛ مثل استخوان : بسیار لاغر. ؛ مثل بره :بسیار رام . ؛ مثل شیشه : بسیار شکننده . ؛ مثل آدم : شایستة آدمیزاد. 1


59965 مثل (مَ ثَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سخن مشهور.2 - داستان، قصه . 3 - عبرت . 4 - پند، اندرز. 1


59966 مثل آوردن ( مثل آوردن . وَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) نقل کردن، مثل زدن . 1


59967 مثل زدن (مَ ثَ. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - مطلبی را به عنوان مثل نقل کردن . 2 - چیزی را به صفتی شناختن (عموماً). 1


59968 مثلاً (مَ ثَ لَ نْ) [ ع . ] به طور مثال . 1


59969 مثلث (مُ ثَ لَّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شکلی که دارای سه ضلع و سه زاویه باشد. 2 - عطری که از ترکیب سه مادة خوشبو درست شده باشد. 1


59970 مثلثات (مُ ثَ لَ) [ ع . ] (اِمف . اِ.) 1 - جِ مثلث . 2 - بخشی از علم ریاضی که موضوعش مطالعه و تعیین روابط بین اضلاع و زوایای مثلث و تعیین عناصر نامعلوم یک مثلث از روی اندازه های معلوم آن است . 1


59971 مثله (مُ لِ) [ ع . مثلة ] (اِ.) گوش و بینی بریده شده . 1


59972 مثله کردن ( مثله کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - گوش هاوبینی کسی را بریدن . 2 - شکنجه دادن، عقوبت کردن . 1


59973 مثمر (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) میوه دار، باردار، مفید. 1


59974 مثمن (مُ ثَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - هشت تایی، هشت گوشه . 2 - فروخته شده . 1


59975 مثنوی (مَ نَ) [ ع . ] (اِ.) مزدوج، دو دو، شعر متحدالوزنی که هر یک از ابیات آن دارای قافیة مخصوص به خود باشد. 1


59976 مثنی (مُ ثَ نّا) [ ع . ] (اِ.) 1 - دو دو، دوتا دوتا. 2 - حرفی که دارای دو نقطه باشد. 1


59977 مثنی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) ثناگوی، ستایشگر. 1


59978 مثوبت (مَ بَ) [ ع . مثوبة ] (اِ.) پاداش، جزا. 1


59979 مثول (مُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به حضور آمدن، به خدمت ایستادن . 2 - تشبیه کردن . 3 - افتادن از موضع و جای خود. 4 - چسبیدن به زمین . 5 - بریدن گوش و بینی کشته برای عبرت دیگران . 1


59980 مثوی (مَ وا) [ ع . ] (اِ.) منزل، مکان . 1


59981 مثیب (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - جزای نیک دهنده . 2 - عطا کننده . 1


59982 مثیل (مَ) [ ع . ] (ص .) شبیه، مانند، همانند. 1


59983 مج (مَ) (اِ.) = ماج : ماه، قمر. 1


59984 مجاب (مُ) [ ع . ] (اِمف .) جواب داده، پاسخ داده شده . 1


59985 مجاجه (مُ جَ یا جِ) [ ع . مجاجة ] 1 - (اِ.) آن چه از دهان بیرون ریزند. 2 - عصارة شی ء. 1


59986 مجادله (مُ د لِ) [ ع . مجادلة ] (اِمص .) خصومت، جدال . 1


59987 مجادیح ( م َ) [ ع . ] (اِ.) جِ مجد ح ؛ ستارگان مایل به غروب . 1


59988 مجاذبت (مُ ذَ یا ذ بَ) [ ع . مجاذبة ] (مص م .) نزاع کردن و کشمکش کردن . 1


59989 مجارات (مُ) [ ع . مجاراة ] (مص ل .) 1 - با هم رفتن . 2 - با هم برابری کردن . 3 - با یکدیگر سخن گفتن . 1


59990 مجاری (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مجری ؛ محل جریان ها. 1


