60213 محجور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شخص بالغی که توانایی ذهنی کافی ندارد و به حکم دادگاه زیر سرپرستی شخص دیگری قرار می گیرد. 1


60214 محجوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مرد حجامت گرفته . 1


60215 محدب (مُ حَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) گوژپشت و برآمده . 1


60216 محدث (مُ دَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) چیزی که تازه پیدا شده . 2 - آن چه در کتاب و سنت و اجماع معروف نباشد. ج . محدثات . 1


60217 محدث (مُ حَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) گردآورنده و بیان کنندة احادیث . 1


60218 محدد (مُ حَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تعیین کنندة حد و کرانة چیزی . 2 - تیز کننده (کارد و جز آن ). 1


60219 محدود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دارای حد و مرز. 1


60220 محدودیت (مَ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .) 1 - محدود بودن . 2 - دارای حد بودن . 1


60221 محذور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پرهیز شده، آنچه که از آن دوری کنند. 1


60222 محذورات (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ محذوره . 1 - دوری شده ها. 2 - مشکلات، گرفتاری ها. 1


60223 محذوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) حذف شده، انداخته شده . 1


60224 محراب (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - بالای خانه و صدر مجلس . 2 - جای ایستادن پیشنماز در مسجد. 3 - بخشی از یک عبادتگاه که در هنگام عبادت رو به آن می ایستند. ج . محاریب . 1


60225 محرابی ( محرابی .) [ ع - فا. ] 1 - (ص نسب .) منسوب به محراب . 2 - (اِ.) مسجد. 3 - نوعی شمشیر. 1


60226 محرر (مُ حَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نویسنده، نگارنده . 2 - آزادکننده . 1


60227 محرر (مُ حَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده . 1


60228 محرز (مُ رَ) [ ع . ] (اِمف .) گرفته شده، به دست آورده شده . 1


60229 محرز (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - احراز کننده، گرد آورنده . 2 - پناهگاه دهنده، در حرز کننده . 3 - استوار کننده . ج . محرزین . 1


60230 محرض (مُ حَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آن که از عشق و اندوه گداخته باشد. 2 - مرد بر جای مانده که نتواند برخیزد. 3 - برانگیخته شده، ورغلانیده . ج . محرضین . 1


60231 محرض (مُ حَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) تحریک کننده، ورغلاننده، مشوق . ج . محرضین . 1


60232 محرف (مُ حَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) تحریف شده . 1


60233 محرق (مُ حَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نیک سوزاننده به آتش . 2 - آن چه موجب تشنگی گردد. 3 - دوایی را گویند که پس از مالیدن بر روی پوست بدن ایجاد سوزش و تحریک شدید کند، مانند: فرفیون، خردل و غیره . 1


60234 محرق (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) سوزاننده . 1


60235 محرق (مُ حَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سوخته شده . 2 - آب جوش داده به آتش . 1


60236 محرقه (مُ رِ قَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آتشگیره . 2 - بیماری تیفوس . 1


60237 محرم (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - از اعضای نزدیک خانواده، کسی که ازدواج با او حرام باشد. 2 - کنایه از: زن، زوجه . 3 - خویشاوند، خویش . 4 - آشنا. 5 - هم راز. ج . محارم . 1


60238 محرم (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که لباس احرام بر تن دارد. 1


60239 محرم (مُ حَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) نام ماه اوُل از دوازده ماه قمری . 1


60240 محرمات (مُ حَ رَّ) [ ع . ] (اِ مف .) 1 - چیزهای حرام . 2 - زنان حرم . 3 - در فارسی جامة راه راه الوان . ج . محرمه (محرم ). 1


60241 محرمانه (مَ رَ نِ) [ ع - فا. ] (ق .) به طور سرّی، به صورت پنهانی . 1


60242 محرمیت (مَ رَ یَّ) [ ازع . ] (حامص .) محرم بودن . 1


60243 محرور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گرم شده از تب یا خشم . 1


60244 محروس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نگاه داشته شده، حراست شده، حفظ شده . 1


60245 محروسه (مَ سَ یا س ) [ ع . ] (اِمف .) مونث محروس . ؛ ممالک محروسه عنوانی که در عهد قاجار به کشور ایران داده بودند. 1


60246 محروق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سوخته شده، افروخته شده . 1


60247 محروم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بی نصیب، بی بهره . 1


60248 محرومیت (مَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) محروم بودن، محرومی . 1


60249 محرک (مُ حَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - حرکت دهنده . 2 - تحریک کننده، برانگیزنده . 1


60250 محرک (مُ حَ رَّ) [ ع . ] (اِ مف .) تحریک شده، برانگیخته . ج . محرکین . 1


60251 محزون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) اندوهگین . 1


60252 محسن (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) نیکوکار. 1


60253 محسن (مُ سَ) [ ع . ] (اِمف .) احسان شده . ج . محسنین . 1


60254 محسن (مُ حَ سَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نیکوساخته، زینت داده . 2 - تحسین شده . 1


60255 محسنات (مُ حَ سَّ) [ ع . ] (اِمف .) جِ محسنه . صفات نیکو، کارهای نیک . 1


60256 محسنه (مُ سَ نَ یا نِ) [ ع . محسنة ] (اِمف .) مؤنث محسن . 1 - زن احسان شده . 2 - خوبی، نیکی . 3 - صفت خوب، خصلت نیک . ج . محسنات . 1


60257 محسوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شمرده شده، به حساب آمده . 1


60258 محسود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مورد حسادت واقع شده . 1


60259 محسور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دریغ خورنده . 2 - خیره چشم . 1


60260 محسوس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) حس شده، دریافت شده . 1


60261 محسوسات (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ محسوسه ؛ اموری که با حواس پنجگانه ادراک شوند. 1


60262 محشر (مَ شَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای گرد آمدن مردم . 2 - روز قیامت . 3 - در فارسی به معنی خیلی عالی، بی نظیر. 1


60263 محشور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) برانگیخته شده، گردهم جمع شده . 1


60264 محشور بودن ( محشور بودن . دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) با هم بودن، همراه بودن . 1


60265 محشور شدن ( محشور شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - گرد آمدن با کسی (کسانی ) در روز قیامت . 2 - معاشر شدن . 1


60266 محشی (مُ حْ) [ ع . ] (اِمف .) کتابی که بر آن حاشیه نوشته شده . 1


60267 محشی (مُ حَ شّ) [ ع . ] (اِفا.) حاشیه نویسنده بر کتابی . 1


60268 محصد (مُ صَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - زراعت نادروة خشک شده . 2 - ریسمان محکم تافته . 3 - استوار، محکم . 1


60269 محصر (مُ ص ) [ ع . ] (اِفا.) محاصره کننده . 1


60270 محصص (مُ حَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) آشکار، ظاهر. 1


60271 محصل (مُ حَ صَّ) [ ع . ] (اِمف .) حاصل کرده شده . معنی (معنای ) محصل : معنی مفید فایده، نتیجة کلام، ماحصل . 1


60272 محصل (مُ حَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - تحصیل کننده و گردآورنده . 2 - دانش آموز، دانشجو. 1


60273 محصله (مُ حَ صَّ لَ یا لِ) [ ع . محصلة ] 1 - (اِمف .) مؤنث محصل، حاصل کرده شده . 2 - نتیجة کلام، ماحصل . 1


60274 محصن (مُ صَ) [ ع . ] (اِمف .) مردی که ازدواج کرده باشد، مرد زن دار. ج . محصنات . 1


60275 محصن (مِ صَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - قفل 2 - زنبیل . 1


60276 محصن (مُ حَ صِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - استوار گرداننده . 2 - در حصن کننده . 3 - گرداگرد شهر را برآورنده . ج . محصنین . 1


60277 محصنه (مُ صَ نَ) [ ع . ] (اِمف .) زنِ شوهردار. ج . محصنات . 1


60278 محصود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زراعت دروده، درو شده . 1


60279 محصور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) محاصره شده . 1


60280 محصول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - حاصل شده، به دست آمده . 2 - حاصل زراعت و مانند آن . 1


60281 محصون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) استوار شده (در حصار و جز آن ). 1


60282 محض (مَ) [ ع . ] (اِ.) خالص، ناب، بدون ترکیب . 1


60283 محضر (مَ ضَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل حضور. 2 - دفتر ثبت اسناد. ج . محاضر. 1


60284 محضر کردن (مَ ضَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) محضر ساختن، استشهاد تهیه کردن، برای تأیید سخنی امضاء و شهادت جمع کردن . 1


60285 محضردار ( محضردار .) [ ع - فا. ] (ص فا.) صاحب دفتر اسناد رسمی، سردفتر. 1


60286 محضور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - حاضر شده . 2 - چیزی با بسیار آفت که پریان بر آن حاضر شوند. 1


60287 محضون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - در کنار گرفته . 2 - دربردارنده . 1


60288 محط (مَ حَ طّ) [ ع . ] (اِ.) محل فرود آمدن . 1


60289 محط (مَ حَ طّ) [ ع . ] (اِ.) محل فرود آمدن . ؛ محط رحال بارانداز کاروان . 1


60290 محظور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) حرام شده، ممنوع . 1


60291 محظوظ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بهره مند، کامروا. 1


60292 محفظه (مَ فَ ظِ) [ ع . محفظة ] (اِ.) 1 - آنچه که در آن چیزی را نگهداری کنند. 2 - کیف دستی . 1


60293 محفل (مَ فِ) [ ع . ] (اِ.) انجمن، مجلس . ج . محافل . 1


60294 محفه (مَ حَ فِّ) [ ع . محفة ] (اِ.) تخت روان، کجاوه . 1


60295 محفور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - حفر شده، کنده شده . 2 - کسی که دندان های وی خالی یا فرسوده شده . 1


60296 محفوره (مَ رَ یا رِ) (اِ.) زیلو و قطیفة خواب دار که مردم فرش خانه و غیره کنند. 1


60297 محفوری ( محفوری .) [ ع . ] (اِ.) ظاهراً مالی بوده که به مصادره و جریمه یا به عنوان طرح یا مالیات اجباری از کسی می گرفتند. 1


60298 محفوری (مَ) [ ع . ] 1 - (ص نسب .) منسوب به محفور. 2 - (اِ.) فرش های مخصوص از قبیل زیلو و قطیفة خواب دار و غیره که در شهر «محفوره » می بافتند. 1


60299 محفوظ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نگاهداری شده، حراست شده . 2 - از بر شده . 1


60300 محفوظات (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ. محفوظه . 1 - حفظ شده . 2 - آن چه در ذهن و یاد نگه داشته شده باشد. 1


60301 محفوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گرداگرد. 1


60302 محق (مُ حِ قّ) [ ع . ] (اِفا.) حق دارنده، دارای حق . 1


60303 محق (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) تأخیر گردانیدن . 2 - محو کردن، پاک کردن . 3 - کاستن، کاهانیدن . 4 - (مص ل .) کاهیدن . 1


60304 محقر (مُ حَ قَّ) [ ع . ] (اِفا.) ناچیز، کوچک . 1


60305 محقق (مُ حَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) تحقیق کننده، اهل تحقیق . 1


60306 محقق (مُ حَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - امر تحقیق شده، راست و درست . 2 - تحقیق یافته، به حقیقت پیوسته . 1


60307 محل (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خشک سال رسیدن زمین را، قحط زده شدن . 2 - سعایت کردن نزد سلطان . 3 - (مص م .) رنج دادن کسی را به سعایت . 4 - (اِمص .) خشک سالی، قحط . 5 - (ص .) مرد بی خبر و بی فایده . 6 - (اِ.) مکر، فریب . 1


60308 محل (مُ حِ لّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - از حرم بیرون آینده . 2 - مرد شکنندة حرمت حرام . 3 - مردی که هیچ بر عهدة خود ندارد. 4 - مردی که ماه حرام یا امر حرام را حرمت ننهد. 5 - گوسفند که چون گیاه بهار بخورد شیر فرود آرد. 1


60309 محل (مَ حَ لّ) [ ع . ] (اِ.) جا، مکان . 1


60310 محل نهادن (مَ حَ. نَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) اهمیت دادن، اعتنا کردن . 1


60311 محلب (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) انگبین . 1


60312 محلب (مِ لَ) [ ع . ] (اِ.) ظرفی که در آن شیر دوشند، محلاب، شیردوشه . ج . محالب . 1


60313 محلف (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) سوگند دهنده . 1


60314 محلق (مِ لَ) [ ع . ] (اِ.) تیغی که بدان موی تراشند. 2 - گلیم درشت . 1


60315 محلق (مُ حَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - موی سترده، موی تراشیده . 2 - خرمایی که ثلث آن پخته باشد. 3 - محل پرواز به بالا و دور زدن . 1


60316 محلل (مُ حَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - حل کننده، تحلیل برنده . 2 - مردی که با زن سه طلاقه ازدواج می کند و او را طلاق می دهد تا آن زن بتواند دوباره با همسر پیشین خود ازدواج کند. 1


60317 محلل (مُ حَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - تحلیل شده، تحلیل رفته . 2 - حلال گردانیده . 3 - هر آب که در آن شتران فرود آمده تیره و کدر ساخته باشند. 1


60318 محله (مَ حَ لِّ) [ ع . محلة ] (اِ.) 1 - جای فرود آمدن . 2 - قسمتی از شهر، کوی، برزن . ج . محلات . 1


60319 محلوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دوشیده شده . 1


60320 محلوج (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پنبة حلاجی شده . 1


60321 محلوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) موی سترده . 1


60322 محلول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - حل شده . 2 - چیزی که در مایعی حل شده باشد. 1


60323 محلی (مُ حَ ل لا) [ ع . ] (اِمف .) به زیور آراسته شده . 1


60324 محلی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شیرین گرداننده چیزی را. 2 - شیرین یابنده . 1


60325 محمد (مُ حَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) ستوده شده، ستایش شده . 1


60326 محمدت (مَ مِ دَ) [ ع . محمدة ] (اِ.) ستایش، مدح، ثنا. 1


60327 محمر (مُ حَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سرخ کننده . 2 - دوایی که به قوت گرمی و جذب خود عضو را گرم گرداند. 1


60328 محمل (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) هودج و کجاوه که بر شتر بندند. ج . محامل . 1


60329 محمل گشادن ( محمل گشادن . گُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) کنایه از: در جایی اقامت کردن . 1


60330 محمم (مُ حَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که متعه دهد زن مطلقه را. 2 - کسی که روی را با زغال سیاه کند. 3 - سری که پس از ستردن بر آن موی برآید. 4 - جوجه ای که پر برآورد. 1


60331 محمود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ستوده، ستایش کرده شده . 1


60332 محمول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - باری که آن را بر پشت بردارند. 2 - گمان کرده شده . 1


60333 محموله (مَ لِ) [ ع . محمولة ] (اِمف .) مؤنث محمول ؛ کالایی که در یک بسته، مجموعه یا نوبت از جایی به جایی حمل می شود. 1


60334 محموم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) تب کرده، تب دار. 1


60335 محن (مِ حَ) [ ع . ] (اِ.) جِ محنت . 1


60336 محنت (مِ نَ) [ ع . محنة ] (اِ.) رنج، سختی، زحمت . ج . محن . 1


60337 محنت کشیدن ( محنت کشیدن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) رنج بردن، زحمت کشیدن . 1


60338 محنک (مُ حَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) مرد استوار به تجربه ها. 1


60339 محو (مَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ستردن، زایل کردن . 2 - نابود کردن . 3 - پاک کردن نوشته . 1


60340 محور (مِ وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تیر چرخ که چرخ دور آن می گردد. 2 - خط فرضی که یک سر آن در قطب شمال و سر دیگرش در قطب جنوب است و زمین حرکت وضعی خود را دور آن انجام می دهد. 1


60341 محوط (مُ حَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) گرداگرد چیزی برآینده، دیوار بست کننده . 1


60342 محوطه (مُ حَ وِّ طِ) [ ع . محوطة ] (اِ.) زمینی که دور آن را دیوار کشیده باشند. 1


60343 محول (مُ حَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سپرنده، تحویل دهنده . 2 - گرداننده، تغییر دهنده . 3 - حواله کننده . 4 - ناقه ای که آبستن شود بعد از گشن یافتن . 1


60344 محول (مُ حَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) واگذار شده . 1


60345 محوی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دربرگرفته شده . 2 - مضمون . 3 - سطح زیرین هر جسمی را محوی و سطح بالایین آن را حاوی نامند. 1


60346 محک (مِ حَ کّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سنگ زر، سنگی که با آن عیار طلا را می آزمایند. 2 - آزمایش . 1


60347 محکم (مُ کَ) [ ع . ] 1 - (ص .) سخت، استوار. 2 - شدید. 3 - با نیرو، قدرت یا فشار بسیار زیاد. 4 - (اِ.) آیاتی از قرآن که معنی اش روشن است و نیازی به تعبیر ندارد. 1


60348 محکم (مُ حَ کَّ) [ ع . ] (اِمف .) مردی مسلمان که او را اختیار دهند میان قتل و کفر و او قتل را قبول کند و اسلام خویش راحفظ نماید. 1


60349 محکم (مُ حَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) انصاف دهنده . 1


60350 محکمات (مُ کَ) [ ع . ] (اِمف .) آیاتی که معنی آن صریح بود و نیازمند به تأویل نباشد. جِ محکمه (محکم ). 1


60351 محکمه (مَ کَ مِ) [ ع . ] (اِ.) دادگاه، جای دادرسی . ج . محاکم . 1


60352 محکوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که حکم علیه او صادر شده . 1


60353 محکوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سوده، ساییده، خراشیده، خاریده . 2 - نگینی که روی آن کنده باشند. 1


60354 محکک (مُ حَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) خارش آورنده، دوایی که در تماس با پوست بدن تولید خارش کند مانند کبیکج و گزنه . 1


60355 محیا (مَ) [ ع . ] (اِ.) زندگی، حیات . 1


60356 محیر (مُ حَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) حیران کننده . 1


60357 محیرالعقول (مُ حَ یِّ رُ لْ عُ) [ ع . ] (ص .) شگفت انگیز. 1


60358 محیص (مَ) [ ع . ] 1 - (ص .) نیزه جلا داده . 2 - (اِمص .) خلاص، رهایی . 3 - (اِ.)گریزگاه 1


60359 محیط (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - فراگیرنده، احاطه کننده . 2 - پاره خطی که دور سطحی را فرا می گیرد. 3 - آگاه و باخبر. 1


60360 محیق (مَ) [ ع . ] (اِ.) پیکان باریک و تیز. 1


60361 محیل (مُ) [ ع . ] (اِفا.) حیله گر، مکار. 1


60362 محیی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) احیاءکننده، زنده کننده . 1


60364 مخ ( مخ .) (اِ.) 1 - لگام سنگین که بر اسب یا استر سرکش بزنند. 2 - بید (حشره ). 1


