61406 مشتبه کردن ( مشتبه کردن . کَ دَ) (مص م .) در شک و شبهه انداختن . 1


61407 مشترک (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) دارای شریک، شریک دار. 1


61408 مشترک (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شریک و انباز در چیزی . 2 - کسی که روزنامه یا مجله ای را آبونه است . 1


61409 مشتری (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) خریدار. مجازاً: خواستار، خواهان . 1


61410 مشتری ( مشتری .) [ ع . ] (اِ.) پنجمین و بزرگترین سیاره از سیارات منظومه شمسی که هر 12 سال یک بار به دور خورشید می گردد. 1


61411 مشتعل (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) برافروخته، شعله ور، سوزان . 1


61412 مشتغل (مُ تَ غِ) [ ع . ] (اِفا.) دارای کار و شغل . 1


61413 مشتق (مُ تَ قّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - جدا شده، چیزی که از چیز دیگر جدا شده باشد. 2 - کلمه ای که از کلمة دیگر گرفته شده باشد. 3 - در ریاضی حد نسبت نمو تابع به نمو متغیر وقتی که نمو متغیر به سمت صفر میل کند. 4 - آهنگ تغییر هر تابع نسبت به متغیر آن (ریاضی ). 1


61414 مشتلق (مُ تُ لُ) [ تر. ] (اِ.) مژدگانی . 1


61415 مشتمل (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) فراگیرنده، شامل شونده . 1


61416 مشتن (مُ یا مِ تَ) (مص م .) 1 - مالیدن (اعم از آن که دست در چیزی بماند یا چیزی را به چیزی دیگر بمالند). 2 - سرشتن، خمیر کردن . 1


61417 مشتنگ (مُ تَ) (اِ.) دزد، راهزن . 1


61418 مشته (مُ تِ) (اِ.) 1 - ابزاری فلزی که در مشت جا می شود و در صحافی و کفش دوزی برای کوبیدن مقوا و چرم از آن استفاده می کنند. 2 - دستة هرچیزی مانند کارد و خنجر. 1


61419 مشتهر (مُ تَ هَ) [ ع . ] (اِمف .) مشهور، معروف . 1


61420 مشتهر (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) شهرت دهنده . 1


61421 مشتهی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) آرزومند، خواهان . 1


61422 مشتهیات (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ مشتهیة ؛ چیزهای خواسته شده و آرزو کرده شده . 1


61423 مشتواره (مُ رِ) (اِ.) 1 - یک مشت از هر چیزی . 2 - رندة درودگران . 1


61424 مشتوت (مَ) (اِ.) چوب جولاهان که بر آن پارچه را وقت بافتن پیچند، نورد. 1


61425 مشتوک (مُ) استوانه ای چوبی یا غیره که داخل آن مجوف است و سیگار را در دهانة گشاد آن نصب کنند و دهانة کوچک رامیان لب ها گذارند و سیگار را دود کنند. 1


61426 مشتکی (مُ تَ کا) [ ع . ] (اِمف .) کسی که از او شکایت شده باشد. 1


61427 مشتکی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) شکایت کننده، گله کننده . 1


61428 مشتی (مَ) (ص . اِ.) (عا.) 1 - مشهدی، لقب کسی که به زیارت مشهد رفته . 2 - لوطی، جوانمرد. 1


61429 مشتی (مَ یا مُ) (اِ.) نوعی پارچة حریر و لطیف و نازک . 1


61430 مشجب (مِ جَ) [ ع . ] (اِ.) دار، چوب که بر آن جامه اندازند. 1


61431 مشجر (مُ شَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) درختکاری شده، درخت دار. 1


61432 مشحون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پر شده، انباشته شده، آکنده . 1


61433 مشخ (مَ) [ ازع . ] (مص م .) (عا.) مشق، اعم از چیز نوشتن بسیار، کارهای دیگر. 1


61434 مشخص (مُ شَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) معین، معلوم . 1


61435 مشدد (مُ شَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سخت و محکم شده . 2 - حرفی که دارای تشدید باشد. 1


61436 مشدی (مَ) (ص .) (عا.) نک مشتی . 1


61437 مشرب (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آبشخور. 2 - روش، مسلک . ج . مشارب . 1


61438 مشربه (مَ رَ ب) [ ع . مشربة ] (اِ.) آب خور، جای آب خوردن . ج . مشارب . 1


61439 مشربه (مَ رَ یا رُ بَ یا ب) [ ع . مشربة ] (اِ.) 1 - زمین نرمی که در آن همیشه گیاه باشد. 2 - غرفه ای که در آن آشامیدنی صرف کنند. 3 - پیش دالان . 4 - یک مشت آب . 5 - آبخور پر جوی و یا عام است . ج . مشارب . 1


61440 مشرح (مُ شَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) تشریح کننده، بیان کننده . 1


61442 مشرف (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی یا چیزی که از بلندی بر کسی یا چیزی دیگر مسلط باشد. 2 - ناظر، نگرنده . 1


61443 مشرف (مُ شَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) شرف یافته، بلندپایه شده . 1


61444 مشرق (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) خاور، جای طلوع خورشید. 1


61445 مشروب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آشامیدنی، هرچیز قابل آشامیدن . 1


61446 مشروب شدن ( مشروب شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) آبیاری شدن . 1


61447 مشروب کردن ( مشروب کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) آب دادن . 1


61448 مشروح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بیان شده، شرح داده شده . 1


61449 مشروحاً (مَ حَ نْ) [ ع . ] (ق .) به شرح، با تفصیل، مفصلاً. 1


61450 مشروط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - شرط کرده شده، ملزم شده . 2 - در فارسی ؛ دانشجویی که چند ترم پیاپی نمرة معدلش زیر 10 بشود. 1


61451 مشروطه (مَ طِ) [ ع . مشروطة ] (اِمف .) حکومت دارای پارلمان که نمایندگان ملت در کارهای دولت نظارت داشته باشند، دارای نظام مشروطیت . 1


61452 مشروطه خواه ( مشروطه خواه . خا) [ ع - فا. ] (ص .)هوادار حکومت مشروطه . 1


61453 مشروطیت (مَ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .)1 - مشروط بودن . 2 - حکومت مشروطه . 1


61454 مشروع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جایز، روا، سازگار یا مطابق با شرع، شرعی . 1


61455 مشروف (مَ) [ ازع . ] (اِ.) وضیع . مق شریف . 1


61456 مشروقه (مَ قِ یا قَ) [ ازع . ] (اِ.) محل تابیدن . 1


61457 مشرک (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که برای خدا شریک قایل باشد. 1


61458 مشط (مَ یا مِ یا مُ) [ ع . ] 1 - (اِ.) آلتی که با آن موها را مرتب کنند، شانه . ج . امشاط، مشاط . 2 - خرک (موسیقی ). 1


61459 مشعب (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) راه، طریق . 1


61460 مشعبد (مُ شَ ب) [ ع . ] (اِفا.)شعبده باز، حقه باز. 1


61461 مشعث (مُ شَ عَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پراکنده . 2 - ژولیده شده، آشفته گردانیده . 3 - در علم عروض «مفعولن » چون از «فاعلاتن » خیزد، آن را مشعث خوانند. 1


61462 مشعر (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل قربانی . 2 - درخت سایه دار. 3 - قوة ادراک . ج . مشاعر . 1


61463 مشعر (مُ عِ) [ ع . ] (اِفا.) خبر دهنده، آگاه کننده . 1


61464 مشعشع (مُ شَ شَ) [ ع . ] (اِمف .)روشن، درخشان . 1


61465 مشعل (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) قندیل، چراغدان . ج . مشاعل . 1


61466 مشعوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - شیفته، دلباخته . 2 - خوشحال، خوشدل . 1


61467 مشغله (مَ غَ لِ) [ ع . مشغلة ] (اِ.) کار و بار، پیشه، شغل . ج . مشاغل . 1


61468 مشغله کردن ( مشغله کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) هیاهو کردن . 1


61469 مشغوف (مَ) [ ع . ] (ص .) دیوانة محبت، شیفته . 1


61470 مشغول (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) کسی که سرگرم کار باشد. 2 - (اِ.) جای اشغال شده . 1


61471 مشغول الذمه (مَ لُ ذِّ مَُ) [ ع . ] (ص مر.) مدیون، کسی که دین خود را اداء نکرده باشد. 1


61472 مشغولیت (مَ یَّ) [ ازع . ] 1 - (مص جع .) مشغول شدن، اشتغال . 2 - (اِ.) سرگرمی . ج . مشغولیت . 1


61473 مشفق (مُ فِ) [ ع . ] (اِفا.) مهربان، مهربانی کننده . 1


61474 مشق (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - (مص م .) تمرین و ممارست برای بدست آوردن آمادگی و مهارت در کاری، فنی یا هنری . 2 - (اِمص .) تمرین . ؛ سر مشق الف - نمونه خط معلم خطاطی . ب - نمونه، الگو. ؛ مشق شب تکلیف درسی که شاگرد باید در خانه انجام دهد. ؛ مشق نظام اجرای عملیات نظامی . 1


61475 مشقت (مَ شَ قَّ) [ ع . مشقة ] (اِ.) زحمت، رنج . ج . مشاق، مشقات . 1


61476 مشمئز (مُ مَ ئِ) [ ع . ] (اِفا.) بیزار، رمیده . 1


61477 مشمر (مُ شَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - به سرعت واداشته . 2 - تهیه شده، مهیا. 3 - قصد شده . 4 - دامن به کمر زده . 1


61478 مشمس (مُ شَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) آفتاب زده . 1


61479 مشمشمه (مِ مَ ش یا شَ) [ ع . مشمشة ] (اِ.) 1 - یک دانه زردآلو. 2 - مرضی است ساری که خصوصاً اسب و استر و خر بدان مبتلا شوند و به انسان نیز سرایت کند. 1


61480 مشمع (مُ شَ مَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) اندود شده با موم، مومی . 2 - نوعی پارچة نایلونی . 1


61481 مشمول (مَ) [ ع . ] (اِ مف .) 1 - فراگرفته شده، شامل شده . 2 - کسی که به سن قانوی برای ورود به نظام وظیفه رسیده . 1


61482 مشموم (مَ) [ ع . ] (اِ مف .) بوییده شده . 1


61483 مشنج (مِ شَ) (اِ.) = مشنگ : مگس سبز رنگی که روی گوشت می نشیند و از آن تغذیه می کند. 1


61484 مشنع (مُ شَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) بد گفته شده، زشت گردانیده . 1


61485 مشنگ (مَ شَ) (ص .) 1 - دزد، راهزن . 2 - کسی که عقل درست و کامل نداشته باشد. 1


61486 مشهد (مَ هَ) [ ع . ] (اِ.)1 - شهاد ت گاه، محل شهادت . 2 - محل حضور، جای حاضر شدن مردم . ج . مشاهد. 1


61487 مشهدی ( مشهدی .) (ص نسب .) منسوب به مشهد. 1 - مردم مشهد. 2 - کسی که به زیارت مشهد مقدس رفته . 1


61488 مشهر (مُ هَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) مشهور ساخته، معروف شده . 2 - (ص .) واضح، آشکار. 1


61489 مشهود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دیده شده . 1


61490 مشهور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پرآوازه، نامور. 1


61492 مشورت (مَ وَ رَ) [ ع . مشورة ] (اِمص .) صلاح اندیشی، رایزنی . 1


61493 مشوش (مُ شَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) آشفته، پریشان . 1


61494 مشوق (مُ شَ وَّ) [ ع . ] (اِفا.) به شوق آورده شده . 1


61495 مشوق (مُ شَ وِّ) [ ع . ] (اِمف .) تشویق کننده، بر سرشوق آورنده . 1


61496 مشوه (مُ شَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) زشت گردانیده، عیب کرده شده . 1


61497 مشک (مَ) [ په . ] (اِ.)= مشگ : خیک، پوست گوسفندی که آن را قالبی کنده باشند. 1


61498 مشک (مُ) (اِ.) مادة سیاه رنگ و خوشبویی که در ناف آهوی مشک تولید می شود. 1


61499 مشک بید ( مشک بید .) (اِمر.) نک بیدمشک . 1


61500 مشک سا (ی ) ( مشک سا .) (ص فا.) 1 - آن که مشک را بساید. 2 - کنایه از: معطر. 1


61501 مشک فام ( مشک فام .) (ص مر.)به رنگ مشک، سیاه . 1


61502 مشکات (مِ) [ ع . مشکاة ] (اِ.) جایی که در آن چراغ بگذارند. 1


61503 مشکبار (مُ) (ص فا.) 1 - چیزی که از آن مشک ببارد. 2 - کنایه از: معطر. 1


61504 مشکدانه ( مشکدانه . نِ) (اِ.) بیست دومین و به روایتی دهمین لحن از سی لحن باربد. 1


61505 مشکدم ( مشکدم . دَ) (اِ.) پرنده ای سیاه رنگ و خوش آواز. 1


61506 مشکل (مُ کِ) [ ع . ] (اِفا.) دشوار، سخت . ج . مشاکل . 1


61507 مشکل (مُ شَ کَّ) [ ع . ] (اِمف .)1 - شکل - پذیرفته، صورت بسته . 2 - ترتیب شده، تشکیل شده . 1


61508 مشکل پسند ( مشکل پسند . پَ سَ) [ ع - فا. ] (ص .) کسی که به سختی انتخاب می کند و می پسندد. 1


61509 مشکمالی (مُ) (اِ.) بیست و چهارمین و به روایتی سیزدهمین لحن از سی لحن باربد. 1


61510 مشکو (مُ)(اِ.)1 - ب ت خانه . 2 - حرمسرا.مشکوی هم گفته شده . 1


61511 مشکور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شکر گفته شده، سپاسگزاری شده . 1


61512 مشکول (مَ) (اِ.) مشک و خیک کوچک . 1


61513 مشکوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آنچه مورد شک باشد، نامعلوم . 1


61514 مشکک (مُ شَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شک کننده . 2 - شکاک . 1


61515 مشکک (مُ شَ کَّ) [ ع . ] (اِمف .) آن چه که دربارة آن شک شده . 1


61516 مشکی (مِ) (ص نسب .) تیره رنگ، سیاه . 1


61517 مشکین (مُ یا مِ) (ص نسب .) مشک آلود؛ سیاه و تیره . 1


61518 مشکین نفس ( مشکین نفس . نَ فَ) (ص فا.) 1 - دارای نفس معطر. 2 - شیرین سخن . 1


61519 مشی (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - (مص ل .) راه رفتن . 2 - (اِمص .) روش، رفتار. ؛ خط مشی 1 - راهی که در پیش دارند، خط سیر. 2 - روش شخصی در زندگی، طریقه . 1


61520 مشی کردن (مَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) راه رفتن . 1


61521 مشیب (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سپیدموی . 2 - پیری . 1


61522 مشیت (مَ یَّ) [ ع . مشیة ] (مص جع .) اراده و خواست خداوند. 1


61523 مشیخت (مَ خَ) [ ع . مشیخة ] (مص ل .) 1 - پیر شدن . 2 - شیخ گردیدن . 1


61524 مشید (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) برافراشته، بلند. 2 - (ص .) استوار، محکم . 1


61525 مشیر (مُ) [ ع . ] (اِفا.) مشورت کننده، تدبیرکننده . 1


61526 مشیمه (مَ مَ) [ ع . مشیمة ] (اِ.) بچه دان . ج . مشائم . 1


61527 مشیمیه (مَ یِّ) [ ع . مشیمة ] (اِ.) پرده ای است عروقی که بافت اصلی اش از نسج ملتحمه است و در زیر پردة صلبیه قرار گرفته که دومین طبقة کره چشم را می سازد و شامل رگ های خونی و مواد رنگین است . 1


61528 مص (مَ صّ) [ ع . ] (مص م .) مکیدن . 1


61529 مصاب (مُ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مصیبت زده . 2 - راست و درست به هدف رسیده . 3 - صواب داشته شده . 1


61530 مصابرت (مُ بَ رَ) [ ع . مصابرة ] (مص ل .) شکیبایی کردن، با صبر و شکیبایی پیروز شدن . 1


61531 مصابیح (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصباح ؛ چراغ ها. 1


61532 مصاحب (مُ حِ) [ ع . ] (اِفا.) هم صحبت، هم نشین . 1


61533 مصاحبت (مُ حَ بَ) [ ع . مصاحبة ] (مص ل .) 1 - همراه کردن، همراه شدن . 2 - گفتگو کردن، هم صحبت بودن . 1


61534 مصاحبه (مُ حَ بَ یا ب) [ ع . مصاحبة ] نک مصاحبت . ؛ مصاحبه مطبوعاتی ؛ رادیویی ؛ تلویزیونی : گفت و گو با شخصیت سیاسی، فرهنگی، ادبی، علمی یا هر کس دیگر به منظور پخش از رادیو و تلویزیون یا درج در مطبوعات . 1


61535 مصاحف (مَ حِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصحف . 1


61536 مصادر (مَ د) [ ع . ] (اِ.) جِ مصدر. 1


61537 مصادره (مُ د رِ) [ ع . مصادرة ] (مص م .) 1 - مال کسی را به زور ضبط کردن . 2 - جریمه کردن، تاوان گرفتن . 1


61538 مصادف (مُ د) [ ع . ] (اِفا.) برخورد کننده، روبرو شونده . 1


61539 مصادقت (مُ دَ قَ) [ ع . مصادقة ] (مص ل .) از روی اخلاص با کسی دوست شدن . 1


61540 مصادمت (مُ دَ یا د مَ) [ ع . مصادمة ] (اِمص .) برخورد، تصادم . 1


61541 مصادیق (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصداق . 1


61542 مصارع (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) ج . مَصرع . مهلکه ها، جای بر زمین افکندن . 1


61543 مصارعت (مُ رَ عَ) [ ع . مصارعة ] (مص ل .) با هم کُشتی گرفتن . 1


61544 مصارف (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصرف . 1


61593 مصطنع (مُ طَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نیکی کننده، خوبی کننده . 2 - اختیار کنندة چیزی برای خود. 3 - تهیه کنندة طعامی برای انفاق در راه خدا. 1


61545 مصارفه (مُ رِ فِ یا رَ فَ) [ ع . مصارفة ] 1 - (مص م .) مبادله کردن . 2 - (اِ.) عوارضی که به مقتضای حال مؤدیان مالیات برای جبران کسر درآمدهای مالیاتی از آنان وصول می شد. 1


61546 مصاص (مُ) [ ع . ] (اِ.) خالص از هر چیزی . 1


61547 مصاصه (مُ صِ یا صَ) [ ع . مصاصة ] (اِ.) آن چه که در خوردن و نوشیدن جذب بدن شود. 1


61548 مصاع (مَ صَّ) [ ع . ] (ص .) مرد سخت شمشیر زننده . 1


61549 مصاعب (مَ عِ) [ ع . ] (اِ.)جِ مصعب ؛ دشواری ها و سختی ها. 1


61550 مصاف (مَ فّ) [ ع . ] (اِ.)جای صف بستن ؛ میدان جنگ . 1


61551 مصاف دادن (مَ فّ. دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) جنگیدن . 1