59991 مجاز (مُ) [ ع . ] (اِمف .) اجازه داده شده . 1


59992 مجاز (مَ) [ ع . ] (اِ.) غیر حقیقت، استعمال کلمه ای در غیر معنی حقیقی خود به شرط آن که آن معنی از جهتی مناسبت با معنی اصلی داشته باشد. 1


59993 مجازات (مُ) [ ع . مجازاة ] 1 - (مص م .) جزا دادن، پاداش دادن . 2 - (اِمص .) کیفر. 1


59994 مجازی (مَ) [ ع . ] (ص نسب .) غیرحقیقی . 1


59995 مجاعت (مِ عَ) [ ع . مجاعة ] (اِمص .) گرسنگی . 1


59996 مجال (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جولانگاه . 2 - فرصت . 1


59997 مجالس (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مجلس . 1


59998 مجالست (مُ لِ سَ) [ ع . مجالسة ] (مص ل .) همنشینی و معاشرت . 1


59999 مجامع (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مجمع . 1


60000 مجامعت (مُ مَ عَ) [ ع . مجامعة ] (مص م .) هم بستر شدن، جماع کردن . 1


60001 مجاملت (مُ مَ لَ) [ ع . مجاملة ] (مص ل .) 1 - خوش رفتاری کردن . 2 - چرب زبانی کردن . 1


60002 مجامله (مُ مِ لِ) [ ع . مجاملة ] (مص ل .) چرب زبانی، جمله پردازی . 1


60003 مجان (مَ جّ) [ ع . ] (ص .) رایگان، دادن چیزی بدون دریافت بها. 1


60004 مجان (مَ نّ) [ ع . ] (اِ.) ج . مجن . سپرها. 1


60005 مجانب (مُ نِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - دور شونده، دوری گزیننده ؛ مق . مؤالف . 2 - در هندسه خط مستقیمی را مجانب یک منحنی می گویند که چون نقطه ای در روی منحنی حرکت کند و به سمت بی نهایت رود، فواصل این نقطه از این خط مرتب کم شود و میل به صفر کند. 1


60006 مجانبت (مُ نَ بَ) [ ع . مجانبة ] (مص ل .) 1 - دوری گزیدن . 2 - هم پهلو شدن . 1


60007 مجانس (مُ نِ) [ ع . ] (اِ فا.) همجنس . 1


60008 مجانی (مَ جّ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) رایگان، مفت . 1


60009 مجانین (مَ) [ ع . ] (ص .) جِ مجنون ؛ دیوانگان . 1


60010 مجاهد (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) جهادکننده در راه خدا. 1


60011 مجاهده (مُ هَ د) [ ع . مجاهدة ] (مص ل .) کوشش و سعی بسیار کردن . 1


60012 مجاهر (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - با کسی روبه رو جنگ کننده . 2 - دشمنی کننده . 3 - دشنام دهنده . 4 - آواز بلند کننده . 5 - آشکار کننده ؛ ج . مجاهرین . 1


60014 مجاهز (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - حریف در قمار، حریف در بازی نرد و شطرنج . 2 - فراهم کنندة وسایل و اسباب کاری . 3 - مستوفی . 1


60015 مجاهله (مُ هِ لِ) [ ع . مجاهلة ] (مص ل .) پافشاری کردن در جهل و نادانی . 1


60016 مجاوبت (مُ وَ بَ) [ ع . مجاوبة ] (مص م .) یکدیگر را جواب دادن . 1


60017 مجاور (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) همسایه، همجوار، در کنار دیگری، کسی که به قصد ثواب در کنار یک بنای مقدس اقامت می کند. 1


60018 مجاورت (مُ وَ رَ) [ ع . مجاورة ] (مص ل .) همسایگی، نزدیکی . 1


60019 مجاوزت (مُ وَ زَ)(مص ل .)1 - از جایی گذشتن . 2 - عقب انداختن کسی را و گذشتن از وی . 1


60020 مجاول (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) جولان کننده با هم (در نبرد). 1


60021 مجبوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - خصی کرده . 2 - در علم عروض جب انداختن هر دو سبب «مفاعلین » است، «مفا» بماند، فعل به سکون لام به جای آن بنهند و فعل چون از «مفاعلین » منشعب باشد، آن را مجبوب خوانند یعنی خصی کرده به سبب آن که هر دو سبب از آخر آن انداخته اند. 1


