63816 ناصری (ص ) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - منسوب به «ناصره »: عیسی ناصری . 2 - مسیحی، نصرانی . ج . نصاری . 1


63817 ناصیه (یَ یا یِ) [ ع . ناصیة ] (اِ.) 1 - پیشانی . 2 - موی پیش سر. ج . نواصی . 1


63818 ناضج (ض ) [ ع . ] (ص .) آن چه که رسیده و پخته (میوه، گوشت ). 1


63819 ناضر (ض ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) تر و تازه کننده . 2 - بسیار سبز. 1


63820 ناطف (طِ) [ ع . ] 1 - (ص .) آن چه از مالیات که روان باشد. 2 - (اِ.) نوعی حلوا، شکرینه . 1


63821 ناطق (طِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) نطق کننده، گوینده . 2 - سخنران، خطیب . 3 - اموال جاندار مانند: چهارپا، غلام . 1


63822 ناطقه (طِ ق ) [ ع . ناطقة ] (ص .) مؤنث ناطق، نیروی نطق و بیان . 1


63823 ناطور [ ع . ] (اِ.) 1 - باغبان، نگهبان کشتزار. 2 - نگهبان . 1


63824 ناظر (ظِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نظرکننده، بیننده . 2 - کسی که بر کاری نظارت و رسیدگی می کند. 3 - مباشر، کارگزار. ج . نظار. 1


63825 ناظم (ظِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - نظم دهنده، ترتیب دهنده . 2 - به نظم آورنده، شاعر. 3 - مسئول نظم و ترتیب در مدارس یا مؤسسات . 1


63826 ناعش (عِ) [ ع . ] (اِفا.) زندگانی بخشنده . 1


63827 ناعم (عِ) [ ع . ] (ص .) 1 - فراوان، فراوان نعمت . 2 - نرم، لطیف . 1


63828 ناعمه (عِ مَ یا مِ) [ ع . ناعمة ] (اِفا. ص .) مؤنث ناعم . 1 - نرم و لین . 2 - دختر نیکو زندگانی و نیکو خورش . 3 - درختی که برگ آن نرم باشد. 4 - نرم تن . ج . نواعم . 1


63829 ناعی [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که خبر مرگ کسی را آورده، خبر مرگ دهنده . 2 - خبر بد دهنده . 1


63830 ناغافل (فِ) [ فا - ع . ] (ص .) 1 - ناآگاه، بی خبر. 2 - (عا.) ناگهان، بی خبر. 1


63831 ناغوش (اِ.) غوطه، سر فرو بردن در آب . 1


63832 ناغول (اِ.) 1 - نردبان . 2 - سقف و پوشش بالای پلکان . 1


63833 ناف [ په . ] (اِ.) 1 - سوراخ مانندی در وسط شکم . 2 - میان هر چیزی . ؛ ناف کسی را به نام کسی بریدن آن راهنگام تولد نامزد این کردن . ؛به ناف کسی بستن الف - به مقدار فراوان به کسی خوراندن . ب - نثار کسی کردن . 1


63834 ناف افتادن (اُ دَ) (مص ل .) جابجا شدن عضلات ناف به سبب برداشتن باری سنگین یا بکار بردن زور زیاده از حد یا ترسیدن بسیار. 1


63835 ناف افکندن (اَ کَ دَ) (مص ل .) کنایه از: درمانده شدن . 1


63836 نافث (فِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که به جادویی ورد می خواند و می دمد، ساحر، جادوگر. 2 - شعبده باز. 1


63837 نافخ (فِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که می دمد، کسی که پف می کند، دمنده (در آتش و خیک ). 2 - غذایی که نفخ آورد، باددار. 1


63838 نافذ (فِ) [ ع . ] (اِفا.) نفوذکننده، درگذرنده، رَسا. 1


63839 نافر (فِ) [ ع . ] (اِفا.) رمنده، نفرت دارنده . 1


63840 نافرجام (فَ) (ص .) 1 - بیهوده، بی نتیجه . 2 - بدعاقبت . 1


63841 نافرمان (فَ) (ص .) یاغی، سرکش . 1


63842 نافرمانی (فَ) (حامص .) 1 - سرکشی، طغیان . 2 - معصیت، گناه . 1


63843 نافرهخته (فَ هِ تِ) (ص مف .) بی ادب، بی تربیت، بدخو. 1


63844 نافع (فِ) [ ع . ] (اِفا. ص .) سودمند، نفع رساننده . 1


63845 نافله (ف ل ) [ ع . نافلة ] (اِ.) 1 - بخشش، عطیه . 2 - عبادتی که واجب نباشد. ج . نوافل . 1


63846 نافه (فِ) [ په . ] (اِ.) 1 - ناف آهوی مشک . 2 - ماده ای که در ناف آهوی مشک جمع می شود. 1


63847 نافه گشا ( نافه گشا . گُ) (ص مر.) خوشبو، معطر. 1


63848 نافی [ ع . ] (اِفا.) دورکننده، رد کننده . 1


63849 ناق (اِ.) (عا.) منتهی درجه . ؛ تا ناق (ق .) تا آخرین درجه . 1


63850 ناقابل (ب) [ فا - ع . ] (ص .) 1 - اندک، حقیر. 2 - آن که قابلیت و استعداد ندارد. 1


63851 ناقد (قِ) [ ع . ] (اِفا.) نقدکننده، جدا کنندة خوب از بد. 1


63852 ناقذ (قِ) [ ع . ] (اِفا.) نجات دهنده . 1


63853 ناقص (قِ) [ ع . ] (اِفا.) ناتمام، نارسا. ؛ ناقص العقل کم خرد، احمق . ؛ ناقص الاعضاء آن که در اعضای بدنش نقصی باشد. ؛ ناقص الخلقه آن که دارای نقص مادرزادی باشد. ؛ ناقص العضو آن که عضوی از اعضای بدنش ناقص باشد. 1


63854 ناقض (قِ) [ ع . ] (اِفا.) شکننده، شکنندة پیمان . 1


63855 ناقل (قِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - حمل کننده، جابه جا کننده . 2 - نقل کننده، روایت کننده، 3- انتقال دهنده . 1


63856 ناقلا (قُ) (ص مر.) (عا.) زرنگ، باهوش . 1


63857 ناقله (قِ لِ) [ ع . ناقلة ] (اِ فا.) مؤنث ناقل . 1


63858 ناقه (قِ) [ ع . ناقة ] (اِ.) شتر ماده . ؛ ناقه بر بلندی راندن کنایه از: کاری را آشکار کردن، کاری را آشکارانه انجام دادن . 1


63859 ناقه (قِ) [ ع . ] (اِفا.) آن که از بیماری بیرون آمده و هنوز کاملاً تندرست نشده، از بیماری برخاسته، بیمارخیز. ج . ناقهین . 1


63860 ناقور [ ع . ] (اِ.) صور، بوق، شیپور. 1


63861 ناقوس [ ع . ] (اِ.) زنگ کلیسا. ج . نواقیس . 1


63862 ناقوسی (اِ.) نام لحن بیست و ششم از سی لحن باربد. 1


63863 نال (اِ.) 1 - نی باریک . 2 - قلم نویسندگی . 1


63864 نال (اِ.) روده کوچک، جوی . 1


63865 نال [ ع . ] (اِ.) عطا، دهش . ج . انوال . 1


63866 نالان (ص فا.) ناله کننده . 1


63867 نالانی (اِمص .) بیماری، ناخوشی . 1


63868 نالایق (یِ) [ فا - ع . ] (ص .) بی لیاقت . 1


63869 نالش (ل ) (اِمص .) نالیدن، ناله و زاری . 1


63870 نالنده (لَ د) (ص فا.) ناله کننده . 1


63871 ناله (لَ یا ل ) (اِ.) 1 - زاری، صدای ناشی از درد یا ناراحتی . 2 - نوایی است از موسیقی . 1


63872 نالوطی (ص .) (عا.) ناجوانمرد، بی مروّت . 1


63873 نالیدن (دَ) (مص ل .) 1 - گریه و زاری . 2 - گله و شکایت کردن . 1


63874 نام [ په . ] (اِ.) 1 - اسم، لفظی که برای نامیدن کسی یا چیزی به کار می رود. 2 - شهرت، آوازه (خوب ). مق ننگ . 3 - کلمه، لفظ . 4 - صورت ظاهر. 5 - نشان، اثر. 1


63875 نام آور (وَ) (ص مر.) مشهور، معروف . 1


63877 نام برده (بُ د) (ص مف .) ذکر شده، مذکور. 1


63878 نام و ننگ (مُ نَ) (اِمر.) آبرو، حیثیت . 1


63879 نامأذون (مَ) [ فا - ع . ] (ص .) بی اجازه، غیرمجاز. 1


63880 نامألوف (مَ) [ فا - ع . ] (ص .) انس نگرفته، ناآشنا. 1


63881 نامأنوس (مَ) [ فا - ع . ] (ص .)ناآشنا، ناشناخته . 1


63882 نامادری (دَ) (ص نس .) زن پدر غیر از مادر شخص . 1


63883 نامبارک (مُ رَ) [ فا - ع . ] (ص .) 1 - نحس، شوم . 2 - نفرت انگیز. 3 - بدبخت، بداقبال . 1


63884 نامتجانس (مُ تَ نِ) [ فا - ع . ] (ص .)نامأنوس، ناسازگار. 1


63885 نامتعارف (مُ تَ رَ) [ فا - ع . ] (ص مف .) نامتداول، غیر مرسوم . 1


63886 نامجو (ی ) (ص فا.) 1 - کسی که در پی آوازة، نیک است . 2 - دلیر، شجاع . 1


63887 نامحدود (مَ) [ فا - ع . ] (ص .) 1 - بی اندازه، بی شمار. 2 - بی پایان، بی حد. 1


63888 نامحرم (مَ رَ) [ فا - ع . ] (ص .) 1 - بیگانه، غریبه . 2 - کسی که مورد اعتماد نیست . 1


63889 نامحسوس (مَ) [ فا - ع . ] (ص مف .) غیرقابل تشخیص، غیرقابل حس . 1


63890 نامحصور (مَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) 1 - بی حد، بی انتها. 2 - حصار نشده . 1


63891 نامحلول (مَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) حل نشدنی، غیرقابل حل . 1


63892 نامدار (ص .) معروف، مشهور. 1


63893 نامرئی (مَ) [ فا - ع . ] (ص .) نادیدنی . 1


63894 نامراد (مُ) [ فا - ع . ] (ص .) ناکام، محروم . 1


63895 نامرد (مَ) (ص .) پَست، بی غیرت . 1


63896 نامزد (زَ) (اِ. ص .) 1 - دختر و پسری که برای زناشویی قرار گذاشته باشند. 2 - کاندید، شخصی که برای به عهده گرفتن مسئولیتی معرفی شده باشد. 1


63897 نامزدبازی ( نامزدبازی .) (حامص .)معاشرت و عشق - بازی در دوران نامزدی . 1


63898 نامسلمان (مُ سَ) [ فا - ع . ] (ص .) 1 - آن که مسلمان نیست، کافر. 2 - دشنام گونه ای است مسلمانان را. 3 - سنگدل، قسی القلب . 1


63899 نامشروع (مَ) [ فا - ع . ] (ص مف .) غیرقانونی . 1


63900 نامطبوع (مَ) [ فا - ع . ] (ص مف .) ناخوشایند. 1


63901 ناملایم (مُ یِ) [ فا - ع . ] (ص .) 1 - آن چه که موافق و سازگار نیست . 2 - درشت، خشن . 1


63902 ناممکن (مُ کِ) [ فا - ع . ] (ص .) محال، ناشدنی، نایافتنی . 1


63903 نامه (مِ یا مَ) [ په . ] (اِ.) 1 - نوشته، مکتوب . 2 - کتاب، صحیفه . 1


63904 نامه رسان ( نامه رسان . رِ) (ص فا.) نامه بر، نامه آور. 1


63905 نامه سفید ( نامه سفید . س ) (ص مر.) نیک کردار. 1


63906 نامه سیاه ( نامه سیاه .) (ص مر.) بدکردار، گناه کار. 1


63907 نامور (وَ) (ص .) معروف، دارای نام نیک . 1


63908 ناموزون (مُ) [ فا - ع . ] (ص .) ناساز، ناموافق . 1


63909 ناموس [ معر. ] (اِ.) 1 - آبرو، نیک نامی . 2 - قانون و شریعت الهی . 3 - عصمت، شرف . ج . نوامیس . 1


63910 ناموس کردن (کَ دَ) [ معر - فا. ] (مص ل .) تظاهر به زهد و تقوی '. 1


63911 نامویه (یِ) (ص . اِ.) زنی که یک شوهر بیشتر ندیده باشد. 1


63912 نامی [ ع . ] (اِفا.) رشد کننده، نمو کننده . 1


63913 نامی [ په . ] (ص نسب .) معروف، نامدار. 1


63914 نامی شدن (شُ دَ)(مص ل .) معروف و مشهور شدن . 1


63915 نامیدن (دَ) [ په . ] (مص م .) اسم گذاشتن . 1


63916 نامیمون (مِ یا مَ) [ فا - ع . ] (ص .) شوم، نحس . 1


63917 نامیه (یِ) [ ع . نامیة ] (اِفا.)مؤنث نامی، قوه ای که موجب رشد و نمو می شود. ج . نوامی . 1


63918 نان (اِ.) 1 - قطعه ای از آرد خمیر کرده و بر آتش پخته که آن را می خورند. 2 - غذا. 3 - روزی، رزق . ؛ نان فانتزی هر یک از ناهای غیرسنتی . ؛ نان باگت نان باریک و استوانه ای از آرد سفید که غیرسنتی است . ؛ نان به نرخ روز خوردن (کن .) فرصت طلب و بی مسلک بودن . ؛ نان کسی تو روغن بودن (کن .) موفق بودن، وضع مالی خوب داشتن . ؛ نان کسی را آجر کردن (کن .) درآمد و گذران زندگی کسی را از بین بردن . ؛ نان ِ کسی پخته شدن (کن .) مکر و حیلة آن کس به نتیجه رسیدن . 1


63919 نان آور (وَ) (ص فا.) سرپرست خانواده . 1


63920 نان بده (ب د ) (ص فا.) (عا.) روزی رسان، سخاوتمند. 1


63921 نان بر (بُ) (ص فا.) (عا.) کسی که باعث قطع شدن درآمد دیگران می شود. 1


63922 نان خواه (خاه ) (اِ.) تخمی خوش بوی و زردرنگ که گاهی روی خمیر نان پاشند. 1


63923 نان خور (خُ) (اِفا.) زن و فرزند، کسی که تحت سرپرستی می باشد. 1


63924 نان خورش (خُ رِ) (اِمر.) هر چیزی که به عنوان خورش با نان خورده شود. 1


63925 نان دانی (اِمر.) 1 - (عا.) محلِ درآمد و کسب و کار. 2 - مجازاً: شکم، معده . 1


63926 نان و آب دار (نُ) (ص فا.) (عا.) پرمنفعت، پردرآمد. 1


63927 نان پاره (رِ) (اِمر.) 1 - تکه ای نان . 2 - قطعه زمینی که پادشاه به چاکر خود برای گذران معیشت می داد. 1


63928 نان پختن (پُ تَ) (مص م .) 1 - نان ساختن . 2 - توطئه کردن . 1


63929 نان کور (ص مر.) حق نشناس . 1


63930 نانجیب (نَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) 1 - بدگوهر، بدنژاد. 2 - رذل، فرومایه . 3 - بی عفت، ناپاک . 1


68851 چکاو (چَ) نک چکاوک . 1


63931 نانو (اِ.) 1 - نوعی گاهواره . 2 - لالایی، سرود خواب . 1


63932 نانوا (ص . اِ.) نان پز. 1


63933 نانورد (نَ وَ) (ص .) ناپسند. 1


63934 نانیوشان (ص .) ناگهان، بی خبر. 1


63935 ناهار = نهار: 1 - (ص .) گرسنه . 2 - روزه دار. 3 - (اِ.) غذایی که ظهر خورده شود. 1


63936 ناهار شکستن (ش کَ تَ) (مص ل .) غذا خوردن، رفع گرسنگی کردن . 1


63937 ناهاری (اِمر.) 1 - غذایی که بعد از ناشتا بودن خورند. 2 - پیش غذا. 3 - غذایی که هنگام ظهر خورند. 1


63938 ناهب (هِ) [ ع . ] (اِفا.) غارت کننده، غنیمت گیرنده . 1


63939 ناهد (هِ) [ ع . ] 1 - (ص .) زن برآمده پستان . 2 - برخیزنده به سوی دشمن . 3 - (اِ.) شیر، اسد. 1


63940 ناهض (هِ) [ ع . ] 1 - (اِفا.) برخیزنده، قایم . 2 - مکان مرتفع . 3 - (اِ.) گوشت بالای بازو. ج . نواهض . 1


63941 ناهموار (هَ) (ص .) 1 - نامساوی . 2 - نامناسب . 3 - دارای پستی و بلندی . 4 - غیر مسطح . 1


63942 ناهنجار (هَ) (ص .) 1 - درشت و ناهموار. 2 - نامعقول، ناپسند. 1


63943 ناهی [ ع . ] (اِفا.) بازدارنده، نهی کننده . 1


63944 ناهید (اِ.) 1 - سیارة زهره . 2 - دختر نار پستان . 1


63945 ناهیه (یَ) [ ع . ناهیة ] (اِفا.) مؤنث ناهی . ج . نواهی . 1


63946 ناو (اِ.) 1 - چوب بزرگ توخالی که آب از طریق آن آسیاب آبی را به حرکت درمی آورد. 2 - کشتی، کشتی جنگی . 3 - هر چیز دراز میان خالی . 4 - رخنه، سوراخ . 1


63947 ناوارد (رِ) [ فا - ع . ] (ص .) ناآشنا به کار، ناشی . 1


63948 ناوانیدن (دَ) (مص م .) خم کردن، خم دادن . 1


63949 ناوبان (اِمر.) کشتی بان . 1


63950 ناوبر (بَ) (ص فا.) رانندة ناو. 1


63951 ناوخدا (خُ) (ص مر. اِمر.) ملاح، کشتی بان . 1


63952 ناودان (اِمر.) 1 - مجرایی که آب را از بام خانه به پایین هدایت می کند. 2 - مجرای آب، نهر. 1


63953 ناودیس 1 - (ص مر.) به شکل ناو. 2 - (اِمر.) چین خوردگی ناو شکل طبقات زمین . 1


63954 ناورد (وَ) 1 - نبرد، جنگ . 2 - رزمگاه . 1


63955 ناوردگاه ( ناوردگاه .) (اِمر.) رزمگاه و میدان جنگ . 1


63956 ناوشکن (ش کَ) (ص فا. اِ.) کشتی جنگی تندرو که کشتی های جنگی را دنبال کند و مجهز به وسایل اژدراندازی است . 1


63957 ناوناوان (ق .) خرامان، جلوه کنان . 1


63958 ناوند (وَ) (اِمر.) بالشچه ای که خمیر پهن کرده بر آن نهند و بر دیوار تنور تافته چسبانند تا نان بپزد، رفیده، نابند. 1


63959 ناوه (وِ) (اِ.) ظرف چوبی که در آن گل یا خاک می ریختند و آن را روی شانه گرفته پای ساختمان می بردند. 1


63960 ناوه کش ( ناوه کش . کِ) (اِفا.) کارگر ساختمان . 1


63961 ناووس [ معر. ] (اِ.) قبر، گور، دخمه . 1


63962 ناوچه (چَ یا چِ) (اِمصغ .) کشتی جنگی کوچک . 1


63963 ناوک (وَ) (اِمصغ .) تیر، تیری که با کمان اندازند. 1


63964 ناوگان (اِ.) کشتی های جنگی، مجموعه ای از ناوها. 1


63965 ناوی (ص نسب .) سربازی که در نیروی دریایی خدمت می کند. 1


63966 ناویدن (دَ) (مص ل .) 1 - میان تهی کردن . 2 - خرامیدن . 3 - خمیدن، خم شدن . 4 - چرت زدن . 1


63967 ناویژه (ژِ) (ص .) ناپاک، آمیخته . 1


63968 ناپاک (ص .)1 - چرکین . 2 - آلوده . 3 - حرام . 4 - بدکاره، بدکردار. 5 - نجس . 6 - کافر. 7 - غدار. 8 - کسی که در حال جنایت است . 9 - زشت، بد. 10 - غیرخالص، مغشوش . 1