61552 مصافات (مُ) [ ع . مصافاة ] (اِمص .) دوستی پاک . 1


61553 مصافحه (مُ فَ حَ یا حِ) [ ع . مصافحة ] (مص ل .) به هم دست دادن . 1


61554 مصالح (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مصلحت ؛ آن چه مایة سود و صلاح است . ؛ مصالح ساختمانی آن چه شایسته و سزاوار است که در ساختمان به کار رود. 1


61555 مصالح (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) سازش کننده . 1


61556 مصالحه (مُ لَ حَ یاحِ) [ ع . مصالحة ] (اِمص .) آشتی، صلح . 1


61557 مصانع (مَ نِ) [ ع . ] (اِ.) جَ مصنع و مصنعه . 1 - جاهایی که باران در آن جمع شود، آبگیرها. 2 - دیه ها. 3 - قلعه ها، قصرها. 1


61558 مصاهرت (مُ هَ رَ) [ ع . مصاهرة ] (اِمص .) داماد شدن، خویشی کردن . 1


61559 مصاولت (مُ وِ لَ) [ ع . مصاولت ] (مص ل .) حمله کردن، به روی یکدیگر جستن . 1


61560 مصایب (مَ یِ) [ ع . مصائب ] (اِ.) جِ مصیبت . 1


61561 مصاید (مَ یِ) [ ع . مصائد ] (اِ.) جِ مصید و مصیدة ؛ دام ها. 1


61562 مصب (مَ صَّ بُ) [ ع . ] (اِ.) محلی که آب رودخانه وارد دریا می شود. 1


61563 مصب (مَ صَّ) [ ازع . ] (اِ.) (عا.) مذهب، دین . ؛ لا مصب بی دین . 1


61564 مصباح (مِ) [ ع . ] (اِ.) چراغ . ج . مصابیح . 1


61565 مصبح (مُ ب) [ ع . ] (ص .) 1 - سحرخیز. 2 - زیبارو. 1


61566 مصبغه (مَ بَ غِ) [ ع . مصبغة ] (اِ.) دکان رنگرزی . 1


61567 مصبوغ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رنگ کرده شده . 1


61568 مصحح (مُ صَ حُِ) [ ع . ] (اِفا.) تصحیح کننده، کسی که غلط های نوشته یا کتابی را تصحیح کند. 1


61569 مصحف (مُ حَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نامه ها و اوراقی که در یک جلد جمع کرده باشند. 2 - قرآن مجید. ج . مصاحف . 1


61570 مصحف (مُ صَ حَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کلمه ای که خطا نوشته شده . 2 - کلمه ای که خطا خوانده شده . 3 - کلمه ای که به واسطة کاستن یا افزودن نقطه های حروف تغییر یافته مانند: باد، یاد، روز، زور. 1


61571 مصحوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) همراه شده . 2 - یار، رفیق . 3 - همراه . 1


61572 مصداق (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دلیل راستی سخن . 2 - چیزی که دلیل راستی کسی باشد. 3 - آن چه که منطبق بر امری گردد. 1


61573 مصدر (مَ دَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای بازگشت . 2 - سرچشمه، منبع . 3 - فعلی است بدون زمان و ضمائر. ج . مصادر. 1


61574 مصدر (مُ صَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - داشته شده، درصدر قرار داده . 2 - آنکه به ریاست و صدارت رسیده . 3 - کسی که در صدر جای دارد، صدرنشین . 1


61575 مصدع (مُ صَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) دردسر دهنده، آن چه که باعث زحمت شود. ؛ مصدع اوقات شدن باعث دردسر شدن . 1


61576 مصدق (مُ صَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - شخصی که گفتار او را راست دانند. 2 - تصدیق شده، گواهی شده . 1


61577 مصدق (مُ صَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی که شخصی یا شیئی را تصدیق کند، راستگو دارنده . مق . مکذب . 2 - آن چه که موجب تصدیق گردد، مؤید. 3 - باور کننده . 4 - مقوم، ارزیاب . ج . مصدقین . 1


61578 مصدوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - راست گفته شده . 2 - موافق وعده بجا آورده شده . 1


61579 مصدوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) صدمه دیده، آسیب رسیده . 1


61580 مصر (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - واقع شونده میان دو چیز، حد میان دو چیز. 2 - شهر. ج . امصار. 1


61581 مصر (مُ صِ رّ) [ ع . ] (اِفا.) اصرار کننده . 1


61582 مصراع (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - یک لنگه از دو لنگة در. 2 - یک نیمه از یک بیت شعر. ج . مصاریع . 1


61583 مصراً (مُ صِ رَّ نْ) [ ع . ] بااصرار، باتأکید. 1


61584 مصرح (مُ صَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) تصریح شده . 1


61585 مصرع (مُ صَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) بیتی که هر دو مصراعش قافیه دار باشد. 1


61586 مصرف (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) محل خرج و صرف . ج . مصارف . 1


61587 مصرفی (مَ رَ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - آنچه که مصرف شود، آن چه که به کار رود. 2 - مقدار مصرف . 1


61588 مصروف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) صرف شده، خرج شده . 1


61589 مصطبه (مِ یا مَ طَ ب) [ ع . مصطبة ] (اِ.) 1 - سکو، تخت . 2 - محل اجتماع مردمان . 3 - جایگاه گدایان . 4 - میخانه، میکده . 1


61590 مصطفوی (مُ طَ فَ) [ ع . ] (ص نسب .) منسوب به مصطفی . 1


61591 مصطفی (مُ طَ فا) [ ع . ] (اِمف .) برگزیده شده . 1


61592 مصطلح (مُ طَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) اصطلاح شده . واژه ای که بین مردم غیر از معنی حقیقی خود برای موضوع خاصی متداول شده باشد. 1


62167 مفر (مَ فَ رّ) [ ع . ] (اِ.) گریزگاه، جای گریز. 1


61594 مصطکی (مَ طَ) [ معر. ] (اِ.) گونه ای سقز که به صورت شیرابه ای بر اثر ایجاد شکاف از ساقه و شاخه های درختچة مصطکی خارج می شود و به صورت قطرات کوچکی در محل شکاف منعقد می گردد. 1


61595 مصعب (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نر، فحل . 2 - اسبی که سواری نداده و سوار شدن بر آن دشوار باشد. ج . مصاعب، مصاعیب . 1


61596 مصعد (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) محل صعود. 1


61597 مصعد (مُ صْ عَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بر جای بلند برآمده . 2 - تبخیر شده . 1


61598 مصغر (مُ صَ غَّ) [ ع . ] (اِمف .) تصغیر شده، کوچک شده . 1


61599 مصف (مَ صَ فّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای صف زدن . 2 - میدان جنگ، رزمگاه . ج . مصاف . 1


61600 مصفی (مُ صَ فّا) [ ع . ] (اِمف .) تصفیه شده، صاف شده . 1


61601 مصقع (مِ قَ) [ ع . ] (ص .) 1 - سخنگوی بلند آواز. 2 - فصیح بلیغ . ج . مصاقع . 1


61602 مصقله (مِ قَ لِ) [ ع . مصقلة ] (اِ.) ابزاری برای صیقل دادن و زدودنِ زنگ . ج . مصاقل . 1


61603 مصقول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) صیقل زده، جلا داده شده . 1


61604 مصلح (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) اصلاح کننده، نیکو - کار. 1


61605 مصلحت (مَ لَ حَ) [ ع . مصلحة ] (اِمص .)خیر - خواهی، نیک اندیشی . ج . مصالح . 1


61606 مصلحت آمیز ( مصلحت آمیز .) (ص مف .) آن چه توأم با مصلحت باشد، خیرخواهانه . 1


61607 مصلوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) به صلیب کشیده شده، به دار آویخته . 1


61608 مصلی (مُ صَ لّ) [ ع . ] (اِفا.) نمازگزار، نمازخوان، نمازگر. 1


61609 مصلی (مُ صَ ل لا) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای نماز خواندن . 2 - جایی که مردم در عید فطر و قربان در آن نماز گزارند. 1


61610 مصمت (مُ مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - چیزی که داخلش پر باشد. 2 - زخمی که از اندرون پر شده و دو لب آن به هم آمده باشد. 3 - دربسته . 4 - دیوار بی درز. 5 - اسبی که رنگ های پوستش با هم مخلوط نباشد. 6 - جامد از ابریشم خالص و کمرنگ . 1


61611 مصمت (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) خاموش، ساکت . 1


61612 مصمم (مُ صَ مَّ) [ ع . ] 1 - (اِ. ص .) با عزم و اراده . 2 - (اِفا.) آن که تصمیم به کاری گرفته . 1


61613 مصمم شدن ( مصمم شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) عزم جزم کردن، تصمیم گرفتن . 1


61614 مصنع (مَ نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای گرد آمدن باران، آبگیر. 2 - ده، قریه . 3 - کارخانه، کارگاه . ج . مصانع . 1


61615 مصنف (مُ صَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) تصنیف شده . 1


61616 مصنف (مُ صَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) تصنیف کننده، نویسنده . 1


61617 مصنفات (مَ صَ نِّ) [ ع . ] (اِمف .) جِ مصنفه (مصنف )؛ کتاب های تصنیف شده . 1


61618 مصنوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ساخته شده . 1


61619 مصوب (مُ صَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) تصویب شده . 1


61620 مصوبه (مُ صَ وَّ ب یا بَ) [ ع . مصوبة ] (اِمف .) مؤنث مصوب . ج . مصوبات . 1


61621 مصوت (مُ صَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - صدادار، دارای صدای بلند. 2 - حرف صدادار. 1


61622 مصور (مُ صَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) نقاشی شده، دارای صورت و شکل . 1


61623 مصور (مُ صَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) نقاش، صورتگر. 1


61624 مصور شدن ( مصور شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - شکل پذیرفتن . 2 - نقاشی شدن . 3 - تصور شدن . 1


61625 مصون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نگاه داشته شده، محفوظ . 1


61626 مصونیت (مَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) محفوظ بودن، در امان بودن 1


61627 مصیب (مُ) [ ع . ] (اِفا.) راستکار، صواب یابنده . 1


61628 مصیبت (مُ بَ) [ ع . مصیبة ] (اِ.) سختی، رنج، اندوه . ج . مصائب . 1


61629 مصیبت زدگی (مُ بَ. زَ دَ) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - در رنج و بلا بودن . 2 - ماتم زدگی . 3 - بدبختی، بیچارگی . 1


61630 مصید (مِ یَ) [ ع . ] (اِ.) آلت صید جانوران، دام . ج . مصائد (مصاید). 1


61631 مصیر (مَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گردیدن، گشتن . 2 - رجوع کردن، بازگشتن . 3 - انتقال یافتن . 4 - منتهی شدن . 1


61632 مضا (مَ) [ ع . مضاء ] 1 - (مص ل .) بریدن، قطع کردن . 2 - (اِمص .) برندگی، قاطعیت در کار. 3 - نفوذ، روانی . 4 - حل و عقد امور، کاربری . 1


61633 مضاجعه (مُ جَ عَ یا عِ) [ ع . مضاجعة ] (مص ل .) با هم خوابیدن، همبستر شدن . 1


61634 مضاحکه (مُ حَ کَ یا کِ) [ ع . مضاحکة ] (مص ل .) با هم خندیدن . 1


61635 مضادت (مُ دَّ) [ ع . مضادة ] 1 - (مص ل .) مخالفت کردن با یکدیگر. 2 - (اِمص .) ضدیت، خلاف . 1


61636 مضار (مَ رّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مضرت . 1


61637 مضاربه (مُ رَ بَ یا رِ ب) [ ع . مضاربة ] (مص ل .) 1 - با یکدیگر زد و خورد کردن . 2 - نوعی وام که تاجر برای انجام معاملات از بانک می گیرد. 1


61638 مضارع (مُ رِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) مانند شونده . 2 - صیغه ای از فعل که به زمان حال یا آینده دلالت کند. 1


61639 مضاره (مُ رَّ یا رُِ) [ ع . مضارة ] (مص م .) گزند رسانیدن . 1


61640 مضاعف (مُ عَ) [ ع . ] (ص .) دو برابر شده، دو چندان شده . 1


61641 مضاف (مُ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - اضافه شده، زیاد گشته . 2 - نسبت داده شده . 3 - اسمی است که مقصود اصلی گوینده است . ؛ مضاف الیه اسم یا ضمیری است که به اسم دیگر می پیوندد تا معنی آن را کامل کند. 1


61642 مضافاً (مُ فَن ) [ ع . ] (ق .) به علاوه، از این گذشته، باافزودن این مطلب . 1


61643 مضافرت (مُ فَ رَ یا رِ) [ ع . مضافرة ] (مص م .) همدیگر را یاری کردن . 1


61644 مضامت (مُ مَّ) [ ع . مضامة ] (مص م .) فراهم آوردن . 1


61645 مضامین (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مضمون . 1


61646 مضایق (مَ یِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مضیق ؛ جاهای تنگ . 1


61647 مضایقه (مُ یَ قَ یا یِ قِ) [ ع . مضایقة ] (مص م .) بر کسی تنگ گرفتن، سخت گیری کردن . 1


61648 مضبوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گرفته شده، اخذ شده . 1


61649 مضج (مُ ض ) [ ع . ] (اِفا.) ناله کننده . 1


61650 مضجع (مَ جَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خوابگاه، جای خفتن . 2 - قبر، آرامگاه . ج . مضاجع . 1


61651 مضحک (مُ حِ) [ ع . ] (اِفا.) خنده آور. 1


61652 مضحکه (مَ حَ کَ یا کِ) [ ع . مضحکة ] (اِ.) باعث خنده، مایة خنده . 1


61653 مضر (مُ ض رُ) [ ع . ] (اِفا.) ضرر رساننده، زیان آور. 1


61654 مضراب (مِ) [ ع . ] (اِ.) زخمه ؛ آلتی که از آن برای نواختن سازهای زهی استفاده می کنند. 1


61655 مضرات (مَ ضَ رّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مضرت . 1


61656 مضرب (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) شمشیر، تیزی شمشیر. ج . مضارب . 1


61657 مضرب (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.)1 - جای زدن .2 - عددی که از ضرب کردن یک عدد در عدد دیگر به دست می آید. 1


61658 مضرب (مُ ضَ رَّ) [ ع . ] (اِفا.)سخن چین، فتنه انگیز. 1


61659 مضرب (مِ رَ) [ ع . ] (اِ.) خیمة بزرگ، خرگاه . ج . مضارب . 1


61660 مضرت (مَ ضَ رَّ) [ ع . مضرة ] 1 - (مص ل .) ضرر رسانیدن . 2 - (اِ.) زیان، ضرر. 1


61661 مضرس (مُ ضَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دندانه دار. 2 - مبتلی به سختی ومشقت . 3 - سختی دیده، آزموده . 4 - منقوش به نقش ونگارهایی به صورت دندانه . 1


61662 مضروب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کتک زده شده، کتک خورده . 2 - سکه زده، مسکوک . 3 - عددی که در عدد دیگر ضرب شد ه . 1


61663 مضطر (مُ طَ رّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - ناچار، بیچاره . 2 - تنگدست، نیازمند. 1


61664 مضطرب (مُ طَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) آشفته، پریشان . 1


61665 مضغه (مُ غ ) [ ع . مضغة ] (اِ.) لقمه، گوشت جویده شده، پاره گوشت . 1


61666 مضل (مُ ض لُ) [ ع . ] (اِفا.) گمراه کننده . 1


61667 مضلت (مَ ض لَُ) [ ع . مضلة ] (اِ.) 1 - جایی که انسان راه را گم می کند. 2 - ضلالت، گمراهی . 1


61668 مضمحل (مُ مَ حِ لّ) [ ع . ] (اِفا.) پراکنده، از میان رفته، نابود. 1


61669 مضمر (مُ مَ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده، نهان داشته . 1


61670 مضمضه (مَ مَ ض ) [ ع . مضمضة ] (مص م .) شستشوی دهان با آب و مانند آن . 1


61671 مضمن (مُ ضَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - در ضمن آمده . 2 - بیتی که معنی آن موقوف به بیت بعد باشد. 1


61672 مضموم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - ملحق شده، ضمیمه شده . 2 - واژه ای که دارای ضمه باشد. 1


61673 مضمون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - در میان گرفته شده . 2 - معنی، مفهوم، مطلب . ج . مضامین . 1


61674 مضمون ساختن ( مضمون ساختن . تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - مضمون بستن . 2 - مطلبی کنایه دار یا مسخره آمیز برای کسی . 1


61675 مضی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمص .)گذشتن، گذشت زمان . 1


61676 مضی ء (مُ) [ ع . ] (اِفا.) درخشنده، روشنایی - دهنده . 1


61677 مضیع (مُ ضَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .)ضایع کرده شده . 1


61678 مضیف (مَ) [ ع . ] (اِ.) جای پذیرایی از مهمان، محل ضیافت . 1


61679 مضیق (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای تنگ، تنگنا. 2 - تنگه ای که دو دریا را به هم وصل می کند. 1


61680 مضیقه (مَ قِ) [ ع . مضیقة ] (اِ.) تنگنا، تنگدستی . 1


61681 مطابع (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ مطبعه و مطبع، چاپخانه ها. 1


61682 مطابق (مُ ب) [ ع . ] (اِا.) موافق، برابر. 1


61683 مطابقت (مُ ب قَ) (مص ل .) نک مطابقه . 1


61684 مطابقه (مُ ب قِ) [ ع . مطابقة ] (مص ل .) برابر کردن، با هم برابر کردن دو چیز. 1


61685 مطار (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پریدن . 2 - (اِمص .) پرش، پرواز. 3 - (اِ.) محل پریدن . 1


61686 مطارحت (مُ رِ حَ) [ ع . مطارحة ] (مص م .) 1 - مناظره کردن با کسی و جواب گفتن . 2 - مشورت کردن . 1


61687 مطاردت (مُ رِ دَ) [ ع . مطاردة ] (مص م .) حمله کردن به یکدیگر. 1


61688 مطاع (مُ) [ ع . ] (اِمف .) اطاعت شده، در خور اطاعت، کسی که از او فرمان برداری و اطاعت کنند. 1


61689 مطاف (مَ) [ ع . ] (اِ.) جای طواف کردن . 1


61690 مطال (مِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - درنگ کردن در امری، تأخیر کردن . 2 - درنگ کردن در ادای وام و حق کسی . 1


61691 مطال (مَ طّ) [ ع . ] (ص .) دیرکننده در پرداخت وام . 1


61692 مطالب (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مطلب . 1


61693 مطالبات (مُ لِ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ مطالبه . 1


61694 مطالبه (مُ لَ بَ یا ب) [ ع . مطالبة ] (اِمص .) خواستن، طلب کردن . ج . مطالبات . 1


61695 مطالع (مَ لِ عِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مطلع . 1


61696 مطالعات (مُ لِ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ مطالعه . 1


62368 مقوی (مُ قَ وّ) [ ع . ] (اِفا.) قوت دهنده، نیرودهنده . 1


61697 مطالعه (مُ لِ عِ یا لَ عَ) [ ع . مطالعة ] (مص م .) 1 - نگاه کردن به چیزی برای اطلاع یافتن از آن . 2 - خواندن کتاب یا هر نوشتة دیگر. ج . مطالعات . 1


61698 مطامع (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مطمع . 1


61699 مطاوع (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) فرمانبردار، مطیع . 1