60022 مجبور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ناگزیر، به زور بر کاری واداشته شده . 1


60023 مجبول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آفریده شده، فطری قرار داده شده، سرشته . 1


60024 مجتاز (مُ) [ ع . ] (اِمف .) گذرنده، رهسپار، راهگذار، عابر. 1


60025 مجتبی (مُ تَ با) [ ع . ] (اِمف .) برگزیده، پسندیده . 1


60026 مجتث (مُ تَ ثّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - از بیخ برکنده شده . 2 - نام یکی از بحور شعر بر وزن دو بار مفاعلن فعلاتن . 1


60027 مجتری (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - محرک به اقدام کاری . 2 - گستاخ . 1


60028 مجتلب (مُ تَ ل ) [ ع . ] (اِفا.) جلب کننده، کشنده . 1


60029 مجتلب (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) جلب شده، استخراج شده . 1


60030 مجتمع (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِ.) محل اجتماع . 1


60031 مجتمع (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِمف .) گردآمده، فراهم آمده . 1


60032 مجتنب (مُ تَ ن ) [ ع . ] (اِفا.) دوری کننده، احتراز کننده ؛ ج . مجتنبین . 1


60033 مجتهد (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بسیار کوشنده . 2 - کسی که در فقه به درجة اجتهاد رسیده باشد. 1


60034 مجحوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پاک ببرده، فرا رفته از روی زمین . 2 - در علم عروض جحف آن است که «فاعلاتن » را خبن کنند تا «فعلاتن » بماند، آنگه فاصله از آن بیندازند «تن » بماند؛ «فع » به جای آن بنهند و «فع » چون از «فاعلاتن » خیزد آن را مجحوف خوانند. 1


60035 مجد (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - بزرگی، بزرگواری . 2 - جلال، سربلندی . 1


60036 مجد (مُ جِ دّ) [ ع . ] (اِفا.) کوشش کننده، کوشا. 1


60037 مجداب (مِ) [ ع . ] (اِ.) زمینی که هیچ چیز در آن نروید. 1


60038 مجداف (م ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پاروی کشتی . 2 - بال مرغ . 1


60039 مجدانه (مُ جِ دّ نِ یا نَ) [ ع - فا. ] (ق .) از روی کوشش، با کوشش . 1


60040 مجدب (مُ دَ یا جَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) خشک و بی گیاه گردیده . 1


60041 مجدد (مُ جَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) تجدیده شده، دوباره پیدا شده . 1


60042 مجدد (مُ جَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نوکننده، تازه کننده . 2 - در هر قرن (صد سال ) فردی ظهور نماید و آیین اسلام را تازه کند که او را مجد نامند. 1


60043 مجدداً (مُ جَ دَ دَ نْ) [ ع . ] (ق .) از نو، از سر نو. 1


60044 مجدر (مُ جَ دَّ) [ ع . ] (اِمف ) 1 - آبله رو، آبله دار. 2 - به شکل صورت آبله دار. 1


60045 مجدفه (مِ دَ فَ یا فِ) [ ع . مجدفة ] (اِ.) پاروی کشتی . 1


60046 مجدود (مَ) [ ع . ] (ص .) بختیار، کامروا. 1


60047 مجدور (مَ) [ ع . ] (ص .) آبله دار، آبله رو. 1


60048 مجدوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بینی بریده . 1


60049 مجذوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جذب شده . 1


60050 مجذور (مَ) [ ع . ] (اِ.) نک جذر. 1


60051 مجذوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آنکه مبتلی به مرض جذام است ؛ ج . مجذومین . 1


60052 مجرا (مَ) [ از ع . ] (اِ.) نک مجری . 1


60053 مجرب (مُ جَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) کارآزموده، باتجربه . 1


60054 مجرح (مُ جَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - زخم زده، زخمی کرده . 2 - کسی که شهادتش رد شده . 3 - قسمی از نقش بریدگی بر کنار دریاچه . 1


