42601 تارم (رَ یا رُ)(اِ.)1 - خانة چوبین . 2 - چوب بست که برای انگور و دیگر گیاهان رونده درست کنند. 1


42602 تارمی (رَ) (اِمر.) نرده ای از چوب یا آهن که جلو باغ یا ایوان سازند. 1


42603 تارمیغ (اِمر.) بخاری که در زمستان بر روی هوا پدید آید و مانند دودی شود و اطراف را تیره و تاریک سازد. تمن، ماغ، میغ و نژم نیز گویند. 1


42604 تاره (رِ یا رَ) (اِ.) نک تارم . 1


42605 تاره (رِ یا رَ) (ص .) تار، تاریک، تاری . 1


42606 تاره ( تاره .) [ ع . تارة ] (اِ.) دفعه، مرتبه، مره . ج . تارات . 1


42607 تارو (اِ.) کنه که بر گاو و دیگر جانوران چسبد. 1


42608 تارون (ص فا.) = تاران : تیره و تاریک، تاری . 1


42609 تارک (رَ) (اِمصغ .) 1 - فرق سر، میان سر آدمی . 2 - کلاهخود. 1


42610 تارک (رِ) [ ع . ] (اِفا.)رهاکننده، ترک کننده . ؛ تارک دنیا آن که از دنیا روی برگرداند، زاهد، پارسا. ؛ تارک صلاة آن که نماز نگزارد. 1


42611 تارک نشین ( رَ. نِ) (ص فا.) بالانشین، بلندپایه، والامقام . 1


42612 تاری (ص نسب .) 1 - تیره، تار.2 - پلید، ناپاک . 1


42613 تاری ( تاری .) (ص نسب .) 1 - آبی که از درخت تار حاصل کنند و آن شربتی باشد که نشأة باده در سر آورد. 2 - درخت تار. 1


42614 تاری ( تاری .) (حامص .) 1 - کژی، نادرستی . 2 - گمراهی . 1


42615 تاری ( تاری .) [ تر. قس . تنگری ] (اِ.) خدا. 1


42616 تاریخ [ ع . ] 1 - (مص م .) زمان چیزی را معین کردن . 2 - (اِ.) عددی که زمان را نشان بدهد. 3 - سرگذشت ها و حوادث پیشینیان . ج . تواریخ . ؛ تاریخ باستان (قدیم ) دربارة ادواری از ازمنة بسیار قدیم بحث می کند و تا انقراض امپراتوری روم غربی به سال 476 م . خاتمه می یابد. ؛ تاریخ قرون وسطی دربارة ادواری بحث می کند که مابین تاریخ قدیم و تاریخ جدید قرار دارد. ؛ تاریخ جدید از زمان کشف قارة امریکا آغاز می شود. ؛ تاریخ معاصر از حوادث زمان ما یا منسوب به ازمنه ای که هنوز شواهد و آثار آن موجود است بحث می کند. 1


42617 تاریخ جلالی (خِ جَ) (ص نسب .) منسوب به ملکشاه سلجوقی است که در زمان وی وضع شده و سرآغاز آن سالِ 471 ه .ق ./ 1079 م . می باشد. از این تاریخ به بعد، نوروز که زمان معینی نداشته ثابت گردیده، روز اول سال قرار گرفت . که به نوروز سلطانی معروف شد. 1


42618 تاریخ رومی (خِ) (ص نسب .) تاریخ اسکندر؛ تاریخی که مبدأ آن سال 312 پیش از میلاد است . 1


42619 تاریخ میلادی ( تاریخ میلادی .) (ص نسب .) تاریخی که زمان شروع آن تولد حضرت عیسی می باشد. 1


42620 تاریخ هجری ( تاریخ هجری . هِ) (ص نسب .) تاریخی که مبدأ آن سال هجرت حضرت محمد (ص ) از مکه به مدینه می باشد که برابر با سال 622 میلادی است . 1


42621 تاریخچه (چِ) [ ع - فا. ] (اِمصغ .) تاریخ کوتاه و مختصر. 1


42622 تاریخی [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - قدیمی، بسیار قدیمی . 2 - سزاوار ثبت شدن در تاریخ . 1


42623 تاریک [ په . ] (ص .) 1 - تیره، تار. 2 - سیاه . 1


42624 تاریک خانه (نِ)(اِمر.) اتاق ویژه ای در عکاسی برای ظاهر کردن فیلم . 1


42626 تاریک و روشن (کُ رُ شَ) (ص .) دارای روشنایی اندک . 1


42627 تاریکا (حامص .) (عا.) تاریکی، ظلمت . 1


42628 تاریکان (ق مر.) به هنگام تاریکی . 1


42629 تاریکی (حامص .) 1 - تیرگی، سیاهی . 2 - گرفتگی چهره در اثر خشم یا اندوه . 3 - جهل، نادانی، بی خبری . 4 - آشفتگی . 1


42630 تاز (اِ.) 1 - امرد، مخنث . 2 - فرومایه، سفله . 3 - محبوب، معشوق . 1


42631 تاز (ص فا.) در ترکیب معنای «تازنده » می دهد: پیشتاز، اسب تاز. 1


42632 تازان 1 - (ص فا.) در حال تاختن . 2 - (ق .) به تاخت، باسرعت . 1


42633 تازاندن (دَ) (مص م .) دواندن، تاختن . 1


42634 تازانده (د) (ص مف .) دوانیده، دوانده . 1


42635 تازانه (نِ) (اِ.) شلاق، تازیانه . 1


42636 تازانیدن (دَ) (مص م .) دواندن، دوانیدن . 1


42637 تازبازی (حامص .) بچه بازی، غلامبارگی . 1


42638 تازنده (زَ د) (ص فا.) 1 - دونده، تندرو. 2 - دواننده . 1


42639 تازنگ (زَ) (اِ.) ستونی از گچ و سنگ که زیر سقف خانه می زنند. 1


42640 تازه (ز) 1 - (ص .) نو، جدید. 2 - مجازاً خرم، شاداب . 3 - بدیع . 4 - (ق .) اخیر، اخیراً. ؛ تازه به دوران رسیده کنایه از: کسی که تازه به مقامی رسیده و خود را گم کرده، ندید بدید، نوکیسه . 1


42641 تازه بهار ( تازه بهار . بَ) (اِمر.) 1 - گل نوشکفته . 2 - نوبهار. 3 - زمین آرایش یافته از بهار مجدد. 1


42642 تازه خط ( تازه خط . خَ) (ص مر.) پسری که تازه پشت لبش مو روییده . 1


42643 تازه عروس ( تازه عروس . عَ) [ ع - فا. ] (ص .) زنی که به تازگی ازدواج کرده است، نوعروس . 1


42644 تازه نفس ( تازه نفس . نَ فَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) کسی که تازه به کاری پرداخته و هنوز خسته نشده است . 1


42645 تازه وارد ( تازه وارد . رِ) [ فا - ع . ] (ص مر.) غریب، ناشناس . 1


42646 تازه کردن ( تازه کردن . کَ دَ) (مص م .) 1 - زنده کردن . 2 - بارونق کردن . تعمیر کردن . 1


42647 تازگی (ز) 1 - (حامص .) تازه بودن، نو. 2 - خرمی، طراوت . 3 - (ق .) جدیداً، اخیراً. 1


42648 تازگی کردن (ز. کَ دَ)(مص ل .) 1 - گشاده رویی کردن . 2 - گرم پرسیدن، خوش آمد گفتن . 1


42649 تازی (اِ.) سگ شکاری . 1


42650 تازی (ص .) 1 - عرب، عربی . 2 - زبان عربی . 1


42651 تازیانه (نِ) (اِ.) شلاق، تسمة چرمی که با آن چهارپایان را هنگام تاختن بزنند. 1


42652 تازیدن (دَ) 1 - (مص ل .) تاختن، دویدن . 2 - حمله کردن . 3 - (مص م .) دوانیدن . 1


42653 تازیک (اِ. ص .) تازی، عرب . 1


42654 تاس (اِ.) 1 - اضطراب، بی تابی . 2 - اندوه . 1


42655 تاس (ص .) بی مو، سر تاس . 1


42656 تاس (اِ.) 1 - مکعبی کوچک دارای شش سطح که روی هر سطح تعدادی نقطه وجود دارد. به تعداد عددی که تاس نشان می دهد، مهره را در بازی نرد، حرکت می دهند. 2 - کاسة مسی، بادیه . 1


42657 تاس بین (ص فا.) دعانویس . 1


42658 تاسانیدن (دَ) (مص م .) خفه کردن، بی تابی کردن . 1


42660 تاسه (س ِ) (اِ.) 1 - اندوه، ملالت . 2 - اضطراب، بی تابی . 3 - ویار، میل شدید به خوردن بعضی از میوه ها یا خوراکی ها که بیشتر به خانم های آبستن دست می دهد. 1


42661 تاسه ( تاسه .) (اِمص .) نفس زدن پیاپی انسان و حیوان از کثرت گرما یا تلاش . 1


42662 تاسوعا [ ع . ] (اِ.) روز نهم ماه محرم . 1


42663 تاسیدن (دَ) (مص ل .) 1 - اندوهناک شدن . 2 - بی قرار شدن . 3 - ویار کردن . 1


42664 تاش (اِ.) 1 - کک و مک . 2 - ماه گرفتگی . 1


42665 تاش [ تر. ] (اِ.) 1 - یار، دوست . 2 - در فارسی پسوندی است که در آخر برخی واژه ها معنای «هم » می دهد. مانند: خیلتاش = همقطار. 1


42666 تاشک (شَ) (ص .) 1 - چابک، چالاک . 2 - ماست چکیده . 1


42667 تاشکل (کِ) (اِ.) نک زگیل . 1


42668 تاغ (اِ.) درختی با برگ های مثلثی شکل و گل های خوشه ای . 1


42669 تاغ (اِ.) تخم مرغ . 1


42670 تافتان (اِ.) = تافتون : نوعی نان نسبتاً نازک و پهن که بر دیوارة تنور پخته می شود. 1


42671 تافتن (تَ) (مص م .) 1 - پیچیدن، تاب دادن . 2 - سرپیچی کردن . 3 - درخشیدن . 4 - تاب آوردن . 5 - گراییدن، روی آوردن . 1


42672 تافتن ( تافتن .) [ په . ] (مص ل .) 1 - برافروختن، روشن شدن . 2 - گرم گردیدن . 1


42673 تافته (تِ) (ص مف .) 1 - برافروخته، روشن شده . 2 - گداخته، گرم شده . 3 - آسیب دیده، کوفته . 4 - رنجیده، آزرده . 5 - پیچیده شده، تاب داده . 1


42674 تافته ( تافته .) (اِ.) نوعی پارچة ابریشمی . 1


42675 تافشک (فَ) (اِ.) موریانه . 1


42676 تاق (اِ.) نک تاغ . 1


42677 تاقدیس (اِمر.) = طاقدیس : 1 - مانند تاق، به شکل تاق . 2 - در دانش زمین شناسی به چین - خوردگی های تاق مانند زمین گفته می شود. 3 - تخت تاقدیس، نام تخت خسروپرویز که از عجایب زمان وی شمرده می شد. 1


42678 تال (اِ.) نک تار. 1


42679 تال (اِ.) طبق فلزی . 1


42680 تالاب (اِ.) آبگیر، استخر، برکه . 1


42681 تالار (اِ.) اتاق بزرگ، سالن . 1


42682 تالاسمی (س ِ) [ فر. ] (اِ.) بیماری خونی ارثی خطرناکی که باعث ناهنجاری هایی در هموگولوبین گلبول قرمز می شود و در نتیجه عامل کم خونی می گردد. 1


42683 تالاموس [ فر. ] (اِ.) هر یک از دو تودة خاکستری که در طرفین بطن سوم مغز قرار دارد و بخشی از دیوارة جانبی حفرة بطن سوم را تشکیل می دهد، نَهَنج . (فره ). 1


42684 تالان [ مغ . ] (اِ.) تاراج . 1


42685 تالان [ فر. ] (اِ.) واحد وزنی در یونان قدیم . 1


42686 تالانک (نَ) (اِ.) شَلیل . 1


42687 تالی [ ع . ] (اِفا. ص .) 1 - از پی رونده . 2 - دنبال، دوّم . 1


42688 تالیه (یِ) [ ع . تالیة ] (ص .) مؤنث تالی . ج . توالی . 1


42689 تام (مّ) [ ع . ] (ص .) تمام، کامل . 1


42690 تام الاختیار (مُّ لْاِ) [ ع . ] (ص مر.) آن که اختیار کامل در امری دارد. 1


42691 تامر (مِ) [ ع . ] (ص .) خرمافروش . 1


42692 تان (اِ.) دهان، فم . 1


42693 تان (اِ.) تار؛ مق . بود. رشته ای چند که جولاهگان از پهنای کار زیاد آورند و آن را نبافند. 1


42694 تانستن (نِ تَ) (مص ل .) توانستن . 1


42695 تانسوخ [ مغ . ] (اِ.) = تنسوخ . تنسخ . تانکسوق . تنکسوق . تنسق : چیز نفیس، تحفة نایاب که به عنوان هدیه برای بزرگان برند. 1


42696 تانژانت [ فر . ] (اِ.) خطی است که فقط در یک نقطه به منحنی برخورد می کند. 1


42697 تانک [ انگ . ] (اِ.) 1 - منبع بزرگ معمولاً استوانه ای جهت ذخیره مایعاتی مانند: آب، نفت و ... 2 - از وسایط نقلیة جنگی زنجیردار که بدنة آن زره پوش و مجهز به توپ و مسلسل است . 1


42698 تانکر (کِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی خودرو باری که بر روی شاسی آن مخزنی فولادی برای حمل مایعات نصب شده باشد، باری مخزنی . (فره ). 1


42699 تانگو ( تانگو .) [ اسپا. ] (اِ.) نامی از رقص های آرام دونفره . 1


42700 تانگو (گُ) (ص .) سرتراش، حجام . توانگو و تونگو نیز گویند. 1


42701 تاه (اِ.) زنگی که بر روی شمشیر و امثال آن نشیند. 1


42703 تاهو (هُ) (اِ.) شراب، عرق . 1


42704 تاو (اِ.) 1 - تاب، روشنایی . 2 - حرارت، گرمی . 3 - تاب، توان . 1


42705 تاواتاو (اِمر.) قدرت، توانایی . 1


42706 تاوان [ په . ] (اِ.) 1 - غرامت، جریمه . 2 - عوض، بدل . 1


42707 تاوان دادن (دَ) (مص م .) 1 - جریمه دادن . 2 - عوض دادن . 1


42708 تاوستن (وِ تَ) (مص ل ) توانستن . 1


42709 تاول (وَ یا وِ) (اِ.) برآمدگی و تورم پوست بر اثر سوختگی یا ساییدگی . 1


42710 تاول (وِ) (اِ.) خر و گاو جوان . 1


42711 تاویدن (دَ) (مص ل .) تاب آوردن، تحمل کردن . 1


42712 تاپ [ انگ . ] (ص .) عالی، برتر. 1


42713 تاپ تاپ (اِصت . اِمر.) صدای زدن کف دست به متکا یا بالشت یا بر پشت کسی و مانند آن . 1


42714 تاپ تاپ عباسی (عَ) (اِمر.) نوعی بازی است که کودکان می کنند. 1


42715 تاپال (اِ.)1 - سرگین گاو، تپاله . 2 - تنة درخت . 1


42716 تاپو (اِ.) خمرة سفالی بزرگ که در آن آرد و گندم ذخیره کنند. 1


42717 تاچه (چِ) (اِمصغ .) یک لنگه از خورجین، جوال، کیسه ای بزرگ که بر پشت چهارپایان برای حمل بار قرار دهند. 1


42718 تاژ (اِ.) 1 - خیمه، سراپرده . 2 - لطیف، نازک . 1


42719 تاژک (ژَ) (اِ.) رشتة دراز و باریک که در برخی جانوران تک سلولی و نیز بعضی باکتری ها وجود دارد و جانور با تکان دادن آن حرکت می کند. 1


42720 تاک [ په . ] (اِ.) درخت انگور. 1


42721 تاکتیک [ فر. ] (اِ.) 1 - به کار انداختن قوای مختلف نظامی در جنگ .2 - شیوه های عملی اجرای یک برنامة سیاسی که ممکن است در ظاهر با اصل طرح هماهنگ نباشد. 1


42722 تاکس (کْ) [ فر. ] (اِ.) نرخ، قیمت ثابت هر چیز. 1


42723 تاکسی [ فر. ] (اِ.) اتومبیل کرایه ای که مسافران را در داخل شهر از نقطه ای به نقطة دیگر برد. ؛ تاکسی متر دستگاهی که در تاکسی نصب می شود برای نشان دادن مقدار مسافت پیموده شده تا براساس آن نرخ کرایة مسافر تعیین شود. ؛ تاکسی تلفنی نوعی تاکسی که به وسیلة تلفن آن را فرامی خوانند، آژانس . ؛ تاکسی سرویس نوعی تاکسی که در مسیر ویژه ای رفت و آمد می کند. 1


42724 تای (اِ.) 1 - لای . 2 - فرد. 3 - نصف خروار. 1


42726 تایب (یِ) [ ع . تائب ] (اِفا.) توبه کار، نادم . 1


42727 تایر (یِ) [ انگ . ] (اِ.) = طایر: لاستیک رویی چرخ وسایل نقلیه . 1


42728 تایق (یِ) [ ع . تائق ] (اِفا.) آرزومند، شایق . 1


42729 تایم اوت (یْ اُ تْ) [ انگ . ] (اِ.) توقف بازی یا مسابقه برای مدتی کوتاه با اعلام داور و درخواست مربی به منظور تذکر نکات فنی به بازیکنان، درنگ . (فره ). 1


42730 تایمر (مِ) [ انگ . ] (اِ.) سوییچ ساعتی، نوعی ابزار که به وسیلة آن می توان دستگاهی را در فاصلة زمانی معینی روشن یا خاموش کرد. 1


42731 تایه (یِ) [ ع . تائه ] (اِفا.) 1 - متکبر، لاف زن . 2 - سرگشته، حیران . 3 - هلاک شونده . 1


42732 تایپ [ انگ . ] (اِ.) 1 - ماشین تحریر. 2 - نوشتن به وسیلة ماشین تحریر یا کامپیوتر. 1


42733 تایچ (یِ) [ ع . تائج ] (اِفا.) تاجدار، تاجور. 1


42734 تایچه (چِ) نک تاچه . 1


42735 تاییدن (دَ) (مص ل .) تأمل کردن . 1


42736 تب (تَ) (اِ.) 1 - بالا بودن دمای بدن در اثر بیماری . 2 - مجازاً هیجان، شور و حال . 1