61700 مطاوعت (مُ وِ عَ) [ ع - مطاوعة ] 1 - (مص م .) پذیرفتن، اطاعت کردن . 2 - (اِمص .) اطاعت، فرمان برداری، سازگاری . 1


61701 مطاولت (مِ وِ لَ) [ ع . مطاولة ] (مص ل .) درنگ کردن در کاری 1


61702 مطایبه (مُ یِ ب) [ ع . مطایبة ] (مص ل .) شوخی و مزاح کردن، خوش طبعی کردن . 1


61703 مطب (مَ طَ بّ) [ ع . ] (اِ.) درمانگاه، جای طبابت . 1


61704 مطبخ (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) آشپزخانه . ج . مطابخ . 1


61705 مطبعه (مَ بَ عِ) [ ع . ] (اِ.) چاپخانه . 1


61706 مطبق (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) برهم نهاده، در هم پیچیده . 1


61707 مطبق (مُ طَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تو در تو، طبقه طبقه . 2 - سرپوش دار شده . 3 - (اِ.) نوعی پارچه . 1


61708 مطبق (مَ طَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی که امور را با رأی صایب خود حل و فصل کند. 2 - شامل شونده . 3 - پوشندة فضا (ابر). 4 - فرو گیرندة زمین (آب ). 1


61709 مطبوخ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - جوشانیده شده، پخته شده . 2 - داروی جوشانده . 1


61710 مطبوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - خوش آیند، دلپذیر، مطلوب طبع . 2 - طبع شده، چاپ شده . 1


61711 مطبوعات (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مطبوعة ؛ چاپ شده ها، اصطلاحاً به روزنامه ها و مجلاّت گفته می شود. 1


61712 مطحنه (مِ حَ نَ یا نِ) [ ع . مطحنة ] (اِ.) آسیا. ج . مطاحن . 1


61713 مطر (مَ طَ) [ ع . ] (اِ.) باران، ج . امطار. 1


61714 مطرا (مُ طَ رّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تازه کرده شده . 2 - نم دار، آب دار. 1


61715 مطران (مَ) [ ع . ] (اِ.) پیشوای روحانی ترسایان . ج . مطاربه . 1


61716 مطرب (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آوازخوان، نوازنده . 2 - رقاص . 3 - کسی که در کار طرب باشد. 1


61717 مطرح (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای طرح کردن، جای افکندن . ج . مطارح . 2 - مورد بحث . 1


61718 مطرح کردن ( مطرح کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) مورد بحث و گفتگو قرار دادن . 1


61719 مطرد (مُ طَ رَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) دور کرده شده، تبعید شده . 2 - کشیده شده (تازیانه ). 3 - (ص .) دراز، طولانی، مفصل . 1


61720 مطرد (مُ طَّ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تاریک و تیره شونده . 2 - پی یکدیگر شونده . 3 - راست روان . 1


61721 مطرد (مِ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نیزة کوتاه . 2 - پرچم، درفش . ج . مطارد. 1


61722 مطرز (مُ طَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) نقش و نگاردار. 1


61723 مطرف (مُ رِ) [ ع . ] (اِ.) مال نو. 1


61724 مطرف (مُ رَ) [ ع . ] (اِ.) جامه ای که از خز دوخته باشند. 1


61725 مطرقه (مِ رَ قَ یا قِ) [ ع . مطرقة ] (اِ.) چکش و پتک آهنگری . 1


61726 مطروح (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) دور انداخته شده، افکنده شده . 2 - (اِ.) جای دور. 1


61727 مطرود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رانده شده، طرد شده . 1


61728 مطریس (مَ) [ ع . ] (اِ.) استحکامات، جرثقیل (جنگی )، توپخانه . 1


61729 مطعم (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای غذا خوردن . 2 - خوراک، طعام . ج . مطاعم . 1


61730 مطعن (مِ عَ) [ ع . ] (ص .) بسیار نیزه زننده به دشمن . 1


61731 مطعوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - چشیده شده . 2 - خورده شده . 3 - خوردنی، خوراک . 1


61732 مطعون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) با نیزه زده شده، زخمی شده . 1


61733 مطفف (مُ طَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) کم فروش، کسی که هنگام وزن کردن از وزن واقعی کالا کم کند. 1


61734 مطفی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) خاموش کنندة آتش . 1


61735 مطل (مَ) [ ع . ] (اِمص .) مسامحه، مماطله . 1


61736 مطلا (مُ طَ ل لا) [ ع . مطلی ] (اِمف .) پوشیده شده از طلا، دارای لعابی از طلا. 1


61737 مطلب (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) مقصود، مراد. ج . مطالب . 1


61738 مطلس (مُ طَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) نوشتة محو کرده شده . 1


61739 مطلس (مُ طَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) پاک کنندة نوشته . 1


61740 مطلع (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای برآمدن آفتاب . ج . مطالع . 2 - نخستین بیت غزل یا قصیده . 1


61741 مطلع (مُ طَّ لِ) [ ع . ] (اِفا.) آگاه، باخبر. 1


61742 مطلق (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تمام، همه . 2 - آزاد، رها. 3 - بی قید. مق مقید. 4 - در دستور ویژگی عنصر دستوری ای که قید و شرطی در تعریف آن نیست . 1


61743 مطلق العنان (مُ لَ قُ لْ عِ) [ ع . ] (ص مر.) خودکامه، مستبد، خود رأی . 1


61744 مطلقاً (مُ لَ قَنْ) [ ع . ] 1 - (ق .) کاملاً، تماماً. 2 - هرگز، ابداً. 1


61745 مطلقه (مَ طَ لّ قَ یا قِ) [ ع . مطلقة ] (اِمف .) زن طلاق داده شده، طلاق داده . 1


61746 مطلوب (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) خواسته شده، طلب شده . 2 - (ص .) دلپسند، خوش آیند. 3 - محبوب، معشوق . 1


61747 مطلی (مُ طَ ل لا) [ ع . ] (اِمف .) 1 - روغن مالی شده . 2 - مذهب . 1


61748 مطمئن (مُ مَ ئِ) [ ع . ] (ص .) ایمن، آسوده . 1


62369 مقی ء (مُ قَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) قی آورنده . 1


61749 مطمئناً (مُ مَ ئِ نَنْ) [ ع . ] (ق .) 1 - بدون شک، بدون تردید. 2 - با اطمینان خاطر. 1


61750 مطمح (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) منظر، جای تماشا. 1


61751 مطمع (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) هرچیز که در آن طمع کنند. ج . مطامع . 1


61752 مطمع (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که دیگری را به طمع می افکند، آزمند گرداننده . 2 - دارای طمع . 1


61753 مطموره (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) نهان خانه . 1


61754 مطموس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - محو شده، تباه شده . 2 - ناپدید شده، گم گشته . 3 - دور شده . 4 - در علم عروض طمس آن است که از این «فاع لاتن » بعد از اسقاط هر دو سبب عین نیز ساقط شود «فا» بماند، «فع » به جای آن به نهی و «فع » چون از این «فاع لاتن » خیزد آن را مطموس خوانند یعنی ناپدید کرده، از بهر آن که بدین زحاف از این جزو بیش از اثری نمی ماند. 1


61755 مطموع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) طمع شده، مورد طمع و آرزو. 1


61756 مطهر (مُ طَ هَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) تطهیر شده، پاک شده . 2 - (ص .) پاک، پاکیزه . 1


61757 مطهر (مُ طَ هِّ) [ ع . ] (اِفا.) تطهیرکننده، پاک کننده . 1


61758 مطهرات ( مطهرات .) [ ع . ] (اِفا.) جِ مطهره ؛ چیزهایی که نجاسات راپاک کنند مانند: آب، آتش، خاک . 1


61759 مطهره (مُ طَ هَّ رَ یا رِ) [ ع . مطهرة ] (اِ.) ابریق، آفتابه . 1


61760 مطهری (مُ طَ هَّ) [ ع - فا. ] (حامص .) مطهر بودن، طهارت . 1


61761 مطواع (مِ) [ ع . ] (ص .) فرمان بردار، مطیع . 1


61762 مطوعه (مُ طَ وَّ عَ) [ ع . مطوعة ] (اِ.) یا «غازیان » مردمی بودند که در شهرها داوطلبانه برای جهاد با کفار جمع می شدند و لشکری تشکیل می دادند که سالاری مخصوص داشت . این سالار را سالار غازیان یا سالار غازی می نامیدند. این کار مخصوصاً در زمان غزنویان به واسطة لشکرکشی های هندوستان عنوان داشت . 1


61763 مطوق (مَ طَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) طوق دار، با گردن بند آراسته شده . 1


61764 مطوقه (مُ طَ وَّ قَ یا قِ) [ ع . مطوقة ] (اِ.) کبوتری که در گردن او طوق باشد. 1


61765 مطول (مُ طَ وَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) طول داده شده . 2 - (ص .) دراز، طولانی . 1


61766 مطوی (مَ یّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) در هم پیچیده، درنوردیده . 2 - پوشیده . 3 - (اِ.) پیچیدگی، حلقه . 1


61767 مطیب (مُ طَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) معطر شده . 1


61768 مطیر (مُ طَ یَّ) [ ع . ] 1 - (ص .) تر و تازه . 2 - نوعی پارچة کتانی . 1


61769 مطیر (مَ) [ ع . ] (ص .) بارنده، بارانی . 1


61770 مطیره (مَ طِ رِ) [ ع . ] (اِ.) نوعی چادر. 1


61771 مطیع (مُ) [ ع . ] (اِ فا.) فرمان بردار، اطاعت - کننده . 1


61772 مطیه (مَ یِّ) [ ع . مطیة ] (اِ.) حیوان سواری چون اسب و استر و اشتر. 1


61773 مظالم (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مظلمه ؛ ستم ها. 1


61774 مظالم کردن ( مظالم کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) دادرسی کردن . 1


61775 مظان (مَ نّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مظنه . 1


61776 مظاهر (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) حمایت کننده، پشتیبان . 1


61777 مظاهر (مَ هِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مظهر. 1


61778 مظاهرت (مُ هِ رَ) [ ع . مظاهرة ] (مص م .) پشتیبانی، حمایت . 1


61779 مظروف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) چیزی که در ظرف گذاشته شده، محتوای ظرف . 1


61780 مظفر (مُ ظَ فَّ) [ ع . ] (اِمف .) پیروز، کامروا. 1


61781 مظل (مُ ظِ لّ) [ ع . ] (اِفا.) سایه انداز، سایه دار. 1


61782 مظلم (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) بسیار تاریک و ظلمانی . 1


61783 مظلم (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) تاریک کرده شده . 1


61784 مظلمه (مَ لَ مَ یا مِ) [ ع .مظلمة ] (اِ.) دادخواهی . ج . مظالم . 1


61785 مظله (مَ ظَ لِّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چادر بزرگ، خیمه . 2 - سایبان . 1


61786 مظلوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ستمدیده . 1


61787 مظنه (مَ ظِ نَّ) [ ع . مظنة ] (اِ.) 1 - گمان، پندار. 2 - در فارسی به معنای بها و نرخ کالا. ج . مظان . ؛ مظنه دستِ کسی آمدن از قیمت یا وضع خبردار شدن . 1


61788 مظنون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مشکوک، مورد شک و گمان واقع شده . 1


61789 مظهر (مَ هَ) [ ع . ] (اِ.) محل ظهور، جای آشکار شدن . ج . مظاهر. 1


61790 مع (مَ عَ) [ ع . ] (حراض .) با، همراه . 1


61791 مع ذلک (مَ عَ ذا لِ) [ ع . ] (حر رب .) با این حال، با وجود این . 1


61792 مع هذا (مَ ها) [ ع . ] (حر رب .) با وجود این . 1


61793 معاء (مِ) [ ع . ] (اِ.) روده . ج . امعیه . 1


61794 معابد (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ معبد؛ پرستش گاه ها. 1


61795 معابر (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ معبر؛ راه ها، جاهای عبور. 1


61796 معاتب (مُ تِ) [ ع . ] (اِفا.) سرزنش کننده، ملامت کننده . 1


61797 معاتبه (مُ تَ بَ یا تِ ب) [ ع . معاتبة ] (مص م .) سرزنش کردن، پرخاش کردن . 1


61798 معاد (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای بازگشت . 2 - رستاخیز، آخر جهان . 1


61799 معادات (مُ) [ ع . معاداة ] (مص ل .) عداوت، دشمنی با یکدیگر. 1


61800 معادل (مُ د) [ ع . ] (اِفا.) برابر، هم وزن، مساوی . 1


61901 معراج (مِ) [ ع . ] (اِ.) نردبان، پلکان، آنچه به وسیلة آن بالا روند. ج . معارج . 1


61801 معادله (مُ دَ لَ یا د لِ) [ ع . معادلة ] 1 - (مص م .) هم وزن کردن دو چیز، برابر کردن . 2 - (اِمص .) برابری . 3 - هموزنی . 4 - در ریاضی دو عبارت جبری که به ازاء مقادیر معین صحیح باشد. 1


61802 معادن (مَ د) [ ع . ] (اِ.) جِ معدن . 1


61803 معادی (مُ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) دشمنی کننده . 2 - (ص .) دشمن، عدو. 1


61804 معاذ (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پناه بردن . 2 - (اِ.) پناهگاه، مأمن . 1


61805 معاذیر (مَ ذ) [ ع . ] (اِ.) ج . معذار. 1


61806 معار (مُ) [ ع . ] (اِمف .) عاریت گرفته شده . 1


61807 معارض (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) مخالف، دشمن . ج . معارضات . 1


61808 معارض شدن ( معارض شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - مقابل شدن . 2 - مانع گشتن . 1


61809 معارضه (مُ رَ ضَ یا رِ ض ) [ ع . معارضة ] (مص ل .) رویارویی کردن، مقابله کردن . 1


61810 معارف (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - علوم، دانش ها. 2 - اهل علم و فضل . 3 - اشخاص معروف و نامدار. 1


61811 معارفه (مُ رِ فِ یا رَ فَ) [ ع . معارفة ] 1 - (مص م .) یکدیگر را شناختن . 2 - با هم اظهار آشنایی کردن . 3 - (اِمص .) شناخت یکدیگر. 4 - اظهار آشنایی . 1


61812 معاش (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - اسباب و وسایل زندگی . 2 - جای زندگی . 1


61813 معاشر (مُ ش ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) با کسی زندگی کننده . 2 - (ص .) همدم، یار، هم نشین . 1


61814 معاشرت (مُ شَ رَ) [ ع . معاشرة ] (مص ل .) رفاقت، دوستی، هم صحبتی . 1


61815 معاشقه (مُ شَ قَ یا ش ق ) [ ع . معاشقة ] 1 - (مص ل .) عشق ورزیدن با کسی . 2 - (اِمص .) عشقبازی . 1


61816 معاصر (مُ ص ) [ ع . ] (اِفا.) هم عصر، هم زمانه . 1


61817 معاصرت (مُ ص رَ) [ ع . معاصرة ] (مص ل .) هم عصر بودن . 1


61818 معاصی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ معصیت ؛ گناهان . 1


61819 معاضد (مُ ض ) [ ع . ] (اِفا.) یاری کننده، کمک - کننده . 1


61820 معاضدت (مُ ضَ دَ) [ ع . معاضدة ] (مص م .) یکدیگر را یاری کردن . 1


61821 معاطات (مُ) [ ع . معاطاة ] (مص م .) 1 - چیزی را دست به دست دادن . 2 - عطا کردن . 1


61822 معاطف (مَ طِ) [ ع . ] (اِ.) جِ معطف . 1 - گردن ها. 2 - جامه هایی که در بالای جامه های دیگر پوشند. 3 - لابه لاها. 1


61823 معاف (مُ) [ ع . ] (اِمف .) بخشیده شده، عفو کرده شده . 1


61824 معاف کردن ( معاف کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) گذشت کردن . 1


61825 معافی ( معافی .) [ ع - فا. ] (حامص .) معاف بودن، بخشودگی . ؛ معافی ِ مالیاتی بخشودگی از پرداخت مالیات . ؛ معافی ِ نظام وظیفه بخشودگی از خدمت سربازی . 1


61826 معافیت (مُ یَ) [ ع . ] (مص جع .) معافی، معاف بودن . 1


61827 معاقب (مُ قِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - عذاب کننده . 2 - پیگیر، دنبال کننده . 1


61828 معاقدت (مُ قِ دَ) [ ع . معاقدة ] (مص ل .) با هم عهد و پیمان بستن . 1


61829 معالات (مُ) [ ع . معالاة ] 1 - (مص ل .) با کسی در بلندی نبرد کردن، معارضه کردن در بلندی . 2 - (اِمص .) ستیزه در بلندی . 1


61830 معالج (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) علاج کننده، چاره - کننده . 1


61831 معالجه (مُ لَ جَ یا جِ) [ ع . معالجة ] (مص م .) درمان کردن، علاج کردن . 1


61832 معالی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ معلاة ؛ بزرگواری، بلندی قدر و مرتبه . 1


61833 معامل (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) معامله کننده . 1


61834 معامله (مُ مَ لَ یا مِ لِ) [ ع . معاملة ] (اِمص .) داد و ستد، خریدوفروش . 2 - (مص ل .) با هم کار کردن . 3 - داد و ستد با یکدیگر. 4 - (اِ.) قرارداد. 1


61835 معان (مَ) [ ع . ] (اِ.) جایگاه، جای باش، منزل . 1


61836 معاند (مُ نِ) [ ع . ] (اِفا.) ستیزکننده، عِناد ورزنده . 1


61837 معاندت (مُ نَ دَ) [ ع . معاندة ] (مص ل .) مخالفت کردن، دشمنی کردن . 1


61838 معانقت (مُ نَ قَ) [ ع . معانقة ] (مص ل .) دست در گردن یکدیگر انداختن . 1


61839 معانی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ معنی . 1


61840 معاهد (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) هم عهد، هم پیمان . 1


61841 معاهده (مُ هِ دَ) [ ع . معاهدة ] (مص ل .) عهد و پیمان بستن . 1


61842 معاودت (مُ وَ دَ) [ ع . معاودة ] (مص ل .) رجعت، بازگشت . 1


61843 معاوضه (مُ وَ ضَ یا وِ ض ) [ ع . معاوضة ] 1 - (مص م .) با هم عوض کردن . 2 - (اِمص .) تبدیل، تعویض . 1


61844 معاون (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - یاری کننده . 2 - کسی که مقامش در وزارتخانه یا اداره پس از وزیر یا رییس است . 1


61845 معایب (مَ یِ) [ ع . ] (اِ.) عیب ها، بدی ها. 1


61846 معایش (مَ یِ) [ ع . ] (اِ.) جِ معیشت ؛ اسباب و لوازم زندگانی . 1


61847 معاینه (مُ یَ نَ یا یِ نِ) [ ع . معاینة ] 1 - (مص م .) با چشم دیدن . 2 - بررسی و دقت کردن در وضع مریض . 1


61848 معبا (مُ عَ بّ) [ ع . ] (اِمف .) تعبیه شده، مهیا. 1


61849 معبد (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.)جای عبادت، پرست ش گاه . ج . معابد. 1


61850 معبد (مُ عَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - گرامی داشته، مکرم . 2 - راه کوفته و هموار. 1