60055 مجرد (مُ جَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تنها. 2 - بی - همسر. 3 - دارای جنبة نظری . 1


60056 مجردات (مُ جَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) جِ مجرده ؛ در فلسفه عقول و نفوس را گویند. 1


60057 مجردی (مُ جَ رَّ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) ستون بنا. 1


60058 مجرفه (مِ رَ فَ) [ ع . مجرفة ] (اِ.) بیل . 1


60059 مجرم (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) گناهکار. 1


60060 مجره (مَ جَ رَّ) [ ع . مجرة ] (اِ.) کهکشان . 1


60061 مجروح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زخمی، زخم خورده . 1


60062 مجرور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پوست کنده شده . 1


60063 مجرور ( مجرور .) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کشیده شده . 2 - کسره داده شده . 3 - هر یک از سازهای آرشه ای . 1


60064 مجرگ (مَ رَ) (اِ.) = مچرگ : بیگار، کار مفت . 1


60065 مجری (مِ) (اِ.) صندوقچة آهنی قفل دار. 1


60112 مجهور (مَ) [ ع . ] (ص .) پیدا، آشکار، علنی . 1


60066 مجری (مُ) [ ع . ] (اِفا.) اجراء کننده، انجام دهنده . ؛ مجری حکم (قانون ) کسی که حکم قانونی را به مرحلة اجرا درآورد. 1


60067 مجری (مُ را) [ ع . ] (اِمف .) روان کرده شده . 1


60068 مجری (مَ را) [ ع . ] (اِ.) محل جریان و عبور. ج . مجاری . 1


60069 مجریه (مُ یِ یا یَ) [ ع . مجریة ] (اِفا.) مؤنث مجری . ؛قوة مجریه یکی از قوای سه گانة مملکت که موظف به اجرای قوانین و مقررات است و آن شامل رییس مملکت و هیئت وزیران است . مق مقننه و قضاییه . 1


60070 مجزا (مُ جَ زّ) [ ع . ] (اِمف .) جدا شده، تجزیه شده . 1


60071 مجزوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - ساکن شده . 2 - بریده شده . 3 - یقین کرده شده . 1


60072 مجس (مَ جَ سّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل نبض . 2 - سینه، جای نفس . 1


60073 مجسطی (مِ جَ) [ یو. ] (اِ.) سونتاکسیس ماثماتیکا یا مجموعة ریاضی ؛ رساله ای است در نجوم تألیف کلاودیوس بطلمیوس - 150 - ق . م . - که بعدها توسط شارحین صفت عالی «مگستیه » یا «مجسطی » به آن داده شد. 1


60074 مجسم (مُ جَ سَّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به صورت جسم درآورنده . 2 - آشکار کننده . 1


60075 مجسم (مُ جَ سِّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - به صورت جسم درآمده، دارای جسم، دارندة جسمیت، تناور. 2 - مصور. 3 - آشکار شده . 1


60076 مجسمه (مُ جَ سَّ مِ) [ ع . ] (اِ.) تندیس، جسمی به شکل انسان یا حیوان که از سنگ، گچ یا فلز ساخته باشند. 1


60077 مجصص (مُ جَ صَّ) [ ع . ] (اِمف .) گچ گرفته، گچ اندوده، گچ کاری شده . 1


60078 مجصص (مُ جَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) گچ کار. 1


60079 مجعد (مُ جَ عَّ) [ ع . ] (اِمف .) موی پیچ و تاب دار، موی ناصاف . 1


60080 مجعول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ساخته شده، جعل شده . 1


60081 مجفف (مُ جَ فَّ) [ ع . ] (اِمف .) خشک کرده شده . 1


60082 مجفف (مُ جَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خشک کننده . 2 - دوایی که موجب از بین رفتن رطوبات یا تقلیل آن شود. 1


60083 مجلبه (مَ لَ بَ یا ب) [ ع . مجلبة ] 1 - (مص م .) به سوی خود کشیدن، جلب کردن . 2 - (اِ.) وسیلة جلب . 1


60084 مجلد (مُ جَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کتاب جلد کرده شده . 2 - واحدی برای شمارش کتاب . 1