42737 تب بر (تَ. بُ) (ص فا.) چیزی که تب را قطع کند. 1


42738 تب خال (تَ) (اِ.) تاولی که بر اثر تب در کنار لب و دهان بوجود می آید. 1


42739 تب لرزه (تَ لَ ز) (اِمر.) نک مالاریا. 1


42740 تب و تاب (تَ بُ) (اِمر.) سوز و گداز، هیجان . 1


42741 تب یازه (تَ زَ) (اِمر.) تب لرزه، تب و لرز. 1


42742 تباب (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زیانکار شدن، خسران یافتن . 2 - هلاک شدن . 3 - (اِمص .) زیانکاری . 4 - هلاکت . 1


42743 تبادر (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیشی گرفتن . 2 - شتافتن . 3 - بدون اندیشیدن، معنی را از لفظ فهمیدن . 1


42744 تبادل (تَ دُ) [ ع . ] (مص م .) معاوضه، عوض و بدل کردن . 1


42745 تبار (تَ) (اِ.) اصل، نژاد. 1


42746 تبار ( تبار .) [ ع . ] (اِ.) هلاک، هلاکت . 1


42747 تبارک (تَ رَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فال نیک گرفتن به چیزی . 2 - بابرکت شدن . 3 - خجسته گردیدن . ؛ تبارک الله پاک و منزه است خداوند (برای بیان تحسین یا تعجب شدید نسبت به کسی یا چیزی گفته می شود). ؛ تبارک و تعالی بزرگ و بلندمرتبه است خداوند. 1


42748 تباسیدن (تَ دَ) (مص ل .) بی خود گشتن، از شدت گرما بی هوش شدن . 1


42749 تباشیر (تَ) (اِ.) 1 - ماده ای سفید رنگ که از درون نی هندی گیرند. در گذشته در طب به کار می رفت . 2 - اول صبح، اول هر چیزی . 3 - خبر خوش، مژده . 1


42750 تباعت (تَ عَ) [ ع . ] (مص ل .) پیروی کردن . 1


42751 تباعد (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) از یکدیگر دوری کردن . 1


42752 تبانی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر هم دست شدن برای انجام کاری . 1


42753 تباه (تَ) [ په . ] (ص .) فاسد، ضایع . 1


42754 تباه ساختن (تَ. تَ) (مص م .) تباه کردن . 1


42755 تباهانیدن (تَ دَ) (مص م .) 1 - پوسیده کردن . 2 - ویران کردن . 3 - فاسد ساختن . 1


42756 تباهچه (تَ چِ) (اِ.) گوشت پختة نرم و نازک . 1


42757 تباهکار ( تباهکار .) (ص فا.) فاسد، گناهکار. 1


42758 تباهی ( تباهی .) (حامص .) 1 - فساد. 2 - نابودی . 1


42759 تباکی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) گریة دروغی . 1


42760 تبایع (تَ یُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم داد و ستد کردن . 2 - بیعت کردن . 1


42761 تباین (تَ یُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جدا شدن از یکدیگر. 2 - اختلاف داشتن، تفاوت . 1


42762 تبتل (تَ بَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) از دنیا بریدن و به خدا پیوستن . 1


42763 تبتیل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) بریدن از دنیا. 1


42764 تبجیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) بزرگ داشتن، احترام کردن . 1


42765 تبحج (تَ بَ حُ ج ُ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فخر کردن، مباهات . 2 - شادی کردن . 1


42766 تبحر (تَ بَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) بسیار دانا بودن، در علمی مهارت بسیار داشتن . 1


42767 تبختر (تَ بَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) خرامیدن، نازیدن . 1


42768 تبخیر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بخار کردن . 2 - بخور دادن . 1


42769 تبدد (تَ بَ دُّ) (مص ل .) متفرق شدن، پریشان گشتن . 1


42770 تبدل (تَ بَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) دگرگون شدن، بدل شدن . 1


42771 تبدیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دیگرگون کردن، بدل کردن . 2 - (اِمص .) دگرگون سازی . ج . تبدیلات . 1


42772 تبذل (تَ بَ ذُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بخشیدن، اعطا کردن . 2 - (مص ل .) خوشرویی کردن . 3 - (اِمص .) خوش رویی، گشاده رویی . 1


42773 تبذیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) پراکندن، زیاد خرج کردن . 1


42774 تبر (تَ بَ) [ په . ] (اِ.) ابزاری فولادی که با آن هیزم، چوب و مانند آن را خرد می کنند. 1


42775 تبرء (تَ بَ رُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بیزار شدن . 2 - (اِمص .) بیزاری . 1


42776 تبرئه (تَ رِ ئِ) [ ع . تبرئة ] (مص م .) 1 - پاک کردن . 2 - رفع اتهام کردن . 1


42777 تبرا (تَ بَ رّ) [ ع . تبراء ] (مص ل .) دوری کردن، بیزاری جستن . 1


42778 تبرج (تَ بَ رُّ) [ ع . ] (مص م .) نشان دادن زن زینت خود به دیگران . 1


42779 تبرخون (تَ بَ) (اِ.) 1 - نک عناب . 2 - چوبی سخت و سرخ رنگ که شاطران در دست گیرند. 1


42780 تبرز (تَ بَ رُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برتری یافتن، پیشی جستن . 2 - برآمدن به صحرا برای قضای حاجت . 3 - (اِمص .) فزونی، برتری ؛ ج . تبرزات . 1


42781 تبرزد (تَ بَ زَ) (اِ.) = طبرزد: 1 - قند یا نبات سفت و سخت . 2 - نمک بلوری . 1


42782 تبرزین (تَ بَ) (اِمر.) نوعی سلاح به شکل تبر که در گذشه در پهلوی زین می بستند یا درویشان در دست می گرفتند. 1


42783 تبرع (تَ بَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) برای رضای خدا کار کردن . 1


42784 تبرم (تَ بَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) به ستوه آمدن، ملول شدن . 1


42785 تبرک (تَ بَ رُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) مبارک شمردن . 2 - برکت یافتن . 3 - (ص .) هر چیز مبارک و خوش یمن . 1


42786 تبرک (تَ رَ) (اِ.) قلعه، دژ. 1


42787 تبری (تَ بَ رّ) [ ع . ] (مص ل .) نک تبرُا. 1


42788 تبرید (تَ) [ ع . ] (مص م .) خنک کردن، سرد کردن . 1


42789 تبریز (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بیرون آوردن، آشکار کردن، پیشی گرفتن . 2 - (اِ.) نام مرکز استان آذربایجان شرقی . 1


42790 تبریزی ( تبریزی .) (ص نسب .) 1 - اهل تبریز. 2 - (اِ.) درختی شبه صنوبر با تنة راست و بلند که رنگ پوست و چوبش سفید می باشد و بلندی اش تا 20 متر می رسد. 1


42791 تبریک (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شادباش گفتن . 2 - (اِمص .) شادباش، تهنیت . 1


42792 تبست (تَ بَ)(ص .) تباه و ضایع، از کار افتاده . 1


42793 تبسط (تَ بَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پهناور شدن . 2 - گستردگی . 3 - گردش، تفرج . 4 - گستاخی، بی پروایی . 1


42794 تبسم (تَ بَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) لبخند زدن . 1


42795 تبسیدن (تَ دَ) (مص ل .) گرم شدن . 1


42796 تبش (تَ ب) (اِمص .) 1 - گرمی، حرارت . 2 - تابش، فروغ . 1


42797 تبشی (تَ) (اِ.) سینی، طَبَق فلزی . 1


42798 تبشیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) بشارت دادن، مژده آوردن . 1


42799 تبصبص (تَ بَ صْ بُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دم جنبانیدن . 2 - (اِمص .) چاپلوسی . 1


42800 تبصر (تَ بَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) بینا شدن، شناسا گردیدن . 1


42801 تبصره (تَ ص ِ رِ) [ ع . تبصرة ] 1 - (مص م .) بینا گردانیدن . 2 - پند گرفتن . 3 - (اِمص .) توضیحی که برای روشن شدن بعضی از مواد قانون، به آن افزوده می شود. 1


42802 تبصیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) بینا کردن، شناسا گردانیدن . 1


42803 تبطر (تَ بَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) سرکشی کردن، سرمستی کردن . 1


42804 تبطل (تَ بَ طُّ) [ ع . ] (اِمص .)کاهلی، بیکارگی . 1


42805 تبطل ( تبطل .) [ ع . ] (مص ل .) شجاع و دلیر شدن . 1


42806 تبطیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) باطل کردن، باطل ساختن . 1


42807 تبطین (تَ) [ ع . ] (مص م .) آستر کردن جامه را. 1


42808 تبع (تُ بَّ) [ ع . ] (اِ.) عنوان پادشاهان یمن ؛ ج . تبابعه . 1


42809 تبع (تَ بَ) [ ع . ] (ص .) جِ تابع ؛ پیروان، چاکران . 1


42810 تبع ( تبع .) [ ع . ] (اِمص . اِ.) پیروی، پس روی . 1


42811 تبعت (تَ ب عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نتیجه ناگوار، نتیجه بد. 2 - رنج، سختی . 1


42812 تبعض (تَ بَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) پاره پاره شدن . 1


42813 تبعه (تَ بَ عِ) [ ع . تبعة ] (ص . اِ.) جِ تابع . 1 - پیروان . 2 - اهالی یک مملکت . 1


42814 تبعیت (تَ بَ یَّ) [ ع . تبعیة ] (اِمص .) پیروی، دنباله روی . 1


42815 تبعید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دور کردن، راندن . 2 - کسی را از شهر بیرون کردن، به جاهای دوردست فرستادن . 1


42816 تبعیض (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) تقسیم و جدا کردن بعضی را از بعضی . 2 - (اِمص .) بعضی را بر بعضی برتری دادن . ؛ تبعیض نژادی برتر شمردن نژادی نسبت به نژاد دیگر. 1


42817 تبغیض (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دشمن گردانیدن کسی را با دیگری . 2 - (اِمص .) ایجاد دشمنی ؛ ج . تبغیضات . 1


42818 تبقیه (تَ یَ یا یِ) [ ع . تبقیة ] (مص م .) گذاشتن، بجا ماندن، ماندن، باقی گذاشتن . 1


42819 تبلج (تَ بَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) دمیدن، روشن شدن . 1


42820 تبلد (تَ بَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - کاهلی کردن . 2 - دریغ خوردن . 3 - کُندذهنی نشان دادن . 1


42821 تبلور (تَ بَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) بلوری شدن جسم . 1


42822 تبلیغ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رسانیدن پیام یا خبر. 2 - موضوعی را به اطلاع عموم رسانیدن . ج . تبلیغات . 1


42823 تبلیغات ( تبلیغات .) [ ع . ] (مص . اِ.) ج . تبلیغ . 1 - هر گونه فعالیتی که در جهت هواداری یا مخالفت کسی یا چیزی باشد. 2 - اداره ای که وظیفة آن پخش اخبار و پیام ها و مطالب دیگر به وسیلة مطبوعات، رادیو، تلویزیون و غیره میان مردم است . 1


42824 تبنجه (تَ بَ جِ) (اِ.) = تپانچه : سیلی که به صورت زنند؛ تپانچه، طپانچه . 1


42825 تبنک ( تبنک .) (اِ.) 1 - آوازی را گویند که بلند و تند باشد. 2 - دف، دهل . 1


42826 تبنک (تَ بَ) (اِ.) قالبی که در آن فلز گداخته ریزند. 1


42827 تبنگو (تَ بَ) (اِ.) 1 - زنبیل، سبد. 2 - ظرفی که در آن نان یا غله ریزند. 1


42828 تبنی (تَ بَ نّ) [ ع . ] (مص ل .) به فرزندی پذیرفتن، پسرخواندگی . 1


42829 تبه (تَ بَ) (ص . اِ.) تباه . 1


42830 تبوراک (تَ) (اِ.) 1 - طبل کوچک . 2 - دف، دایره . 1


42831 تبویب (تَ) [ ع . ] (مص م .) باب باب کردن کتاب و نوشته، تقسیم کردن کتاب به فصول . 1


42832 تبکیت (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خاموش کردن، زبان بند کردن . 2 - زدن کسی را به شمشیر و چوب دستی . 3 - پیش آمدن کسی را به مکروه . 4 - غلبه کردن به حجت . 1


42833 تبکیر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) زود برخاستن، پگاه برخاستن . 1


42834 تبیان (تِ) [ ع . ] (مص ل .) روشن کردن، آشکار ساختن معنی . 1


42835 تبیره (تَ رِ) (اِ.) دهل، کوس، طبل دو سر. 1


42836 تبیره زن ( تبیره زن . زَ) (ص فا.) نوازندة تبیره . 1


42837 تبین (تَ بَ یُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بجای آوردن، شناختن . 2 - هویدا شدن، پیدا گشتن . 3 - (مص م .) پیدا کردن، آشکار کردن . 1


42838 تبییض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سفید کردن . 2 - پاکنویس کردن . 1


42839 تبیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بیان کردن . 2 - روشن کردن، توضیح . 1


42840 تتابع (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) پیاپی شدن . 1


42841 تتارچه (تُ چَ) (اِ.) نوعی تیر که پیکان ویژه ای دارد. 1


42842 تتبع (تَ تَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - در پی رفتن، جستجو کردن . 2 - تحقیق کردن . 1


42843 تتربو (تَ رَ) (اِ.) = تتره : شوخی، مسخرگی . 1


42844 تتری (تُ یا تَ) (اِ.) سماق . 1


42845 تتق (تُ تُ) (اِ.) چادر، پردة بزرگ . 1


42846 تتماج (تُ) [ تر. ] (اِ.) نوعی آش که با آرد گندم می پزند. 1


42847 تتمه (تَ تِ مِّ) [ ع . تتمة ] (اِ.) باقی مانده از چیزی . 1


42848 تتمیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خشک کردن گوشت پاره پاره . 2 - خشک کردن خرما. 1


42849 تتمیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) به پایان رساندن، تمام کردن . 1


42850 تثاقل (تَ قُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سنگین شدن . 2 - (اِمص .) سنگینی . 1


42851 تثاوب (تَ وُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دهن دره کردن، خمیازه کشیدن . 2 - (اِ.) دهن دره، خمیازه . 1


42852 تثبت (تَ ثَ بُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پابرجا بودن . 2 - آهستگی کردن، درنگ کردن . 3 - (اِمص .) پایداری . 1


42853 تثبط (تَ ثَ بُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - وقوف داشتن بر کاری . 2 - باز ایستادن از کاری، توقف و فروماندن . 1


42854 تثبیت (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پابرجا کردن . 2 - آهستگی کردن . 1


42855 تثبیط (تَ) [ ع . ] (مص ل .) توقف کردن، درنگ کردن . 1


42856 تثریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) نکوهیدن، سرزنش کردن . 1


42857 تثقل (تَ ثَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) گران شدن . 1


42858 تثقیب (تَ قِ) [ ع . ] (مص م .) سوراخ کردن . 1


42859 تثقیف (تَ) (مص م .) راست کردن، بار آوردن . 1


42860 تثقیل (تَ) [ ع . ] (مص .) سنگین کردن، گرانبار کردن . 1


42861 تثلیث (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سه بخش کردن . 2 - در مسیحیت به اقنوم سه گانه «پدر، پسر، روح القدوس » قائل بودن . 1


42862 تثمیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) به ثمر رسانیدن، سود دادن . 1


42863 تثمین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بها کردن، قیمت کردن . 2 - هشت سو کردن، هشت گوش ساختن . 1


42864 تثنی (تَ ثَ نِّ) [ ع . ] (مص ل .) خمیدن، دوتا شدن . 1


42865 تثنیه (تَ یِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دو تا کردن . 2 - علامت تثنیه «ان » یا «ین » را به کلمة عربی الحاق کردن . 1


42866 تجا (تَ) (ص .) تند و تیز. 1


42867 تجادل (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم ستیزیدن، جدال کردن . 1


42868 تجاذب (تَ ذُ) [ ع . ] (مص ل .) کشیده شدن از دو سر. 1


42869 تجار (تُ جّ) [ ع . ] (ص .) جِ تاجر؛ بازرگانان . 1


42870 تجارب (تَ رِ) [ ع . ] (اِ.) جِ تجربه ؛ آزمایش ها، آزمون ها. 1


42871 تجارت (تِ رَ) [ ع . ] (مص ل .) بازرگانی کردن، دادوستد، سوداگری . 1


42872 تجارتخانه ( تجارتخانه . نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) جایی که در آن به کارهای بازرگانی بپردازند و درآمد حاصل کنند. 1


42873 تجارتی ( تجارتی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) منسوب به تجارت، مربوط به امور بازرگانی . 1


42874 تجاره (تَ رَ) (اِ. ص .) کره اسبی که هنوز بر آن زین نگذاشته باشند. 1


42875 تجاسر (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) دلیری کردن، گستاخی کردن، سرکشی کردن . 1


42876 تجافی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بر جای قرار نگرفتن . 2 - دوری کردن . 1


42877 تجالد (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) جنگ کردن . 1


42878 تجانب (تَ نُ) [ ع . ] (مص ل .) دوری جستن، دور شدن . 1


42879 تجانس (تَ نُ) [ ع . ] (مص ل .) از یک جنس بودن، هم جنس بودن . 1


42880 تجاهر (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - آشکار کردن . 2 - ظاهر شدن . 1


42881 تجاهل (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به نادانی زدن . 1


42882 تجاوب (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) جواب گفتن . 1


42883 تجاور (تَ وَ) [ ع . ] (مص ل .) همسایه و مجاور بودن . 1


42884 تجاوز (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) درگذاشتن، فراگذاشتن . 1


42885 تجبر (تَ جَ بُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خود را بزرگ نشان دادن . 2 - (اِمص .) سرکشی، گردنکشی . 3 - زورگویی . 1


42886 تجبیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - هر چیز شکسته را بستن . 2 - شکسته بندی . 1


42887 تجدد (تَ جَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نو شدن، تازه شدن . 2 - گرایش به نو شدن و نوخواهی . 1


42888 تجدید (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نو کردن، از سر گرفتن . 2 - (اِمص .) نوسازی، از سرگیری . ؛ تجدید خاطره به یاد آوردن آن . ؛ تجدید فراش دوباره زن گرفتن . ؛ تجدید نظر بررسی مجدد. ؛ تجدید ِ قوا سر و سامان دادن تجهیزات و افراد. 1


42889 تجدیدی ( تجدیدی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - منسوب به تجدید. 2 - شاگردی که از عهدة امتحان چنان که باید برنیامده و باید دوباره امتحان دهد. 1


42890 تجذیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - از ریشه کندن، بریدن . 2 - عددی را در خود ضرب کردن . 1


42891 تجر (تَ جَ) (اِ.) کاخ زمستانی . 1


42892 تجربت (تَ رِ بَ) [ ع . تجربة ] (مص م .) نک تجربه . 1


42893 تجربه (تَ رِ ب) [ ع . تجربة ] 1 - (مص م .) آزمودن، آزمایش کردن . 2 - (اِمص .) آزمایش . ج . تجارب . 1