61851 معبر (مُ عَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که تعبیر خواب می کند. 1


61951 معطف (مِ طَ) [ ع . ] (اِ.) شمشیر. 1


61852 معبر (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل عبور، گذرگاه . 2 - پُل و هر آنچه که با آن بتوان از رود عبور کرد. 3 - کِشتی . ج . معابر. 1


61853 معبس (مُ عَ بَّ) [ ع . ] (اِفا.) ترش رو. 1


61854 معبود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پرستیده شده . 1


61855 معتاد (مُ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که به کاری یا چیزی عادت کرده باشد. 1


61856 معتبر (مُ تَ بَ) [ ع . ] (ص .) دارای اعتبار، مورد اعتماد. 1


61857 معتد (مُ تَ دّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) در شمار آینده، معدود شونده . 2 - از حد درگذرنده . 3 - (اِمف .) گمان شده، تخمین زده شده . 1


61858 معتدل (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) میانه، میانه رو، راست، برابر. 1


61859 معتدی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) از حد درگذرنده، بیداد کننده . 1


61860 معتذر (مُ تَ ذ) [ ع . ] (اِفا.) عذر آورنده . 1


61861 معترض (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.)1 - اعتراض کننده . 2 - واخواه . 1


61862 معترضه (مُ تَ رَ ضَ یا ض ِ) [ ع . معترضة ] (اِ.) جمله ای خارج از موضوع که میان کلام وارد شود. 1


61863 معترف (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) اقرارکننده، اعتراف کننده . 1


61864 معترک (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِ.)میدان جنگ، معرکه . 1


61865 معتز (مُ تَ زّ) [ ع . ] (اِمف .) گرامی شمرده، عزیز داشته . 1


61866 معتزل (مُ تَ ز) [ ع . ] (اِفا.) گوشه گیر، عزلت گزین . 1


61867 معتصم (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) چنگ زننده به دامن کسی . 1


61868 معتضد (مُ تَ ض ) [ ع . ] (اِفا.) یاری کننده، یاری گیرنده . 1


61869 معتقد (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِفا.) گرونده، باوردار، عقیده دار. 1


61870 معتل (مُ تَ لّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) علیل، بیمار. 2 - فعل یا اسمی که در آن یکی از حروف علّه - و، ا، ی - وجود داشته باشد. 1


61871 معتمد (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که مورد اعتماد است . 1


61872 معتمد (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) اعتمادکننده . 1


61873 معتنابه (مُ تَ ب) [ ع . معتنی به ] (ص مر.) 1 - قابل اعتناء. 2 - بسیار زیاد. 1


61874 معتنی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) اعتناکننده، اهتمام کننده . 1


61875 معتوه (مَ تُ) [ ع . ] (اِمف .) دل شده، سبک - عقل . 1


61876 معتکف (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) گوشه نشین، کسی که برای عبادت در مسجد یا جای دیگر خلوت بگزیند. 1


61877 معجب (مُ جِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به شگفت آورنده . 2 - خودبین، خودپسند. 1


61878 معجر (مِ جَ) [ ع . ] (اِ.) چارقد، روسری . 1


61879 معجر (مُ عَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آن که عمامه بر سر نهد. 2 - یکی از اشکال خطوط اسلامی . 1


61880 معجز (مُ جِ) [ ع . ] (اِفا.) عاجزکننده، اعجاز آورنده . 1


61881 معجزه (مُ جِ ز) [ ع . معجزة ] (اِ.) امر خارق العاده مخصوص پیامبران که دیگران توانا به انجام آن نباشند. ج . معجزات . 1


61882 معجل (مُ عَ جَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) امری که در آن شتاب شده . 2 - (ق .) به شتاب . 1


61883 معجم (مُ جَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - حرف نقطه دار. 2 - کتاب لغت . 3 - رفع اتهام شده . 4 - مرتب به ترتیب حروف تهجی . 1


61884 معجم (مُ عَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کلمه ای عربی که با تغییر و تصرفی در زبانی دیگر به کار رفته . 2 - به فارسی درآورده، به پارسی گردانیده . 1


61885 معجمه (مُ جَ مَ یا مِ) [ ع . ] (اِمف .) مؤنث معجم : 1 - رفع ابهام شده، ازالة التباس گردیده . 2 - مرتب به ترتیب حروف تهجی . 3 - حرف منقوط، نقطه دار. مانند: ز، ذ، ش ؛ مق . مهمله . ؛ حروف معجمه حروف نقطه دار. حروف تهجی، حروف الفبا. 1


61886 معجون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سرشته شده، خمیر کرده شده . ج . معاجین . 1


61887 معد (مُ عِ دّ) [ ع . ] (اِفا.) آماده کننده، مهیا - کننده . 1


61888 معد (مُ عَ دّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آماده، مهیا. 2 - مرتب شده . 3 - حساب شده، شمرده شده . 1


61889 معدل (مُ عَ دَّ یا د) [ ع . ] (اِفا.) 1 - راست و درست شده . 2 - میانگین چیزی . ؛ معدل نمرات حاصلِ قسمت مجموع نمره های دروس هر شاگرد. 1


61890 معدلت (مَ د یا دَ لَ) [ ع . معدلة ] 1 - (اِ مص .) دادگری، دادگستری . 2 - (اِ.) عدل، داد. 1


61891 معدم (مُ د) [ ع . ] (اِفا.) 1 - اعدام کننده، نابود - سازنده . 2 - فقیر، تهیدست . 1


61892 معدن (مَ دَ یا د) [ ع . ] (اِ.) 1 - مرکزچیزی . 2 - جایی در زیر یا روی زمین که در آن فلزات یا سنگ های مخصوص انباشته شده . ج . معادن . 1


61893 معده (مِ د) [ ع . معدة ] (اِ.) از اعضای داخلی بدن انسان و بعضی از حیوانات که کارش هضم غذا می باشد. 1


61894 معدود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - شمرده شده، حساب شده . 2 - کم، اندک . 1


61895 معدول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پیچیده شده . 2 - بازگردیده، عدول کرده . 1


61896 معدوم (مَ [ ع . ] (اِمف .) نیست شده، نیست و نابود. 1


61897 معذار (مِ) [ ع . ] (اِ.) حجت، برهان . ج . معاذیر. 1


61898 معذب (مُ عَ ذَّ) [ ع . ] (اِمف .) آزار شده، در رنج و عذاب . 1


61899 معذرت (مَ ذ یا ذَ رَ) [ ع . ] (اِمص .) عذر - خواهی، پوزش . 1


61900 معذور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) عذرآورنده، بهانه دار. 1


65557 هم خوابه ( هم خوابه . خا ب) (ص .) همسر. 1


61902 معرب (مُ عَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) عربی شده، لغتی که عرب آن را از زبان دیگر گرفته پس از تغییر و تصرف به شکل لغت عربی درآورده باشد. 1


61903 معرب (مُ رَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آشکار شده . 2 - کلمه ای که آخر آن اعراب داشته باشد. 1


61904 معربد (مُ عَ ب) [ ع . ] (اِفا.) عربده جو، بد - خوی . 1


61905 معرت (مَ عَ رَّ) [ ع . معرة ] (اِ.) 1 - بدی، زشتی . 2 - گناه کارِ بد و زشت . 3 - رنج، سختی . 1


61906 معرس (مُ عَ رَّ) [ ع . ] (اِمف . اِ.) 1 - محل استراحت مسافران در آخر شب . 2 - خانة مسقف زمستانی . 1


61907 معرض (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای نشان دادن چیزی . 2 - جای دیده شدن . 3 - جای عرضه شدن . 4 - نمایشگاه . 1


61908 معرض (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) اعراض کننده، روی - گرداننده . 1


61909 معرف (مُ عَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.)1 - شناساننده، تعریف کننده . 2 - مجموعه ای از تصورات معلوم که موجب شناسایی یک مجهول می گردد. 1


61910 معرفة النفس (مَ رِ فَ ةُ نَّ) [ ع . ] (اِمر.) روان - شناسی . 1


61911 معرفت (مَ رِ فَ) [ ع . معرفة ] (مص م .) 1 - شناسایی . 2 - علم، دانش . 1


61912 معرفه (مَ رَ فِ) [ ع . معرفة ] (اِ.) اسمی است که نزد شنونده معلوم و آشکار باشد. 1


61913 معرفی (مُ عَ رِّ) [ ع - فا. ] (حامص .) شناساندن شخصی به شخص دیگر به وسیلة ذکر نام و شغل او. 1


61914 معرق (مُ عَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) عرق آور. 1


61915 معرق (مُ عَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مرد لاغر. 2 - شرابی که با اندکی آب آمیخته شده باشد. 3 - در فارسی، نوعی کاشی که از قطعات ریز به اشکال مختلف ساخته شده باشد. 1


61916 معرق کاری ( معرق کاری .) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - ساختن کاشی های معرق . 2 - نوعی کار با چوب از صنایع دستی که در آن یک طرح یا نقش را با کنار هم چسباندن قطعات بریده شده چوب پیاده می کنند. 1


61917 معروض (مَ) [ ع . ] (اِمف .) عرضه شده، پیش - آمده . 1


61918 معروف (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) شناخته شده، شهرت یافته . 2 - کار نیک، عمل ثواب . ؛ امر به معروف امر کردن کسان برای انجام دادن واجبات شرعی . مقابل نهی از منکر. 1


61919 معرکه (مَ رَ کِ یا کَ) [ ع . معرکة ] (اِ.) 1 - میدان جنگ و رزمگاه . ج . معارک . 2 - (عا.) کار پُر - اهمیت، هنگامه، غوغا. 3 - کسی که کار مهم انجام دهد. 1


61920 معرکه گیر ( معرکه گیر .) [ ع - فا. ] (ص فا.) کسی که با انجام کارهایی مانند ریسمان بازی و تردستی مردم را سرگرم می کند. 1


61921 معری (مُ رّا) [ ع . ] (اِمف .) برهنه . 1


61922 معز (مُ عِ زّ) [ ع . ] (اِفا.) عزت دهنده . 1


61923 معزز (مُ عَ زِّ) [ ع . ] (اِفا.) گرامی دارنده، عزیز کننده . 1


61924 معزز (مُ عَ زَّ) [ ع . ] (اِمف .) ستوده شده، گرامی، بزرگوار. 1


61925 معزم (مُ عَ زِّ) [ ع . ] (اِفا.) افسونگر، جادوگر. 1


61926 معزول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) عزل شده، از کاری برکنار شده . 1


61927 معزی (مُ عِ زّ) [ ع . ] (اِفا.) تسلیت دهنده، تعزیت گوینده . 1


61928 معزی (مُ عَ زّا) [ ع . ] 1 - (اِمف ) تسلیت داده شده، تعزیت گفته، عزادار. 2 - (مص میمی ) تسلیت، تعزیت . 1


61929 معسر (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) درویش، تنگدست . 1


61930 معسر (مُ عَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) سخت کننده، دشوارکننده . 1


61931 معسور (مَ) [ ع . ] (اِ مف .) دشوار. 1


61932 معسکر (مُ عَ کَ) [ ع . ] (اِ.) لشگرگاه، اردوگاه . 1


61933 معشار (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - ده یک چیزی، یک دهم از شیئی . 2 - شتر پر شیر که شیرش کم شده باشد. 1


61934 معشر (مَ شَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - گروه، جماعت . 2 - خویشاوندان شخص ج . معاشر. 1


61935 معشوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) محبوب، مورد عشق و علاقه قرار گرفته، دوست داشته . 1


61936 معشوقه (مَ قِ) [ ع . معشوقة ] (اِمف .) زنی که مورد عشق و محبت مردی واقع شده . 1


61937 معصار (مِ) [ ع . ] (اِ.) آلتی است که به وسیلة آن میوه و مانند آن را گذارند و فشار دهند تا عصارة آن استخراج گردد. 1


61938 معصر (مِ صَ) [ ع . ] (اِ.) آلتی است که با آن آب میوه (مانند انگور) گیرند؛ ج . معاصر. 1


61939 معصفر (مُ عَ فَ) [ ع . ] (ص .) زردرنگ . 1


61940 معصم (مِ صَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دست بند. 2 - جایی از دست که دستبند رابندند، مچ دست ؛ ج . معاصم . 1


61941 معصوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بی گناه، نگاه داشته شده از گناه . 1


61942 معصومانه (مَ نِ) [ ع - فا. ] (ص . ق .) مانند معصوم، با بی گناهی . 1


61943 معصومیت (مَ یَ) [ ازع . ] (مص جع .) معصوم بودن . 1


61944 معصی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) نافرمانی شده . 1


61945 معصیت (مَ ص یَ) [ ع . معصیة ] (اِ.) گناه، جرم . ج . معاصی . 1


61946 معضل (مُ ضَ) [ ع . ] (اِمف .) مشکل، دشوار. 1


61947 معضلات (مُ ضَ) [ ع . ] (اِفا. ص .) جِ معضله (معضل )؛ سختی ها، کارهای دشوار. 1


61948 معطر (مُ عَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) بودار، خوشبو. 1


61949 معطس (مُ عَ طِّ) [ ع . ] (اِفا.) عطسه آورنده . 1


61950 معطف (مَ طِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - گردن . 2 - جامه ای فراخ که بالای جامه های دیگر پوشند. 1


61952 معطل (مُ عَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) بی کار، بی کار - مانده، بی فایده . 1


61953 معطل (مُ عَ طِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که خداوند را انکار می کند و شعائر را باطل می داند. 1


61954 معطلی (مُ عَ طَّ) [ ع - فا. ] (حامص .) چشم - انتظاری، بلاتکلیفی . 1


61955 معطن (مَ طِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خوابگاه شتر. 2 - آغل گوسفند نزدیک آب ؛ ج . معاطن . 1


61956 معطوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پیچیده شده، مایل شده . 2 - مورد توجه و نظر واقع شده . 1


61957 معطی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) عطاکننده، بخشنده . 1


61958 معظم (مُ ظَ) [ ع . ] (اِ.) بزرگ، قسمت بیشتر چیزی . 1


61959 معظم (مُ عَ ظَّ) [ ع . ] (اِمف .) بزرگ شمرده شده . 1


61960 معظم له (مُ عَ ظَ مُ لَّ) [ ع . ] (ص مر.)مورد تعظیم، بزرگ داشته . 1


61961 معفو (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بخشوده . 1


61962 معقب (مُ عَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که از پس آید، پس آینده . 2 - درنگ کننده . 1


61963 معقب (مُ عَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) آن که جانشین و اولاد داشته باشد. مق بلاعقب . 1


61964 معقد (مَ ق ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای بستن گره . 2 - جای بستن پیمان . 3 - مفصل . 1


61965 معقرب (مُ عَ رَ) [ ع . ] (ص .) خمیده، کج . 1


61966 معقود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بسته شده، گره بسته . 2 - محکم گردیده . 1


61967 معقول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پسندیدة عقل، آنچه با عقل پذیرفتنی باشد. 1


61968 معقولات (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ معقول ؛ مسئله ها و موضوع های فلسفی یا جدی . 1


61969 معقولیت (مَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) 1 - مدرک به عقل بودن . 2 - مؤدب بودن، فرهیختگی . 1


61970 معلا (مُ عَ ل لا) [ ع . معلی ] (اِمف .) برافراشته، بلندمرتبه . 1


61971 معلات (مَ) [ ع . معلاة ] (اِ.) بزرگی، شرف و رفعت . ج . معالی . 1


61972 معلاق (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - هرچه از آن چیزی آویزند. 2 - گوشواره . 3 - قطره . 4 - زبان . 1


61973 معلف (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) آخور. 1


61974 معلق (مُ عَ لَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) آویخته شده . 2 - (ص .) آویزان . 3 - (ص .) برکنار شده از خدمت . 4 - (اِ.) جستن به هوا و دور زدن به طوری که مجدداً با پاها به زمین آیند. 1


61975 معلق زدن (مُ عَ لَّ. زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) پشتک زدن . 1


61976 معلقات ( معلقات .) [ ع . ] (اِ.) سبعة معلقه ؛ هفت قصیده ای که در زمان جاهلیت در خانة کعبه آویزان کرده بودند. 1


61977 معلقه (مُ عَ لَّ ق ) [ ع . معلقة ] (اِمف .) 1 - آویخته . 2 - مربوط . 3 - هر یک از هفت قصیدة مهمی که در عهد جاهلیت به خانة کعبه آویخته بودند. 4 - زنی که شوهرش گم شده . ج . معلقات . 1


61978 معلل (مُ عَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) دارای علت و سبب . 1


61979 معلل (مُ عَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بیان کنندة علت . 2 - آورندة دلیل . 1


61980 معلم (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) علایم راهنمایی در کنار راه و جاده . ج . معالم . 1


61981 معلم (مُ عَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) آموزنده، تعلیم کننده . 1


61982 معلم (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) نشان دار، شناخته شده . 1


61983 معلول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بیمار، علیل . 2 - هر چیزی که آن را به علت وسبب ثابت کرده باشند. 1


61984 معلوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آشکار شده، دانسته شده . 2 - کنایه از: زر و درم و دینار. 1


61985 معلوم الحال ( معلوم الحال ُ لْ) [ ع . ] (ص مر.) کسی که بدی و نادرستی اش شناخته شده است . 1


61986 معلومات (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ج . معلوم ؛ دانسته ها، مجموعة آگاهی ها. 1


61987 معلی (مُ عَ ل لا) [ ع . ] 1 - (اِمف .) برافراشته، بلند شده . 2 - (ص .) بلند، رفیع . 1


61988 معما (مُ عَ مّ) [ ع . معمی ] (اِمف .) 1 - پوشیده . 2 - کلامی که با رمز و اشاره بر مطلبی دلالت کند. 1


61989 معمار (مِ) [ ع . ] (ص . اِ.) 1 - طراح و سازندة بنا. 2 - عمارت کننده، تعمیرکننده . 3 - رتبه ای در فراماسونری . 1


61990 معمر (مُ عَ مَّ) [ ع . ] (ص .) سالخورده، کسی که عمر طولانی کرده . 1


61991 معمر ( معمر .) [ ع . ] (اِمف .) آبادان، معمور. 1


61992 معمم (مُ عَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) دارای عمامه . 1


61993 معمور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آباد شده . 1


61994 معمول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - عمل شده، کار شده . 2 - رسم و عادت . 1


61995 معمول داشتن ( معمول داشتن . تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) به کار بستن، انجام دادن . 1


61996 معمولاً (مَ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) به طور معمول، طبق معمول . 1


61997 معمولی ( معمولی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) منسوب به معمول، رایج، متداول، عادی . 1


61998 معن (مَ) [ ع . ] (ص . از اضداد) 1 - دراز، طویل . 2 - کوتاه . 3 - اندک، قلیل . 4 - بسیار. 5 - آسان، سهل . 6 - توانگر، ثروتمند. 1


61999 معنا (مَ) [ ع . معنی ] (اِ.) مضمون، مفهوم . ج . معانی . 1


62000 معنبر (مُ عَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) خوشبوی شده با عنبر. 1


62001 معنون (مُ عَ وَ) [ ع . ] (اِمف .)1 - عنوان کرده شده، ابتدا شده . 2 - کتاب یا رسالة دارای مقدمه . 3 - شخصی دارای حیثیت و نام و نشان . 1