63969 ناپدری (پِ دَ) (اِ.) مردی جز پدر شخص، که با مادر او ازدواج کرده است . 1


63970 ناپدید (پَ) (ص .) پنهان، ناپیدا. 1


63971 ناپرهیزی (پَ)(ص .) کار نسنجیده، بی احتیاطی . 1


63972 ناپسند (پَ سَ)(ص .) فاقد حالت پسندیدگی، ن اخوشایند، نامطلوب . 1


63973 ناچار (ق .) ناگزیر، بیچاره . 1


63974 ناچخ (چَ) (اِ.) 1 - تبرزین . 2 - نیزة کوچک . 1


63975 ناچیز (ص .) 1 - بی ارزش، بی بها. 2 - ناکس، فرومایه . 1


63976 ناژو (اِ.) درخت صنوبر. 1


63977 ناک [ په . ] (ص .) آلوده، آغشته . 1


63978 ناک [ په . ] پسوندی است که با الحاق به اسم، صفت یا بن مضارع تشکیل صفت دهد و معنی آن با، پر، آورد، ور، مند، گین، آگین، آلود و مانند آنهاست : اندوهناک، دردناک . 1


63979 ناک (ص .) (عا.) لات بی چیز، آن که آه در بساط ندارد. 1


63980 ناک اوت (اُ) [ انگ . ] (ص .) حالت بوکسوری که در اثر اصابت مشت های حریف به زمین افتد و داور از یک تا ده می شمارد که او برخیزد و او نمی تواند. 1


63981 ناکار (ص .) (عا.) کسی که ضربة کاری خورده و صدمة شدید دیده باشد. 1


63982 ناکام (ص .) محروم، نامراد. 1


63983 ناکام و کام (ق مر.) خواه ناخواه . 1


63984 ناکامی (حامص .) ناامیدی، محرومی . 1


63985 ناکب (کِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - کناره گیرنده، معرض . 2 - میل کننده، مایل . 1


63986 ناکث (کِ) [ ع . ] (اِفا.) عهدشکن، پیمان شکن . 1


63987 ناکح (کِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - مرد زن دار. 2 - زن شوهردار. 1


64097 نجل (نَ) [ ع . ] (اِ.) نسل، نژاد، فرزند. ج . انجال . 1


63988 ناکدان [ انگ . ] (ص .) حالت مشت زنی که در اثر ضربات حریف به زمین افتد ولی تا شمردن ده ثانیه برخاسته و به مبارزه ادامه می دهد. مق ناک اوت . 1


63989 ناکس (کِ یا کَ) (ص .) 1 - فرومایه، پست . 2 - ناجوانمرد. 1


63990 ناکش (کَ یا کِ) (اِ.) مجرایی در دیوار بنا که هوا در آن جاری باشد و رفع رطوبت کند. 1


63991 ناگاه (ق .) بی خبر، بی موقع، ناگهان . 1


63992 ناگرفت (گِ رِ) (ق .) ناگهان، بی خبر. 1


63993 ناگزر (گُ ز) نک . ناگزیر. 1


63994 ناگزیر (گُ) (ق .) ناچار. 1


63995 ناگفته (گُ تِ) (ص مف .) گفته نشده، اظهار نشده . مق گفته . 1


63996 ناگه (گَ) (ق .) نک . ناگاه . 1


63997 ناگهان (گَ) (ق .) بی خبر، ناگاه . 1


63998 ناگوار (گُ) (ص .) 1 - نامطبوع، ناخوش آیند. 2 - هضم نشده . 1


63999 نای (اِ.) 1 - نِی، ساز بادی . 2 - گلو، حلقوم . 3 - لوله ای غضروفی که از گلو به پایین جلوی مری قرار دارد و هوا را به شش ها می رساند. 1


64000 نای [ ع . نأی ] (اِ.) دوری، جدایی . 1


64001 نایاب (ص .) نادر، کمیاب . 1


64002 نایافت (ص .) نایاب، کم یاب . 1


64003 نایب (یِ) [ ع . نائب ] (اِفا.) جانشین . ؛ نایب الزیاره کسی که از طرف دیگری بقعة متبرکی را زیارت کند. ؛ نایب الحکومه الف - کسی که به نیابت از طرف حاکم شهری را اداره کند. ب - بخشدار (فره ). ؛ نایب التولیه کسی که از طرف متولی امور بقعه یا موقوفه ای را اداره کند. 1


64004 نایح (یِ) [ ع . نائح ] (اِفا.) زن نوحه کننده و زاری کننده بر شوی، ج . نوح . 1


64005 نایره (یِ رِ) [ ع . نائرة ] (اِ.)1 - آتش برافروخته . 2 - فتنه، دشمنی . 1


64006 نایل (یِ) [ ع .نائل ] (اِفا.) یابنده، بهره مند. 1


64007 نایل شدن ( نایل شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) رسیدن، به دست آوردن . 1


64008 نایلون (لُ) [ انگ . ] (اِ.) مادة قالب پذیر ساخته شده از ترکیبات پلی آمید مصنوعی با مولکول های درشت به صورت ورقه یا الیاف . این الیاف ورقه های دارای استحکام و قابلیت ارتجاع هستند. 1


64009 نایلکس (ل ) (اِ.) کیسة نایلونی، ساک نایلونی . 1


64010 نایم (یِ) [ ع . نائم ] (اِفا.) خوابیده . 1


64011 نایچه (چ ) (اِمصغ .) نای کوچک، لولة کوچک . 1


64012 نایژه (ژِ) (اِمصغ .) نک . نایژک . 1


64013 نایژک (ژَ) (اِ م .) نایژه، هر یک از شاخه های نای که درون شش قرار دارد. 1


64014 نایی (ص فا.) نای زن، نی نواز. 1


64015 نبا (نَ بَ) [ ع . نبأ ] 1 - گفتار، خبر. 2 - قرآن . 1


64016 نبات (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شکر بلور شده، قند. 2 - روییدنی، گیاه . ج . نباتات . 1


64017 نباتات (نَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نبات ؛ گیاه ها، رستنی ها. 1


64018 نباج (نَ) (اِ.) = نباغ . انباغ : هر یک از دو زن یک شوهر نسبت به دیگری . 1


64019 نباح (نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آواز شیر. 2 - صدای سگ . 3 - هجو، هجا. 1


64020 نباد (نَ بّ) [ ع . نباذ ] (ص .) 1 - آن که شراب افکند. 2 - نبیذ فروش، می فروش . 1


64021 نباش (نَ بّ) [ ع . ] (ص .) 1 - کسی که قبرها را نبش می کند. 2 - کفن دزد. 1


64022 نباض (نَ بّ) [ ع . ] (ص .) نبض گیرنده، نبض شناس، پزشک . 1


64023 نبال (نِ) [ ع . ] (اِ.) ج . نبل ؛ تیر. 1


64024 نبال (نَ بّ) [ ع . ] (ص .) 1 - تیرساز، تیرفروش . 2 - دارندة تیر. 1


64025 نبالت (نَ لَ) [ ع . نبالة ] (مص ل .) 1 - گرامی شدن . 2 - فضل و نجابت . 1


64026 نباهت (نَ هَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بزرگوار شدن، خوشنام شدن . 2 - (اِمص .) خوشنامی . 1


64027 نبایل (نَ یِ) [ ع . نبائل ] (اِ.) ج . نبیله . 1 - بزرگان . 2 - کارهای بزرگ . 3 - نیکویی ها. 1


64028 نبت (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) روییدن گیاه، رستن . 2 - (مص م .) رویانیدن زمین گیاه را. 3 - (اِمص .) رویش، بالش . 4 - (اِ.) آن چه که روید، گیاه، نبات . 1


64029 نبتر (نَ تَ) (اِ.) دایره مویینی که در پیشانی یا در گردن اسب موجود باشد و آن را یکی از نشانه های نیکو می شمرند ولی اگر در سینه یا زیر بغل باشد عیب دانند. 1


64030 نبذ (نَ بَ) [ ع . ] (اِ.) چیز اندک، کم . ج . انباذ. 1


64031 نبراس (نِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چراغ، مصباح . 2 - سر نیزه، سنان . 3 - شیر، اسد. 4 - دلیر، بی باک . 1


64032 نبرد (نَ بَ) [ په . ] (اِ.) 1 - جنگ، کارزار. 2 - مسابقه . 1


64033 نبرده (نَ بَ د) (ص نسب .) دلیر، جنگجو. 1


64034 نبس (نَ بَ) (اِ.) نک . نبسه . 1


64035 نبسه (نَ بَ س ) (اِ.) =نبتسه : نوه، فرزندزاده . 1


64036 نبش (نَ) (اِ.) کناره، لبه . 1


64037 نبش ( نبش .) [ ع . ] (مص م .) کندن قبر. 1


64038 نبشتن (نِ ب تَ) (مص ل .) نوشتن . 1


64039 نبشته (نِ ب تِ) (ص مف .) نوشته شده، مکتوب . 1


64040 نبشی (نَ) (ص نسب .) 1 - هر چیز نبش دار. 2 - آجر یا کاشی که لبة تیز نداشته باشد. 3 - تیرآهن . 1


64041 نبض (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - ضربان قلب . 2 - جنبیدن رگ . 1


64042 نبط (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برآمدن آب از چاه و زمین . 2 - (مص م .) برآوردن آب از چاه . 3 - ظاهر کردن چیزی را. 4 - نشر علم و معرفت . 1


64043 نبط (نَ بَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نخستین آبی که از چاه - - به هنگام حفر آن - - ظاهر شود. 2 - غور آب . 3 - غور مرد، باطن وی . 1


64044 نبع (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برآمدن آب از چاه، جوشیدن آب از چشمه . 2 - ظاهر شدن امری از کسی . 3 - (اِ.) راش . 1


64045 نبعان (نَ بَ) [ ع . ] (مص ل .) بیرون آمدن آب از قعر چاه، جوشیدن آب از چشمه، نبع، نبوع . 1


64046 نبق (نَ) [ ع . ] (اِ.) میوة درخت کنار را گویند که برگ هایش را خشک کرده پس از کوبیدن به نام سدر جهت شستشوی بدن بکار می برند. 1


64048 نبل (نُ) [ ع . ] 1 - (اِ.) نجابت، بزرگی . 2 - فضل . 3 - آگاهی . 4 - تیزی خاطر، ذکاء. 5 - (ص .) صاحب نجابت، نجیب . 6 - خداوند فضل . 1


64049 نبهرج (نَ بَ رَ) [ معر. ] نک . نبهره . 1


64050 نبهره (نَ بَ رَ) (اِ.) 1 - پول قلب . 2 - هرچیز قلب و ناسره . 3 - گدا، فقیر. 4 - پست و فرومایه . 1


64051 نبوت (نَ وَ) [ ع . نبوة ] 1 - (مص ل .) نفرت کردن، دوری کردن . 2 - (اِمص .) نفرت، اعراض . 1


64052 نبوت (نَ بُ وَّ) [ ع .نبوة ] (اِمص .) پیامبری، رسالت . 1


64053 نبود (نَ) (مص مر.) عدم، نیستی . 1


64054 نبوع (نُ) [ ع . ] (مص ل .) بیرون آمدن آب از چاه و چشمه . 1


64055 نبوغ (نُ) [ ع . ] (مص ل .) تیزهوش بودن، استعداد قوی داشتن .، استعداد خُلاق استثنائی و بسیار نیرومند. 1


64056 نبوی (نَ بَ) [ ع . ] (ص نسب .) منسوب به نبی و پیغمبر. 1


64057 نبک (نَ) (اِ.) زهاب، جایی کنار چشمه یا رودخانه که آب باریکی از آن خارج می شود. 1


64058 نبی (نَ یّ) [ ع . ] (ص .) پیغامبر. ج . انبیاء، نبیون . 1


64059 نبی (نُ) (اِ.) قرآن مجید. 1


64060 نبیذ (نَ) [ معر. ] (اِ.) = نبید: شراب، شراب خرما یا کشمش . ج . انبذه . 1


64061 نبیره (نَ رِ) [ په . ] (اِ.) فرزند فرزند. 1


64062 نبیسه (نَ سَ یا س ) (اِ.) = نواسه . نواسی . نپسه . نپس . نبسه : فرزندزاده، پسرزاده . 1


64063 نبیل (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - هوشیار و گرامی . 2 - نجیب، شریف . 1


64064 نبینه (نَ نَ یا نِ) (اِ.) (عا.) فرزند پنجم که پس از نبیره قرار دارد. 1


64065 نبیه (نَ) [ ع . ] (ص .) دانا و آگاه . ج . نبهاء. 1


64066 نت (نُ) [ فر. ] (اِ.) = نوت : 1 - یادداشت . 2 - الفبای مخصوص موسیقی : دو، ر، می، فا، سل، لا، سی . 3 - (عا.) اسکناس . 1


64067 نتاج (نِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نسل، نژاد. 2 - بچة چهارپایان . 1


64068 نتایج (نَ یِ) [ ع . نتائج ] (اِ.) جِ نتیجه . 1


64069 نتربوق (نَ تَ) (ص .) (عا.) شخص بدسر و وضع و ژولیده و نکبت زده و پاره و پوره . 1


64070 نتفه (نُ فَ یا فِ) [ ع . نتفة ] (اِ.) 1 - بخشش، عطا. 2 - اندکی، مختصری . 1


64071 نتن (نَ تِ) [ ع . ] (ص .) گندیده، بدبو. 1


64072 نتن (نَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) بوی ناخوش، رایحة کریه . 2 - (مص ل .) بدبو گشتن، گنده شدن . 3 - (اِمص .) بدبویی، گندیدگی . 1


64073 نتیجه (نَ جِ) [ ع . نتیجة ] (اِ.) 1 - حاصل، به دست آمده . 2 - نسل، زاده . 3 - سرانجام و عاقبت . ج . نتایج . 1


64074 نثار (نِ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) پراکندگی، افشاندگی . 2 - (اِ.)پیشکش، هدیه . 3 - آن چه در جشن عروسی بر سر عروس و داماد یا بر سر مردم بریزند. 1


64075 نثار شدن ( نثار شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - افشانده شدن . 2 - کشته شدن . 1


64076 نثار کردن ( نثار کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) افشاندن، پراکنده کردن . 1


64077 نثر (نَ) [ ع . ] (اِ.) نوشتة غیرمنظوم، نوشته ای که شعر نباشد. 1


64078 نثره (نَ رِ) [ ع . نثرة ] (اِ.) نام دو ستارة آلفا و اِتا از صورت فلکی خرچنگ و منزل هشتم از منازل ماه . 1


64079 نج (نَ یا نُ) (اِ.) اندرون دهان . 1


64080 نجابت (نِ بَ) [ ع .نجابة ] (اِمص .) پاک نژادی، بزرگواری . 1


64081 نجات ( نَ) [ ع . نجاة ] (اِمص .)رهایی، خلاصی، رستگاری . 1


64082 نجاح (نَ) (اِمص .) پیروزی، رستگاری . 1


64083 نجاد (نِ) [ ع . ] (اِ.) حمایل شمشیر، بند شمشیر. 1


64084 نجار (نِ یا نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - اصل، تبار، حسب . 2 - لون، رنگ . 1


64085 نجار (نَ جّ) [ ع . ] (ص شغل .) درودگر، سازندة اشیاء چوبی . 1


64086 نجاست (نِ سَ) [ ع . نجاسة ] 1 - (اِمص .) پلیدی، ناپاکی . 2 - (اِ.) فضلة انسان یا حیوان . 1


64087 نجاشی (نَ) [ ع . ] (اِ.) لقب پادشاهان حبشه . 1


64088 نجبا (نُ جَ) [ ع . نجباء ] (ص .) جِ نجیب . 1


64089 نجح ( نُ یا نَ) [ ع . ] (اِمص .)کامیابی، رستگاری . 1


64090 نجد (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زمین بلند و وسیع . 2 - قسمتی از خاک عربستان . 1


64091 نجدت (نَ دَ) [ ع . نجدة ] (اِمص .) دلیری، شجاعت . 1


64092 نجده (نَ دَ یا د) 1 - (اِ.) سرود. 2 - (ص .) شجاع . 3 - یار، یاور. 4 - (اِمص .) یاری، یاوری . 1


64093 نجس (نَ جِ) [ ع . ] (ص .) ناپاک، پلید. 1


64094 نجسی (نَ جِ) (ص نسب .) (اِ.) (عا.) 1 - مدفوع انسان . 2 - کنایه از: مشروبات الکلی . 1


64095 نجق (نَ جَ) (اِ.) نوعی سیخک برای راندن ستوران . 1


64096 نجق زدن ( نجق زدن . زَ دَ) (مص م .) (کن .) کسی را به کاری واداشتن . 1


64098 نجم (نَ) [ ع . ] (اِ.) ستاره . ج . نجوم، انجم . 1


64099 نجم نجم ( نجم نجم . نجم نجم .) [ ع . ] (ق مر.) قسط به قسط، قسطی . 1


64100 نجمه (نَ مِ) [ ع . نجمة ] (اِ.) 1 - ستاره، اختر. 2 - نام گیاهی . 1


64101 نجند (نَ جَ) (ص .) نژند، اندوهگین . 1


64102 نجوا (نَ) [ ع . نجوی ] (اِ.) آهسته حرف زدن، پچ پچ کردن . 1


64103 نجوش (نَ) (ص فا.) (عا.) گوشه گیر، مردم گریز. 1


64104 نجوم (نُ) [ ع . ] (اِ.) جِ نجم ؛ ستارگان . 1


64105 نجوم ( نجوم .) [ ع . ] (مص ل .)1 - ظاهر شدن، پدید آمدن . 2 - طلوع کردن ستاره . 3 - پدید آمدن فتنه . 4 - ظهور کردن بدمذهب . 5 - قسط قسط ادا کردن مالیات . 1


64106 نجک (نَ جَ) (اِ.) نوعی از تبرزین . 1


64107 نجیب (نَ) [ ع . ] (ص .) شریف، بزرگ زاده . ج . نجباء. 1


64108 نجیح (نَ) [ ع . ] (ص .) صواب، درست . 1


64109 نجیر (نَ) (اِ.) آهار و سریشی که جولاهگان و کفش دوزان و صحافان بکار برند. 1


64110 نجیع (نَ) [ ع . ] (ص .) صواب، درست . 1


64112 نحافت (نَ فَ) [ ع .نحافة ] (مص ل .) لاغر شدن، لاغری . 1


64113 نحام (نُ) [ ع . ] (اِ.) نوعی مرغابی سرخ، نوعی از طیور آبی است و به فارسی و به ترکی (انقود) نامند. از غاز کوچکتر و از اردک بزرگتر و ابلق از سفیدی و سیاهی و سرخ مایل به زردی است . بسیار فربه باشد، سرخاب . 1


64114 نحب (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نذر کردن . 2 - صدا را به گریه بلند کردن . 1


64115 نحر (نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) گلو بریدن، شتر قربانی کردن . 2 - قسمت بالای سینه، جای گردن بند. 1


64116 نحریر (نِ) [ ع . ] (ص .) زیرک، حاذق . 1


64117 نحس (نَ) [ ع . ] (ص .) شوم، نامبارک . ج . نحوس . 1


64118 نحسی (نَ) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - شومی، نامبارکی . 2 - خشک سالی . 1


64119 نحسی کردن ( نحسی کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - نحوست نشان دادن . 2 - (عا.) بدادایی کردن . 1


64120 نحل (نَ) [ ع . ] (اِ.) زنبور عسل . 1


64121 نحل (نِ حَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نحله : 1 - عطایا، بخشش ها. 2 - دعوی ها. 3 - مذاهب ؛ ملل و نحل دین ها و مسلک های فلسفی . 1


64122 نحله (نُ یا نِ لِ) [ ع . نحلة ] (اِ.) 1 - عطیه، بخشش . 2 - مذهب، کیش . ج . نحل . 1


64123 نحو (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - طریقه، راه . 2 - اسلوب، روش . 3 - نام علمی است که موضوع آن اِعراب کلمات و قوانین درست نوشتن و درست خواندن است . 1


64124 نحوست (نُ سَ) [ ع . نحوسة ] (اِمص .)نامبارکی، شومی . 1


64125 نحول (نُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) لاغر شدن . 2 - نزار گردیدن . 3 - (اِمص .) لاغری، نزاری، ضعف . 1


64126 نحوه (نَ وِ) [ ع . نحوة ] (اِ.) طریقه، روش . 1


64127 نحوی (نَ) [ ع . ] (ص نسب .) دانشمند علم نحو. 1


64128 نحیت (نَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) شانه، مشط . 2 - ناله، فریاد. 3 - (ص .) لاغر کرده، لاغر شده (شتر). 4 - تراشیده شده، منحوت . 5 - نامرغوب، نابکار. 1


64129 نحیف (نَ) [ ع . ] (ص .) لاغر، نزار. 1


64130 نخ (نَ) [ په . ] (اِ.) 1 - رشته، رشتة باریک از پنبه، ابریشم و مانند آن . 2 - صف . 1


64131 نخ (نُ) (اِ.) قدم به قدم رفتن دنبال کسی . 1


64132 نخ تاب (نَ) (ص فا.) نخ ریس . 1


64133 نخ نخ (نَ نَ) (ق مر.) کم کم، اندک . 1


64134 نخ نما (نَ. نَ) (ص فا.) فرسوده، کهنه . 1


64135 نخاره (نَ رَ یا رِ) (اِ.) چیزی نخوردن در مدتی از روز، ناهار. 1


64136 نخاس (نَ خّ) [ ع . ] (اِ.) برده فروش . 1


64138 نخاع (نُ) [ ع . ] (اِ.) مادة نرم و سفیدرنگی که به صورت رشته ای درون ستون فقرات جای دارد. 1


