43771 تعقل (تَ عَ قُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اندیشه کردن . 2 - (اِمص .) خردمندی . 1


43772 تعقیب (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دنبال کردن، از پی چیزی رفتن . 2 - (اِ.) دعایی که بعد از نماز خوانند. 3 - (اِمص .) پی گرد، پی گیری یا جست و جوی کسی به وسیلة نیروی انتظامی یا مقامات قضایی . 1


43773 تعقید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گره زدن، بسته کردن . 2 - شعر یا سخن پیچیده گفتن . 1


43774 تعقیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) عقیم کردن، نازا ساختن . 1


43775 تعلق (تَ عَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دلبستگی داشتن . 2 - آویخته شدن . 1


43776 تعلل (تَ عَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درنگ کردن . 2 - بهانه آوردن . 1


43777 تعلم (تَ عَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) آموختن، دانش آموختن . 1


43778 تعلیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) علف به چهارپایان دادن . 1


43779 تعلیق (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آویزان کردن . 2 - چیزی در زیر کتاب یا نوشته ای نوشتن . 3 - (اِ.) نام یکی از خطوط اسلامی منشعب از نسخ با شیوة ایرانی . 4 - (اِمص .) آویزان بودن، آویختگی . 5 - انجام نشدن کاری یا بلاتکلیف ماندن امری بدون مشخص بودن زمان قطعی انجام یافتن آن . 1


43780 تعلیق زدن ( تعلیق زدن . زَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) ثبت کردن، یادداشت کردن . 1


43781 تعلیقه (تَ قِ) [ ع . تعلیقة ] (اِ.) شرحی که در حاشیه کتاب یا رساله نوشته شود. ج . تعالیق . 1


43782 تعلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) علت آوردن . 1


43783 تعلیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) یاد دادن . 1


43784 تعلیمی (تَ) [ ع - فا. ] 1 - (اِ.) تسمه ای که به لگام اسب بندند. 2 - عصای سبکی که به دست گیرند. 1


43785 تعمد (تَ عَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) از روی عمد کاری را انجام دادن . 1


43786 تعمداً (تَ عَ مُّ دَ نْ) [ ع . ] (ق .) آگاهانه، دانسته . 1


43787 تعمق (تَ عَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) ژرف اندیشیدن . 1


43788 تعمل (تَ عَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به زحمت انداختن برای انجام کاری . 1


43789 تعمم (تَ عَ مُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دستار بستن، عمامه بستن . 2 - (اِمص .) دستاربندی، عمامه بندی ؛ ج . تعممات . 1


43790 تعمید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به عمد کاری را انجام دادن . 2 - غسل دادن کودکان و کسانی که به دین مسیح می گروند. 1


43791 تعمیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آباد کردن . 2 - مرمت کردن خرابی . 1


43792 تعمیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) ژرف اندیشی . 1


43793 تعمیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) عمومیت دادن . 1


43794 تعمیه (تَ یِ) [ ع . تعمیة ] (مص م .) 1 - کور کردن، نابینا ساختن . 2 - معما گفتن . 1


43795 تعنت (تَ عَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خواری و مشقت کسی را خواستن . 2 - عیب جویی کردن از کسی . 1


43796 تعنیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - درشتی کردن . 2 - سرزنش کردن . 1


43797 تعهد (تَ عَ هُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کاری را به عهده گرفتن . 2 - عهد بستن، 3 - (اِمص .) غمخواری . 1


43798 تعهد کردن ( تعهد کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - به عهده گرفتن . 2 - نگاهداری، تیمار داشتن . 1


43799 تعود (تَ عَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) خو گرفتن، خود را به کاری عادت دادن . 1


43800 تعویذ (تَ) [ ع . ] (اِ.) دعایی که برای رفع بلا و دفع چشم زخم به گردن یا بازو بندند. 1


43801 تعویض (تَ) [ ع . ] (مص م .) بدل کردن، عوض کردن . ؛ تعویض روغنی جایی که روغن موتور، فیلتر هوا و مانند آن را در ماشین عوض می کنند. 1


43802 تعویق (تَ) [ ع . ] (مص ل .) به تأخیر انداختن کاری . 1


43803 تعویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به صدای بلند گریه کردن . 2 - از کسی یاری خواستن . 1


43804 تعکف (تُ عَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) گوشه گرفتن، خلوت گزیدن . 1


43805 تعیش (تَ عَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خوش زیستن، خوش گذراندن . 2 - (اِ.) گذران . 1


43806 تعین (تَ عَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بزرگی و دارایی یافتن . 2 - به چشم دیدن . 1


43807 تعییب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - معیوب ساختن . 2 - به عیب نسبت دادن . 1


43808 تعییر (تَ) [ ع . ] (مص م .) سرزنش کردن . 1


43809 تعیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - معین کردن . 2 - مخصوص کردن . 3 - برگماشتن . 1


43810 تغابن (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به یکدیگر ضرر رساندن در معامله . 2 - افسوس خوردن . 1


43811 تغار (تَ) [ تر. ] (اِ.) 1 - ظرف سفالی بزرگ که در آن ماست ریزند. 2 - ظرفی گلین که در آن آرد گندم و جو را خمیر کنند. 1


43812 تغافل (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به غفلت زدن . 1


43813 تغامز (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) چشمک زدن، غمزه آمدن . 1


43814 تغایر (تَ یُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - با هم مغایرت داشتن . 2 - بر یکدیگر رشک بردن . 1


43815 تغذی (تَ غَ ذِّ) [ ع . ] (مص ل .) غذا خوردن . 1


43816 تغذیه (تَ یِ) [ ع . تغذیة ] 1 - (مص م .) خورانیدن، غ ذا دادن . 2 - (اِمص .) خوردن . 1


43817 تغرب (تَ غَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) از وطن دور شدن، غربت گزیدن . 1


43818 تغرید (تَ) [ ع . ] (مص ل .) آواز خواندن پرندگان . 1


43819 تغریر (تَ) [ ع . ] (مص م .) به خطر انداختن . 1


43820 تغریق (تَ) [ ع . ] (مص م .) غرق کردن، در آب فرو بردن . 1


43821 تغزل (تَ غَ زُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) غزل سرایی کردن، شعری عاشقانه گفتن . 2 - عشق ورزیدن . 3 - (اِمص .) غزل سرایی . 1


43822 تغسیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) غسل دادن . 1


43823 تغشی (تَ غَ شِّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پوشیدن . 2 - فرو رفتن . 1


43824 تغضن (تَ غَ ضُّ) [ ع . ] (مص ل .) چین و چروک افتادن پوست بدن یا جامه . 1


43825 تغطی ( تَ غَ) [ ع . ] (مص م .) پوشاندن، مستور کردن . 1


43826 تغطیه (تَ یِ یا یَ) [ ع . تغطیة ] (مص م .) پوشیدن، مستور داشتن . 1


43827 تغلب (تَ غَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) پیروز شدن، غالب شدن . 1


43828 تغلیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) چیره کردن . 1


43829 تغلیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) به غلط نسبت دادن، به غلط انداختن . 1


43830 تغلیظ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - غلیظ کردن . 2 - سخن درشت گفتن . 1


43831 تغلیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) بستن . 1


43832 تغمد (تَ غَ مُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پوشاندن، فروپوشیدن . 2 - ظرف را پر کردن . 1


43833 تغنج (تَ غَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) ناز و کرشمه کردن . 1


43834 تغنی (تَ غَ نِّ) [ ع . ] (مص ل .) سرود خواندن، شعر را به آواز خواندن . 1


43835 تغنی ( تغنی .) [ ع . ] 1 - (مص ل .) توانگر شدن، بی نیاز شدن . 2 - (اِمص .) توانگری، بی نیازی . 1


43836 تغنیه (تَ یِ) [ ع . تغنیة ] (مص ل .)آواز خواندن . 1


43837 تغوط (تَ غَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پلیدی انداختن . 2 - مدفوع کردن . 1


43838 تغیب (تَ غَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) غیب شدن، ناپدید گشتن . 1


43839 تغیر (تَ غَ یُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دگرگون شدن . 2 - برآشفتن . 3 - (اِمص .)گردش . 4 - (اِ.) پرخاش . 1


43840 تغیط (تَ غَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) خشم گرفتن . 1


43841 تغییر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دیگرگون ساختن . 2 - (اِمص .) گردش، دگرگونی . 1


43842 تف (تَ) (اِ.) 1 - حرارت، گرمی . 2 - روشنی، پرتو، نور. 1


43843 تف (تُ) (اِ.) آب دهان . 1


43844 تف مالی (تُ) (حامص .) (عا.) 1 - به آب دهان آغشته کردن چیزی، تف مالیدن . 2 - سرسری شستن ظرف و امثال آن . 1


43845 تفأل (تَ فَ أُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فال زدن . 2 - (اِمص .) فال گویی، فال اندازی . 3 - (اِ.) فال، شگون . ج . تفألات . 1


43847 تفاحش (تَ حُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ناسزا گفتن . 2 - از حد گذشتن . 1


43848 تفاخر (تَ خُ) [ ع . ] (مص م .) به یکدیگر فخر کردن، به خود نازیدن . 1


43849 تفادی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) دوری گزیدن، پرهیز نمودن . 1


43850 تفارق (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) از هم جدا شدن . 1


43851 تفاریق (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تفریق ؛ پراکنده ها، چیزهای پراکنده، اندک اندک . 1


43852 تفاسخ (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر در فسخ معامله هم رأی شدن . 1


43853 تفاسیر (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تفسیر؛ گزارش ها. 1


43854 تفاصح (تَ صُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تظاهر به فصیح بودن . 2 - (اِمص .) چرب زبانی . 1


43855 تفاصیل (تَ) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ تفصیل . 1 - شرح و بسط ها. 2 - فصل های جدا از هم . 1


43856 تفاضل (تَ ضُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بر یکدیگر برتری جستن . 2 - (اِمص .) برتری، فزونی، پیشی . 3 - حاصل تفریق (ریاضی ). 1