42894 تجرد (تَ جَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) ج . تجردات . 1 - زن نداشتن . 2 - پیراستن . 3 - برهنه گردیدن . 1


42895 تجرع (تَ جَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جرعه جرعه نوشیدن آب یا... 2 - فرو خوردن خشم . 1


42896 تجرم (تَ جَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گذشتن، به سر آمدن . 2 - گناه کردن . 1


42897 تجری (تَ جَ رِّ) [ ع . تجرء ] (مص ل .) 1 - دلیری کردن، شجاعت . 2 - نافرمانی، سرپیچی . 1


42898 تجریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) آزمودن، آزمایش کردن . 1


42899 تجرید (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تنهایی گزیدن . 2 - (مص م .) پیراستن، تجرید معانی . 3 - پوست کندن . 4 - برهنه کردن . 5 - گوشه گرفتن، تنهایی . 6 - درآوردن شمشیر از غلاف . 7 - (اِمص .) پیرایش . 1


42900 تجریع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کم کم نوشانیدن . 2 - فرو خوردن خشم . 1


42901 تجزی (تَ جَ زّ) [ ع . ] (مص ل .) قسمت شدن، بهره شدن . 1


42902 تجزیه (تَ یِ) [ ع . تجزیة ] (مص م .) 1 - جزء جزء کردن چیزی، پاره های یک جسم مرکب را از هم جدا کردن . 2 - تحلیل مفردات عبارت ها و جمله ها طبق قواعد صرف، بدون در نظر گرفتن رابطه و ترکیب آن ها (دستور). 3 - تبدیل یک جسم به چند جسم ساده تر مانند ت بدیل آب به آکسیژن و ئیدروژن . 1


42903 تجسد (تَ جَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) جسمیت یافتن، به صورت جسم درآمدن . 1


42904 تجسس (تَ جَ سُّ) [ ع . ] (مص م .) جستجو کردن، دنبال چیزی گشتن . 1


42905 تجسم (تَ جَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) تناور شدن، دارای جسم شدن، تصویر ذهنی . 1


42906 تجشم (تَ جَ شُّ) [ ع . ] (مص ل .) رنج کشیدن، به رنج افتادن . 1


42907 تجصیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) گچ اندود کردن . 1


42908 تجعد (تَ جَ عُّ) [ ع . ] (اِ.) پیچ و تاب پیدا کردن مو. 1


42909 تجعید (تَ) [ ع . ] (مص م .) پیچ دار کردن، جعد دادن . 1


42910 تجفاف (تِ) [ ع . ] (اِ.) خفتان، برگستوان . 1


42911 تجفف (تَ جَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) خشک شدن . 1


42912 تجلد (تَ جَ لُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) چابکی نمودن . 2 - (اِمص .) چابکی، نیرومندی . 1


42913 تجلی (تَ جَ لّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پدید آمدن، نمایان شدن . 2 - (اِمص .) هویدایی . 1


42914 تجلید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - جلد کردن (کتاب و م انند آن ). 2 - پوست کندن یا پوست پوشانیدن بر چیزی . 1


42915 تجلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) بزرگ داشتن، احترام گذاشتن . 1


42916 تجلیه (تَ یَ یا یِ) [ ع . تجلیة ] (مص م .) 1 - روشن کردن، پیدا کردن، زدودن . 2 - تهذیب ظاهر است به سبب استعمال نوامیس و احکام الهی و امتثال اوامر و نواهی خداوند. 1


42917 تجمش (تَ جَ مُّ) (مص ل .) 1 - بازی کردن . 2 - مغازله کردن . 1


42918 تجمع (تَ جَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) گرد آمدن، جمع شدن . 1


42919 تجمل (تَ جَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - زینت یافتن . 2 - اسباب و اثاثة گرانبها داشتن . 1


42920 تجمیع (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) گرد کردن، بسیار گرد کردن . 2 - (مص ل .) به نماز جمعه حاضر شدن . 3 - (اِمص .) گردآوری . 1


42921 تجمیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) زینت دادن، آراستن . 1


42922 تجن (تَ جَ) (اِ.) 1 - نهری که از رود جدا کنند. 2 - نام رودی در مازندران . 1


42923 تجنب (تَ جَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) دوری جستن، دوری کردن . 1


42924 تجنن (تَ جَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) دیوانگی ورزیدن . 1


42925 تجنی (تَ جَ نّ) (مص م .) گناه بستن، جنایت نهادن . 1


42926 تجنیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) دور کردن، پرهیز دادن . 1


42927 تجنیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بال قرار دادن . 2 - بر دو کف دست تکیه کردن و گشاده داشتن بازو (هنگام سجده ). 1


42928 تجنید (تَ) [ ع . ] (مص م .) لشکر آراستن، لشکر گرد کردن . 1


42929 تجنیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - از جنس هم قرار دادن 2 - با چیزی مانند شدن . 3 - در ریاضی عدد صحیح را هم جنس عدد کسری کردن . 4 - در علم بدیع از صنایع لفظی است و در آن کوشش می شود الفاظی در کلام آورده شود که دارای صورت یکسان و معنای متفاوت باشند. 1


42930 تجهز (تَ جَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) آماده شدن، مهیا گشتن . 1


42931 تجهیز (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آراستن، آماده کردن . 2 - آماده کردن لشکر. 1


42932 تجهیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) نادان شمردن . 1


42933 تجوز (تَ جَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - آسان گرفتن، آسان فراگرفتن . 3 - عفو کردن (گناه را). 4 - سخنی به مجاز گفتن . 5 - سبک گزاردن (نماز را)؛ ج . تجوزات . 1


42934 تجوع (تَ جَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) گرسنگی کشیدن، به خود گرسنگی دادن . 1


42935 تجوهر (تَ جَ یا جُ هَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) جوهر داشتن . 2 - (اِمص .) جوهریت، حقیقت جوهری اشیاء. 3 - ؛ تجوهر اشیاء : ذاتیات و حقایق جوهری اشیا، آن چه جوهریت جوهر به آن بستگی دارد. 1


42936 تجوید (تَ) [ ع . ] (مص م .)1 - نیکو کردن . 2 - نیک گفتن . 3 - (اِ.) علم درست ادا کردن حروف و کلمات قرآن . 1


42937 تجویز (تَ) [ ع . ] (مص م .) روا شمردن، روا کردن . 1


42938 تجویف (تَ) [ ع . ] (مص م .) خالی کردن . 1


42939 تجیر (تَ) (اِ.) حصیر نیی که دور محوطه نصب کنند. 1


42940 تحادث (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) هم سخن شدن، با هم سخن گفتن . ج . تحادثات . 1


42941 تحارب (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم جنگیدن . 1


42942 تحاسد (تَ سُ) [ ع . ] (مص م .) بر یکدیگر حسد ورزیدن . 1


42943 تحاشی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) پرهیز کردن، خودداری کردن . 1


42944 تحالف (تَ لُ) [ ع . ] (مص م .) با هم سوگند خوردن . 1


42945 تحامق (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به نادانی زدن . 1


42946 تحامل (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رنج کار سختی را پذیرفتن . 2 - بیش از توان کسی از او کار کشیدن . 3 - مشقت، رنج . 1


42947 تحامی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) پرهیز کردن، خود را نگاه داشتن . 1


42948 تحاور (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر سخن گفتن . 1


42949 تحاویل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دگرگون کردن . 2 - (مص ل .) یک سال در میان زراعت کردن . 1


42950 تحاکم (تَ کُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم به پیش قاضی رفتن . 1


42951 تحبب (تَ حَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) دوستی جستن، دوستی ورزیدن . 1


42952 تحبیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) دوستی کردن، دوست گردانیدن . 1


42953 تحبیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نیکو کردن، بیاراستن . 2 - نیکو نوشتن . 1


42954 تحبیس (تَ) [ ع . ] (مص م .)بند کردن، بازداشتن . 1


42955 تحت (تَ) [ ع . ] (ق .) زیر، پایین . 1


42956 تحت الامر (تَ تَ لْ اَ) [ ع . ] (ق مر.) زیر فرمان، تحت امر. 1


42957 تحت الحفظ ( تحت الحفظ . حِ) [ ع . ] (ق مر.) در حالی که مورد حفاظت نگهبانان است . 1


42958 تحت الحمایه ( تحت الحمایه . حِ یَ) [ ع . تحت الحمایة ] (ص .) در پناه (فره .)، در حمایت . 1


42959 تحت الحنک ( تحت الحنک . حَ نَ) [ ع . ] (اِمر.) 1 - زیر چانه . 2 - بخشی از دستار یا عمامه که پس از گذراندن از زیر چانه، به دور سر می بندند. 1


42960 تحت الشعاع (تَ تَ شُّ) [ ع . ] 1 - (ق مر.) زیر پرتو. 2 - اجتماع آفتاب و ماه در یک برج (نجوم .) 3 - آن چه که بر اثر پیدایش چیزی دیگر از رونق افتاده . 1


42961 تحت الفظی (تَ تُ لْ لَ) [ ع - فا. ] (ص .) ویژگی ترجمه یا معنایی که کلمه به کلمه و بدون توجه به معنای کلی اثری ترجمه یا تفسیر شده است . 1


42962 تحت نظر (تَ تِ نَ ظَ) [ ع . ] (اِمر.) تحت مراقبت، زیرنظر. 1


42963 تحتانی (تَ) (ص نسب .) فرودین، زیری . 1


42964 تحتم (تَ حَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - لازم گشتن . 2 - چیزی را بر خود واجب کردن . 3 - شادمانی کردن . 1


42965 تحجب (تَ حَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) در پرده شدن، محجوب گشتن . 1


42966 تحجر (تَ حَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) سنگ شدن، مانند سنگ سخت شدن . 1


42967 تحجم (تَ حَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بیرون برآمدن هرچیز. 2 - حجامت کردن . 3 - برآمدن پستان . 1


42968 تحجیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) در پرده کردن، بازداشتن . 1


42969 تحدب (تَ حَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گوژ شدن . 2 - برجسته بودن . 3 - (اِمص .) برجستگی، برآمدگی . 1


42970 تحدث (تَ حَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخن گفتن، حدیث کردن . 1


42971 تحدر (تَ حَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فرو ریختن، فرو دویدن . 2 - سرازیر شدن، به نشیب آمدن . 3 - (اِمص .) فروریزی ؛ ج . تحدرات . 1


42972 تحدی (تَ حَ دّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برابری کردن در کاری . 2 - نبرد جستن، به نبرد خواندن . 3 - فزونی جستن . 4 - (مص م .) قصد کردن چیزی را. 5 - پیش خواندن . 1


42973 تحدیث (تَ) [ ع . ] (مص ل .) سخن گفتن، حدیث کردن . 1


42974 تحدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برای چیزی حد و مرز تعیین کردن . 2 - تیز کردن کارد و مانند آن . 1


42975 تحدیق (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - تیز نگریستن، تند نگاه کردن، چشم هشتن . 2 - گرد کسی بر آمدن . 1


42976 تحذق (تَ حَ ذُّ) [ ع . ] (مص ل .) خود را حاذق و زیرک وانمودن بدون آنکه باشند. 1


42977 تحذیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ترسانیدن . 2 - پرهیز دادن . 1


42978 تحرج (تَ حَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گناهکار شدن . 2 - پرهیز کردن از گناه . 3 - توبه کردن . 4 - برآمدن از تنگی . 1


42979 تحرر (تَ حَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) آزاد گردیدن . 1


42980 تحرز (تَ حَ رُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خود را نگه داشتن . 2 - خودداری کردن . 1


42981 تحرس (تَ حَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) در پناه شدن . 2 - پاس داشتن . 3 - (اِمص .) پاسداری . 1


42982 تحرص (تَ حَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) منتظر فرصت بودن . 1


42983 تحرض (تَ حَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) برانگیخته شدن . 1


42984 تحرق (تَ حَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) سوخته شدن، سوختن . 1


42985 تحرم (تَ حَّ رُ) [ ع . ] (مص ل .) حرمت داشتن . 1


42986 تحرمز (تَ حَ مُ) [ معر. از حرامزاده ] (مص جع .) 1 - حرام زادگی کردن . 2 - ذکی گردیدن، باهوش کردن . 1


42987 تحرک (تَ حَ رُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) جنبیدن . 2 - (اِمص .) جنبش . 1


42988 تحری (تَ حَ رِّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جستن . 2 - حقیقت را جستجو کردن . 3 - درنگ کردن . 4 - تأمل کردن . 5 - پیدا کردن قبله . 1


42989 تحریر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نوشتن . 2 - آزاد کردن بنده . 3 - خالص کردن . 4 - (اِمص .) کشش صدا هنگام آواز. 1


42990 تحریریه (تَ یِّ) [ ع . ] (ص نسب .) مؤنث تحریری (منسوب به تحریر). ؛ تحریریه هیئت تحریریه : هیئت نویسندگان یک روزنامه، یک مجله و مانند آن . 1


42991 تحریز (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - در نگهداری چیزی مبالغه کردن . 2 - پناه دادن . 3 - محکم کردن . 1


42992 تحریش (تَ) [ ع . ] (مص م .) فتنه انگیختن، چند نفر را به هم انداختن . 1


42993 تحریص (تَ) [ ع . ] (مص م .) آزمند ساختن، برانگیختن . 1


42994 تحریض (تَ) [ ع . ] (مص م .) برانگیختن، به شوق آوردن . 1


42995 تحریف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گردانیدن . 2 - تغییر دادن اصل کلام . 1


42996 تحریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) سوزانیدن . 1


42997 تحریم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) حرام کردن، ناروا شمردن . 2 - (اِمص .) قطع یا محدود کردن مناسبات تجارتی و سیاسی به عنوان اقدام تنبیهی توسط یک یا چند دولت علیه کشوری که قوانین بین المللی را نقض کرده است : تحریم اقتصادی، تحریم سیاسی، تحریم تسلیحاتی و مانند آن . 1


42998 تحریمه (تَ مِ) [ ع . ] (مص ل .) تکبیری که بعد از نیت نماز گویند که با گفتن آن هر کلامی را که غیر از نماز باشد، بر خود حرام کرده باشند. 1


42999 تحریک (تَ) [ ع . ] (مص م .) جنبانیدن، به حرکت درآوردن . 1


43000 تحزب (تَ حَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) گروه گروه شدن، دسته دسته شدن . 1


43001 تحزن (تَ حَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) اندوه خوردن، اندوه بردن . 1


43002 تحزین (تَ) [ ع . ] (مص م .) اندوهگین کردن کسی را. 1


43003 تحسر (تَ حَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - حسرت خوردن . 2 - اندوه بردن . 3 - (اِ.) رنج، اندوه . 4 - افسوس، پشیمانی . 1


43004 تحسیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مانده کردن . 2 - دریغ خورانیدن دیگری را. 3 - حقیر داشتن . 4 - آزردن . 1


43005 تحسین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آفرین گفتن . 2 - نیکو کردن، به نیکی نسبت دادن . 1


43006 تحشیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بسیار جمع کردن، گرد آوردن . 2 - تنگ داشتن نفقه بر اهل و فرزندان و غیره . 1


43007 تحشیه (تَ یِ) [ ع . تحشیة ] (مص م .) نوشتن حاشیه بر کتاب . 1


43008 تحصل (تَ حَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - حاصل بودن، به حصول پیوستن . 2 - گرد آمدن . 3 - ثابت گردیدن . 1


43009 تحصن (تَ حَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) به جایی پناه بردن، بست نشستن . 1


43010 تحصیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به دست آوردن . 2 - دانش آموختن . 3 - (اِمص .) کسب . 1


43011 تحصیل دار ( تحصیل دار .) [ ع - فا. ] (ص فا.) 1 - مالیات بگیر، جمع کنندة مالیات . 2 - مأمور گردآوری اموال یا طلب های یک مؤسسه یا اداره . 1


43012 تحصیل کرده ( تحصیل کرده . کَ د) [ ع - فا. ] (ص فا.) دارای سواد و آموزش عالی . 1


43013 تحصیلات ( تحصیلات .) [ ع . ] (اِ.) جِ تحصیل . 1 - آن چه در یک موسسة آموزشی تحصیل شده است . 2 - آموزش . 1


43014 تحصین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - استوار کردن، محکم گردانیدن . 2 - گرداگرد شهر یا قلعه را حصار کردن . 1


43015 تحضر (تَ حَ ضُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) حاضر کردن . 2 - (مص ل .) حاضر شدن . 1


43016 تحضیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) آماده کردن . 1


43017 تحضیض (تَ) [ ع . ] (مص م .) برانگیختن، ترغیب کردن . 1


43018 تحف (تُ حَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تحفه ؛ ارمغان ها. 1


43019 تحفظ (تَ حَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - هوشیار بودن و پرهیز کردن . 2 - خویشتن داری . 1


43020 تحفل (تَ حَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - محفل ساختن، دور هم جمع شدن . 2 - پُر شدن مجلس از مردم . 1


43021 تحفه (تُ فِ) [ ع .تحفة ] (اِ.) 1 - هدیه، ارمغان . 2 - کمیاب، گران ب ها. ج . تحف . 1


43022 تحفیظ (تَ) [ ع . ] (مص م .) یاد دادن کتاب و جز آن به کسی . 1


43023 تحفیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) زینت دادن، آراستن . 1


43024 تحقد (تَ حَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) کینه گرفتن . 1


43025 تحقق (تَ حَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) درست شدن، حقیقت پیدا کردن . 1


43026 تحقیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) خوار کردن، کوچک شمردن . 1


43027 تحقیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - درست کردن . 2 - درستی امری را بررسی کردن . 1


43028 تحلق (تَ حَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) حلقه حلقه نشستن مردم، گرد درگرفتن . 1


43029 تحلل (تَ حَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - حلال طلبیدن، بحلی خواستن . 2 - با دادن کفاره از قید سوگند رها شدن . 1


43030 تحلم (تَ حَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بردباری نمودن، حلم ورزیدن . 2 - به تکلف بردباری نمودن . 1


43031 تحلی (تَ حَ لّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - زیور بستن . 2 - زینت یافتن، آراسته شدن . 1


43032 تحلیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) سوگند دادن . 1


43033 تحلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - حل کردن، تجزیه کردن . 2 - روا شمردن، حلال کردن . 1


43034 تحلیه (تَ یِ) [ ع . تحلیة ] (مص م .) زیور بر نهادن، زینت دادن . 1


43035 تحمل (تَ حَ مُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برتافتن، تاب داشتن . 2 - شکیب داشتن . 3 - (اِمص .) توانایی، طاقت . 4 - شکیبایی . 5 - قبول رنج . 1