64139 نخاله (نُ لِ) [ ع . نخالة ] 1 - (اِ.) هرآنچه که بعد از الک کردن در الک باقی می ماند. 2 - (عا.) هر چیز بیهوده و به درد نخور. 3 - بدجنس، ناتو، حقه باز. 1


64140 نخامه (نُ مَ یا مِ) [ ع . نخامة ] (اِ.) آب بینی و سینه و دهان، خلط دماغ و سینه، بلغم . 1


64141 نخبه (نُ ب) [ ع . نخبة ] (اِ.) برگزیده و انتخاب شده از هرچیز. ج . نخب . 1


64142 نخته (نُ تَ یا تِ) (اِ.) (عا.) آهنی از لگام که در دهان اسب و غیره افتد. 1


64143 نخجد (نَ جَ) (اِ.) = نخچد. نخجز: 1 - سنگی که حلاجان به کار برند. 2 - ریم آهن . 1


64144 نخجیر (نَ) [ ع . نخچیر ] (اِ.) 1 - شکار، صید. 2 - بز کوهی . 1


64145 نخجیر افکندن ( نخجیر افکندن . اَ کَ) (مص م .) شکار کردن . 1


64146 نخجیر کردن ( نخجیر کردن . کَ دَ) (مص م .) شکار کردن . 1


64147 نخجیرزن ( نخجیرزن . زَ) (ص فا.) شکارچی، صیاد. 1


64148 نخجیرگان ( نخجیرگان .) (اِ.) نخچیرگان ؛ نام لحن آخر از سی لحن باربد. 1


64149 نخجیرگاه ( نخجیرگاه .) (اِمر.) شکارگاه . 1


64150 نخراز (نُ) (اِ.) بز پیش آهنگ گله . 1


64151 نخراشیده (نَ خَ د) (ص مف .) (عا.) 1 - کنایه از: بدشکل، ناهموار. 2 - خشن، بی ادب . 1


64152 نخری (نُ یا نَ) (اِ.) نخستین فرزند. 1


64153 نخست (نَ یا نُ خُ) (ص .) ابتدا، آغاز. 1


64257 نزلی (نُ) [ ع - فا. ] (ص مر.) کنایه از: طفیلی و شکم پرست . 1


64154 نخست وزیر ( نخست وزیر . وَ) [ فا - ع . ] (اِمر.) رییس وزیران، وزیر اعظم . 1


64155 نخشبی (نَ شَ) (ص نسب .) منسوب به شهر نخشب که زیبارویان آن معروف بودند. 1


64156 نخل (نَ) [ ع . ] (اِ.) درخت خرما. 1


64157 نخل بسته ( نخل بسته بَ تِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) درخت مصنوعی که از موم و کاغذ و پارچه درست شده باشد. 1


64158 نخل بند ( نخل بند . بَ) [ ع - فا. ] (اِفا.) کسی که از موم یا کاغذ، درخت یا گل مصنوعی درست می کند. 1


64159 نخل بندی ( نخل بندی . بَ) [ ع - فا. ] (حامص .) غرس و نشاندن درخت خرما. 1


64160 نخلستان (نَ لِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) محلی که در آن نخل بسیار کاشته شده، نخل زار. 1


64161 نخله (نَ لِ) [ ع . نخلة ] (اِ.) واحد نخل، یک درخت خرما. 1


64162 نخوت (نِ وَ) [ ع . ] (اِمص .) تکبر، خودبینی . 1


64163 نخود (نُ خُ) 1 - گیاهی است از تیرة سبزی - آساها (پروانه واران ) و از دستة پیچی ها و یکساله . این گیاه دارای گونه های مختلف است . دانه های رسیده اش مصرف غذایی دارد. 2 - واحدی است برای وزن . ؛ دنبال نخود سیاه فرستادن کسی را به بهانه ای از مجلس دور کردن . ؛ نخود هر آش شدن کنایه از: خود را داخل هر جایی یا هر گروهی کردن . 1


64164 نخچیروال (نَ) (ص مر.) کسی که شکار را به طرف صیاد می راند، شکارانگیز. 1


64165 نخچیروان (نَ) (ص مر.) شکارچی، صیاد. 1


64166 نخکله (نَ کَ لَ) (اِ.) گردویی که پوست سخت داشته باشد. 2 - کنایه از: آدم بی شرم و پررو. 1


64167 نخیز (نَ) (ص .) 1 - فرومایه . 2 - نادان . 1


64168 نخیز ( نخیز .) (اِ.) 1 - کمین . 2 - زمینی که در آن نهال بکارند تا بعد جابه جا کنند. 1


64169 نخیزگاه (نَ) (اِمر.) کمینگاه . 1


64170 نخیل (نَ) [ ع . ] (اِ.) خرمابن . 1


64171 ند (نَ دّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مثل، همتا. 2 - ضد. ج . انداد. 1


64172 ند (نَ یا نِ دّ) [ ع . ] (اِ.) بوی خوشی مرکب از مشک و عنبر و عود. 1


64173 ندا (نِ) [ ع . نداء ] (اِ.) بانگ، آواز. 1


64174 ندار (نَ) (ص .) (عا.) 1 - فقیر، تهی دست . 2 - صمیمی، یگانه . 1


64175 نداف (نَ دّ) [ ع . ] (ص .) حلاج، پنبه زن . 1


64176 ندامت (نَ مَ) [ ع . ندامة ] (اِمص .) پشیمانی، افسوس . 1


64177 ندامتگاه ( ندامتگاه .) [ ع - فا. ] (اِمر.) محلی که مجرمین در آنجا احساس ندامت و پشیمانی کنند، زندان . 1


64178 ندانم کاری (نَ نَ) (حامص .) (عا.) سهل - انگاری، از روی عقل و تدبیر کار نکردن . 1


64179 نداوت (نَ وَ) [ ع . نداوة ] (حامص .) 1 - تری، نمناکی . 2 - تازگی، طراوت . 1


64180 ندب (نَ دَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جا و اثر زخم . 2 - گرو و شرط بندی در قمار یا تیراندازی . ج . ندوب . 1


64181 ندب (نَ) [ ع . ] (مص ل .) نک نُدبه . 1


64182 ندب ندب (نَ دَ نَ دَ) [ ع . ] (ق مر.) مرحله مرحله، دفعه دفعه . 1


64183 ندبه (نُ بَ یا ب) [ ع . ندبة ] (اِ.) بر مرده گریستن، شیون و زاری . 1


64184 ندرت (نُ رَ) [ ع . ندرة ] (اِمص .) کمیابی، آنچه گاهی پیدا و آشکار شود. 1


64185 ندم (نَ دَ) [ ع . ] (اِمص .) پشیمانی . 1


64186 ندماء (نُ دَ) [ ع . ] (ص .) جِ ندیم . 1


64187 ندوه (نَ دْ وَ) [ ع . ندوة ] (اِ.) گروه، انجمن . 1


64188 ندی (نَ دا) [ ع . ] 1 - (اِ.)شبنم، ژاله .2 - (اِمص .) بخشش، بخشندگی . 1


64189 ندید (نَ د) (اِ.) همتا، مانند. 1


64190 ندید بدید (نَ بَ) (ص مر.) تازه به دوران رسیده، بی اصل و نسب . 1


64191 ندیده (نَ د) 1 - (ص مف .) نادیده، دیده نشده . 2 - (اِ.) (عا.) نسل پنجم، فرزند نبیره . 1


64192 ندیم (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - حریف شراب . 2 - همنشین، همدم . ج . ندماء. 1


64193 ندیمه (نَ مِ یا مَ) [ ع . ندیمة ] (ص .) مؤنث ندیم . 1


64194 نذالت (نَ لَ) [ ع . نذالة ] (اِمص .) فرومایگی، پستی . 1


64195 نذر (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شرط و پیمان . 2 - آن چه شخص بر خود واجب گرداند که در راه خدا بدهد یا به جا بیآورد. ج . نذور. 1


64196 نذر (نُ ذُ) [ ع . ] (اِ.) ترس، بیم . 1


64197 نذری (نَ) (ص نسب .) آن چه که رایگان به عنوان نذر در راه خدا دهند. 1


64199 نذیر (نَ) [ ع . ] (ص .) ترساننده، بیم دهنده . 1


64200 نر (نَ) [ په . ] (اِ.) مذکر، مقابل ماده . 1


64201 نر و لاس کردن (نَ رُ کَ دَ) (مص م .) (عا.) جور کردن و دسته بندی کردن چیزی . 1


64202 نر و ماده (نَ رُ د) (اِمر.) 1 - نرینه و مادینه . 2 - نوعی دگمه که بخشی ازآن در بخش دیگر فرو می رود. 1


64203 نراد (نَ رّ) (ص .) نردباز. 1


64204 نراک (نَ) (ق .) همیشه، دایم . 1


64205 نرجس (نَ جِ) [ معر. ] (اِ.) نرگس . 1


64206 نرجل (نَ جُ) (اِ.) نوعی جامة ابریشمی که در حبشه بافند. 1


64207 نرخ (نِ) (اِ.) قیمت، بها. 1


64208 نرخ گرفتن ( نرخ گرفتن . گِ رِ تَ) (مص ل .) گران بها شدن . 1


64209 نرد (نَ) [ په . ] (اِ.) نوعی بازی مانند شطرنج که ابزار آن یک صفحة چوبی به همراه 15 مهرة سیاه و 15 مهرة سفید و دو طاس می باشد. 1


64210 نردبان (نَ دَ) (اِ.) = نردبام : دو چوب یا دو قطعة فلزی بلند عمودی که در میان آن ها به فاصلة معین چوب ها یا قطعات فلزی افقی کار گذاشته و توسط آن از دیوار، درخت و غیره بالا روند، زینه . 1


64211 نرده (نَ د) (اِ.) تارمی چوبی یا فلزی که در اطراف باغچه و خانه یا جلوی ایوان درست کنند. 1


64212 نرس (نِ) [ انگ . ] (اِ.) فردی که در زمینة اصول علمی و مهارت های حرفه ای مراقبت و درمان بیماران تحصیل کرده و در آن تبحر داشته باشد، پرستار. (فره ). 1


64213 نرم (نَ) [ په . ] (ص .) 1 - لطیف . مق زبر. 2 - هرچیز کوبیده . 3 - صاف . 4 - خوشایند و دلنیشن . 5 - انعطاف پذیر. 6 - مهربان، رئوف . 7 - آهسته، آرام . 1


64214 نرم افزار (نَ اَ) (اِ.) مجموعه ای از برنامه ها و داده ها، کتابچة راهنما و مانند آن ها که بتوان آن را برای انجام کار مشخصی با استفاده از کامپیوتر به کار برد. 1


64215 نرم بیز (نَ) (اِمر.) غربالی که دارای سوراخ های ریز باشد. 1


64216 نرم شامه (نَ مِ) (اِمر.) یکی از سه پرده ای است که مراکز عصبی واقع در جمجمه و مجرای ستون فقرات را مانند غلافی پوشانده است . 1


64217 نرم نرمک ( نرم نرمک . نَ مَ) (ق مر.) به تدریج، آهسته آهسته . 1


64218 نرم کردن (نَ. کَ دَ) (مص م .) 1 - آرام کردن . 2 - کوبیدن، له کردن . 1


64219 نرماده (نَ د) (اِمر.) دوجنسی، موجود زنده ای که قادر به تولید هر دو نوع سلول جنسی نر و ماده باشد. 1


64220 نرمال (نُ) [ فر. ] (ص .) طبیعی، عادی . 1


64221 نرمه (نَ مِ) (ص .) 1 - نرم و نازک . 2 - پرة گوش . 1


64222 نرمی (نَ) (حامص .) ملایمت، بردباری . 1


64223 نرمی نمودن ( نرمی نمودن . نُ دَ) (مص م .) 1 - خوش رفتاری کردن . 2 - بردباری نمودن . 1


64224 نره (نَ رَّ یا رُِ) (اِ.) 1 - نر و مذکر. 2 - آلت تناسلی مرد. 3 - موج . 4 - درشت هیکل و نتراشیده . 1


64225 نره خر ( نره خر خَ) (اِمر.) 1 - خر نر. 2 - مجازاً مرد درشت هیکل بی فرهنگ . 1


64226 نرو (نَ) (ص فا.) (عا.) آدم بدجنس و بَدقلق و منفعت طلب . 1


64227 نرولوژی (نِ رُ لُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - مطالعة ساختار و کارکرد و بیماری های دستگاه عصبی و روش های درمان آن بیماری ها، عصب پزشکی . (فره ). 2 - مطالعة ساختار و کارکرد دستگاه عصبی، عصب شناسی . (فره ). 1


64228 نروک (نَ) (ص .) (عا.) مانند نر. ؛زن نروک 1 - زن عقیم، نازا. 2 - زنی که اخلاق و رفتار مردان دارد. 1


64229 نرک (نَ رَ) (اِمصغ .) 1 - نر. 2 - زمخت و خشن . 1


64230 نرکه (نَ کَ یا کِ) [ تر. ] (اِ.) حلقه زدن گروهی به جهت منع حیوانات شکاری از خروج از محوطه ای معین تا شکار شاه یا امیران آسان باشد، جرگه . 1


64231 نرگ (نَ) (اِ.) مهره ای کوچک و مخروطی شکل که در آن گل ها و رگ های بسیار بود و آن را در بیخ دم پلنگ یابند و نرگ پلنگ گویند، حجرالنمر. 1


64232 نرگان (نَ رَّ) (اِ.) جِ نره . 1 - نرها. 2 - کنایه از: گدایان خشن و بی ادب . 1


64233 نرگدا (نَ گِ) (اِمر.) گدای پررو. 1


64234 نرگس (نَ گِ) [ په . ] (اِ.) 1 - گیاهی است از ردة تک لپه ای ها و گل هایش منفردند. تعداد گلبرگ هایش سه عدد و سفید رنگند و کاسبرگ هایش نیز سه عدد هستند که به رنگ گلبرگ ها می باشند. 2 - کنایه از: چشم معشوق . 1


64235 نرگسی ( نرگسی .) (اِ.) 1 - یک قسم خوراکی که از اسفناج تفت داده و تخم مرغ درست کنند. 2 - نوعی پارچة گرانبها. 1


64236 نریان (نَ) (اِ.) اسب نر. مق مادیان . 1


64237 نریمان (نَ) (اِ.) نام پهلوان مشهور ایران که پدر سام است . 1


64238 نرینه (نَ نِ) (ص . اِ.) از جنس نر. 1


64239 نزا (نَ) (ص فا.) (عا.) عقیم، نازا. 1


64240 نزار (نِ) [ په . ] (ص .) لاغر، نحیف . 1


64241 نزاع (نِ) [ ع . ] (اِمص .) دشمنی، جنگ . 1


64242 نزال (نِ) [ ع . ] (مص ل .) فرود آمدن در معرکة جنگ برای جنگیدن . 1


64243 نزان (نَ) (ص .) جهنده . 1


64244 نزاهت (نَ هَ) [ ع . نزاهة ] (مص ل .) پاکدامنی . 1


64245 نزاکت (نِ کَ) (اِمص .) 1 - پاکیزگی و ادب . 2 - خوش اخلاقی، رفتار پسندیده . 1


64246 نزد (نَ) (حراض .) نزدیک، پیش . 1


64247 نزدیک (نَ) [ په . ] (حراض .) 1 - جلو، پیش، دم . 2 - نسبت، خویشی . 3 - دارای تفاوت و اختلاف کم . 1


64248 نزدیکی (نَ) (حامص .) نسبت، خویشاوندی . 1


64249 نزدیکی کردن ( نزدیکی کردن . کَ دَ) (مص ل .) هم بستر شدن، جماع کردن . 1


64250 نزع (نَ) [ ع . ] (مص م .) حالت جان کندن، احتضار. 1


64251 نزغ (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سیلی زدن . 2 - با نیزه زدن . 3 - عیب کسی را گفتن . 1


64252 نزف (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کشیدن آب از چاه . 2 - خون گرفتن با فصد و حجامت . 1


64253 نزق (نَ زْ یا نُ زُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خفت، سبکی . 2 - شتاب، چستی . ج . نزقات . 1


64254 نزل (نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - غذایی که برای مهمان بیاورند. 2 - بخشش، احسان . 1


64255 نزل انداختن ( نزل انداختن . اَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) سفره گستردن برای مهمان . 1


64256 نزله (نَ لَ یا لِ) [ ع . نزلة ] (اِ.) زکام، سرما - خوردگی شدید. 1


64258 نزم (نِ یا نَ) (اِ.) بخار یا مه غلیظ نزدیک به زمین که هوا را تاریک می کند. 1


64259 نزه (نَ ز) [ ع . ] (ص .) 1 - پاک، پاکیزه . 2 - جای پرگیاه و دور از مردم . 1


64260 نزهت (نُ هَ) [ ع . نزهة ] (اِمص .) 1 - پاکیزگی، پاکدامنی . 2 - خوشی و خرمی . 1


64261 نزهتگاه ( نزهتگاه .) [ ع - فا. ] (اِ.) جای خوش و خرم . 1


64262 نزوان (نَ) [ ع . ] (مص ل .) برجستن (مانند برجستن نر بر ماده ). 1


64263 نزوع (نُ) [ ع . ] (مص ل .) مشتاق شدن، آرزومند گردیدن . 1


64264 نزول (نُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فرود آمدن، پایین آمدن . 2 - ربح، سود پول . 1


64265 نزول خور ( نزول خور . خُ) [ ع - فا. ] (ص فا.) رباخوار . 1


64266 نزول کردن ( نزول کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - پایین آمدن . 2 - وارد شدن به جایی . 3 - پول با بهره از کسی گرفتن . 1


64267 نزیدن (نَ دَ) (مص م .) بیرون کشیدن . 1


64268 نزیل (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - فرود آمده یا مقیم . 2 - مهمان . 3- طعام با برکت . 1


64269 نزیه (نَ) [ ع . ] (ص .) 1- پاک و پاکیزه . 2 - خوش و خرم، باصفا. 3- پاکدامن . 1


64270 نس (نُ) (اِ.) پوز، گرداگرد دهان . 1


64272 نسا ( نسا .) [ په . ] (اِ.) لاشه، مردار. 1


64274 نساب (نَ سّ) [ ع . ] (ص .) نسب شناس . 1


64275 نسابه (نَ سّ بَ) [ ع . نسابة ] (ص .) آن که نسب مردمان و قبایل داند، نسبت شناس . 1


64276 نساج (نَ سّ) [ ع . ] (ص .) جولاه، بافنده . 1


64277 نساخ (نُ سّ) [ ع . ] (ص .) جِ ناسخ . 1


64278 نسار (نَ) (اِ.) جایی که سایه باشد. 1


64279 نساسالار (نَ) (ص مر. اِمر.) در بین زرتشتیان کسی است که مرده را از در دخمه به درون دخمه می گذارد. 1


64280 نسایج (نَ یِ) [ ع . نسائج ] (اِ.) جِ نسیجه . بافته شده ها. 1


64281 نسب (نَ سَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نژاد، خاندان . 2 - خویشاوندی، قرابت . ج . انساب . 1


64282 نسب نامه (نَ سَ. مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ورقه ای که در آن صورت پدران یک فرد، یا مادران او، یا پدران و مادران وی نوشته شده باشد؛ شجرة النسب . 1


64283 نسباً (نَ سَ بَ نْ) [ ع . ] (ق .) از جهت اصل و نژاد، از لحاظ نسب . 1


64284 نسبت (نِ بَ) [ ع . نسبة ] (اِ.) 1 - خویشی، قرابت . 2 - پیوستگی و ارتباط دو شخص یا دو چیز. 1


64285 نسبت دادن ( نسبت دادن . دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) منسوب کردن، انتساب دادن . 1


64286 نسبت کردن ( نسبت کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - نسبت دادن، منسوب کردن . 2 - مخصوص کردن، ویژه گردانیدن . 1


64287 نسبی (نَ سَ) [ ع . ] (ص .) منسوب به نسب . 1


64288 نسبیت (نِ یَّ)(مص جع .)1 - نسبی بودن . 2 - نام فرضیه ا ی است که انشتین آن را معرفی کرد. در این فرضیه به جای فاصلة بین اشیاء فاصلة بین حوادث در نظر گرفته می شود و زمان و فضا با هم در آن دخیل هستند. این دستگاه متکی به روابط ریاضی است نه به اشیاء و از نظر ریاضی قابل تأیید است . 1


64289 نستاک (نِ) (اِ.) پیچش شکم . 1


64290 نستر (نَ تَ) (اِ.) مخفّف نسترن . 1


64291 نسترن (نَ تَ رَ) (اِ.) گلی است خوشبوی به رنگ سرخ یا سفید که درختش خاردار است . 1


64292 نستعلیق (نَ تَ) (اِمر.) مرکب از دو کلمة نسخ و تعلیق، از زیباترین خطوط خوشنویسی . 1