60365 مخ (مُ خّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مغز، مغزسر. 2 - دو نیم کرة مغزی را گویند که قسمتی از دستگاه مرکزی اعصاب است و در کاسة سر و در قسمت بالا و جلو آن قرار گرفته است . 3 - اصل میانة هر چیز. ؛ مخ کسی را خوردن (کن .) با گفتگوی زیاد او را خسته کردن . ؛ مخ کسی سوت کشیدن (کن .) دچار شگفتی شدن . 1


60366 مخابرات (مُ ب) (اِ.) جِ مخابره . تلفن خانه . ؛شرکت مخابرات شرکتی که مسئولیت تلگراف و تلفن و تلکس و مانند آن را به عهده دارد. 1


60367 مخابره (مُ بَ رِ) [ ع . مخابرة ] (مص م .) 1 - خبر دادن و خبر گرفتن . 2 - مکالمه به وسیلة تلفن یا تلگراف . 1


60368 مخاتلت (مُ تَ لَ) [ ع . مخاتلة ] (مص م .) فریفتن، یکدیگر را فریب دادن . 1


60369 مخادع (مَ د) [ ع . ] (اِ.) ج . مِخْدع . صندوق - خانه، گنجینه . 1


60370 مخادعه (مُ د عَ) [ ع . مخادعة ] (مص م .) یکدیگر را فریب دادن . 1


60371 مخارج (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مخرج . هزینه، هزینة زندگی . 1


60372 مخاریق (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مخراق . 1


60373 مخازات (مُ) [ ع . مخازاة ] (مص م .) 1 - به ذلت افکندن . 2 - رسوا کردن . 1


60374 مخازن (مَ ز) [ ع . ] (اِ.) جِ مخزن . خزانه ها، گنجینه ها. 1


60375 مخاصم (مُ ص ) [ ع . ] (اِفا.) دشمنی کننده، دشمن . 1


60376 مخاصمت (مُ ص مَ) [ ع . ] (مص ل .) نک مخاصمه . 1


60377 مخاصمه (مُ ص مِ) [ ع . مخاصمة ] (مص ل .) دشمنی کردن، جنگیدن . 1


60378 مخاض (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - درد زایمان . 2 - شتران آبستن . 1


60379 مخاضرت (مُ ض رَ) [ ع . مخاضرة ] (مص م .) میوه های سبز نارسیدة بر درخت را فروختن . 1


60380 مخاط (مُ) [ ع . ] (اِ.) پوشش منفذدار و مرطوب حفره های داخلی برخی اندام ها. 1


60381 مخاطب (مُ طَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که با او سخن می گویند. 1


60382 مخاطر (مُ طِ) [ ع . ] (اِفا.) آنکه خود را به خطر اندازد. 1


60383 مخاطره (مُ طَ رَ یا رِ) [ ع . مخاطرة ] (مص ل .) خود را به خطر افکندن . 1


60384 مخافت (مَ فَ) [ ع . مخافة ] (مص ل .) ترس، هراس . 1


60385 مخالب (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مخلب ؛ چنگال ها. 1


60386 مخالت (مُ لَ) [ ع . مخالة ] (مص ل .) گمان بردن . 1


60387 مخالت (مُ لَّ) [ ع . مخالة ] 1 - (مص ل .) دوستی کردن با هم . 2 - (اِمص .) دوستی . 1


60388 مخالست (مُ لَ یا لِ سَ) [ ع . مخالسة ] 1 - (مص ل .) شتاب کردن، عجله کردن . 2 - (اِمص .) شتاب، عجله . 1


60389 مخالصت (مُ لَ صَ) [ ع . مخالصة ] (مص ل .) دوستی خالص و بی ریا. 1


60390 مخالطت (مُ لَ طَ) [ ع . مخالطة ] (مص ل .) آمیزش و معاشرت داشتن . 1


60391 مخالف (مُ لِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) خلاف کننده، ناموافق، ضد. 2 - (ص .) دشمن، خصم .3 - بر - عکس، واژگون . 1


60392 مخالفت (مُ لَ فَ) [ ع . مخالفة ] (مص ل .) عدم موافقت، ضدیُت . 1


60393 مخامرت (مُ مَ یا مِ رَ) [ ع . مخامرة ] 1 - (مص م .) آمیختن با هم، نزدیک شدن با یکدیگر، مخالطت کردن . 2 - (اِمص .) آمیزش، نزدیکی، مخالطت . 1


60394 مخاوف (مَ وِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مخوف ؛ چیزهایی که ایجاد بیم و هراس کند. 1


60395 مخایل (مَ یِ) [ ع . مخائل ] (اِ.) 1 - نشانه ها، علامت ها. 2 - ابرهایی که طلیعة باران هستند. ج مخیله . 1


60396 مخبأ (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) جای پنهان کردن چیزی . 1


60397 مخبر (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) خبررسان، خبر - دهنده . 1


60398 مخبط (مُ خَ بَّ) [ ع . ] (ص .) دستخوش آشفتگی ذهنی، دستخوش خبط دماغ . 1


60399 مخبول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آن که به فساد عقل و تباهی عضو دچار باشد. 2 - در علم عروض خبل اجتماع خبن و طی است در «مستفعلن »، «متعلن » بماند، «فعلتن » به جای آن بنهند و این فاصلة کبری است . 1


60400 مخبون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - جامة در نوشته و دوخته . 2 - طعام پنهان کرده و ذخیره نهاده برای روزهای سختی . 3 - در علم عروض سبب خفیفی که در اول رکن باشد اسقاط حرف ساکن آن کرده شود چنان که از «فا» در فاعلاتن «الف » بیندازند «فعلاتن » شود. 1


60401 مخت (مُ خْ) (اِ.) امید، امیدواری . 1


60402 مختار (مُ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - اختیاردار، بااختیار. 2 - برگزیده و بهتر. 1


60403 مختال (مُ) [ ع . ] (اِفا.) مرد متکبر و خودپسند. 1


60404 مختبر (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .)1 - آزموده، امتحان کرده . 2 - آگاهی یافته، خبردار. 1


60405 مختتم (مُ تَ تَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) به پایان برده . 2 - (اِ.) پایان . مق مقدمه . 1


60406 مخترع (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) اختراع کننده، ایجادکننده، آن که چیز جدیدی را اختراع کرده است . 1


60407 مختص (مُ تَ صّ) [ ع . ] (اِمف .) اختصاص یافته، آنچه خاص کسی یا چیزی باشد. 1


60408 مختصات (مُ تَ صّ) [ ع . ] (اِ.) مجموعة دو یا سه عددی که به کمک آنها وضع یک نقطه در صفحه یا در فضا یا بر روی کره مشخص می شود. 1


60409 مختصر (مُ تَ صَ) [ ع . ] (اِمف .) کوتاه شده . 1


60410 مختصم (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) با یکدیگر خصومت کننده . 1


63876 نام بردار (بُ) (ص .) مشهور، نیک نام . 1


60411 مختفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) پنهان شده، پنهان شونده . 1


60412 مختل (مُ تَ لّ) [ ع . ] (اِمف .) تباه شده، آشفته و به هم خورده، دارای اختلال . 1


60413 مختلس (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) دزدی کننده، کسی که اختلاس می کند. 1


60414 مختلط (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) به هم آمیخته، درهم ریخته، مخلوط شده . 1


60415 مختلف (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) گوناگون، جورواجور. 1


60416 مختنق (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) خفه شونده، گلوی فشرده شده . 1


60417 مختوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مهر کرده شده . 2 - به آخر رسانیده شده . 1


60418 مختون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ختنه شده . 1


60419 مخدر (مُ خَ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) سست کننده، آنچه که باعث رخوت و خواب و سستی اعصاب می شود، دارای ویژگی تخدیرکننده . 1


60420 مخدرات (مُ خَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) جِ مخدره . 1


60421 مخدره (مُ خَ دَّ رَ یا رِ) [ ع . مخدرة ] (اِمف .) زن باحجاب و پرده نشین . ج . مخدرات . 1


60422 مخدع (مَ یا مِ یا مُ دَ) [ ع . ] (اِ.) صندوقخانه . ج . مخادع . 1


60423 مخده (مَ خَ دَّ) [ ع . مخدة ] (اِ.) نازبالش، پشتی . 1


60424 مخدوش (مَ) [ ع . ] (اِمف .) خراشیده شده، خدشه دار شده . 1


60425 مخدوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - خدمت کرده شده . 2 - سرور، آقا، ارباب . 1


60426 مخذول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بی بهره، خوار شده . 2 - کسی که از یاری کردن به او خودداری کنند. 1


60427 مخراش (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چوب سر کج . 2 - خط کش چرم دوزان . 1


60428 مخراق (مِ) [ ع . ] (ص .) 1 - مرد نیک اندام . 2 - جوانمرد. 3 - چیزی شبیه تازیانه که از پارچة دراز درهم بافته درست می کنند. 1


60429 مخرب (مُ خَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) ویران کننده . 1


60430 مخرج (مُ خَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) بیرون آمده، استخراج شده . 1


60431 مخرج (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای خروج . 2 - عددی که در زیر خط کسری قرار گرفته است . 3 - جایگاه تولید هر یک از آواهای زبان . ج . مخارج . 1


60432 مخرج (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) خراج دهنده، ادا کنندة باج . 1


60433 مخرق (مُ خَ رِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پاره پاره کننده، درنده . 2 - بسیار دروغگو. 1


60434 مخرقه (مَ رَ قَ یا قِ) [ ع . مخرقة ] (اِ.) دروغ، نیرنگ . 1


60435 مخرم (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) بینی کوه . 1


60436 مخروب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) خراب شده، ویران شده . 1


60437 مخروط (مَ) [ ع . ] (اِ.) از اشکال هندسی شبیه به کله قند که قائده اش دایره است و به نقطه ای در بالا که رأس نام دارد منتهی می شود. 1


60438 مخروطات (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مخروطه . 1 - مخروط ها. 2 - بخشی از هندسه که دربارة خواص مقاطع مخروطی بحث می کند. 1


60439 مخزن (مَ زَ) [ ع . ] (اِ.) گنجینه، انبار. ج . مخازن . ؛ مخزن کتاب محلی که در آن کتاب ها را در قفسه ها و دولاب ها به ترتیب چینند، گنجینه . 1


60440 مخزوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سوراخ کرده، کسی که بینی اش سوراخ شده باشد. 1


60441 مخزون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) در خزانه نهاده شده، ذخیره کرده شدن . 1


60442 مخصب (مُ صَ) [ ع . ] (اِ.ظ ) مکانی که در آن خیر و برکت و فراوانی باشد. 1


60443 مخصص (مُ خَ صَّ) [ ع . ] (اِمف .) خاص کرده شده، تخصیص یافته . 1


60444 مخصوص (مَ) [ ع . ] (اِمف .) خاص، ویژه . 1


60445 مخصوصاً (مَ صَ نْ) [ ع . ] (ق .) بویژه، بخصوص . 1


60446 مخضرم (مُ خَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مرد ختنه ناکرده . 2 - سیاهی که پدرش سفیدپوست باشد. 3 - آن که دعوی نسبتی کند و دعوی او راست نباشد. 4 - آن که بخشی از عمر خود را در عهد جاهلیت و بخش دیگر را در دورة اسلام گذرانیده . 1


60447 مخطط (مُ خَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) خط خط شده، خط دار، خط خطی . 1


60448 مخطی (مُ خْ) [ ع . مخطی ء ] (اِفا.) خطاکار، گناهکار. 1


60449 مخفف (مَ خَ فِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سبک کننده . 2 - کاهنده . 1


60450 مخفف (مُ خَ فَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) تخفیف داده شده، سبک شده . 2 - (اِ.) حرف بدون تشدید. 3 - در فارسی گاهی بعضی حروف را حذف کنند و آن را مخفف نامند: همواره = هماره . سپاه = سپه . 1


60451 مخفی (مَ یّ) [ ع . ] (ص . ق ) پنهان، پوشیده . 1


60452 مخفیانه (مَ نِ) [ ع - فا. ] (ق .) پنهانی . 1


60453 مخل (مُ خِ لّ) [ ع . ] (اِفا.) اخلال کننده، فاسدکننده . 1


60455 مخلاف (مِ) [ ع . ] (اِ.) روستا، ده . 1


60456 مخلب (مِ لَ) [ ع . ] (اِ.) چنگال، دندانه . ج . مخالب . 1


60457 مخلخل (مُ خَ خَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) رخنه شده، دارای رخنه . 2 - خلخال به پا کرده . 3 - (اِ.) موضع خلخال در ساق پا. 1


60458 مخلد (مُ خَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) جاوید، دایم . 1


60459 مخلص (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) خلاصه . 1


60460 مخلص (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) بی ریا، صمیمی . 1


60461 مخلص (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) خالص، صاف . 1


60462 مخلط (مُ خَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آمیخته کننده . 2 - فساد کننده، تخلیط کننده، دو به هم زدن . 1


60463 مخلف (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که کسی را جانشین خود کند، جانشین کننده . 2 - آن که وعدة خلاف کند. 3 - در فارسی : کبوتر بچه ای که پر بر پایش رسته باشد. 4 - پسر خوش شکل . 1


60464 مخلف (مُ خَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که چیزی را از خود بجا می گذارد. 2 - آنکه کسی را خلیفه و جانشین خود کند. 1


60465 مخلفات (مُخَ لَ فّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خوردنی هایی که با غذای اصلی مصرف می شود. 2 - وسیله های جانبی یا فرعی یک دستگاه . 1


60466 مخلوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آمیخته شده، به هم آمیخته، به گونه ای که قابل جداسازی باشند. مق . محلول . 1


60467 مخلوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) برکنده شده، عزل شده، خلع شده . 1


60468 مخلوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آفریده شده، موجود. 1


60469 مخلی (مُ خَ ل لا) 1 - (اِمف .) خالی شده . 2 - رها شده . 3 - جای خالی . 1


60470 مخمر (مُ خَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) سرشته شده، تخمیر شده . 1


60471 مخمر (مُ خَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) تخمیرکننده . 1


60472 مخمس (مُ خَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پنج تایی . 2 - شعری که هر بند آن پنج مصراع باشد. 1


60473 مخمش (مُ خَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) خدشه وارد آمده، مخدوش . 1


60474 مخمصه (مَ مَ صَ یا ص ) [ ع . مخمصة ] (اِ.) 1 - گرسنگی، خالی بودن معده . 2 - رنج، زحمت، گرفتاری . 1


60475 مخمل (مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) پارچة لطیف نخی یا ابریشمی که پرزهای نرم دارد. ؛ مخمل کبریتی مخمل دارای تار نخی و پود راه راه برجسته . 1


60476 مخملک (مَ مَ لَ) [ ع - فا. ] (اِ.) بیماری واگیردار که عامل آن یک نوع استرپتوکوک است و دارای سمی است که تولید دانه های قرمزی می کند. 1


60477 مخمور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) مست، خمارآلود. 1


60478 مخنث (مُ خَ نَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مردی که در جماع ناتوان باشد و حالات زنانه داشته باشد. 2 - کنایه از: بی غیرت و بی حمیت . 1


60479 مخنده (مَ خَ دَ یا د) (اِفا) 1 - جنبنده، حرکت کننده . 2 - خزنده . 3 - هوام . 4 - شپش . 1


60480 مخنق (مُ خَ نِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خفه کننده . 2 - در علم عروض «مفعولن » چون در حشو بیت افتد و از «مفاعیلن » منشعب باشد، آن را مخنق خوانند. 1


60481 مخنقه (مَ نَ قَ یا ق ) [ ع . مخنقة ] (اِ.) قلاده، گردن بند. 1


60482 مخنوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) خفه کرده شده، گلو افشرده . 1


60484 مخچه (مُ چِ یا چَ) [ ع - فا. ] (اِمصغ .) قسمتی از دستگاه مرکزی اعصاب که در زیر و عقب مخ قرار گرفته و مانند مخ (دماغ ) دارای قشر خاکستری رنگ در داخل است و به وسیلة سه زوج دنبالة فوقانی و تحتانی و میانی به مراکز اعصاب ارتباط دارد. عمل مخچه عبارت از تنظیم انقباضات عضلانی و تعادل بدن است . 1


60485 مخیدن (مَ دَ) (مص ل .) 1 - جنبیدن، خزیدن . 2 - چسبیدن . 1


60486 مخیده (مَ د) (اِمف .) جنبنده، خزنده . 1


60487 مخیر (مُ خَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - عمل خیر کننده . 2 - سخی . 1


60488 مخیر (مُ خَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) اختیار داده شده . 1


60489 مخیز (مَ) (اِ.) مهمیز. 1


60490 مخیط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دوخته شده . 1


60491 مخیط (مِ یَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سوزن . 2 - محل عبور، گذرگاه . 1


60492 مخیل (مُ خَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) خیال کننده . 1


60493 مخیله (مُ خَ یِّ لِ) [ ع . مخیلة ] (اِ.) قوة تخیل و تصور. 1


60494 مخیله (مَ لَ یا لِ) [ ع . مخیلة ] (اِ.) 1 - گمان، پندار. 2 - کبر، تکبر. 3 - ابری که آن را بارنده گمان برند. 1


60495 مخیم (مُ خَ یَّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جایی که در آن خیمه زنند، خیمه گاه . 2 - اردوگاه، معسکر. 1


60496 مد (مَ دّ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) کشش، کشیدگی . 2 - بالا آمدن آب دریا بر اثر جاذبة ماه و خورشید. 3 - (اِ.) علامتی به این شکل « مد » که بالای الف ممدوده گذاشته می شود. 1


60497 مد (مُ) [ فر. ] (اِ.) سلیقه و روشی که باب روز است . اعم از طرز زندگی، سر و وضع ظاهری و غیره . و معمولاً گذراست و در زمان های مختلف تغییر می کند. 1


60498 مداح (مَ دّ) [ ع . ] (ص .) بسیار ستایش کننده و مدح کننده . 1


60499 مداخل (مَ خِ) [ ع . ] (اِ.) درآمد به ویژه درآمد فرعی و جانبی . 1


60500 مداخله (مُ خِ لِ) [ ع . مداخلة ] (مص ل .) دخالت کردن، داخل شدن در کاری . 1


60501 مداد (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مرکب . 2 - نوعی قلم که دارای مغزی به رنگ های مختلف است که از آن برای نوشتن یا نقاشی کردن استفاده می کنند. 1


60502 مداد تراش ( مداد تراش . تَ) [ ع - فا. ] (اِ.) وسیله ای با یک تیغة ثابت یا چرخان برای تیز کردن یا تراشیدن نوک مداد. 1


60503 مداد پاک کن ( مداد پاک کن . کُ) [ ع - فا. ] (اِ.) وسیله ای از ترکیبات لاستیک برای زدودن اثر مداد. 1


60556 مدروس (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کهنه، فرسوده شده . 1


60557 مدرک (مُ رِ) [ ع . ] (اِ فا.) دریابنده، درک کننده . 1


60605 مذاهب (مَ هِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مذهب . 1 - دین ها و آیین ها. 2 - روش ها، طریقه ها. 1


60606 مذاکرات (مُ کِ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ مذاکره . 1