43857 تفاعل (تَ عُ) [ ع . ] 1 - (مص .) اظهار آن چه در باطن نیست . 2 - (اِ.) در صرف عربی یکی از باب های ثلاثی مزیدفیه . 1


43858 تفاغ (تَ یا تِ) (اِ.) قدح شراب . 1


43859 تفال (تُ) (اِ.) آب دهن که از اثر مزة چیزی به هم رسد، تف . 1


43860 تفالج (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) اظهار فالج بودن کردن . 1


43861 تفاله (تُ لِ) [ ع . ] (اِ.) باقی ماندة میوه و هر چیز دیگری پس از فشردن و گرفتن آبش . 1


43862 تفانی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) یکدیگر را نابود کردن . 2 - (مص ل .) با هم نیست شدن . 1


43863 تفاهم (تَ هُ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را فهمیدن . 1


43864 تفاوت (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) از هم جدا و دور شدن، فرق و اختلاف دایمی داشتن . 1


43865 تفاوی (تَ) [ ع . ] (مص م .) مساعده دادن به کارگر و زارع . 1


43866 تفت (تَ) 1 - (ص .) گرم . 2 - (اِ.) گرمی، حرارت . 3 - حرارت ناشی از خشم . 4 - با شتاب، تند و تیز. 5 - خرام، خرامان . 1


43867 تفت (تَ) (اِ.) سبد چوبین که در آن میوه جا دهند. 1


43868 تفتان (تَ) 1 - (ص .) هر چیز گرم شده از آفتاب یا آتش . 2 - (اِ.) قسمی از نان ؛ تافتون . 1


43869 تفتت (تَ فَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .)ریز ریز شدن . 1


43870 تفتح (تَ فَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) گشوده شدن، باز شدن . 1


43871 تفتق (تَ فَ تُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شکافتن، شکاف خوردن، کفتن، کافتن . 2 - (اِمص .) شکافتگی ؛ ج . تفتقات . 1


43872 تفتن (تَ تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گرم شدن . خشمناک گردیدن . 2 - گداخته شدن در آتش . 1


43873 تفته (تَ تِ) (ص مف .) 1 - بسیار گرم شده . 2 - گداخته شده . 1


43874 تفته (تَ تِ یا تَ) 1 - (اِمف .) تابیده . 2 - (اِ.) تار عنکبوت . 1


43875 تفتی (تَ فَ تّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - باز ایستادن دختر از لهو و بازی با کودکان . 2 - جوانمردی نمودن . 3 - ورزشکار بودن . 1


43876 تفتیت (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) ریز ریز کردن، از هم پاشیدن . 2 - (مص ل .) شکسته و ریزه شده . 1


43877 تفتیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) باز کردن، گشودن . 1


43878 تفتیدن (تَ دَ) (مص ل .) نک تفتن . 1


43879 تفتیده (تَ د) (ص مف .) نک تفته . 1


43880 تفتیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) سست گردانیدن . 1


43881 تفتیش (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) تفحص کردن، جستجو کردن . 2 - (اِمص .) بازرسی، پژوهش . ؛ تفتیش عقاید پرس و جو دربارة عقاید دینی و سیاسی مردم برای شناسایی مخالفان . ؛ تفتیش بدنی الف - گشتن لباس و بدن کسی . ب - بازرسی بدنی . 1


43882 تفتیق (تَ) [ ع . ] (مص ل .) کهنه شدن، شکافتن، دریدن . 1


43883 تفتین (تَ) [ ع . ] (مص م .) آشوب کردن، فتنه انداختن . 1


43884 تفتیک (تَ) (اِ.) کرک، پشم نرم زیر موهای بز که از آن در بافتن شال استفاده می کنند. 1


43885 تفتیک ( تفتیک .) [ ع . ] (مص م .) 1 - از هم جدا کردن . 2 - جدا کردن پنبه از دانه . 1


43886 تفجر (تَ فَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - روان شدن . 2 - دمیدن صبح . 3 - جوانمردی کردن . 1


43887 تفجع (تَ فَ جّ) [ ع . ] (مص ل .) دردمند شدن . 1


43888 تفجیر (تَ) (مص م .) روان کردن، گشوده کردن، آب بدوانیدن ؛ ج . تفجیرات . 1


43889 تفحص (تَ فَ حُّ) [ ع . ] (مص م .) جستجو کردن، تحقیق کردن . 1


43890 تفخر (تَ فَ خُّ) [ ع . ] (مص ل .) بزرگی کردن . 1


43891 تفخیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) بزرگ داشتن، بزرگ گردانیدن . 1


43892 تفدیه (تَ یِ) [ ع . تفدیة ] (مص م .) فدیه دادن . 1


43893 تفرث (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) شوریدن دل زن باردار. 1


43894 تفرج (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از تنگی و دشواری بیرون آمدن . 2 - گردش، سیر. 1


43895 تفرجگاه ( تفرجگاه .) [ ع - فا. ] (اِمر.) گردشگاه، جای تفرج . 1


43896 تفرد (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) یگانه بودن، تنها شدن . 1


43897 تفرس (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص م .) با هوشیاری دریافتن و فهمیدن . 1


43898 تفرع (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) شاخه شاخه شدن . 1


43899 تفرعن (تَ فَ عُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) مانند فرعون متکبر و ستمکار بودن . 2 - ستمکار گردیدن . 3 - (اِمص .) خودپرستی، تکبر. 1


43900 تفرغ (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - فارغ شدن از کاری . 2 - در کاری جدیت کردن . 1


43901 تفرق (تَ فَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) پراکنده شدن، جدا شدن . 1


43902 تفرقه (تَ رِ قِ) [ ع . تفرقة ] (مص م .) پراکندن، جدایی انداختن . 1


43903 تفریج (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گشودن . 2 - برطرف کردن اندوه . 3 - پیر شدن . 1


43904 تفریح (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شادمانی نمودن . 2 - (مص م .) شادمان ساختن . 1


43905 تفریح گاه ( تفریح گاه .) [ ع - فا. ] (اِمر.) محل تفریح، گردش گاه . 1


43906 تفریحات ( تفریحات .) [ ع . ] (مص . اِ.) جِ تفریح . ؛ تفریحات سالم تفریحی که به سلامت شخص یا ارزش های اخلاقی جامعه زیان نرساند. 1


43907 تفرید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یگانه کردن . 2 - گوشه گزینی . 1


43908 تفریض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - واجب گردانیدن چیزی . 2 - جداجدا کردن . 3 - رخنه نمودن . 4 - آشکار نمودن . 1


43909 تفریط (تَ) [ ع . ] (مص م .) کوتاهی کردن، ضایع کردن . 1


43910 تفریغ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خالی کردن ظرف از آنچه در آن است . 2 - پرداختن و فراغت از کاری . 1


43911 تفریق (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جدا کردن . 2 - کم کردن عدد کوچکتر از بزرگتر. 3 - (اِمص .) جدایی . 4 - کاهش . 1


43912 تفزع (تَ فَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) ترسیدن . 1


43914 تفسان (تَ) (ص فا.) چیزی که از گرمی آفتاب یا آتش داغ شده باشد. 1


43915 تفسره (تَ س رِ) [ ع . ] (اِ.) پیشاب بیمار که پزشک از آزمایش آن پی به بیماری می برد. 1


43916 تفسه (تَ یا تُ س) (اِ.) 1 - لکة سیاهی که روی چهره پیدا شود. 2 - خواستن هر چیزی، ویار. 3 - اندوه و بی تابی . 1


43917 تفسید (تَ) [ ع . ] (مص م .) تباه کردن . 1


43918 تفسیدن (تَ دَ) (مص ل .) گرم شدن از تف آتش یا آفتاب . 1


43919 تفسیده (تَ د) (ص مف .) گرم شده، گداخته . 1


43920 تفسیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شرح کردن، بیان کردن . 2 - (اِمص .) گزارش . 3 - بیان و تشریح معنی و لفظ آیات قرآن . ؛ تفسیر به رأی الف - تفسیر قرآن براساس ذوق و نظر شخصی و نه حقایق آن . ب - تفسیر سخن یا امری مطابق میل خود. 1


43921 تفسیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) فاسق شمردن . 1


43922 تفسیله (تَ لِ) (اِ.) نوعی پارچة ابریشمی که از آن جامه و غیره دوزند. 1


43923 تفش (تَ) (اِ.) سرزنش، طعنه . 1


43924 تفشه (تَ ش یا شَ) (اِ.) طعنه، سرزنش . 1


43925 تفصی (تَ فَ صِّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از تنگی و دشواری رها شدن . 2 - دربارة چیزی کنجکاوی کردن . 1


43926 تفصیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - جدا کردن . فصل فصل کردن . 2 - شرح دادن . 1


43927 تفصیله (تَ لِ یا لَ) [ ع . تفصیلة ] (اِ.) 1 - قطعه ای پارچه . 2 - برشی از جامه . 1


43928 تفصیلی (تَ) [ ع - فا. ] (ص .) مفصل، مشروح . 1


43929 تفضل (تَ فَ ضُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برتری یافتن . 2 - نیکی کردن . 3 - (اِمص .) فزونی، برتری . 4 - نیکی، لطف . 1


43930 تفضیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) رسوا کردن . 1


43931 تفضیض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نقره کوب کردن، سیم اندود کردن . 2 - آب نقره دادن . 1


43932 تفضیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) برتری دادن . 2 - بسط دادن، شرح دادن . 3 - (اِمص .) شرح و بسط . 1


43933 تفطن (تَ فَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) دریافتن، با هوشیاری مطلبی را فهمیدن . 1


43934 تفظیع (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فظیع گردانیدن، زشت و سخت کردن . 2 - به زشتی نسبت دادن . 3 - (اِمص .) زشتی، شناعت ؛ ج . تفظیعات . 1


43935 تفقد (تَ فَ قُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دلجویی کردن . 2 - (اِمص .) بازجست، واجست . 1


43936 تفقه (تَ فَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) فقه آموختن، دانشمندی جستن . 1