64293 نستوری (نَ) (اِ.) = نسطوری : قطعه ای است ضربی در «نوایی » که سه ضرب سنگینی است . 1


64294 نستوه (نَ) (ص .) خستگی ناپذیر. مبارز. 1


64295 نستک (نِ تَ) (اِ.) پنبة حلاّجی شده که آن را باریک پیچیده باشند. 1


64296 نسج (نَ) [ ع . ] (اِ.) بافت و بافتگی . 1


64297 نسخ (نُ سَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نسخه . 1


64298 نسخ (نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) منسوخ ساختن و باطل کردن چیزی . 2 - (مص ل .) تغییر صورت دادن . 3 - یکی از شش خط اختراعی ابن مقله که قرآن را معمولاً با آن خط می نویسند. 1


64299 نسخ نمودن (نَ. نُ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) باطل کردن، رد کردن . 1


64300 نسخه (نُ خِ) [ ع . نسخة ] (اِ.) 1 - نوشته ای که از روی نوشتة دیگر تهیه کنند. 2 - کاغذ حاوی دستورات پزشک . 3 - رونوشت . 4 - واحدی برای شمارش کتاب و رساله . ج . نُسَخ . 1


64301 نسخه برداشتن ( نسخه برداشتن . بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) رونوشت برداشتن، استنساخ کردن . 1


64302 نسخه پیچیدن ( نسخه پیچیدن . دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - از روی نسخة پزشک دارو یا داروها را آماده کردن . 2 - دارو یا داروهای نسخة پزشک را از داروخانه گرفتن . 1


64303 نسخه کردن ( نسخه کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) سیاهه گرفتن، صورت برداشتن . 1


64304 نسر (نَ) [ ع . ] (اِ.) کرکس . ج . نسور. 1


64305 نسر (نَ سَ) (اِ.) 1 - خانة پشت به آفتاب، قسمت جنوبی حیاط . 2 - خانه مانندی که در سایة کوه از چوب و علف سازند. 1


64306 نسر طائر (نَ ر ئ ) [ ع . ] (اِمر.) یکی از ستاره های قدر اول صورت فلکی عقاب . 1


64307 نسر واقع ( نسر واقع . قِ) [ ع . ] (اِمر.)یکی از ستاره های قدر اول صورت فلکی چنگ رومی (شلیاق ) . 1


64308 نسرین (نَ) (اِ.) گلی سفید رنگ و خوشبو با برگ های کوچک و انبوه، مشکین بوی هم گویند. 1


64309 نسق (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نظم دادن، مرتب کردن . 2 - به رشتة نظم کشیدن . 1


64310 نسق (نَ سَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نظم و ترتیب . 2 - رسم و روش . 1


64311 نسق چی ( نسق چی .) [ ع - تر. ] (اِمر.) نظم دهنده، ناظم . 1


64312 نسق کردن ( نسق کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - تنبیه کردن . 2 - ترساندن . 1


64313 نسل (نَ) [ ع . ] (اِ.) نژاد، فرزند، دودمان . ج . انسال . 1


64314 نسمه (نَ مِ یا مَ) [ ع . نسمة ] (اِ.) 1 - دم، نفس . 2 - روح، روان . 3 - انسان . 4 - بنده، عبد. ج . نسم، نسمات . 1


64315 نسناس (نَ یا نِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جانوری افسانه ای شبیه به انسان که هیکلی ترسناک دارد. 2 - غول . 3 - (عا.) آدم بدهیبت و بدجنس . 4 - میمون آدم نما. 1


64316 نسو (نَ یا نِ) (ص .) چیز نرم، لطیف و هموار. 1


64317 نسوار (نِ) (اِ.) ناس، برگ خشک از نوع تنباکو که آن را نرم می کوبند و با اندکی آهک مخلوط کرده در جلو دهان میان لب و دندان می ریزند. 1


64319 نسود (نَ) (ص .) نرم و ساده . 1


64320 نسوده (نَ د) (ص مف .) هموار و لغزنده . 1


64321 نسپاس (نَ) (ص .) ناسپاس، ناشکر. 1


64322 نسپه (نِ پَ یا پِ) (اِ.) هر چینه و رده از دیوار گلین که روی هم چینند. 1


64323 نسک (نَ) (اِ.) = نرسنک . نرسک : 1 - عدس . 2 - خارخسک . 1


64324 نسک ( نسک .) (اِ.) هر بخش از بیست و یک بخش اوستا که به منزلة فصل و باب است . 1


64325 نسک (نُ یا نَ یا نِ) [ ع . ] (مص ل .) عبادت کردن . 1


64326 نسکبا (نَ) (اِ.) آش عدس . 1


64327 نسی (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - آن که بسیار فراموشکار است، کثیرالنسیان . 2 - کسی که او را در عداد قومش به شمار نیاورند. 1


64328 نسیان (نِ) [ ع . ] (اِمص .) فراموشی . 1


64329 نسیب (نَ) [ ع . ] (اِ.) وصف موضوعات عاشقانه و مجالس مِی گساری در شعر. 1


64330 نسیب (نَ س ) [ ع . ] (مص ل .) با نَسَب بودن، خویش داشتن . 1


64331 نسیج (نَ) [ ع . ] (ص .) بافته شده . 1


64332 نسیج وحده (نَ س وَ دَ) [ ع . ] (ص مر.) یکتا، بی همتا، بی مانند. 1


64333 نسیله (نَ یا نُ لَ) (اِ.) گله و رمه . 1


64334 نسیم (نَ) [ ع . ] (اِ.) باد خُنَک و ملایم . 1


64335 نسیه (نِ یِ) [ ع . نسیئة ] (ص .) آن چه به وعده فروخته شود. 1


64336 نش (نَ) (اِ.) سایه، جایی که سایه باشد. 1


64337 نشأ (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نو پیدا شدن . 2 - روییدن، رستن، نمو کردن . 3 - پرورش یافتن . 4 - (اِمص .) نوپیدایی . 5 - رویش، پرورش . 1


64338 نشأت (نَ أَ) [ ع . نشاة ] (اِمص .) نوجوان شدن، پرورش یافتن . 1


64339 نشئه (نَ ئِ) [ ع . نشأة ] (اِمص .) سرخوشی، حالت خوشی و کیفی که بر اثر استعمال مواد مخدر یا مشروبات الکلی به وجود می آید. 1


64340 نشئه جات ( نشئه جات .) (اِ.) (عا.) هر نوع مواد مخدر مانند: تریاک، حشیش و... 1


64341 نشا (نَ) [ ع . نشاء ] (اِ.) 1 - روییدن، نمو کردن . 2 - در فارسی بوته یا قلمه را در جایی کاشتن تا بعد آن را به جای دیگر انتقال دهند. 1


64342 نشاب (نُ شّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تیرها. 2 - واحد آن نشابه . ج . نشاشیب . 1


64343 نشاب (نَ شّ) [ ع . ] (ص .) 1 - تیرساز، تیرگر. 2 - گیرنده و پرتاب کنندة تیر. 1


64344 نشاختن (نِ تَ) (مص م .) نشانیدن، تعیین کردن . 1


64345 نشادر (نِ یا نُ دُ) (اِ.) ترکیبی از جوهرنمک و آمونیاک، جامد و بلوری که از آن در صنعت برای سفیدکاری، لحیم کاری و... استفاده می شود. 1


64346 نشاستن (نِ تَ) [ په . ] (مص م .) نشانیدن . 1


64347 نشاسته (نِ تَ یا تِ) (اِمف .) 1 - نشانده . 2 - کاشته . 3 - تعیین کرده، منصوب . 1


64348 نشاسته (نِ تِ) (اِ.) ماده ای است سفید و بی بو و بی مزه تهیه شده از گندم یا سیب زمینی که هم استفاده خوراکی دارد و هم برای آهار دادن پارچه و ساختن چسب و... به کارمی رود. 1


64349 نشاط (نِ) [ ع . ] (اِمص .) شادمانی، خوشی، سبکی . 1


64350 نشاف (نَ شّ) [ ع . ] (اِ.) کاغذ نشاف : کاغذ خشک کن، کاغذی که رطوبت جوهر و مرکب را جذب کند. 1


64351 نشان (نِ) (اِ.) 1 - علامت، نشانه 2 - مُهر و نگین . 3 - هدف و نشانه برای تیراندازی . 4 - علم، پرچم . 5 - قطعه ای ساخته شده از طلا یا نقره که به افراد برجسته و نمونه برای قدردانی و بزرگداشت اهداء می شود. 1


64352 نشان دادن ( نشان دادن . دَ) (مص م .) سراغ دادن، نمایاندن . 1


64353 نشان کردن (نِ . کَ دَ) (مص م .) 1 - علامت گذاشتن . 2 - مهر کردن . 3 - نامزد کردن، برگزیدن . 1


64354 نشاندن (نِ دَ) (مص م .) 1 - غرس کردن درخت . 2 - خاموش کردن آتش . 1


64355 نشانده (نِ دَ یا د) (ص مف .) 1 - به نشستن واداشته . 2 - جلوس داده . 3 - جا داده، مقیم ساخته . 4 - (عا.) زنی روسپی که او را به خانه آورده نفقة او را متعهد شوند و از ادامة عمل بد بازدارند و از او متمتع گردند بدون ازدواج . 5 - کاشته . 6 - برپا داشته . 7 - نهاده . 8 - خاموش کرده . 9 - دفع کرده . 1


64460 نظیف (نَ) [ ع . ] (ص .) پاکیزه، تمیز. 1


64356 نشانه (نِ نِ) (اِ.) 1 - هدف، آماج . 2 - علامت، علامت مشخصی برای شناختن چیزی . 1


64357 نشانه گیری ( نشانه گیری .) (حامص .) هدف گیری برای تیراندازی . 1


64358 نشانی (نِ) (اِ.) 1 - علامتی که با آن کسی یا چیزی یا جایی را بشناسند. 2 - آدرس . 1


64359 نشانیدن (نِ دَ) (مص م .) نک . نشاندن . 1


64360 نشت (نَ) (اِمص .) (عا.) 1 - سرایت آب یا آتش از چیزی به چیز دیگر. 2 - شکستگی، خرابی . 1


64361 نشتر (نِ تَ) (اِ.) نک . نیشتر. 1


64362 نشخوار (نُ خا) (اِ.) حالتی است در حیوانات نشخوارکننده که غذای نیم جویده را از راه مری به دهان برمی گردانند و دوباره می جوند. 1


64363 نشخوار کردن ( نشخوار کردن . کَ دَ) (مص م .) 1 - نک . نشخوار. 2 - کنایه از: حرف دیگران را تکرار کردن . 1


64364 نشر (نَ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) پراکندگی، انتشار. 2 - (مص م .) پخش کردن کتاب و مانند آن . 3 - زنده کردن مردگان در روز قیامت . 4 - وزیدن، وزش . 5 - مؤسسة انتشاراتی، انتشارات : نشر معین، نشر قطره . 1


64365 نشره (نُ رَ یا رِ) [ ع . نشرة ] (اِ.) 1 - افسونی که به وسیلة آن دیوانه و بیمار را علاج کنند. 2 - دعایی که با آب زعفران نویسند تا دفع چشم زخم کند. 1


64366 نشریه (نَ یِّ) [ ع . ] (اِ.) ورقه یا مجموعه ای از اوراق که بر روی آن چیزی نوشته، چاپ و منتشر کنند. 1


64367 نشست (نِ شَ) (مص م .) 1 - نشستن . 2 - (اِ.) جلسه، گردهمائی . 3 - کنایه از: اسب . 1


64368 نشست کردن ( نشست کردن . کَ دَ) (مص ل .) 1 - بر تخت نشستن، جلوس کردن . 2 - اقامت کردن . 3 - فرو نشستن دیوار و مانند آن . 1


64369 نشستن (نِ شَ تَ) [ په . ] (مص ل .) در جایی قرار گرفتن، ضد ایستادن . 1


64370 نشف (نَ) [ ع . ] (مص م .) جذب کردن . 1


64371 نشلیدن (نَ دَ) (مص ل .) 1 - آویختن و آویزان کردن . 2 - تشبث، چنگ زدن در چیزی . 1


64372 نشمه (نَ مِ) (ص .) (عا.) زن بدکاره، روسپی . 1


64373 نشمیدن (نَ دَ) (مص ل .) (عا.) عیش و نوش کردن . 1


64374 نشو (نَ) [ ع . نشأ ] (اِمص .) نک . نشوء. 1


64375 نشو (نُ) (ص .) = نسو: صاف و هموار و نرم و لغزنده . مق . خشن، درشت . 1


64376 نشو و نما (نَ وُ نَ) (اِ.) بالیدگی، روییدگی . بالندگی . 1


64377 نشوء (نُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - روییدن، پرورش یافتن . 2 - نوپیدا شدن . 1


64379 نشوت (نَ وَ) [ ع . نشوة ] (مص ل .) 1 - مست شدن، نشئه شدن . 2 - (اِمص .) مستی . 1


64380 نشور (نُ) [ ع . ] (مص م .) زنده کردن، زنده شدن مردگان در روز قیامت . 1


64381 نشوز (نُ) [ ع . ] (مص ل .) ناسازگاری کردن زن با شوهر. 1


64382 نشوه (نَ وَ یا وِ) [ ع . نشوة ] 1 - (مص ل .) سرخوش شدن و نشأه یافتن به وسیلة استعمال مواد مخدر. 2 - (اِمص .) سرخوشی و نشأه . 1


64383 نشپیل (نَ یا نِ) (اِ.) 1 - دام . 2 - چنگک، قلاب، قلاب ماهی گیری . 1


64384 نشک (نَ) (اِ.) درخت صنوبر و کاج . 1


64385 نشکرده (نِ کَ د) (اِ.) شفره، گزن، ابزار دم تیزی که با آن چرم را می برند یا پشت پوست و چرم را با آن می تراشند. 1


64386 نشکنج (نِ کُ) (اِ.) نیشگون، گرفتن و فشار دادن پوست و گوشت بدن با دو سر انگشت . 1


64387 نشگون (نِ) (اِ.) نک . نشکنج . 1


64388 نشیب (نَ) [ په . ] (اِ.) سرازیری، پستی . 1


64389 نشیب و فراز (نَ بُ فَ) (ص مر.) پستی و بلندی . 1


64390 نشید (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شعری که در انجمنی برای یکدیگر بخوانند. 2 - در فارسی به معنای سرود و آواز. 1


64391 نشیط (نَ) [ ع . ] (ص .) شادمان، مسرور. 1


64392 نشیم (نِ) (اِ.) 1 - آشیانة مرغان . 2 - جای نشستن . 1


64393 نشیمن (نِ مَ) (اِ.) 1 - جای نشستن، قرارگاه . 2 - آشیانة مرغان . 1


64394 نشیمنگاه ( نشیمنگاه .)(اِمر.)جای نشستن، نشستنگاه . 1


64395 نشیمه (نِ مِ) (اِ.) تسمه، چرم یا پوست که از آن بند کارد و شمشیر و مانند آن سازند. 1


64396 نشین (نِ) (اِ.) مقعد، سوراخ مقعد. 1


64397 نص (نَ صّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - صریح و آشکار. 2 - اصل و عین مطلب . ج . نصوص . 1


64398 نصاب (نِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مقدار معین از هر چیز. 2 - آن مقدار از مال که زکات بر آن واجب می شود. 1


64399 نصاری (نَ را) [ ع . ] (اِ.) جِ نصران و نصرانة ؛ ترسایان . 1


64400 نصال (نِ) [ ع . ] (اِ.) جِ نصل ؛ پیکان ها. 1


64401 نصایح (نَ یِ) [ ع . نصائح ] (اِ.) جِ نصیحت ؛ پندها، اندرزها. 1


64402 نصب (نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) قرار دادن، جا کردن . 2 - گماشتن . 3 - (اِ.) علامتی از اِعراب که حرف آخر کلمه صدای فتحه می دهد. 1


64403 نصب (نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - بلا، سختی . 2 - خستگی، فرسودگی . 1


64404 نصب العین (نَ بُ عَ) [ ع . ] (اِمر.)مقابل چشم، پیش چشم . 1


64405 نصح (نَ یا نِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پند دادن، اندرز کردن . 2 - (اِ.) پند، اندرز. 1


64406 نصر (نَ) [ ع . ] (اِمص .) یاری، کمک . 1


64407 نصران (نَ) [ ع . ] (اِ.) ترسا. ج . نصاری . 1


64408 نصرانی (نَ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) منسوب به نصران ؛ ترسایی . 1


64409 نصرت (نُ رَ) [ ع . نصرة ] (اِمص .) یاری، کمک . 1


64410 نصف (نِ) [ ع . ] (اِ.) نیمه، یک دوم از هر چیز. 1


64411 نصف العمر (نِ فُ لْ عُ) [ ازع . ] (ص .) بسیار ترسیده و رنج کشیده، دچار اضطراب و اندوه . 1


64412 نصف النهار (نِ فُ نَّ) [ ع . ] 1 - (اِمر.) نیمروز، هنگام ظهر. 2 - نیم دایره ای که از یک قطب شروع و به قطب دیگر ختم می شود و به وسیلة آن طول جغرافیایی هر محل مشخص می شود. 1


64413 نصفت (نَ صَ فَ) [ ع . نصفة ] (اِ.) انصاف، عدل، داد. 1


64414 نصفه (نِ فِ) (اِ. ق .) (عا.) نیمه . 1


64415 نصفی (نِ فِ) (اِ.) نوعی جام شراب . 1


64416 نصل (نَ) [ ع . ] (اِ.) پیکان، نیزه . ج . نِصال، نصول و انصل . 1


64417 نصوح (نَ) [ ع . ] 1 - (ص .) نصیحت کننده، اندرزگو. 2 - (اِ.) توبة خالص و حقیقی که شکسته نشود. 1


64419 نصیب (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - بهره، قسمت . 2 - بخت، اقبال . ج . انصبه . 1


64420 نصیح (نَ) [ ع . ] (ص .) نصیحت کننده، پند - دهنده . 1


64421 نصیحت (نَ حَ) [ ع . نصیحة ] (اِ.) پند، اندرز. ج . نصایح . 1


64422 نصیر (نَ) [ ع . ] (ص .) یاری گر، مددکننده . ج . انصار. 1


64423 نضار (نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زر. 2 - خالص از هر چیز. 1


64424 نضارت (نَ رَ) [ ع . نضارة ] (اِمص .) تازگی، آبداری . 1


64425 نضج (نُ) [ ع . ] (اِمص .) رسیدگی، پختگی . 1


64426 نضرت (نَ رَ) [ ع . نضرة ] (اِمص .) تازگی و شادابی و خرمی (گیاه، انسان ). 1


64427 نضیج (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - هرچیز پخته . 2 - میوة رسیده . 1


64428 نضیر (نَ) ( نضیر .) [ ع . ] 1 - (ص .) تازه، شاداب . 2 - (اِ.) زر، سیم . 1


64429 نطاق (نَ طّ) [ ع . ] (ص .) نطق کننده، سخن ران . 1


64430 نطاق (نِ) [ ع . ] (اِ.) کمربند. 1


64431 نطع (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سفرة چرمین . 2 - سفره ای از چرم که سر گناهکار را روی آن می بریدند. 1


64432 نطفه (نُ فِ) [ ع . نطفة ] (اِ.) 1 - آب پاک و صاف . 2 - منی . 3 - یاختة تشکیل شده از ترکیب یک جفت گانه وبه طور کلی موجود در حال پیدایش از چنین یاخته ای . 1


64433 نطق (نُ) [ ع . ] (اِ.) سخن، گفتار، کلام . 1


64434 نطق کشیدن (نُ طُ. کِ یا کَ دَ) (مص ل .) (عا.) صدا برآوردن، سخن گفتن . 1


64435 نطوق (نُ) [ ع . ] (اِمص .) سخن گویی . 1


64436 نطول (نَ) [ ع . ] (اِ.) آبی که در آن داروها بجوشانند و عضوی را که مبتلی به مرضی است با آن شستشو دهند. 1


64437 نظار (نُ ظّ) [ ع . ] (ص .) جِ ناظر؛ بینندگان، تماشاچیان . 1


64438 نظارت (نَ رَ) [ ع . نظارة ] (اِمص .) 1 - نگریستن، دیدن . 2 - مراقبت در انجام کاری . 1


64439 نظاره (نَ ظّ رِ) [ ع . ] (ص .) بیننده، تماشاگر. 1


64440 نظاره (نِ رِ) [ ع . نظارة ] 1 - (اِمص .) زیرکی، فراست . 2 - (مص م .) در فارسی : نگاه کردن، تماشا کردن . 1


64441 نظافت (نَ فَ) [ ع . نظافة ] (اِمص .) پاکیزگی، تمیزی . 1


64442 نظام (نِ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) نظم، آراستگی . 2 - (اِ.) عادت، روش . 3 - رشتة مروارید. 4 - (اِ.) سپاه، ارتش . 5 - رژیم، حکومت . 1