43036 تحمید (تَ) [ ع . ] (مص م .) ستودن، ستایش کردن . 1


43037 تحمیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) سرخ کردن . 1


43038 تحمیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) نسبت حماقت به کسی دادن، احمق شمردن . 1


43039 تحمیل (تَ) [ ع . ] (مص م .)1 - بار کردن . 2 - کاری را به زور به عهدة کسی گذاشتن . 1


43473 تستر (تَ سَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) پوشیده گشتن . 1


43040 تحنف (تَ حَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) به دین حق گرویدن، به راه راست رفتن . 1


43041 تحنن (تَ حَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مهربانی کردن . 2 - آرزومند شدن . 1


43042 تحنی (تَ حَ نّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مهر ورزیدن . 2 - خمیده شدن، کج گردیدن . 1


43043 تحول (تَ حَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گشتن، گردیدن . 2 - دیگرگون شدن . 1


43044 تحویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - جابه جا کردن . 2 - تغییر دادن . 3 - سپردن کاری یا چیزی به کسی . 1


43045 تحویلدار ( تحویلدار .) [ ع - فا. ] (ص فا.) کسی که پول یا چیز دیگری به وی سپرده شود تا در موقع لزوم از او بگیرند. 1


43046 تحکر (تَ حَ کُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) احتکار کردن . 2 - (مص ل .) افسوس خوردن . 1


43047 تحکم (تَ حَ کُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زور گفتن، به میل خود رفتار کردن . 2 - حکم عادلانه کردن . 3 - (اِمص .) زورگویی و تعدی . 4 - حکومت، فرمانروایی . 1


43048 تحکیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کسی را حاکم یا داور کردن .2 - در فارسی به معنای استوار کردن . 1


43049 تحیات (تَ یّ) [ ع . ] (اِ.) جِ تحیت . 1


43050 تحیت (تَ یَّ) [ ع . تحیة ] (مص م .) درود گفتن، سلام گفتن . جِ تحیُات . 1


43051 تحیر (تَ حَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) سرگشته شدن، حیران گشتن . 1


43052 تحیز (تَ حَ یُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) جای گرفتن، جاگزین شدن . 2 - به کرانه شدن، به گوشه رفتن . 3 - فراهم آمدن . 4 - (اِمص .) جایگزینی ؛ ج . تحیزات . 1


43053 تخادع (تَ دُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) یکدیگر را فریفتن . 2 - (مص ل .) خود را فریب خورده وا نمودن در صورتی که نباشند؛ ج . تخادعات . 1


43054 تخاذل (تَ ذُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سست شدن پا. 2 - یکدیگر را فروگذاشتن و یاری نکردن . 1


43055 تخاره (تَ رِ یا رَ) (اِ.) = تخاری : اسبی که در آسیای مرکزی و تخارستان (طخارستان ) پرورش یافته : اسب تخاری . 1


43056 تخاریب (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تخروب .1 - سوراخ - ها. 2 - خانه های زنبور، لانه های زنبور. 1


43057 تخاصم (تَ صُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم جنگیدن، پیکار کردن . 1


43058 تخاطب (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر رو در رو سخن گفتن . 1


43059 تخاقوی ئیل (تَ قُ ئ) [ تر. ] (اِ.) سال مرغ، دهمین سال از سال های دوازده گانه ترکی . 1


43060 تخالط (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر معاشرت و آمیزش کردن . 1


43061 تخالف (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) با همدیگر خلاف کردن . 1


43062 تخبط (تَ خَ بُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) تباه کردن . 2 - خرد را تباه کردن . 3 - (مص ل .) بر گزاف و بیراه رفتن . 1


43063 تخبیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خبر دادن، آگاه کردن، آگاهانیدن . 2 - (اِمص .) آگاهی ؛ ج . تخبیرات . 1


43064 تخت (تَ) [ په . ] (اِ.) 1 - کرسی، نشیمنگاه . 2 - جایگاه ویژة پادشاه به هنگام بارعام . 3 - نشیمنگاهی با چهارپایه از جنس چوب یا فلز به شکل های مستطیل یا مربع . 4 - هر جای مسطح و برابر و هموار. 5 - کف کفش . 1


43065 تخت اردشیر ( تخت اردشیر اَ دَ) (اِ.) نوایی است در موسیقی . 1


43066 تخت به تخت ( تخت به تخت . ب. تخت به تخت ) (اِمر.) طاقه طاقه، واحدی برای شمارش جامه و پارچه . 1


43067 تخت خام ( تخت خام ِ) (اِمر.) 1 - چرم دباغی شده . 2 - جاهل، نادان . 1


43068 تخت خواب ( تخت خواب ِ خا) (اِمر.) تخت چوبی یا فلزی که روی آن می خوابند. ؛ تخت خواب تاشو تخت خوابی که بتوان سطح و پایة آن را روی یکدیگر جمع کرد و از آن به عنوان مبل استفاده کرد. 1


43069 تخت روان ( تخت روان رَ) (اِمر.) کجاوه، تختی که در گذشته پادشاهان روی آن می نشستنند و غلامان آن را بر دوش گرفته راه می رفتند. 1


43070 تخت شدن ( تخت شدن . شُ دَ) (مص ل .) (عا.) 1 - هموار شدن . 2 - به غایت نشئه شدن . 1


43071 تخت طاقدیس ( تخت طاقدیس ) (اِمر.) 1 - گوشه ای در دستگاه سه گاه . 2 - نام یک لَحْن از سی لَحن باربد. 1


43072 تخت گاه ( تخت گاه .) (اِمر.) 1 - محل تخت . 2 - محل جلوس شاه . 3 - پایتخت . 1


43073 تخت گیر ( تخت گیر .) (ص فا.) پادشاه . 1


43074 تخته (تَ تِ) (اِ.) 1 - چوب پهن و مسطح . 2 - صفحه . 3 - تابوت . 4 - واحد شمارش برای قالی و پارچه . 5 - هر چیز مسطح و صاف . 1


43075 تخته بند ( تخته بند . بَ) (اِمر.) 1 - پارچة نازکی که به وسیلة آن تخته ای را به دست یا هر عضو شکسته می بندند. 2 - زندانی، اسیر. 1


43076 تخته زر ( تخته زر . زَ) (اِمر.) شمش زر. 1


43077 تخته سنگ ( تخته سنگ . سَ) (اِمر.) سنگ بزرگ با سطح هموار. 1


43078 تخته سیاه ( تخته سیاه .) (اِمر.) صفحة مسطح چوبی تیره رنگ که در کلاس درس با گچ جهت درس دادن بر آن می نویسند. 1


43079 تخته شدن ( تخته شدن . شُ دَ) (مص ل .) بسته شدن، تعطیل شدن . 1


43080 تخته شنا ( تخته شنا . ش ِ) (اِمر.) تخته ای باریک و دراز با پایه ای کوتاه که ورزشکار دست ها را به آن تکیه می دهد و به ورزش شنا می پردازد. 1


43081 تخته قاپو ( تخته قاپو .) (ص .) ساکن در نقطة معین . 1


43129 تخلیف ( تخلیف .) [ ع . ] 1 - (مص م .) سپس انداختن کسی را، واپس هشتن، باز پس گذاشتن . 2 - (اِمص .) بازپس گذاری، ج . تخلیفات . 1


43082 تخته نرد ( تخته نرد . نَ) (اِمر.) آلت مخصوص بازی نرد و آن شامل دو قطعة مستطیل شکل است که به وسیلة لولا به هم متصل شده اند. دو سر هر قطعه به شش خانه تقسیم گردیده و مهره های بازی به ترتیبی خاص در این خانه ها قرار می گیرند. 1


43083 تخته پاک کن ( تخته پاک کن . کُ ) (اِمر.) قطعه ای اسفنج یا نمد که از آن برای پاک کردن تخته سیاه یا وایت برد استفاده می کنند. 1


43084 تخته پوست ( تخته پوست .) (اِمر.) پوست تخت، پوست خشک شدة گوسفند که بر روی آن نشینند. 1


43085 تخته پوست انداز ( تخته پوست انداز . اَ) (ص فا.) 1 - کنایه از: کسی که ناخوانده به جایی رود. 2 - کنایه از: مزاحم، سربار. 1


43086 تخته کردن ( تخته کردن . کَ دَ) (مص م .) بستن، تعطیل کردن . 1


43087 تخته کلاه ( تخته کلاه . کُ) (اِمر.) نوعی تنبیه مجرم و آن کلاه بزرگ چوبی بوده که بر سر مجرم می گذاشتند و در شهر می دوانیدند، مردم نیز همراه وی دویده هیاهوکنان مسخره اش می کردند. 1


43088 تخته گاز ( تخته گاز .) [ فا - فر. ] (ق .) 1 - با فشار آخرین حد پدال گاز به طوری که وسیلة نقلیه بسیار تند حرکت کند. 2 - (عا.) بسیار تند و سریع . 1


43089 تخجم (تَ خَ جُّ) [ ع . ] ( ص .)نامبارک، نافرخنده . 1


43090 تخجیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) شرمنده کردن . 1


43091 تخدیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سست کردن . 2 - بی حس کردن . 1


43092 تخدیش (تَ) [ ع . ] (مص م .) خدشه دار ساختن . 1


43093 تخریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) ویران کردن، خراب کردن . 1


43094 تخریج (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یاد دادن، آموختن . 2 - بیرون آوردن . 3 - بیرون کردن، نفی بلد. 1


43095 تخریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاره کردن، درانیدن . 1


43096 تخس (تُ) (ص .) (عا.) 1 - بچة شیطان و بازیگوش . 2 - حرف نشنو، سرکش . 1


43097 تخس (تَ) (اِ.) 1 - گرما، حرارت . 2 - تپش قلب از رنج و اندوه . 1


43098 تخس کردن (تَ. کَ دَ) (مص م .) تقسیم کردن، قسمت کردن . 1


43099 تخسیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) هلاک کردن، نابود گردانیدن . 2 - به زیان انداختن . 3 - (اِمص .) کمی . 1


43100 تخش (تَ) (اِ.) 1 - تیر. 2 - کمان . 3 - فشفشه . 4 - صدر مجلس . 1


43101 تخشایی (تُ) 1 - (حامص .) کوشایی و چالاکی . 2 - (اِ.) کارخانة اسلحه سازی . 1


43102 تخشع (تَ خَ شُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فروتنی کردن . 2 - تضرع کردن . 1


43103 تخشیدن (تُ دَ) (مص ل .) کوشیدن، کوشش کردن . 1


43104 تخصص (تَ خَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به چیزی مخصوص شدن . 2 - در کاری مهارت داشتن . 1


43105 تخصیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) ویژه گردانیدن، خاص کردن . 1


43106 تخضع (تَ خَ ضُّ) [ ع . ] (مص ل .) فروتنی کردن . 1


43107 تخضیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) رنگ کردن، خضاب کردن . 1


43108 تخطئه (تَ طِ ئِ ) [ ع . ] (مص م .) خطاکار خواندن . کسی را به خطا نسبت دادن . 1


43109 تخطی (تَ خَ طِّ) [ ع . ] (مص ل .) از حدّ خود گذشتن . 1


43110 تخطیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - راه راه بافتن . 2 - خط دار کردن چیزی را؛ ج . تخطیطات . 1


43111 تخفی (تَ خَ فّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نهان گردیدن، پوشیده گردیدن . 2 - (اِمص .) پوشیدگی . 1


43112 تخفیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سبک کردن . 2 - کم کردن قیمت چیزی . 3 - مختصر کردن کلمه با ساکن کردن، حذف تشدید یا کم کردن یکی از حروف، برای سهولت تلفظ یا ضرورت شعری . 1


43113 تخفیفه (تَ فِ) (اِ.) دستار کوچکی که هنگام خواب به سر پیچند. 1


43114 تخلج (تَ خَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) جنبیدن، لرزیدن . 1


43115 تخلخل (تَ خَ خُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جدا شدن اجزاء و ذرات جسمی از هم . 2 - خلخال به پای کردن . 3 - بزرگ شدن حجم جنس بدون آن که جسم دیگری به آن اضافه شود. 1


43116 تخلس (تَ خَ لُّ) [ ع . ] (مص م .) ربودن . 1


43117 تخلص (تَ خَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رهایی جستن . 2 - گریز زدن به مدح ممدوح (در شعر). 3 - بیتی که شاعر نام شعری خود را در آن آورد. 4 - نام یا لقبی که شاعر برای خود انتخاب می کند. 1


43118 تخلف (تَ خَ لُّ) [ ع . ] (مص م .) خلاف کردن، خلاف وعده کردن . 1


43119 تخلف ( تخلف .) [ ع . ] (مص ل .) سپس ماندن، واپس کشیدن، بازماندن، دنبال افتادن . 1


43120 تخلق (تَ خَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .)1 - خوی گرفتن . 2 - خوش خو شدن . 1


43121 تخلل (تَ خَ لُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به میان مردم رفتن . 2 - در چیزی رخنه کردن . 3 - (مص م .) خلال کردن دندان . 1


43122 تخله (تَ لَ) (اِ.) 1 - نعلین، عصا. 2 - تراشه و ریزة هر چیزی . 1


43123 تخلی (تَ خَ لِّ) [ ع . ] (مص ل .) خالی شدن . 1


43124 تخلید (تَ) [ ع . ] (مص م .) جاودانه کردن . 1


43125 تخلیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رها کردن . 2 - خلاصه و مختصر کردن . 3 - خالص کردن . 1


43126 تخلیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - درهم کردن، مخلوط کردن . 1


43127 تخلیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - از هم باز کردن، جدا نمودن . 2 - شعری را در بحر ثقیل و وزن ناخوش سرودن . 1


43128 تخلیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) کسی را جانشین خود قرار دادن . 1


43130 تخلیق (تَ لِ) [ ع . ] (مص م .) خوشبوی ساختن . 1


43131 تخلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خلال کردن دندان . 2 - داخل هم کردن انگشتان دست هنگام وضو گرفتن برای رسیدن آب لای انگشتان . 1


43132 تخلیه (تَ یِ) [ ع . تخلیة ] (مص م .) 1 - تهی کردن، خالی کردن . 2 - خارج کردن چیزی یا کسی از جایی . 1


43133 تخم (تُ) [ په . ] (اِ.) 1 - نطفه . 2 - بیضة ماکیان و غیر آن . 3 - اصل، نسب، نژاد. 4 - بذر گیاه . ؛ تخم ِ چیزی را ملخ خوردن کنایه از: نایاب بودن . 1


43134 تخم جن (تُ مِ جِ)(اِمر.) (کن .) 1 - کودک ناآرام . 2 - بچة زبر و زرنگ . 3 - لفظ محبت آمیز میان دوستان نزدیک . 1


43135 تخم لق شکستن (تُ مِ لَ. ش ِ کَ تَ) (مص ل .) فرصت دادن، رو دادن، خشت کج نهادن . 1


43136 تخم مرغ ( تخم مرغ ِ مُ) (اِمر.) بیضة مرغ، تخم ماکیان . 1


43137 تخمار (تُ) (اِ.) تیری که به جای پیکان گرهی داشته باشد. 1


43138 تخماق (تُ) [ تر. ] (اِ.) 1 - قطعه چوب سنگین دسته دار که با آن کلوخ یا چیز دیگر را می کوبند. 2 - افزار چوبی که بر سر میخ زنند تا میخ در زمین خوب فرو رود و استوار باشد. 1


43139 تخمدان (تُ) (اِمر.) 1 - عضوی در پستانداران که نطفه در آن منعقد می شود. 2 - قسمت اصلی گل که در آن یک یا چند تخمک وجود دارد. 1


43140 تخمه (تُ مِ) [ په . ] (اِ.) 1 - اصل، نسب . 2 - دانه های داخل خربزه، هندوانه و کدو که آن ها را تف داده و آجیل سازند. 1


43141 تخمه (تُ خَ مِ) [ ع . ] (اِ.) سوءهاضمه . 1


43142 تخمک (تُ مَ) (اِمر.) یاختة جنسی و تولید مثل در زن . 1


43143 تخمی (تُ) (ص .) 1 - ویژگی حیوانی که از نژاد بهتر است و برای تولید مثل از آن استفاده می شود. 2 - ویژگی گیاهی مناسب برای گرفتن تخم به منظور استفاده در کاشت بعدی (کشاورزی ). 3 - (عا.) به درد نخور، ساختگی، بی فایده . 1


43144 تخمیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سرشتن، مایه زدن . 2 - رسیدن شراب . 3 - ترشیده شدن . 1


43145 تخمیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پنج قسمت کردن، پنج تایی کردن . 2 - شعر مخمس سرودن . 1


43146 تخمین (تَ) [ ع . ] (مص م .) با حدس و گمان اندازة چیزی را معین کردن . 1


43147 تخنیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خفه کردن . 2 - در علم عروض، حذف کردن «م » از اول «مفاعیلن ». 1


43148 تخوم (تُ خُ) [ ع . ] (اِ.) حد فاصل میان دو زمین . 1


43149 تخویف (تَ) [ ع . ] (مص م .) ترسانیدن . 1


43150 تخیر (تَ خَ یُّ) [ ع . ] (مص م .) برگزیدن، انتخاب کردن . 1


43151 تخیل (تَ خَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) خیال کردن، پنداشتن . 1


43152 تخییر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برتری دادن . 2 - حق انتخاب دادن . 1


43153 تخییل (تَ) [ ع . ] (مص م .) به خیال افکندن . 1


43154 تدابیر (تَ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ تدبر. 1 - اندیشه ها. 2 - پایان بینی ها. 1


43155 تداخل (تَ خُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درهم شدن . 2 - درهم خوردن . 1


43156 تدارک (تَ رُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فراهم کردن . 2 - تلافی کردن . 1


43157 تداعی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - یکدیگر را خواندن . 2 - با هم دعوا کردن . 1


43158 تداعی معانی ( تداعی معانی ِ مَ) [ ع . ] (مص ل .) از یک معنی پی به معنی دیگر بردن . 1


43159 تدافع (تَ فُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دفاع کردن . 2 - یکدیگر را پس زدن . 1


43160 تداول (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) دست به دست شدن، رایج شدن . 1


43161 تداوی (تَ) [ ع . ] (مص م .) درمان کردن، معالجه کردن . 1


43162 تدبر (تَ دَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) اندیشه کردن . 1


43163 تدبیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به پایان کاری اندیشیدن . 2 - اندیشیدن . 3 - مشورت کردن . 4 - (اِمص .) پایان بینی . 5 - شور، مشورت . 1


43164 تدثر (تَ دَ ثُّ) [ ع . ] (مص م .) خود را در جامه پیچیدن . 1


43165 تدخین (تَ) [ ع . ] (مص م .) دود کردن، کشیدن سیگار و مانند آن . 1


43166 تدرب (تَ دَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بار آمدن، خو گرفتن . 2 - آمیختن . 1


43167 تدرج (تَ دَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) اندک اندک و آهسته آهسته پیش رفتن . 1