43937 تفلون (تِ لُ) [ فر - انگ . ] (اِ.) نامی تجاری مشتق از ماده ای پلاستیکی که برای ایجاد پوشش های بسیار مقاوم در برابر گرما و عوامل شیمیایی مورد استفاده قرار می گیرد. 1


43938 تفنن (تَ فَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گوناگون شدن . 2 - به سرگرمی های مختلف مشغول شدن . 1


43939 تفنه (تَ نَ) (اِ.) تار عنکبوت . 1


43940 تفنگ (تُ فَ) (اِ.) جنگ افزاری که با آن گلوله را به مسافت دور و نزدیک پرتاب می کنند و انواع مختلف دارد: دولول، سرپر، بادی، کمرشکن، شکاری و مانند آن . 1


43941 تفنگ چی ( تفنگ چی .) [ فا - تر. ] (ص نسب .) آن که در دسته ای نظامی با تفنگ می جنگد یا نگهبانی می دهد. 1


43942 تفهم (تَ فَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) دریافتن، فهمیدن . 1


43943 تفهیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) فهمانیدن، حالی کردن . 1


43944 تفو (تُ) (اِ.) 1 - آب دهان . 2 - برای تحقیر و توهین به کسی یا چیزی گویند. 1


43945 تفوق (تَ فَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) برتری یافتن . 1


43946 تفوه (تَ فَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخن گفتن، لب به سخن باز کردن . 1


43947 تفویت (تَ) [ ع . ] (مص م .) از دست دادن . 1


43948 تفویض (تَ) [ ع . ] (مص م .) واگذار کردن، سپردن . 1


43949 تفک (تُ فَ) (اِمر.) تفنگ، تفنگ بادی . 1


43950 تفکر (تَ فَ کُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اندیشه کردن . 2 - (اِمص .) اندیشه . 1


43951 تفکه (تَ فَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - میوه خوردن . 2 - شوخ بودن، شوخی کردن . 3 - لذت بردن . 1


43952 تفکی (تُ فَ) (ص .) (عا.) سست، بی دوام . 1


43953 تفکیر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) اندیشیدن . 1


43954 تفکیک (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) از هم جدا کردن، بازگشادن . 2 - (اِمص .) جدایی، گشودگی . 3 - گرفتن سند جداگانه برای بخشی از یک ساختمان . 1


43955 تفیدن (تَ دَ) (مص ل .) گرم شدن، داغ گشتن . 1


43956 تق (تَ یا تِ قّ) (ص .) صدایی که از شکستن چیزی یا برخورد دو جسم سخت یا افتادن جسمی به وجود می آید. ؛ تق و لق الف - نیمه تعطیل . ب - زهوار دررفته، فرسوده . ؛ تق ِ تق چیزی درآمدن الف - صدای چیزی درآمدن . ب - افشا شدن امری نهانی . 1


43957 تق تق (تَ تَ) (اِصت .) آواز به هم خوردن کوبة در و مانند آن . 1


43958 تقا (تِ) [ ع . تقاء ] (اِمص .) پرهیزکاری . 1


43959 تقابل (تَ بُ) [ ع . ] (مص ل .) برابر شدن، رو به روی هم واقع شدن . 1


43960 تقاتل (تَ تُ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را کشتن . 1


43961 تقادم (تَ دُ) [ ع . ] (مص ل .) دیرینه شدن، دیرینگی . 1


43962 تقادم ( تقادم .) [ ع . ] (اِ.) جمع تقدمه، پیشکش، هدیه . 1


43963 تقادیر (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تقدیر. 1


43964 تقارب (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .)1 - به هم نزدیک شدن . 2 - نام یکی از بحور شعر به معنی متقارب . 1


43965 تقارن (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) قرین شدن با یکدیگر. 1


43966 تقاسم (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم بخش کردن . 2 - با هم قسم خوردن . 1


43967 تقاص (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) قصاص گرفتن از هم . 2 - تاوان گرفتن . 3 - معامله به مثل کردن . ؛ تقاص پس دادن مجازات شدن، تاوان دادن . 1


43968 تقاضا (تَ) [ ع . ] (مص ل .) درخواست کردن . 1


43969 تقاضی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) نک تقاضا. 1


43970 تقاطر (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) قطره قطره آمدن . 1


43971 تقاطع (تَ طُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) یکدیگر را قطع کردن، قطع کردن دو خط یکدیگر را. 2 - (اِمص .) برخورد، قطع . 1


43972 تقاعد (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بازایستادن از کاری . 2 - بازنشسته شدن . 1


43973 تقاعس (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از کاری سر باز زدن . 2 - عقب ماندن، به تأخیر افتادن . 3 - طفره رفتن . 1


43974 تقامر (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر شرط بستن و قمار کردن . 1


43975 تقاوی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) مساعده دادن به کارگر و زارع . 2 - (اِمص .) پیش پرداخت، مساعده . 1


43976 تقبل (تَ قَ بُّ) [ ع . ] (مص م .) پذیرفتن، به عهده گرفتن . 1


43977 تقبل الله (تَ قَ بَّ لَ لْ لا) [ ع . ] (جملة دعایی ) خدا بپذیرد، ایزد بپذیرد. 1


43978 تقبیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) زشت شمردن، زشت کردن . 1


43979 تقبیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) بوسه زدن، بوسیدن . 1


43980 تقتیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - در دادن نَفَقه به عیال و اولاد سخت گرفتن . 2 - بو بلند کردن از غذا، گوشت . 1


43981 تقدس (تَ قَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پاک بودن . 2 - پارسا بودن . 1


43982 تقدم (تَ قَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) پیش افتادن، جلو رفتن . 1


43983 تقدمه (تَ د مِ) [ ع . تقدمة ] 1 - (مص م .) پیشکش کردن . 2 - (اِ.) پیشکش . 3 - مبلغ معینی که به عنوان مساعده و برحسب قرار معین مالک در آغاز مال به زارع می دهد و هنگام برداشت پس می گیرد. 1


43984 تقدیر (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) اندازه گرفتن . 2 - (اِ.) فرمان خدا، سرنوشت . 3 - (مص ل .) ارج نهادن . 1


43985 تقدیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاک خواندن، پاک شمردن . 1


43986 تقدیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پیشکش کردن، هدیه دادن . 2 - پیش انداختن . 1


43987 تقرب (تَ قَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نزدیک شدن . 2 - خویشاوند شدن . 3 - نزد کسی شأن و مرتبه داشتن . 1


43988 تقرر (تَ قَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) استوار گشتن . 1


43989 تقریب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نزدیک کردن . 2 - چهار نعل تاختن اسب . 3 - قربانی کردن . 1


43990 تقریر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برقرار کردن . 2 - بیان کردن . 1


43991 تقریض (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بریدن، قطع کردن . 2 - شعر گفتن . 3 - مدح کردن . 4 - ذم گفتن (اضداد). 1


43992 تقریظ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ستودن . 2 - مطلبی را در تجمید کتاب یا نوشته ای نوشتن . 1


43993 تقریع (تَ) [ ع . ] (مص م .) سرزنش کردن . 1


43994 تقزز (تَ قَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پرهیزگار شدن . 2 - کناره کردن از گناه . 3 - رمیده شدن طبع از چیزی . 1


43995 تقس کردن (تَ. کَ دَ) (مص م ) نک تَخس کردن . 1


43996 تقسم (تَ قَ سُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پراکنده گشتن . 2 - (مص م .) پراکنده کردن . 1


43997 تقسه (تَ قَ سُّ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پراکنده کردن . 2 - (مص ل .) پراکنده گشتن . 1


43998 تقسیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) قسط قسط کردن، قسط بندی . 1


44055 تلاهی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را سرگرم ساختن . 1


43999 تقسیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - قسمت کردن . 2 - بخش کردن عددی بر عدد دیگر. 3 - توزیع کردن، پخش کردن . 1


44000 تقشف (تَ قَ شُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به کم ساختن، زندگی مرتاضی را پیشه کردن . 2 - (اِمص .) تنگی معشیت، درویشی . 1


44001 تقشیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) پوست کردن، پوست کندن . 1


44002 تقصی (تَ قَ صِّ) [ ع . ] (مص ل .) به نهایت چیزی رسیدن، دور شدن . 1


44003 تقصیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کوتاه کردن . 2 - سستی ورزیدن، کم کاری کردن . 3 - گناه، جرم . 1


44004 تقصیر افتادن ( تقصیر افتادن . اُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) کوتاهی شدن، سستی رفتن . 1


44005 تقضی (تَ قَ ضّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گذشتن، سپری شدن . 2 - نابود گردیدن . 1


44006 تقطر (تَ قَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - چکیدن، چکیده شدن . 2 - به پهلو افتادن . 1


44007 تقطع (تَ قَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) بریده شدن، از هم بریدن . 1


44008 تقطیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) رو ترش کردن، گره به پیشانی زدن . 1


44009 تقطیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - چکانیدن . 2 - فرایند تبدیل گاز یا بخار به مایع . 1


44010 تقطیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پاره پاره کردن . 2 - تجزیه کردن شعر به اجزا و ارکان عروضی برای معین کردن موزون یا ناموزون بود شعر. 3 - کنایه از: پیمودن . 1


44011 تقعر (تَ قَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) گود شدن . 1


44012 تقعیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) گود کردن . 1


44013 تقفل (تَ قَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) بسته شدن در، قفل شدن . 1


44014 تقلا (تَ قَ لّ) [ ع . تقلی ] (مص ل .) کوشش و تلاش کردن . 1


44015 تقلب (تَ قَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دگرگون شدن . 2 - در کاری به سود خود و به زیان دیگری تصرف کردن . 1


44016 تقلد (تَ قَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گردن بند به گردن انداختن . 2 - پذیرفتن . 1


44017 تقلص (تَ قَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) به هم پیوستن، در هم کشیدن . 1


44018 تقلی (تُ) [ تر. ] (اِ.) گوسفند شش ماهه . 1


44019 تقلیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) دگرگون کردن، وارونه کردن . 1


44020 تقلید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گردن بند به گردن انداختن . 2 - پیروی کردن . 3 - کار به عهدة کسی گذاشتن . 1


44021 تقلیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) از بیخ و بن برکندن، ریشه کن ساختن . 1