60813 مرس (مَ رِ) [ ع . ] (ص .) باتجربه، کارآزموده . ج . امراس . 1


60504 مدار (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای دور زدن و گردیدن . 2 - در اصطلاح جغرافیا عبارت از خطی است که سیارات به دور خورشید می پیمایند. ؛ مدار رأس الجدی مدار َ27 ْ23 عرض جنوبی کرة زمین که خورشید در روز اول دی ماه به آن عمود می تابد و منطقة معتدل جنوبی از پایین آن تا مدار جنوبگان را شامل می شود. ؛ مدار رأس السَّرطان مدار َ27 ْ23 عرض شمالی کرة زمین که خورشید در روز اول تیرماه بر آن عمود می تابد و منطقة معتدل شمالی از بالای آن تا مدار شمالگان را شامل می شود. 1


60505 مدارا (مُ) (اِ.) همکاری، همراهی یا همزیستی با دیگران . 1


60506 مدارا کردن ( مدارا کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) نرمی کردن، خوشرفتاری نمودن . 1


60507 مدارات (مُ) [ ع . مداراة ] 1 - (مص ل .) با کسی ملایمت و نرمی کردن . 2 - (اِمص .) نرمی، لطف، مهربانی . 1


60508 مدارج (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدرج ؛ درجه ها، پایه ها، رتبه ها. 1


60509 مدارس (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدرسه . 1


60510 مدارک (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدرک . 1


60511 مداعبه (مُ ع ب) [ ع . مداعبة ] (مص ل .) شوخی کردن، مزاح کردن . 1


60512 مدافع (مُ فِ) [ ع . ] (اِفا.) دفاع کننده . 1


60513 مدافعه (مُ فِ عَ یا عِ) [ ع . مدافعة ] (مص م .) 1 - یکدیگر را راندن و دور کردن . 2 - دفاع کردن . 1


60514 مداقه (مُ قِّ) [ ع . مداقة ] (مص ل .) دقت کردن، باریک بینی کردن . 1


60515 مدال (مِ) [ فر. ] (اِ.) نشان، نشان افتخار، نشان فلزی که برای قدردانی از خدمات کسی به او اعطا می شود. 1


60516 مدالست (مُ لِ سَ) [ ع . مدالسة ] (مص م .) 1 - فریفتن . 2 - ستم کردن . 1


60517 مدام (مُ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) همیشه، جاوید. 2 - (اِ.) شراب انگوری . 1


60518 مدامع (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدمع . 1 - چشمه ها. 2 - مجرای اشک . 3 - کُنج چشم . 1


60519 مداهنه (مُ هِ نَ یا نِ) [ ع .مداهنة ] (مص ل .) 1 - خدعه کردن، دورویی کردن . 2 - چاپلوسی . 1


60520 مداوا (مُ) [ ع . مداواة ] (مص م .) درمان کردن، دوا کردن . 1


60521 مداولت (مُ وَ یا وِ لَ) [ ع . مداولة ] (مص ل .) 1 - مداومت . 2 - دور زدن . 3 - انقلاب زمانه . 1


60522 مداوم (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) دوام دهنده، ادامه دهنده . 1


60523 مداومت (مُ وِ مَ) [ ع . مداومة ] (مص م .) دوام دادن، ادامه یافتن . 1


60524 مدایح (مَ یِ) [ ع . مدائح ] (اِ.) جِ مدیحه، ستایش ها، مدیحه ها. 1


60525 مداین (مَ یِ) [ ع . مدائن ] (اِ.) جِ مدینه . 1 - شهرها. 2 - نام شهر قدیمی تیسفون . 1


60526 مدبر (مُ دَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) تدبیرکننده، صاحب تدبیر. 1


60527 مدبر (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) بخت برگشته، بدبخت . 1


60528 مدبری (مُ بَ) [ ع - فا. ] (حامص .) بدبختی، بداقبالی . 1


60529 مدبوغ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دباغت شده، دباغی گشته . 1


60530 مدت (مُ دَّ) [ ع . مدة ] (اِ.) زمان، وقت . 1


60531 مدثر (مُ دَّ ثُِ) [ ع . ] (اِفا.) لباس به خود پیچیده . 1


60532 مدح (مَ) [ ع . ] (مص م .) ستودن، ستایش . 1


60533 مدحت (مِ حَ) [ ع . مدحة ] (اِ.) نک مدح . 1


60534 مدحور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رانده، دور کرده . 1


60535 مدخر (مُ دَّ خَ) [ ع . ] (اِمف .) اندوخته شده، پس انداز شده . 1


60536 مدخل (مَ خَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - راه داخل شدن . ج . مداخل . 2 - محل درآمد. 1


60537 مدخل (مُ خِ) [ ع . ] (اِفا.) داخل کننده، درآورنده . 1


60538 مدخنه (مِ خَ نَ) [ ع . مدخنة ] (اِ.) جای بخور، بوی سوز، مجمر. 1


60539 مدخول (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) داخل شده، درآورده شده . 2 - (اِ.) جایی که چیزی در آن داخل شده باشد. 3 - (ص .) کسی که در عقل وی فساد بود. 4 - لاغر. ج . مدخولین . 1


60540 مدد (مَ دَ) [ ع . ] (اِ مص .) یاری، دستگیری . 1


60541 مددکار [ ع - فا. ] (اِ.) 1 - یاری دهنده . 2 - مددکار اجتماعی . 1


60542 مدر (مَ دَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کلوخ، گل سخت . 2 - روستا، ده . 1


60543 مدر (مُ د) [ ع . ] (اِ.) ادرار آور. 1


60544 مدرار (مِ) [ ع . ] (ص .) بسیار ریزنده، بسیار بارنده . 1


60545 مدرب (مُ دَ رَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آن که به کاری عادت کرده کردن . 2 - ورزیده مجرب . 3 - گرفتار. 1


60546 مدرج (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) جای رفتن و گذشتن . ج . مدارج . 1


60547 مدرج (مُ دَ رَّ) [ ع . ] (اِ مف .) درجه دار، پله پله شده . 1


60548 مدرجه (مَ رَ جَ یا جِ) [ ع . مدرجة ] (اِ.) 1 - راه . 2 - وسیله و روشی که برای ترقی شخصی به کار رود. 1


60549 مدرس (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) جای درس گفتن . 1


60550 مدرس (مُ دَ رِّ) [ ع . ] (اِ فا.) معلم . 1


60551 مدرسه (مَ رَ س ) [ ع . مدرسة ] (اِ.) محل درس دادن و علم آموختن . ج . مدارس . 1


60552 مدرن (مُ د) [ فر. ] (اِ.) تازه، باب روز. 1


60553 مدرنیزه (مُ د ز) [ انگ . ] (ص .) مجهز یا نوسازی شده با وسیله ها، اسباب های سبک با کاربرد امروزی . 1


60554 مدرنیست (مُ د) [ انگ . ] (ص .) نوگرا (فره ). 1


60555 مدرنیسم (مُ د) [ فر. ] (اِ.) = مدرنیته : طرفداری از آن چه نو و بدیع باشد، راه و رسم جدید. 1


60558 مدرک (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) دلیل، سند، مأخذ. ج . مدارک . ؛ مدرک تحصیلی نوشته ای رسمی که نشان می دهد شخصی دورة تحصیلی معینی را گذرانده است . ؛ مدرک ِ تخصصی نوشته ای که نشان می دهد شخصی تخصص در یک رشته عم لی یا فنی را گذارنده است . 1


60559 مدرکات (مُ رَ) [ ع . ] (اِمف .) [ ع . ] (اِمف .) جِ مدرکه ؛ آن چه از اشیا ادراک شود. 1


60560 مدرکه (مُ رِ کِ) [ ع . مدرکة ] (اِ.) ذهن، عقل، نیرویی در انسان که حقیقت چیزها با آن دریافت می شود. 1


60561 مدری (مِ ی ' ) [ ع . ] (اِ.)1 - شانه . 2 - سیخ . 3 - شاخ (آهو، گوزن و جز آن ها). 4 - تخت . 1


60562 مدعو (مَ عُ وّ) [ ع . ] (اِمف .) دعوت شده، خوانده شده . 1


60563 مدعی (مُ دَّ عا) [ ع . ] (اِمف .) دعوی کرده شده، ادعا کرده شده . 1


60564 مدعی (مُ دَّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خواهان . 2 - ادعا - کننده . 1


60565 مدغم (مُ غَ) [ ع . ] (اِمف .) ادغام شده، حرفی که در حرف دیگر همجنس یا قریب المخرج داخل شود و یک حرف مشدد تلفظ گردد. مثلاً دال در «مدت ». 1


60566 مدفع (مَ فَ) [ ع . ] (اِ.) جای گرد آمدن آب، مجرای آب . ج . مدافع . 1


60567 مدفن (مَ فَ) [ ع . ] (اِ.) گور، جای دفن . 1


60568 مدفوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دفع شده، رانده شده . 2 - گُه، نجاستی که از مقعد انسان خارج شود. 1


60569 مدفون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دفن شده، به خاک سپرده شده . 1


60570 مدقق (مُ دَ قِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - باریک گردانیدن . 2 - کار دقیق کننده . 3 - نکته های دقیق پیدا کننده . 1


60571 مدقوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کوفته شده . 2 - لاغر و باریک . 3 - آن که مرض دق دارد. 1


60572 مدل (مُ د لّ) [ ع . ] (اِفا.) دلالت کننده، راهنما. 1


60573 مدل (مُ د) [ فر. ] (اِ.) 1 - نمونه، سرمشق، الگو. 2 - هر چیز و هر کس اعم از مجسمه و انسان و غیره که در برابر هنرمند قرار گیرد تا از روی آن نقاشی کند یا مجسمه بسازد. 1


60574 مدلس (مُ دَ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که عیب کالای خود را از خریداران پنهان کند. 2 - خدعه کننده . 3 - کسی که خود را مقدس جلوه دهد و نباشد. 1


60575 مدلل (مُ دَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) با دلیل آورده شده، دارای دلیل . 1


60576 مدلهم (مُ لَ هِ) [ ع . ] (اِفا. ص .)1 - سیاه، تاریک . 2 - شب تاریک . 1


60577 مدلول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دلالت کرده شده، رهنمون شده . 1


60578 مدمج (مُ دَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) سخت محکم در آمده در چیزی . 1


60579 مدمر (مُ دَ مِّ) [ ع . ] (اِفا.) هلاک کننده، دمار برآورنده . 1


60580 مدمغ (مُ دَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - غذای چرب کرده شده . 2 - در فارسی : کسی که دماغ (تکبر) و نخوت دارد؛ پرنخوت، متکبر. 1


60581 مدن (مُ دُ) [ ع . ] (اِ.) جِ مدینه ؛ شهرها. 1


60582 مدنگ (مَ دَ) (اِ.) 1 - کلید، دندانة کلید. 2 - قفل، کلون . 1


60583 مدنی (مَ دَ یّ) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - شهرنشین . 2 - آیاتی که در مدینه بر پیامبر (ص .) نازل شد. 1


60584 مدنیت (مَ دَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) شهر - نشینی، تمدن . 1


60585 مدهش (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) وحشت آور، هراسناک . 1


60586 مدهن (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) چاپلوس، متملق . 1


60587 مدهن (مُ دَ هَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) چرب کرده . 2 - به روغن طلا کرده . 3 - (ص .) چرب . 1


60588 مدهوش (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بیهوش، سرگشته . 1


60589 مدهون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - روغن مالیده . 2 - چرم، چرم رنگ شده . 1


60590 مدور (مُ دَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) گرد، دایره ای . 1


60591 مدون (مُ دَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) تدوین شده، گردآورده شده . 1


60592 مدیتیشن (مِ تِ ش ) [ انگ . ] (اِمص .) نوعی روش تمرکز که هدف آن به دست آوردن آرامش و اصلاح کیفیات روانی است . 1


60594 مدیحه (مَ حِ) [ ع . مدیحة ] (اِ.) ستایش . ج . مدایح . 1


60595 مدیحه سرا ( مدیحه سرا . سَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) آن که عادت یا گرایش به سرودن مدیحه دارد، مدیحه گو. 1


60596 مدید (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کشیده شده، دراز، طولانی . 2 - نام یکی از بحور شعر بر وزن فاعلاتن فاعلن فاعلاتن . 1


60597 مدیر (مُ) [ ع . ] (اِفا.) اداره کننده . ؛ مدیر عامل مدیری که از طرف هیئت مدیره برای ادارة امور جاری شرکت تعیین می شود. ؛ مدیر کل مدیری که امور یک ادارة کل در یک وزارتخانه یا مؤسسة بزرگ به عهده اوست . ؛ مدیر مسئول کسی که در مورد شغل یا فعالیت معینی مسئول پاسخگویی نزد مقام های دولتی است . 1


60598 مدیریت (مُ یَّ) [ ع . ] 1 - (مص جع .) مدیر بودن، مدیری . 2 - علم و هنر متشکل کردن، همآهنگ کردن . 1


60599 مدینه (مَ نِ) [ ع . مدینة ] (اِ.) شهر. ج . مدن، مداین . ؛ مدینه ی فاضله آرمان شهر. 1


60600 مدیوم (مِ یُ) [ فر. ] (اِ.) واسطه، شخصی که واسطة احضار ارواح شود. 1


60601 مدیون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) قرض دار، بدهکار. 1


60602 مذاب (مُ) [ ع . ] (اِمف .) گداخته شده، آب شده . 1


60603 مذاق (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - طعم، مزه . 2 - محل قوة ذائقه . 3 - اندام چشایی . 1


60604 مذال (مُ) [ ع . ] (اِمف .) دامن داده . 1


60607 مذاکره (مُ کِ رِ) [ ع . مذاکرة ] (مص ل .) گفتگو کردن دربارة کاری یا امری . 1


60608 مذبح (مَ بَ) [ ع . ] (اِ.) جای قربانی کردن، کشتارگاه . ج . مذابح . 1


60609 مذبذب (مُ ذَ ذَ) [ ع . ] (اِمف .) در تردید و شک افتاده . 1


60610 مذبذب (مُ ذَ ذ) [ ع . ] (اِفا.) مردُد، دو دل . 1


60611 مذبوح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) گلو بریده، کشته شده، ذبح شده . 1


60612 مذعان (مِ) [ ع . ] (ص .) منقاد، مطیع . 1


60613 مذل (مُ ذ لِّ) [ ع . ] (اِفا.) خوار دارنده . 1


60614 مذلت (مَ ذَ لَّ) [ ع . مذلة ] (اِمص .) خواری، ذلیلی . 1


60615 مذمت (مَ ذَ مَّ) [ ع . مذمة ] (اِمص .) نکوهش، سرزنش . 1


60616 مذموم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نکوهیده، سرزنش شده . 1


60617 مذنب (مُ نِ) [ ع . ] (اِفا.) گناهکار. 1


60618 مذهب (مَ هَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دین، آیین . 2 - راه، روش . ج . مذاهب . 1


60619 مذهب (مُ ذَ هَّ) [ ع . ] (اِمف .) زر اندود شده . 1


60620 مذهبی (مَ هَ) [ ع . ] (ص .) 1 - مربوط یا منسوب به مذهب . 2 - دیندار مؤمن و معتقد به مذهب . 1


60621 مذوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) چشیده شده . 1


60622 مذکر (مُ ذَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به یاد آورنده . 2 - وعظ کننده، واعظ . 1


60623 مذکر (مُ ذَ کَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نر. 2 - مربوط یا متعلق به جنس نر. 1


60624 مذکور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ذکر شده، یاد شده . 1


60625 مذیل (مُ ذَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - دامن دار. 2 - کتاب یا رساله ای که در ذیل آن شرح داشته باشد. 1


60626 مذیل (مَ ذَ یِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کسی که دامن جامه را بلند سازد. 2 - آنکه بر مطلبی یا کتابی ذیلی نویسد. 1


60627 مر ( مر .) [ په . ] (اِ.) 1 - پیمانه، اندازه . 2 - شماره، حساب . 1


60629 مر (مَ رّ) [ ع . ] (مص ل .) گذشتن، گذشتن بر چیزی . 1


60630 مر (مَ) (حر.) 1 - به معنی برای . 2 - گاهی زائد است و تنها برای زینت کلام می آید. 1


60631 مرء (مَ) [ ع . ] (اِ.) مرد، رجل . 1


60632 مرآت (مِ) [ ع . مرآة ] (اِ.) آ ی ینه . ج . مرایا، مرائی . 1


60634 مرئوس (مَ) [ ع . مرؤوس ] (اِمف .) زیردست، کسی که زیر دست رئیس کار می کند. 1


60635 مرئی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) نمایان، پدیدار. 1


60636 مرا (مَ) (ضم .+ علامت مفعول و غیره ) من را، آن را در موارد ذیل آید: 1 - به صورت مفعول . 2 - به صورت مسندالیه . 3 - به معنی «برای من ». 1


60637 مراء (مِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ستیزه کردن، جدال کردن . 2 - (اِ.) جدال، ستیزه . 1


60638 مرائی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) ریاکار، متظاهر. 1


60639 مرابح (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) سود گیرنده، ربح گیرنده ؛ ج . مرابحین . 1


60640 مرابحه (مُ ب حِ) [ ع . مرابحة ] (مص م .) 1 - سود دادن، نفع دادن . 2 - ربح گرفتن . 1


60641 مرابض (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) ج مربض . 1 - مأوای گوسفندان به شب . 2 - مأوای سباع مانند شیر و گرگ . 1


60642 مرابط (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - رابطه دارنده . 2 - مواظب و ملازم سرحد. 3 - مروج ایمان . 1


60643 مرابطه (مُ بَ طَ یا طِ) [ ع . مرابطة ] (مص ل .) 1 - با هم رابطه داشتن . 2 - مداومت و مواظبت کردن . 1


60644 مرابع (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ مَربَع . منازل، جای اقامت . 1


60645 مرات (مَ رّ) [ ع . ] (اِ.) جِ. مرة ؛ دفعه ها، مرتبه ها. 1


60646 مراتب (مَ تِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرتبه . 1


60647 مراتع (مَ تِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرتع ؛ چراگاه ها. 1


60648 مراثی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرثیه . 1


60649 مراجع (مُ جِ) [ ع . ] (اِفا.) در تداول فارسی به معنای مراجعه کننده، رجوع کننده . ج . مراجعین . 1


60650 مراجع (مَ جِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرجع . ؛ مراجع تقلید مجتهدانی که مردم از آنان در احکام شرعی تقلید کنند. ؛ مراجع قانون منابعی که قوانین از آن ها اقتباس و استنباط شده است . ؛ مراجع قانونی مؤسسات و اداراتی که بر طبق قانون برای مراجعة افراد به منظور تنظیم روابط افراد با همدیگر و روابط افراد با دولت تأسیس شده اند. 1


60651 مراجعه (مُ جَ عَ یا عِ) [ ع . مراجعة ] (مص ل .) رجوع کردن، بازگشتن، رفتن به جایی یا نزد کسی برای انجام کاری . 1


60652 مراحل (مَ حِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرحله ؛ منزل ها، مرحله ها. 1