64443 نظام (نَ ظّ) [ ع . ] (ص .) بسیار نظم دهنده، ترتیب دهنده . 1


64444 نظامنامه (نِ. مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) آیین نامه . 1


64445 نظایر (نَ یِ) [ ع . نظائر ] (اِ.) جِ نظیره ؛ مثل ها، مانندها. 1


64446 نظر (نَ ظَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نگاه کردن، نگریستن، 2 - به نظر آوردن . 3 - مورد توجه قرار دادن چیزی را به جهت دفع چشم زخم . 4 - (اِمص .) نگاه، نگرش . 5 - (اِ.) فکر، اندیشه، رأی . 6 - جهت، جنبه . 7 - وضع دو ستاره نسبت به یکدیگر (نجوم ). 1


64447 نظر دادن ( نظر دادن . دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) اظهار عقیده کردن، عقیدة خود را بیان کردن . 1


64448 نظر قربانی ( نظر قربانی . قُ) (اِمر.) مهره ای که آن را برای دفع چشم زخم به گردن بیآویزند. 1


64449 نظر کرده ( نظر کرده . کَ د) [ ع - فا. ] (ص مف .) (عا.) مورد توجه و عنایت درگاه الوهیت واقع شده . 1


64450 نظرباز ( نظرباز .) [ ع - فا. ] (ص فا.) 1 - کسی که به نگریستن به چهرة زیبارویان عادت دارد. 2 - شعبده باز. 1


64451 نظربازی ( نظربازی .) [ ع - فا. ] (حامص .) تماشای زیبارویان، چشم چرانی . 1


64452 نظربلند ( نظربلند . بُ لَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) دارای طبع غنی، دارای سعة صدر. مق نظرتنگ . 1


64453 نظرتنگ ( نظرتنگ . تَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) 1 - کوته فکر، دون همت . 2 - بخیل، خسیس . 1


64454 نظره (نَ رَ یا رِ) [ ع . نظرة ] (مص م .) 1 - یک بار نگریستن، یک دفعه نظر انداختن . 2 - لمحه . 3 - هیأت . 4 - رحمت . ج . نظرات . 1


64455 نظرپاک ( نظرپاک .) [ ع - فا. ] (ص مر.) کسی که نظرش آلوده به هوی و هوس نیست . 1


64456 نظریه (نَ ظَ یِّ) [ ع . ] (اِ.) رأی، عقیده، فکر. ج . نظریات . 1


64457 نظم (نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آراستن، ترتیب دادن . 2 - به رشته کشیدن مروارید. 3 - (اِ.) کلام موزون و با قافیه . 1


64458 نظمیه (نَ یُِ) (اِ.) گرفته شده از عربی ؛ در گذشته به ادارة انتظامی و شهربانی گفته می شود. 1


64459 نظیر ( نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - مثل، مانند. ج . نظراء. 2 - شریک، انباز. 1


64461 نظیم (نَ ظِ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - به رشته کشیده شده . 2 - به نظم درآورده شده (شعر). 1


64462 نعاب (نُ) [ ع . ] (مص ل .) آواز دادن کلاغ . 1


64463 نعاس (نُ) [ ع . ] (اِ.) سستی، خواب، چُرت . 1


64464 نعال (نِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جِ نعل ؛ کفش ها، پاپوش . 2 - پایین مجلس، درگاه . 1


64465 نعامه (نَ مِ) [ ع . نعامة ] (اِ.) شترمرغ . 1


64466 نعایم (نَ یِ) [ ع . ] (اِ.) ج نعامة . شتر مرغان . بیستمین منزل از منازل قمر. 1


64467 نعت (نَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) ستایش، مدح . 2 - (مص م .) وصف کردن کسی یا چیزی به نیکی . 3 - صفت . ج . نعوت . 1


64468 نعره (نَ رِ) [ ع . نعرة ] (اِ.) فریاد، بانگ بلند. 1


64469 نعش (نَ) [ ع . ] (اِ.) جنازه، جسد. 1


64470 نعق (نَ) [ ع . ] (مص ل .) آواز کردن، غراب . 1


64471 نعل (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کفش . 2 - قطعه آهنی که زیر سُم چهارپایان می زنند برای محافظت از آن . ؛ نعل در آتش نهادن (کن .) بی قرار کردن، مضطرب نمودن . 1


64472 نعل بند (نَ. بَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) کسی که چهارپایان را نعل کند. 1


64473 نعل ریختن (نَ. تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) کنایه از: تند و باشتاب دویدن . 1


64474 نعلبکی (نَ بَ) (اِ.) ظرفی کوچک و پهن و کمی گود که زیر فنجان یا استکان می گذارند. 1


64475 نعلین (نَ لَ یا لِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تثنیة نعل . 2 - یک جفت کفش . 3 - نوعی کفش بدون پاشنه و با رویة کوتاه و نوک برگشته . 1


64476 نعم (نِ عَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نعمت ؛ نعمت ها. 1


64477 نعم (نَ عَ) [ ع . ] (اِ.) چهارپا، مانند شتر و گوسفند. ج . انعام . 1


64478 نعم ( نعم .) [ ع . ] (حر.) آری، بلی . 1


64479 نعم (نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نازکی، نرمی . 2 - نیکویی، خوبی ؛ مق . بؤس . ؛ نعم و بؤس نیکویی و بدی . 1


64480 نعماء (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نعمت . 2 - شادمانی . 1


64481 نعمات (نِ عَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نعمت . 1


64482 نعمت (نِ مَ) [ ع . نعمة ] (اِ.) 1 - احسان، نیکی . 2 - مال، روزی . ج . نعم . نعمات . 1


64483 نعناع (نَ) [ ع . ] (اِ.)گیاهی است از تیرة دو لپه ای های پیوسته گلبرگ که سردستة تیرة نعناعیان می باشد و جز سبزی های خوراکی است . این گیاه همة آثار نیرو دهنده و باد شکن و خلط آور را دارا است . ؛ نعناع داغِ چیزی را زیاد کردن چیزی را زیاد بزرگ و مهم جلوه دادن . 1


64484 نعوذ (نَ) [ ع . ] (فعل .) پناه می بریم . 1


64485 نعوظ (نُ) [ ع . ] (مص ل .) برخاستن آلت تناسلی مرد به سبب غلبة شهوت . 1


64486 نعومت (نُ مَ) [ ع . نعومة ] (اِمص .) نرمی، ملایمت . مق خشونت . 1


64487 نعی (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خبر مرگ کسی را دادن . 2 - (اِ.) خبر مرگ . 1


64488 نعیب (نَ) [ ع . ] (اِ.) بانگ زاغ . 1


64489 نعیق (نَ) [ ع . ] (مص ل .) بانگ کردن کلاغ . 1


64490 نعیم (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - فراوانی نعمت و مال . 2 - سرور، خوشی و خوشگذرانی . 1


64491 نغام (نَ) (اِ.) 1 - ذرات گرد و غبار پراکنده در هوا. 2 - زشت و ناخوش . 1


64492 نغاک (نِ) (ص .) 1 - نادان، ابله . 2 - حرامزاده . 1


64493 نغز (نَ) (ص .) خوب، نیک، بدیع . 1


64494 نغل (نَ غ ) [ ع . ] (ص .) زنازاده، پسر زنا. 1


64495 نغل (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - پوست تباه شده در دباغت . 2 - پسر زنا. 1


64496 نغل (نَ غَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تباه گردیدن پوست در دباغت . 2 - تباه گردیدن زخم . 3 - بد شدن نیت . 4 - کینه ور گردیدن . 5 - تباهی انداختن میان مردم . 6 - سخن چینی کردن . 7 - (اِمص .) تباهی . 8 - سوء نیت . 9 - کینه وری . 10 - سخن چینی . 1


64497 نغل (نَ غِ یا غُ) (اِ.) گودال، آغل گوسفند در کوه و صحرا. 1


64498 نغم (نَ غَ) [ ع . ] (اِ.) سخن آهسته . 1


64499 نغم (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آهسته سراییدن . 2 - آهسته سخن گفتن . 3 - (اِمص .) آهسته - سرایی . 4 - آهسته گویی . 5 - (اِ.) سخن آهسته ؛ نغمه . 1


64500 نغمات (نَ غَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نغمه . 1


64501 نغمه (نَ مِ) [ ع . نغمة ] (اِ.) آواز خوش، سرود. 1


64502 نغمه شکستن ( نغمه شکستن . ش کَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) نغمه خواندن، سرود گفتن . 1


64503 نغن (نَ) (اِ.) سوراخ و دایرة ناف . 1


64504 نغن ( نغن .) (اِ.) نان، خبز. 1


64505 نغنغ (نَ نَ یا نُ نُ) (اِ.) پیمانه ای که غله بدان پیمایند؛ قفیز و آن معادل چهار خروار است . 1


64506 نغوشا (نِ یا نَ) (اِ.) = نغوشاک : 1 - آتش - پرست، گبر. 2 - (ص .) شنوا، شنونده . 1


64507 نغوشه (نَ ش ) (اِمص .) نک . نیوشه . 1


64508 نغول (نَ) 1 - (ص .) عمیق، گود، ژرف . 2 - (اِ.) راه دور و دراز. 1


64509 نغوله (نَ لِ) (اِ.) زلف، گیسو. 1


64510 نغیل (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - فاسد. 2 - حرامزاده . 1


64511 نفاث (نَ فّ) [ ع . ] (ص .) دمنده، فوت کننده، جادوگر، ساحر. 1


64512 نفاد (نَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سپری شدن . 2 - تباه شدن، نیست شدن . 1


64513 نفاذ (نِ) [ ع . ] (مص ل .)1 - فرو رفتن و درگذشتن چیزی از چیز دیگر. 2 - جاری شدن فرمان . 3 - ع بور کردن تیر از نشانه . 1


64514 نفار (نِ) [ ع . ] (مص ل .) رمیدن، دور شدن . 1


64564 نق (نِ)(اِ.) (عا.) غرغر، بهانه، بهانه جویی . 1


64515 نفاس (نِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زچگی زن، حالت وضع حمل . 2 - ایام زچگی زن . 3 - خونی که پس از زاییدن از زن خارج شود؛ خون ولادت . 1


64516 نفاست (نَ سَ) [ ع . نفاسة ] (مص ل .) 1 - خوبی، لطافت . 2 - گران مایه بودن، گران بها شدن . 1


64517 نفاغ (نَ) (اِ.) قدح بزرگ شراب خواری . 1


64518 نفاق (نِ) [ ع . ] (مص ل .) مکر، دورویی . 1


64519 نفاق (نَ) [ ع . ] (مص ل .) رواج یافتن، رونق گرفتن . 1


64520 نفام (نَ) (ص .) سیاه فام، تیره رنگ . 1


64521 نفایس (نَ یِ) [ ع . نفائس ] (اِ.) جِ نفیسه ؛ چیزهای گران بها و نفیس . 1


64522 نفایه (نُ یا نَ یِ) [ ع . نفایة ] (اِ.) 1 - هرچیزی که آن را به سبب پستی و بی قیمتی از چیز دیگر جدا کرده و به دور اندازند. 2 - نبهره، ناسره . 1


64523 نفت (نَ) (اِ.) مخلوطی از ئیدروکربورهایی است که قسمت اعظم آن را هگزان، هپتان و اکتان تشکیل می دهد و یکی از مهمترین مواد مولد حرارت و انرژی است . 1


64524 نفتالین (نَ) [ فر. ] (اِ.) جسمی است که از قطران زغال سنگ بدست می آید جامد و سفید با بلورهای درخشان و بوی نافذ است . در صنایع رنگ سازی و عطرسازی به کار می رود. نوع ناخالص و نامرغوب آن برای دفع حشرات مفید است . 1


64525 نفث (نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به دل کسی القاء کردن چیزی را. 2 - انداختن چیزی را از دهان . 3 - (مص ل .) تف کردن . 1


64526 نفثه (نَ ثَ یا ثِ) [ ع . نفثة ] (مص ل .) فوت کردن، یک بار دمیدن . 1


64527 نفج (نَ) (اِ.) کاغذ، کاغذی که به روی آن چیز می نویسند. 1


64528 نفح (نَ) [ ع . ] (مص ل .) پراکنده شدن بوی خوش، رسیدن بوی خوش . 1


64529 نفحات (نَ فَ) [ ع . ] (اِ.) بوی های خوش . 1


64530 نفحه (نَ حِ) [ ع . نفحة ] (اِ.) یک بار وزیدن باد. ج . نفحات . 1


64531 نفخ (نَ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - دمیدگی . 2 - پری شکم از باد. 3 - ورم، آماس . 4 - فخر و تکبر. 1


64532 نفخه (نَ خِ) [ ع . نفخة ] (مص م .) یک بار دمیدن با دهان، دم و غیره . 1


64533 نفر (نَ فَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کس، فرد. 2 - گروه، گروه مردم . 3 - واحدی برای شمارش انسان، شتر و درخت خرما. 1


64534 نفر (نَ) [ ع . ] (اِمص .) رمیدگی، دوری . 1


64535 نفرات (نَ فَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نفر؛ افراد. 1


64536 نفرت (نَ رَ) [ ع . نفرة ] (اِمص .) بیزاری، رمیدگی . 1


64537 نفریدن (نَ دَ) (مص م .) نفرین کردن، لعنت کردن . 1


64538 نفریده (نَ دَ یا نِ د) (اِمف .) 1 - نفرین کرده، لعن شده . 2 - ناپسند دانسته، مذموم . 1


64539 نفریغ (نَ یا نِ) (اِ.) حسرت، ویل . ؛ روز نفریغ روز رستاخیز، قیامت . 1


64540 نفرین (نِ) (اِ.) دعای بد، لعنت . 1


64541 نفس (نَ فْ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تن، جسم . 2 - شخص، ذات . 3 - جان، خون . 4 - حقیقت هر چیز. 5 - روح، روان . ج . نفوس . انفس . 1


64542 نفس (نَ فَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دم، هوایی که با تنفس وارد ریه می شود. 2 - مهلت، زمان . ج . انفاس . 1


64543 نفس کش (نَ فَ. کِ) [ ع - فا. ] (ص .) (عا.) جسور، دلیر، نترس . 1


64544 نفسانیات (نَ یّ) [ ع . ] (ص نسب . اِ.) جِ نفسانیه (مجموعة احساسات، افکار، انفعالات و افعال که منسوب و مربوط به روح و روان هستند). 1


64545 نفض (نَ) [ ع . ] (مص م .) تکاندن گرد و غبار (از پارچه و جز آن )، برافشاندن . 1


64546 نفع (نَ) [ ع . ] (اِ.) سود، فایده . 1


64547 نفقات (نَ فَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نفقه . 1


64548 نفقه (نَ فَ قِ) [ ع . نفقة ] (اِ.) 1 - هزینة زندگی زن و فرزند. ج . نفقات . 2 - آنچه انفاق کنند. 1


64549 نفقه کردن ( نفقه کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) انفاق کردن، بخشش کردن . 1


64550 نفل (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - عبادتی که واجب نباشد، عبادت مستحب . 2 - غنیمت . 3 - عطیه، بخشش . 1


64551 نفل (نَ فَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) غنیمت . 2 - غنیمتی که از دشمن برای مصالحه گیرند. 3 - مالی که شرعاً متعلق به پیغمیر یا امام است (از قبیل اموال میت بلاوارث، جنگل های طبیعی و غیره )؛ ج . انفال . 1


64552 نفله (نِ لِ) (ص .) هدر رفته، تلف شده، ضایع و خراب . 1


64553 نفله کردن ( نفله کردن . دَ) (مص م .) 1 - به هدر دادن، تلف کردن . 2 - (عا.) کشتن، به قتل رساندن . 1


64554 نفهم (نَ فَ) [ فا - ع . ] (ص .) بی شعور، بی خرد. 1


64555 نفوذ (نُ) [ ع . ] (اِ.) اثر کردن در چیزی، داخل شدن در چیزی . 1


64556 نفور (نَ) [ ع . ] (ص .) رمنده، دور شونده، نفرت کننده . 1


64557 نفور (نُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) رمیدن، دور شدن . 2 - حرکت کردن حاجیان از منی به سوی مکه . ؛ روز (یوم ) نفور روز 12 ذیحجه که حاجیان از منی به سوی مکه حرکت کنند. 3 - (اِمص .) رمیدگی . 1


64559 نفوس زدن ( نفوس زدن . زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) (عا.) فال زدن . 1


64560 نفی (نَ) [ ع . ] (مص م .) دور کردن، راندن . 1


64561 نفیر (نَ) (اِ.) 1 - بوق، شیپور. 2 - بانگ بلند، ناله و زاری . 1


64562 نفیرنامه ( نفیرنامه . مِ) (اِمر.)حکم و فرمان پادشاهان برای گرد آمدن سپاه . 1


64563 نفیس (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - گرانمایه، قیمتی . 2 - نیکو، مرغوب . 1


64565 نق زدن (نِ. زَ دَ) (مص ل .) (عا.) 1 - بهانه - جویی کردن . 2 - غرغر کردن . 1


64566 نق نقو (نِ. نِ) (ص مر.) (عا.) کسی که زیاد بهانه می گیرد و غر می زند. 1


64567 نقا (نَ) [ ع . ] (اِ.) تودة ریگ . 1


64568 نقاء (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پاکیزه بودن . 2 - (اِمص .) پاکیزگی . 1


64569 نقاب (نِ) [ ع . ] (اِ.) روی بند، پارچه ای که با آن چهره را بپوشانند. 1


64570 نقابت (نَ بَ) [ ع . ] (اِمص .) پیشوایی . 1


64571 نقاد (نَ قّ) [ ع . ] (ص .) 1 - کسی که پول های سره را از ناسره جدا می کرد. 2 - کسی که نقاط ضعف یا قوت یک اثر ادبی یا هنری را مطرح می کند. 1


64572 نقار (نِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گفتگو، ستیزه . 2 - نزاع، جدال 1


64573 نقار (نَ قّ) [ ع . ] (ص .) 1 - آن که بسیار کنجکاو است . 2 - کسی که بر سنگ و چوب کنده کاری و نقاشی کند. 3 - آنکه دف یا دهل نوازد. 1


64574 نقاره (نَ رِ) [ ع .نقارة ] (اِ.) نوعی طبل کوچک دوتایی که با دو چوب باریک نواخته می شود. 1


64575 نقاره خانه ( نقاره خانه . ن ) [ ع - فا. ] (اِمر.) جای مخصوص بر بالای سردرهای بلند که هر صبح و شام در آنجا نقاره می نواختند. 1


64576 نقاره چی ( نقاره چی .) [ ع - تر. ] (ص مر.) نوازندة نقاره . 1


64577 نقاش (نَ قّ) [ ع . ] (ص .) 1 - صورتگر، چهره - پرداز. 2 - کسی که در و دیوار و جز آن را رنگ می کند، رنگ کار. 1


64578 نقاض (نِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) گفتن سخنی مخا لف با گفتار پیشین . 2 - (اِمص .) خلاف - گویی . 1


64579 نقاط (نُ) [ ع . ] (اِ.) جِ نقطه . 1


64580 نقال (نَ قّ) [ ع . ] (ص .) افسانه گو، قصه خوان . 1


64581 نقاله (نَ قّ لِ) [ ع . نقالة ] (اِ.) ابزاری است درجه دار به شکل نیم دایره که برای اندازه گیری و ترسیم زوایا به کار برده می شود. 1


64582 نقاهت (نَ هَ) [ ع . نقاهة ] (مص ل .) دورة ضعف بعد از بیماری . 1


64583 نقاوت (نَ وَ) [ ع . نقاوة ] (مص ل .) 1 - پاکیزه گشتن . 2 - خالص شدن . 3 - نیکو گردیدن . 1


64584 نقاوه (نُ وَ یا وِ) [ ع . نقاوة ] (اِ.) برگزیده، منتخب . 1


64585 نقایص (نَ یِ) [ ع . نقائص ] (اِ.) جِ نقیصه ؛ کاستی ها، عیب ها. 1


64586 نقایه (نُ یَ) [ ع . نقائة ] (مص ل .) 1 - پاکیزه شدن . 2 - برگزیده شدن . 1


64587 نقب (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - (مص م .) سوراخ کردن . 2 - (اِ.) سوراخ و راه باریک در زیر زمین . 1


64588 نقباء (نُ قَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نقیب . 1


64589 نقد (نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جدا کردن خوب و سره از بد و ناسره . ؛ نقد ادبی تشخیص معایب و محاسن اثری ادبی . 2 - پرداخت بهای کالا در همان هنگام خرید. مق نسیه . 3 - (اِ.) سکة فلزی، پول رایج . 1


64590 نقد کردن ( نقد کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - چک یا جنسی را به پول تبدیل کردن . 2 - مطرح کردن ضعف و قوت یک اثر. 1


64591 نقده (نَ د یا دَ) [ ازع . ] (اِ.) گل و بوته ای که با نخ مخصوص ابریشمی زری یا نقره ای روی پارچه های گرانبها می انداختند، نوعی رشتة فلزی نوار مانند وبسیار باریک از نوع گلابتون و سایر رشته های درخشان و زینتی که در یراق بافی و علاقه بندی و غیره به کار می رود. 1