43168 تدریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بار آوردن، خو گرفتن . 2 - آموزانیدن، آموختن . 1


43169 تدریج (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درجه به درجه پیش رفتن . 2 - آهسته آهسته کاری را انجام دادن . 1


43170 تدریس (تَ) [ ع . ] (مص م .) درس دادن . 1


43171 تدفق (تَ دَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) جهیدن آب، روان گشتن آب با سرعت و فشار. 1


43172 تدفین (تَ) [ ع . ] (مص م .) به خاک سپردن، دفن کردن . 1


43173 تدقیق (تَ) [ ع . ] (مص ل .) دقت کردن، دقیق شدن در کاری . 1


43174 تدلی (تَ دَ لِّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بسیار نزدیک شدن . 2 - فروتنی کردن . 1


43175 تدلیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فریب دادن . 2 - پنهان کردن عیب کسی . 1


43176 تدمیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) هلاک کردن . 1


43177 تدنی (تَ دَ نّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نزدیک آمدن . 2 - پایین آمدن، پست شدن . 1


43178 تدنیس (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شوخگین کردن، به چرک آلودن، ریمناک کردن . 2 - (اِمص .) شوخگینی، چرکینی ؛ ج . تدنیسات . 1


43179 تدهین (تَ) [ ع . ] (مص م .) چرب کردن، روغن مالی کردن . 1


43180 تدویر (تَ) [ ع . ] (مص م .) گرد کردن، درست کردن . 1


43181 تدوین (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فراهم آوردن . 2 - تألیف کردن . 3 - (اِمص .) گردآوری . 4 - تألیف . 1


43182 تدین (تَ دَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) دین داشتن . 1


43183 تذبذب (تَ ذَ ذُ) [ ع . ] (مص ل .) دو دل شدن، مردد بودن . 1


43184 تذرو (تَ) (اِ.) قرقاول . 1


43185 تذلل (تَ ذَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) خواری نمودن، فروتنی کردن . 1


43186 تذلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) خوار کردن . 1


43187 تذنیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) دنباله دار کردن . 1


43188 تذهیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) زر گرفتن، زراندود کردن . 1


43189 تذکار (تَ) [ ع . ] (مص م .) ذکر کردن، به یاد آوردن . 1


43190 تذکر (تَ ذَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به یاد آمدن . 2 - پند گرفتن . 3 - یادآور شدن . 1


43191 تذکره (تَ کِ رِ) [ ع . تذکرة ] (اِ.) 1 - آنچه موجب یادآوری شود. 2 - گذرنامه . 3 - کتابی که در آن زندگی نامة شعرا، دانشمندان و... نوشته شده باشد. 1


43192 تذکیر ( تذکیر .) [ ع . ] (مص م .) کلمه ای را مذکر ساختن ؛ ج . تذکیرات . 1


43193 تذکیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) یاد کردن، به یاد آوردن، پند دادن . 2 - (اِمص .) یادآوری پند - دهی . ج . تذکیرات . 1


43194 تذییل (تَ) [ ع . ] (مص م .) ا - دامن دار کردن . 2 - مطلبی را در پایین صفحة کتاب نوشتن . 1


43195 تر (تَ) [ په . ] 1 - (ص .) تازه، جدید. 2 - آبدار، خیس . 1


43196 تر ( تر .) (ص .) 1 - نیکو، زیبا. 2 - آلوده، ناپاک مانند: تر دامن . 1


43197 تر [ په . ] (پس .) علامت صفت تفضیلی : بهتر، سپیدتر، درازتر. 1


43198 تر زدن (تِ. زَ دَ) (مص ل .) (عا.) 1 - اسهالی بودن مزاج . 2 - مجازاً کاری را بد و ناشیانه انجام دادن . 1


43199 تر و چسبان (تَ رُ چَ) (ق مر.) سریع، بی درنگ . 1


43200 ترا (تَ) (اِ.) دیوار بلند و محکم . 1


43201 تراب (تُ) [ ع . ] (اِ.) خاک زمین . جِ اتربه . 1


43202 تراب (تَ) (اِ.) چکه، ترشح . 1


43203 ترابیدن (تَ دَ) (مص ل .) نک تراویدن . 1


43204 تراجع (تَ جُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بازگشتن . 2 - در کاری به یکدیگر مراجعه کردن . 1


43205 تراجم (تَ جُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به هم دشنام دادن . 2 - به یکدیگر سنگ انداختن . 1


43206 تراجم (تَ جِ) [ ع . ] (اِ.)جِ ترجمه . 1 - گزارش ها. 2 - شرح حال ها. 1


43207 تراخم (تَ خُ) [ فر. ] (اِ.) از بیماری های چشم و آن متورم شدن پردة چشم و بروز جوش هایی در داخل پلک است . 1


43208 تراخی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) درنگ کردن . 2 - (اِ.) درنگ . 1


43209 ترادف (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) پشت سر هم قرار گرفتن، پیاپی شدن . 1


43210 تراز (تَ) (اِ.) 1 - زینت . 2 - نقش و نگار پارچه . 3 - ابزاری در بنُایی که به وسیلة آن ناهمواری سطح چیزی را مشخص می کنند. 4 - مانده، تتمه . 5 - تفاوت بین کل اقلام بستانکار و بدهکار در هر حساب (حسابداری ). 1


43211 تراز ( تراز .) [ په . ] (اِ.) پارچة ابریشمی . 1


43212 تراز کردن ( تراز کردن . کَ دَ) (مص م .) تعیین کردن پستی و بلندی سطح چیزی و برطرف کردن آن . 1


43213 ترازنامه ( ترازنامه . مِ یا مَ) (اِمر.) بیلان ؛ نوشته ای که در آن میزان درآمد، دارایی، بدهی و بستانکاری یک مؤسسه در یک دورة معین در آن ثبت شده باشد. 1


43214 ترازو (تَ) [ په . ] (اِ.) 1 - ابزاری برای وزن کردن اجسام . 2 - نام هفتمین برج از دوازده برج منطقه البروج که خورشید در حرکت ظاهری خود مهر ماه در این برج دیده می شود. 1


43215 تراس (تُ) [ ع . ] (اِ.) ج . تُرُس . زمین سخت و محکم . 1


43216 تراس (تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - بهارخواب . 2 - ایوان وسیع، مهتابی . 1


43217 تراست (تِ) [ انگ . ] (اِ.) اتحادیه ای مرکب از چند مؤسسة صنعتی یا مالی برای در دست گرفتن قیمت ها و کاستن از میزان رقابت ها. 1


43218 تراسخ (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) انتقال یافتن نفس انسانی به جسم معدنی . 1


43219 تراشه (تَ ش ِ) (اِ.) 1 - تراشیده شده، براده . 2 - قاچ (هندوانه یا خربزه ). 3 - قطعة کوچکی از سیلیس با مدارهای الکتریکی مجتمع که در ساخت رایانه ها به کار رود. (فره ). 1


43220 تراشیدن (تَ دَ) (مص م .) 1 - ستردن موی به وسیلة تیغ از بدن . 2 - سابیدن چوب یا فلز به وسیلة سوهان یا رنده . 1


43221 تراشیده (تَ د) (ص مف .) هرچیزی که آن را تراش داده باشند مانند: چوب، تخته و غیره . 1


43222 تراضی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) از هم خشنود شدن . 1


43223 ترافع (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم به پیش قاضی رفتن . 1


43224 ترافق (تَ فُ) (مص ل .) با هم دوست شدن . 1


43225 ترافیک (تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - رفت و آمد وسایل نقلیه در خیابان، شدآمد (فره ). 2 - راه بندان . 1


43226 ترام (تِ) [ فر. ] (اِ.) خانه های ریز روی عکس، شیشه و غیره . 1


43227 تراموای (تِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی وسیلة نقلیة عمومی که روی خط های آهن در سطح شهر با نیروی برق حرکت می کند، قطار خیابانی (فره ). 1


43228 ترانزیت (تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - عبور کالا از کشوری به کشور دیگر بدون پرداخت گمرگ . 2 - بخشی از جابه جایی مسافر و کالا بین مبدأ و مقصد که مستلزم عبور از کشور ثالث باشد، گذری . (فره ). 1


43229 ترانزیستور (تِ تُ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاهی برای توسعه دادن نوسانات الکتریکی به وسیلة عمل شارژ الکترونیکی در جسم نیم هادی کریستالین . 1


43230 ترانسفر (تِ فِ) [ انگ . ] (اِمص .) انتقال دادن، بردن، جابه جا کردن (مثل انتقال شخص از یک حالت مکان به حالت مکان دیگر). 1


43231 ترانسفورماتور (تِ فُ تُ) [ فر. ] (اِ.) دستگاهی ک ه برای افزودن یا کاستن الکتریسته به کار رود، مبدل (فره ). 1


43232 ترانه (تَ نِ) [ اوس . ] (اِ.) 1 - تصنیف ؛ قطعه ای کوتاه برای خوانده شدن همراه با سازهای موسیقی . 2 - دوبیتی . 3 - تر و تازه . 4 - زیباروی . 1


43233 ترانه زدن ( ترانه زدن . زَ دَ) (مص ل .) آواز خواندن . 1


43234 تراورس (تِ وِ) [ فر. ] (اِ.) تخته های چوبی ضخیم که در زیر ریل های راه آهن به طور عرضی قرار می دهند، ریل بند (فره ). 1


43235 تراوش (تَ وُ) (اِمص .) ترشح، چکه . 1


43236 تراویح (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ترویحه . 1 - نشست ها، نشستن ها. 2 - چهار رکعت نماز شب . 1


43237 تراویدن (تَ دَ) (مص ل .) تراوش کردن و چکیدن آب و مانند آن . 1


43238 تراژدی (تِ ژِ) [ فر. ] (اِ.)1 - نمایش نامة غم انگیز. 2 - فاجعه، مصیبت . 1


43239 تراک (تَ) (اِ.) صدای شکستن یا شکافتن چیزی . 1


43240 تراکتور (تِ تُ) [ فر. ] (اِ.) نوعی ماشین جهت کارهای کشاورزی . 1


43241 تراکم (تَ کُ) [ ع . ] (مص ل .) انباشته شدن، انبوه شدن . 1


43242 ترایب (تَ) [ ع . ترائب ] (اِ.) جِ. تریبه . 1


43243 ترب (تُ رُ) (اِ.) گیاهی است یک ساله با برگ های درشت و ریشة چغندر مانند به رنگ های سفید و سیاه که دارای طعم تند و تیزی می باشد. 1


43244 ترب (تَ) (اِ.) 1 - مکر، حیله، زرق، تزویر. 2 - گزاف، گزافه . 3 - زبان آوری، چرب زبانی . 4 - حرکت از روی ناز یا قهر. 1


43245 ترب (تِ) [ ع . ] (ص .) همزاد، همال، همسال . 1


43246 تربانتین (تِ رِ) (اِ.) صمغ حاصل از اقسام درختان کاج که از آن اسانس تربانتین و کولوفان استخراج می کنند که در طب به کار روند؛ سقز، جوهر سقز، راطینا، راتینه، راتینج نیز گویند. 1


43247 تربت (تُ بَ) [ ع . تربة ] (اِ.) 1 - خاک . 2 - گور، قبر. 1


43248 تربسه (تَ بَ سَ) (اِ.) نک قوس قزح . 1


43249 تربص (تَ رَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) چشم داشتن، انتظار کشیدن . 1


43250 تربچه (تُ رُ چِ) (اِمصغ .) گونه ای ترب است، کوچکتر از ترب که ریشة آن قرمز است . 1


43251 تربی (تَ رَ بِّ) [ ع . ] (مص م .) پرورش دادن . 1


43252 تربیت (تَ یَ) [ ع . تربیة ] (مص م .) 1 - پروردن . 2 - ادب و اخلاق را به کسی آموختن . ؛ تربیت بدنی سازمانی که برنامه ریزی و اجرای امور ورزشی را بر عهده دارد. ؛ تربیت معلم مرکزی که دانشجویان را برای تدریس در مدارس یا دانشگاه ها آموزش می دهد، دانش سرا. 1


43253 تربیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - چهار بخش کردن . 2 - در علم نجوم، روشن بودن یک چهارم سطح ماه در شب های هفتم و بیست و یکم هر ماه قمری . 1


43254 ترت و مرت (تَ تُ مَ) 1 - (ص مر.) تارومار. 2 - پراکنده، پریشان . 3 - (اِمر.) تاخت وتاراج . 1


43255 ترتب (تَ رَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پشت سر هم قرار گرفتن . 2 - در جای خود واقع شدن . 1


43256 ترتوف (تَ) [ ع . ] (اِ.) سیب زمینی ترشی . 1


43257 ترتیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) سامان دادن، نظم دادن . 1


43258 ترتیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - حُسن کلام . 2 - قرآن را با قرائت درست و آهنگ نیک تلاوت کردن . 1


43259 ترجح (تَ رَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) چربیدن، فزونی جستن . 1


43260 ترجمان (تَ جُ) [ ع . ] (ص .) 1 - مترجم، گزارنده . 2 - بازگو کننده، بیان کننده . 1


43261 ترجمه (تَ جَ یا جُ مِ) [ ع . ترجمة ] 1 - (مص م .) روایت کردن مطلبی از زبانی به زبان دیگر.2 - ذکر کردن سیرت و اخلاق و نسب کسی . 3 - (اِمص .) گزارش . 1


43262 ترجی (تَ رَ جِّ) [ ع . ] (مص ل .) امید داشتن . 1


43263 ترجیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) برتری داشتن . 1


43264 ترجیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برگردانیدن . 2 - آواز را در گلو گردانیدن . 1


43265 ترجیع بند ( ترجیع بند . بَ) (اِمر.) شعری دارای چند بند با یک وزن واحد که هر بند با قافیة تازه شروع شود، و یک بیت در میان بندها عیناً تکرار شود. 1


43266 ترح (تَ رَ) [ ع . ] (اِ.) اندوه، حزن . 1


43267 ترحال (تَ) [ ع . ] (مص ل .) کوچیدن، بار بستن . 1


43268 ترحل (تَ رَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) کوچ کردن . 1


43269 ترحم (تَ رَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) مهربانی کردن، رحم کردن . 1


43270 ترحم فرستادن ( ترحم فرستادن . فِ رِ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) طلب آمرزش کردن . 1


43271 ترحیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) خوشامد گفتن . 1


43272 ترحیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رحم کردن . 2 - طلب آمرزش کردن . 1


43273 ترخان (تَ) [ تر - مغ . ] (اِ.)لقبی برای شاهزادگان ترک و مغول که از پرداخت باج و مالیات معاف بودند و هرگاه که می خواستند بدون اجازه به حضور سلطان می رفتند. 1


43274 ترخص (تَ رَ خُّ) [ ع . ] (مص ل .) رخصت یافتن، اجازه گرفتن . 1


43330 ترفیه (تَ) [ ع . ] (مص م .) آسایش دادن . 1


43275 ترخوانه (تَ خا نِ) (اِ.) نوعی خوراک ساخته شده از گندم و شیر که آن را پخته به شکل گلوله درمی آورند و خشک کرده برای زمستان نگه می دارند. 1


43276 ترخون (تَ) (اِ.) گیاهی با برگ های دراز و باریک و ساقة نازک و راست که بوی خوش و مزة تند دارد و برای یبوست مفید است . 1


43277 ترخون ( ترخون .) (ص مر.) مردم خونی و بی باک و دزد و اوباش . 1


43278 ترخیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ارزان کردن . 2 - مرخص کردن . 1


43279 ترخیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دنبالة چیزی را بریدن . 2 - نرم کردن آواز. 3 - انداختن «ن » از آخر مصدر و ساختن مصدر مرخم . 1


43280 ترد (تُ) (ص .) (عا.) 1 - تر و تازه . 2 - هر چیزی که زود شکسته گردد. 1


43281 تردامن (تَ. مَ) (ص مر.) فاسق، فاجر. 1


43282 تردد (تَ رَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) آمد و شد کردن . 2 - دو دل شدن . 3 - اسهال . 1


43283 تردست (تَ. دَ) (ص مر.) 1 - چابک، زرنگ . 2 - ماهر. 3 - شعبده باز. 1


43284 تردستی ( تردستی . دَ) (حامص .) 1 - چالاکی . 2 - مهارت . 3 - شعبده بازی، حقه بازی . 1


43285 تردماغ ( تردماغ . د) (ص مر.) بانشاط، سرزنده . 1


43286 تردید (تَ) [ ع . ] (مص م .) دو دل کردن . 1


43287 ترذیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) پست شمردن، خوار داشتن ؛ ج . ترذیلات . 1


43288 ترزبان (تَ. زَ) (ص مر.) خوش سخن، فصیح . 1


43289 ترس (تَ) 1 - (اِ.) بیم، هراس . 2 - (ص فا.) در ترکیب به معنی «ترسنده » آید: خداترس . 1


43290 ترس (تُ) [ ع . ] (اِ.) سپر. ج . اتراس . 1


43291 ترس ( ترس .) [ ع . ] (اِ. ص .) زمین سخت، محکم ج . تُرُس، اتراس . 1


43292 ترسا (تَ) [ په . ] (ص فا.) 1 - ترسنده . 2 - مسیحی . 1


43293 ترساندن (تَ دَ) (مص م .) بیم دادن . 1


43294 ترساننده (تَ نَ د) (ص فا.) آن که دیگری را بترساند. 1


43295 ترسانیدن (تَ دَ) (مص م .) نک ترساندن . 1


43296 ترسایی (تَ) (اِمص .) مسیحیت، مسیحی بودن . 1


43297 ترسل (تَ رَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) نامه نوشتن، نامه نگاری . 1


43298 ترسم (تَ رَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ظاهر پرستیدن . 2 - سالوسی کردن . 1


43299 ترسناک (تَ) (ص مر.) خوف انگیز، ترس - آور. 1


43300 ترسو (تَ) (ص .) ترسنده، کم جرأت، کم دل . 1


43301 ترسکار (تَ) 1 - (ص فا.) پارسا، خداترس . 2 - (اِ.) نوعی جامة ویژه که ایرانیان قدیم هنگام نیایش به تن می کردند. 1


43302 ترسیدن (تَ دَ) (مص ل .) بیم داشتن، ترس داشتن . 1


43303 ترسیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نشان گذاشتن . 2 - رسم کردن . 1


43304 ترش (تُ) [ په . ] (ص .) یکی از مزه ها، هرچه که طعم سرکه لیموترش و ... داشته باشد، ضد شیرین . 1


43305 ترش رو (تُ رْ یا رُ) (ص مر.) بدخو. 1


43306 ترشا (تُ) (ص فا.) سوزشی که بر اثر ترشح اسید معده در مری و ناحیة سینه احساس می شود. 1


43307 ترشح (تَ رَ شُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - تراویدن . 2 - پاشیده شدن . 1