44022 تقلیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) کاهش دادن، کاستن . 1


44023 تقنین (تَ) [ ع . ] (مص م .) قانون گذاشتن . 1


44024 تقنینیه (تَ یَّ) [ ع . تقنینیة ] (ص نسب .) مؤنث تقنینی . دورة تقنینیه، مجالس تقنینیه . قوة تقنینیه : یکی از قوای سه گانة کشور که عامل تشکیل حکومت صحیح است و آن شامل مجلس شورایی است مرکب از نمایندگان ملت که وضع قوانین را به عهده می گیرد؛ قانون گذاری . 1


44025 تقهقر (تَ قَ قُ) [ ع . ] (مص ل .)به عقب برگشتن، واپس رفتن . 1


44026 تقوی (تَ وا) [ ع . ] (اِمص .) پرهیزکاری، اطاعت از خدا. 1


44027 تقویت (تَ یَ) [ ع . تقویة ] (مص م .) نیرو دادن . 1


44028 تقویم (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بهاء جنسی را تعیین کردن . 2 - راست کردن . 3 - تعیین اوقات و زمان ها. 4 - (اِ.) گاهنامه . 1


44029 تقی (تَ یّ) [ ع . ] (ص .) پرهیزگار. ج . اتقیاء. 1


44030 تقید (تَ قَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) پابند چیزی شدن . 1


44031 تقیل (تَ قَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیروی کردن . 2 - همانند شدن . 3 - در نیمه روز خوابیدن . 1


44032 تقیه (تَ یِّ) [ ع . تقیة ] (مص ل .) 1 - پرهیز کردن . 2 - خودداری از آشکار کردن مذهب خویش برای حفظ جان . 1


44033 تقیید (تَ) [ ع . ] (مص م .) در بند کردن، مقید ساختن . 1


44034 تل (تَ) (اِ.) پسر امرد مزلف و مضخم، تگل . 1


44035 تل (تَ لّ) [ ع . ] (اِ.) پشته، تپة بلند. ج . تلال . 1


44036 تلاتوف (تَ) (ص .) 1 - کسی که خود را کثیف و ناپاک نگاه دارد. 2 - شور و غوغا. 1


44037 تلاج (تَ) (اِ) بانگ، مشغله شور و غوغا. 1


44038 تلاحق (تَ حُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به هم رسیدن . 2 - از پی هم آمدن . 1


44039 تلازم (تَ زُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - همراه بودن . 2 - به یکدیگر وابسته بودن . 1


44040 تلاش (تَ) (اِ.) کوشش، سعی . 1


44041 تلاشی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) از هم پاشیده شدن . 1


44042 تلاصق (تَ صُ) [ ع . ] (مص ل .) به هم چسبیدن، متصل شدن . 1


44043 تلاطف (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) به یکدیگر مهربانی کردن، با هم خوش رفتاری کردن . 1


44044 تلاطم (تَ طُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به هم خوردن . 2 - به یکدیگر لطمه زدن . 1


44045 تلاعب (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) بازی کردن . 1


44046 تلاعن (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را لعن کردن . 1


44047 تلافی (تَ) [ ع . ] (مص م .)دریافتن، جبران کردن . 1


44048 تلاقی (تَ) [ ع . ] (مص م .) دیدار کردن . 1


44049 تلال (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تل ؛ پشته ها. 1


44050 تلالؤ (تَ لَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) درخشیدن، برق زدن . 1


44051 تلالا (تَ) (اِ.) 1 - رکن تقطیع موسیقی قدیم . 2 - صوت، خوانندگی، آواز. 1


44052 تلامذه (تَ مِ ذ) [ ع . تلامذة ] (اِ.) جِ تلمیذ؛ شاگردان . 1


44053 تلامیذ (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تلمیذ؛ شاگردان . 1


44056 تلاوت (تَ وَ) [ ع . ] (مص م .) خواندن، قرائت کردن . 1


44057 تلبث (تَ لَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) درنگ کردن . 1


44058 تلبس (تَ لَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - لباس پوشیدن . 2 - آمیخته و مبهم شدن کار. 1


44059 تلبیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نیرنگ ساختن . 2 - پوشاندن، حقیقت را پنهان کردن . 1


44060 تلثم (تَ لَ ثُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بوسه زدن . 2 - دهان بند زدن . 1


44061 تلجئه (تَ جِ ئِ) [ ع . تلجئة ] (مص م .) 1 - قرار دادن مال برای بعضی از وارثان دون بعض . 2 - واگذار کردن زمین خود به دیگری و بدین نحو تحت حمایت او درآمدن ؛ التجاء. 1


44062 تلجلج (تَ لَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مردد بودن . 2 - در گفتن سخنی تردید داشتن . 1


44063 تلخ (تَ) [ په . ] (ص .) 1 - دارای مزة غیرمطبوع، بدمزه . 2 - زننده، سخت، سخن تلخ . 3 - تندخو، بدخلق . 1


44064 تلخه (تَ خِ) (اِمر.) 1 - تلخک . 2 - صفرا، زرداب . 1


44065 تلخک (تَ خَ) (اِمصغ .) 1 - مصغر تلخ . 2 - خربزة تلخ . 3 - کاسنی . 1


44066 تلخیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) خلاصه کردن . 1


44067 تلذذ (تَ لَ ذُّ) [ ع . ] (مص ل .) لذت بردن . 1


44068 تلسک (تِ لِ) (اِ.) خوشة کوچک انگور که جزو خوشة بزرگ است . 1


44069 تلسکوپ (تِ لِ) [ فر. ] (اِ.) دوربین بزرگ که با آن ستارگان را رصد می کنند. 1


44070 تلطف (تَ لَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) نرمی کردن، مهربانی کردن . 1


44071 تلطیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - لطیف کردن . 2 - زیبا ساختن . 1


44072 تلعب (تَ لَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) بازی کردن . 1


44073 تلعت (تَ عَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - نشیب، سرازیر. 2 - سیل گیر. 3 - دهانة رودخانه . 1


44074 تلعثم (تَ لَ ثُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درنگ کردن . 2 - تأمل کردن . 1


44075 تلعلم (تَ لَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) توقف کردن، درنگ کردن در کار. 1


44076 تلف (تَ لَ) [ ع . ] (مص ل .) هلاک شدن، نابود شدن . 1


44077 تلف کردن (تَ لَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - به هدر دادن . 2 - نابود کردن . 1


44078 تلفت (تَ لُ فّ) [ ع . ] (مص ل .) نیک نگریستن، به چپ و راست نگاه کردن، خیره شدن . 1


44079 تلفظ (تَ لَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بر زبان آوردن کلمه . 2 - سخن گفتن . 1


44080 تلفن (تِ لِ فُ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاهی که به وسیلة آن می توان اصوات و مکالمات را به مسافت دور انتقال داد یا دریافت کرد. 1


44081 تلفن خانه ( تلفن خانه . نِ) [ فر - فا. ] (اِمر.) 1 - ادارة تلفن . 2 - اتاقی که دارای انشعابات تلفن باشد و برقراری تماس های تلفنی را بر عهده داشته باشد. 1


44082 تلفن همراه ( تلفن همراه هَ) [ انگ فا. ] (اِ.) نک موبایل . 1


44083 تلفن چی ( تلفن چی .) [ فر - تر. ] (ص نسب .) مأمور تلفن، آن که مسئول برقرار کردن ارتباط های تلفنی یا پاسخ گویی به تماس های تلفنی اداره یا سازمانی است . 1


44084 تلفنی ( تلفنی .) [ فر - فا. ] 1 - (ص نسب .) منسوب به تلفن : پیغام تلفنی . 2 - (ق .) با استفاده از تلفن، به وسیلة تلفن . 1


44085 تلفیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) پیچیدن، درنوردیدن . 1


44086 تلفیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) به هم بستن، به هم پیوستن، مرتب کردن . 1


44087 تلقاء (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دیدار کردن، رو به رو شدن . 2 - (اِمص .) دیدار. 3 - جای دیدار. 1


44088 تلقب (تَ لَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) لقب یافتن، دارای لقب گردیدن . 1


44089 تلقن (تَ لَ قُّ) [ ع . ] (مص م .) فراگرفتن، فهمیدن . 1


44090 تلقی (تَ لَ قِّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آموختن . 2 - ملاقات کردن، برخورد کردن . 3 - (اِمص .) فراگیری، آموزشی . 4 - دیدار، برخوردن، پذیرش . 1


44091 تلقیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) لقب دادن . 1


44092 تلقیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بارور کردن درخت خرمای ماده به وسیلة داخل کردن مایة خرمای نر به درون آن . 2 - واکسن زدن . 1


44093 تلقین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فهماندن . 2 - کسی را وادار به گفتن کلامی کردن . 1


44094 تلمبار (تَ لَ) (اِ.) = تلنبار: 1 - هر چیز که روی هم ریخته و انبار شده باشد. 2 - جایی که در آن کرم ابریشم را پرورش دهند. 1


44095 تلمبه (تُ لُ ب) [ تر. ] (اِ.) دستگاهی که به وسیلة آن مایعات و گازها را از منبعی بیرون کشند. 1


44096 تلمذ (تَ لَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) شاگردی کردن . 1


44097 تلمع (تَ لَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) روشن شدن، درخشیدن . 1


44098 تلمق (تَ لَ مُّ) [ ع . ] (مص م .) خوردن . 1


44099 تلمیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نگاه تند و آنی به چیزی افکندن . 2 - اشاره کردن . 3 - اشاره کردن شاعر در شعر به داستان یا مثلی مشهور یا آوردن اصطلاحات علمی در شعر. 1


44100 تلمیذ (تِ) [ ع . ] (اِ.) شاگرد، دانش آموز. ج . تلامذه، تلامیذ. 1


44101 تلنگ (تُ لَ) (اِ.) 1 - نیاز، ضرورت . 2 - میل، خواهش . 1


44102 تلنگ (تَ لَ) (اِ.) میوه ای است شبیه به شفتالو. 1


44103 تلنگ (تِ لِ) (اِ.) بشکن . 1


44104 تلنگ دررفتن ( تلنگ دررفتن . دَ. رَ تَ) (مص ل .) (عا.) 1 - گوزیدن . 2 - در انجام کاری ضعیف و ناتوان شدن . 1