60085 مجلد (مُ جَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پوست کننده . 2 - صحاف . 1


60086 مجلس (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل نشستن . 2 - محل اجتماع برای مشاوره و گفتگو. 3 - جلسه، نشست . 4 - بار، دفعه . ؛ مجلس شورا نهادی متشکل از نمایندگان مردم جهت قانون گذاری . ؛ مجلس خبرگان نهادی متشکل از نمایندگان انتخابی جهت تعیین رهبر یا شورای رهبری . ؛ مجلس ختم یا ترحیم اجتماعی معمولاً در مسجد جهت سوگواری شخص تازه درگذشته . 1


60087 مجلس کردن ( مجلس کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) جمع شدن و گفتگو نمودن . 1


60088 مجلسی (مَ لِ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - شایسته یا مناسب مجلس . 2 - لباس یا هر چیزی که مخصوص مجالس مهم و رسمی باشد. 1


60089 مجلل (مُ جَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) باشکوه، عظیم . 1


60090 مجله (مَ جَ لِّ) [ ع . مجلة ] (اِ.) مجموعه ای از مقالات گوناگون که به طور هفتگی یا ماهانه چاپ می شود. 1


60091 مجله ( مجله .) [ معر - عبر. ] (اِ.) نام عید یهودیان که در روز 14 ماه آذار منعقد می شد و آن را «بوری » نیز خوانند. 1


60092 مجلی (مُ جَ لْ لا) [ ع . ] (اِمف .) 1 - جلا داده شده . 2 - آشکار کرده شده . 1


60093 مجلی (مُ جَ لّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) جلا دهنده . 2 - آشکار کننده . 3 - (اِ.) اسب اول که از همة اسبان در مسابقه پیش افتد. 1


60094 مجمجه (مَ مَ جِ) [ ع . مجمجمة ] (مص م .) 1 - درست و رسا بیان نکردن خبر، پچپچه . 2 - بدون نقطه و اِعراب نوشتن کتاب . 1


60095 مجمر (مِ مَ) [ ع . مجمرة ] (اِ.) منقل، آتش دان، عودسوز. 1


60096 مجمز (مُ جَمِّ) [ ع . ] (ص .) شترسوار، جمازه سوار. 1


60097 مجمع (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل اجتماع، محل گرد آمدن . 2 - نهادی که تصدی امور خاصی را بر عهده دارد. 1


60098 مجمعه (مَ مِ عَ یا عِ) [ ع . مجمعة ] (اِ.) سینی بزرگ مسی . 1


60099 مجمل (مُ مَ) [ ع . ] (اِمف .) مختصر، کوتاه . 1


60100 مجمل (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) تحسین کننده، ستاینده . 1


60101 مجملاً (مُ مَ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) به طور اجمال، منحصراً. 1


60102 مجموع (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) گرد آمده، گرد - آورده شده . 2 - (اِ.) حاصل جمع (ریاضی ). 3 - مجموعاً، همگی . 1


60103 مجموعه (مَ عَ یا عِ) [ ع . ] (اِمف .) چیزهایی که در یک جا گرد آمده باشد. 1


60105 مجنب (مُ جَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دور کرده، پرهیز داده . 2 - آن بعد که یک پرده رد کرده باشد؛ مق . طنینی، بقیه . 1


60106 مجنون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دیوانه، بی عقل . 2 - عاشق . 1


60107 مجنی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) آن که مورد جنایت واقع شده . 1


60108 مجهز (مُ جَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) مهیا کنندة اسباب، تجهیزکننده . 1


60109 مجهز (مُ جَ هَّ) [ ع . ] (اِمف .) تجهیز شده، آماده . 1


60110 مجهل (مَ هَ) [ ع . ] (اِ.) بیابانی که نشانه ای در آن نباشد و مسافران راه به جایی نبرند. 1


60113 مجهول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ناشناخته، نامعلوم . 1


60114 مجهول الهویه (مَ لُ لْ هُ یِّ) [ ع . مجهول - الهویة ] (ص .) آن که یا آن چه هویت یا نام و نشان او نامعلوم باشد، ناشناس . 1