43308 ترشک (تُ شَ) (اِ.) گیاهی مانند شبدر با گل های زرد یا سرخ . 1


43309 ترشی (تُ) (اِ.) کلیة مواد غذایی که مزة ترش دارند و مقداری از اسیدهای مختلف در ترکیبشان وجود دارد. ترشی ها را به عنوان چاشنی غذا به کار می برند. ؛ ترشی انداختن کنایه از: بلااستفاده و عاطل گذاشتن . 1


43310 ترشیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پروردن . 2 - اندک اندک شیر دادن مادر به بچه تا نیروی مکیدن بگیرد. 3 - لیسیدن ماده آهو چرک نوزاد خود را. 1


43311 ترصد (تَ رَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - چشم داشتن . 2 - مراقب بودن . 1


43312 ترصیع (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جواهر نشاندن بر چیزی . 2 - آوردن کلماتی در دو مصراع یا دو جمله که از نظر وزن و سجع یکی باشند. 1


43313 ترصیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - منظم گردانیدن . 2 - استوار شدن، محکم شدن . 1


43314 ترضیه (تَ یِ) [ ع . ترضیة ] (مص م .) راضی کردن . 1


43315 ترعه (تُ عِ) [ ع .ترعة ] 1 - کانال، آبراه بزرگ و عمیقی که بین دو دریا برای عبور کشتی ها ساخته شود. 2 - در. 3 - دهانة حوض یا استخر. 1


43316 ترعیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) ترساندن . 1


43317 ترغ (تُ رْیا تُ رُ) (اِ. ص .) اسب سرخ رنگ . 1


43318 ترغده (تَ رَ د) (اِ.) به هم کشیده، دردناک شدن عضوی از بدن . 1


43319 ترغو (تَ) (اِ.) نوعی از حریر سرخ رنگ . 1


43320 ترغیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) به رغبت آوردن، خواهان کردن . 1


43321 ترف (تَ) (اِ.) کشک سیاه، قره قروت . 1


43322 ترف (تَ رَ) [ ع . ] (اِمص .) شادخواری، خوشگذرانی . 1


43323 ترف با ( ترف با .) (اِ.) آشی که در آن قره قروت بریزند. 1


43324 ترفع (تَ رَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برتری نمودن، بلندی جستن . 2 - سربلندی، غرور. 1


43325 ترفق (تَ رَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مهربانی کردن . 2 - همراهی کردن . 1


43326 ترفنج (تَ فَ) (اِ.) راه باریک و دشوار. 1


43327 ترفند (تَ فَ) 1 - (ص .) بیهوده . 2 - (اِ.) تزویر، حیله . 1


43328 ترفه (تَ رَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) آسایش داشتن . 1


43329 ترفیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) بالا بردن، برکشیدن . 1


43331 ترقب (تَ رَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .)1 - چشم داشتن، انتظار داشتن . 2 - مراقب بودن . 1


43332 ترقص (تَ رَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) رقصیدن، رقص کردن . 1


43333 ترقه (تَ رَ قِّ) (اِ.) نوعی وسیلة بازی که دارای مادة منفجرة ضعیفی است و بر اثر ضربه یا انفجار تولید صدا می کند. 1


43334 ترقوه (تَ قُ وِّ) [ ع . ترقوة ] (اِ.) هر یک از دو استخوان بالای سینه یکی در چپ یکی در راست که از یک طرف به شانه و از طرف دیگر به جناغ سینه وصل می شود. 1


43335 ترقی (تَ رَ قّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بالا رفتن . 2 - به درجات عالی رسیدن . 1


43336 ترقیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) اصلاح کردن، نیکو گردانیدن . 1


43337 ترقیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پاره دوختن، پنبه کردن . 2 - قطعات چهارگوش رنگارنگ را کنار هم قرار دادن و دوختن . 1


43338 ترقیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) نوشتن، خط نوشتن . 1


43339 ترلک (تِ لِ) (اِ.) ترلیک، قبای پیش باز آستین کوتاه . 1


43340 ترم (تِ) [ انگ . ] (اِ.) هر یک از تقسیمات یک دورة تحصیلی که زمان آن مشخص باشد. 1


43341 ترمز (تُ مُ) (روس .) (اِ.) وسیله ای در اتومبیل و ماشین های مشابه که با فشار دادن آن حرکت اتومبیل یا ماشین کند و یا متوقف می شود. ؛ ترمز دستی ترمزی است که علاوه بر ترمز پایی در اتومبیل تعبیه شده که به وسیلة دستگیره ای آن را می کشند. 1


43342 ترمزاج (تَ مَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) 1 - خوش مزاج . 2 - سالم، تندرست . 1


43343 ترمه (تِ مِ) (اِ.) نوعی پارچة گرانبها که از الیاف بسیار لطیف بافته شود. 1


43344 ترمودینامیک (تِ مُ) [ انگ . ] (اِ.) شاخه ای از (علم ) فیزیک که به بررسی رابطة گرما و صورت های دیگر انرژی می پردازد. (فره ). 1


43345 ترموستات (تِ مُ سْ) [ انگ . ] (اِ.) دریچه ای اتوماتیکی که نسبت به حرارت حساس است . این دریچه از مخزن سربسته ای تشکیل شده که در اطراف مخزن فنری قرار گرفته است که در گرما به علت انبساط مایع مخزن منبسط و در اثر سرما به دلیل منقبض شدن مایع، بسته می شود. 1


43346 ترمومتر (تِ مِ) [ فر. ] (اِمر.) دماسنج، گرماسنج . 1


43347 ترمیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) مرمت کردن، باسازی . 1


43348 ترمینال (تِ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - مکانی که مبدأ حرکت و مقصد وسایط نقلیة عمومی است، پایانه . (فره .) 2 - دستگاهی که به وسیلة آن اطلاعات به یک سیستم مخابراتی یا الکترونیکی وارد و خارج می شود. 1


43349 ترن (تِ رَ) [ فر. ] (اِ.) قطار، راه آهن . 1


43350 ترنا (تُ) (اِ.) شال کمر یا هر پارچه ای که آن را مانند گیسو بافته، شلاق مانندی درست کنند و در بازی ترنابازی، بازنده را با آن بزنند. 1


43351 ترناس (تَ) (اِ.) نک ترنگ . 1


43352 ترنانه (تَ نِ) (اِمر.) هر چیز که آن را با نان بخورند، مانند: ماست، شیر. 1


43353 ترنج (تُ رُ یا رَ)(اِ.) 1 - چین و شکن . 2 - سخت در هم فشرده . 1


43354 ترنج ( ترنج .) (اِ.) نقشی است در میانة قالی یا قالیچه که آمیزه ای است از گل و برگ و شاخه های اسلیمی . 1


43355 ترنج (تُ رَ) (اِ.) 1 - بالنگ . 2 - میوة درخت بالنگ . 1


43356 ترنجبین (تَ رَ جَ) [ معر. ] (اِمر.) شیرابه های برگ و ساقه های گیاه خارشتر که ملین بوده و جوشاندة آن برای سرفه و درد سینه مفید است . 1


43357 ترنجیدن (تُ رُ یا تَ رَ دَ) (مص ل .) 1 - سخت درهم کشیده شدن . 2 - پُرچین و شکن شدن . 1


43358 ترنجیده (تَ رَ د) (ص مف .) سخت درهم کشیده شده . 1


43359 ترنم (تَ رَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) سراییدن، آواز خواندن . 1


43360 ترنگ (تُ رَ) (اِ.) = تورنگ : تذرو، قرقاول . 1


43361 ترنگ (تَ رَ) (اِ.) 1 - صدای زه کمان هنگام انداختن تیر، صدای برخورد گُرز و شمشیر و سپر. 2 - آواز تار و تنبور. 1


43362 ترنگاترنگ (تَ رَ تَ رَ) (اِمر.) 1 - صدای چلة کمان . 2 - آوای تارهای ساز. 1


43363 تره (تَ رِ) (اِ.) گیاهی است دوساله بدون ساقه با برگ های دراز که جزء سبزی های خوردنی است . 1


43364 تره بار (تَ رِ) (اِمر.) انواع سبزی های خوردنی و میوه . 1


43365 تره تیزک (تَ رِ. تِ زَ) (اِمر.) گیاهی است یک ساله با برگ های بیضی شکل، جزء سبزی های خوردنی است که مزه ای تند و تیز دارد. 1


43366 ترهات (تُ رَّ) [ ع . ] (اِ.) جِ ترهه ؛ بیهوده ها، سخنان بیهوده . 1


43367 ترهب (تَ رَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پارسا شدن، راهب شدن . 2 - پرستش . 1


43368 ترهه (تُ رَّ هِ) [ ع . ترهة ] (اِ.)=تره : 1 - بیهوده، یاوه . 2 - سخن بیهوده . ج . ترهات . 1


43369 ترهیب (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) ترسانیدن . 2 - (مص ل .) بدحال شدن . 1


43370 تروح (تَ رَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - آسایش جستن . 2 - باد زدن . 1


43371 ترور (تِ رُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - هراس، هراس افکندن، ایجاد وحشت کردن . 2 - کشتن ناگهانی یک فرد بدون آن که فرد مورد نظر فرصتی برای دفاع یا مقابله داشته باشد. ؛ ترور شخصیت با دروغ و جوسازی شخصیت اجتماعی کسی را زیر سوال بردن و وجهة اجتماعی او را مخدوش کردن . 1


43372 تروریست ( تروریست .) [ فر. ] (اِ.) آن که اقدام به سوء قصد یا کشتن کسی می کند (سیاسی ). 1


43373 تروریسم ( تروریسم .) [ فر. ] (اِ.) به کارگیری ترور به عنوان شیوة عمل برای دست یافتن به هدف که معمولاً دلایل سیاسی و عقیدتی دارد. 1


43374 ترومبون (تِ رُ بُ) [ فر. ] (اِ.) یکی از سازهای بادی مسی که صدای آن شبیه ترمپت ولی قوی تر و بهتر از آن است و غالباً نواهای باشکوه و پرصدا را اجرا می کند. 1


43375 ترومپت (تِ رُ پِ) [ فر. ] (اِ.) یکی از سازهای بادی شبیه سرنا و شیپور. 1


43376 ترونده (تَ وَ د) (ص مر.) نوباوه، میوة نورس . 1


43377 تروی (تَ رَ وّ) [ ع . ] (مص ل .) اندیشه کردن، تأمل کردن در امری . 1


43378 ترویج (تَ) [ ع . ] (مص م .) رواج دادن . 1


43379 ترویح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به کسی راحتی دادن . 2 - باد زدن . 1


43380 ترویه (تَ یِ) [ ع . ترویة ] (مص م .) سیراب کردن، آب برای سفر برداشتن . 1


43381 ترپک (تَ پَ) (اِ.) قره قورت، کشک سیاه . 1


43382 ترک (تَ رَ) (اِ.) شکاف، رخنه . 1


43383 ترک ( ترک .) (اِ.) هر صدا و آوازی که از شکستن و ترکیدن چیزی آید. 1


43384 ترک ( ترک .) [ ع . ] (مص م .) واگذاشتن، رها کردن . 1


43385 ترک ( ترک .) (اِ.) کسی که پشت سر سوار (اسب، موتور و...) می نشیند. 1


43386 ترک (تُ) (اِ.) زیباروی، معشوق . 1


43387 ترک (تَ) (اِ.) ترگ، کلاهخود، مغفر. 1


43388 ترک جوش (تُ) (اِمر.) آبگوشتی که گوشت آن نیم پخته باشد، گوشت نیم پخته . 1


43389 ترک خوردن (تَ رَ. خُ دَ) (مص ل .) (عا.) شکاف برداشتن . 1


43390 ترک کردن (تَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) واگذاشتن، رها کردن . 1


43391 ترکان (تَ) [ تر. ] (اِ. ص .) 1 - ملکه، شهربانو. 2 - لقب زنان ارجمند، بی بی، بیگم . 1


43392 ترکانیدن (تَ رَ دَ) (مص م .) = ترکاندن : 1 - ترک دادن، شکاف دادن . 2 - منفجر کردن . 1


43393 ترکب (تَ رَ کُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) استوار شدن، برهم نشستن .2 - (اِمص .) سواری . 1


43394 ترکتاز (تُ) (اِ.) 1 - حمله . 2 - جولان . 1


43395 ترکتازی ( ترکتازی .) (اِمص .) 1 - تاخت آوردن . 2 - غارتگری . 1


43396 ترکش (تَ کَ یا کِ) (اِمر.) 1 - تیردان، جعبه یا کیسه ای که در آن تیرهای کمان را جا می دادند و به پهلو می آویختند. 2 - هر تکه ای از نارنجک، خمپاره یا بمب که در اثر انفجار از آن جدا شده باشد. 1


43397 ترکش گر (تَ کِ. گَ) (ص فا.) سازندة ترکش . 1


43398 ترکمون زدن (تِ رِ. زَ دَ) (مص ل .) (عا.) کاری را به ناشیانه ترین شکل انجام دادن، گند زدن، تِر زدن . 1


43399 ترکه (تَ کِ) (اِ.) 1 - شاخة باریک و دراز که از درخت بریده باشند. 2 - مجازاً لاغر، باریک اندام . 1


43400 ترکه (تَ رِ کِ) [ ع . ترکة ] (اِ.) میراث، مالی که از مرده به جا مانده باشد. 1


43401 ترکی (تُ) (ص نسب .) 1 - ترک بودن . 2 - کنایه از: سفید و زیبا بودن . 1


43402 ترکیب (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بر هم نشاندن چیزی بر چیزی . 2 - آمیخته کردن . 3 - (اِمص .) آمیزش، اختلاط . 4 - در شیمی تبدیل چند جسم به جسم سنگین تر. 5 - در علم دستور تحلیل عبارت ها و جمله ها از لحاظ روابط کلمات طبق قواعد نحو. مق . تجزیه . 1


43403 ترکیب بند ( ترکیب بند . بَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) شعری است دارای چند بند در یک بحر که هر بند دارای قافیه ای جداگانه باشد و در آخر هر بند یک بیت آورده می شود که برخلاف ترجیع بند، تکراری نیست . 1


43404 ترکیدن (تَ رَ دَ) (مص ل .) 1 - شکافته شدن . 2 - منفجر شدن . 1


43405 ترکیده (تَ رَ د) (ص مف .) 1 - شکافته شده . 2 - منفجر شده . 1


43406 ترگل ور گل (تَ گُ وَ گُ) (ص مر.) سرزنده، شاداب، با طراوت، زیبا، آراسته . 1


43407 ترگون (تَ) (اِ.) تسمة رکاب . 1


43408 تریاق (تَ) [ معر. ] (اِ.) پادزهر، پازهر. 1


43409 تریان (تَ یا تِ) (اِ.) 1 - طبق چوبین . 2 - طبقی که از شاخ بید بافند. 1


43410 تریاک (تَ)(اِ.)1 - پادزهر. 2 - شیره ای است که از تیغ زدن غوزة گیاه خشخاش به دست می آید. 1


43411 تریبه (تَ بَ یا ب) [ ع . تریبة ] (اِ.) استخوان سینه، جناغ ؛ ج . ترایب . (ترائب .) 1


43412 تریت (تَ یا تِ) (اِ.) = ترید: ریز کردن نان در دوغ، شیر، آب گوشت و مانند آن . 1


43413 تریج (تِ) (اِ.) لبة پایین جامه و قبا، تریز، تیریز. 1


43414 تریشه (تَ ش ِ) (اِ.) تراشه ؛ هر چیز خرده ریز مانند خرده کاغذ، چوب و... 1


43415 تریشین (تِ) [ فر. ] (اِ.) یکی از کرم های طفیلی از خانوادة نماتودها که در انسان مرض تریشینوز را به وجود می آورد. این جانور کرم کوچک نخی شکل و باریکی است که حداکثر طولش در حدود 6 میلیمتر است . 1


43416 تریل (تِ رِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی موتور سیکلت پر قدرت با چرخ های بزرگ و لاستیک آجدار جهت مسابقه و رانندگی در مسیرهای ناهموار و گل آلود. 1


43417 تریلوژی (تِ لُ) [ فر. ] (اِ.) اثری دارای سه بخش مستقل ولی مضمونی واحد و ارتباطی نزدیک به هم، سه بخشی . 1


43470 تست (تِ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - نوع خاصی از آزمایش که بنای آن بر طرح پرسش های کوتاه و جواب های مختلف است . 2 - مجموعة پرسش های چند گزینه ای (فره ). 3 - آزمایش، آزمون . 1


43418 تریلی (تِ رِ) [ انگ . ] (اِ.) = تریلر: 1 - کامیونی با کفة بارگیر طویل و مجزا که به پشت آن بسته می شود جهت حمل بارهای حجیم و سنگین . 2 - وسیلة باربری چرخ داری که آن را به پشت ماشین یا تراکتور می بندند و می کشند. 1


43419 تریلیون (تِ) [ فر. ] (اِ.) عددی معادل یک میلیارد میلیارد. 1


43420 ترینه (تَ نِ) نک ترخوانه . 1


43421 تریو (تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - قطعه ای که برای سه ساز یا سه نوازنده ساخته شده باشد. 2 - آواز سه نفری . 1


43422 تریو (تَ) (اِ.) پارچه و جامة سفید باریک . 1


43423 تریوه (تَ رِ وَ) (اِ.) راه ناهموار و پست و بلند. 1


43424 تریکو (تِ) [ فر. ] (اِ.) نوعی پارچه که از نخ های معمولاً پشمی یا الیاف مصنوعی بافته می شود و به صورت کشباف است . 1


43425 تز (تَ) (اِ.) پرنده ای به اندازة گنجشک که آوازی خوش دارد؛ صعوه . 1


43426 تز (تَ) (اِ.) داندانة کلید، پره کلید. 1


43428 تز (تِ) [ فر. ] (اِ.) پایان نامه ؛ رساله ای که دانشجو پس از به پایان رساندن تحصیلات در رشتة تحصیلی خود می نویسد. 1


43429 تزاجر (تَ جُ) [ ع . ] (مص ل .) همدیگر را از انجام کاری نهی کردن . 1


43430 تزاحم (تَ حُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گرد آمدن مردم در یک جا. 2 - به یکدیگر زحمت دادن . 1


43431 تزار (تِ) [ روس . ] (اِ.) عنوان پادشاهان گذشته روسیه ؛ قیصر. 1


43432 تزاوج (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم جفت و قرین شدن . 2 - زناشویی . 1


43433 تزاید (تَ یُ) [ ع . ] (مص ل .) زیاد شدن، افزون گشتن . 1


43434 تزجیه (تَ یِ) [ ع . ] (مص م .) روزگار گذرانیدن . 1


43435 تزریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) وارد کردن داروهای مایع به وسیلة سرنگ در بدن . 1