44105 تلنگر (تَ لَ گُ) (اِ.) ضربه زدن با سر انگشت به کسی یا چیزی . 1


44107 تله (تَ لِ) (اِ.) دام، ابزاری برای گرفتن حیوانات . 1


44108 تله بست (تَ لِ بَ) (اِمر.) چوب بست . 1


44109 تله تایپ ( تله تایپ .) [ انگ . ] (اِمر.) دستگاهی است شبیه ماشین تحریر که سیم های برقی آن را به ماشین تحریر دیگری نظیر خود آن در نقطة دیگر وصل کنند و چون مطالبی به وسیلة ماشین اول نوشته شود ماشین دومی رونوشت آن را به طور خودکار حاضر می کند. 1


44110 تله تکس (تِ لِ تِ) [ انگ . ] (اِ.) سیستمی که اطلاعات مورد نیاز روزانه را از قبیل اجناس و ساعت پرواز هواپیما و اخبار مهم سیاسی به صورت نوشته روی صفحه تلویزیون ظاهر کند، پیام نما. (فره ). 1


44111 تله پاتی (تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) انتقال و ارتباط فکر از راه دور، دورآگاهی (فره ). 1


44112 تلهب (تَ لَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) زبانه کشیدن آتش . 1


44113 تلهف (تَ لَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) افسوس خوردن . 1


44114 تلو (تِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دنبال، پس . 2 - بچة شتر که دنبال مادر خود می رود. 1


44115 تلواسه (تَ س ِ) (اِ.) = تالواسه : 1 - اضطراب، بی قراری . 2 - اندوه، ملالت . 1


44116 تلوتلو (تِ تِ) (اِمر.) حرکت به چپ و راست مانند راه رفتن اشخاص مست . 1


44117 تلوث (تَ لَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) آلوده شدن . 1


44118 تلون (تَ لَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) رنگ به رنگ گشتن، هر لحظه به رنگی درآمدن . 1


44119 تلوک (تَ لُ) (اِ.) نشانه، هدف . 1


44120 تلویح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - اشاره کردن، با اشاره فهماندن . 2 - سخنی را در ضمن سخن دیگر به کنایه بیان داشتن . 1


44121 تلویزیون (تِ لِ یُ) [ فر. ] (اِ.) دستگاهی است که تصاویر اشیاء و اشخاص را از مسافت دور به وسیلة امواج الکترونیکی انتقال دهد. 1


44122 تلویم (تَ) [ ع . ] (مص م .) سرزنش کردن . 1


44123 تلوین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رنگ به رنگ کردن . 2 - اسلوب سخن را تغییر دادن و متنوع ساختن . 3 - غذاهای گوناگون حاضر کردن . 1


44124 تلپ (تِ لِ) (ص .) 1 - تالاپ . 2 - ویژگی آن که خود را به دیگران تحمیل می کند. ؛ تلپ شدن سربار شدن . 1


44125 تلکس (تِ لِ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاه ارتباطی برای ارسال و دریافت پیام که با گرفتن شمارة مخاطب دستگاه تله تایپ آن به کار می افتد و پیام را ثبت می کند. 1


44126 تلکه (تَ لَ کِ) (اِ.) (عا.) پول یا جنسی که با مکر و فریب از دیگری بگیرند. 1


44127 تلکه کردن ( تلکه کردن . کَ دَ) (مص ل .) باج گرفتن، رشوه گرفتن . 1


44128 تلگراف (تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) دستگاهی است که به وسیلة آن اخبار و مطالب را از راه دور مخابره کنند. 1


44129 تلگرام (تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) مطلبی که به وسیلة تلگراف مخابره و بر کاغذی نوشته شده باشد. 1


44130 تلی (تُ) (اِ.) 1 - کیسه ای که در آن اسباب خیاطی را بگذارند. 2 - دست افزار حجام . 1


44131 تلیبار (تَ) (اِ.) نک تلمبار. 1


44132 تلید (تَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مال کهنه و قدیمی و موروثی . 2 - غیر عربی که در میان عرب پرورش یافته باشد. 1


44133 تلین (تَ لَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نرم شدن . 2 - چاپلوسی کردن . 1


44134 تلیین (تَ) [ ع . ] (مص م .) نرم گردانیدن . 1


44135 تم (تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - موضوع اساسی، مایه . 2 - زمینه . 1


44136 تم (تَ) [ په . ] (اِ.) 1 - تیرگی چشم، بیماری ای که باعث نابینایی و کمی دید می شود. 2 - تاریکی، سیاهی . 1


44137 تماثل (تَ ثُ) [ ع . ] (مص ل .) مانند هم شدن، ه مچون یکدیگر گردیدن . 1


44138 تماثیل (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تمثال . 1 - نگارها. 2 - مجسمه ها، پیکرها. 1


44139 تماخره (تَ خَ رِ) (اِمص .) 1 - مزاح، خوش - طبعی . 2 - مطایبه . 1


44140 تمادح (تَ دُ) [ ع . ] (مص م .)یکدیگر را ستودن . 1


44141 تمادی (تَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) طول دادن، به درازا کشیدن . 2 - مداومت کردن بر کاری . 1


44142 تمار (تَ مّ) [ ع . ] (اِ.) خرمافروش . 1


44143 تمارض (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به بیماری زدن . 1


44144 تمازج (تَ زُ) [ ع . ] (مص ل .) آمیخته شدن، مخلوط شدن . 1


44145 تمازح (تَ زُ) [ ع . ] (مص ل .) مزاح کردن با هم . 1


44146 تماس (تَ سّ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را مس کردن، به هم مالیده شدن . 1


44147 تماسخ (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) انتقال نفس به بدن حیوان دیگر غیر انسان . 1


44148 تماسک (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خود را نگاه داشتن . 2 - چنگ در زدن و آویختن . 1


44149 تماسیح (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تمساح . 1


44150 تماشا (تَ) [ ع . تماشی ] 1 - (مص م .) دیدن، نگاه کردن . 2 - (مص ل .) گردش کردن، راه رفتن . 1


44151 تماشاخانه ( تماشاخانه . نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) جایی که در آن هنرپیشگان داستانی را به نمایش درآوردند، تأتر. 1


44152 تماشاچی ( تماشاچی .) [ ع - تر. ] (ص مر. اِمر.) کسی که نمایش، بازی یا مسابقه ای را تماشا کند. 1


44153 تماشاگر ( تماشاگر . گَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) بیننده، ناظر، کسی که تماشا می کند. 1


44154 تماشی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم راه رفتن . 1


44155 تمالک (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) خویشتن دار بودن . 1


44156 تمام (تَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کامل، درست . 2 - بی - عیب . 3 - رسا. 4 - همه، همگی . 1


44157 تمام رخ (تَ. رُ) [ ع - فا. ] (اِمر.) نقش یا تصویری که از روبرو باشد. مق نیم رخ . 1


44158 تماماً (تَ مَ نْ) [ ع . ] (ق .) همه، همگی، کلاً جمعاً. 1


44159 تمامت (تَ مَ) [ ع . تمامة ] (مص ل .) 1 - تمام کردن، کامل کردن . 2 - همه . 1


44160 تمامی (تَ) [ ع - فا. ] (حامص .) 1 - به سر آمدن . 2 - رسیدگی، رسایی . 1


44161 تمامی ( تمامی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - تمام، همه . 2 - پایان . 1


44162 تمایز (تَ یُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم فرق داشتن . 2 - جدا شدن . 1


44163 تمایل (تَ یُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - اظهار میل و رغبت کردن . 2 - به سوی چیزی کج شدن . 3 - (اِمص .) گرایش، میل . 4 - عاطفه، احساس . 1


44164 تمایم (تَ یِ) [ ع . تمائم ] (اِ.) جِ تمیمه . 1


44165 تمبر (تَ) [ فر. ] (اِ.) تکه کاغذی کوچک و چسبناک که ادارة پست چاپ و در مقابل اخذ حق حمل و نقل نامه ها و غیره به نامه و محمول الصاق کند. 1


44166 تمت (تَ مَّ) [ ع . ] (فع .) به پایان رسید، تمام شد (در آخر کتاب ها و رساله ها نوشته شود). 1


44167 تمتع (تَ مَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) برخوردار شدن، بهره مند شدن . 1


44168 تمتم (تُ تُ) (اِ.) منگوله ای که از موی دم گاومیش هندی درست می کردند و آن را بر سر نیزه یا گردن اسب می بستند. 1


44169 تمتمام (تَ تَ) [ ع . ] (ص .) کسی که به علت تند حرف زدن، سخنش فهمیده نمی شود. 1


44170 تمثال (تَ) [ ع . ] (مص ل .) مثل زدن، مثل آوردن . 1


44171 تمثال (تِ) [ ع . ] (اِ.) صورت، نگار، مجسمه . ج . تماثیل . 1


44172 تمثل (تَ مَ ثُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - داستان زدن، مثال آوردن . 2 - شبیه چیزی شدن . 3 - قصاص گرفتن . 1


44173 تمثیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مثال آوردن . 2 - تشبیه کردن . 1


44174 تمجمج (تَ مَ جْ مُ) [ ع . ] (مص ل .) سخن را نامفهوم ادا کردن . 1


44175 تمجید (تَ) [ ع . ] (مص م .) ستودن، تعریف کردن . 1


44176 تمحق (تَ مَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نابود شدن . 2 - سوختن . 1


44177 تمحل (تَ مَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - حیله کردن . 2 - کسی را به تکلف انداختن . 1


44178 تمحیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آزمودن . 2 - پاکیزه کردن . 3 - کاستن . 4 - گوشت را از چربی و پی جدا کردن . 1


44179 تمدد (تَ مَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) دراز شدن، کشیده شدن . 1


44180 تمدن (تَ مَ دُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شهرنشین شدن . 2 - (اِ.) همکاری مردم یک جامعه برای ترقی و پیشرفت . 1