62002 معنوی (مَ نَ) [ ع . ] (ص نسب .) منسوب به معنی، باطنی، حقیقی . 1


62003 معنویات (مَ نَ یّ) [ ع . ] (اِ.) جِ معنوی . مجموعة آن چه که دارای ارزش یا اعتبار غیرمادی است . مق مادیات . 1


62004 معنی (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مقصود، مراد. 2 - مفهوم، کلام . 3 - حقیقت . 4 - مطلب، موضوع . 5 - باطن . 1


62005 معنی دار ( معنی دار .) (ص فا.) 1 - دارای معنی، دارندة مفهوم . 2 - حاکی از مفهومی خاص (استهزاء، توهین، فهم مطلب و غیره ). 1


62006 معنی گزار ( معنی گزار . گُ) [ ع - فا. ] (ص فا.) تأویل کننده، شرح دهنده . 1


62007 معهد (مَ هَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل بازگشت . 2 - محضر مردمان . ج . معاهد. 1


62008 معهود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - عهد کرده شده . 2 - شناخته شده، معروف . 1


62009 معوج (مُ وَ) [ ع . ] (اِمف .) خمیده، کج . 1


62010 معود (مُ عَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) عادت داده شده . 1


62011 معوذ (مُ عَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) آنکه تعویذ با خود دارد. 1


62012 معوق (مُ عَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) درنگ شده، به تأخیر افتاده . 1


62013 معول (مُ عَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) محل اعتماد. 1


62014 معونت (مَ نَ) [ ع . معونة ] (مص م .) کمک کردن، یاری کردن . 1


62015 معکن (مُ عَ کَّ) [ ع . ] (ص .) بزرگ شکم، کسی که شکمش از فربهی چین و چروک دارد. 1


62016 معکوس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نگون سار، سرنگون، برعکس، وارونه . 1


62017 معی (مِ عا) [ ع . ] (اِ.) روده ؛ ج . امعاء. 1


62018 معی ( معی .) [ ع . ] (اِ.) جوی آب، آبراهه . 1


62019 معیار (مِ) [ ع . ] (اِ.) مقیاس و آلت سنجش، سنگ محک و ترازو برای سنجش زر. ج . معاییر. 1


62020 معیب (مَ) [ ع . ] (ص .) دارای عیب، عیب ناک، معیوب . 1


62021 معیت (مَ یَّ) [ ع . معیة ] (مص جع .) همراهی، مشارکت . 1


62022 معید (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که کاری را تکرار کند. 2 - معملی که درسی را برای شاگردانش اعادهکند، مقرر، دانشیار. 1


62023 معیر (مُ عَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) عیارگر، کسی که عیار زر و سیم را معین می کند. 1


62024 معیر (مُ عَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) عیار گرفته شده، سنجیده شده . 1


62025 معیشت (مَ شَ) [ ع . معیشة ] (اِمص .) آنچه که به وسیلة آن زندگانی کنند. 1


62026 معیل (مُ) [ ع . ] (اِفا.) عیالمند، عیال وار. 1


62027 معین (مُ) [ ع . ] (اِفا.) یاریگر، یاری کننده . 1


62028 معین (مَ) [ ع . ] (ص .) پاک، صاف، جاری . 1


62029 معین (مُ عَ یَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) مشخص گردیده، تعیین شده . 2 - (ص .) معلوم، مقرر. 1


62030 معیوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) عیب دار، ناقص . 1


62031 مغ (مَ یا مُ) [ اَوِس . ] (اِ.) پیشوای مذهبی زرتشتیان . 1


62033 مغادرت (مُ دَ یا د رَ) [ ع . مغادرة ] (مص م .) ترک کردن، باقی گذاشتن، به جا گذاشتن . 1


62034 مغار (مَ) [ ع . ] (اِ.) مغاره، غار، شکاف وسیع و عمیق در کوه . 1


62035 مغار (مُ) (اِ.) نوعی ابزار که از آن در منبت و کنده کاری روی چوب استفاده می کنند. 1


62036 مغاره (مُ رِ) [ ع . مغارة ] (اِ.) نک مغار. 1


62037 مغازله (مُ زَ لَ یا ز لِ) [ ع . مغازلة ] 1 - (مص ل .) عشق بازی کردن، معاشقه کردن . 2 - (اِمص .) عشقبازی، گفتگوی عاشقانه . 1


62038 مغازه (مَ ز) [ فر. ] (اِ.) دکان، انبار. 1


62039 مغازی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مغزی '؛ جنگ ها، حرب ها. 1


62040 مغاص (مَ) [ ع . ] (اِ.) جای فرو رفتن در آب . 1


62041 مغافصت (مُ فَ صَ) [ ع . مغافصة ] (مص م .) ناگاه حمله بردن . 1


62042 مغالات (مُ) [ ع . مغالاة ] (مص ل .) 1 - گران - فروشی کردن . 2 - از حد در گذشتن . 1


62043 مغالبه (مُ لَ بَ یا لِ ب) [ ع . مغالبة ] (مصل .) بر یکدیگر چیره شدن . 1


62044 مغالطه (مُ لِ طِ) [ ع . مغالطة ] (مص ل .) یکدیگر را به غلط انداختن . 1


62045 مغانی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ معنی . 1 - منازل . 2 - چاره ها. 1


62046 مغانی ( مغانی .) [ ع . ] (اِ.) جِ مغینه ؛ زنان سرود - گوی . 1


62047 مغاک (مَ) (اِ.) گودال، جای گود و عمیق . 1


62048 مغاکچه (مَ چِ) (اِمصغ .) 1 - گودال کوچک . 2 - چاه زنخ . 1


62049 مغایر (مُ یِ) [ ع . ] (اِفا.) برخلاف، برعکس . 1


62050 مغایرت (مُ یِ رَ) [ ع . مغایرة ] (مص ل .) مخالفت، غیر هم بودن . 1


62051 مغایظه (مُ یُ ظَ یا یِ ظِ) [ ع . مغایظة ] 1 - (مص م .) به خشم آوردن کسی را. 2 - (اِمص .) تولید غضب . 1


62052 مغبر (مُ غَ بَّ) [ ع . ] (ص .) تیره رنگ . 1


62053 مغبه (مَ غَ بَّ یا بُِ) [ ع . مغبة ] (اِ.) پایان کار، انجام ؛ ج . مغبات . سوء مغبه : سوء عاقبت، بدفرجامی . 1


62054 مغبوط (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) کسی که بر او غبطه برند. 2 - (ص .) خوشبخت، نیکبخت . 3 - زیبا، خوش . 1


62055 مغبون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) فریب خورده در خرید و فروش . 1


62056 مغبچه (مُ غْ بْ یا بَ چِّ) (اِمر.) 1 - بچة مغ . 2 - پسر بچه ای که در میخانه ها خدمت می کرد، باده فروش . ج . مغبچگان . 1


62057 مغتبط (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) رشک برنده، غبطه خورنده . 1


66597 ویر (اِ.) ناله، فریاد. 1


62058 مغتذی (مُ تَ ذا) [ ع . ] 1 - (اِمف .) خورده شده . 2 - (اِ.) در فارسی : غذا، خوراک . 1


62059 مغتذی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) غذا خورنده، خورنده . 1


62060 مغتسل (مُ تَ سَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جایی که در آن غسل کنند. 2 - آبی که با آن غسل کنند. 1


62061 مغتسل (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) آن که می شوید. 2 - آن که خوشبوی به می مالد. 1


62062 مغتم (مُ تَ مّ) [ ع . ] (اِمف .) غم زده . 1


62063 مغتنم (مُ تَ نَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - غنیمت شمرده شده . 2 - غنیمت گرفته شده . 1


62064 مغتنم (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) غنیمت گیرنده، غنیمت شمرنده . 1


62065 مغذی (مُ غَ ذّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - چیزی که دارای مواد غذایی باشد. 2 - غذا دهنده . 3 - دارای ارزش غذایی . 1


62066 مغرب (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) چیز عجیب و غریب در آورنده . 1


62067 مغرب (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) باختر، جای فرو شدن آفتاب، غرب . ج . مغارب . 1


62068 مغرب زمین ( مغرب زمین . زَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) مجموعة کشورهایی که در مغرب زمین قرار گرفته اند (اعم از اروپا و امریکا)، غرب . 1


62069 مغربل (مُ غَ ب) [ ع . ] (ص .) 1 - فرومایه، ناکس . 2 - سوراخ سوراخ . 1


62070 مغربی (مَ رِ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) منسوب به مغرب . 2 - (ا.) نوعی زر. 1


62071 مغرس (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جایی که در آن نهال کارند؛ محل نشاندن درخت ؛ ج . مغارس . 1


62072 مغرض (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) با کینه و غرض . 1


62073 مغرف (مِ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سوار تندرو. 2 - اسب تندرو؛ ج . مغارف . 1


62074 مغرفه (مِ رَ فَ) [ ع . مغرفة ] (اِ.) کفگیر، ملاقه . 1


62075 مغرق (مُ غَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) آراسته شده، زینت داده شده . 1


62076 مغرم (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تاوان، غرامت . 2 - وام، دین ؛ ج . مغارم . 1


62077 مغرم (مُ رَ) [ ع . ] (ص .) 1 - مرد گرفتار وام، مدیون . 2 - مرد اسیر محبت . 1


62078 مغرور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گول خورده، فریفته - شده . 1


62079 مغروس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کاشته شده، کشته . 2 - نهال، درخت . 1


62080 مغروق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) غرق شده . 1


62081 مغز (مَ) [ په . ] (اِ.) 1 - ماده نرم و خاکستری رنگی که در کاسة سر یا میان استخوان است . 2 - عقل، فکر. 3 - شخص دانا و آگاه و نخبه . 4 - بخش درونی هر چیزی . 5 - وسط، میان . 6 - درون میوه هایی مانند: گردو، پسته، بادام . 1


62082 مغز بردن ( مغز بردن . بُ دَ) (مص ل .) با پُرحرفی اسباب دردسر کسی را فراهم کردن . 1


62083 مغزی ( مغزی .) (ص نسب .) 1 - منسوب به مغز. 2 - پارچه ای که از زیر دور یقه و سردست و سر آستین از رنگ دیگر دهند. 3 - چرمی که در میان لبة دو پاره چرم گذاشته و بدوزند. 4 - نوعی حلوا که در آن اقسام مغز خوراکی مانند بادام و پسته گذارند. 1


62084 مغزی (مَ زا) [ ع . ] (اِ.) 1 - جنگ، حرب . 2 - موضع غزو، میدان جنگ ؛ ج . مغازی . 1


62085 مغسل (مَ سَ) [ ع . ] (اِ.) جای مرده شستن . ج . مغاسل . 1


62086 مغسل (مِ سَ) [ ع . ] (اِ.) چیزی که با آن چیزی را بشویند. 1


62087 مغسول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) غسل داده شده، پاک شده . 1


62088 مغشوش (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ناخالص، ناسره، آشفته، پریشان . 1


62089 مغص (مَ غْ یا غَ) [ ع . ] (اِ.) درد شکم و روده ها. 1


62090 مغصوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) غصب شده، به زور گرفته شده . 1


62091 مغضوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مورد خشم قرار گرفته . 1


62092 مغفر (مِ فَ) [ ع . ] (اِ.) خود، کلاه آهنین . ج . مغافر. 1


62093 مغفرت (مَ فِ رَ) [ ع . مغفرة ] (مص م .) آمرزش، بخشش گناهان . 1


62094 مغفل (مُ غَ فِّ) [ ع . ] (ص .) نادان، کندذهن . 1


62095 مغفور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آمرزیده شده . 1


62096 مغل (مَ) (اِ.) استراحت و خواب . 1


62097 مغلطه (مَ لَ طِ) [ ع . مغلطة ] (اِ.) سخنی که کسی را به غلط و اشتباه بیندازد. 1


62098 مغلطه کردن ( مغلطه کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) در اشتباه انداختن . 1


62099 مغلظ (مُ غَ لَّ) (ص .) شدید، سخت . 1


62100 مغلق (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) مشکل، دشوار، غامض . 1


62101 مغلوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شکست خورده، غلبه شده . 1


62102 مغلوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) غلط دار. 1


62103 مغلول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که غل و زنجیر به گردنش انداخته شده، به زنجیر کشیده شده . 1


62104 مغمز (مُ غَ مِّ) [ ع . ] (اِفا. ص .) دلاک، کیسه - کش، مشت مال دهنده . 1


62105 مغمز (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) محلی و موردی برای عیب گیری و بدگویی، غمازی . 1


62106 مغموم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) اندوهگین، غمگین . 1


62107 مغناطیس (مِ) [ یو. ] (اِ.) 1 - آهن ربا، نوعی سنگ که آهن را به خود جذب می کند. 2 - هر چیز جذب کننده، جاذبه . 1


62108 مغنی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) بی نیاز، بی نیازکننده . 1


62109 مغنی (مُ غَ نّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آوازه خوان، سرودگوی . 2 - مطرب . 1


62110 مغوار (مِ) [ ع . ] (ص .) سخت جنجگو و غارتگر. 1


62111 مغکده (مُ کَ د) (اِ.) 1 - محل اجتماع مغان . 2 - آتشکده . 1


62112 مغی (مَ) 1 - (حامص .) گودی، عمق . 2 - (اِ.)گودال . 1


62113 مغیب (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پنهان شدن، مخفی گشتن . 2 - دور شدن . 3 - (اِمص .) اختفاء. 4 - دوری، غیبت . 1


62114 مغیث (مُ) [ ع . ] (اِفا.) به فریاد رسنده، یاری - کننده . 1


62115 مغیر (مُ غَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) تغییر داده شده، دیگرگون گشته، از حالی به حالی شده . 1


62116 مغیر (مُ غَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تغییر دهنده، دیگرگون شونده، قابل تغییر. 2 - بی ثبات، بی دوام . 1


62117 مغیر (مُ) [ ع . ] (اِفا.) غارت کننده، غارتگر. 1


62118 مغیلان (مُ) [ ع . ] (اِ.) امُ غیلان، درختچة خاردار که در بیابان ها می روید. 1


62120 مفاتیح (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مفتاح، کلیدها. 1


62121 مفاجات (مُ) [ ع . مفاجاة ] (مص ل .) ناگاه حمله بردن، مرگ ناگهانی . 1


62122 مفاخر (مَ خِ) [ ع . ] (اِ.) آنچه باعث فخر است . جِ مفخرة . 1


62123 مفاخرت (مُ خِ رَ) [ ع . مفاخرة ] (مص ل .) فخر کردن، به خود نازیدن 1


62124 مفاد (مُ) [ ع . ] (اِ.) معنی، مفهوم . 1


62125 مفادات (مُ) [ ع . مفادة ] (مص ل .) نجات دادن، خلاص کردن . 1


62126 مفارقت (مُ رِ قَ) [ ع . مفارقة ] (مص ل .) جدایی، جدا شدن . 1


62127 مفازه (مَ ز) [ ع . مفازة ] (اِ.) 1 - جای هلاک شدن، مهلکه . 2 - بیابان بی آب و علف . 1


62128 مفاسد (مَ س ) [ ع . ] (اِ.) جِ مفسده ؛ فسادها، مفسده ها. 1


62129 مفاصا (مُ) [ ع . مفاصاة ] 1 - (مص م .) تصفیه حساب کردن . 2 - (اِ.) سندی که پس از رسیدگی به حساب شخصی یا مالیات مؤدی مبنی بر تصفیه حساب او به وی دهند. ؛ مفاصا حساب صورت تفریغ محاسبه . 1


62130 مفاصل (مَ ص ) [ ع . ] (اِ.) جِ مفصل . 1


62131 مفاهیم (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مفهوم . 1


62132 مفاوضه (مُ وَ ضَ) [ ع . مفاوضة ] 1 - (مص ل .) شریک بودن و برابر بودن با هم در امری . 2 - (اِمص .) برابری . 3 - گفتگو. 1


62133 مفاکهه (مُ کِ هَ) [ ع . مفاکهة ] (مص ل .) با هم مزاح کردن و خندیدن . 1


62134 مفت (مُ) (ص ) 1 - رایگان، بدون مزد. 2 - مجازاً: هر چیز لغو و بیهوده . ؛ مفت چنگ کسی (کن .) ارزانی او، مال او. 1


62135 مفت خوار (مُ خا) (ص فا.) کسی که بی رنج و زحمت چیزی به دست می آورد. 1


62136 مفتاح (مِ) [ ع . ] (اِ.) کلید. ج . مفاتیح . 1


62137 مفتتح (مُ تَ تَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) باز کرده شده، گشوده . 2 - (اِ.) آغاز (کتاب، رساله )، مدخل . 1


62138 مفتتح (مُ تَ تِ) [ ع . ] (اِفا.) باز کننده، گشاینده . 1


62139 مفتتن (مُ تَ تَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - در فتنه افتاده . 2 - مفتون و عاشق شده . 1


62140 مفتح (مُ فَ تَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) گشوده شده، باز شده . 2 - (اِ.) قلمی (شعبه ای از خط عربی که از قلم ثقیل نصف ممسک استخراج شده و در نوشتن امور مربوط به دادخواهی به کار می رفته ). 1


62141 مفتح (مِ تَ) [ ع . ] (اِ.) کلید. ج . مفاتیح . 1


62142 مفتح (مُ فَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) گشاینده، بازکننده . 1


62143 مفتخر (مُ تَ خَ) [ ع . ] (اِمف .) دارای افتخار، سربلند. 1


62144 مفترس (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - درنده . 2 - جانوری که شکار خود را بدرد. 1


62145 مفترض (مُ تَ رَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) فرض کرده شده، واجب گردیده، فریضه کرده شده . 2 - (ص .) واجب، لازم . 1


62146 مفترع (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) ازالة بکارت شده . 1


62147 مفترع (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) ازالة بکارت کننده . 1


62148 مفترق (مُ تَ رِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) جدا شونده . 2 - (ص .) جدا، پراکنده . 1


62149 مفتری (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) افتراء زننده، تهمت زننده . 1


62150 مفتش (مُ فَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) تفتیش کننده، بازرس . 1


62151 مفتضح (مُ تَ ضَ) [ ع . ] (اِمف .) رسوا، بی آبرو. 1


62152 مفتعل (مُ تَ عَ) [ ع . ] (اِ.) کار بزرگ، کار بی سابقه . 1


62153 مفتعل (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به عمل آورنده، ابداع کننده . 2 - تزویر کننده (خط ). 1


62154 مفتقد (مُ تَ قَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - گم کرده . 2 - جستجو کرده شده . 1


62155 مفتقر (مُ تَ ق ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) نیاز دارنده . 2 - (ص .) نیازمند، محتاج، مستمند؛ ج . مفتقرین . 1


62156 مفتن (مُ فَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) برانگیزانندة فتنه . 1


62157 مفتن (مُ فَ تَّ) [ ع . ] (اِمف .) در فتنه افکنده . 1


62158 مفتوح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بازشده، گشاده شده . 2 - کلمه ای که دارای فتحه باشد. 1


62159 مفتول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تاب داده شده، تابیده . 2 - رشته سیم باریک فلزی . 1