43436 تزریقی ( تزریقی .) [ ع - فا. ] (ص .) معتاد؛ کسی که مواد مخدر را به وسیلة سرنگ داخل رگ خود می کند. 1


43437 تزلزل (تَ زَ زُ) [ ع . ] (مص ل .)جنبیدن، لرزیدن . 1


43438 تزمل (تَ زَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) در جامه پیچیده شدن . 1


43439 تزمیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) به جامه پیچیدن . 1


43440 تزهد (تَ زَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) زهد ورزیدن، پارسا شدن . 1


43441 تزهید (تَ) [ ع . ] (مص م .) زاهد کردن، پارسا خواندن . 1


43442 تزوج (تَ زَ وّ) [ ع . ] (مص ل .) نک تزاوج . 1


43443 تزود (تَ زَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) توشه ساختن، توشه برگرفتن . 1


43444 تزویج (تَ) [ ع . ] (مص م .) همسر گرفتن، جفت گرفتن . 1


43445 تزویر (تَ) [ ع . ] (مص م .) مکر کردن، فریب دادن . 1


43446 تزکیه (تَ یِ) [ ع . تزکیة ] (مص م .) پاکیزه گردانیدن . 1


43447 تزین (تَ زَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) آراسته شدن، زینت یافتن . 1


43448 تزیید (تَ) [ ع . ] (مص م .) زیاد کردن، افزودن . 1


43449 تزییف (تَ یِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ناخالص کردن مسکوک . 2 - کوچک کردن . 3 - مردود گردانیدن . 1


43450 تزیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) زینت دادن، زیور کردن . 1


43451 تس (تَ) (اِ.) تپانچه، سیلی . 1


43452 تسابق (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) پیشی گرفتن بر یکدیگر. 1


43453 تسارع (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) شتافتن، سرعت گرفتن . 1


43454 تسافل (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) فرود آمدن . 1


43455 تساقط (تَ قُ) (مص ل .) سقوط کردن، فروافتادن . 1


43456 تسالم (تَ لُ) [ ع . ] (مص م .) صلح کردن، با هم سازش کردن . 1


43457 تسامح (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) آسان گرفتن، مدارا کردن . 1


43458 تسامع (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) از همدیگر خبر شنیدن . 1


43459 تساهل (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) سهل گرفتن بر یکدیگر. 1


43460 تساوی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) برابر شدن با هم . 1


43461 تسایر (تَ یُ) [ ع . ] (مص م .) روان کردن . 1


43462 تسبب (تَ سَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سبب شدن . 2 - سبب جستن، راه جستن . 3 - زحمت کشیدن . 1


43463 تسبیت (تَ) [ ع . ] (مص م .) سبب ساختن . 1


43464 تسبیح (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خدا را به پاکی یاد کردن . 2 - سبحان الله گفتن . 3 - (اِ.) در فارسی دانه های به رشته کشیده شده ای که هنگام ذکر و دعا در دست گیرند. 1


43465 تسبیح گفتن ( تسبیح گفتن . گُ تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) نیایش خدای را کردن . 1


43466 تسبیحات ( تسبیحات .) [ ع . ] (اِ.) جِ تسبیح . ؛ تسبیحات اربعه عبارت سبحان الله والحمدلله و لا اله الا الله و اللهاکبر که در رکعت های سوم و چهارم نماز معمولاً سه مرتبه قبل از رکوع خوانده می شود. 1


43467 تسبیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) به هفت بخش در آوردن چیزی را، بر هفت رکن تقسیم کردن، هفت جزء کردن چیزی را. 1


43468 تسبیغ (تَ) [ ع . ] (مص م .) نوعی از تصرفات و زحافات است در عروض و آن افزودن حرفی ساکن است بر سببی که به آخر جزو افتد چنان که در «فاعلاتن »، «فاعلاتان » می شود. 1


43469 تسبیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) چیزی را در راه خدا به رایگان بخشیدن . 1


43472 تستر (تُ تِ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاهی که با آن نان را گرم یا برشته کنند، برشته کن (فره ). 1


43474 تسترغیده (تُ تُ دَ یا د) (اِمف .) درهم فشرده، ترنجیده . 1


43475 تستیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) پوشانیدن، در پرده داشتن . 1


43476 تسجیع (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با سجع سخن گفتن . 1


43477 تسجیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ثابت و استوار کردن . 2 - مهر کردن قباله . 1


43478 تسحب (تَ سَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) ناز کردن، دلبری کردن . 1


43479 تسخر ( تسخر .) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رام شدن . 2 - بی مزد کار کردن . 1


43480 تسخر (تَ سَ خُّ) [ ع . ] (مص م .)مسخره کردن، ریشخند کردن . 1


43481 تسخط (تَ سَ خُّ) [ ع . ] (مص ل .) خشم گرفتن، ناخشنود گشتن . 1


43482 تسخیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رام کردن، مغلوب کردن .2 - کار بی مزد کردن . 1


43483 تسخین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گرم کردن، بر گرمی چیزی افزودن . 2 - گرمی خوردن، داروی گرم خوردن ؛ مق . تبرید. 1


43484 تسدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) استوار کردن . 1


43485 تسدیس (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شش گوشه ساختن چیزی . 2 - (اِ.) فاصلة میان دو ستاره که به اندازة بُرج باشد. 3 - قرار گرفتن ماه در نقطه ای که فاصلة آن تا خورشید 60 درجه باشد. 1


43486 تسریح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رها ساختن، گسیل کردن . 2 - طلاق دادن زن . 3 - گشودن و شانه زدن موی . 1


43487 تسریع (تَ) [ ع . ] (مص ل .) شتاب آوردن . 1


43488 تسطیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) هموار کردن، پهن کردن . 1


43489 تسطیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خط کشی کردن . 2 - سطربندی کردن . 1


43491 تسعون (تِ) [ ع . ] (اِ.) عدد نود. 1


43492 تسعیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نرخ گذاشتن برای چیزی، بها تعیین کردن . 2 - (اِ.) تبدیل ارز. 1


43494 تسفسط (تَ سَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) سفسطه کردن، استدلال باطل کردن . 1


43495 تسفطط (تَ سَ طُ) (مص ل .) 1 - احمق شدن . 2 - هذیان گفتن . 3 - انکار حقایق کردن، سوفسطایی کردن . 1


43496 تسفل (تَ سَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فرود آمدن . 2 - پست شدن . 1


43497 تسقیه (تَ یِ) [ ع . تسقیة ] (مص م .) آب دادن، سیراب کردن . 1


43498 تسلسل (تَ سَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) پیوسته شدن، پشت سر هم بودن . 1


43499 تسلط (تَ سَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) چیره شدن، غلبه یافتن . 1


43500 تسلی (تَ سَ لِّ) [ ع . ] (مص ل .) از اندوه رها شدن . 1


43501 تسلیت (تَ یَ) [ ع . تسلیة ] (مص م .) دلخوشی دادن، رهایی بخشیدن از اندوه . 1


43502 تسلیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) سلاح پوشانیدن، سلاح دادن . 1


43503 تسلیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) گماشتن، چیره دست کردن، مسلط ساختن . 1


43504 تسلیم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) گردن نهادن . 2 - سلام گفتن . 3 - پذیرفتن شکست و متوقف کردن جنگ . 4 - (اِ.) حالت اطاعت و فرمانبرداری . 5 - (ص .) مطیع، فرمانبردار. 1


43505 تسمه (تَ مِ) (اِ.) بند چرمی که بدان چیزی را بندند. ؛ تسمه از گُردة کسی کشیدن الف - کارهای پرمشقت به کسی تحمیل کردن . 2 - کسی را مرعوب کردن . 1


43506 تسمیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مسمط ساختن شعر. 2 - آویختن چیزی . 1


43507 تسمین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فربه ساختن . 2 - روغن دار کردن . 1


43508 تسمیه (تَ یِ) [ ع . تسمیة ] (مص م .) نام نهادن، نامیدن . 1


43509 تسنن (تَ سَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیرو سنت بودن . 2 - عقیدة کسانی که پس از پیامبر، ابوبکر را خلیفه می دانند. 1


43510 تسنیم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پُر کردن ظرف . 2 - (اِ.) نام چشمه ای در بهشت . 1


43511 تسهیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) آسان کردن . 1


43512 تسهیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سهم بندی کردن . 2 - پارچه را نقش دار ساختن . 1


43513 تسو (تَ) [ په . ] (اِ.) 1 - وزنی است برابر وزن چهار جو. 2 - یک بخش از 24 بخش شبانه روز، که یک ساعت باشد. 3 - یک بخش کوچک از هر چیزی . 1


43514 تسوق (تَ سَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) بازاریابی کردن، بازارگرمی . 1


43515 تسویت (تَ) [ ع . ] (مص م .) برابر کردن . 1


43516 تسوید (تَ) [ ع . ] (مص م .) سیاه کردن . 1


43517 تسویف (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - تأخیر کردن، درنگ کردن . 2 - کار را به فردا گذاشتن . 3 - وعده های دروغ دادن . 1


43518 تسویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) به گمراهی افکندن، آراستن چیزی برای اغوا کردن . 1


43519 تسویه (تَ یِ) [ ع . تسویة ] (مص م .) برابر ساختن، مساوی کردن . 1


43520 تسکین (تَ) [ ع . ] (مص م .) آرام کردن، ساکن کردن . 1


43521 تسییر (تَ) [ ع . ] (مص م .) راندن، روانه کردن، بیرون کردن . 1


43522 تش ( تش .) (اِ.) تیشة درودگری . 1


43524 تشابه (تَ بُ) (مص ل .) به هم مانند بودن . 1


43525 تشاجر (تَ جُ) (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم نزاع کردن . 1


43526 تشارک (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم شریک کردن . 1


43527 تشاعر (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) تظاهر به شاعری کردن . 1


43528 تشاغل (تَ غُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را مشغول ساختن، خود را به کاری مشغول نشان دادن . 1


43738 تعذیر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) عذر آوردن . 1


43529 تشاهد (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را دیدار کردن . 1


43530 تشاور (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم مشورت کردن . 1


43531 تشاکل (تَ کُ) [ ع . ] (مص ل .) مانند هم شدن . 1


43532 تشاکی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) از یکدیگر شکایت کردن، گله کردن . 1


43533 تشبث (تَ شَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) چنگ زدن به چیزی، چیزی را دست آویز قرار دادن . 1


43534 تشبه (تَ شَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) مانند بودن، شبیه بودن . 1


43535 تشبیب (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - یاد جوانی کردن . 2 - آوردن ابیاتی در ذکر عشق و جوانی یا وصف طبیعت در ابتدای قصیده . 1


43536 تشبیه (تَ) [ ع . ] (مص م .) چیزی را به چیز دیگر مانند کردن . 1


43537 تشت (تَ) (اِ.) ظرف فلزی یا پلاستیکی بزرگ و پهن و اندکی گود که در آن لباس می شویند. 1


43538 تشت وخایه (تَ تُ یِ یا یَ) (اِمر.) 1 - نوعی بازی و آن چنان است که خایه ای (تخم مرغی ) را خالی کنند و از شبنم پر سازند و راه آن را محکم کنند و در هوای گرم در تشتی مسی گذارند و اگر هوا گرم نباشد اندکی آتش در زیر تشت افروزند. چون تشت گرم شود، تخم مرغ به جانب هوا پران گردد. 2 - کنایه از: زمین و آسمان (چه مدت ها زمین را در میان آسمان می پنداشتند). 3 - نام طلسمی است . ؛ علم تشت وخایه : علم نجوم . 1


43539 تشتت (تَ شَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) پراکنده ساختن . 1


43540 تشتخانه (تَ نَ یا نِ) (اِمر.) 1 - اطاقی که تشت و آفتابه در آن گذارند. 2 - اطاق خواب . 3 - جامة خواب از توشک و لحاف و نهالی و مانند آن . 4 - مبرز، مستراح . 1


43541 تشتخوان (تَ خا) (اِمر.) 1 - تشت و سینی غذا. 2 - خوانی که بر آن طعام چینند. 1


43542 تشتر (تِ یا تُ تَ) (اِ.) = تیشتر: 1 - نام ایزد موکل بر باران که با دیو خشکسالی می جنگد. 2 - شعْرای یمانی ؛ ستاره ای پر نور در صورت فلکی سگ بزرگ . 1


43543 تشتک (تَ تَ) (اِمصغ .) 1 - تشت کوچک . 2 - قطعة کوچک و فلزی که لبة آن برگشته و دندانه دار است و به عنوان در روی شیشة محتوی نوشابه و مایعات دیگر قرار می گیرد. 1


43544 تشتیت (تَ) [ ع . ] (مص م .) پراکندن . 1


43545 تشجیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) دلیر کردن، جرأت دادن . 1


43546 تشحیذ (تَ) [ ع . ] (مص م .) تیز کردن . 1


43547 تشخص (تَ شَ خُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بزرگی یافتن، برجسته شدن . 2 - (اِمص .) شخصیت . 3 - امتیاز. 1


43548 تشخیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تمیز دادن و جدا کردن چیزی از چیز دیگر. 2 - شناختن کسی یا چیزی . 1


43549 تشدد (تَ شَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخت شدن، سختی کردن . 1


43550 تشدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سخت گرفتن . 2 - استوار کردن . 3 - تکرار کردن یک حرف، با گذاشتن نشانه (ُ) بر بالای آن . 1


43551 تشر (تَ شَ) (اِ.) (عا.) کلمه ای که از روی خشم به کسی گفته شود، عتاب، پرخاش . 1


43552 تشرف (تَ شَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) بزرگوار شدن، بزرگی یافتن . 1


43553 تشریح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شرح دادن . 2 - کار کردن بر روی کالبد مردة انسان برای شناسایی و شرح عمل اعضا، کالبدشکافی . 1


43554 تشرید (تَ) [ ع . ] (مص م .) راندن . 1


43555 تشریع (تَ) [ ع . ] (مص م .) شریعت آوردن، آیین نهادن . 1


43556 تشریف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بزرگ داشتن . 2 - خلعت دادن . 1


43557 تشریفات (تَ) [ ع . ] (اِ.) آداب و رسوم خاص در پذیرایی های مهم و رسمی . جِ تشریف . 1


43558 تشریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - روشن کردن . 2 - به سوی مشرق توجه کردن . 3 - نهادن پاره های گوشت در آفتاب تا خشک شود. ایام تشریق : سه روز پس از عید قربان که در آن، در قدیم گوشت های قربانی را خشک می کردند. 1


43559 تشرین (تِ) [ معر. ] (اِ.) نام دو ماه از ماه های رومی، تشرین اوُل و تشرین دوم که بین ایلول و کانون اول واقع اند. 1


43560 تشریک ( تشریک . ) [ ع . ] (مص م .) شراک بستن نعلین، بستن بند نعلین . 1


43561 تشریک (تَ) [ ع . ] (مص م .) شریک کردن، شرکت دادن . 1


43562 تشعب (تَ شَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) شاخه شاخه شدن، پراکنده گردیدن . 1


43563 تشعشع (تَ شَ شُ) [ ع . ] (مص ل .) پرتو افکندن . 1


43564 تشفع (تَ شَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) شفاعت کردن . 1


43565 تشفی (تَ شَ فِّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - شفا یافتن، بهبود جستن . 2 - آرامش خاطر یافتن . 1


43566 تشفیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) شفیع قرار دادن . 1


43567 تشقیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) شکافتن، نیک بشکافتن . 1


43568 تشلیخ (تَ) [ معر. ] (اِ.) سجاده، جانماز. 1


43569 تشمر (تَ شَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) نک تشمیر. 1


43570 تشمیر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دامن بالا زدن، دامن در چیدن . 2 - آماده کاری شدن . 3 - به سرعت گذشتن . 1


43571 تشمیزج (تَ زَ) [ معر. چشمیزک ] (اِمصغ .) دارویی که در چشم ریزند؛ چشمیزک، سیاه دانه . 1


43572 تشمیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) در آفتاب نهادن . 1


43573 تشمیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) بو کردن، بوییدن . 1


43574 تشنج (تَ شَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - انقباضات پی درپی و غیرارادی ماهیچه ها. 2 - در فارسی به معنای ناآرامی، آشفتگی . 1


44054 تلان (تَ لّ) (ص .) بسیار فربه، چاق . 1


43575 تشنه ( تشنه .) [ په . ] (ص .) 1 - انسان یا حیوانی که به آب نیاز دارد. 2 - بسیار مشتاق . 1


43576 تشنگی (تِ نِ یا نَ) [ په . ] (حامص .) عطش، حالت و کیفیت تشنه . 1


43577 تشنیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) بد گفتن از کسی، رسوا ساختن . 1


43578 تشهد (تَ شَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - طلب گواهی کردن . 2 - گفتن شهادتین . 3 - گفتن شهادتین در نماز پس از دو سجدة رکعت دوم و رکعت آخر. 1


43579 تشهی (تَ شَ هِّ) [ ع . ] (مص ل .) میل داشتن به چیزی . 1


43580 تشهیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مشهور کردن . 2 - رسوا کردن . 1


43581 تشوش (تَ شَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) شوریده شدن . 1


43582 تشوف (تَ شَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) خودآرایی، خودنمایی . 1


43583 تشوق (تَ شَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) آرزومند شدن . 1


43584 تشوه (تَ شَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) از شکل افتادن، خود را ناشناس کردن . 1


43585 تشوید (تَ) [ ع . ] (مص ل .) برآمدن آفتاب . 1


43586 تشویر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - اشاره کردن . 2 - شرمنده ساختن . 3 - اضطراب . 1


43587 تشویش (تَ) [ ع . ] (مص م .) شوریده کردن، اضطراب . 1


43588 تشویق (تَ) [ ع . ] (مص م .) آرزومند کردن، به شوق افکندن . 1


43589 تشویه (تَ) [ ع . ] (مص م .) زشت کردن روی . 1


43590 تشک (تُ شَ) (اِ.) زیرانداز، بستر، رختخواب . 1


43591 تشکر (تَ شَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) شکر کردن، سپاسگزاری . 1


43592 تشکل (تَ شَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) صورت پذیرفتن، شکل گرفتن . 1


43593 تشکچه ( تشکچه . چِ) (اِمصغ .) زیرانداز کوچک معمولاً چهارگوش از یک مادة نرم و دارای پوشش که بر روی آن می نشینند. 1


43594 تشکک (تَ شَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) به شک افتادن، گمان کردن . 1


43595 تشکی (تَ شَ کِّ) [ ع . ] (مص ل .) شکایت کردن، گله کردن . 1


43596 تشکیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) شکل دادن به چیزی، سازمان دادن . 1


43597 تشکیلات (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تشکیل . سازمان های مختلف، ادارات و مؤسسات . 1


43598 تشکیک (تَ) [ ع . ] (مص م .) در شک انداختن، شک آوردن . 1


43599 تشی (تَ) (اِ.) خارپشت، تیرانداز. 1


43600 تشیخ (تَ شَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) شیخ شدن، پیر گردیدن . 1