64592 نقدگیر ( نقدگیر .) [ ع - فا. ] 1 - رشوه گیر، رشوت - خوار. 2 - (کن .) طالب دنیا. 1


64593 نقدینه (نَ نِ) (اِ.) پول نقد. 1


64594 نقر (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کوبیدن . 2 - کنده - کاری کردن روی سنگ و چوب . 1


64595 نقرس (نِ رِ) [ ع . ] (اِ.) مرضی است مزمن و غالباً ارثی که به شکل التهاب مفصل شست پا به طور ناگهانی بروز می کند؛ داءالملوک . 1


64596 نقره (نُ رِ) (اِ.) فلزی است سفید رنگ و چکش خور که از معدن به دست می آید. 1


64597 نقره داغ ( نقره داغ .) (اِمر.) (عا.) جریمه و تاوان سخت (پولی ) که فراموش نشود. 1


64598 نقش (نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شکل کسی یا چیزی را کشیدن . 2 - (اِ.) صورت، شکل، تصویر. 3 - مسئولیتی که هنرپیشه یا بازیگر در صحنة نمایش به عهده دارد. 4 - نام یکی از انواع تصنیف ها در گذشته . 1


64599 نقش بر آب ( نقش بر آب . بَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) هر کار بیهوده و بی حاصل . 1


64600 نقش بر آب شدن ( نقش بر آب شدن . نقش بر آب شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) بی اثر شدن، بیهوده شدن . 1


64601 نقش بستن ( نقش بستن . بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) شکل گرفتن، متصور شدن . 1


64602 نقش بند ( نقش بند . بَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) نقاش . 1


64603 نقش زدن ( نقش زدن . زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) حیله کردن، رُل بازی کردن . 1


64604 نقشه (نَ ش ) [ ع . نقشة ] (اِ.) 1 - صفحة کاغذی که در آن شکل و اندازه و عوارض زمین یا قسمتی از سطح آن با مقیاس های مختلف و معین ترسیم شده است . 2 - طرح و صورت کار و عملی که در آینده باید انجام شود. 1


64605 نقشینه (نَ نِ یا نَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) اشیا گرانبها. 1


64606 نقص (نَ) [ ع . ] (اِ.) کمی، عیب، کاستی . 1


64607 نقصان (نُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کاسته شدن، کم شدن . 2 - (اِ.) عیب، نقص . 1


64608 نقض (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شکستن . 2 - ویران کردن، منهدم کردن . 3 - شکستن عهد و پیمان . 1


64609 نقط (نُ قَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نقطه . 1


64610 نقطه (نُ ط ) [ ع . نقطة ] (اِ.) 1 - علامتی ریز و گرد و چهارگوش که در زیر یا روی بعضی از حروف الفبا می گذارند. 2 - محل، جا. 3 - مرکز. 4 - نکته . ج . نقاط . نقط . ؛ نقطه ی حرکت مبداء حرکت . ؛ نقطه ضعف هر یک از معایب شخص . 1


64611 نقطه چین ( نقطه چین .) [ ع - فا. ] (ص .) خط یا سطحی که از نقطه های متعدد تشکیل شده . 1


64612 نقطه گذاری ( نقطه گذاری . گُ) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - نقطه گذاشتن، اعجام . 2 - جدا کردن جمله ها و عبارت ها به وسیلة نقطه، ویرگول و غیره . 1


64613 نقل (نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مزة شراب، آن چه به عنوان مزه همراه شراب می خورند. 2 - نوعی شیرینی کمی کوچک تر از فندق که از شکر و دانه های معطر درست کنند. ؛ نقل و نبات تقسیم نکردن عبارتی دال بر این که مناقشه جدی است و نباید انتظار نرمی و مهربانی داشت . 1


64614 نقل (نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جابه جا کردن . 2 - بیان کردن سخن و مطلبی . 3 - قصه گفتن . 4 - (اِ.) داستان، قصه . 1


64615 نقل علی (نَ. عَ) (اِ.) (عا.) 1 - روستایی چشم و گوش بسته و جاهل به آداب و رسوم شهرنشینی و معاشرت . 2 - سرباز دهاتی . 1


64616 نقلی (نُ) [ ع - فا. ] 1 - (ص نسب .) منسوب به نقل . 2 - (عا.) کوچک و جالب و ظریف . 1


64617 نقلیه (نَ یُِ) (ص .) از عربی . آنچه مربوط به حَمل و نقل باشد. 1


64618 نقم (نِ قَ) [ ع . ] (اِ.) جِ نقمت . 1


64619 نقم (نَ قَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) عیب کردن، ناپسند داشتن . 2 - کینه کشیدن از کسی . 3 - (اِمص .) ناپسندی . 4 - کینه کشی . 1


64620 نقمت (نِ مَ) [ ع . نقمة ] (اِمص .) عقوبت، عذاب . 1


64623 نقوع (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سیراب شدن . 2 - (اِ.) آنچه در آب بخیسانند به منظور استفادة دارویی از آن . 1


64624 نقی (نَ یّ) [ ع . ] (ص .) پاک، پاکیزه، برگزیده . 1


64625 نقیب (نَ) [ ع . ] (ص .)پیشوا، رییس، مهتر قوم . 1


64626 نقیبت (نَ بَ) [ ع . نقیبة ] 1 - (اِ.) نفس . 2 - عقل، خرد. 3 - طبیعت، سرشت . 4 - (اِمص .) نفاذرای . 1


64627 نقیر (نَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) اصل و حسب . 2 - شیار روی هستة خرما. 3 - (ص .) حقیر، اندک . 1


64628 نقیر و قطمیر (نَ رُ قِ) [ ع . ] (اِمر.) کنایه از: چیز اندک و بی ارزش . 1


64629 نقیصه (نَ ص ) [ ع . نقیصة ] (اِ.) عیب، کاستی . ج . نقایص . 1


64630 نقیض (نَ) [ ع . ] (ص .) ضد، مخالف . 1


64631 نقیضه (نَ ض ) [ ع . نقیضة ] (اِ.) مؤنث نقیض . ج . نقائض . 1


64632 نقیع (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - چاه بسیار آب . 2 - آب ایستاده . 3 - آب سرد و گوارا. 4 - آب میوة خشک که آن را خیسانیده باشند. 5 - شیر خالص . 6 - ماست . 7 - بانگ و فریاد. 8 - شرابی که از مویز سازند. 1


64633 نلم (نَ) (ص .) خوب، زیبا. 1


64634 نلک (نِ یا نَ) (اِ.) آلوچة کوهی، زعرور، آلوچه سگک . 1


64635 نم (نَ) [ په . ] (اِ.) 1 - رطوبت . 2 - قطره . 3 - آب اندک . ؛ نم پس ندادن (عا.) خسیس بودن، بخیل بودن . 1


64636 نم نم (نَ. نَ) (اِمر.) ریزریز، آهسته آهسته . 1


64637 نم نمک (نَ. نَ مَ) (ق مر.) اندک اندک . 1


64638 نم کرده (نَ. کَ د) (ص مف .) 1 - رطوبت کشیده، اندکی آب زده . 2 - (کن .) (عا.) رفیقه، معشوقه . 1


64639 نم کشیدن (نَ. کِ دَ) (مص ل .) 1 - رطوبت دیدن . 2 - کنایه از: بی اثر شدن، فاقد قدرت شدن . 1


64640 نما (نَ یا نُ) (اِ.) 1 - قسمت خارجی ساختمان . 2 - (اِفا.) در ترکیب به معنی «نماینده » (که می نمایاند) می آید: «رونما»، «قبله نما»، «بدن نما». 3 - صورت ظاهری . 1


64641 نماء (نَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - زیاد شدن . 2 - بالیدن، رشد کردن . 1


64642 نماد (نَ) (اِ.) 1 - نماینده، سَمبُل . 2 - مظهر، نشانه . 3 - علامت . 1


64643 نمادین ( نمادین . ) (ص نسب .) آن چه به عنوان نماد به کار برده می شود، سمبلیک . 1


64644 نمار (نَ یا نُ) [ ع . ] (اِ.) اشاره و ایما. 1


64645 نماز (نَ) [ په . ] 1 - عبادت، پرستش . 2 - عبادت مخصوص مسلمانان که به طور وجوب پنچ بار در ش بانه روز ادا کنند. 1


64646 نماز بردن ( نماز بردن . بُ دَ) (مص ل .) تعظیم کردن . 1


64647 نماز خفتن ( نماز خفتن خُ تَ) (اِمر.) نماز عشاء. 1


64648 نماز پسین (نَ ز پَ) (اِمر.) نماز عصر. 1


64649 نماز پیشین ( نماز پیشین پِ) (اِمر.) نماز ظهر. 1


64650 نمازخانه ( نمازخانه . نِ) (اِمر.) 1 - جایی که در آن نماز خوانند. 2 - محلی در کلیسا یا کاخ مسیحیان که برای خواندن دعا اختصاص دهند. 1


64651 نمازگزاردن ( نمازگزاردن . گُ دَ) (مص ل .) به جای آوردن نماز. 1


64652 نمازی ( نمازی .) (ص نسب .) 1 - نماز گزارنده . 2 - پاک، پاکیزه . 1


64653 نمام (نَ مّ) [ ع . ] (ص .) سخن چین، غماز. 1


64654 نماهنگ (نَ هَ) (اِمر.) تصویر و قطعه ای موسیقی با یا بدون کلام که در هم تلفیق شده باشد. 1


64655 نمایان (نَ) (ص فا.) ظاهر، هویدا، آشکار. 1


64656 نمایاندن (نَ دَ) (مص م .) نشان دادن، آشکار ساختن . 1


64657 نمایش (نَ یا نُ یِ) (اِمص .) 1 - چیزی را به تماشا گذاشتن . 2 - تئاتر. 1


64658 نمایشنامه (نَ یِ مِ) (اِمر.) نوشته ای که برای بازی کردن در تماشاخانه تحریر شود؛ پیس . 1


64659 نمایشگاه (نَ یِ) (اِمر.) جایی که کالاهای بازرگانی، صنعتی یا محصولات کشاورزی به نمایش گذارده شود. 1


64660 نماینده (نُ یا نَ یَ د) (ص فا.) 1 - نشان دهنده . 2 - وکیل مردم در مجلس . 3 - کسی که از طرف کس دیگر برای مذاکره در امری یا انجام کاری معین شده باشد. 1


64661 نمایندگی (نُ یا نَ یَ د) (حامص .) 1 - عامل بودن، 2 - وکالت در مجلس . 3 - آژانس . 1


64662 نمایه (نَ یِ) (اِ.) فهرستی (از آگاهی های کتاب شناسی یا مراجع و مآخذ) که معمولاً براساس حروف الفبایی در پایان یا آغاز کتابی مرتب شده باشد. 1


64663 نماییدن (نَ دَ) (مص م .) نمودن، نشان دادن . 1


64664 نمد (نَ مَ) [ په . ] (اِ.) فرش مانندی که از مالیدن پشم و کرک درست می شود. 1


64665 نمدزین ( نمدزین .) (اِمر.) نمدی که بر پشت اسب و زیر زین افکنند. تکلتو و آدرم و آدرمه نیز گویند. 1


64666 نمدمال ( نمدمال .)(ص فا.)کسی که شغلش درست کردن نمد است . 1


64667 نمدین ( نمدین .) (ص نسب .) ساخته شده از نمد. 1


64668 نمر (نَ مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پلنگ . 2 - یوزپلنگ . ج . نمار، نمور. 1


64669 نمرق (نَ رَ یا نِ رِ یا نُ رُ) [ ع . ] (اِ.) متکا، بالش . ج . نمارق . 1


64670 نمره (نُ رِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - شماره و عدد. 2 - عددی که معرف معلومات شاگرد یا دانشجوست . 3 - حمام های خصوصی گرمابه های عمومی . 1


64672 نمش (نَ مِ) [ ع . ] (ص .) 1 - گاو نر چپار، گاو کوهی . 2 - شتری که در سپل آن نشانه ایی باشد سوای «اثره » که بر روی زمین ظاهر گردد. 1


64673 نمش (نَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دروغ گفتن . 2 - سخن چینی کردن . 3 - (اِمص .) دروغ، کذب . 4 - سخن چینی . 1


64674 نمش ( نمش .) [ ع . ] (اِ.) خط های کف دست و پیشانی . 1


64675 نمش (نَ مَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) خال های سفید و سیاه یا نقطه های پوست گاو و جز آن، مخالف رنگ آن . 2 - (مص ل .) ابلق شدن، چپار شدن . 1


64676 نمشک (نَ مَ یا نِ مِ) (اِ.) سرشیر، مسکه . 1


64677 نمط ( نمط .) [ معر. ] (اِ.) نوعی فرش . 1


64678 نمط (نَ مَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - روش، طریقه . 2 - طرح . 1


64679 نمل (نَ) [ ع . ] (اِ.) مورچه . ج . نمال . 1


64680 نمناک (نَ) (ص .) مرطوب، دارای رطوبت . 1


64681 نمنم (نَ نَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نقش کردن . 2 - زینت دادن . 3 - (اِ.) در فارسی منجوق های ریزریز که به وسیلة آن ها قاب قرآن و سرمه دان و جای مهر نماز و غیره را تزیین می کردند. 1


64682 نمو (نُ مُ وّ) [ ع . ] (اِمص .) بالیدگی، روییدگی . 1


64683 نمود (نُ) (اِ.) 1 - نشان، علامت . 2 - جلوه، جلال، رونق . 1


64684 نمودار (نُ یا نَ) [ په . ] 1 - (ص فا.) پدیدار، هویدا. 2 - (اِ.) جدولی که مقدار صعود و نزول چیزی را نشان دهد. 1


64685 نمودن (نُ یا نَ دَ) [ په . ] 1 - (مص ل .) هویدا شدن، آشکار شدن . 2 - (مص م .) آشکار کردن، ظاهر کردن . 3 - (عا.) خسته کردن، کلافه کردن . 1


64686 نموده (نُ د) (ص مف .) 1 - نشان داده . 2 - آشکار کرده، فاش شده . 1


64687 نمور (نَ) (ص .) نمناک، مرطوب . 1


64688 نمون (نُ) 1 - (اِ.) مَثَل، مانند. 2 - اشاره، رمز. 3 - (ص فا.) نماینده، رهنمون . 1


64689 نمونش (نُ نِ) 1 - (اِمص .) راهنمایی . 2 - (اِ.) نمودار. 1


64690 نمونه (نَ یا نُ نِ) (اِ.) 1 - مثل، مانند. 2 - مقدار کمی از چیزی که به کسی نشان دهند. 3 - سرمشق، الگو. 1


64691 نمچ (نَ) (اِ.) نم، رطوبت . 1


64692 نمک (نَ مَ) (اِ.) مادة سپیدی است که به آسانی سوده می گردد و در آب حل می شود و آن را از آب دریا و معدن به دست می آورند. ؛ نمک به حرام (عا.) ناسپاس، حق ناشناس . ؛ نمک را خوردن و نمکدان را شکستن کنایه از: به ولی نعمت خود خیانت کردن . 1


64693 نمک زار (نَ مَ) (اِمر.) 1 - جایی که در آن نمک بسیار است، شوره زار. 2 - معدن نمک . 1


64694 نمک سود ( نمک سود .) (ص مف .) گوشت یا هر چیز دیگر که آن را در نمک خوابانده باشند. 1


64695 نمک شناس ( نمک شناس . ش ) (ص فا.) سپاس گزار، وفادار. 1


64696 نمک نشناسی ( نمک نشناسی . نَ) (حامص .) ناسپاسی . 1


64697 نمک پرورده ( نمک پرورده . پَ وَ د) (ص مف .) کسی که با خرج دیگری پرورش یافته باشد. 1


64698 نمک گیر شدن (نَ مَ. شُ دَ) (مص ل .)(عا.) نان و نمک کسی را خوردن و مرهون آن شخص شدن . 1


64699 نمکدان ( نمکدان .) (اِمر.) 1 - ظرفی شیشه ای، بلورین و غیره که در آن نمک کنند. 2 - (کن .) دهان معشوق . 3 - (عا.) شخص با ملاحت . 1


64700 نمکین (نَ مَ) (ص نسب .) 1 - شور، نمک زده . 2 - ملیح، زیبا. 1


64701 نمید (نُ) (ص .) ناامید، مأیوس . 1


64702 نمیدن (نَ دَ) (مص ل .)1 - نم کشیدن . 2 - توجه کردن و میل نمودن به سوی کسی یا چیزی . 1


64703 نمیدن (نُ دَ) (مص ل .) ناامید شدن، مأیوس گشتن . 1


64704 نمیده (نَ د) (ص مف .) نم کشیده، مرطوب شده . 1


64705 نمیق (نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - نوشته (شده ). 2 - نقش شده . 1


64706 نمیقه (نَ قَ یا قِ) [ ع . نمیقة ] (ص .) 1 - نوشته (شده ). 2 - نقش شده . 1


64707 نمیم (نَ) [ ع . ] (اِمص .) سخن چینی . 1


64708 نمیمت (نَ مِ مَ) [ ع . نمیمة ] (اِمص .) سخن چینی، دو به هم زنی . 1


64709 ننر (نُ نُ) (ص .) (عا.) لوس، زیاده از حد عزیز داشته شده . 1


64710 ننه (نَ نِ) (اِ.) (عا.) مادر، مادربزرگ . 1


64711 ننو (نَ) (اِ.) (عا.) نوعی گهواره ساخته شده از پارچه یا چرم که دو طرف آن را با طناب به دو درخت یا دیوار متصل کنند. 1


64712 ننگ (نَ) [ په . ] (اِ.) 1 - آبرو، حرمت . 2 - بد - نامی، بی آبرویی . 1


64713 ننگ داشتن ( ننگ داشتن . تَ) (مص ل .) شرم داشتن . 1


64714 ننگین ( ننگین .) (ص نسب .) شرم آور. 1


64715 نه (نِ) (اِ.) شهر، آبادی . 1


64716 نه (نَ) [ په . ] (حر.) حرف نفی . مق بلی . 1


64717 نه حواس (نُ. حَ) [ فا - ع . ] (اِمر.) پنج حواس ظاهر و چهار حواس باطن (به استثنای حس مشترک .) 1


64718 نه و نو کردن (نَ هُ. کَ دَ) (مص ل .) (عا.) مخالفت کردن، بهانه آوردن برای انجام ندادن کاری . 1


64719 نهاب (نِ) [ ع . ] (مص م .) غارت کردن . 1


64720 نهاد (نِ یا نَ) (اِ.) 1 - طبیعت، سرشت، ذات . 2 - نژاد، نسب . 3 - رسم، روش . 1


64721 نهادن (نِ یا نَ دَ) (مص م .) 1 - نشاندن، نصب کردن . 2 - قرار دادن . 1


64722 نهاده (نَ د) (ص مف .) 1 - جای داده . 2 - نصب شده . 3 - مقرر. 4 - معاهده بسته . 5 - فرض کرده . 1


64724 نهار (نِ یا نَ) (اِ.) 1 - کاهش، کاستی . 2 - کاهش تن، لاغری . 1


64725 نهاری (نَ) (ص نسب . اِمر.) طعامی که بدان ناشتا کنند. 1


64726 نهاز (نِ) (اِ.) ترس، بیم . 1


64727 نهاز (نُ) (اِ.) بُز پیشرو گله، بزی که پیشاپیش گله حرکت می کند. 1


64728 نهازی (نُ) (حامص .) پیشوایی، رهبری . 1


64729 نهازیدن (نِ دَ) (مص ل .) ترسیدن . 1


64730 نهال (نِ) (اِ.) درخت جوان نورسته . 1


64731 نهاله (نِ لِ) (اِ.) 1 - شاخة درخت یا چوبی که شکارچی برای راندن شکار به سوی دام از آن استفاده می کند. 2 - شکار، صید. 1


64732 نهاله (نَ لَ یا لِ) [ مغ .؟ ] (اِ.) نوعی مالیات یا عوارض (ایلخانان ). 1


64733 نهاله گاه ( نهاله گاه .)(اِمر.) شکارگاه، کمینگاه صیاد. 1


64734 نهالی (نِ) (اِ.) تُشک، بستر. 1


64735 نهامین (نَ) (اِ.) آهنگر، حداد. 1


64736 نهان (نِ) [ په . ] 1 - (ص .) نهفته، پنهان . 2 - (ق .) سری، پنهانی . 1


64737 نهان خانه ( نهان خانه . نِ)(اِمر.)1 - خلوت خانه، جایی که در آ ن چیزی را پنهان کنند. 2 - مقبره، گور. 1


64738 نهان دانگان ( نهان دانگان . نِ) (اِمر.) به دسته ای از گیاهان گفته می شود که در آن ها تخمک در داخل برگچة بسته ای قرار دارد. این گیاهان به دو گروه تک لپه ای ها و دولپه ای ها تقسیم می شوند. 1