60115 مجوز (مُ جَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) تجویز شده، روا داشته شده، اجازه نامه . 1


60116 مجوس (مَ) [ معر. ] (ص .) نامی که عرب ها به زرتشتیان داده بودند. 1


60117 مجوف (مَ جَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) کاواک، میان تهی . 1


60118 مجون (مُ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - سختی، درشتی . 2 - بی باکی . 1


60119 مجی ء (مَ) [ ع . ] (مص ل .) آمدن ؛ مق . ذهاب . 1


60120 مجیب (مُ) [ ع . ] (اِفا.) اجابت کننده، پاسخ دهنده، قبول کننده . 1


60121 مجید (مَ) [ ع . ] (ص .) بزرگوار، گرامی . 1


60122 مجیدن (مَ دَ) (مص ل .) بسودن، دست مالیدن، لمس کردن . 1


60123 مجیر (مُ) [ ع . ] (اِفا.) پناه دهنده، فریادرس . 1


60124 مجیز (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - اجازه دهنده، رخصت دهنده . 2 - ولی و مصلح امر یتیم . 3 - بندة مأذون در تجارت . 1


60125 مجیز (مَ) (اِ.) (عا.) تملق، چرب زبانی . ؛ مجیز کسی را گفتن تملق او را گفتن . 1


60126 محابا (مُ) [ ع . محاباة ] (مص ل .) 1 - ترس، پروا، احتیاط، ملاحظه، طرفداری . 2 - کسی یا چیزی را ویژة خود ساختن . 1


60127 محابات (مُ) [ ع . محاباة . ] 1 - (مص ل .) یاری کردن . 2 - طرفداری کردن از کسی، جانبداری کردن بر خلاف عدالت . 3 - منحرف شدن از عدل، میل به ناحق کردن . 4 - کسی را مخصوص خود کردن، ویژة خویش ساختن . احتیاط کردن، ملاحظه کردن . 5 - (اِمص .) یاری، طرفداری از کسی . 6 - احتیاط، ملاحظه . 1


60128 محابس (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ محبس . 1


60129 محاجه (مُ جِّ) [ ع . محاجة ] (مص ل .) 1 - حجت آوردن . 2 - دشمنی کردن . 3 - بحث همراه با پرخاش، بگومگو، یکی به دو. 1


60130 محادثه (مُ د ثِ) [ ع . محادثة ] (مص ل .) با هم سخن گفتن . 1


60131 محاذات (مُ) [ ع . محاذاة ] (مص ل .) مقابل چیزی قرار گرفتن، برابر هم قرار داشتن . 1


60132 محاذی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - روبرو شونده . 2 - مقابل، برابر. 1


60133 محارب (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) جنگجو، نبردکننده . 1


60134 محاربه (مُ رِ ب) [ ع . محاربة ] (مص ل .) جنگیدن، پیکار کردن . 1


60135 محارست (مُ رَ سَ) [ ع . محارسة ] (مص م .) نگاهبانی کردن، پاسبانی کردن . 1


60136 محارم (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ محرم . 1


60137 محاره (مَ رَ یا رِ) [ ع . محارة ] 1 - (اِمص .) نقصان، کاهش . 2 - (اِ.) جای بازگشت . 3 - اندرون . 4 - پیوند کتف . 5 - صدف . 6 - (کن .) اندک . 1


60138 محاریب (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ محراب . 1


60139 محاسب (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) حساب کننده، حسابدار. 1


60140 محاسبه (مُ س ب) [ ع . ] (مص م .) 1 - حساب کردن، رسیدگی به حساب . 2 - حساب چیز ی را نگه داشتن . ج . محاسبات . 1


60141 محاسدت (مُ س دَ) [ ع . محاسدة ] (مص ل .) حسد ورزیدن، بدخواهی کردن . 1


60142 محاسن (مَ س ) [ ع . ] (اِ.) جِ حسن . 1 - نیکویی - ها، خوبی ها. 2 - موی صورت، ریش و سبیل . 1