43601 تشیع (تَ شَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیروی کردن . 2 - مذهب شیعه داشتن . 1


43602 تشیید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - استوار کردن . 2 - بلند کردن، برافراشتن . 1


43603 تشییع (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بدرقه رفتن . 2 - جنازه را تا محل دفن همراهی کردن . 1


43604 تصابی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - عشق بازی، هوس رانی . 2 - کارهای کودکانه کردن . 1


43605 تصاحب (تَ حُ) [ ع . ] (مص م .) در تصرف خود آوردن، صاحب شدن . 1


43606 تصادف (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برخورد کردن . 2 - پیش آمدن، رخ دادن . 1


43607 تصادق (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درست شدن . 2 - راست آمدن . 1


43608 تصادم (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) به هم کوفتن، سخت به هم خوردن دو چیز. 1


43609 تصاریف (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تصریف ؛ پیشامدها، حوادث زمانه . 1


43610 تصاعد (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) صعود کردن، بالا رفتن . 1


43611 تصافح (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) دست دادن، دست هم رابه هنگام دیدار فشردن . 1


43612 تصافی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم دوستی خالصانه کردن . 1


43613 تصالح (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم آشتی کردن . 1


43614 تصامم (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به کری زدن، تظاهر به ناشنوایی کردن . 1


43615 تصانیف (تَ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ تصنیف . 1


43616 تصاول (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) بر یکدیگر جستن و یورش بردن . 1


43617 تصاویر (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تصویر. 1 - صورت ها. 2 - پرده های نقاشی . 1


43618 تصبر (تَ صَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) صبر کردن، شکیبایی کردن . 1


43619 تصحیح (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) درست کردن، صحیح کردن غلط های نوشته ای . 2 - (اِمص .) غلط گیری . 1


43620 تصحیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خطا خواندن . 2 - تغییر دادن واژه با کاستن یا افزودن نقطه های آن . 1


43621 تصدر (تَ صَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) بالا نشستن، در صدر مجلس جای گرفتن . 1


43622 تصدق (تَ صَ دُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) صدقه دادن . 2 - (اِمص .) صدقه، بلاگردان . 1


43623 تصدی (تَ صَ دِّ) (مص ل .) عهده دار کاری شدن، مسؤلیت کاری را پذیرفتن . 1


43624 تصدیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آغاز کردن . 2 - در صدر مجلس نشاندن . 3 - در آغاز کتاب یا نامه مطلبی را نوشتن . 1


43625 تصدیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) دردسر دادن، باعث زحمت شدن . 1


43626 تصدیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) باور کردن، به راست و درست بودن مطلبی گواهی دادن . 1


43627 تصرف (تَ صَ رُّ) [ ع . ] (مص م .) به دست آوردن، مالک شدن . 1


43628 تصرم (تَ صَ رُّ) (مص ل .) 1 - چابکی کردن . 2 - بریده شدن . 3 - پایداری و بردباری کردن . 1


43629 تصریح (تَ) [ ع . ] (مص م .) روشن گفتن، آشکار ساختن . 1


43630 تصریف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برگردانیدن . 2 - مشتق ساختن واژه ای از ریشه یا مصدر. 1


43631 تصعد (تَ صَ عُّ) (مص ل .) بالا رفتن . 1


43632 تصعید (تَ) [ ع . ] (مص ل .) بالا رفتن، صعود کردن . 1


43633 تصغیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کوچک کردن . 2 - کوچک کردن معنی واژه ای به وسیلة ادات تصغیر، مانند «چه » «ک ». 1


43634 تصفح (تَ صَ فُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - چیزی را به دقت نگریستن . 2 - کتابی را صفحه به صفحه و به دقت مطالعه کردن . 1


43635 تصفیق (تَ) [ ع . ] (مص ل .) دست زدن . 1


43636 تصفیه (تَ یِ) [ ع . تصفیة ] (مص م .) 1 - پاک کردن، صاف کردن . 2 - پالایش . 1


43637 تصلب (تَ صَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخت شدن . 1


43638 تصلف (تَ صَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) لاف زدن، تملّق گفتن . 1


43639 تصمیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) اراده کردن، آهنگ انجام کاری کردن . 1


43640 تصنع (تَ صَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) حالتی را به طور ساختگی به خود گرفتن، ظاهرسازی . 1


43641 تصنعی (تَ صَ نُّ) [ ع . ] (ص نسب .) ساختگی، مصنوعی . 1


43642 تصنیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) ساختن، مهیا کردن . 1


43643 تصنیف (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دسته دسته کردن . 2 - نوشتن کتاب یا رساله . 3 - (اِ.) نوعی شعر که با آهنگ خوانده شود. ج . تصانیف . 1


43644 تصوب (تَ صَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .)فرو شدن، فرود آمدن . 1


43645 تصور (تَ صَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) پنداشتن، صورت کسی یا چیزی را به ذهن آوردن . 1


43646 تصوف (تَ صَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) صوفی شدن، به عرفان پرداختن . 1


43647 تصون (تَ صَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) خودداری نمودن از عیب . 1


43648 تصویب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - راست و درست دانستن . 2 - رای موافق دادن مجلس یا هیأت وزیران به لایحه ای . 1


43649 تصویر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) صورت کسی یا چیزی را کشیدن . 2 - (اِمص .) تصویرگری، صورت سازی . ج . تصاویر. 3 - صورتی که بر کاغذ، دیوار و غیره کشند. 4 - شرح دادن، شرح و بیان . ؛ تصویر سه بعدی تصویری که عمق و حجم را نشان می دهد. 1


43650 تصویربرداری ( تصویربرداری . بَ) (حامص .) تهیة تصاویر به وسیلة فیلمبرداری، عکاسی یا نقاشی . 1


43651 تصویرگری ( تصویرگری . گَ) (حامص .) 1 - تهیة تصاویر از عکس، نقاشی و همانند آن . 2 - تصویرسازی . 1


43652 تضاحک (تَ حُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم خندیدن . 1


43653 تضاد (تَ دّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ضد یکدیگر بودن . 2 - (اِمص .) ناسازگاری . 1


43654 تضارب (تَ رُ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را زدن، زد و خورد کردن . 1


43655 تضاریس (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تضریس . چیزهای دندانه دار. 1


43656 تضاعف (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) دو چندان شدن . 1


43657 تضافن (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) به هم یاری رساندن . 1


43658 تضامن (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) ضامن یکدیگر شدن . 1


43659 تضجر (تَ ضَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) اظهار آزردگی کردن از اندوه . 1


43660 تضرر (تَ ضَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) زیان دیدن . 1


43661 تضرع (تَ ضَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - زاری کردن . 2 - التماس کردن . 1


43662 تضرم (تَ ضَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - شعله ور شدن آتش . 2 - برافروخته شدن از خشم . 1


43663 تضریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سخن چینی کردن . 2 - فتنه انگیختن . 1


43664 تضریس (تَ) [ ع . ] (مص م .) دندانه دار کردن . 1


43665 تضعیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دو برابر کردن . 2 - ضعیف کردن . 1


43666 تضلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) گمراه کردن . 1


43667 تضمن (تَ ضَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) در برداشتن، شامل بودن . 1


43668 تضمین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بر عهده گرفتن تاوان، ضمانت کردن . 2 - بیتی یا مصراعی که شاعری از شاعر دیگر در شعر خود بیاورد. 1


43669 تضوع (تَ ضَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) دمیدن، بوی پراکندن . 1


43670 تضییع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ضایع کردن، تباه ساختن . 2 - مهمل و بیکار کردن . 1


43671 تضییف (تَ) [ ع . ] (مص ل .) مهمان داری کردن . 1


43672 تضییق (تَ) [ ع . ] (مص م .) تنگ کردن، تنگ گرفتن . 1


43673 تطابق (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم برابر شدن . 2 - همداستان گشتن . 1


43674 تطاول (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گردنکشی کردن . 2 - دست درازی کردن و تعدی کردن . 1


43675 تطایر (تَ یُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پریدن . 2 - پراکنده شدن . 3 - (اِمص .) پرش . 4 - پراکندگی . 1


43676 تطبب (تَ طَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) طبابت کردن، پزشکی کردن . 1


43677 تطبیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) برابر ساختن دو چیز با یکدیگر. 1


43678 تطرق (تَ طَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - راهپیمایی کردن . 2 - راه یافتن . 1


43679 تطریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) به طرب آوردن کسی . 1


43680 تطفل (تَ طَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) طفیلی بودن، بدون دعوت همراه کسی به جایی رفتن . 1


43681 تطلیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رها کردن . 2 - طلاق دادن . 1


43682 تطمیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) به طمع انداختن . 1


43683 تطهر (تَ طَ هُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پاک شدن، سرو تن شستن . 2 - (اِمص .) شست وشو. 1


43684 تطهیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاک کردن، پاکیزه ساختن . 1


43685 تطور (تَ طَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) گونه گونه شدن، حال به حال شدن . 1


48038 درویدن (د رَ دَ) (مص م .) درو کردن . 1


43686 تطوع (تَ طَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فرمانبرداری کردن . 2 - عمل مستحبی انجام دادن . 1


43687 تطوف (تَ طَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) طواف کردن، چرخ زدن . 1


43688 تطول (تَ طَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - منت نهادن بر کسی . 2 - فزونی جستن . 1


43689 تطویل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) دراز کردن، طول دادن . 1


43690 تطیب (تَ طَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) عطر زدن، خود را خوشبو کردن . 1


43691 تطیر (تَ طَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) به فال بد گرفتن، از پرواز مرغ فال زدن . 1


43692 تطییب (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاکیزه گردانیدن . 1


43693 تطیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) به گل اندودن، اندود کردن . 1


43694 تظاهر (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خودنمایی کردن . 2 - پشت هم شدن، یکدیگر را یاری کردن . 1


43695 تظاهرات (تَ هُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جِ تظاهر. 2 - در فارسی به معنای راهپیمایی دسته جمعی . 1


43696 تظرف (تَ ظَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - زیرکی نمودن . 2 - ظرافت ورزیدن . 1


43697 تظلم (تَ ظَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ستم کشیدن . 2 - داد خواستن . 1


43698 تظلیل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) سایه افکندن، سایبان درست کردن . 1


43699 تعاتب (تَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) از یکدیگر گله کردن، به هم پرخاش کردن . 1


43700 تعادل (تَ دُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) با هم برابر شدن . 2 - (اِمص .) برابری . 3 - هنگامی جسمی در تعادل است که منتجة همة نیروهای وارد بر آن برابر صفر باشد (فیزیک ). 4 - وضعیتی که شخص در آن حالت مطلوب و طبیعی دارد و در برابر محرک ها واکنش طبیعی از خود نشان می دهد (روانشناسی ). 5 - کامل نشدن واکنش شیمیایی در اثر پیدایش واکنش معکوس که در پایان دو واکنش با سرعت مساوی انجام می گیرد و دستگاه بی تغییر می ماند (شیمی ). 6 - تناسب (هنر). 1


43701 تعادی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دشمنی ورزیدن . 2 - با هم دویدن . 3 - تباه شدن . 4 - دور شدن از گروه . 1


43702 تعارض (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) متعرض یکدیگر شدن، ناسازگاری کردن . 1


43703 تعارف (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خوشامد گفتن . 2 - پیشکش دادن . 3 - اظهار آشنایی کردن . 4 - در فارسی به معنی اغراق در ادای احترام و سپاسگزاری . ؛ تعارف ِ شاه عبدالعظیمی تعارف ظاهری و غیرواقعی، تعارف توخالی . 1


43704 تعاریض (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سخن را روشن نگفتن . 2 - به کنایه سخن گفتن . 1


43705 تعاضد (تَ ضُ) [ ع . ] (مص ل .) به یکدیگر یاری رساندن . 1


43706 تعاطف (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر مهربانی کردن . 1


43707 تعاطی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم در امری مشورت کردن . 1


43708 تعاقب (تَ قُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - از پی هم آمدن . 2 - کسی را دنبال کردن . 1


43709 تعاقد (تَ قُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم پیمان بستن . 1


43710 تعال (تَ) [ ع . ] فعل است به معنای بیا. 1


43711 تعالی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بلند پایه گردیدن . 2 - (اِمص .) بلندی، برتری . 1


43712 تعالیق (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تعلیقه . 1


43713 تعامی (تَ مِ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به کوری زدن . 1


43714 تعاند (تَ نُ) [ ع . ] (مص ل .) عناد ورزیدن . 1


43715 تعانق (تَ نُ) [ ع . ] (مص ل .) دست در گردن هم انداختن . 1


43716 تعاهد (تَ هُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم عهد بستن . 1


43717 تعاون (تَ وُ) [ ع . ] (مص م .) به هم یاری کردن . 1


43718 تعاونی ( تعاونی .) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - منسوب و مربوط به تعاون . 2 - مجموعه ای که با کمک اعضای آن و برای تأمین منافع همة اعضا تشکیل می شود (اقتصاد). 1


43719 تعاویذ (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تعویذ. 1


43720 تعب (تَ عَ) [ ع . ] (اِمص .) خستگی، رنج . ج . اتعاب . 1


43721 تعبد (تَ عَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - عبادت کردن . 2 - بندگی کردن . 1


43722 تعبس (تَ عَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) ترشروی گردیدن . 1


43723 تعبید (تَ) [ ع . ] (مص م .) به بندگی گرفتن، کسی را بندة خود کردن . 1


43724 تعبیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به عبارتی مقصود خود را بیان کردن . 2 - خواب را تفسیر کردن . 1


43725 تعبیه (تَ یِ) [ ع . تعبیة ] (مص م .) آراستن، آماده کردن . 1


43726 تعجب (تَ عَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) به شگفت آمدن . 1


43727 تعجیب (تَ عَ) [ ع . ] (مص م .) به شگفت آوردن، به حیرت درآوردن . 1


43728 تعجیز (تَ) [ ع . ] (مص م .) درمانده کردن . 1


43729 تعجیل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) شتاب کردن . 1


43730 تعداد (تِ) [ ع . ] (مص م .) شماره کردن . 1


43731 تعدد (تَ عَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) زیاد شدن عدد. 1


43732 تعدی (تَ عَ دِّ) [ ع . ] (مص ل .) تجاوز کردن . 1


43733 تعدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) شماره کردن . 1


43734 تعدیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) راست کردن، معتدل کردن . 2 - (اِمص .) تقسیم کردن از روی عدالت . 3 - راست کار خواندن، پارسا داشتن . 4 - کم کردن . 1


43735 تعدیه (تَ یِ) [ ع . تعدیة ] (مص م .) 1 - کسی را از کاری منصرف کردن . 2 - فعل لازم را متعدی کردن . 3 - گذرانیدن . 1


43736 تعذر (تَ عَ ذُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دشوار شدن . 2 - عذر آوردن، امتناع ورزیدن . 1


43737 تعذیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) عذاب کردن . 1


43739 تعرب (تَ عَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) عرب شدن . 1


43740 تعرض (تَ عَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به کاری پرداختن . 2 - دست درازی کردن . 1


43741 تعرف (تَ عَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - آشنا شدن، شناخته گردیدن . 2 - شناختن، پژوهیدن . 1


43742 تعرفه (تَرِ فِ) [ ع . تعرفة ] 1 - (مص م .) معرفی کردن، شناساندن . 2 - (اِ.) فهرست قیمت کالاها. 3 - صورت مالیات و عوارضی که به اجناس تعلق گیرد. 1


43743 تعرق (تَ عَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) عرق کردن . 1


43744 تعریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به عربی ترجمه کردن . 2 - واژه ای غیر عربی را به شکل عربی درآوردن . 1


43745 تعریض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به کنایه سخن گفتن . 2 - عریض کردن . 1


43746 تعریف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - معرفی کردن . 2 - حقیقت چیزی را بیان کردن . 3 - ستایش کردن، تمجید کردن . 4 - بازگو کردن، نقل کردن . 5 - معرفه بودن (دستور). 1


43747 تعریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شراب را با کمی آب مخلوط کردن . 2 - عرق کردن . 1


43748 تعریک (تَ) [ ع . ] (مص م .) گوشمالی دادن . 1


43749 تعزی (تَ عَ زّ) [ ع . ] (مص ل .) شکیب ورزیدن، شکیبایی کردن . 1


43750 تعزیت (تَ یِ) [ ع . تعزیة ] (مص م .) تسلیت دادن، دلجویی کردن . 1


43751 تعزیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) گوشمالی دادن، ادب کردن . 1


43752 تعزیرات ( تعزیرات .) [ ع . ] (اِ.) جِ تعزیر. نهادی که در آن جا میزان مجازات افراد خاطی تعیین و اجرا می شود. 1


43753 تعزیز (تَ) [ ع . ] (مص م .) ارجمند گردانیدن، عزیز کردن . 1


43754 تعزیه (تَ یِ) [ ع . تعزیة ] (مص م .) عزاداری کردن . 1


43755 تعزیه خوان ( تعزیه خوان . خا) (ص فا.) کسی که در تعزیه وظیفه ای را ایفا کند و اشعار مخصوص را خواند. 1


43756 تعزیه گردان ( تعزیه گردان . گَ) (ص فا.) 1 - کارگردان تعزیه، مدیر تعزیه . 2 - گردانندة امری، چرخانندة دستگاهی . 1


43757 تعسر (تَ عَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) دشوار شدن، سخت شدن . 1


43758 تعسف (تَ عَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) بی راهه رفتن، بدون تأمل به کاری پرداخت ن . 1


43759 تعسیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) دشوار ساختن . 1


43760 تعشق (تَ عَ شُّ) [ ع . ] (مص ل .) عاشقی کردن . 1


43761 تعصب (تَ عَ صُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از چیزی سخت جانبداری کردن . 2 - (اِمص .) حمیت، عصبیت . 3 - سخت گیری . 1


43762 تعطف (تَ عَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مهر ورزیدن . 2 - به سویی خم شدن . 3 - ردا به خود پیچیدن . 1


43763 تعطل (تَ عَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) بی کار شدن، بی کار ماندن . 1


43764 تعطیر (تَ) [ ع . ] (مص م .)خوشبو گردانیدن، عطر زدن . 1


43765 تعطیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دست از کار کشیدن . 2 - (اِمص .) بیکاری . 1


43766 تعظیم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بزرگ داشتن، احترام کردن . 2 - (اِمص .) بزرگداشت . 1


43767 تعفف (تَ عَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) پارسایی کردن . 1


43768 تعفن (تَ عَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) گندیدن، بد بو گشتن . 1


43769 تعفیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) به خاک مالیدن، خاک آلود کردن . 1


43770 تعقب (تَ عَ قُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تتبع کردن . 2 - مؤاخذه کردن . 1