44181 تمدیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) مدح کردن . 1


44182 تمدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) کشیدن، دراز کردن . 1


44184 تمر (تَ) (اِ.) آب مروارید، یکی از بیماری های چشمی که بیشتر در سنین بالا بروز می کند و باعث کم شدن نیروی دید می شود. 1


44185 تمر ( تمر .) (اِ.) درختی است با برگ های دراز و متناوب که هر برگ بیش از بیست تا سی برگچه دارد، گل هایش زرد یا سرخ رنگ است . میوه اش سرخ و ترش مزه است که در غلافی بزرگ جا دارد، برای قلب و معده مفید است . 1


44186 تمرد (تَ مَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) سرپیچی کردن، نافرمانی . 1


44187 تمرغ (تَ مَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) در خاک غلتیدن، از درد به خود پیچیدن . 1


44188 تمرکز (تَ مَ کُ) (مص جع .) گرد آمدن در یک جا، گرد آوردن در یک جا. 1


44189 تمرگیدن (تَ دَ) (مص ل .) (عا.) نشستن، در موقع تحقیر گفته می شود. 1


44190 تمرین (تَ) [ ع . ] (مص م .) عادت دادن، آشنا ساختن کسی به کاری . 1


44191 تمزیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاره کردن، دریدن جامه . 1


44192 تمساح (تِ) [ ع . ] (اِ.) جانوری است خزنده و سخت پوست دارای چهار دست و پا، در آب به راحتی شنا می کند، اما همیشه در آب نمی ماند، تخم هایش را در خشکی می گذارد. این حیوان دارای فک و دندان های بسیار نیرومند می باشد، کروکودیل . 1


44193 تمسح (تَ مَ سُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دست مالیدن به چیزی، مسح کردن . 2 - روغن مالی کردن بدن . 1


44194 تمسخر (تَ مَ خُ) [ ع . ] (مص م .) مسخره کردن، ریشخند زدن . 1


44195 تمسک (تَ مَ سُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) چنگ زدن، دستاویز قرار دادن . 2 - (اِ.) سند، حجت . 1


44196 تمشا (تِ) [ ع . تمشاء ] (مص ل .) راه رفتن . 1


44197 تمشک (تَ مِ) (اِ.) میوه ای است مانند توت و توت فرنگی به رنگ قرمز مایل به مشکی با مزة ترش و شیرین که از بوتة تمشک به دست می آید. بوتة این میوه ساقة بلند و تیغ دار و در هم پیچیده دارد که با برگ های کوچک به طور خودرو در جاهای گرم و مرطوب می روید، دارای ویتامین C و قند بوده، ملین و اشتهاآور می باشد. 1


44198 تمشی (تَ مَ شّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) راه رفتن، گام زدن . 2 - (اِمص .) پیاده روی . 1


44199 تمشیت (تَ ش یَ) [ ع . تمشیة ] (مص م .) 1 - روان ساختن، به راه انداختن . 2 - سر و سامان دادن . 1


44200 تمضمض (تَ مَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) مضمضمه کردن، آب در دهان گردانیدن . 1


44201 تمعطی (تَ مَ طّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دراز کشیدن . 2 - خرامیدن . 3 - خمیازه کشیدن . 1


44202 تمغا (تَ) [ مغ . ] (اِ.) 1 - مُهر، داغ . 2 - مهری که در قدیم پادشاهان مغول به فرمان های خود می زده اند. 3 - باج، خراج . 1


44203 تمغاجی (تَ) (اِمر.) مأمور گرفتن باج و خراج در زمان ایلخانان مغول . 1


44204 تملص (تُ مَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رهایی یافتن، رستن . 2 - لیز خوردن، از دست افتادن . 1


44205 تملق (تَ مَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) چاپلوسی کردن، چرب زبانی کردن . 1


44206 تملک (تَ مَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) دارا شدن، مالک شدن . 1


44207 تملیت (تَ) (اِ.) یک لنگة بار، بار کمی که بر بالای استر یا الاغ بگذارند و بر روی آن نشینند. 1


44208 تملیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نمک ریختن . 2 - سخن ملیح گفتن . 1


44209 تملیک (تَ) [ ع . ] (مص م .) دارا کردن، مالک گردانیدن . 1


44210 تمنا (تَ مَ نّ) [ ع . ] (اِمص .) درخواست، خواهش . 1


44211 تمنده (تَ مَ د) (ص فا.) کسی که زبانش در سخن گفتن می گیرد. 1


44212 تمنع (تَ مَ نُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - استوار شدن . 2 - بازایستادن . 1


44213 تمنه (تَ مَ نَ) (اِ.) سوزن لحاف دوزی . 1


44214 تمنی (تَ مَ نِّ) [ ع . ] (مص ل .) آرزو کردن، آرزو داشتن . 1


44215 تمنیت (تَ نِ یَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آرزومند کردن . 2 - مَنی خارج کردن . 1


44216 تمنیع (تَ) [ ع . ] (مص م .) بازداشتن، منع کردن . 1


44217 تمهد (تَ مَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گسترده شدن . 2 - آسان شدن . 3 - توانا شدن بر چیزی . 1


44218 تمهل (تَ مَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) کاری را به آهستگی انجام دادن، درنگ کردن . 1


44219 تمهید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گسترانیدن . 2 - آسان ساختن . 3 - فراهم کردن . 1


44220 تمهیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) زمان دادن، مهلت دادن . 1


44221 تموج (تَ مَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) موج زدن . 1


44222 تموز (تَ) [ معر. ] (اِ.) 1 - گرمای سخت، زمان بودن خورشید در برج سرطان . 2 - نام ماه اول تابستان و ماه دهم از ماه های رومیان . 1


44223 تمول (تَ مَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) توانگر شدن، ثروتمند شدن . 1


44224 تموک (تَ) (اِ.) نوعی تیر که دارای پیکان پهن باشد. 1


44225 تمویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) مال کردن ؛ به قوة دو رسانیدن، عددی را در نفس خود ضرب کردن . 1


44226 تمویه (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - زراندود کردن . 2 - دروغی را حق جلوه دادن . 1


44227 تمک (تَ مَ) [ ع . ثمک ] (اِ.) گیاهی از تیرة چتریان که دارای برگ های طویلی است و در غالب نقاط می روید. دم کردة آن به عنوان مدر و ضد روماتیسم در تداوی قدیم مصرف می شده ؛ ابرة الراعی، حربث . 1


44228 تمکن (تَ مَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جاگیر شدن . 2 - دارای جاه و مقام شدن . 3 - توانا شدن . 1


44229 تمکین (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فرمان بردن . 2 - پابرجا کردن، به کسی فرمان دادن . 1


44230 تمیز (تَ) [ ع . تمییز ] 1 - (مص م .) بازشناختن . 2 - جدا کردن . 3 - (ص .) پاکیزه، پاک . 4 - تشخیص دادن، فرق گذاشتن . 1


44231 تمیز (تَ مَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) جدا شدن، فرق یافتن . 1


44232 تمیم (تَ) [ ع . ] (ص .) 1 - تمام و کامل . 2 - استوار، سخت . 1


44233 تمیمه (تَ مِ) [ ع . تمیمة ] (اِ.) طلسمی که برای دفع چشم زخم به گردن اطفال آویزند. ج . تمایم . 1


44234 تمییز (تَ) [ ع . ] (مص م .) نک تمیز. 1


44235 تن (تُ) [ فر. ] (اِ.) مقیاس وزن برابر 1000 کیلوگرم . 1


44236 تن ( تن .) [ فر. ] (اِ.) درجة بلندی و کوتاهی صدا و آوازها، صدا، صوت، پرده (فره ). 1


44237 تن ( تن .) [ فر. ] (اِ.) 1 - گوشت ماهی که به صورت فشرده کنسرو شود. 2 - نوعی ماهی . 1


44239 تن آسان ( تن آسان .) (ص مر.) 1 - آسوده، مرفه . 2 - تن درست، سالم . 3 - تن پرور، خوش گذران . 1


44240 تن آسانی (تَ) (حامص .) 1 - آسودگی، رفاه . 2 - تندرستی . 3 - خوشگذرانی، تن پروری . 1


44241 تن بها (تَ. بَ) (اِمر.) پولی که کسی برای آزاد شدن کسی دیگر از زندان در صندوق دادگستری گذارد؛ وجه الکفاله . 1


44242 تن تن (تَ تَ) (اِمر.) 1 - وزن اجزای آواز موسیقی . 2 - از ارکان تقطیع . 3 - نغمه، سرود. 1


44243 تن در دادن (تَ. دَ. دَ) [ ع . ] (مص ل .) پذیرفتن، به امری یا کاری رضایت دادن . 1


44244 تن زدن (تَ. زَ دَ) (مص ل .) 1 - خاموش شدن، سکوت کردن . 2 - خودداری کردن، امتناع کردن . 1


44245 تن پرور (تَ. پَ وَ) (ص فا.)تن آسا، خوش - گذران . 1


44246 تن پوش (تَ) (اِمر.) لباس و جامه . 1


44247 تناجی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم راز گفتن . 1


44248 تناد (تَ دّ) [ ع . ] (مص ل .) از یکدیگر رمیدن، پراکنده شدن . 1


44249 تنادی (تَ) [ ع . ] (مص م .) یکدیگر را ندا کردن، هم را خواندن . 1


44250 تنازع (تَ زُ) [ ع . ] (مص ل .) با یکدیگر پیکار کردن . 1


44251 تنازل (ت زُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیکار کردن . 2 - فرود آمدن . 3 - استعفا کردن . 4 - فروتنی کردن . 1


44301 تنجیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ناپاک کردن . 2 - پلید خواندن، ناپاک شمردن . 1


44302 تنجیم (تَ) [ ع . ] (مص م .) رصد کردن ستارگان . 1


44252 تناسب (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .)1 - نسبت و رابطه داشتن میان دو کسی یا دو چیز. 2 - مراعات النظیر، نام صنعتی است در شعر، و آن آوردن کلماتی است که با هم نسبت داشته باشند، مانند: اسب و زین، ماه و خورشید. 1