60653 مراحل نشین (مَ حِ. نِ) [ ع - فا. ] 1 - (ص فا.) مسافر. 2 - هر یک از سیارات هفتگانه . 1


60654 مراحم (مَ حِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرحمت . 1


60655 مراد (مُ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - منظور، مقصود. 2 - خواسته، اراده شده . 1


60656 مرادف (مُ د) [ ع . ] (اِفا.) هم معنی . 1


60657 مرادفت (مُ د فَ) [ ع . مرادفة ] (مص ل .) پشت سر و ترک کسی سوار شدن . 1


60658 مرار (مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرة ؛ دفعه ها، مرتبه ها. 1


60659 مرارت (مَ رَ) [ ع . ] (اِمص .) تلخی . 1


60660 مراسل (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) نامه فرستنده ؛ ج . مراسلین . 1


60716 مرتشی (مُ تَ) [ ع . ] (اِ فا.) رشوه گیرنده . 1


60661 مراسله (مُ س لِ) [ ع . مراسلة ] 1 - (مص ل .) به هم نامه نوشتن، نامه فرستادن . 2 - (اِ.) نامه، مکتوب . ج . مراسلات . 1


60662 مراسم (مَ س ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرسوم . 1


60663 مراضعه (مُ ضَ عَ یا ض عِ) [ ع . مراضعة ] (مص . م ) شیر دادن . 1


60664 مراعات (مُ) [ ع . مراعاة ] (مص ل .) رعایت یکدیگر را کردن . ؛ مراعات النظیر در علم بدیع آوردن کلماتی که به گونه ای با یکدیگر مناسبت و ارتباط داشته باشند. 1


60665 مراعی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرعی . 1


60666 مراعی (مُ) [ ع . ] (اِفا.) مراعات کننده . 1


60667 مراغه (مَ غَ یا غ ) [ ع . مراغة ] (اِ.) جای غلتیدن ستوران . 1


60668 مراغه کردن ( مراغه کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) به خاک غلتیدن . 1


60669 مرافدات (مُ فَ یا فِ) [ ع . مرافداة ] (مص م .) معاونت کردن، یاری کردن . 1


60670 مرافعه (مُ فِ عَ یا عِ) [ ع . مرافعة ] (مص ل .) نزاع کردن، درگیر شدن . 1


60671 مرافق (مَ فِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرفق ؛ آرنج ها. 1


60672 مرافقه (مُ فَ قَ یا قِ) [ ع . ] (مص ل .) دوست شدن، همراه شدن . 1


60673 مراقب (مُ قِ) [ ع . ] (اِ فا.) نگهبان، مراقبت کننده . 1


60674 مراقبت (مُ قِ بَ) [ ع . مراقبة ] (مص . ل .) 1 - نگاهبانی . 2 - دیده بانی کردن . 1


60675 مراقبه (مُ قِ ب یا قَ بَ) [ ع . مراقبة ] (مص م .) 1 - مواظبت کردن . 2 - نگاهبانی کردن . 1


60676 مراقد (مَ قِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرقد. 1


60677 مراقی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرقاة . هر ابزاری که با آن بالا روند مانند: نردبان، پله . 1


60678 مرال (مَ یا مِ) [ تر. ] (اِ.) آهو، غزال . 1


60679 مرام (مَ) [ ع . ] (اِ.) هدف، مقصود. 1


60680 مرامات (مُ) [ ع . مراماة ] (مص - م .) همدیگر را تیر انداختن . 1


60681 مراهق (مُ هِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پسر نزدیک به بلوغ . 2 - کسی که آخر وقت نماز خواند. 1


60682 مراهنه (مُ هِ نِ) [ ع . مراهنة ] (اِمص .) 1 - گرو - گذاری . 2 - شرط بندی . 1


60683 مراوده (مُ وِ د) [ ع . مراودة ] (مص ل .) دوستی و آمد و شد داشتن . 1


60684 مراوغت (مُ وَ غَ) [ ع . مراوغة ] (مص ل .) 1 - عیب جویی کردن . 2 - کشتی گرفتن، زو ر آزمایی کردن . 3 - یکدیگر را فریب دادن . 1


60685 مراکب (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرکب . 1


60686 مراکردن (مِ کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - پیکار کردن، جدال کردن . 2 - کوس برابری زدن . 1


60687 مراکز (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرکز. 1


60688 مرایا (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرآة . 1


60689 مربا (مُ رَ بّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) تربیت شده . 2 - (اِ.) نوعی خوردنی شیرین که از انواع میوه ها یا پوست مرکبات با شکر تهیه می شود. 1


60690 مربح (مُ رَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) سود ده، نفع بخش، پُرسود. 1


60691 مربط (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) جای بستن . 1


60692 مربع (مُ رَ بَّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چهارگوش . 2 - متوازی الاضلاعی که چهار ضلعش با هم برابر و زاویه هایش قائمه باشند. 1


60693 مربع نشستن ( مربع نشستن . نِ شَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) چهارزانو نشستن . حالتی از نشستن برای مهتران و بزرگان که زیردستان در مقابلشان دو زانو می نشستند. 1


60694 مربوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - پرورده شده . 2 - بنده، عبد، مملوک ؛ ج . مربوبین . 1


60695 مربوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بسته شده، وابسته، دارای پیوند. 1


60696 مربی (مُ رَ بّ) [ ع . ] (اِفا.) پرورش دهنده . 1


60697 مربی (مُ رَ ب با) [ ع . ] (اِمف .) تربیت شده . 1


60698 مرت (مَ رَّ) [ ع . مرة ] (اِ.) یک بار، یک دفعه . ج . مرات، مرار. 1


60699 مرتاب (مُ) [ ع . ] (اِفا.) آن که در شک و تردید باشد. 1


60700 مرتاح (مُ) [ ع . ] (ص .) بانشاط، شادان، مسرور. 1


60701 مرتاض (مُ) [ ع . ] (اِفا.) ریاضت کش، ریاضت کشیده . 1


60702 مرتب (مُ رَ تَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بانظم و ترتیب . 2 - ترتیب داده شده . 1


60703 مرتباً (مُ رّ تَّ بَ نْ) [ ع . ] (ق .) 1 - با ترتیب و نظم . 2 - پی در پی، پشت سر هم . 1


60704 مرتبط (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) ربط داده شده، پیوسته . 1


60705 مرتبه (مَ تَ بَ یا ب) [ ع . مرتبة ] (اِ.) پایه، منزلت . ج . مراتب . 1


60706 مرتبه دار ( مرتبه دار . ) [ ع - فا. ] (ص فا.) صاحب منصب، صاحب مقام، مأمور تشریفات . 1


60707 مرتجع (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بازگشت کننده . 2 - کهنه پسند. 1


60708 مرتجل (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) شعر یا سخنی که بی تأمل گفته شود. 1


60709 مرتجلاً (مُ تَ جِ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) بدون تفکر و تأمل سخن گفتن . 1


60710 مرتحل (مُ تَ حِ) [ ع . ] (اِفا.) کوچ کننده، راهی شونده . 1


60711 مرتد (مُ تَ دّ) [ ع . ] (اِفا.) برگشته از دین . 1


60712 مرتدع (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) باز ایستنده از کاری . 1


60713 مرتزق (مُ تَ زَ) [ ع . ] (اِمف .) هرچیز که از آن روزی خورند. 1


60714 مرتسم (مُ تَ سَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - منقش . 2 - زردوزی شده . 3 - مرسوم . 1


60715 مرتسم (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِفا.) نقش گیرنده، نفش پذیر. 1


60717 مرتضوی (مُ تَ ضَ) (ص نسب ) 1 - منسوب به مرتضی (عموماً). 2 - منسوب به مرتضی علی (ع ). 1


60718 مرتضی (مُ تَ ضا) [ ع . ] (اِمف .) پسندیده و برگزیده . 1


60719 مرتع (مَ تَ) [ ع . ] (اِ.) چراگاه . ج . مراتع . 1


60720 مرتعب (مُ تَ ع ) [ ع . ] (اِفا.) ترسنده، ترسان، خایف ؛ ج . مرتعبین . 1


60721 مرتعش (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) لرزان، لرزنده، دارای ارتعاش . 1


60722 مرتغب (مُ تَ غِ) [ ع . ] (اِفا.) تشویق کننده، برانگیزاننده . 1


60723 مرتفع (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) بلند و رفیع، بلند شونده . 1


60724 مرتفع ساختن ( مرتفع ساختن . تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - برافراشتن، بلند کردن . 2 - برطرف کردن، از بین بردن، رفع شده . 1


60725 مرتقب (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِفا.) دیده بان، چشم به راه . 1


60726 مرتهن (مُ تَ هَ) [ ع . ] (اِمف .) گروگان، به رهن گرفته شده . 1


60727 مرتکب (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) انجام دهندة کاری ناروا. 1


60728 مرتکز (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) ثابت، مستقر، جایگزین . 1


60729 مرتیکه (مَ کِ) (اِ.) (عا.) = مردیکه : مرد (در مقام تحقیر و توهین به کار می رود). 1


60730 مرثیه (مَ یِ) [ ع مرثیة . ] (مص ل .) شعر یا سخنی که در مدح و سوگواری مرده خوانده شود. 1


60731 مرج (مَ) (اِ.) 1 - مرز. 2 - زمینی که کناره های آن را بلند ساخته در درون آن چیزی بکارند. 1


60732 مرج ( مرج .) [ ع . ] (مص م .) 1 - درهم و برهم کردن . 2 - ایجاد فساد کردن . 1


60733 مرج ( مرج .) [ معر. ] 1 - (اِ.) چراگاه . 2 - (مص م .) به چراگاه فرستادن چرنده . 3 - ( مرج .) (مص ل .) چریدن چرنده . 1


60734 مرجان (مَ) [ ع . ] (اِ.) نوعی از جانوران دریایی شبیه به گیاه که مانند گیاه به زمین نمی چسبد. 1


60735 مرجانه (مَ نِ) [ ع . مرجانة ] (اِ.) واحد مرجان ؛ مروارید کوچک . 1


60736 مرجب (مُ رَ جَّ) [ ع . ] (ص .) 1 - بزرگ و با هیبت . 2 - قربانی شده در ماه رجب . 1


60737 مرجح (مُ رَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) برتری داده شده، ترجیح داده شده . 1


60738 مرجز (مُ رَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کسی که برایش شعری در بحر رجز خوانده شده . 2 - سبک یکی از اقسام نثر و آن چنان است که کلمات دو عبارت هم وزن باشند نه هم سجع ؛ مق . نثر مسجع و نثر مرسل (عادی ). 1


60739 مرجع (مَ جَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - محل بازگشت، محل رجوع . ج . مراجع . 2 - شخص یا مقامی که می توان برای درخواستی به نزدش رفت . 3 - نوشته ای که برای به دست آوردن اطلاعاتی می توان به آن مراجعه کرد . ؛ مرجع تقلید مجتهدی که در موضوع های دینی از او پیروی می کنند. 1


60740 مرجعیت (مَ جَ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .) 1 - مرجع بودن . 2 - مرجع تقلید بودن، مجتهد. 1


60741 مرجل (مِ جَ) [ ع . ] (اِ.) دیگ . ج . مراجل . 1


60743 مرجو (مَ جُ وّ) [ ع . ] (اِمف .) امید داشته شده . 1


60744 مرجوح (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رجحان داده، برتری داده شده ؛ ج . مرجوحین . 1


60745 مرجوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) بازگشت شده . 1


60746 مرجوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سنگسار شده، رانده شده . 1


60747 مرح (مَ رَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - شادمان شدن . 2 - خرامیدن به ناز. 3 - تباه شدن . 1


60748 مرح (مَ رِ) [ ع . ] (ص .) متبختر از نشاط و فرح . 1


60749 مرحب (مَ حَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - فراخی، سعه . 2 - نامی است از نام های مردان . 1


60750 مرحبا (مَ حَ) [ ع . ] (شب جم .) آفرین ؛ کلمه ای که در تحسین استعمال می کنند. 1


60751 مرحل (مَ حَ) [ ع . ] (اِ.) آنجا که کوچ کنند؛ مسکن . 1


60752 مرحله (مَ حَ لَ یا لِ) [ ع . مرحلة ] (اِ.) منزل، منزلگاه . 1


60753 مرحله دار ( مرحله دار .) [ ع - فا. ] (ص فا.) نگهبان جاده ای که در میان دو منزلگاه واقع است . 1


60754 مرحمت (مَ حَ مَ) [ ع . مرحمة ] (اِمص .) مهربانی، لطف . 1


60755 مرحوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آمرزیده شده، مجازاً: شخص درگذشته . 1


60756 مرحومه (مَ مِ یا مَ) [ ع . مرحومة ] (اِمف .) مؤنث مرحوم . 1


60757 مرخشه (مَ رَ ش ) (ص .) نحس، شوم . 1


60758 مرخص (مُ رَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - اجازه داده شده . 2 - آزاد شده . 1


60759 مرخصی ( مرخصی .) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - اجازه، رخصت . 2 - آزادی . 3 - رهایی پس از خاتمة کار. 1


60760 مرخم (مُ رَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - کوتاه شده . 2 - کلمه ای که دنبالة آن بریده شده باشد. 1


60761 مرخی (مُ رَ خّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سست کننده . 2 - دارویی را گویند که به قوت حرارت و رطوبت خود قوام اعضای کثیفة المسام را نرم و مسامات آن را وسیع بگرداند تا آن که به سهولت و آسانی فضول مجتمعه و محتبسة در آن ها دفع شود، مانند ضماد شوید (شبت ) و بذر کتان . 1


60762 مرد (مَ رَ دّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بازگردانیدن . 2 - (اِمص .) رد، بازگشت . 1


60763 مرد (مُ) (اِمص .) مردن، مرگ . 1


60764 مرد (مَ) [ په . ] (اِ.) 1 - مقابل زن . ج . مردان . 2 - کنایه از: شجاع، دلیر، بخشنده . 1


60765 مرداب (مُ) (اِمر.) تالاب، آبگیر. 1


60811 مرس (مَ رَ) (ص .) میوة ترش و شیرین . 1


60766 مرداد (مُ) (اِ.) 1 - نام روز هفتم از هر ماه خورشیدی . 2 - نام ماه پنجم از سال خورشیدی . 3 - امشاسپند موکل بر گیاه . 1


60767 مردادگان ( مردادگان .) (اِمر.) روزمرداد (هفتم ) از ماه مرداد که ایرانیان باستان آن را جشن می گرفتند. 1


60768 مردار (مُ) [ په . ] (اِ.) 1 - لاشه . 2 - نجس، پلید. 1


60769 مرداس (مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سر، رأس . 2 - سنگ - کوب . 3 - سنگی که به ته چاه اندازند تا معلوم شود که آب دارد یا نه . 1


60770 مردانه (مَ نِ) 1 - (ص مر.) منسوب و مربوطه به مردان . 2 - (ق .) مانند مردان . 3 - شجاعانه، دلاورانه . 1


60771 مردانگی (مَ نِ) (حامص .) 1 - مرد بودن، رجولیت . 2 - دلیری، شجاعت . 3 - دارای خصوصیات خوب انسانی . 1


60772 مرداوژن (مَ اُ ژَ) (ص مر.) دلیر، نیرومند. 1


60773 مردد (مُ رَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) دودل . 1


60774 مردرند (مَ د رِ) (ص .) آدم زرنگ و حقه باز. 1


60775 مردف (مُ رَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) شعری که علاوه بر قافیه، ردیف هم داشته باشد. 1


60776 مردم (مَ دُ) [ په . ] (اِ.) 1 - انسان، آدمی . 2 - مردمک چشم . ج . مردمان . 1


60777 مردم سالاری ( مردم سالاری .) (اِمص .) نک دموکراسی . 1


60778 مردم شناسی ( مردم شناسی . ش )(حامص .) 1 - شناختن اخلاق و آداب مردمان . 2 - علمی است که انسان را در سلسلة حیوانات مورد مطالعه قرار می دهد و از نژادهای مخلف انسان و طرز زندگی و وضع اجتماعی مردم کشورها و اقالیم مختلف بحث می کند و آن در حقیقت تاریخ طبیعی انسان به شمار می رود. 1


60779 مردم پسند ( مردم پسند . پَ سَ) (ص .) موردپسند و توجه تودة مردم عادی و نه برگزیدگان جامعه، عوام پسند. 1


60780 مردمک (مَ دُ مَ) (اِمصغ .) سیاهی میان دایرة چشم . 1


60781 مردمی (مَ دُ) (ص .) وضع یا کیفیت داشتن رفتارها و منش های انسانی ؛ انسانیت . 1


60782 مردن (مُ دَ) [ په . ] (مص ل .) فوت شدن، از دنیا رفتن . 1


60783 مردنگی (مَ دَ) (اِ.) نوعی شیشة چراغ بزرگ و دهان گشاد که بر روی شمع یا چراغ می گذاشتند تا از وزش باد خاموش نشود. 1


60784 مردنی (مُ دَ) (ص .) 1 - نزدیک به مرگ . 2 - بسیار ضعیف و لاغر. 1


60785 مرده (مُ د) (اِمف .) بی جان، فوت شده . ج . مردگان . 1


60786 مرده خوار ( مرده خوار . خا) (ص فا.) 1 - لاشخور. 2 - کسی که برای خوردن غذا در مراسم ختم و عزاداری شرکت می کند. 1


60787 مرده ری ( مرده ری . رِ) (اِ مر.) = مردری : 1 - مرده ریگ، میراث . 2 - مجازاً پست، ناچیز، فرومایه . 1


60788 مرده ریگ ( مرده ریگ .) (اِمر.) میراث، ارث . 1


60789 مرده شور ( مرده شور .) (ص فا.) = مرده شوی : کسی که شغلش شستشو و غسل دادن مردگان است . 1


60790 مرده شوی خانه ( مرده شوی خانه . نِ) (اِمر.)= مرده - شورخانه : جایی که مرده شوی مرده را شست و شو و غسل دهد، غسال خانه . 1


60791 مردود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رد شده، طرد شده . 1


60792 مردکه (مَ د کِ) (اِمصغ .) = مرتیکه : مردک، برای توهین و تحقیر به کار می رود. 1


60793 مردگیران (مَ) (اِمر.) جشنی بود در ایران باستان که در پنج روز آخر اسنفدارماه بر پا می شد. در این پنچ روز زنان بر مردان مسلط بودند و هر آرزویی که می کردند تحقق می یافت ؛ از این رو آن را مردگیران گفتند. 1


60794 مردی (مَ) (حامص .) 1 - مرد بودن، رجولیت . 2 - آراستگی به صفات نیک انسانی . 3 - شجاعت، دلاوری . 4 - توانایی انجام امور جنسی را با زن داشتن . 1


60795 مرذول (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - ناکس، سفله . 2 - فرومایه، پست . 1


60796 مرز (مُ) (اِ.) مقعد. سوراخ مقعد. 1


60797 مرز (مَ) [ په . ] (اِ.) سرحد، کناره . 1


60798 مرز ( مرز .) (اِ.) شرابی که از گندم و گاورس و جو سازند، بوزه . 1


60799 مرز و بوم (مَ زُ) (اِمر.) مملکت، کشور. 1


60800 مرزاب (مِ) [ معر. ] (اِ.) ناودانی که آب جمع شده در کشتی به وسیلة آن به دریا ریزد. 1