62160 مفتون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شیفته، دیوانه 1


62161 مفتکی (مُ تَ) (ق .) (عا.) به طور مفت، به رایگان . 1


62162 مفتی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) فتوادهنده، قاضی . 1


62163 مفتی ( مفتی .) 1 - (ص نسب .) چیز مفت . 2 - (ق .) به طور رایگان، مجاناً. 1


62164 مفحم (مُ حَ) [ ع . ] (اِمف .) درمانده در سخن، کسی که از سخن گفتن عاجز باشد. 1


62165 مفخر (مَ خَ) [ ع . ] (اِ.) هرچه بدان فخر کنند. 1


62166 مفخم (مُ فَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بزرگ داشته شده . 2 - بزرگوار، بزرگ . 1


62168 مفرج (مُ فَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) آنکه یا آنچه که اندوه را از دل دور کند. 1


62169 مفرح (مُ فَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) شادی آور، فرح بخش . 1


62170 مفرد (مُ رَ) [ ع . ] (اِ. ص .) 1 - تنها، یکه . 2 - ساده، مجرد. 3 - جدا، جداگانه . 4 - مستقل، علی حده . 5 - بنده، فرمانبردار. 6 - دلاور، یگانه . 7 - در دستور کلمه ایست که بر یکی دلالت کند، یکی . مق جمع . ج . مفردات . 1


62171 مفرس (مُ فَ رَّ) [ معر. ] (اِمف .) کلمه ای که از زبان دیگر به فارسی آورده شده، پارسی گردانیده . 1


62172 مفرش (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آنچه که روی زمین پهن کنند و روی آن بخوابند. 2 - جای فرش کردن . 1


62173 مفرط (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) از حد گذشته، بسیار و فراوان . 1


62174 مفرط (مُ رَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - فراموش کرده . 2 - ترک شده، واگذاشته . 3 - از پیش فرستاده شده . 4 - شتاب شده . 1


62175 مفرط (مُ فَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) آن که تفریط کند. 1


62176 مفرغ (مُ فَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خالی کننده . 2 - واریز کنندة حساب . 1


62177 مفرغ (مِ رَ) (اِ.) ترکیبی است از مس و روی به رنگ های مختلف سرخ، سرخ کم رنگ و نارنجی، زودتر از مس ذوب می شود و در مجسمه سازی و ساختن ادوات دیگر مورد استفاده قرار می گیرد. 1


62178 مفرق (مَ رَ یا رِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خطی که از شانه زدن و دو قسمت کردن موها در وسط سر پیدا می شود. 2 - جایی که راه ها منشعب می شود. ج . مفارق . 1


62179 مفروز (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پراکنده، جدا کرده . 2 - دور کرده . 3 - تحدید حدود شده . 1


62180 مفروش (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گسترده شده، فرش کرده شده . 1


62181 مفروض (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) واجب کرده شده . 2 - (ص .) فرض شده . 1


62182 مفروق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پراکنده، جدا کرده . 1


62183 مفزع (مَ زَ) [ ع . ] (اِ.) پناه، فریادرس . 1


62184 مفسد (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) تباه کننده، فاسد - کننده . 1


62185 مفسده (مَ سَ د) [ ع . مفسدة ] (اِ.) تباهی، فساد. ج . مفاسد. 1


62186 مفسر (مُ فَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) تفسیر کننده، شرح دهنده . 1


62187 مفصل (مَ صَ) [ ع . ] (اِ.) بند، محل اتصال دو استخوان . ج . مفاصل . 1


62188 مفصل (مُ فَ صَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - از هم جدا شده . 2 - با شرح و بسط . 1


62189 مفصلاً (مُ فَ صَ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) به تفصیل، به طور مفصل . 1


62190 مفصول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جدا کرده، جدا شده . 1


62191 مفضال (مِ) [ ع . ] (ص .) مرد بسیار فضل . 1


62192 مفضحه (مَ ضَ حَ یا حِ) [ ع . مفضحة ] (اِمص .) فضیحت، رسوایی، بی آبرویی ؛ ج . مفاضح . 1


62193 مفضض (مُ فَ ضَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نقره اندود شده، سیم اندود. 2 - آب نقره داده . 1


62194 مفضل (مُ فَ ضَّ) [ ع . ] (اِمف .) برتری داده شده، افزون کرده . 1


62195 مفضل (مُ ض ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - افزون کننده . 2 - نیکویی کننده، بخشش کننده . 1


62196 مفضول (مَ) [ ع . ] (اِ.مف .) کسی یا چیزی که دیگری بر او فضیلت دارد. 1


62197 مفضی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - گشاد شونده . 2 - مفتقر، محتاج . 3 - اعلام کننده . 4 - رسنده، بالغ شونده . 1


62198 مفطر (مُ طِ) [ ع . ] (اِفا.) روزه گشاینده . 1


62199 مفطور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) خلق شده، آفریده شده . 1


62200 مفعول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - انجام داده شده، کرده شده . 2 - کسی یا چیزی که فعل بر آن واقع شده باشد. و آن به دو قسم است : ؛ مفعول ِ باواسطه (بواسطه ) یا غیرصریح یا غیرمستقیم، آن است که معنی فعل رابه واسطة حرفی از حروف اضافه تمام کند. ؛ مفعول ِ بی واسطه یا صریح یا مستقیم، آن است که معنی فعل را بی واسطة حرفی از حروف اضافه تمام کند. 3 - پسر یا مردی که لواطه دهد. 1


62201 مفقود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گم شده، ناپدید. ؛ مفقود الاثر گمشده، ناپیدا، ناپدید، پی گم (فره ). 1


62202 مفلاق (مِ) [ ع . ] (ص .) 1 - ناکس، فرومایه، سفله . 2 - تهیدست ؛ ج . مفالیق . 1


62203 مفلاک (مِ) [ ع . ] (ص .) تهیدست، بی چیز، مفلوک . 1


62204 مفلح (مُ لِ) (اِ فا.) رستگار. 1


62205 مفلس (مُ لِ) [ ع . ] (ص .) درویش، تنگدست . 1


62206 مفلق (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) شاعری که سخن شگفت و عجیب آورد. 1


62207 مفلوج (مَ) [ ع . ] (اِمف .) فلج شده، عاجز. 1


62208 مفلوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بدبخت، گرفتار، دچار فلاکت شده . 1


62209 مفنگی (مُ فَ) (ص نسب .) (عا.) 1 - کسی که آب بینی وی دایماً روان باشد. 2 - ضعیف و مردنی . 1


62210 مفنی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) فانی کننده، تباه سازنده، نابود کننده . 1


62211 مفهوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) فهمیده شده، درک شده، قابل فهمیدن . 1


62212 مفوض (مُ فَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) سپرده شده، واگذار شده . 1


62213 مفوض (مُ فَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) تفویض کننده، واگذارنده . 1


62214 مفکر (مُ فَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) اندیشمند. 1


62215 مفکوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جدا کرده شده، جدا مانده . 1


62216 مفید (مُ) [ ع . ] (اِفا.) سودمند، با فایده . 1


62370 مقیاس (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - اندازه . 2 - آلت سنجش . ج . مقاییس . 1


62217 مفیض (مُ) (اِفا.) 1 - جاری کننده . 2 - فیض - دهنده، فیض بخش، فیض دهنده . 1


62218 مفیق (مُ فِ) [ ع . ] (اِفا.) بهوش آینده، بیدار شده . 1


62219 مفینه (مُ فِ نِ) (ص .) بچه ای که آب دماغش راه افتاده باشد. 1


62220 مقابر (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ مقبره ؛ قبرها. 1


62221 مقابل (مُ ب) [ ع . ] (ص .) 1 - روبرو، برابر. 2 - معادل، مساوی . 3 - ضد، مخالف . 1


62222 مقابله (مُ ب لَ یا لِ) [ ع . مقابلة ] (مص م .) 1 - دو چیز را با هم برابر کردن . 2 - تلافی کردن . 3 - مقایسه کردن نسخه های یک متن با یکدیگر. ؛ مقابله به مثل رفتار همسان در پاسخ به رفتار دیگری . 1


62223 مقاتل (مُ تِ) [ ع . ] (اِفا.) جنگجو. 1


62224 مقاتله (مُ تِ لَ یا لِ) [ ع . مقاتلة ] (مص ل .) جنگ، کشتار. 1


62225 مقادیر (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مقدار؛ اندازه ها، مقدارها. 1


62226 مقارب (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) نزدیک شونده . 1


62227 مقاربت (مُ رِ بَ) [ ع . مقاربة ] (مص م .) عمل آمیزش جنسی، همآغوشی، جماع . 1


62228 مقارعت (مُ رِ عَ) 1 - (مص م .) واکوفتن دلیران یکدیگر را. 2 - (مص ل .) قرعه انداختن با یکدیگر. 1


62229 مقارن (مُ رِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) رفیق و قرین شونده . 2 - (ص .) نزدیک . 3 - پیوسته، متصل . 1


62230 مقارنت (مُ رَ نَ) [ ع . مقارنة ] (مص ل .) 1 - به هم نزدیک شدن . 2 - اجتماع دو ستاره در یک برج . 1


62231 مقاسات (مُ) [ ع . مقاساة ] (مص ل .) رنج کشیدن، سختی کشیدن . 1


62232 مقاسمه (مُ سَ مَ یا س مِ) [ ع . مقاسمة ] 1 - (مص م .) چیزی را با هم تقسیم کردن، چیزی را با یکدیگر بخش کردن . 2 - در فارسی تشخیص مقدار مالیات دیوان به وسیلة تعیین سهم معینی از محصول . 1


62233 مقاسمه ( مقاسمه .) [ ع . مقاسمة ] 1 - (مص ل .) سوگند یاد کردن . 2 - (مص م .) سوگند دادن کسی را. 1


62234 مقاصات (مُ) [ ع . مقاصاة ] 1 - (مص ل .) دور شدن از کسی . 2 - (اِمص .) دوری . 1


62235 مقاصد (مَ ص ) [ ع . ] (اِ.) جِ مقصد. 1


62236 مقاطع (مَ طِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مقطع . 1


62237 مقاطعه (مُ طِ عَ) [ ع . مقاطعة ] (مص ل .) پیمانکاری، به عهده گرفتن انجام کاری پس از تعیین مزد. 1


62238 مقاطعه کار ( مقاطعه کار .) [ ع - فا. ] (ص .) پیمانکار. 1


62239 مقال (مَ) [ ع . ] (اِمص .) گفتار، گفتگو. 1


62240 مقاله (مَ لِ) [ ع . مقالة ] (اِ.) 1 - گفتار، مبحث، کلام . ج . مقالات . 2 - فصلی از یک کتاب یا رساله . 3 - نوشته ای که دربارة موضوعی نویسند. 1


62241 مقالید (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مقلد. 1 - کلیدها. 2 - گنجینه ها. 1


62242 مقام (مُ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) اقامت شده . 2 - (اِ.) محل اقامت . 1


62243 مقام (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای ایستادن، مکان . 2 - مرتبه، درجه . 3 - پایگاه، منزلت . 4 - پردة موسیقی . 1


62244 مقام ساختن ( مَ. تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) اقامت کردن، ساکن شدن . 1


62245 مقامات (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مقامه، مقام . 1


62246 مقامر (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) قمارکننده، قمارباز. 1


62247 مقامره (مُ مَ رَ یا مِ رِ) [ ع . مقامرة ] (مص ل .) با هم قمار کردن، قماربازی . 1


62248 مقامه (مَ مَ یا مِ) [ ع . مقامة ] (اِ.) 1 - مجلس، محل نشستن . 2 - گروهی از مردم . 3 - نوشته - ای ادبی با نثر فنی همراه با صنایع بدیعی و اشعار و امثال . 1


62249 مقاود (مَ وِ) [ ع . ] (اِ.) ج . مقود. 1


62250 مقاوله (مُ وَ لَ یا وِ لِ) [ ع . مقاولة ] 1 - (مص ل .) گفت و شنید کردن با کسی . 2 - قول و قرار گذاشتن . 3 - (اِمص .) گفت و شنید. 4 - (اِ.) قرارداد، قول نامه . 1


62251 مقاوم (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) مقاومت کننده، ایستادگی کننده . 1


62252 مقاومت (مُ وِ مَ) [ ع . مقاومة ] 1 - (مص ل .) ایستادگی کردن، پایداری نمودن . 2 - (اِمص .) ایستادگی، پایداری . 3 - دوام، استحکام . 1


62253 مقایسه (مُ یَ سَ یا یِ س ِ) [ ع . مقایسة ] (مص م .) دو چیز را با هم سنجیدن . 1


62254 مقبره (مَ بَ رَ یا رِ) [ ع . مقبرة ] (اِ.) 1 - گور. 2 - در فارسی عمارتی که روی قبر سازند. 1


62255 مقبض (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) قبضة شمشیر و مانند آن، دسته ؛ ج . مقابض . 1


62256 مقبل (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - روی آورنده . 2 - صاحب اقبال، خوشبخت . 1


62257 مقبوض (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گرفته و اخذ شده . 1


62258 مقبول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) قبول شده، پذیرفته - شده . 1


62259 مقبول طلعت ( مقبول طلعت . طَ عَ) [ ع . ] (ص مر.)زیبارو، به غایت زیبا. 1


62260 مقت (مَ) [ ع . ] (مص ل .) دشمن دانستن، بیزار بودن . 1


62261 مقتبس (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - روشنایی گیرنده . 2 - اقتباس کننده . 1


62262 مقتحم (مُ تَ حِ) [ ع . ] (اِفا.) بی پروا، کسی که بدون اندیشه به کاری خطرناک اقدام کند. 1


62263 مقتدا (مُ تَ) [ ع . مقتدی ] (اِمف .) پیشوا، کسی که مردم از او پیروی کنند. 1


62264 مقتدر (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) قادر، توانا. 1


62265 مقتدی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پیروی کننده . 2 - کسی که پشت سر امام جماعت نماز خواند. 1


62371 مقید (مُ قَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) بند شده، در قید و بند، بسته . 1


62266 مقترح (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که بدون لیاقت و لزوم و به ابرام پرسش کند. 2 - آن که بی اندیشه شعر گوید و خواند. 3 - آن که از خود چیزی نو آورد. 4 - آن که مطلبی را پیشنهاد کند تا مورد بحث دانشمندان قرار گیرد. 1


62267 مقترن (مُ تَ رِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.)یار شونده، قرین - شونده . 2 - (ص .) دوست، رفیق . 3 - نزدیک . 4 - در نجوم ستاره ای که به ستارة دیگر نزدیک شود. 1


62268 مقتصد (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.)میانه رو، صرفه - جو. 1


62269 مقتضب (مُ تَ ضَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - قطع شده، بریده . 2 - شعری که به بدیهه گفته شود. 1


62270 مقتضی (مُ تَ ضا) [ ع . ] 1 - (اِمف .) اقتضا شده . 2 - تقاضا شده، درخواست شده . 3 - (ص .) در فارسی لازم، لازمه . 1


62271 مقتضی (مُ تَ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) اقتضاکننده، تقاضاکننده . 2 - شایسته، درخور. 3 - مطابق، موافق . 4 - سبب، موجب . 1


62272 مقتضیات ( مقتضیات .) [ ع . ] (اِمف .) جِ مقتضیه . 1 - خواهش شده ها، طلب شده ها. 2 - لوازم . 1


62273 مقتضیات ( مقتضیات .) [ ع . ] (اِفا.) جِ مقتضیه . 1 - اقتضاکننده ها. 2 - شایسته ها. 3 - حاجات، ضرورت . 1


62274 مقتفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) از پی کسی رونده، در پی در آینده، پیروی کننده . 1


62275 مقتل (مَ تَ) [ ع . ] (اِ.) جای کشتن . ج . مقاتل . 1


62276 مقتنص (مُ تَ نَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) شکار شده، صید شده . 2 - (اِ.) آنچه شکار کنند. 1


62277 مقتنع (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) قناعت کننده، قانع . 1


62278 مقتنی (مُ تَ) [ ع . ] (اِ فا.) 1 - فراهم کننده، به دست آورنده . 2 - مالک، متصرف . 1


62279 مقتول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کشته شده . 1


62280 مقحم (مُ حَ) [ ع . ] (ص .) 1 - ضعیف، سست . 2 - اعرابیی که در دشت نشو و نما کند. 3 - آن که به هنگام قحطی ترک دیار خود کند. 1


62281 مقدار (مِ) [ ع . ] (اِ.) اندازه، پاره ای از چیزی . ج . مقادیر. 1


62282 مقدام (مِ) [ ع . ] (ص .) 1 - بسیار اقدام کننده . 2 - دلاور، مبارز. 1


62283 مقدر (مُ قَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) تقدیر شده، مقرر شده . 1


62284 مقدر (مُ قَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) تقدیر کننده . 1


62285 مقدرت (مَ د رَ) [ ع . ] (اِمص .)قدرت، توانایی . 1


62286 مقدس (مَ د) [ ع . ] (اِ.) جای پاک و پاکیزه . 1


62287 مقدس (مُ قَ دَّ) [ ع . ] (ص .) 1 - پاک و پاکیزه . 2 - شایستة پرستش و احترام . 3 - دارای کیفیت آسمانی . 4 - بسیار با ارزش و گرامی . 1


62288 مقدم (مَ دَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) جای قدم نهادن . 2 - (مص ل .) از سفر یا از جایی بازآمدن . 1


62289 مقدم (مُ د) [ ع . ] (اِفا.) اقدام کننده . 1


62290 مقدم (مُ قَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) پیش رفته، پیش - افتاده . 1


62291 مقدم داشتن ( مقدم داشتن . تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) ترجیح دادن، برگزیدن . 1


62292 مقدمات ( مقدمات .) [ ع . ] (اِمف .) جِ مقدمه ؛ اموری که برای شروع در امری لازم است . 1


62293 مقدمه (مُ قَ دَّ مِ) [ ع . مقدمة ] (اِ.) 1 - اول چیزی . 2 - قسمت جلوی لشکر. 3 - حادثه، واقعه . 4 - آغاز، شروع کار. 1


62294 مقدمه چینی ( مقدمه چینی .) [ ع - فا. ] (حامص .) ذکر مقدمه برای مطلبی یا انجام کاری . 1


62295 مقدور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) قدرت داده شده، توانا شده بر چیزی، ممکن، شدنی . 1


62296 مقر (مَ قَ رّ) [ ع . ] (اِ.) آرامگاه، جای قرار. 1


62297 مقر (مُ قِ رّ) [ ع . ] (اِفا.) اعتراف کننده، اقرار - کننده . 1


62299 مقرب (مُ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) نزدیک شونده . 1


62300 مقرب (مُ قَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) نزدیک شده . 1


62301 مقرح (مُ قَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) تولید جراحت کننده . 1


62302 مقرر (مُ قَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - ثابت و برقرار شده . 2 - تقریر شده . 1


62303 مقرر (مُ قَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - قراردهنده، تعیین کننده . 2 - تقریرکننده، بیان کننده . 3 - کسی که درس استاد را برای دانشجویان تقریر و شرح کند، دانشیار. 1


62304 مقررات (مُ قَ رَّ) [ ع . ] (اِ.) امور و قواعدی که باید مراعات شوند. 1


62305 مقرراتی ( مقرراتی .) [ ع - فا. ] (ص مر.) کسی که به اجرای مقررات سخت پایبند است . 1