60143 محاصره (مُ ص رِ) [ ع . محاصرة ] (مص م .) گرداگرد کسی یا جایی را گرفتن و راه را بر آن بستن . 1


60144 محاضر (مَ ض ) [ ع . ] (اِ.) جِ محضر. 1


60145 محاضرات (مُ ضَ یا ض ) [ ع . ] (مص اِ.) معلومات ادبی و تاریخی که در مجالس علما رد و بدل شود. جِ محاضره . 1


60146 محاضره (مُ ض رِ) [ ع . ] (مص ل .) گفتگو و سؤال و جواب حضوری کردن . 1


60147 محاط (مُ) [ ع . ] (اِمف .) احاطه شده . 1


60148 محافظ (مُ فِ) [ ع . ] (اِفا.) نگهبان، حافظ . 1


60149 محافظت (مُ فَ ظَ) [ ع . محافظة ] 1 - (مص م .) نگاهبانی کردن، حفظ کردن . 2 - نگاه داشتن . 3 - (اِمص .) نگهبانی، حفاظت . 1


60150 محافظه کار (مُ فَ یا فِ ظَ یا ظِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) کسی که طرفدار سنن و آداب گذشته است و با بدعت ها و تشکیلات جدید مخالفت می ورزد. 1


60151 محافل (مَ فِ) [ ع . ] (اِ.) جِ محفل . 1


60152 محاق (مُ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) پوشیده شده، احاطه شده . 2 - سه شب آخر ماه قمری که در آن ماه از چشم ناظر زمینی دیده نمی شود. 1


60153 محال (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ محل . 1 - محل ها، جای ها. 2 - بلوک . 1


60154 محال (مُ) [ ع . ] (اِمف .) نشدنی، غیرممکن . 1


60155 محال اندیش ( محال اندیش . اَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) آن که در امور محال تفکر کند. 1


60156 محامات (مُ) [ ع . محاماة ] (مص م .) پشتیبانی کردن، طرفداری کردن . 1


60157 محامد (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ محمدة ؛ کردارهایی که موجب ستایش شود، خصلت نیکو. 1


60158 محامل (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ محمل . 1


60159 محامی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - حمایت کننده، دفاع کننده . 2 - وکیل دادگستری . 1


60160 محاوره (مُ وِ رَ یا رِ) [ ع . محاورة ] (مص ل .) گفتگو کردن . 1


60161 محاوله (مُ وِ لِ) [ ع . محاولة ] (مص ل .) 1 - تیز نگریستن به سوی چیزی . 2 - حیله کردن برای به دست آوردن چیزی . 1


60162 محاکات (مُ) [ ع . محاکاة ] (مص م .) 1 - حکایت کردن با یکدیگر. 2 - مشابه کسی یا چیزی شدن . 1


60163 محاکم (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ محکمه ؛ دادگاه ها. 1


60164 محاکمه (مُ کِ مِ) [ ع . محاکمة ] (مص ل .) 1 - با کسی به دادگاه رفتن و برای هم اقامة دعوی کردن . 2 - دادرسی . 1


60165 محب (مُ حِ بّ) [ ع . ] (اِفا.) دوست دارنده، دوستدار. 1


60166 محبت (مَ حَ بَّ) [ ع . محبة ] (مص م .) مهربانی، لطف . 1


60167 محبر (مُ حَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خوشنویس . 2 - آرایندة سخن و شعر. 1


60168 محبره (مَ بَ رِ) [ ع . محبرة ] (اِ.) دوات و مرکب دان . ج . محابر. 1


60169 محبس (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) زندان . ج . محابس . 1


60170 محبل (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) هنگام باردار شدن، زمان آبستنی . 1


60171 محبوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دوست داشته شده، معشوق . 1


60172 محبوبه (مَ بَ یا ب) [ ع . محبوبة ] (اِمف .) معشوقه . 1


60173 محبوبیت (مَ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .) محبوب بودن، مورد محبت بودن . 1


60174 محبوس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گرفتار، زندانی . 1


60175 محت (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - صلب و سخت از هر چیز. 2 - روز گرم . 3 - خردمند تیز خاطر. 4 - خالص از هرچیز. 1