60801 مرزبان (مَ) (اِمر.) نگهبان مرز. 1


60802 مرزبندی ( مرزبندی . بَ) (حامص .) تقسیم کردن زمین کشاورزی به قطعات مختلف . 1


60803 مرزغان (مَ زَ) (ا.) جهنم، دوزخ . مرزغن و مرغزن هم گفته شده . 1


60804 مرزنده (مُ زَ دَ یا د) (ص فا.) جماع کننده ؛ ج . مرزندگان . 1


60805 مرزنگوش (مَ زَ) (اِ.) = مرزنجوش : گیاهی است سبز و خوشبو با شاخه های بلند و گل های کبود و برگ هایی که مانند گوش موش است . 1


60806 مرزه (مَ ز) (اِ.) گیاهی است یکساله از تیرة نعناعیان که دارای ساقه های متعدد و به رنگ مایل به قرمز است . برگ های آن نرم و متقابل و تقریباً بدون دمبرگ و باریک و نوک تیز و پوشیده از کرک و دارای تارهای غده ای فراوان اسانس دار است . این گیاه در ایران جزو سبزی های خوراکی است . 1


60807 مرزو (مَ) (اِ.) زمینی است که برای زراعت آماده کرده باشند. 1


60808 مرزوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) روزی داده شده . 1


60809 مرزیدن (مَ یا مُ رَ) (مص ل .) جماع کردن . 1


60810 مرزیده (مَ یا مُ دَ یا د) (اِمف .) کسی که با او جماع کرده باشند؛ ج . مرزیدگان . 1


60814 مرس (مُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - سیستم تلگراف الکترومغناطیسی که از علایم قراردادی خط و نقطه استفاده می کند و به نام مخترع آن ساموئل مرس معروف است . 2 - الفبای مُرس . 1


60815 مرسل (مُ سَ) [ ع . ] (اِمف .) فرستاده شده . 1


60816 مرسل (مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) فرستنده ؛ ج . مرسلین . 1


60817 مرسله (مُ سَ لِ) [ ع . مرسلة ] 1 - (اِمف .) فرستاده شده . 2 - (اِ.) گوشواره . 1


60818 مرسوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آنچه رسم شده، معمول . 2 - فرمان، دستور. 3 - در فارسی جیره، مواجب . 1


60819 مرسی (مِ) [ فر. ] (فعل .) متشکرم، ممنونم . 1


60820 مرش (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خراشیدن . 2 - لمس کردن با انگشت . 3 - (اِ.) خراش . 4 - زمینی که باران سطح آن راخراشیده باشد. 1


60821 مرشح (مُ رَ شَّ) [ ع . ] (اِمف .) تربیت شده، ادب یافته . 1


60822 مرشد (مُ ش ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) راهنما، هدایت کننده . 2 - (اِ.) در تصوف کسی که تربیت و ریاست گروهی از صوفیان را به عهده دارد. 3 - کسی که به هنگام ورزش ورزشکاران باستانی در زورخانه آنان را راهنمایی کند. 4 - لقبی برای شعبده باز و معرکه گیر. 1


60823 مرصاد (مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کمین گاه . 2 - رصدخانه . 1


60824 مرصد (مَ صَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - رصدخانه . 2 - کمین گاه . ج . مراصد. 1


60825 مرصع (مُ رَ صَّ) [ ع . ] (اِمف .) جواهرنشان، به جواهر آراسته . 1


60826 مرصع خوانی ( مرصع خوانی . خا) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - تمهید قصه خوانی . 2 - خوش سخنی . 1


60827 مرصود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - انتظار کشیده شده . 2 - ستاره ای که در رصدخانه حرکات و اوضاعش ضبط شده است . 1


60828 مرصوص (مَ) [ ع . ] (اِمف .) استوار، محکم . 1


60829 مرض (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) ناخوشی، بیماری . ج . امراض . 1


60830 مرضات (مَ) [ ع . مرضاة ] (مص ل .) از کسی خوشنود بودن . 1


60831 مرضی (مَ ضا) [ ع . ] (اِ.) جِ مریض ؛ بیماران . 1


60832 مرضی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) مطبوع، موردپسند. 1


60833 مرطوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نم دار، نمور. 1


60834 مرع (مَ) [ ع . ] (اِ.) زمین گیاه دار. 1


60835 مرعوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ترسیده . 1


60836 مرعی (مَ عا) [ ع . ] (اِ.) چراگاه . ج . مراعی . 1


60837 مرعی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) مراعات شده، ملاحظه شده . 1


60838 مرغ (مَ) [ معر. ] (اِ.) 1 - گیاهی است از تیرة گندمیان که علفی و پایا است و دارای ساقة زیرزمینی افقی و گره داری است که از محل هر گره ریشه های کوچک خارج می شود. سرعت انتشار این گیاه بسیار زیاد است . این گیاه برگ های دراز نوک تیز و غلاف دار به رنگ سبز یا غبارآلود دارد. قسمت مورد استفادة دارویی این گیاه ساقة زیرزمینی آن است که به غلط ریشه خوانده می شود. 2 - سبزه، چمن (وحشی ). 1


60839 مرغ (مُ) [ په . ] (اِ.) پرنده . ج . مرغان . به طور عام نام هر جانور بالدار پرندة تخم گذار که بدنش از پر پوشیده شده باشد. مق خروس . ؛قاطی مرغ ها شدن کنایه از: ازدواج کردن، زن گرفتن . ؛ مرغ یک پا دارد کنایه از: روی حرف و نظر خود ایستادن، یکدنگی، لجبازی . ؛مثل مرغ سرکنده کنایه از: بسیار بی قرار و ناآرام . 1


60840 مرغ حق ( مرغ حق حَ قُ) [ فا - ع . ] نوعی جغد که در شب برای شکار از لانة خود خارج می شود و صدایش شبیه کلمة «حق » است . 1


60841 مرغ سحر (مُ غ . سَ حَ) [ فا - ع . ] (اِمر.) بلبل، هزاردستان . 1


60842 مرغ سقا ( مرغ سقا ِ سَ قُ) [ فا - ع . ] (اِمر.) مرغی است با پرهای سفید و منقار دراز که در آب شنا می کند و در زیر گردنش کیسه ای است که می تواند 10 لیتر آب را در خود جا دهد و گاهی هم ماهی های شکار شده را در آن ذخیره می کند. 1


60843 مرغ سلیمان ( مرغ سلیمان ِ سُ لَ) (اِمر.) هدهد، شانه به سر. 1


60844 مرغ شب آویز ( مرغ شب آویز ِ شَ) (اِمر.) چوک، مرغ حق، پرنده ای است شبیه جغد که خود را از درخت آویزان می کند و پی درپی فریاد می کشد. 1


60845 مرغ عیسی ( مرغ عیسی ِ سا) (اِمر.) شب پره، خفاش . 1


60846 مرغ چمن (مُ غِ چَ مَ) (اِمر.) بلبل . 1


60847 مرغابی (مُ) (اِ.) 1 - تیره ای از پرندگان راستة غازسانان . 2 - پرندة مهاجر از همین تیره که گونه های متفاوت دارد. 3 - اردک . 1


60848 مرغانه (مُ نِ) (اِ.) تخم مرغ . 1


60849 مرغب (مُ رَ غِّ) [ ع . ] (اِفا.) ترغیب کننده، مشوق ؛ ج . مرغبین . 1


60850 مرغب (مُ رَ غَّ) [ ع . ] (اِمف .) ترغیب شده، تشویق شده . 1


60851 مرغزار (مَ) (اِمر.) سبزه زار، چمن زار. 1


60852 مرغزن (مَ زَ) (اِ.) گورستان، قبرستان . 1


60853 مرغوا (مَ یا مُ) (اِمر.) فال بد، نفرین . مقابل مروا. 1


60854 مرغوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پسندیده، مورد قبول . 1


60855 مرغول (مَ) [ ع . ] (ص .) پیچیده، زلف پیچیده و مجعد. 1


60856 مرغوله (مَ لِ) [ ع . مرغولة ] (اِمف .) طرُة دستار، موی پیشانی . 1


60857 مرفق (مَ فَ) [ ع . ] (اِ.) آن چه که از آن سود برند. 1


60858 مرفق (مِ فَ یا مَ فِ) [ ع . ] (اِ.) آرنج . ج . مرافق . 1


60859 مرفه (مُ رَ فَّ) [ ع . ] (اِمف .) آسوده، در رفاه و آسایش . 1


60860 مرفوع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - رفع شده، برداشته شده . 2 - کلمة عربی که آخر آن حرکت ضمه داشته باشد. 1


60861 مرفین (مُ) [ فر. ] (اِ.) مسکنی قوی برای تسکین درد که استعمال آن اعتیاد می آورد. 1


60862 مرق (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نیزه زدن . 2 - کندن پشم از پوست . 3 - (اِ.) پشم و پوست بو گرفته . 1


60863 مرقات (مِ) [ ع . مرقاة ] (اِ.) 1 - پلکان . 2 - نردبان . 1


60864 مرقبه (مَ قَ ب یا بَ) [ ع . مرقبة ] (اِ.) جای دیده بان بربلندی . 1


60865 مرقد (مَ قَ) [ ع . ] (اِ.) خوابگاه، آرامگاه، به ویژه آرامگاه امام، قدیس یا شخصیت روحانی . ج . مراقد. 1


60866 مرقع (مُ رَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) جامة وصله دار، جامه ای که از تکه پارچه های دوخته شده درست شده باشد، خرقه، خرقه ای که وصله های چهارگوش داشته باشد. 1


60868 مرقم (مُ رَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) رقم شده، نگاشته . 1


60869 مرقوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده . 1


60870 مرقومه (مَ مَ یا مِ) [ ع . مرقومة ] (اِمف .) نوشته، نامه . نک مرقوم . 1


60871 مرمت (مَ رَ مَّ) [ ع . مرمة ] (اِمص .) تعمیر و اصلاح هرچیز. 1


60872 مرمد (مُ مَ) [ ع . ] (ص .) کسی که چشم درد دارد. 1


60873 مرمر (مَ مَ) [ یو. لا. ] (اِ.) یکی از اشکال طبیعی کربنات کلسیم است . در اصطلاح معماری به هر نوع سنگ آهک متراکم صیقل پذیر مرمر گفته می شود و دارای اقسام مختلف است و به رنگ های زرد، سبز، ارغوانی، قرمز، خاکستری و رگه دار دیده می شود. 1


60874 مرموز (مَ) [ ع . ] (اِمف .) رمزدار، پوشیده . 1


60875 مرموق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) موردنظر قرار داده شده، نگریسته شده . 1


60876 مرمی (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پرتاب شده . 1


60877 مرنو (مِ نُ) (اِصت .) (عا.) صدای گربه (خاصه صدایی که گربه در هنگام مست شدن و طلب جنس مخالف برآورد). 1


60878 مرنو کشیدن ( مرنو کشیدن . کِ دَ) (مص ل .) صدا برآوردن گربه (خصوصاً به هنگام مستی شهوت ). 1


60879 مره (مَ رِّ) [ ع . مرة ] 1 - (مص م .) یک بار کاری را انجام دادن . 2 - (اِ.) یک دفعه، یک مرتبه . 1


60880 مرهم (مَ هَ) (اِ.) هر دارویی که روی زخم بگذارند تا بهبود یابد. ج . مراهم . 1


60881 مرهون (مَ هُ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) گرو گذاشته شده . 2 - (اِ.) گروگان . 1


60882 مروا (مُ) [ په . ] (اِ.) فال نیک، دعای خیر. مقابل مرغوا. 1


60883 مروارید (مُ) [ په . ] (اِ.) گوهری است سفید و درخشان که درون صدف مروارید به وجود می آید و در جواهرسازی مصرف می شود. به رنگ سیاه و زرد نیز یافت می شود و نوع سفید آن مرغوب تر است . 1


60884 مروای نیک (مُ یِ) (اِ.) نام لحنی از سی لحن باربد. 1


60885 مروت (مُ رُ وَّ) [ ع . ] (مص نسب .) جوانمردی، مردانگی . 1


60886 مروج (مُ) [ ع . ] (اِ.) جِ مرج ؛ چمن زارها. 1


60887 مروج (مُ رَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) رواج داده، ترویج شده . 1


60888 مروج (مُ رَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) رواج دهنده، ترویج کننده . 1


60889 مروح (مُ رَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) راحت کننده، آسایش دهنده . 1


60890 مروح (مُ رَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) راحت داده، خوشی داده شده . 1


60891 مروحه (مِ وَ حَ یا حِ) [ ع . مروحة ] (اِ.) بادبزن . ج . مراوح . 1


60892 مرود (مُ) (اِ.) امرود، گلابی . 1


60893 مرود (مِ رْ وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - میل سرمه . 2 - آهن حلقة لگام . 1


60894 مرور (مُ) [ ع . ] (مص ل .) گذشتن، گذر کردن . 1


60895 مروسیدن (مُ رُ دَ) (مص م .) عادت کردن به چیزی . 1


60896 مروق (مُ) [ ع . ] (مص ل .) خارج گردیدن از دین و آیین . 1


60897 مروق (مُ رَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) پالوده شده، صاف شده . 1


60898 مروق (مُ رَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - صاف کننده . 2 - رواق سازنده، معمار. 1


60899 مروی (مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) روایت شده، نقل شده . 1


60900 مرکب (مَ کَ) [ ع . ] (اِ.) هر آن چه بر آن سوار شوند. 1


60901 مرکب (مُ رَ کَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) ترکیب شده، آمیخته شده . 2 - ماده ای سیاه رنگ که از دوده و مواد دیگر به دست می آید و از آن برای نوشتن و چاپ استفاده می شود. 1


60902 مرکبات (مُ رَ کَّ) [ ع . ] (اِ.) به درختان پرتقال، نارنج، نارنگی و لیمو گفته می شود. 1


60903 مرکز (مَ کَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - میان، وسط . 2 - میان دایره، نقطة وسط دایره . ج . مراکز. 3 - محل اصلی و فراوانی چیزی . 4 - محل، مقام . 5 - پایتخت . 1


60904 مرکزیت (مَ کَ یَّ) [ ازع . ] (مص جع .) 1 - مرکز بودن . 2 - تمرکز و تجمع امور در یک محل . 1


60905 مرکن (مِ کَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای شست و شوی لباس . 2 - تغار بزرگ . 1


60906 مرکوب (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) سواری کرده شده . 2 - (اِ.) آنچه بر آن سوار شوند مانند اسب و قاطر و غیره . 1


60907 مرکور (مِ) [ فر. ] (اِ.) سیماب، جیوه . 1


60908 مرکورکرم (مَ کُ کُ رُ) [ انگ . ] (اِ.) داروی جیوه دار دارای بلورهای سبز رنگین کمانی که محلول آن سرخ رنگ است و به عنوان میکرب کش کاربرد دارد. 1


60909 مرکوز (مَ) [ ع . ] (اِمف .) برقرار، مستحکم . 1


60910 مرگ (مَ) [ په . ] (اِ.) مردن، فوت، قطع حیات، از بین رفتن زندگی . 1


60911 مرگبار ( مرگبار .) [ انگ . ] (ص .) پدید آورندة مرگ، معمولاً برای عده ای زیاد. 1


60912 مرگو (مَ) (اِ.) گنجشک . 1


60913 مری (مِ) [ ع . ] (اِ.) مجرای غذا از حلقوم تا معده . 1


60914 مری (مُ) [ ع . مری ء ] 1 - (اِفا.) ریاکننده . 2 - (ص .) گوارا. 1


60915 مریح ( مِ رُ) [ ع . ] (ص .) 1 - شادمان . 2 - خرامنده . 1


60916 مریخ (مِ رِّ) [ ع . ] (اِ.) بهرام، چهارمین سیاره از منظومة شمسی . 1


60917 مرید (مُ) [ ع . ] (اِفا.) اراده کننده، ارادتمند. 1


60918 مرید (مَ رِ) [ ع . ] (ص .) نافرمان، بیرون رفته از فرمان خدا. 1


60919 مریشم (مَ شُ) (اِ.) پارچه و نواری که بر جراحت بندند؛ خسته بند. 1


60920 مریض (مَ) [ ع . ] (ص .) بیمار، ناخوش . 1


60921 مریض خانه ( مریض خانه . نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) بیمارستان . 1


60922 مریم (مَ یَ) 1 - گیاهی است زینتی از تیرة نرگسی ها. این گیاه علفی و دارای گل های سفید زیبایی است که دارای عطر مطبوعی می باشد. اصل این گیاه را از ایران می دانند. 2 - مریم عذرا مادر حضرت عیسی (ع ) دختر عمران که در هجده سالگی روح القدس بر او ظاهر شد و مریم عیسی (ع ) را حامله گشت . 1


60923 مز (مَ زّ) [ ع . ] (مص م .) مکیدن چیزی را. 1


60924 مزابل (مَ ب) [ ع . ] (اِ.) ج . مزبله . 1


60925 مزابنه (مُ ب نِ یا بَ نَ) [ ع . مزابنة ] (مص م .) خرید و فروش چیزی به چیزی با تخمین (بدون وزن کردن یا شمردن ). 1


60926 مزاج (مِ) [ ع . ] 1 - (اِ.) سرشت، طبیعت . 2 - (مص ل .) آمیختن، آمیخته شدن . 3 - قدما به چهار مزاج اصل قایل بودند: الف - مزاج صفراوی (گرم و مرطوب ). ب - مزاج مالیخولیایی یا سوداوی (سرد و خشک ). ج - مزاج دموی (گرم و مرطوب ). د - مزاج بلغمی ( سرد و مرطوب ). 1


60927 مزاح (مِ) [ ع . ] (اِ.) شوخی، خوش طبعی . 1


60928 مزاحف (مُ حَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مقاتله شده . 2 - بحر یا رکنی که در آن حرفی کم یا زیاده شده باشد. 1


60929 مزاحم (مُ حِ) [ ع . ] (اِفا.) باعث زحمت، آزار - دهنده . 1


60930 مزاحمت (مُ حَ مَ) [ ع . مزاحمة ] (مص م .) 1 - زحمت دادن . 2 - انبوهی کردن و تنگ گرفتن بر کسی . 1


60931 مزاحه (مَ حَ یا حِ) [ ع . مزاحة ] 1 - (مص ل .) شوخی کردن . 2 - (اِمص .) شوخی، خوش طبعی . 1


60932 مزاد (مَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - افزودن . 2 - افزودن قیمت چیزی . 1


60933 مزار (مَ) [ ع . ] (اِ.) گور، قبر، به ویژه قبری که زیارتگاه باشد. 1


60934 مزارع (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مزرعه ؛ کشتزارها. 1


60935 مزارعت (مُ رِ عَ) [ ع . مزارعة ] (مص م .) با یکدیگر کشاورزی کردن . 1


60936 مزاعمت (مُ عَ مَ) [ ع . مزاعمة ] 1 - (مص م .) انبوهی کردن . 2 - (اِمص .) انبوهی . 1