62306 مقرری (مُ قَ رَّ) [ ع - فا. ] (اِ.) ماهیانه، حقوق، مستمری . 1


62307 مقرع (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کوبنده . 2 - فال زننده . 1


62308 مقرعه (مِ رَ عِ) [ ع . مقرعة ] (اِ.) 1 - تازیانه، کوبه . 2 - لفظی است عام برای کلیة آلات موسیقی ضربی رزمی مانند: کوس، دمامه، دهل و نقاره . 1


62309 مقرمط (مُ قَ مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) تنگ و باریک نوشته شده . 2 - (اِ.) نوعی خط که در آن کلمات ریز و باریک و نزدیک هم نویسند. 1


62310 مقرمط (مُ قَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی که قدم کوتاه بر دارد. 2 - آنکه مقرمط نویسد. 1


62311 مقرمه (مِ رَ مَ) [ ع .مقرمة ] (اِ.) چادرشب، پارچة رنگین و منقش . 1


62312 مقرنس (مُ قَ نَ) [ ع . ] (اِ.) بنای بلند با سقف آراسته به نقش و نگار. 1


62313 مقروء (مَ) [ ع . ] (اِمف .) قرائت شده، خوانده شده . 1


62372 مقیر (مُ قَ یَّ) (اِمف . ص .) قیراندود. 1


62314 مقروض (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که به دیگری وام دارد، مدیون، قرض دار، بدهکار. 1


62315 مقروع (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) کوفته شده . 2 - (ص . اِ.) مهتر قوم . 3 - شتر گزیده . 1


62316 مقرون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پیوسته، نزدیک به هم، نزدیک شده . 1


62317 مقری (مُ) [ ع . مقری ء ] (اِفا.) خواننده، کسی که تعلیم قرائت قرآن بدهد. 1


62318 مقسط (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) دادگر، عادل . 1


62319 مقسم (مَ س ) [ ع . ] (اِ.) قسمت، جای قسمت . ج . مقاسم . 1


62320 مقسم (مُ قَ سِّ) [ ع . ] (اِفا.) تقسیم کننده . 1


62321 مقسم (مُ سَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) سوگند خورده، 2 - (اِ.) جای سوگند. 3 - سوگند، قسم . 1


62322 مقسم (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) سوگند خورنده، قسم خورنده . 1


62323 مقسوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - قسمت شده، بخش بخش شده . 2 - عددی که بر عدد دیگر تقسیم شده . ؛ مقسوم علیه عددی که عدد دیگر بر آن تقسیم شده، بخشیاب . 1


62324 مقشور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) از پوست جدا کرده شده، پوست کنده . 1


62325 مقص (مِ قَ صّ) [ ع . ] (اِ.) آلت بریدن، مقراض . ج . مقاص . 1


62326 مقصد (مَ صَ) [ ع . ] (اِ.) محلی که آهنگ آن کرده اند، قصد، نیت . ج . مقاصد. 1


62327 مقصر (مُ قَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که در انجام کاری کوتاهی کند. 1


62328 مقصود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مراد، نیت، خواهش . 1


62329 مقصور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کوتاه، مختصر شده . 1


62330 مقصوره (مَ رِ) [ ع . مقصورة ] (اِ.) خانة کوچک . 1


62331 مقصوص (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شکسته و بریده شده . 1


62332 مقضی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - روا شده . 2 - تمام کرده . 1


62333 مقطر (مُ قَ طَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) قطره قطره، چکانیده . 2 - (ص .) تقطیر شده . 1


62334 مقطع (مَ طَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل قطع و برش . 2 - آخرین بیت غزل یا قصیده . ج . مقاطع . 1


62335 مقطع (مُ قَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بریده شده . 2 - چیزی که آن را با بریدن زواید و پیراستن بیآرایند. 1


62336 مقطعات (مُ قَ طَّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جامه های کوتاه . 2 - شعرهای کوتاه و سبک وزن . 1


62337 مقطف (مَ طَ) [ ع . ] (اِ.) محل چیدن میوه . ج . مقاطف . 1


62338 مقطوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بریده، قطع شده . 1


62339 مقطوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - چیده شده . 2 - در علم عروض «فعولن » چون از «مفاعلن » خیزد، آن را مقطوف خوانند و سبب آن که بدین زحاف از این جزو دو حرف و دو حرکت افتاده است آن را به قطف (ثمار) تشبیه کردند. 1


62340 مقعد (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای نشستن . 2 - دبر و سوراخ کون . ج . مقاعد. 1


62341 مقعد (مُ عَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بر جای مانده . 2 - آن که به سبب مرض (قعاد) نتواند بر پای خیزد، زمینگیر. 1


62342 مقعر (مُ قَ عَّ) [ ع . ] (اِمف .) گود، فرو رفته . 1


62343 مقفع (مُ قَ فَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سرافکنده، سر به زیر. 2 - کسی که دست هایش بر اثر سرما و جز آن شل و لرزان باشد. 3 - آن که انگشتانش برگشته باشد. 1


62344 مقفی (مُ قَ ف فا) [ ع . ] (اِمف .) دارای قافیه . 1


62345 مقل (مُ قِ لّ) [ ع . ] (ص .) درویش، تنگدست . 1


62346 مقلب (مُ قَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) برگرداننده . 1


62347 مقلد (مُ قَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) تقلیدکننده . 1


62348 مقله (مُ لِ) [ ع . مقلة ] (اِ.) سیاهی چشم . ج . مقل . 1


62349 مقلوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) برگردانیده شده، وارونه شده . 1


62350 مقلوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) از بیخ برکنده شده . 1


62351 مقمر (مُ مِ) [ ع . ] (ص .) مهتابی، شب مهتابی . 1


62352 مقنب (مِ نَ) [ ع . ] (اِ.) جماعتی سوار که به طمع غارت همراه لشکر شوند. ج . مقانب . 1


62353 مقنص (مُ نِ) [ ع . ] (اِفا. ص .) صیدکننده، صیاد. 1


62354 مقنطر (مُ قَ طَ) [ ع . ] (اِمف . ص .) 1 - کامل شده . 2 - تمام بنا شده . 3 - طاق زده شده . مقنع (مُ نِ) [ ع . ] (اِفا.) قانع کننده . 1


62355 مقنع (مُ قَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کسی که سر و صورت خودرا پوشانیده . 2 - مردی که کلاه خود بر سر نهاده . 1


62356 مقنعه (مِ یا مَ نَ عَ) [ ع . مقنعة ] (اِ.) روسری . 1


62357 مقنن (مُ قَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) قانونگزار. 1


62358 مقنی (مُ قَ نّ) [ ع . ] (اِفا.) چاه کن . 1


62359 مقهور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شکست خورده، غلبه شده . 1


62360 مقوا (مُ قَ وّ) [ ع . ] (اِ.) نوعی کاغذ ضخیم که از آن برای ساختن جلد کتاب یا چیزهای دیگر استفاده می کنند. 1


62361 مقوال (مِ) [ ع . ] (ص .) نیکو سخن، خوش بیان . 1


62362 مقود (مِ وَ) [ ع . ] (اِ.) افسار، مهار. ج . مقاود. 1


62363 مقوس (مُ قَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) خمیده، قوس دار. 1


62364 مقول (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) گفته شده . 2 - (اِ.) گفتار. 3 - محمول . 1


62365 مقوله (مَ لِ) [ ع . مقولة ] (اِمف .) گفتار. ج . مقولات . 1


62366 مقوم (مُ قَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که کجی چیزی را راست کند. 2 - ارزیاب، قیمت کننده . 1


62367 مقومی (مُ قَ وِّ) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - راست کنندگی، قایم کنندگی . 2 - قیمت کنندگی، ارزیابی . 3 - تقویم نویسی . 1


62373 مقیل (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خوابگاه . 2 - قبر، گور. 1


62374 مقیل ( مقیل .) [ ع . ] 1 - (مص م .) گفتن . 2 - (اِمص .) گفتار. 1


62375 مقیم (مُ) [ ع . ] (اِفا.) اقامت گزیده . 1


62376 مل (مُ) (اِ.) 1 - نوعی از امرود بزرگ بی مزه . 2 - می و شراب انگوری . 1


62377 مل (مُ) (اِ.) 1 - گردن . 2 - کوهان گاو نر. 1


62378 ملا (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - گروه مردم . 2 - اشراف قوم . ؛ ملا عام آشکارا، در حضور مردم . ؛ ملا اعلی عالم بالا، جهان فرشتگان . 1


62379 ملا (مُ لْ لا) (اِ.) 1 - آخوند، باسواد. 2 - روحانی . 3 - مکتب دار، معلم . ؛ ملا خور (کن .) چیزی که مورد سوءاستفادة کسی یا جمعی شود. ؛ ملا نصرالدین شخصیتی داستانی دارای رف تاری خنده دار و اغلب طنزآمیز. 1


62380 ملائک (مَ ئِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مَلَک ؛ فرشتگان . 1


62381 ملائکه (مَ ئِ کِ) [ ع . ] (اِ.) نک ملائک . 1


62382 ملاباجی (مُ لْ لا) [ ع - تر. ] (اِمر.) معلم مکتب دختران . 1


62383 ملابس (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ ملبس ؛ پوشاک ها و لباس ها. 1


62384 ملابست (مُ ب سَ) [ ع . ملابسة ] (مص م .) درهم آمیختن امور و مشتبه ساختن . 1


62385 ملاج (مَ) (اِ.) [ ع . ] قسمت بالای جمجمه که در دوران نوزادی نرم است . 1


62386 ملاح (مَ لّ) [ ع . ] (ص .) کشتی بان، ناخدا. ج . ملاحان . 1


62387 ملاحت (مَ حَ) [ ع . ملاحة ] (مص ل .) 1 - زیبایی، لطافت . 2 - نمکین بودن . 1


62388 ملاحده (مَ حِ د) [ ع . ملاحدة ] (ص . اِ.) جِ ملحد؛ 1 - کافران . 2 - لقب پیروان حسن صباح . 1


62389 ملاحظه (مُ حَ ظَ یا حِ ظِ) [ ع . ملاحظة ] (مص م .) 1 - نگاه کردن، مراقبت کردن . 2 - مراعات کردن . 1


62390 ملاحظه کار ( ملاحظه کار .) [ ع - فا. ] (ص فا.) (عا.) کسی که در انجام کاری همة جوانب را در نظر می گیرد. 1


62391 ملاذ (مَ) [ ع . ] (اِ.) ملجاء، پناهگاه . 1


62392 ملاز (مَ یا مُ) (اِ.) زبانک، زبان کوچکی که در حلق انسان قرار دارد. 1


62393 ملازم (مُ ز) [ ع . ] (اِفا.) 1 - همراه، نوکر. 2 - ثابت قدم . ج . ملازمان . 1


62394 ملازمت (مُ زَ مَ) [ ع . ملازمة ] (مص م .) 1 - همراهی و خدمت کردن . 2 - ثابت قدمی . 1


62395 ملازه (مَ) (اِ.) نک ملاز. 1


62396 ملاس (مِ) [ فر. ] (اِ.) مایع غلیظ شربتی شکل تیره رنگی که در کارخانه های قندسازی در نتیجة جوشاندن نیشکر و یا پس از استخراج شکر از جوشاندة چغندر قند حاصل شود. 1


62397 ملاست (مَ سَ) [ ع . ملاسة ] 1 - (مص ل .) نرم شدن ؛ مق . خشونت، درشتی . 2 - (اِمص .) نرمی، همواری ؛ مق . خشونت، درشتی . 1


62398 ملاصق (مُ ص ) [ ع . ] (اِفا.) چسبیده به هم، متصل . 1


62399 ملاصقت (مُ صَ قَ) [ ع . ملاصقة ] (مص ل .) به هم چسبیدن . 1


62400 ملاط (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - گلی که در ساختمان روی سنگ و آجر می کشند. 2 - در فارسی مخلوطی از شن و ماسه و آهک یا سیمان . 1


62401 ملاطفه (مُ طَ فَ) [ ع . ملاطفة ] (مص ل .) نیکویی و نرمی کردن . 1


62402 ملاعب (مَ عِ) [ ع . ] (اِ.) جِ ملعب . 1


62403 ملاعبت (مُ عِ بَ) [ ع . ملاعبة ] (مص ل .) شوخی و عشق بازی کردن . 1


62404 ملاعن (مُ عِ) [ ع . ] (اِفا.) لعن کننده . 1


62405 ملاعین (مَ) [ ع . ] (ص .) جِ ملعون . 1


62406 ملافه (مَ فِ) (اِ.) گرفته شده از «ملحفة » عربی به معنی پارچة سفیدی که روی لحاف یا تشک می کشند. 1


62407 ملاقات (مُ) [ ع . ملاقاة ] (مص م .) دیدن، دیدار کردن . 1


62408 ملاقه (مَ قِ) (اِ.) گرفته شده از «ملعقة » عربی به معنای قاشق بزرگ که با آن غذا را می کشند. 1


62409 ملاقی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) دیدار کننده، روبرو شونده . 1


62410 ملال (مَ) [ ع . ] (اِ.) اندوه، پژمردگی، افسردگی . 1


62411 ملالت (مَ لَ) [ ع . ملالة ] (اِمص .) 1 - افسردگی، دلتنگی . 2 - بیزاری، آزردگی . 1


62412 ملام (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سرزنش کردن . 2 - (اِمص .) سرزنش . 1


62413 ملام (مُ) [ ع . ] (ص .) ملامت شده، ملوم . 1


62414 ملامت (مَ مَ) [ ع . ملامة ] (مص م .) سرزنش کردن، نکوهش . 1


62415 ملامسه (مُ مِ س ) [ ع . ملامسة ] (مص م .) یکدیگر را لمس کردن . 1


62416 ملامین (مِ) [ انگ . ] (اِ.) جسمی است آلی که با الدئیدفرمیک تشکیل رزینی می دهد که در گرما قالب گیری می شود. 1


62417 ملان (مَ) [ ع . ] (ص .) پر، ممتلی . 1


62418 ملانقطی (مُ لْ لا نُ قَ) (ص نسب .) کنایه از: 1 - کسی که زیاد به سنت های کهن ادبی پای بند باشد. 2 - کسی که به املای دقیق و تحت اللفظی واژه ها بیشتر توجه می کند تا معنای آن ها. 1


62419 ملاهی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ملهی ؛ آلات و ادوات لهو و لعب . 1


62420 ملاک (مِ) [ ع . ] (اِ.) اصل و مایة چیزی . 1


62421 ملاک (مَ لّ) [ ع . ] (ص .) کسی که ملک و زمین بسیار داشته باشد. 1


62422 ملایزغل (مُ لْ لا یَ غ ) [ ع . ملایزقل ] (ص .) (عا.) شخص پولدار و کثیف و پلید. 1


62423 ملایم (مُ یِ) [ ع . ملائم ] (ص .) سازگار، آرام . 1


62424 ملایمت (مُ یِ مَ) [ ع . ملائمة ] (اِمص .) 1 - به نرمی رفتار کردن . 2 - خوشخویی . 1


62425 ملایک (مَ یِ) [ ع . ملائک ] (اِ.) جِ ملک ؛ فرشتگان . 1


62426 ملایکه (مَ یِ کِ) [ ع . ملائکة ] (اِ.) جِ. ملک ؛ فرشتگان . 1


62427 ملبس (مَ یا مِ بَ) [ ع . ] (اِ.) پوشاک، پوشیدنی، ج . ملابس . 1


62428 ملبس (مُ لَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده، لباس پوشیده . 1


62429 ملبوس (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) پوشیده شده . 2 - (اِ.) پوشاک، هرچیز پوشیدنی . 1


62430 ملت (مِ لَّ) [ ع . ملة ] (اِ.) 1 - کیش، آیین . 2 - پیروان یک دین . 3 - مردم یک کشور. 1


62431 ملتئم (مُ تَ ئِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - التیام یافته، به شده، بهبود یافته . 2 - به هم پیوسته . 1


62432 ملتبس (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) خلط شده، مشتبه . 1


62433 ملتبس (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) خلط کننده، مشتبه سازنده . 1


62434 ملتثم (مُ تَ ثِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بوسه دهنده . 2 - آن که دهان وی با نقاب یا دهان بند بسته شده . 1


62435 ملتثم (مُ تَ ثَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) بوسیده شده . 2 - (اِ.) جای بوسه . 1


62436 ملتجا (مُ تَ) [ ع . ] (اِ.) پناهگاه، جای پناه . 1


62437 ملتجی (مُ تَ) [ ع . ملتجی ء ] (اِفا.) پناه جوینده، پناه برنده . 1


62438 ملتحم (مُ تَ حِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - لحیم شده، به هم پیوسته . 2 - زخمی که سر آن به هم آمده و التیام یافته . 1


62439 ملتزم (مُ تَ ز) [ ع . ] (اِ فا.) 1 - ملازم، همراه . 2 - متعهد. 1


62440 ملتزم شدن ( ملتزم شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) متعهد شدن، مجبور شدن . 1


62441 ملتصق (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) برچسبنده . 1


62442 ملتطم (مُ تَ طِ) [ ع . ] (اِفا.) متلاطم، مواج، خروشان (موج، دریا). 1


62443 ملتف (مُ تَ فّ) [ ع . ] (ص .) پیچیده، درهم پیچیده (گیاه و جز آن ). 1


62444 ملتفت (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) آگاه، متوجه . 1


62445 ملتقی (مُ تَ قا) [ ع . ] (اِ.) محل تلاقی، جای به هم رسیدن . 1


62446 ملتقی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) دیدار کننده، ملاقات کننده . 1


62447 ملتمس (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - درخواست شده، طلب کرده . 2 - تقاضا، حاجت . 1


62448 ملتمس (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) التماس کننده، خواهش کننده . 1


62449 ملتهب (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِ.) (اِفا.) شعله ور، سوزان، دارای التهاب . 1


62450 ملتوی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به خود پیچیده، پیچ در پیچ شونده . 2 - نوعی از حرکت نبض که مانند ریسمان پیچیده محسوس شود. 1


62451 ملجاء (مَ جَ) [ ع . ] (اِ.) پناهگاه . 1


62452 ملجم (مُ لْ جَ) [ ع . ] (اِمف .) لجام زده شده . 1


62453 ملجم (مُ جِ) [ ع . ] (اِفا.) لجام کننده . 1


62454 ملح (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) اصرار ورزنده، الحاح کننده . 1


62455 ملح (مِ) [ ع . ] (اِ.) نمک . ج . املاح و ملاح . 1


62456 ملحد (مُ حِ) [ ع . ] (اِفا.) کافر، بی دین . 1


62457 ملحفه (مَ حَ فِ) [ ع . ملحفة ] (اِ.) نک ملافه . ج . ملاحف . 1


62458 ملحق (مُ حَ) [ ع . ] (اِمف .) پیوسته، متصل گشته . 1


62459 ملحق کردن (مُ حَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) پیوستن، اضافه کردن . 1


62460 ملحقات (مُ حَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ ملحقه ؛ اضافه شده ها، ضمیمه ها. 1