60176 محتاج (مُ) [ ع . ] (اِفا.) نیازمند. 1


60177 محتاط (مُ) [ ع . ] (اِفا.) با احتیاط، احتیاط - کننده . 1


60178 محتال (مُ) [ ع . ] (اِفا.) حیله گر، مکار. 1


60179 محتاله (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - زن حیله گر. 2 - جاکش . 1


60180 محتبس (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) بازداشت - کننده، بند کننده . 1


60181 محتجب (مُ تَ جِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) پنهان شونده . 1


60182 محتد (مَ تِ) [ ع . ] (اِ.) اصل، نسب . 1


60183 محتد (مُ تَ دّ) [ ع . ] (اِفا.) خشم کننده . 1


60184 محترث (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - احتراز کننده . 2 - خویشتن دار. 1


60185 محترز (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) پرهیزکننده . 1


60186 محترس (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) نگهبانی کننده، پاسبان . 1


60187 محترف (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) پیشه ور، صنعتگر. 1


60188 محترق (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) سوخته، سوزان . 1


60189 محترقه (مُ تَ رِ قِ یا قَ) [ ع . محترقة ] (اِفا.) مؤنث محترق . ؛ مواد محترقه موادی که موجب سوزاندن اشیا و تولید حریق شود. 1


60190 محترم (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) بزرگوار، مورد احترام . 1


60191 محترمانه (مُ تَ رَ نِ) [ ع - فا. ] (ق .) بااحترام . 1


60192 محتسب (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - حساب کننده . 2 - داروغه، مأمور حکومت که وظیفه اش امر به معروف و نهی از منکر است . 1


60193 محتشد (مُ تَ ش ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که در بذل مال و یاری دریغ نکند. 2 - آماده، مهیا. 1


60194 محتشم (مُ تَ شَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - توانا و بزرگ . 2 - دارای خدم و حشم بسیار، باشکوه و جلال . 1


60195 محتضر (مُ تَ ض ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به شهر آینده . 2 - حاضر شونده . 1


60196 محتضر (مُ تَ ضَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که در حال احتضار و مرگ باشد. 1


60197 محتقن (مُ تَ ق ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بیماری که به حبس بول دچار شود. 2 - بیماری که برای بهبود از بند شدن بول حقنه گیرد. 3 - نسجی که در آن خون زیاد جمع شده باشد، نسجی که خون بیشتری در آن مانده باشد و در نتیجه دچار ازدیاد حجم شده باشد. 4 - جمع شونده، گرد آینده (شیر، خون ). 1


60198 محتلب (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) دوشنده . 1


60199 محتلم ( مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) دستخوش احتلام، دستخوش انزال در خواب . 1


60200 محتمل (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - احتمال داشته شده . 2 - تحمل کرده شده . 1


60201 محتوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) حتمی، ناگزیر. 1


60202 محتوی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) حاوی، شامل . 1


60203 محتکر (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که کالاها را در انبار نگه می دارد تا پس از گران شدن بفروشد. 1


60204 محجب (مَ حَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - در پرده کرده . 2 - بازداشته . 1


60205 محجب (مُ جَ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده شده، پنهان . 1


60206 محجر (مُ هَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سخت گردیده مانند سنگ . 2 - سنگ چین شده، با سنگ برآورده . 3 - خرمن ماه، هاله . در فارسی : محجور، ممنوع . 1


60207 محجل (مَ حَ جَّ) [ ع . ] (ص .) اسبی که دست و پایش سفید باشد. 1


60208 محجم (مِ جَ) [ ع . ] 1 - (ص .) رقیق، تنگ . 2 - (اِ.) آلت حجامت، شاخ حجامت . 1


60209 محجن (مَ جَ) [ ع . ] (اِ.) هر چوب سرکج مانند چوگان . ج . محاجن . 1


60210 محجه (مَ حَ جِّ) [ ع . محجة ] (اِ.) راه، میانة راه . 1


60211 محجوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) باحجاب، شرمگین . 1


60212 محجوج (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که توسط حجت و برهان مغلوب شده، مغلوب به دلیل . 1