60937 مزامیر (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مزمار و مزمور؛ نای ها. 1


60938 مزامیر داوود (مَ مِ رِ) (اِمر.) زبور؛ مجموعة سرودها و دعاهای داوود پیامبر. 1


60939 مزاوجت (مُ وِ جَ) [ ع . مزاوجة ] (مص م .) زناشویی کردن . 1


60940 مزاولت (مُ وِ لَ) [ ع . مزاولة ] (مص ل .) به کاری اشتغال ورزیدن . 1


60941 مزایا (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مزیت . 1


60942 مزایده (مُ یِ د) [ ع . مزایدة ] (مص م .) در معرض فروش گذاشتن چیزی به نحوی که هر خریداری که قیمت بیشتر پیشنهاد کرد، به وی فروخته شود؛ حراج ؛ مقابل مناقصه . 1


60943 مزبق (مُ زَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) زیبق اندوده، جیوه مالیده . 1


60944 مزبله (مَ ب لِ) [ ع . مزبلة ] (اِ.) جای ریختن خاکروبه و زباله . ج . مزابل . 1


60945 مزبور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده، اشاره شده . 1


60946 مزج (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آمیختن، درهم آمیختن، مخلوط کردن . 2 - (اِمص .) آمیزش، اختلاط . 1


60947 مزجات (مَ) [ ع . مزجاة ] (اِ.) چیز اندک و کم . 1


60948 مزح (مَ) [ ع . ] (مص ل .) شوخی کردن . 1


60949 مزحوف (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دور شده از اصل . 1


60950 مزخرف (مُ زَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - آراسته شده با چیزهای فریبنده . 2 - سخن بی اصل و بی - معنی . 3 - زراندود. 4 - بی ارزش، بیهوده . 5 - زشت، ناپسند. 1


60951 مزخرف گفتن ( مزخرف گفتن . گُ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - بیهوده یا ناپسند گفتن . 2 - سخن بی اصل و بی معنی گفتن . 1


60952 مزد (مُ) [ په . ] (اِ.) اجرت، مجازاً: پاداش . 1


60953 مزدا (مَ) (اِ.) دانای بی همتا، آفریدگار. 1


60954 مزدحم (مُ دَ حِ) [ ع . ] (اِفا.) ازدحام کننده، انبوهی کننده . 1


60955 مزدوج (مُ دَ وَ) [ ع . ] (اِمف .) جفت شده، دوتایی . 1


60956 مزدوجه (مُ دَ وَ جِ) [ ع . مزدوجة ] (اِ.) نک مزوجُه . 1


60957 مزدور (مُ) [ په . ] (ص مر.) اجیر، کسی که برای گرفتن مزد کار انجام می دهد. 1


60958 مزدکی (مَ دَ) (ص نسب .) منسوب به مزدک، پیرو آیین مزدک . 1


60959 مزدی پز (مُ. پَ) (ص فا.) نانوایی که آرد یا خمیر از اشخاص گرفته در مقابل مزد نان بپزد. 1


60960 مزدیسنا (مَ دَ یَ) (اِ.) خداپرستی، مزدا - پرستی، پیرو دین مزدایی . 1


60961 مزراق (مِ زْ) [ ع . ] (اِ.) نیزة کوتاه، زوبین . ج مزاریق . 1


60962 مزرد (مُ زَ رَّ) [ ع . ] (ص .) حلقه حلقه (زره ). 1


60963 مزرعه (مَ رَ عِ) [ ع . مزرعة ] (اِ.) کشتزار. ج . مزارع . 1


60964 مزروع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زمین کاشته شده . 1


60965 مزعفر (مُ زَ فَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - زرد، به رنگ زعفران . 2 - غذایی که با زعفران خوشبو و رنگین کرده باشند. 1


60966 مزغ (مَ) (اِ.) مغز. ؛ خداوند مزغ خردمند، باتدبیر. 1


60967 مزغان (مِ) [ فر - فا. ] (اِ.)1 - ساز. 2 - آلت موسیقی . 1


60968 مزغان چی ( مزغان چی .) (اِمر.) نوازنده . 1


60969 مزلت (مَ ز لَّ) [ ع . مزلة ] (مص ل .) لغزیدن . 1


60970 مزلف (مُ زَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) زلف دار، ژیگولو. 1


60971 مزلق (مُ لَ) [ ع . ] (اِمف .) لغزش داده شده . 1


60972 مزلق (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) لغزش دهنده . 1


60973 مزمار (مِ) [ ع . ] (اِ.) نای، از آلات موسیقی بادی شبیه به سرنا که بیشتر در بین اعراب متداول است . ج . مزامیر. 1


60974 مزمر (مِ مَ) [ ع . مزماز ] (اِ.) نای، سیه نای . 1


60975 مزمزه (مَ مَ ز) [ ع . مزمزة ] (اِمص .) (عا.) چشیدن مزة چیزی . 1


60976 مزمل (مُ زَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) در جامه پیچیده شده، در گلیم پیچیده . 1


60977 مزمن (مُ مَ) [ ع . ] (اِمف .) زمین گیر، عاجز. 1


60978 مزمن (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) کهنه، دیرینه . ؛ مرض مزمن بیماری ای که کهنه شده باشد. 1


60980 مزه (مَ ز) (اِ.) 1 - طعم و چاشنی . 2 - (عا.) خوراکی مختصر که با مشروب خورند. 3 - لذت غذا. ؛ مزه دهان کسی را فهمیدن کنایه از:مقصود او را فهمیدن، به قصد او پی بردن . 1


60981 مزهزه (مُ زَ ز) [ معر. ] (اِفا.) زه زه گوینده، آفرین گوی . 1


60982 مزوجه (مُ زَ وّ جِ) (اِ.) کلاهی که میان آن از پنبه آکنده باشد، کلاه درویشان . 1


60983 مزودرم (مِ زُ د) [ فر. ] (اِ.) 1 - لایة زایندة میانی جنین که بین روپوست و درون پوست قرار دارد و از آن بافت پیوندی و عضلات و استخوان ها و دستگاه ادراری - تناسلی و سیستم گردش خون پدید می آید، میان پوست . (فره ). 2 - لایة میانی در پوشش خارجی خزه ها. 1


60984 مزور (مُ زَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) دورو، تزویرکننده . 1


60985 مزور (مُ زَ وَّ) [ ع . ] (اِ.) غذای بدون چربی که برای بیمار تجویز می کردند. 1


60986 مزور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زیارت شده . 1


60987 مزون (مِ زُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - ذره ای بنیادی با بر هم کنش های هسته ای قوی و عدد بار یونی صفر و جرمی بین الکترون و نوکلئون . (فیزیک ). 2 - محل تهیه و فروش لباس . 1


60988 مزکوم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آنکه به زکام مبتلی شده ؛ ج . مزکومین . 1


60989 مزکی (مُ زَ کّ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - پاک کننده، پاکیزه کننده . 2 - معرف، شناساننده . 3 - آنکه شاهدان عادل را تزکیه و آنها را به پاکی و پارسایی توصیف کند. 1


60990 مزکی (مُ زَ ک کا) [ ع . ] (اِمف .) پاکیزه شده، پاک شده . 1


60991 مزگ (مَ زْ) (اِ.) درخت بادام تلخ . 1


60992 مزگت (مَ گِ) (اِ.) مسجد. 1


60993 مزگه (مِ گَ) (اِ.) هوای تیره . 1


60994 مزی (مَ یّ) [ ع . ] (ص .) 1 - ظریف . 2 - دارای مزیت، ممتاز. 1


60995 مزیت (مَ یَّ) [ ع . مزیة ] (اِمص .) فضیلت، برتری . 1


60996 مزید (مَ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) افزونی . 2 - (اِمف .) افزوده شده . 1


60997 مزیدن (مَ دَ) [ په . ] (مص م .) چشیدن، مکیدن . 1


60998 مزیده (مَ د یا دَ) (اِمف .) 1 - مزه کرده شده . 2 - مکیده شده . 1


60999 مزیل (مُ ز) [ ع . ] (اِفا.) زایل کننده . 1


61000 مزین (مُ زَ یَّ) [ ع . ] (اِمف .) آراسته شده، زینت شده . 1


61001 مس (مَ) (ص .) بزرگ، مه . 1


61002 مس (مَ سّ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) دست مالی، سایش . 2 - دیوانگی . 1


61003 مس مس (مِ مِ) (ق .) (عا.) آهستگی، کُندی . 1


61004 مس و تس (مِ سُ تِ) (اِمر.) (عا.) 1 - ظروف و آلات مسین . 2 - لوازم و وسایل آشپزخانه . 1


61005 مسئله (مَ ئَ لَ یا لِ) [ ع . مسألة ] (اِ.) حاجت، مطلب . ج . مسایل . 1


61006 مسئله دار ( مسئله دار .) [ ع - فا. ] (ص .) دارای مشکل یا مایة گرفتاری . 1


61007 مسئول (مَ) [ ع . مسؤول ] (اِمف .) خواسته شده، پرسیده شده . 1


61008 مسئولیت (لِ یَّ) [ ع . مسؤولیت ] (مص جع .) آنچه انسان عهده دار و مسئول آن باشد. 1


61009 مساء (مَ) [ ع . ] (اِ.) شبانگاه، اوّل شب . ج . اَمسیه . 1


61010 مسابقه (مُ بَ قَ یا قِ) [ ع . مسابقة ] (مص ل .) بر یکدیگر پیشی گرفتن . 1


61011 مساجد (مَ جِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسجد. 1


61012 مساح (مَ سّ) [ ع . ] (ص .) آن که زمین را مساحت کند؛ زمین پیما. 1


61013 مساحت (مِ حَ) [ ع . مساحة ] (مص م .) پیمودن یا اندازه گرفتن زمین . 1


61014 مسارح (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) ج مسرح ؛ چراگاه ها. 1


61015 مسارعت (مُ رَ عَ) [ ع . مسارعة ] (مص ل .) شتاب کردن، بر یکدیگر پیشی گرفتن . 1


61016 مساس (مِ) [ ع . ] (مص م .) سودن، مالیدن . 1


61017 مساعد (مُ عِ) [ ع . ] (اِفا.) موافق، یاور. 1


61018 مساعدت (مُ عِ د) [ ع . مساعدة ] (مص م .) کمک رساندن، یاری کردن . 1


61019 مساعده (مُ عِ دَ یا د) [ ع . مساعدة ] 1 - (اِمص .) یاری . 2 - پیش پرداخت . 1


61020 مساعفت (مُ عِ فَ) [ ع . مساعفة ] 1 - (مص م .) یاری کردن . 2 - (اِمص .) یاری . 1


61021 مساعی (مَ) [ ع . ] (اِ.) کوشش ها، سعی ها. 1


61022 مساغ (مَ) [ ع . ] (اِ.) معبر، گذرگاه . 1


61023 مسافت (مَ فَ) [ ع . مسافة ] (اِ.) بُعد، فاصله . 1


61024 مسافحه (مُ فِ حِ یا فَ حَ) [ ع . مسافحة ] (مص م .) زنا کردن . 1


61025 مسافر (مُ فِ) [ ع . ] (اِفا.) سفرکننده، سفر - رونده . 1


61026 مسافربری ( مسافربری . بَ) (اِمر.) مؤسسه ای که کارش بردن مسافران است . 1


61027 مسافرت (مُ فِ رَ) [ ع . مسافرة ] (مص ل .) از شهر یا کشوری به شهر یا کشور دیگر رفتن . 1


61028 مسافرخانه (مُ فِ. نِ) (اِمر.) جایی که مسافران د ر آن سکونت کنند، مهمان خانه . 1


61029 مسافرکشی ( مسافرکشی . کِ) (اِمر.) حمل و جا به جا کردن مسافر به ویژه با وسیلة شخصی . 1


61030 مسافعت (مُ فَ عَ) [ ع . مسافعة ] (اِمص .) کتک کاری، همدیگر را زدن . 1


61031 مسافهت (مُ فَ هَ) [ ع . مسافهة ] 1 - (مص م .) دشنام دادم . 2 - (مص ل .) نادانی کردن . 1


61032 مساق (مَ) [ ع . ] (مص م .) راندن . 1


61033 مساقات (مُ) [ ع . مساقاة ] (مص م .) 1 - کشت کردن زمین به شراکت . 2 - معامله ای است که بین صاحب درخت و امثال آن یا عامل در مقابل حصة مشاع معین از ثمره واقع می شود و ثمره اعم است از میوه و برگ و گل و غیر آن . 1


61034 مسالح (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - ج مسلحه ؛ جاهای ترسناک که در آن ها لازم است مسلح باشند. 2 - جاهایی که در آن ها از رخنه های شهر و سرحد مملکت ترس داشته باشند. 3 - گروه های مسلح . 4 - نگهبانان . 5 - جاهای دیده بانان . 1


61035 مسالمت (مُ لِ مَ) [ ع . مسالمة ] (مص ل .) آشتی کردن، از روی صلح و آشتی رفتار کردن . 1


61036 مسالک (مَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسلک . 1


61037 مسام (مَ مّ) [ ع . ] (اِ.) جِ سُمّ؛ سوراخ های ریز پوست بدن که عرق بدن از آن ها دفع می شود. 1


61038 مسامت (مَ مَ) [ ع . مسامة ] (اِ.) 1 - چوب پهن و کلفتی که در زیر هر دو قاعدة در نصب کنند. 2 - چوب جلو هودج . 1


61039 مسامحه (مُ مَ حَ یا حِ) [ ع . مسامحة ] (مص ل .) آسان گرفتن، به نرمی رفتار کردن . 1


61040 مسامر (مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - شب زنده دار، شب - نشین . 2 - افسانه گو، قصه سرا؛ ج . مسامرین . 1


61041 مسامره (مُ مِ رَ یا رِ) [ ع . مسامرة ] (مص ل .) افسانه گفتن . 1


61042 مسامع (مَ مِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسمع ؛ گوش ها. 1


61043 مسامیر (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسمار؛ میخ های آهنین . 1


61044 مساند (مَ نِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسند. 1


61045 مساهر (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) شب زنده دار. 1


61046 مساهرت (مُ هَ رَ) [ ع . مساهرة ] (مص ل .) شب زنده داری . 1


61047 مساهم (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) شریک، سهیم . 1


61048 مساوات (مُ) [ ع . مساواة ] (مص ل .) برابری، با هم برابر بودن . 1


61049 مساورت (مُ وَ رَ) [ ع . مساورة ] (مص ل .) جست و خیز کردن، به سوی یکدیگر حمله کردن . 1


61050 مساومت (مُ وَ مَ) [ ع . مساومة ] (مص ل .) بها کردن متاع . 1


61051 مساوی (مُ) [ ع . ] (اِ فا.) برابر، یکسان . 1


61052 مساوی (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مساوة ؛ کردارهای زشت، بدی ها. 1


61053 مساکن (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسکن ؛ خانه ها، منزل ها. 1


61054 مساکین (مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ مسکین ؛ بی نوایان، فقیران . 1


61055 مسبب (مُ سَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) باعث، علت، سبب شونده . 1


61056 مسبت (مُ سَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) دوای خواب آور. 1


61057 مسبح (مُ سَ بِّ) [ ع . ] (اِفا.) تسبیح کننده . 1


61058 مسبع (مُ بَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کودکی که هفت ماهه به دنیا آمده . 2 - بچه ای که مادرش مرده و دیگری به او شیر داده . 1


61059 مسبعه (مَ بَ یا عَ یا عِ) [ ع . مسبعة ] (اِ.) محلی که در آن جانوران درنده بسیار باشند. 1


61060 مسبغ (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) تمام کرده شده . 1


61061 مسبوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سبقت گرفته، گذشته . 2 - آگاه، مطلع . ؛ مسبوق به سابقه آن چه که قبلاً عین یا شبیه آن وقوع یافته باشد. 1


61062 مست (مَ) [ په . ] (ص .)1 - شراب خورده، خارج شده از حالت طبیعی به علت خوردن شراب . 2 - بی هوش، مدهوش . 3 - کسی که به علت داشتن مال و مقام و غیره بسیار مغرور باشد. ؛ مست ُ ملنگ (عا.) شاد و خوشحال و سردماغ . 1


61063 مست (مُ) [ په . ] (اِ.) گله، شکوه، شکایت . 1


61064 مستأثر (مُ تَ ثِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - منتخب . 2 - مختص . 3 - متأثر، غمگین . 1


61065 مستأجر (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) اجاره کننده، کرایه نشین . 1


61066 مستأصل (مُ تَ صَ) [ ع . ] (اِمف .) از بیخ برکنده شده، بیچاره، گرفتار. 1


61067 مستأمن (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - اعتمادکننده . 2 - زنهار خواهنده . 1


61068 مستأنس (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) انس گیرنده . 1


61069 مستأنف (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آغاز کننده، از سر گیرنده . 2 - کسی که در محکمه ای مغلوب شده مرافعة خود را در محکمه ای بالاتر از سر گیرد، استیناف دهنده . 1


61070 مستان (مَ) (ق .) کسی که در حالت مستی است . 1


61071 مستانه (مَ نِ) (ص . ق .) مانند مستان، همچون م ست . 1


61072 مستبد (مُ تَ ب دّ) [ ع . ] (اِفا.) خودسر، خودرأی . 1


61073 مستبدع (مُ تَ دَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - عجیب شمرده . 2 - عجیب، شگفت . 1


61074 مستبشر (مُ تَ ش ) [ ع . ] (اِفا.) شادمان . 1


61075 مستبصر (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) صاحب بصیرت . 1


61076 مستبعد (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِمف .) دور، بعید، دشوار و مشکل . 1


61077 مستتر (مُ تَ تَ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده شده، پنهان شده . 1


61078 مستتم (مُ تَ تِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) طلب تمام کننده . 2 - (ص .) تمام، کامل . 1


61079 مستثقل (مُ تَ قَ) [ ع . ] (اِمف .) سنگین و سست از بیماری، خواب، بخل و غیره . 1


61080 مستثنی (مُ تَ نا) [ ع . ] (اِمف .) ممتاز شده، جدا شده . 1


61081 مستجاب (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) به اجابت رسیده . 1


61082 مستجاب شدن ( مستجاب شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) پذیرفته شدن . 1


61083 مستجار (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - اجاره شده . 2 - امان خواسته . 1


61084 مستجد (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) نو گردیده، جدید شده . 1


61085 مستجد (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) نو کننده، نو گرداننده . 1


61086 مستجیب (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.)اجابت کننده . 1


61087 مستجیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) پناه دهنده، دادخواه . 1


61088 مستجیز (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) اجازه خواهنده . 1


61089 مستحاث (مُ تَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) زمین زیر و رو شده . 2 - (اِ.) سنگواره، فیل . 1


61090 مستحب (مُ تَ حَ بّ) [ ع - فا. ] (اِمف .) کاری که انجام دادن آن بهتر از ترک آن باشد. 1