62461 ملحم (مَ حَ) [ ع . ] (اِ.) جامه و بافتة ابریشمی . 1


62462 ملحمه (مَ حَ مَ یا مِ) [ ع . ملحمة ] (اِ.) فتنه، شورش . 1


62463 ملحه (مُ حَ یا حِ) [ ع . ملحة . ] (اِ.) سخن نیکو. ج . ملح . 1


62464 ملحوظ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نگریسته شده، دیده شده . 1


62465 ملحون (مَ) [ ع . ] (اِ مف .) آهنگ دار. 1


62466 ملخ (مَ لَ)(اِ.) حشره ای است موذی از راست بالان که دارای قطعات دهانی خرد کننده و دگردیسی ناقص است . این حشره دارای دو زوج بال است . پاهای عقبی اش برای جستن رشد زیاد کرده است . 1


62467 ملخص (مُ لَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) خلاصه شده، مختصر شده . 1


62468 ملخص (مُ لَ خِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بیان کننده . 2 - خلاصه کننده . ج . ملخصین . 1


62469 ملدوغ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آنکه او را مار یا جز آن گزیده باشد. 1


62470 ملزم (مُ ز) [ ع . ] (اِفا.) لازم گرداننده . 1


62471 ملزم (مُ زَ) [ ع . ] (اِمف .) الزام شده، کسی که انجام کاری بر او واجب گردیده . 1


62472 ملزم شدن ( ملزم شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) مجبور شدن . 1


62473 ملزوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) لازم شده، چیزی که مورد لزوم است . 1


62474 ملس (مَ لَ) (ص .) (عا.) ترش و شیرین، میوه ای که مزه ترش و شیرین دارد. 1


62475 ملسون (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - دروغگو. 2 - زبان - بریده . 1


62476 ملصق (مَ صَ) [ ع . ] (اِمف .) چسبیده، پیوسته . 1


62477 ملطخ (مُ لَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) آلوده، ملوث . 1


62478 ملطف (مُ لَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) تلطیف شده، نازک شده . 1


62479 ملطف (مُ لَ طِّ) [ ع . ] (اِفا.) تلطیف کننده، نازک کننده . 1


62480 ملطفه (مُ لَ طَّ فَ) [ ع . ] (اِ.) نامه، مکتوب . 1


62481 ملعب (مَ عَ) [ ع . ] (اِ.) جای بازی . ج . ملاعب . 1


62482 ملعب (مِ عَ) [ ع . ] (اِ.) چیزی که با آن بازی کنند، بازیچه . 1


62483 ملعبه (مَ عَ ب) [ ع . ملعبة ] (اِ.) 1 - پیراهن بی آستین که کودکان هنگام بازی می پوشند. 2 - بازیچه . ؛ ملعبه ء دست کسی شدن بازیچة دست وی شدن تا هرطور بخواهد با شخص رفتار کند. 1


62484 ملعقه (مِ عَ قَ) [ ع . ملعقة ] (اِ.) 1 - آلتی که بدان طعام چشند و تناول کنند، قاشق، چمچه . 2 - قاشق بزرگ که به وسیلة آن غذا را از دیک بیرون آورند و در ظرف ریزند. 3 - واحد وزن از معجونات و از عسل معادل چهار مثقال و از داروها به قدر یک مثقال . ج . ملاعق . 1


62485 ملعنت (مَ عَ نَ) [ ع . ملعنة ] (اِ.) 1 - محل قضای حاجت، جای تغوط . 2 - آن چه موجب لعن شود. 3 - در فارسی : بدذاتی، شیطنت . 1


62486 ملعون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) لعنت شده، نفرین شده . 1


62487 ملغم (مَ غَ) (اِ.) روغن مالی بر اعضا و مرهم نهادگی بر زخم . 1


62488 ملغمه (مَ غَ مِ) [ ع . ملغمة ] (اِ.) ترکیب جیوه با فلزات دیگر. 1


62489 ملغی (مُ غا) [ ع . ] (اِمف .) لغو شده، بی اثر شده . 1


62490 ملفف (مُ لَ فَّ) [ ع . ] (اِمف .) درپیچیده، نوردیده . 1


62491 ملفق (مُ لَ فَّ) [ ع . ] (اِمف .) متشکل، مرکب . 1


62492 ملفوظ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) تلفظ شده . 1


62493 ملفوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پیچیده شده، در لفافه . 1


62494 ملق (مَ لَ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) دوستی و مهربانی به دروغ و چاپلوسی . 2 - (اِ.) زمین هموار. 3 - سبزة نرم و نازک . 1


62495 ملقب (مُ لَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) دارای لقب، لقب دار. 1


62496 ملقق (مُ لَ قِ) [ ع . ] (اِفا.) تلقین کننده، فهمانده . 1


62497 ملقلق (مُ لَ لَ) [ ع . ] (ص .) مضطرب . 1


62498 ملقن (مُ لَ قَ) [ ع . ] (اِمف .) تلقین شده، فهمانیده شده . 1


62499 ملقی (مُ قا) [ ع . ] (اِمف .) 1 - انداخته شده (بر زمین و جز آن ). 2 - املاء کرده . 1


62500 ملقی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - اندازنده (بر زمین و جز آن ). 2 - املاء کننده . 1


62501 ملل (مَ لَ) [ ع . ] (مص ل .) به ستوه آمدن، بیزار شدن . 1


62502 ملل (مِ لَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ملت . 1


62503 ملم (مُ لِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) نازل شونده . 2 - (اِ.) بلای نازل . 1


62504 ملماز (مَ) (اِ.) = ملمیز: رنگی که رنگرزان پارچه را بدان رنگ کنند. 1


62505 ملمع (مُ لَ مَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) روشن کرده و درخشان . 2 - (ص .) رنگارنگ . 3 - پارچة دارای رنگ های مختلف . 4 - جانوری که پوست بدنش دارای لکه ها و خال هایی غیر از رنگ اصلی باشد. 5 - شعری که در آن یک مصرع عربی و یک مصرع فارسی و یا یک بیت عربی و یک بیت فارسی باشد. 6 - فلز کم قیمت که روی آن فلز گرانبهاتر کشیده باشند. 1


62506 ملمع کار ( ملمع کار .) [ ع - فا. ] (ص فا.) 1 - کسی که با طلا یا نقره روی فلزات دیگر کار می کند. 2 - کنایه از: منافق . مزوّر. 1


62507 ململ (مَ مَ) (اِ.) نوعی پارچة نخی سفید و نازک . 1


62508 ملمه (مُ لَ مَّ) [ ع . ملمة ] (اِ.) سختی ها، پیشآمدهای سخت . 1


62509 ملموس (مَ) [ ازع . ] (اِمف .) لمس شده، قابل لمس . 1


62510 ملنگ (مَ لَ) (ص .) سرخوش، مست . 1


62511 ملهم (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - الهام کننده، تلقین کننده . 2 - خدای تعالی ؛ ج . ملهمین . 1


62512 ملهم (مُ هَ) [ ع . ] (اِمف .) الهام شده . 1


62513 ملهوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - اندوهگین . 2 - ستم دیده، مظلوم . 1


62514 ملهی (مُ) [ ع . ] (اِفا. ص .) 1 - آن که بازی می دهد. 2 - بذله گوی، مقلد. 1


62515 ملواح (مِ) [ ع . ] (ص .) 1 - بلندقامت . 2 - زن لاغر و چالاک . 1


62516 ملوان (مَ لَ) (ص .) ملاح، دریانورد، ناوبر در کشتی های تجاری (فره ). 1


62517 ملوان ( ملوان .) [ ع . ] (اِ.) تثنیة ملا (ملأ)؛ شب و روز. 1


62518 ملوث (مُ لَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) آلود شده . 1


62519 ملودرام (مِ لُ د) [ فر. ] (اِ.) درام عامه پسند موزیکال با ویژگی های نمایشی و حرکت های بدنی که موضوع آن معم ولاً غیرواقعی و اغراق آمیز است . 1


62520 ملودی (مِ لُ) [ فر. ] (اِ.) آهنگ، لحن، نغمه . 1


62521 ملوز (مُ لَ وَّ) [ ع . ] (اِمف . ص .) 1 - بادامی شکل، شبیه به بادام . 2 - به شکل لوزی . 3 - خرمای پر کرده از بادام و جوزاغند. 1


62522 ملوس (مَ) (ص .) (عا.) زیبا، خوشگل . 1


62523 ملوط (مَ) [ ع . لواطة ] (به صیغة اِمف . ص .) امرد، مفعول، کونی، هیز، مخنث . 1


62524 ملول (مَ) [ ع . ] (ص .) بیزار، اندوهگین، به ستوه آمده . 1


62525 ملوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نکوهش شده، سرزنش شده . 1


62526 ملون (مُ لَ وَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) رنگ کرده شده . 2 - (ص .) رنگارنگ . 1


62527 ملوک (مُ) [ ع . ] (اِ.) جِ ملک ؛ پادشاهان . 1


62528 ملوک الطوایفی (مُ کُ طَّ یِ) [ ع . ] (اِمر.) فرمانروایی مالکین بزرگ و سران هر منطقه بر رعایا و مردم آن منطقه . 1


62529 ملوکانه (مُ نِ) [ ع - فا. ] (ص .) شاهانه، پادشاهانه . 1


62530 ملچخ (مِ چَ) (اِ.) سنگی که در فلاخن گذارند و پرتاب کنند. 1


62531 ملک (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) فرشته . ج . ملایک، ملایکه . 1


62532 ملک (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) پادشاه، صاحب ملک . ج . ملوک . 1


66770 پارکه (کِ) [ فر. ] ( اِ.) دادسرا. 1


62533 ملک (مُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پادشاهی . 2 - بزرگی، عظمت . 1


62534 ملک (مِ) [ ع . ] 1 - (اِ.) آنچه در تصرف شخص باشد. 2 - زمین متعلق به شخص . 1


62535 ملک الموت (مَ لَ کُ لْ مَ) [ ع . ] (اِ.) عزراییل، فرشته ای که جان انسان را می گیرد. 1


62536 ملکات (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ملکه . 1


62537 ملکت (مُ کَ) [ ع . ملکة ] (اِ.) 1 - پادشاهی، سلطنت . 2 - کشور، مملکت . 1


62538 ملکت رانی ( ملکت رانی .) [ ع - فا. ] (حامص .) کشور - داری، سلطنت . 1


62539 ملکه (مَ لَ کِ) [ ع . ملکة ] (اِ.) سرعت ادراک و دریافت ذهن . ج . ملکات . 1


62540 ملکه ( ملکه .) [ ع . ملکة ] (اِ.) 1 - زن پادشاه، شهبانو. 2 - زنی که پادشاه باشد. 3 - زنی که نمونة بارز یک خصوصیت ظاهری یا باطنی است : ملکه عصمت، ملکه زیبایی و مانند آن . 4 - جنس مادة بالغ و بارور در جامعة حشره های اجتماعی (زنبور عسل، موریانه، مورچه ) که کار تخمگذاری را انجام می دهد. 1


62541 ملکه شدن ( ملکه شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) بسیار خوب و دقیق در یاد و حافظه ماندن . 1


62542 ملکوت (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سلطة الهی و آسمانی . 2 - عالم فرشتگان . 1


62543 ملکوک (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - لکه دار. 2 - کنایه از: بدنام . 1


62544 ملکیت (مِ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) ملک بودن (رابطه ای است مشروع میان مالک و مملوک و ملک ). 1


62545 ملی (مَ لِ یّ) [ ع . ] (ص .) توانگر، توانا. 1


62546 ملی (مِ لّ) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - آن چه مربوط به ملت و قوم باشد. 2 - طرفدار ملت، هوادار ملت . 1


62547 ملی کردن (مِ لّ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) مالکیت دولت بر بخشی از صنایع وفعالیت های تولیدی یا اقتصادی . 1


62548 ملی گرا ( ملی گرا . گَ) (ص مر.) دلبستگی و اعتقاد به ملت خویش، ناسیونالیسم . 1


62549 ملیت (مِ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) قومیت، آنچه مربوط به قوم و ملت باشد. 1


62550 ملیح (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - نمکین، نمک دار. 2 - دارای 1


62551 ملیحه (مَ حَ) [ ع . ملیحة ] (ص .) زن با نمک . 1


62552 ملیله (مَ لِ) (اِ.) رشته های باریک زر و سیم که با آن ها روی یخه یا آستین یا دامن لباس نقش و نگار و زردوزی می کنند. 1


62553 ملیم (مَ) [ ع . ] (ص .) ملامت شده، نکوهیده . 1


62554 ملیم (مُ) [ ع . ] (ص .) سزاوار نکوهش، درخور ملامت . 1


62555 ملین (مُ لَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) هرآنچه که باعث شکم روی باشد. 1


62556 ملیک (مَ) [ ع . ] 1 - (ص .) صاحب ملک . 2 - صاحب، خداوند. 3 - خدای تعالی . 4 - (اِ.) پادشاه . 1


62557 ممات (مَ) [ ع . ] (اِ.) مرگ، زمان مرگ . 1


62558 مماثل (مُ ثِ) [ ع . ] (اِفا.) یکسان، برابر، مساوی . 1


62559 مماثلت (مُ ثِ لَ) [ ع . مماثلة ] (مص ل .) مشابهت، مانند هم بودن . 1


62560 مماحضت (مُ حَ ضَ یا ض ) [ ع . مماحضة ] 1 - (مص م .) اخلاق ورزیدن . 2 - (اِمص .) دوستی، یگانگی . 1


62561 مماذق (مُ ذ) [ ع . ] (اِ فا.) کسی که در دوستی خالص نیست . 1


62562 ممارات (مُ) [ ع . مماراة ] 1 - (مص ل .) جنگ کردن، جدال کردن . 2 - (اِمص .)جدال، ستیزه . 1


62563 ممارست (مُ رَ سَ) [ ع . ممارسة ] (مص ل .) تمرین کردن، به کاری به طور پیوسته پرداختن . 1


62564 ممازجت (مُ زَ جَ یا جِ) [ ع . ممازجة ] 1 - (مص ل .) به هم آمیختن . 2 - (اِمص .) آمیزش، مخالطت . 1


62565 ممازحت (مُ زَ حَ یا حِ) [ ع . ممازحة ] 1 - (مص ل .) شوخی کردن . 2 - (اِمص .) مزاح، شوخی . 1


62566 مماس (مُ سّ) [ ع . ] (اِمف .) به هم ساییده شده، مالیده شده . 1


62567 مماشات (مُ) [ ع . مماشاة ] (مص ل .) 1 - مدارا کردن با کسی . 2 - با هم راه رفتن . 1


62568 مماطله (مُ طَ لِ یا لَ) [ ع . مماطلة ] 1 - (مص ل .) معطل کردن، در انتظار نگه داشتن . 2 - (اِمص .) تاخیر، درنگ . 1


62569 ممالات (مُ) [ ع . ممالة ] 1 - (مص م .) کمک کردن . 2 - (اِمص .) یاری، کمک . 1


62570 ممالحت (مُ لَ حَ یا حِ) [ ع . ممالحة ] 1 - (مص ل .) هم سفره بودن . 2 - به یکدیگر اعتماد کردن . 3 - (اِمص .) هم سفرگی، نمک خوارگی . 4 - اعتماد. 1


62571 ممالک (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مملکت، مملکت ها. 1


62572 ممالیک (مَ) [ ع . ] (ص .) جِ مملوک . 1


62573 ممانعت (مُ نِ عَ) [ ع . ممانعة ] (مص م .) جلوگیری کردن، بازداشتن . 1


62574 مماکست (مُ کِ سَ) [ ع . مماکسة ] (مص ل .) 1 - چانه زدن در معامله . 2 - بخیلی کردن . 1


62575 ممتاز (مُ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - برگزیده، جدا شده . 2 - دارای برتری و امتیاز. 1


62576 ممتحن (مُ تَ حَ) [ ع . ] (اِمف .) امتحان شده . 1


62577 ممتحن (مُ تَ حِ) [ ع . ] (اِفا.) امتحان کننده، آزماینده . 1


62578 ممتد (مُ تَ دّ) [ ع . ] (اِمف .) امتداد یافته، کشیده شده . 1


62579 ممتزج (مُ تَ زَ) [ ع . ] (اِمف .) آمیخته، مخلوط . 1


62580 ممتزج (مُ تَ ز) [ ع . ] (اِفا.) آمیزنده، مخلوط کننده . 1


62581 ممتع (مُ مَ تِّ) [ ع . ] (اِفا.) آن که بهره می دهد. 1


62582 ممتلی (مُ تَ) [ ع . ممتلی ء ] (اِفا.) لبالب، پُر. 1


62583 ممتنع (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - امتناع کننده، سرپیچی کننده . 2 - ناممکن، محال . 1


62584 ممتهن (مُ تَ هَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) خوار کرده . 2 - (ص .) پست، ناچیز. 1


62585 ممثل (مُ مَ ثَّ) [ ع . ] (اِمف .) مثل زده شده، مجسم شده . 1


62586 ممثول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) تشبیه شده . 1


62587 ممحض (مُ مَ حَّ) [ ع . ] (اِمف .) خالص کرده، محض شده . 1


62588 ممخضه (مِ خَ ضَ یا ض ) [ ع . ممخضة ] (اِ.) 1 - مشک . 2 - آوندی که در آن دوغ زنند. 1


62589 ممد (مُ مِ دّ) [ ع . ] (اِفا.) یاری دهنده . 1


62590 ممدد (مُ مَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) تمدید کننده، طولانی کننده . 1


62591 ممدوح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ستایش شده، مدح شده . 1


62592 ممدود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کشیده شده . 2 - دارای علامت مد. 1


62593 ممر (مَ مَ رّ) [ ع . ] (اِ.) راه، جای عبور. 1


62594 ممراض (مِ مْ) [ ع . ] (ص .) سخت بیمار. 1


62595 ممرض (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) بیمار گرداننده، بیماری زا. 1


62596 ممزق (مُ مَ زَّ) [ ع . ] (اِمف .) پاره کرده، شکافته . 1


62597 ممزوج (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آمیخته، مخلوط . 1


62598 ممسوح (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) مسح شده، دست مالیده . 2 - (ص .) بسیار دروغگو. 1


62599 ممسوخ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مسخ شده، تغییر شکل و صورت داده . 1


62600 ممسوس (مَ) [ ع . ] (ص .) مرد دیوانه . 1


62601 ممسک (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) بخیل، خسیس . 1


62602 ممشوق (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - بلند قامت . 2 - زیبا. 1


62603 ممضی (مُ مْ ضا) [ ع . ] (اِمف .) 1 - رایج کرده، درگذرانیده . 2 - امضا کرده . 1


62604 ممضی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) درگذراننده، امضاءکننده . 1


62605 ممقوت (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دشمن داشته شده، مبغوض . 1


62606 ممل (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) ملال آور، بیزار کننده . ؛اطناب ممل تطویل کلام به حدی که ملال آورد. 1


62607 مملح (مُ مَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) شور کرده، نمک داده شده . 1


62608 مملح (مُ مَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) شور کننده، نمک ریزنده . 1


62609 مملو (مَ لُ وّ) [ ع . مملوء ] (اِمف .) لبالب، انباشته شده . 1


62610 مملوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بنده، غلام . 2 - کنیز. ج . ممالیک . 1


62611 مملکت (مَ لَ کَ) [ ع . مملکة ] (اِ.) 1 - کشور. 2 - پادشاهی، سلطنت . 1