44253 تناسخ (تَ سُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یکدیگر را باطل ساختن . 2 - انتقال روح شخص مرده به بدن انسانی دیگر. 1


44254 تناسق (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) نظم و ترتیب یافتن . 1


44255 تناسل (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) فرزند زادن، تولید نسل . 1


44256 تناشد (تَ شُ) [ ع . ] (مص ل .) بر هم خواندن، با هم سرودن . 1


44257 تناصح (تَ صُ) [ ع . ] (مص ل .) یکدیگر را اندرز دادن، به هم پند گفتن . 1


44258 تناصر (تَ صُ) [ ع . ] (مص م .) همدیگر را یاری کردن . 1


44259 تناصف (تَ صُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم انصاف داشتن . 2 - با هم نصف کردن . 1


44260 تناصی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) موی پیشانی همدیگر را گرفتن در جنگ و درگیری . 1


44261 تناظر (تَ ظُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به یکدیگر نگریستن . 2 - با هم بحث و گفتگو کردن . 1


44262 تنافر (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) دوری جُستن، از یکدیگر بیزاری جستن . 1


44263 تنافس (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) رغبت کردن در کاری از روی رقابت و همچشمی به منظور پیشی گرفتن . 1


44264 تنافور (تَ فُ) [ په . ] (اِ. ص .)=تناپور. تناپوهر: در دین زرتشتی نام گناهی است که گناهکار مرتکب آن نمی تواند از پُل چینود بگذرد، گناه نابخشودنی . 1


44265 تنافی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با هم مخالف شدن، یکدیگر را نفی کردن . 1


44266 تناقض (تَ قُ) [ ع . ] (مص ل .) ضد یکدیگر بودن . 1


44267 تناهی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به پایان رسیدن، به نهایت رسیدن .2 - بازایستادن . 1


44268 تناوب (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) به نوبت کاری را انجام دادن . 1


44269 تناور (تَ وَ)(ص مر.) 1 - تنومند، فربه . 2 - قوی جثه . 1


44270 تناول (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .)1 - گرفتن، برداشتن . 2 - غذا خوردن . 1


44271 تناوم (تَ وُ) [ ع . ] (مص م .) خود را به خواب زدن . 1


44272 تناکح (تَ کُ) [ ع . ] (مص ل .) زن خواستن . 1


44273 تناکر (تَ کُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خود را به نادانی زدن . 2 - دشمنی ورزیدن دو قوم با یکدیگر. 1


44274 تنبان (تُ) (اِ.) 1 - زیر جامه، ازار. 2 - شلوار. ؛ تنبان کسی دو تا شدن کنایه از: پولدار شدن . 1


44275 تنباکو (تَ) (اِ.) گیاهی است یک ساله، بومی قارة امریکا که به وسیلة اسپانیایی ها به اروپا برده شده . از گونة توتون است که برگ آن را خشک کرده و به وسیلة دود کردن، استعمال می شود، دارای مادة سمی نیکوتین است . 1


44276 تنبسه (تَ بَ سَ) (ا.) فرش، قالی . 1


44277 تنبل (تَ بَ) (ص .) تن پرور، کاهل . 1


44278 تنبل (تِ بَ) (ص .) کوتاه قد. 1


44279 تنبل (تَ یا تُ بُ) (اِ.) 1 - مکر، حیله . 2 - افسون، جادو. 1


44280 تنبلیت (تَ بَ) (اِ.) = تملیت : 1 - بار کوچکی که بر بار بزرگ بندند و گاه بر بالای چاروا نهند و بر روی آن سوار شوند. 2 - یک لنگ بار، عدل . 1


44281 تنبنده (تَ بَ د) 1 - (ص فا.) جنبنده، لرزنده . 2 - (اِ.) بنایی که در حال فرو ریختن باشد. 1


44282 تنبه (تَ نَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) بیدار شدن، هوشیار شدن . 1


44283 تنبه (تَ بَ) (اِ.) چوب پشت در، کلون . 1


44284 تنبور (تَ) [ په . ] (اِ.) سازی است مانند سه تار دارای کاسه ای کوچک و دسته ای دراز. 1


44285 تنبوشه (تَ بُ ش ِ) (اِ.) لولة سفالین که در زیر خاک یا میان دیوار کارمی گذاشتند تا آب از آن عبور کند. 1


44286 تنبوک (تَ) (اِ.) 1 - یک طرف زین با دامنه تسمة رکاب . 2 - کباده . 1


44287 تنبک (تُ بَ) (اِ.) یکی از سازها که به آن ضرب هم گویند. آن را از چوب و سفال یا فلز سازند و در یک سوی آن پوستی نازک کشند و به هنگام نواختن آن را در زیر بغل گرفته با سر انگشتان می نوازند. 1


44288 تنبگ (تَ بَ) (اِ.) طبق چوبی بزرگ که بقالان در آن میوه یا اجناس دیگر ریزند. 1


44289 تنبیدن (تَ دَ) (مص ل .) 1 - جنبیدن . 2 - فرو ریختن ساختمان . 1


44290 تنبیده (تَ د) (ص مف .) 1 - جنبیده، لرزیده . 2 - بنایی که سقف و دیوارهای آن فروریخته . 1


44291 تنبیه (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آگاه کردن . 2 - مجازات کردن . 1


44292 تنته (تَ تِ) (اِ.) پردة عنکبوت . 1


44293 تنتور (تَ) [ فر. ] (اِ.) الکل یا اتر که از عناصر فعال مواد معدنی، نباتی و حیوانی استخراج می شود. 1


44294 تنجز (تَ نَ جُّ) [ ع . ] (مص م .) روا کردن، خواستار روا کردن حاجت شدن . 1


44295 تنجس (تَ نَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) نجس شدن، پلید گشتن . 1


44296 تنجع (تَ نَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به دنبال آب و علف رفتن . 2 - به نزد کسی به نیت نیکی یافتن رفتن . 1


44297 تنجنده (تَ جَ دَ یا د) (ص فا.) = تنجیدن : به خود پیچنده، درهم فشرده، ترنجنده . 1


44298 تنجیدن (تَ دَ) (مص ل .) درهم فشرده شدن، به خود پیچیدن . 1


44299 تنجیده (تَ د) (ص مف .) به خود پیچیده، در هم فشرده . 1


44300 تنجیز (تَ) [ ع . ] (مص م .) روا کردن، رو - گردانیدن . 1


44303 تنحل (تَ نَحُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نسبت دادن . 2 - شعر یا، نوشته ای را به خود یا کسی نسبت دادن . 3 - مذهبی را اختیار کردن . 1


44304 تنحنح (تَ نَ نُ) [ ع . ] (مص ل .) آواز از سینه برآوردن . 1


44305 تنحی (تَ نَ حِّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دور شدن، دوری جستن . 2 - (اِمص .) دوری . 1


44306 تنحیه (تَ یِ یا یَ) [ ع . تنحیة ] (مص م .) دور کردن، دور ساختن . 1


44307 تنخواه (تَ خا) (اِمر.) 1 - سرمایه، پول نقد. 2 - مال و متاع . 1


44308 تنخواه گردان ( تنخواه گردان . گَ) (اِمر.) پولی که در صندوق اداره یا هر شرکتی می گذارند تا در مواقع ضروری از آن استفاده کنند. 1


44309 تند (تُ) (ص .) 1 - تیز، برنده . 2 - جلد، چالاک . 3 - طعمی که دهان رابسوزاند، مانند: طعم فلفل . 4 - بلندی، تپه . 5 - بدخو، خشمگین . 1


44310 تند و خند (تُ دُ خَ) (ص مر.) تار و مار، از هم پاشیده . 1


44311 تندآب ( تندآب .) (اِمر.) 1 - تیزآب . 2 - آبی که با سرعت زیاد جریان داشته باشد. 1


44312 تندباد ( تندباد .) (اِمر.) باد تند و سخت که با رعد و برق شدید همراه است، توفان . 1


44313 تندخو (ی )( ((.) (ص مر.)بدخلق، خشمگین . 1


44314 تندر (تُ دَ) (اِ.) رعد، آسمان غرش . 1


44315 تندرست (تَ دُ رُ) (ص مر.) سالم، صحیح . 1


44316 تندرو (تُ. رُ) (ص فا.) 1 - آن که در حرکت و رفتن سریع باشد. 2 - بی باک، بی پروا. 1


44317 تندس (تَ د) (اِ.) نک تندیس . 1


44318 تندسه (تَ س ِ) (اِ.) نک تندیسه . 1


44319 تندم (تَ نَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) پشیمان شدن، پشیمانی خوردن . 1


44320 تنده (تُ د) (اِ.) سرازیری، سراشیبی . 1


44321 تنده (تُ دَ) (اِ.) برگِ نورسته، غنچه . 1


44322 تندور (تُ دُ) (اِ.) نک تندر. 1


44323 تندی (تُ) (حامص .) 1 - تیزی، برندگی . 2 - چابکی، چالاکی . 3 - ترش رویی، بدخُلقی . 1


44324 تندیاز (تُ) (ص فا.) زودرس، زودیاب . 1


44325 تندیدن (تُ دَ) (مص م .) 1 - تندی کردن، درشتی کردن، خشم گرفتن . 2 - سر زدن غنچه و شکوفه و برگ درخت، تژ زدن، جوانه زدن . 1


44326 تندیس (تَ) (اِمر.) 1 - صورت، تصویر. 2 - مجسمه . 1


44327 تندیسه (تَ) (اِمر.) نک تندیس . 1


44328 تنذیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) ترسانیدن . 1


44329 تنزل (تَ نَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) نزول کردن، پایین آمدن . 1


44330 تنزه (تَ نَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دوری جستن، دوری کردن از بدی، پاک شدن . 2 - تفرج، گردش . 1


44331 تنزیب (تَ) (اِ.) 1 - پارچه نخی نازک و سفید که از آن پیراهن دوزند. 2 - پارچة سفید نخی و نازک که روی زخم می گذارند. 1


44332 تنزیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) کاستن، کم گردانیدن . 1