61091 مستحث (مُ تَ حِ ثّ) [ ع . ] (اِفا.) برانگیزاننده، مشوق . 1


61092 مستحدث (مُ تَ دَ) [ ع . ] (اِمف .) نو پیدا شده، تازه به وجود آمده، اختراع شده . 1


61093 مستحسن (مُ تَ سَ) [ ع . ] (اِمف .) نیکو، نیکو و پسندیده شمرده شده . 1


61094 مستحضر (مُ تَ ض ) [ ع . ] (اِفا.) آگاه، مطلع . 1


61095 مستحفظ (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) نگهبان . 1


61096 مستحق (مُ تَ حَ قّ) [ ع . ] (اِمف .) سزاوار، شایسته، دارای استحقاق . 1


61097 مستحل (مُ تَ حَ لّ) [ ع . ] (اِمف .) حلال پنداشته شده . 1


61098 مستحکم (مُ تَ کَ) [ ع . ] (اِمف .) استوار، برقرار، محکم . 1


61099 مستحیل (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) سخن محال، امری که محال و غیر ممکن باشد، از حالی به حالی درآینده . 1


61100 مستخبر (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) خبر خواهنده از کسی . 1


61101 مستخبر (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .)کسی که از او خبر جسته شده . 1


61102 مستخدم (مُ تَ د) [ ع . ] (اِفا.) خدمت کننده، مجازاً: کارمند. 1


61103 مستخرج (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - استخراج شده . 2 - در فارسی، زندانبان ؛ کسی که حق وارد و خارج کردن زندانی را داشته باشد. 1


61104 مستخف (مُ تَ خَ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) سبک شمرده، خو ار داشته . 2 - (ص .) خوار، زبون . 1


61105 مستخلص (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) رهاکننده، آزادکننده . 1


61106 مستخلص (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) رها شده، خلاص شده . 1


61107 مستدام (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) دائم، برقرار، پاینده . 1


61108 مستدرک (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) تدارک شده، تلافی شده . 1


61109 مستدعی (مُ تَ عا) [ ع . ] (اِمف .)درخواست شده . 1


61110 مستدعی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) درخواست کننده . 1


61111 مستدل (مُ تَ دَ لّ) [ ع . ] (اِمف .) با دلیل و برهان ثابت شده . دارای دلیل . 1


61112 مستدل (مُ تَ د لّ) [ ع . ] (اِفا.) دلیل جوینده، طلب برهان کننده . 1


61113 مستدیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) هرچیز گرد و دایره مانند. 1


61114 مستذل (مُ تَ ذَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) ذلیل شمرده، خوار داشته . 2 - (ص .) خوار، زبون، ذلیل . 1


61115 مستر (مُ سَ تَّ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده شده، پنهان گشته . 1


61116 مستراح (مُ تَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای آسایش و راحت . 2 - مبال، توالت . 1


61117 مسترجع (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بازگردانده . 2 - انعام باز پس گرفته شده . 1


61118 مسترخی (مُ تَ خا) [ ع . ] 1 - (اِفا.) سست و نرم شونده . 2 - (ص .) سست و نرم، فروهشته . 1


61119 مسترد (مُ تَ رَ دّ) [ ع . ] (اِمف .) باز فرستاده، پس داده . 1


61120 مسترشد (مُ تَ ش ) [ ع . ] (اِفا.) راه راست جوینده، به راه راست رونده . 1


61121 مسترضع (مُ تَ ض ) [ ع . ] (اِفا.) شیرخوار. 1


61122 مسترفی (مُ تَ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) سست و نرم شونده . 2 - (ص .) فروهشته، سست و نرم . 1


61123 مستریح (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) طالب استراحت . 1


61173 مستغرق (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) فرو رونده، غوطه ور شده، غرقه . 1


61124 مستزاد (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - افزون شده، زیاد شده . 2 - نوعی شعر که در آخر هر مصراع عبارتی کوتاه شبیه به نثر مسجّع بیفزایند که در معنی با آن مصرع مربوط اما از وزن اصلی شعر خارج و زاید باشد. 1


61125 مستزید (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - زیاده طلب . 2 - رنجیده خاطر، گله مند. 1


61126 مستسبع (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) وحشت زده . 1


61127 مستسعد (مُ تَ ع ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نیک بختی جوینده، سعادت خواهنده . 2 - کسی که چیزی را به فال نیک گیرد. 1


61128 مستسعه (مُ تَ عَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) سعادت یافته . 2 - (ص .) نیک بخت . 1


61129 مستسقی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آب خواهنده . 2 - مبتلا به بیماری استسقاء. 1


61130 مستشار (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - طرف مشورت، رایزن . 2 - متخصصی که از کشورهای خارج برای اصلاح وزارتخانه یا اداره ای استخدام کنند. ؛ مستشار سفارت رای زن سفارت . 1


61131 مستشرف (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) مسلط، مرتفع و بلند. 1


61132 مستشرق (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) شرق شناس . کارشناس . 1


61133 مستشفی (مُ تَ فا) [ ع . ] (اِ.) بیمارستان، شفاخانه . 1


61134 مستشفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) شفا جوینده، بهبود خواهنده . 1


61135 مستشهد (مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) طلب کنندة شاهد، جویندة گواه . 1


61136 مستشیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) مشورت کننده، آن که با دیگری مشورت کند. 1


61137 مستصحب (مُ تَ حِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) یار گیرنده، همدم خواهنده . 2 - (ص .) یار، یاور. 3 - همراه دارنده . 1


61138 مستصفی (مُ تَ فا) [ ع . ] (اِمف .) پاکیزه شده، صفا یافته . 1


61139 مستضعف (مُ تَ عَ) [ ع . ] (اِمف .) ضعیف شمرده شده، سست وناتوان، تنگدست، بی - بضاعت، فقیر. 1


61140 مستطاب (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) خوش و نیکو، پسندیده . 1


61141 مستطاع (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) چیزی که به دست آید و در ید قدرت شخص باشد. 1


61142 مستطرف (مُ تَ رَ) [ ع . ] (ص .) نو، تازه، شگفت . 1


61143 مستطیب (مُ طَ) [ ع . ] (اِفا.) پاکیزه شونده، پاک گردنده . 1


61144 مستطیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - درخشان . 2 - منتشر. 1


61145 مستطیع (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) توانگر، کسی که استطاعت و توانایی دارد. 1


61146 مستطیف (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) دور چیزی گردنده، گرد گردنده . 1


61147 مستطیل (مُ تَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دراز، طولانی . 2 - شکل چهارگوشی که طول آن بزرگتر از عرض باشد. 1


61148 مستظرف (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) ظریف، زیبا، چیزی که ظریف و زیبا ساخته شده باشد. 1


61149 مستظرفه (مُ تَ رَ فِ) [ ع . مستظرفة ] (اِمف .) مؤنث مستظرف . ؛ صنایع مستظرفه هنرهای زیبا مانند: نقاشی، مجسمه سازی، منبت کاری و غیره . 1


61150 مستظهر (مُ تَ هَ) [ ع . ] (اِ مف .) آن که به کسی یا چیزی پشت گرمی پیدا کرده . 1


61151 مستعار (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) به عاریت گرفته شده . 1


61152 مستعان (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) یاری خواسته شده، کسی که از او استعانت کنند. 1


61153 مستعجل (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) شتابنده، شتاب کننده . 1


61154 مستعجل (مُ تَ جَ) [ ع . ] (اِمف .) زودگذر. 1


61155 مستعد (مُ تَ عِ دِّ) [ ع . ] (اِفا.) آماده، مهیا، دارای قابلیت و استعداد. 1


61156 مستعذب (مُ تَ ذَ) [ ع . ] (اِمف .) گوارا و شیرین یافته . 1


61157 مستعرب (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) به شکل عربان درآمده . 1


61158 مستعربه (مُ تَ رِ ب) [ ع . مستعربة ] (اِفا.) عرب غیرخالص . 1


61159 مستعصم (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) چنگ زننده، پناه برنده . 1


61160 مستعفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - طلب عفو کننده . 2 - استعفا کننده . 1


61161 مستعقب (مُ تَ قِ) [ ع . ] (اِفا.)1 - لغزش جوینده . 2 - عوض گیرنده . 1


61162 مستعلم (مُ تَ لِ) [ ع . ] (اِفا.) طلب کنندة علم . 1


61163 مستعلی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بلند برآمده . 2 - غلبه کننده، قهر کننده . 1


61164 مستعمرات (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِمف .) جِ مستعمره . 1


61165 مستعمره (مُ تَ مِ رِ) [ ع . مستعمرة ] (اِمف .) سرزمین یا کشوری که حکومتش زیر نظر یک کشور قوی تر بیگانه باشد. ج . مستعمرات . 1


61166 مستعمل (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - به کار برنده، استعمال کننده . 2 - به کار برندة لغت . 1


61167 مستعمل (مُ تَ مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - به کار برده شده، کهنه . 2 - متداول، معمول . 3 - کلمه ای که به تنهایی دارای معنی باشد و استعمال شود. 1


61168 مستعیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) عاریت خواه، کسی که چیزی را به عاریت گیرد. 1


61169 مستعین (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) یاری خواهنده . 1


61170 مستغاث (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که از او استغاثه و فریادخواهی شده . 1


61171 مستغرب (مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) غریب شمرده، شگفت دانسته . 1


61172 مستغرب (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که به زبان ها و آداب و عادات غریبان (اروپاییان و آمریکاییان ) آگاه است ؛ مق . مستشرق ؛ ج . مستغربین . 1


61174 مستغفر (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) آمرزش خواه . 1


61175 مستغل (مُ تَ غِ لِّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زمینی که از آن غله برداشت کنند. 2 - خانه یا دکانی که اجاره بدهند. 1


61176 مستغلات (مُ تَ غِ لّ) [ ع . ] (اِ.) ج . مستغل . 1


61177 مستغنی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) بی نیاز. 1


61178 مستغیث (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) فریادخواه، دادخواه . 1


61179 مستفاد (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) استفاده شده، گرفته شده . 1


61180 مستفرنگ (مُ تَ رَ) [ به سیاق ع . ] (ص .) کسی که در پوشیدن لباس و آداب و عادات شیوة فرنگیان را تقلید کند. 1


61181 مستفعلن (مُ تَ عِ لُ) [ ع . ] (اِ.) یکی از اجزای اصلی که بحر رجز از آن ها تشکیل شود. 1


61182 مستفید (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) استفاده کننده، فایده گیرنده، بهره مند. 1


61183 مستفیض (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که طلب فیض کند. 1


61184 مستفیض شدن ( مستفیض شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) فیض بُردن، نیکی دریافت کردن . 1


61185 مستقبح (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) زشت شمرده، قبیح دانسته . 1


61186 مستقبل (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) زمان آینده . 1


61187 مستقبل (مُ تِ ب) [ ع . ] (اِفا.) استقبال کننده، به پیشواز رونده . 1


61188 مستقر (مُ تَ قَ رّ) [ ع . ] (اِمف .) پایدار، استوار، استقرار یافته، قرار گرفته . 1


61189 مستقصی (مُ تَ صا) [ ع . ] (اِمف .) تحقیق و بررسی شده . 1


61190 مستقصی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) تفحص و تحقیق کننده . 1


61191 مستقل (مُ تَ قِ لّ) [ ع . ] (اِفا.) آزاد، مختار، دارای استقلال . 1


61192 مستقلاً (مُ تَ قِ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) به استقلال، آزادانه . 1


61193 مستقه (مُ تَ قَ) [ معر. ] (اِ.) 1 - پوستین آستین دراز. 2 - آلتی که بدان چنگ و مانند آن نوازند. 1


61194 مستقیم (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) راست، معتدل . 1


61195 مستقیم شدن ( مستقیم شدن . شُ) [ ع - فا. ] استوار شدن، سامان یافتن . 1


61196 مستقیماً (مُ تَ مَ نْ) [ ع . ] (ق .) راست و مستقیم، به طور مستقیم . 1


61197 مستلذ (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) لذت برده، تمتع گرفته . 1


61198 مستلزم (مُ تَ ز) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آنچه بودنش لازم است . 2 - موجب، مسبب . 1


61199 مستلقی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) به پشت خوابنده . 1


61200 مستمد (مُ تَ مِ دّ) [ ع . ] (اِفا.) یاری خواهنده، استمداد کننده . 1


61201 مستمر (مُ تَ مِ رّ) [ ع . ] (اِفا.) پیوسته، همیشه، ادامه دار. 1


61202 مستمری ( مستمری .) [ ع . ] (اِ.) حقوق ماهیانه، مواجب . 1


61203 مستمسک (مُ تَ س ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - چیزی که به آن چنگ بزنند. 2 - در فارسی ؛ بهانه، عذر، دستاویز. 1


61204 مستمع (مُ تَ مِ) [ ع . ] (اِفا.) شنونده . ؛ مستمع آزاد کسی که - بدون آن که شاگرد رسمی باشد - در کلاس یا خطابه حاضر شود و به درس و نطق گوش دهد. 1


61205 مستملک (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) جایی که کسی آن را ملک خود قرار داده باشد. 1


61206 مستمند (مُ مَ) [ په . ] (اِمف .) بینوا، بیچاره . 1


61207 مستنبط (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) استنباط کننده، درک کننده . 1


61208 مستنبه (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - جویندة خبر، طالب آگاهی . 2 - بیدار، هوشیار. 1


61209 مستنجد (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.)1 - یاری خواهنده . 2 - دلیر و توانا. 1


61210 مستنجم (مُ تَ جِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - خواهندة روشنایی . 2 - (ص .) روشن، تابان . 1


61211 مستند (مُ تَ نَ) [ ع . ] (اِمف .) دلیل، مدرک، چیزی که به آن استناد کنند، دارای سند. 1


61212 مستند (مُ تَ نِ) [ ع . ] (اِفا.) استنادکننده . ج . مستندین . 1


61213 مستنسر (مُ تَ س ِ) [ ع . ] (اِفا.) به کرکس ماننده . 1


61214 مستنشق (مُ تَ ش ِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نفس از بینی کشنده . 2 - آن که آب یا مایعی دیگر در بینی استنشاق کند. 1


61215 مستنصر (مُ تَ ص ) [ ع . ] (اِفا.) یاری - خواهنده . 1


61216 مستنطق (مُ تَ طِ) [ ع . ] (اِفا.) بازپرس، بازجو. 1


61217 مستنظر (مُ تَ ظِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آنکه مهلت خواهد، مهلت خواهنده . 2 - انتظار دارنده . 1


61218 مستنفر (مُ تَ فِ) [ ع . ] (اِفا.) رم کننده، رمنده . ج . مستنفرین . 1


61219 مستنکر (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِمف .) زشت، ناپسند. 1


61220 مستنکف (مُ تَ کِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - سر باز زننده و خودداری کننده از انجام کاری . 2 - کسی که از رؤیت احضاریه یا حکم قرار دادگاه خودداری کند. 1


61221 مستنیر (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) نور جوینده . ستاره ای که از خود نور ندارد. مق منیر. ؛ستارة مستنیر ستاره ای که از خود نور ندارد. 1


61222 مسته (مُ تِ) (اِ.) 1 - طعمة جانوران شکاری . 2 - غم و اندوه . 1


61223 مستهام (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) سرگشته، حیران . 1


61224 مستهان (مُ تَ) [ ع . ] (اِمف .) ذلیل شده، خوار. 1


61225 مستهجن (مُ تَ جَ) [ ع . ] (ص .) زشت و قبیح . 1


61226 مستهزء (مُ تَ زَ) [ ع . ] (اِفا.) استهزا کننده، ریشخند کننده . 1


61227 مستهلک (مُ تَ لَ) [ ع . ] (اِمف .) نابوده شده، هلاک شده، از بین رفته . 1


61228 مستوجب (مُ جِ) [ ع . ] (اِفا.) لایق، سزاوار. 1


61229 مستودع (مُ تَ دَ) [ ع . ] (اِمف .) به امانت داده شده . 1


61230 مستور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) پوشیده، پنهان . 1


61231 مستوطن (مُ تَ طِ) [ ع . ] (اِفا.) ساکن . 1


61232 مستوعب (مُ تَ عِ) [ ع . ] (اِفا.) گیرنده همه چیز را، همه را فراگیرنده . 1


61233 مستوفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - حساب دار، دفتردار خزانه . 2 - تمام فراگیرنده . 1


61234 مستوفی ( مستوفی .) [ ع . ] 1 - (اِمف .) همه را فراگرفته . 2 - (ص .) تمام، کامل . 1


61235 مستولی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) غالب، چیره شونده . 1


61236 مستوی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) برابر، هموار. 1


61237 مستکبر (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِ.) 1 - آنکه از راه استثمار دیگران نیرومند و توانگر شده است . 2 - استثمارگر. 1


61238 مستکره (مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِمف .) زشت دانسته، کراهت داشته . 1


61239 مستکفی (مُ تَ) [ ع . ] (اِفا.) آن که طلب کفایت کند، کفایت خواه . 1


61240 مستی (مُ) (حامص .) گله کردن، شکایت کردن . 1


61241 مستی (مَ) (حامص .) حالتی که از نوشیدن الکل در شخص ایجاد شود، مست بودن، سکر. ؛ مستی و راستی کنایه از: شنیدن حرف درست و بدون دروغ . 1


61242 مسجد (مَ جِ) [ ع . ] (اِ.) جای سجده، محل عبادت . ج . مساجد. 1


61243 مسجع (مُ سَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) سخن با سجع و قافیه . 1


61244 مسجل (مُ سَ جَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سجل کرده شده . 2 - ثابت شده . 3 - قطعی . 1


61245 مسجل کردن ( مسجل کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) ثابت کردن . 1


61246 مسجود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سجده شده، عبادت شده . 1


61247 مسجون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زندانی، دربند. 1


61248 مسح (مَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پاک کردن .2 - کشیدن دست تر به فرق سر و روی پاها هنگام وضو گرفتن . 1


61249 مسحور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) جادو شده، فریفته . 1


61250 مسحوق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ساییده شده، کوبیده شده . 1


61251 مسحی (مَ) (اِ.) نوعی کفش که صلحا و امرا در پا می کردند. 1


61252 مسخ (مَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) وضع یا فرایند تبدیل موجودی به موجودی پست تر و زشت تر. 2 - (اِمص .) دگرگون سازی . 1


61253 مسخر (مُ سَ خَّ) [ ع . ] (اِمف .) تسخیر شده . 1


61254 مسخر شدن ( مسخر شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) مغلوب شدن . 1


61255 مسخر کردن ( مسخر کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) فتح کردن، تسخیر کردن . 1


61256 مسخره (مَ خَ رِ) [ ع . مسخرة ] (اِ.) ریشخند، شوخی . 1


61257 مسخرگی (مَ خَ رِ) (حامص .) مسخره بودن، شوخی، استهزاء. 1


61258 مسخط (مَ سَ خَ) [ ع . ] (اِ.) آن چه موجب خشم و سخط گردد. ج . مساخط . 1


61259 مسخن (مَ سَ خِّ) [ ع . ] (اِفا.) گرم کننده، حرارت دهنده . 1


61260 مسخوط (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ناخوش، منفور، مکروه . 1