64739 نهانزاد (نِ) (اِ.) گیاه هایی که دارای ریشه و ساقه و برگ می باشند و گل ندارند. 1


64740 نهانی (نِ) (ص نسب .) پنهانی، سری . 1


64741 نهایت (نِ یَ) [ ع . نهایة ] (اِ.) پایان، انتها. 1


64742 نهایی (نَ) (ص نسب .) پایان، آخر. 1


64743 نهب (نَ) [ ع . ] (اِ.) غارت، تاراج . ج . نهاب . 1


64744 نهبوغ (نُ) [ ع . ] (اِ.) نوعی کشتی دراز تندرو. 1


64745 نهج (نَ) [ ع . ] (اِ.) راه، روش، طریقه . 1


64746 نهد (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - هرچیز برآمده و مرتفع . 2 - پستان . 1


64747 نهر (نَ) [ ع . ] (اِ.) جوی، رودخانه . ج . انهار، نهور. 1


64748 نهره (نَ رِ) (اِ.) ابزاری که با آن دوغ را بزنند تا کره را از دوغ جدا کنند. 1


64749 نهزت (نُ زَ) [ ع . نهزة ] (اِ.) 1 - فرصت . 2 - صید. ج . نهز. 1


64750 نهشل (نَ شَ) (اِ.) 1 - شقاقل . 2 - گرگ . 3 - پیر، پیری که به رعشه و لرزه افتاده باشد. 1


64751 نهضت (نِ ضَ) [ ع . نهضة ] (اِمص .) جنبش، قیام . 1


64752 نهفتن (نُ یا نِ هُ تَ) [ په . ] 1 - (مص م .) پنهان کردن . 2 - (مص ل .) پوشیده شدن، پنهان شدن . 1


64753 نهفته (نُ هُ تِ) (ص مف .) پنهان، پوشیده . 1


64754 نهل (نَ هَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - آشامیدن، نوشیدن آب . 2 - تشنه شدن . 1


64755 نهمار (نِ یا نَ) 1 - (ص .) بزرگ، عظیم . 2 - بسیار، فراوان . 3 - (ق .) کاملاً، واقعاً. 4 - پیوسته، همیشه . 1


64756 نهمت (نَ مَ) [ ع . نهمة ] (اِ.) 1 - نیاز، آرزو. 2 - همت و کوشش بسیار در امری . 1


64757 نهنبان (نَ یا نُ هُ) (اِ.) سرپوش که روی دیگ، کوزه و مانند آن بگذارند. 1


64758 نهنبن (نَ هَ بَ) (اِ.) درپوش، سرپوش . 1


64759 نهنبیدن (نِ هَ دَ) (مص م .) پوشیدن، پنهان کردن . 1


64760 نهنبیده (نِ هَ د) (ص مف .) پنهان، پوشیده، مخفی . 1


64761 نهنج (نِ هَ) (اِ.) جوال، جوالی که از مو یا پشم بافته شده باشد. 1


64762 نهندره (نِ هَ دَ رِ) (اِمر.) نهان خانه، مخزن . 1


64763 نهنگ (نَ یا نِ هَ) (اِ.) بالن، نوعی ماهی بسیار بزرگ دریایی . 1


64764 نهور (نُ) (اِ.) 1 - چشم، نگاه . 2 - منظر. 1


64765 نهوض (نُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برخاستن . 2 - حرکت کردن، کوچ کردن . 1


64766 نهی (نَ) [ ع . ] (مص م .) بازداشتن، ممانعت . 1


64767 نهیب (نَ یا نِ) [ په . ] (اِ.) 1 - ترس، بیم . 2 - هیبت، عظمت . 3 - آواز مهیب، تشر. 1


64768 نهیب دادن ( نهیب دادن . دَ) (مص ل .) (عا.) نعره کشیدن، فریاد زدن . 1


64769 نهیدن (نَ یا نِ دَ) (مص م .) گذاشتن، نهادن . 1


64770 نهیق (نَ) [ ع . ] (اِ.) بانگ خر. 1


64771 نهیلیسم (نِ) [ لا . ] (اِ.) هیچ انگاری ؛ برگرفته از «نیهیل » لاتین به معنای هیچ . این مکتب فلسفی منکر هر نوع ارزش اخلاقی و شک مطلق و نفی «وجود» است . 1


64772 نهیه (نُ یَ یا یِ) [ ع . نهیة ] (اِ.) عقل، خرد. ج . نهی . 1


64774 نو (نَ یا نُ) (اِمص .) 1 - ناله . 2 - جنبش، حرکت . 3 - لرزه، لرزش . 1


64775 نوآموز (نُ)(ص فا.) 1 - کودک تازه به دبستان رفته . 2 - کسی که تازه به یاد گرفتن کار یا هنری مشغول شده . 1


64776 نوئل (ئِ) [ فر. ] (اِ.) بیست و پنجم دسامبر عید میلاد مسیح . 1


64777 نوا (نَ) [ په . ] (اِ.) 1 - نغمه، سرود. 2 - مال، دارایی . 3 - نام مقامی از دوازده مقام موسیقی . 4 - گرو، گروگان . 5 - رونق . 1


64778 نوا کردن (نَ. کَ دَ) (مص ل .) دستگیری کردن، کمک کردن . 1


64779 نواب (نَ وّ) [ ع . ] 1 - (ص .) بسیار نیابت کننده . 2 - (اِ.) عنوانی که در زمان صفویه و قاجار به شاهزادگان اطلاق می شد. 1


64780 نواب (نُ وّ) [ ع . ] (اِ.) ج . نائب ؛ وکیل ها، گماشتگان . 1


64781 نوابغ (نَ ب) [ ع . ] (ص .) جِ نابغه . 1


64782 نواجد (نَ جِ) [ ع . ] (اِ.) دندان های پس از دندان نیش . 1


64783 نواحی (نَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ناحیه . 1 - کناره ها، کرانه ها. 2 - اطراف شهر و ده . 3 - حدود یک خط، حوزه . 1


64784 نواخانه (نَ نِ) (اِمر.) زندان، محبس . 1


64785 نواخت (نَ) (مص م .) نک . نواختن . 1


64786 نواختن (نَ تَ)(مص م .) 1 - نوازش کردن، دلجویی کردن . 2 - ساز زدن . 3 - زدن، کتک زدن . 1


64787 نوادر (نَ د) [ ع . ] (اِ.) جِ نادره ؛ چیزهای کمیاب و نادر. 1


64788 نواده (نَ د) (اِ.) نبیره و فرزندزاده . 1


64789 نوار (نَ وّ) [ ع . ] (ص .) تابان . 1


64790 نوار (نَ) (اِ.) 1 - رشته ای پهن مانند تسمه که از پشم یا پنبه یا ابریشم می بافند. 2 - رشتة باریک مغناطیسی شده مانند: نوار ضبط صوت یا ویدئو. 3 - ناحیة باریک و دراز از یک سرزمین . 4 - هر چیز که به شکل رشته ای باریک درآمده . 1


64791 نوارچسب ( نوارچسب . چَ) (اِمر.) ورقة باریک نوار - مانند که مطالبی روی آن چاپ کنند و بر سر بطری و جز آن می چسبانند؛ باندرل . 1


64792 نوازش (نَ ز) (اِمص .) 1 - مهربانی، شفقت . 2 - نواختن آلت موسیقی . 1


64793 نوازش گر ( نوازش گر . گَ) (ص فا.) نوازش کننده، نوازنده . 1


64794 نوازنده (نَ زَ د) (ص فا.) 1 - نوازش کننده . 2 - آن که ساز می زند. 1


64795 نوازیدن (نَ دَ) (مص م .) نواختن و به مراد رسانیدن . 1


64796 نواس (نَ وّ) [ ع . ] (ص فا.) لرزنده، مضطرب . 1


64797 نواس (نُ) [ ع . ] (اِ.) عنکبوت، تار عنکبوت . 1


64798 نواسته (نُ تَ یا تِ) (اِ.) = نواشته : دیواری که از خشت و آجر برآورده باشند. 1


64799 نواسه (نَ س ) (اِ.) نبیسه، نبسه ؛ نبیره، فرزندزاده، دخترزاده . 1


64800 نواصی (نَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ناصیه . 1


64801 نوافل (نَ فِ) [ ع . ] (اِفا. ص .) جِ نافله ؛ نمازهای سنت که واجب نباشد، نمازهای مستحب . 1


64802 نواقص (نَ قِ) [ ع . ] (اِ.) جِ ناقص . 1


64803 نواقل (نَ قِ) [ ع . ] (ص .) جِ ناقله . 1


64804 نواقیس (نَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ناقوس . 1


64805 نوال (نَ) [ ع . ] (اِ.) دهش، بخشش . 1


64806 نواله (نَ لِ) (اِ.) 1 - گلولة خمیر. 2 - مقداری از خوراک که برای کسی کنار گذارند. 1


64807 نواله پیچ ( نواله پیچ .) (ص فا.) 1 - لقمه دهنده . 2 - احسان کننده . 1


64808 نوامبر (نُ) [ فر. ] (اِ.) ماه یازدهم از تقویم فرنگی . 1


64809 نوامیس (نَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ناموس . 1


64810 نوان (نَ) (ص فا.) 1 - لرزان، جنبان . 2 - نالان . 3 - سست، ناتوان . 1


64811 نوان (نَ) (ص فا.) خرامان . 1


64812 نوانخانه (نَ نِ) (اِمر.) فقیرخانه . 1


64813 نوانی (نَ) (اِمص .) لاغری، ضعیفی . 1


64814 نوانیدن (نَ دَ) (مص م .) 1 - جنباندن . 2 - به گریه و ناله درآوردن . 1


64815 نواهی (نَ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ ناهیه . 1


64816 نواگر (نَ گَ) (ص شغل .) 1 - مطرب، آواز - خوان، خواننده . 2 - ناله کننده، نالان . 1


64817 نوایب (نَ یِ) [ ع . نوائب ] (اِ.) جِ نائبه ؛ پیش - آمدها، حوادث . 1


64818 نوایر (نَ یِ) [ ع . نوائر ] (اِ.) جِ نائره . 1


64819 نوباوه (نُ وِ) (اِمر.) 1 - نو پدید آمده، نو رسیده . 2 - کودک، نوزاد. ج . نوباوگان . 1


64820 نوبت ( نوبت .) (اِ.) نقاره، طبل بسیار بزرگی که در ساعات معین از شبانه روز می نواختند. 1


65302 هراس (هَ) (اِ.) بیم، ترس . 1


64821 نوبت (نُ بَ) [ ع . نوبة ] (اِ.) 1 - بار، دفعه، کرت . ج . نوب . 2 - وقت، هنگام .3 - خیمه، خیمة پاسبانی . 4 - پاس، نگهبانی . 5 - هر کاری که به طور متناوب انجام شود. 1


64822 نوبت خانه ( نوبت خانه . نِ) (اِمر.) نقاره خانه . 1


64823 نوبتی ( نوبتی .) [ ع - فا. ] 1 - (ص نسب .)نقاره چی . 2 - پاسبان . 3 - خیمه، بارگاه . 4 - (عا.) از روی نوبت، به نوبت . 1


64824 نوبر (نُ بَ) (اِمر.) 1 - میوة نورس . 2 - هرچیز که تازه پدید آمده . 1


64825 نوبر کردن ( نوبر کردن . کَ دَ) (مص م .) میوة نو رسیده خوردن . 1


64826 نوبه (نُ ب) [ ع . نوبة ] (اِ.) 1 - نوبت . 2 - تب کردن یک روز در میان یا چند روز در میان . 1


64827 نوبه دزده (نُ ب دُ د) (عا.) نوعی تب نوبه ای و لرز که کاملاً ظاهر نیست و به صورت مورمور با عوارض خفیف دیگر از قبیل زرد شدن چهره و لاغری و غیره بروز می کند. 1


64828 نوبهار (نُ بَ) (اِمر.) 1 - آغاز فصل بهار. 2 - نام آتشکده ای در بلخ . 1


64829 نوبهاری ( نوبهاری .) 1 - (ص نسب .) منسوب به نو - بهار. 2 - (اِ.) نام نوایی از موسیقی . 1


64830 نوترون (نُ رُ) [ فر. ] (اِ.) از ذرات بنیادی که فاقد بار الکتریکی هستند و با پروتون در ساختمان هستة اتم ها شرکت دارند. 1


64831 نوجبه (نَ جَ بَ) (اِ.) سیلاب، سیل . 1


64832 نوحه (نُ حِ) [ ع . نوحة ] (اِ.) زاری، ناله . 1


64833 نوخاسته (نُ تِ) (ص مف ) نوجوان . 1


64834 نوخط (نُ خَ) (ص مر.) نوجوان، کسی که تازه صورتش مو درآورده . 1


64835 نود (نَ وَ) [ په . ] عددی است معادل 9 بار 10، (90). 1


64836 نوداران (اِ.)نودران، نودرانه ؛ انعام، شاگردانه . 1


64837 نوده (نَ دَ یا د) (اِ.) نبیره، فرزندزاده . 1


64838 نور [ ع . ] (اِ.) 1 - روشنایی، فروغ . مق تاریکی، ظلمت . 2 - شعاع . 3 - قدرت دید، سو. 4 - سورة بیست و چهارم از قرآن کریم . 5 - رونق، جلوه . 1


64839 نور (نَ یا نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شکوفة سپید. 2 - شکوفه . 3 - غنچه . ج . انوار. 1


64840 نوراسپهبد (اِ پَ بُ) (اِ.) فره کیانی، روح انسانی . 1


64841 نورافکن (اَ کَ) (اِ.) چراغ های برق پرنور که برای روشن ساختن محوطه های وسیع به کار برده می شود، پروژکتور. 1


64842 نورانی (ص نسب .) منسوب به نور، دارای نور، منور. مق ظلمانی . 1


64843 نوراهان (اِ.) نک . نورهان . 1


64844 نورد (نَ وَ) (اِ.) 1 - میل یا چوب استوانه ای شکل که در ماشین چاپ به کار رود و مرکب را روی صفحه می کشد. 2 - پیچ و تاب، چین و شکن . 3 - چوبی استوانه ای که به وسیلة آن خمیر را پهن می کنند. 1


64845 نورد ( نورد .) (ص فا.) در ترکیب با بعضی واژه ها، معنای «طی کننده » می دهد، مانند: کوه نورد، صحرانورد. 1


64846 نوردن (نَ وَ دَ) (مص م .) نک . نوردیدن . 1


64847 نورده (نَ وَ د) 1 - (ص مف .) قباله، طومار پیچیده شده . 2 - (اِ.) پیراهن . 1


64848 نوردیدن (نَ وَ دَ) (مص م .) 1 - پیچیدن، تا کردن . 2 - پیمودن . 1


64849 نوردیده (نَ وَ د)(ص مف .)1 - تا کرده، پیچیده . 2 - طی شده . 1


64850 نورس (نُ رَ) (ص مف .) نو رسیده، جوان . 1


64851 نورعلی نور (عَ لا) [ ع . ] (اِمر.)1 - روشنایی بر روشنایی . 2 - (کن .) دارای مزیتی علاوه بر مزیت سابق . 1


64852 نورماتیف (نُ) [ فر. ] (ص .) علوم دستوری، مانند منطق و اخلاق که مبانی آنها بر دستور و قواعد موضوعه استوار است . 1


64853 نورنجه (نَ رَ جِ) (اِ.) تالاب، استخر. 1


64854 نوره (رِ) [ ع . نورة ] (اِ.) واجبی، مخلوطی از زرنیخ و آهک که برای زدودن موهای بدن به کار می رود. 1


64855 نوره کشیدن (رِ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) (عا.) مالیدن نوره به بدن، واجبی کشیدن . 1


64856 نورهان (نَ رَ) (اِ.) 1 - سوغات، ره آورد. 2 - مژدگانی . 1


64857 نوروز (نُ) [ په . ] (اِمر.) 1 - روز نو، روز تازه . 2 - روز اوّل فروردین که بزرگترین جشن ملی و آغاز سال نو ایرانیان است آن گاه که روز و شب برابر گردد، عید. 1


64858 نوروز (نِ رُ) [ فر. ] (اِ.) بیماری عصبی و اختلال روحی بدون وجود ضایعة عصبی مشهود در ساختمان رشته های عصبی و مراکز اعصاب . این بیماری به صور مختلف از قبیل حملة غش (هیستری ) و ضعف شدید اعصاب (نوراستنی ) و غیره مشاهده می شود، اختلال عصبی، بیماری عصبی . 1


64859 نوروز بزرگ ( نوروز بزرگ . بُ زُ) (اِمر.) از نواها و آهنگ های موسیقی قدیم . 1


64860 نوروز کوچک ( نوروز کوچک . چَ) (اِمر.) از نواها و آهنگ های موسیقی قدیم . 1


64861 نوروزی ( نوروزی .) (ص .) عیدی . 1


64862 نوز (ق .) مخفف هنوز. 1


64863 نوزاد (نُ) (ص مف .) کودکی که تازه به دنیا آنده . 1


64864 نوزده (دَ) [ په . ] (اِ.) عدد نه به علاوة ده، عدد اصلی بین هیجده و بیست، (19). 1


64865 نوس (اِ.) قوس قزح، رنگین کمان 1


64866 نوساز (نُ) 1 - (ص فا.) آن که چیزی را تجدید و تعمیر کند. 2 - (ص مف .) نوساخته، تازه ساز. 1


64867 نوسان (نَ وَ) [ ع . ] (مص ل .) جنبش، حرکت، حرکت چیزی در جای خود. 1


64983 نگاری (ن ) (اِ.) وسیله ای که با آن شیرة تریاک را می کشند. 1


64868 نوستالژی (نُ لُ) (اِمص .) دلتنگی به سبب دوری از وطن یا دلتنگی حاصل از یادآوری گذشته های درخشان یا تلخ و شیرین . 1


64869 نوسنگی (نُ. سَ) (اِمر.) دوران پیش از تاریخ که انسان ابزارهای سنگی می ساخته . 1


64870 نوسه (س ) (اِ.) قوس قزح، رنگین کمان . 1


64871 نوش (اِ.)1 - هرچیز نوشیدنی .2 - شهد، انگبین . 3 - نوش دارو، پادزهر. 4 - خو شگوار. 1


64872 نوش خند (خَ) (اِمر.) تبسم، شکرخند. 1


64873 نوش خوار (خا) (ص فا.) شادخوار، چیزی را با لذت خوردن . 1


64874 نوش لب (لَ) (ص مر.) شیرین لب، نوشین لب . 1


64875 نوش لبینا (لَ) (اِ.) نام نوایی از موسیقی . 1


64876 نوشابه (ب) (اِمر.) 1 - آب حیات . 2 - مشروب الکلی . 3 - آب گوارا 1


64877 نوشاد (نَ) (ص .) تازه داماد، جوانی که تازه داماد شده . 1


64878 نوشادر (دُ) (اِ.) نک . نشادُر. 1


64879 نوشاندن (دَ) (مص م .) نوشانیدن . 1


64880 نوشانوش (اِمر.) به یکدیگر «نوش باد» گفتن هنگام شراب خواری . 1


64881 نوشانیدن (دَ) (مص م .) آشامیدن . 1


64882 نوشت (نِ وِ) (اِمص .) عمل نوشتن، نوردیدن، پیچیدن . 1


64883 نوشت افزار ( نوشت افزار . اَ) (اِمر.) لوازم نوشتن از کاغذ و قلم و مداد و غیره، لوازم التحریر. 1


64884 نوشتار ( نوشتار .) (اِ.) آن چه نوشته شود، نوشته . 1


64885 نوشتن (نَ یا نِ وِ تَ) (مص م .) 1 - تحریر کردن . 2 - درنوردیدن، پیچیدن . 1


64886 نوشته (نِ وِ تِ) 1 - (اِمف .) تحریر شده . 2 - (اِ.) نامه، مراسله . 3 - رسید، سند. 1


64887 نوشدارو (اِمر.) پادزهر، داروی شفابخش . 1


64888 نوشنجه (شَ جِ) (ص .) گوارا، نوشین . 1


64889 نوشه (شَ یا ش) (ص .) 1 - انوشه، جاوید، پایدار. 2 - خوشحال، شادمان . 3 - خوشبخت، سعادتمند. 1


64890 نوشیدن (دَ) (مص م .) آشامیدن . 1


64891 نوشین (ص .) شیرین، گوارا. 1


64892 نوشین روان (رَ) (اِمر.) روان شیرین، جان شیرین . 1


64893 نوشینه (نِ) (ص نسب .) 1 - شراب گوارا. 2 - نوایی از موسیقی قدیم . 1


64894 نوع (نُ) [ ع . ] (اِ.) گونه، قسم . ج . انواع . 1


64895 نوعروس ( نوعروس . عَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) دختری که تازه عروس شده . 1


64896 نوغان (نُ) (اِ.) تخم کرم ابریشم یا خود کرم . 1


64897 نوف (نَ یا نُ) [ ع . ] (اِ.) کوهان بلند (شتر). ج . انواف . 1


64898 نوف (اِ.) پژواک، صدایی که از کوه برمی گردد. 1


64899 نوفه (فِ) (اِ.) شور و غوغا، بانگ و فریاد. 1


64900 نوفیدن (دَ) (مص ل .) 1 - پژواک، بازگشتن صدا. 2 - فریاد کردن، بانگ کردن . 1


64901 نول (اِ.) 1 - گرداگرد دهان . 2 - منقار مرغ . 3 - بینی . 4 - لوله و گردن صراحی . 1


64903 نومید (نُ) (ص .) ناامید، مأیوس . 1


64906 نون (اِ.) 1 - چاه زنخدان . 2 - تنة درخت . 1


64907 نون (حر.) بیست و نهمین حرف از حروف الفبای فارسی . 1


64908 نوند (نَ وَ) 1 - (اِ.) پیک، نامه بر. 2 - (ص .) تیزرو، تندرو. 1


64909 نونهال (نُ. نِ) (اِمر.) 1 - نهال تازه، درخت جوان . 2 - کنایه از: کودک، خردسال . 1


64910 نونوار (نُ. نَ) (ص مر.) (عا.) کسی که تازه به مالی رسیده و به آراستن سر و وضع ظاهر خود پرداخته باشد. 1


64911 نوه (نَ وِ) (اِ.) فرزندزاده، نبیره . 1


64912 نوول (وِ) [ فر. ] (اِ.) داستان بلند، قصه . 1


64913 نوپا (نُ) (ص مر.) (عا.) کودک تازه به راه افتاده . 1


64914 نوپان (نُ) (اِ.) سبدی که از شاخه های درخت بید بافند. 1


64915 نوپرداز (نُ. پَ) (ص فا.) 1 - آن که چیزی نو آورد. 2 - شاعری که به سبک نو شعر گوید. 1


64916 نوچ (ص .) (عا.) 1 - چسبناک، چسبناکی ناشی از شیرینی . 2 - کاج . 1


64917 نوچه (نُ چِ) (اِمصغ .) 1 - جوان، کم سن . 2 - پهلوان کم سن و تازه کار. 1


64918 نوژ (اِ.) درخت کاج و صنوبر. 1


64919 نوژان (اِ.) نعره، فریاد، بانگ بلند. 1


64920 نوک (اِ.) 1 - سر هر چیزی . 2 - منقار مرغ . 1


64921 نوکر (نُ کَ) (ص .) خدمتکار مرد، چاکر. 1


64922 نوکیسه (نُ س ) (ص مر.) کنایه از: کسی که تازه درآمدی پیدا کرده است . 1


64923 نوگند (نُ گَ) (ص مر.) نورسته، نوخاسته . 1


64924 نوی (نِ) (اِ.) نک . نُبی . 1


64925 نویان (اِ.)مأخوذ از مغولی به معنای شاهزاده، امیر. 1


64926 نوید (نَ) (اِ.) 1 - خبر خوش، بشارت . 2 - وعدة نیک . 1


64927 نویدن (نَ دَ) (مص ل .) 1 - نالیدن، زاری کردن . 2 - جنبیدن، لرزیدن . 1


64928 نویز (نُ یْ) [ فر. ] (اِ.) صدای بیش از حد هواگرد که موجب آزار باشد، سر و صدا. (فره ). 1


64929 نویسنده (نِ سَ د) (ص فا.) 1 - آن که می نویسد، کاتب . 2 - منشی . 1


64930 نوین (نَ یا نُ) (ص نسب .) تازه، نو. 1


64931 نویچ (نَ) (اِ.) عشقه . 1


64932 نپتون (نِ) [ فر. ] (اِ.) هشتمین سیاره از منظومة شمسی است . حجم آن 57 برابر زمین می باشد که هر 165 سال یک بار به دور خورشید و هر 15 ساعت و 48 دقیقه، یک بار به دور خود می گردد. 1


64933 نپخته (نَ پُ تِ) (ص مف .) 1 - پخته نشده . 2 - کال، نارس . 3 - کنایه از: بی تجربه و ناآزموده . 1


64934 نپشتن (ن پِ تَ) [ په . ] (مص م .) نوشتن . 1


64935 نچ (نُ) (اِصت .) (عا.) 1 - آوایی که به علامت عدم قبول یا تأسف از کاری از دهان برآورند. 2 - نه، خیر. 1


64936 نچ نچ کردن (نُ نُ. کَ ردَ) (مص ل .) 1 - تأسف خوردن بر هر کاری . 2 - خرده گیری کردن . 1


64937 نچسب (نَ چَ) (ص فا.) (عا.) آن که شخص از معاشرت با او احساس ملال کند، نادلپسند.. 1


64938 نژاد (نِ) (اِ.) 1 - اصل، نسب، گوهر. 2 - اصیل، نژاده . 1


64939 نژاده (نِ یا نَ د) (ص .) اصیل، نجیب . 1


64940 نژغار (نَ) (اِ.) بانگ، فریاد، نعره . 1


64941 نژم (نِ یا نُ) (اِ.) نک نزم . 1


64942 نژند (نَ یا نِ ژَ) (ص .) 1 - مهیب و سهمگین . 2 - افسرده، اندوهگین . 3 - خشمگین . 4 - پست . 1


64943 نژنگ (نَ ژَ) (اِ.) دام، تله . 1


64944 نژه (نَ ژِ) (اِ.) 1 - شاخة درخت . 2 - چوبی که سقف خانه را با آن پوشش دهند. 1


64945 نژیدن (نَ دَ) (مص م .) بیرون کشیدن، بیرون آوردن . 1


64946 نک (نُ) (اِ.) منقار مرغ، نوک . 1


64947 نک (نَ) (ق .) 1 - اینک، اکنون . 2 - بل، بلکه . 1


64948 نک و نال (نِ کُ) (اِمر.) (عا.) 1 - ناله و زاری، شکوه و شکایت . 2 - اظهار درد زن حامله در موقع نزدیکی زایمان . 1


64949 نکاب (نِ) = نکاب . نکاف : (اِ.) دستکش پوستی که میرشکاران بر دست کنند تا بتوانند باز و شاهین و جز آن ها را در دست گیرند، بهله . 1


64950 نکات (نِ) [ ع . ] (اِ) جِ نکته . 1


64951 نکاح (نِ) [ ع . ] (مص م .) ازدواج، زناشویی . 1


64952 نکاف (نُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آماس بناگوش . 2 - آماسی است در بن زنخ شتر. 3 - بیماری ای است در حلق شتر. 1


64953 نکال (نَ) [ ع . ] (اِ.)1 - عقوبت، عذاب . 2 - اشتهار به فضیحت و رسوایی . 1


64954 نکال کردن ( نکال کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) عقوبت کردن، عذاب کردن . 1


64955 نکایت (نَ یَ) [ ع . نکایة ] (اِ.)جراحت، آزردگی . 1


64956 نکباء (نَ) [ ع . ] (اِ.) باد نامساعد. 1


64957 نکبت (نَ یا نِ بَ) [ ع . نکبة ] (اِ.) خواری، فلاکت، بدبختی . 1


64958 نکته (نُ ت ِ) [ ع . نکتة ] (اِ.) 1 - نقطه . 2 - مفهوم لطیف و دقیقی که با دقت و تأمل دریافت شود. 1


64959 نکته دانی ( نکته دانی .) [ ع - فا. ] (حامص .) دانستن مفاهیم دقیق و باریک . 1


64960 نکته سنج ( نکته سنج . سَ) [ ع - فا. ] (ص فا.)باریک - بین، تیز فهم . 1


64961 نکته پرداز ( نکته پرداز . پَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) کسی که مطلب دقیق و باریک را خوب ادا کند. 1


64962 نکته گیری ( نکته گیری .) [ ع - فا. ] (حامص .) ایراد - گیری، عیب جویی . 1


64963 نکث (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شکستن عهد و پیمان . 2 - به هم زدن معامله . 1


64964 نکر (نُ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) دهاء، زیرکی . 2 - امر سخت و زشت . 1


64965 نکر (نُ کَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زیرک گردیدن . 2 - دشوار گشتن . 3 - (ص .) در فارسی، مشخص، معین . 1


64966 نکراء (نُ) [ ع . ] (اِمص .)1 - زیرکی . 2 - سختی، شدت . 1


64967 نکره (نَ کِ رِ یا رَ) [ ع . نکرة ] 1 - (ص .) ناشناس، غیرمعروف . 2 - (عا.) انسان یا حیوانی که هیکل درشت و بدقواره دارد. 3 - (اِ.)اسمی را گویند که در نزد مخاطب معلوم و معین نیست . نشانة نکره در فارسی «ی » است که به آخر اسم می پیوندد. 1


64968 نکس (نَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سرنگون کردن . 2 - (مص ل .) سر خود را از شرم به زیر افکندن . 1


64969 نکس (نُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بازگشتن بیماری . 2 - (اِمص .) بازگشت ناخوشی . 1


64970 نکهت (نَ یا نُ هَ) [ ع . نکهة ] (اِ.) 1 - بوی خوش . 2 - بوی دهان . 1


64972 نکول (نُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برگردیدن و روگرداندن از چیزی . 2 - ترسیدن و روبرگرداندن از دشمن . 3 - خودداری کردن از پرداخت وجه حواله، برات و مانند آن . 1


64973 نکوهش (ن ه ) (اِمص .) سرزنش، ملامت . 1


64974 نکوهیدن (نَ یا ن دَ) (مص م .) سرزنش کردن، ملامت کردن . 1


64975 نکویی (نِ) (حامص .) نیکی، نیکویی . 1


64976 نکیر (نَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - انکار. 2 - نکیر و منکر، دو فرشته ای که پس از مرگ انسان دربارة اعمالش از او پرسش می کنند. 1


64977 نگاتیو (ن ) [ فر. ] (اِ.) منفی، متضاد پوزیتیو. 1


64978 نگار (ن ) (اِ.)1 - نقش، تصویر. 2 - بت . 3 - معشوق، محبوب . 1


64979 نگارخانه ( نگارخانه . ن ) (اِمر.) 1 - خانه ای که با نقش و نگار آراسته شده باشد. 2 - کتاب مانی نقاش . 3 - گالری، جایی که در آن تابلوهای نقاشی را به نمایش می گذارند. 1


64980 نگارستان ( نگارستان . ر ) (اِمر.) 1 - جایی که دارای انواع نقش و نگار و نقاشی باشد. 2 - کارگاه نقاشی . 1


64981 نگارش (ن ر ) (اِمص .) نوشتن . 1


64982 نگارگر (ن گَ) (ص فا.) نقاش، صورتگر. 1


64985 نگارین (نِ) (ص نسب .) 1 - هرچیز رنگ آمیزی شده و آرایش شده . 2 - محبوب، معشوق . 1


64986 نگاشتن (نِ تَ) (مص م .) 1 - نقش و نگار کردن . 2 - نوشتن . 1


64987 نگاشته ( نگاشته .) (ص مف .)1 - نوشته شده . 2 - نقش و نگار شده . 1


64988 نگاه (نِ) [ په . ] (اِ.) نظر، دید. 1


64989 نگاه داری ( نگاه داری .) (حامص .) 1 - محافظت، حراست . 2 - مواظبت، توجه دقیق . 1


64990 نگاه داشتن ( نگاه داشتن . تَ) (مص م .) 1 - نگه داری کردن . 2 - متوقف ساختن . 1


64991 نگاهبان ( نگاهبان .) (اِ.) پاسبان، مراقب . 1


64992 نگاهبانی ( نگاهبانی .) (حامص .) محافظت، مراقبت . 1


64993 نگد (نَ گَ) (ص .) (عا.) شخص سرد و نچسب و گرانجان، کسی که در برخورد با مردم آنها را از خود می رنجاند. 1


64994 نگر (نِ گَ) (شب جم .) 1 - بدان، آگاه باش، هوشیار باش . 2 - نگاه کن . 1


64995 نگر (نَ گَ) (ص .) (عا.) شخص سرد و نچسب، کسی که خوش محضر نباشد. 1


64996 نگران (نِ گَ) (ص فا.) 1 - منتظر، چشم به راه . 2 - اندیشناک، مضطرب . 1


64997 نگرانی ( نگرانی .)(حامص .)1 - چشم داشت، انتظار. 2 - تشویش، دلواپسی . 1


64998 نگرش (نِ گَ رِ) (اِمص .) نگریستن، بینش، نظر. 1


64999 نگریستن (نِ گَ تَ) (مص م .) دیدن، نگاه کردن . 1


65000 نگندن (نَ یا نِ گَ دَ) (مص م .) 1 - آجیده کردن جامه، بخیه کردن سوزنی . 2 - دفن کردن، در چال گذاشتن مرده . 1


65001 نگنده (نَ یا نِ گَ دَ یا د) (اِمف .) 1 - آجیده شده (جامه )، بخیه کردن (سوزنی ). 2 - آن چه در زمین و غیره پنهان کنند، دفینه . 3 - دفن شده، حال شده . 1


65002 نگه (نِ گَ) (اِ.) مخفف نگاه . 1


65003 نگهبان (نِ گَ) (اِ.) نک . نگاهبان . 1


65004 نگهبانی ( نگهبانی .) (حامص .) نک . نگاهبانی . 1


65005 نگوس (نِ) (اِ.) لقب پادشاه حبشه، نجاشی . 1


65006 نگوسار (نِ) (ص .) نک . نگونسار. 1


65007 نگون (نِ) (ص .) خم شده، واژگون . 1


65008 نگون بخت (نِ بَ) (ص مر.) بدبخت، سیاه بخت . 1


65009 نگون طشت ( نگون طشت . طَ) (ص مر.) (کن .) آسمان . 1


65010 نگونسار (نِ) (ص مر.) سرازیر، آویخته شده . 1


65011 نگژده (نِ گَ د) (اِ.) کوزه، ظرف آبخوری سفالی . 1


65012 نگین (نِ) (اِ.) 1 - سنگ قیمتی که روی انگشتر نصب کنند. 2 - مُهر پادشاهان . 1


65014 نی (نِ یا نَ) (اِ.) 1 - گیاهی است آبی با شاخه های بلند و تو خالی که در زمین های باتلاقی و مرطوب می روید. 1


65015 نی (نِ) (اِ.) سازی بادی از ساقة نی با چوب باریک و پنج سوراخ . 1


65016 نی انبان (نِ یا نَ. اَ) (اِمر.) نوعی نی (نای ) که آلتی دمیدنی همراه دارد، شبیه انبان . 1


65017 نی بست (نِ یا نَ بَ) (اِمر.) محوطه ای که با نی محصور کنند. 1


65018 نی دوده (نِ یا نَ د) (اِمر.) آلتی است برای کشیدن شیرة تریاک که مانند وافور دارای حقة گلی است و چوبی دارد و شیره را با چراغ به وسیلة آن می کشند. 1


65019 نی شکر (نَ شَ یا نِ ش کَ) [ په . ] (اِمر.) نوعی از نی با ساقه های بلند که برگ های دراز و گل های سرخ کم رنگ دارد. در داخل آن شیره ای وجود دارد که از آن شکر به دست می آورند. 1


65020 نی قلیان (نِ قَ) 1 - (اِمر.) نی ای که از آن قلیان سازند. 2 - (ص مر.) (عا.) شخص لاغر اندام . 1


65021 نی لبک (نِ لَ بَ) (اِمر.) نی کوچک که با لب نواخته می شود. 1


65022 نی نی (اِ.) (عا.) 1 - مردمک چشم . 2 - (عا.) عروسک به زبان کودکان 4 - بچة کوچولو. 1


65023 نی پیچ (نِ یا نَ) (اِمر.) لولة ساخته از مفتول یا غیره که بر او آن پوست یا پارچه گرفته، یک سر آن به قلیان متصل است و سر دیگر به دهان (به هنگام کشیدن قلیان ). 1


65024 نیا (اِ.) جد، پدر بزرگ . 1


65025 نیابت (نِ بَ) [ ع . نیابة ] (اِمص .) خلافت، جانشینی . 1


65026 نیابت داشتن ( نیابت داشتن . تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) نایب بودن، جانشین بودن . 1


65027 نیابتاً (بَ تَ نْ) [ ع . نیابةً ] (ق .) به نیابت، به جانشینی . 1


65028 نیابه (ب یا بَ) [ ع . نیابة ] (اِ.) نوبت، بار. 1


65029 نیات (نِ یّ) [ ع . ] (اِ.) جِ نیت . 1


65030 نیاح [ ع . ] 1 - (مص ل .) گریه و زاری کردن، شیون کردن بر مرگ کسی . 2 - (اِمص .) گریه و زاری، شیون . 1


65031 نیاز [ په . ] (اِ.) 1 - حاجت، احتیاج . 2 - نذری که برای گرفتن مراد و حاجت به کسی یا جایی بدهند. 1


65032 نیاز داشتن (تَ) (مص ل .) محتاج بودن . 1


65033 نیاز کردن (کَ دَ) (مص ل .) درخواست کردن، التماس نمودن . 1


65034 نیازمند (مَ) (ص .) محتاج، حاجتمند. 1


65035 نیازی (ص نسب .) 1 - حاجتمند. 2 - عاشق . 1


65036 نیام [ په . ] (اِ.) غلاف، غلاف شمشیر و خنجر و غیره . 1


65037 نیاک [ په . ] (اِ.) نیا، جد. 1


65038 نیاکان [ په . ] (اِ.) جِ نیاک . 1


65039 نیایش (یِ) [ په . ] (اِمص .) دعا، ستایش . 1


65040 نیت (نِ یَّ) [ ع . نیة ] (اِ.) مراد، مقصود، هدف . 1


70331 کندوری (کُ دُ) (اِ.) نک کندوره . 1


65041 نیت کردن (یَّ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) قصد کردن، آهنگ کردن .. 1


65042 نیترات [ فر. ] (اِ.) نام کلی همة املاح اسیدنیتریک ترکیبی که از اسیدنیتریک با یک فلز یا یک باز نتیجه می شود. 1


65043 نیتروژن (رُ ژِ) [ فر. ] (اِ.) ازت . 1


65044 نیدلان (د یا دُ) [ ع . ] (اِ.) کابوس، عبدالجنه . 1


65045 نیر (نَ یِّ) [ ع . ] (ص .) 1 - نور دهنده . 2 - روشن، منور. 1


65046 نیران (نَ) [ ع . ] (اِ.) آتش ها، دوزخ ها. جِ نار. 1


65047 نیران (اِ.) = انیران : غیرایران، خارج از ایران . 1


65048 نیرنگ (نِ رَ) [ معر. ] (اِ.) 1 - (زردشتی ) هر یک از مراسم دینی و مناسک مذهبی . 2 - (زردشتی ) دعای مختصر (به زبان اوستایی یا پهلوی یا پازند) مانند: نیرنگ آتش . 3 - سحر، جادو، طلسم . 4 - شعبده، حقه بازی . 5 - حیله، مکر. 1


65049 نیرنگ (رَ) (اِ.) 1 - طرحی که نقاش با زغال و جز آن بار اول کشد. 2 - رنگی که نقاش بکار برد. 3 - طرح هر چیز. 1


65050 نیرو [ په . ] (اِ.) 1 - زور، قوت، توانایی . 2 - قدرت . 1


65051 نیرومند (مَ) (ص .) دارای زور و قدرت . 1


65052 نیروگاه (اِ.) مجموعه ای برای تولید انرژی . 1


65053 نیز 1 - کلمة ربط و عطف . 2 - دیگر، بار دیگر. 1


65054 نیزار (نِ) (اِمر.) جایی که در آن نی فراوان روییده باشد. 1


65055 نیزه (نِ ز) (اِ.) چوبی دراز و سخت که بر سر آن آهن نوک تیز نصب می کردند. 1


65056 نیزه بندکن ( نیزه بندکن . بَ کُ) (ص فا.) (عا.) = نیزه بندکننده : کسی که با پررویی از مردم چیز ستاند، تیغ زن . 1


65057 نیزه گذار ( نیزه گذار . گُ) (ص فا.) پرتاب کنندة نیزه . 1


65058 نیساری (نِ) (اِ.) سپاهی، لشکری . 1


65059 نیسان (نِ) [ سُر. ] (اِ.) ماه هفتم از ماه های سریانی برابر با اردیبهشت . 1


65060 نیست (مص مر.) نابود، عدم . 1


65061 نیستان (نِ یا نَ یَ)(اِ.) نی زار، کشت زار نیشکر. 1


65062 نیسته (تِ) (ص مف .) ناپدید، معدوم . 1


65063 نیستی (حامص .) 1 - ناپدیدی، فنا. 2 - فقر. 1


65064 نیسو (اِ.) نک . نیشتر. 1


65065 نیش (اِ.) 1 - هرچیز نوک تیز. 2 - عضوی که حشرات گزنده با آن می گزند. 3 - (عا.) دهان . 1


65066 نیش دار (ص فا.) 1 - آن که نیش دارد. 2 - دارای نوک تیز. 3 - اهانت آمیز. 1