61261 مسد (مَ سَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - ریسمانی از لیف یا پوست درخت خرما. 2 - ریسمان محکم . 1


61262 مسدد (مُ سَ دَّ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) استوار شده، محکم شده . 2 - (ص .) مرد راست و درست . 3 - امر راست و درست و استوار. 1


61263 مسدس (مُ سَ دَّ) [ ع . ] (اِمف .) شش پهلو، شش ضلعی، شش تایی . 1


61264 مسدود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - بسته شده . 2 - باز داشته شده . 1


61265 مسرت (مَ سَ رَّ) [ ع . مسرة ] (اِ.) شادمانی، خوشی . 1


61266 مسرجه (مَ رَ جِ) [ ع . مسرجة ] (اِ.) چراغدان، چراغ پایه . 1


61267 مسرح (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چراگاه . 2 - تماشا - خانه . 1


61268 مسرح (مِ رَ) [ ع . ] (اِ.) آلتی که به وسیلة آن موها را منظم و مرتب کنند، شانه . 1


61269 مسرع (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) شتاب کننده . 1


61270 مسرف (مُ رِ) [ ع . ] (اِفا.) اسراف کننده، ولخرج . 1


61271 مسرور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شادمان، خوشحال . 1


61272 مسروق (مَ) [ ع . ] (اِمف .) دزدیده شده . 1


61273 مسری (مُ) [ ع . ] (اِفا.) سرایت کننده . 1


61274 مسطح (مُ سَ طّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - هموار، صاف . 2 - گسترده، پهن شده . 1


61275 مسطر (مَ طَ) [ ع . ] (اِ.) خط کش . ج . مساطر. 1


61276 مسطر (مَ سَ طَّ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده . 1


61277 مسطره (مَ طَ رَ) [ ع . مطرة ] (اِ.) خط کش . ج . مساطر. 1


61278 مسطور (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نوشته شده . 1


61279 مسطوره (مَ رِ) [ ع . مسطورة ] (اِ.) نمونه، نمونة کالا. 1


61280 مسعد (مُ سَ عَّ) [ ع . ] (ص .) نیک بخت . 1


61281 مسعر (مُ عَ) [ ع . ] (اِمف .) قیمت کرده شده . 1


61282 مسعود (مَ) [ ع . ] (اِمف .) نیکبخت، خجسته، فرخنده . 1


61283 مسعی (مَ عا) [ ع . ] (اِ.) 1 - سعی، کوشش . 2 - مسلک، راه . 3 - تصرف . 1


61284 مسقط (مَ قَ) [ ع . ] (اِ.) محل افتادن . 1


61285 مسقط (مُ قَ) [ ع . ] (اِمف .) ساقط کرده، حذف کرده شده . 1


61286 مسقط الرأس (مَ قَ طُ رَّ) [ ع . ] (اِ.) زادگاه . 1


61287 مسقطی (مَ قَ) [ ع . ] (اِ.) نوعی شیرینی شبیه ژله که از نشاسته وشکر و مواد معطر می سازند. 1


61288 مسقف (مُ سَ قَّ) [ ع . ] (اِمف .) سقف دار. 1


61289 مسلح (مُ سَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) سلاح پوشیده، سلاح دار، دارای اسلحه . 1


61290 مسلخ (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کشتارگاه، جای پوست کندن . 2 - رخت کن، رخت کن گرمابه . ج . مسالخ . 1


61291 مسلسل (مُ سَ سَ) [ ع . ] 1 - (اِمف .) پیوسته، پی درپی . 2 - (اِ.) نوعی سلاح گرم . 1


61292 مسلط (مُ سَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) چیره شده، تسلُط یافته . 1


61293 مسلم (مُ سَ لَّ) [ ع . ] (اِمف .) باور کرده شده، تسلیم شده، حتمی، قطعی . 1


61294 مسلم (مُ لِ) [ ع . ] (اِفا.) مسلمان . 1


61295 مسلم شدن (مُ سَ لَّ. شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - قطعی شدن، ثابت شدن . 2 - مقرر شدن، مختص . 1


61296 مسلمان (مُ سَ) [ ع . ] (اِ.) پیرو دین مبین اسلام . ؛ مسلمان نشنود کافر نبیند کنایه از: تحمل رنج بسیار شدید. 1


61297 مسلماً (مُ سَ لَّ مَنْ) [ ع . ] (ق .) قطعاً، یقیناً، محققاً. 1


61298 مسلوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سلب شده . 1


61299 مسلوخ (مَ) [ ع . ] (اِمف .) حیوانی که پوستش را کنده باشند. 1


61300 مسلول (مَ) [ ع . ] (اِمف .) کسی که مرض سل دارد. 1


61301 مسلوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) طی شده، رفته شده . 1


61302 مسلک (مَ لَ) [ ع . ] (اِ.) روش، آیین . ج . مسالک . 1


61303 مسلی (مُ سَ لّ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) تسلی دهنده . 2 - (اِ.) سومین اسب مسابقه . 1


61304 مسما (مُ سَ مّ) [ ازع . ] (اِ.) نوعی غذا که با گوشت و بادمجان و غیره پزند و آن اقسام مختلف دارد مانند مسمای بادمجان، مسمای مرغ و غیره . 1


61305 مسمار (مِ) [ ع . ] (اِ.) میخ . ج . مسامیر. 1


61306 مسمط (مُ سَ مَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - مروارید به رشته کشیده شده . 2 - نوعی قالب شعری که پنج مصراع آن به یک قافیه و مصراع ششم به قافیة دیگر باشد. 1


61307 مسمع (مِ مَ) [ ع . ] (اِ.) گوش . ج . مسامع . 1


61308 مسمغان (مَ مُ یا مَ) [ معر. ] بزرگ مغان، موبد موبدان . 1


61309 مسمن (مُ سَ مَّ) [ ع . ] (ص .) چاق، فربه . 1


61310 مسموع (مَ) [ ع . ] (اِمف .) شنیده شده، برآورده شده . 1


61311 مسموم (مَ) [ ع . ] (اِمف .) زهرخورده، آلوده به زهر، سمّی . 1


61312 مسمی (مُ سَ م ما) [ ع . ] (اِمف .) نامیده شده . 1


61313 مسمی کردن ( مسمی کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) معین کردن، گماشتن . 1


61314 مسن (مُ س نّ) [ ع . ] (ص .) پیر، سالخورده . 1


61315 مسن (مِ سَ نّ) [ ع . ] (اِ.) فسان، آنچه با آن کارد و مانند آن را تیز کنند. 1


61316 مسند (مَ نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تکیه گاه . 2 - بالش بزرگ . 3 - مقام، مرتبه . 4 - فرشی گرانبها که بالای اطاق می افکندند و بزرگان بر آن جلوس می کردند. 1


61317 مسند (مَ نَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نسبت داده شده . 2 - چیزی که به آن تکیه شود. 3 - یکی از ارکان اصلی جمله . 1


61318 مسنن (مُ سَ ن ِّ ) [ ع . ] (ا ِ فا.) دندان پزشک، دندان ساز. 1


61319 مسنون (مَ) [ ع . ] (ص .) بدبو، متعفن . 1


61320 مسنون ( مسنون .) [ ع . ] (اِمف .) 1 - وارد شده در سنت . 2 - ختنه شده . 1


61321 مسه (مَ سِّ) (اِ.) قسمی چکش که زرگران به کار برند. ؛ مسه آغو چکشی است که کف آن محدب است . ؛ مسه چهارسو چکشی است چهار پهلو. ؛ مسه هوله (حوله ) قسمی چکش . 1


61322 مسهد (مُ سَ هَّ) [ ع . ] (ص .) بیدار، کم خواب . 1


61323 مسهل (مُ هِ) [ ع . ] (اِفا.) هرچیزی که باعث شکم روی شود. 1


61324 مسوار (مِ) (اِ.) آلیاژ مس و روی با جلای زیاد و رنگ سرخ مایل به زرد که در قدیم برای ساختن سماور و ظرف های آشپزخانه به کار می رفت . 1


61325 مسواک (مِ) [ ع . ] (اِ.) ابزاری که با آن دندان ها را می شویند. ج . مساویک . 1


61326 مسود (مُ سَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - سیاه کرده شده . 2 - نوشته شده . 1


61327 مسوده (مُ سَ وَّ د) [ ع . مسودة ] (اِمف .) 1 - پیش نویس، نوشته ای که بعداً اصلاح و پاکنویس شود، چرک نویس . 2 - سیاه کرده شده . 3 - نمونه ای که چاپخانه از مطالب چیده شده دهد تا تصحیح و برگردانده شود. 1


61328 مسوغ (مُ سَ وَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - گوارا شده . 2 - جایز شده . 1


61329 مسوف (مُ سَ و ُِ ) [ ع . ] (اِفا.) خیره سر، خودرأی . 1


61330 مسوف (مِ وَ) [ ع . ] (اِ.) عطردان . 1


61331 مسول (مُ سَ وِّ) [ ع . ] (اِفا.) فریبنده و اغوا کننده . 1


61333 مسکت (مُ کِ) [ ع . ] (اِفا.) خاموش کننده، ساکت کننده . 1


61334 مسکر (مُ کِ) [ ع . ] (اِفا.) مستی آور. 1


61335 مسکرات (مُ کِ) [ ع . ] (ص .) جِ مسکره ؛ مست کننده ها، نوشابه های الکلی . 1


61336 مسکن (مَ کَ) [ ع . ] (اِ.) منزل، محل اقامت . ج . مساکن . 1


61337 مسکن (مُ سَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) تسکین دهنده، آرام کننده . 1


61338 مسکنت (مَ کَ نَ) [ ع . مسکنة ] (حامص .) فقر، تنگدستی . 1


61339 مسکه (مَ کِ) (اِ.) کره و چربی که از دوغ گیرند. 1


61340 مسکوت (مَ) [ ع . ] (اِمف .) ساکت شده، خاموش شده . 1


61491 مشوب (مَ) [ ع . ] (اِمف .) آلوده شده، آمیخته، آشفته . 1


61341 مسکون (مَ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - جا داده شده، سکنی شده . 2 - آرام کرده شده . 1


61342 مسکوک (مَ) [ ع . ] (اِمف .) سکه زده، پول فلزی . ج . مسکوکات . 1


61343 مسکین (مِ) [ ع . ] (ص .) فقیر، تنگدست . 1


61344 مسگر (مِ گَ) (ص فا.) کسی که ظرف های مسی می سازد. 1


61345 مسیح (مَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کسی که با روغن مقدس مسح شده باشد. 2 - مرد بسیار سفر. 3 - (اِ.) نام حضرت عیسی . 1


61346 مسیحادم (مَ. دَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) کسی که نفسش مانند حضرت عیسی مرده را زنده می کند. 1


61347 مسیحی (مَ) [ ع - فا. ] (ص .) کسی که دارای دین حضرت عیسی باشد. 1


61348 مسیحیت (مَ یَّ) [ مص جع . ] (اِ.) دین حضرت عیسی مسیح که سه شعبة مهم دارد: کاتولیک، پروتستان، ارتد وکس . 1


61349 مسیر (مَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) رفتن، روان شدن . 2 - (اِ.) محل عبور، جای رفت و آمد. 1


61350 مسیل (مَ) [ ع . ] (اِ.) جای سیل گیر، محل عبور سیل، بستر سیل . 1


61351 مسیو (مُ یُ) [ فر. ] (اِ.) آقا (در خطاب به فرنگیان گفته می شود.) 1


61352 مشئوم (مَ) [ ع . مشؤوم ] (اِمف .) نامبارک، بدیمن . ج . مشائیم . 1


61353 مشاء (مَ شّ) [ ع . ] 1 - (ص .) بسیار راه رونده . 2 - پیرو حکمت مشاء. 1


61354 مشائین (مَ شّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشاء. در فلسفه به پیروان ارسطو گفته می شود. 1


61355 مشابه (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) مثل و مانند، دارای شباهت . 1


61356 مشابهت (مُ ب هَ) [ ع . مشابهة ] (مص ل .) مانند بودن، شبیه بودن . 1


61357 مشاتمت (مُ تَ یا تِ مَ) [ ع . مشاتمة ] (مص م .) یکدیگر را دشنام دادن . 1


61358 مشاجره (مُ جِ رَ یا رِ) [ ع .مشاجرة ] (مص ل .) 1 - با هم نزاع کردن . 2 - گفتگوی همراه با پرخاش و ستیز. 1


61359 مشاجه (مُ جّ) [ ع . مشاجة ] (مص ل .) با یکدیگر ستیزه کردن . 1


61360 مشاحنت (مُ حِ نَ) (مص ل .) دشمنی ورزیدن با یکدیگر. 1


61361 مشار (مُ) [ ع . ] (اِمف .) اشاره شده، آنچه به آن اشاره شده . 1


61362 مشارب (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشرب و مشربه، نوشیدنی ها. 1


61363 مشارع (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشرع و مشرعه ؛ راه ها. 1


61364 مشارفت (مُ رَ فَ) [ ع . مشارفة ] (مص ل .) 1 - تفاخر کردن به حسب و بزرگی . 2 - مطلع شدن بر امری . 3 - سمت اشرافی و مفتش بر کسی داشتن . 1


61365 مشارق (مَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشرق . 1


61366 مشارکت (مُ رَ کَ) [ ع . مشارکة ] (مص ل .) شریک شدن . 1


61367 مشاش (مُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زمین نرم . 2 - نفس . 3 - سرشت و طبیعت . 4 - نژاد. 5 - مرد چست و سبک و خوش طبع زیرک . ج . مشاشه . 1


61368 مشاطه (مَ شّ طِ) [ ع . مشاطة ] (ص .) آرایش کنندة زن، آرایشگر. 1


61369 مشاع (مُ) [ ع . ] (اِ.) ملک یا خانه ای که میان چند نفر مشترک باشد و سهم جداگانة هر یک معین نشده باشد. 1


61370 مشاعر (مَ عِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشعر. 1 - حواس . 2 - جاهای عبادت حاجیان . 3 - جاهای قربانی کردن . 1


61371 مشاعره (مُ عَ رَ یا رِ) [ ع . مشاعرة ] (مص ل .) مسابقة شعرخوانی، خواندن اشعار در مقابل یکدیگر به طریق مسابقه . 1


61372 مشاغل (مِ غِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشغله ؛ کارها. 1


61373 مشافر (مَ فِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - لفج ها. 2 - دهان ها. جِ مشفر. 1


61374 مشافهه (مُ فَ هَ) [ ع .مشافهة ] (مص ل .) رو در روی سخن گفتن . 1


61375 مشاق (مَ شّ) [ ع . ] (ص .) 1 - زحمتکش . مشق دهنده . 2 - تعلیم دهنده . 1


61376 مشاق (مَ قّ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشقت ؛ سختی ها، مشقت ها. 1


61377 مشالکت (مُ کِ لَ) [ ع . مشالکة ] (مص ل .) 1 - مشابه شدن . 2 - موافقت کردن . 1


61378 مشام (مَ) [ ع . ] (اِ.) بینی، حس بویایی . 1


61379 مشاهد (مَ هِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشهد. 1 - جای حاضر آمدن مردمان . 2 - شهادت گاه ها، مقابر شهیدان . 1


61380 مشاهده (مُ هَ دَ) [ ع . مشاهدة ] (مص م .) دیدن، نگاه کردن . 1


61381 مشاهره (مُ هَ رَ یا رِ) [ ع . مشاهرة ] (مص م .) 1 - کسی را به مزدوری گرفتن . 2 - مقرری، ماهیانه . 1


61382 مشاهیر (مَ) [ ع . ] (ص .) جِ مشهور، افراد نامی، نامداران . 1


61383 مشاور (مُ وِ) [ ع . ] (اِفا.) مشورت کننده، طرف شور. 1


61384 مشاوره (مُ وِ رِ) [ ع . مشاورة ] (مص ل .) با هم مشورت کردن . 1


61385 مشاکل (مَ کِ) [ ع . ] (اِ.) جِ مشکل . 1


61386 مشایخ (مَ یِ) [ ع . ] (اِ.) جِ شیخ و مشیخه . 1


61387 مشایع (مُ یِ) [ ع . ] (اِفا.) بدرقه کننده، ج . مشایعان . 1


61388 مشایعت (مُ یِ عَ) [ ع . مشایعة ] (مص م .) بدرقه کردن . 1


61389 مشبع (مُ بَ) [ ع . ] (اِمف .) سیر کرده شده، اشباع شده . 1


61390 مشبع (مُ ب) [ ع . ] (اِفا.) سیر کننده . 1


61391 مشبه (مُ شَ بَّ هْ) [ ع . ] (اِمف .) مانند شده، تشبیه شده . 1


61392 مشبهٌ به (مُ شَ بَّ هُ نْ ب) [ ع . ] (اِمر.) هرکس یا هر چیزی که کسی یا چیزی را به آن تشبیه کنند. 1


61393 مشبک (مُ شَ بَّ) [ ع . ] (اِمف .) شبکه دار، سوراخ سوراخ . 1


61441 مشرع (مَ رَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جای آب . 2 - جای نوشیدن آب . ج . مشارع . 1


64984 نگاریدن (نِ دَ) (مص م .) نک . نگاشتن . 1


61394 مشت (مُ) [ په . ] (اِ.) پنجة دست که آن را جمع و گره کرده باشند. ؛ مشت نمونة خروار کنایه از: معلوم شدن کیفیت (مرغوبیت یا نامرغوبی ) یک چیز(کل ) از طریق مشاهدة مقداری (جزیی ) از آن به عنوان نمونه . 1


61395 مشت (مَ) (ص .) انبوه، بسیار، فراوان . 1


61396 مشت (مِ) (اِ.) جوی آب . 1


61397 مشت افشار (مُ. اَ) (اِمر.) زر خالص و بدون آلیاژ که نرم بوده، با فشار دست شکلش عوض می شود. 1


61398 مشت زن (مُ. زَ) (اِفا.) کسی که ورزش مشت زنی را انجام می دهد، بوکسور. 1


61399 مشت زنی ( مشت زنی .) (اِمر.) ورزشی که در آن هر یک از دو مشت زن می کوشد دیگری را با ضربه های مشت خود به زمین اندازد، بوکس . 1


61400 مشت و مال دادن (مُ تُ دَ) (مص م .) 1 - با دست کسی یا چیزی را مالش دادن . 2 - مالیدن اندام کسی به مشت (در گرمابه ). 3 - (کن .) گوشمالی دادن، تنبیه کردن . 4 - به مکر و حیله کسی را سر حال آوردن . 1


61401 مشتاسنگ (مُ. سَ) (اِ.) فلاخن . 1


61402 مشتاق (مُ) [ ع . ] (اِفا.) آرزومند، مایل و راغب . 1


61403 مشتبه (مُ تَ ب) [ ع . ] (اِفا.) 1 - مبهم، نامعلوم . 2 - در اشتباه . 1


61404 مشتبه (مُ تَ بَ) [ ع . ] (اِمف .) به اشتباه افتاده . 1


61405 مشتبه شدن ( مشتبه شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) در شک افتادن، به اشتباه افتادن . 1