44333 تنزیل (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فرود آوردن . 2 - مرتب ساختن . 3 - (اِ.) قرآن . 4 - سودی که به پول وام داده تعلق گیرد، پولی که از مبلغ برات یا سفته پیش از سررسید کسر می کنند. 1


44334 تنزیه (تَ) [ ع . ] (مص م .) کسی را از عیب و آلودگی دور کردن . 1


44335 تنسته (تَ نَ تَ یا تِ) (اِ.) بافتة عنکبوت . 1


44336 تنسق (تَ سُ) (اِ.) معرب تنسخ، هر چیز گرانبها و نفیس . 1


44337 تنسم (تَ نَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جستجو کردن . 2 - دم زدن، نفس کشیدن . 1


44338 تنسک (تَ نَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) عابد شدن، پارسا شدن . 1


44339 تنسیق (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نظم دادن . 2 - به هم پیوستن . 1


44340 تنشیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) شادی کردن، شادمان کردن . 1


44341 تنشیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خشک کردن آب یا رطوبت چیزی . 2 - خشک شدن شیر در پستان . 1


44342 تنصر (تَ نَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مسیحی شدن، نصرانی گردیدن . 2 - به کسی یاری رساندن . 1


44343 تنصیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) کسی را مسیحی گردانیدن . 1


44344 تنصیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آشکار کردن معنی کلام . 2 - نسبت دادن حدیث به کسی که حدیث از او روایت شده . 1


44345 تنصیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) دو نیمه شدن . 1


44346 تنضید (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - روی هم چیدن . 2 - مرتب کردن . 1


44347 تنطق ( تنطق .) [ ع . ] (مص ل .) کمر بستن . 1


44348 تنطق (تَ نَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخن گفتن، نطق کردن . 1


44349 تنظیف (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاک کردن، پاکیزه ساختن . 1


44350 تنظیم (تَ) [ ع . ] (مص م .)1 - نظم دادن . 2 - پیوند دادن . 1


44351 تنعم (تَ نَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) به ناز و نعمت زیستن . 1


44352 تنعم راندن ( تنعم راندن . دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .)خوش - گذرانی کردن، عیاشی کردن . 1


44353 تنغص (تَ نَ غُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - تیره شدن . 2 - تیره و ضایع شدن زندگی . 1


44354 تنغیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تیره گردانیدن . 2 - بر هم زدن عیش کسی . 1


44355 تنفذ (تَ نَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) نفوذ داشتن، نفوذ یافتن . 1


44356 تنفر (تَ نَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) نفرت داشتن، رمیدن، بیزار بودن . 1


44357 تنفس (تَ نَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .)1 - نفس کشیدن . 2 - تفرج کردن . 3 - استراحت و تعطیل بین ساعت های درس و کار مجلس، انجمن یا دادگاه . 1


44358 تنفیذ (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نفوذ دادن . 2 - روان و اجرا کردن فرمان . 1


44359 تنقاد (تَ) [ ع . ] (مص م .) جدا کردن پول سره از ناسره . 1


44360 تنقب (تَ نَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) روبند بستن . 1


44361 تنقل (تَ نَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از جایی رفتن . 2 - نقل و آجیل خوردن . 1


44362 تنقیح (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پاکیزه کردن . 2 - اصلاح کردن کلام از عیب و نقص . 1


44363 تنقیص (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کم شمردن . 2 - ناقص کردن . 1


44364 تنقیط (تَ) [ ع . ] (مص م .) حروف را نقطه دار کردن . 1


44365 تنقیه (تَ یِ) [ ع . تنقیة ] (مص م .) 1 - پاک کردن، پاکیزه ساختن . 2 - لای روبی قنات و راه آب . 3 - وارد کردن داروی مایع به رودة بزرگ از راه مقعد. 1


44366 تنمر (تَ نَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) مانند پلنگ شدن . 1


44367 تنمیه (تَ مِ یِ) [ ع . تنمیة ] 1 - (مص م .) نمو دادن . 2 - افروختن آتش . 3 - (اِمص .) رشد، نمو. 1


44368 تننده (تَ نَ د) (ص فا.) بافنده، تارتن . 1


44369 تنندو (تَ نَ) (اِ.) عنکبوت، تارتن . 1


44370 تنه ( تنه .) (اِ.) تار عنکبوت . 1


44371 تنه (تَ نِ) (اِ.) 1 - تن، بدن . 2 - ساقة درخت . 1


44372 تنها (تَ) 1 - (ص .) یگانه، بدون همراه و همدم . 2 - (ق .) فقط . 1


44373 تنهایی ( تنهایی .) (حامص .) 1 - یگانه بودن، تنها بودن . 2 - خلوت . 1


44374 تنو (تَ نُ) (اِ.) نیرو، توانایی . 1


44375 تنودن (تَ دَ) (مص م .) نک تنیدن . 1


44376 تنور (تَ نُّ) [ ع . ] (مص م .) نوره کشیدن، واجبی کشیدن . 1


44377 تنور (تَ) (اِ.) محل پختن نان در خانه یا نانوایی . 1


44378 تنور (تَ نَ وُّ) (اِ.) [ ع . ] (مص ل .) روشن شدن . 1


44379 تنوره (تَ رِ) (اِ.) 1 - دودکش، لولة حلبی که روی سماور گذارند تا دود را خارج کند. 2 - سوراخ بالای آسیا که آب از آن روی پره های آسیا ریزد. 1


44380 تنوز (تَ نُ) (اِ.) شکاف، چاک، تنوزه هم گویند. 1


44381 تنوع (تَ نَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) گوناگون شدن . 1


44382 تنوق (تَ نَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نیکو گردانیدن غذا و لباس . 2 - خوش سلیقگی . 3 - رنج بردن . 4 - مدارا کردن . 5 - مبالغه کردن . 6 - مهارت و استادی به کار بردن . 1


44383 تنومند (تَ مَ) (ص مر.) 1 - تناور. 2 - فربه، چاق . 1


44384 تنویر (تَ) [ ع . ] (مص م .) روشن کردن . 1


44385 تنویر ( تنویر .) [ ازع . ] 1 - (مص م .) نوره کشیدن، واجبی کشیدن . 2 - (اِ.) واجبی، نوره . 1


44386 تنویم (تَ) [ ع . ] (مص م .) خوابانیدن . 1


44387 تنوین (تَ) [ ع . ] (مص م .) دو زَبَر یا دو زیر یا دو پیش که به آخر کلمات عربی در حالت نصبی، جری و رفعی افزوده می شود. 1


44388 تنویه (تَ یِ) [ ع . ] (مص م .) بلندآوازه گردانیدن، نام کسی را به نیکی بردن، ستودن . 1


44389 تنک (تُ نُ) (ص .) 1 - نازک و لطیف . 2 - پهن . 1


44390 تنکبیز (تُ نُ) (ص فا. اِ.) = تنک بیزنده : غربال، موبیز. 1


44391 تنکر (تَ نَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ناشناس بودن . 2 - به حال زشت و ناخوش درآمدن . 1


44392 تنکه (تُ نُ کِ یا کَ) (اِ.) 1 - شلوار کوتاه که تا سر زانو باشد. 2 - شلوار کوتاه زنانه یا مردانه . 1


44393 تنکه (تَ کِ یا کَ) (اِ.) قرص رایج از زر و سیم و مس . 1


44394 تنکیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) مجهول کردن، ناشناس ساختن . 1


44395 تنکیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) واژگون کردن، سرازیر ساختن . 1


44396 تنکیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) عقوبت کردن . 1


44397 تنگ ( تنگ .) (اِ.) 1 - لنگة بار، عدل، جوال . 2 - تسمه ای که به کمر اسب یا الاغ بندند. 3 - آن چه که بدان چیزهایی را تحت فشار قرار دهند مانند قید صحافی . 4 - بار، حمل . 1


44398 تنگ (تُ) (اِ.) کوزه ای از جنس سفال یا بلور که قسمت پایین آن بزرگ و بالای آن تنگ و باریک باشد. 1


44399 تنگ ( تنگ .) [ په . ] 1 - (ص .) باریک، کم عرض . 2 - جایی که کسی یا چیزی به دشواری در آن جا گیرد. 3 - (اِ.) دره . 1


44400 تنگ ( تَ ) (ص .) 1 - بسیار نزدیک، چسبان . 2 - نایاب . 1


44401 تنگ آمدن ( تنگ آمدن . مَ دَ) (مص ل .) 1 - خسته شدن، درمانده شدن . 2 - دلگیر شدن . 3 - نزدیک شدن . 1


44402 تنگ تنگ (تَ. تَ) (ق .) بار بار، بسیار زیاد. 1


44403 تنگ حال ( تنگ حال .) (ص .) نادار، بی بضاعت . 1


44404 تنگ داشتن ( تنگ داشتن . تَ) (مص ل .) بر کسی سخت گرفتن . 1


44405 تنگ سالی (تَ) (حامص .) خشک سالی، کمیابی و گرانی ارزاق . 1


44406 تنگ چشم ( تنگ چشم . چَ یا چِ) (ص مر.) بخیل، ممسک . 1


44407 تنگ چشمی ( تنگ چشمی . چَ) (اِمص .) بُخل، حسادت . 1


44408 تنگ کسی گرفتن ( تنگ کسی گرفتن . کَ. گِ رِ تَ) (مص ل .) (عا.) احتیاج شدید و فوری به توالت رفتن . 1


44409 تنگ کلاغ پر ( تنگ کلاغ پر . کَ. پَ) (ق مر.) (عا.) آخر شب، نزدیکی های صبح . 1


44410 تنگاتنگ (تَ. تَ) (ص مر.) بسیار نزدیک و بدون فاصله، بسیار تنگ . 1


44411 تنگان (تَ) (اِمر.) طبق چوبی . 1


44412 تنگبار (تَ) (ص مر.) 1 - کسی که هیچ کس را نزد خود نپذیرد. 2 - صعب العبور. 1


44413 تنگدست ( تنگدست . دَ)(ص مر.)کنایه از: تهی دست، فقیر. 1


44414 تنگدستی ( تنگدستی . دَ) (حامص .) تهی دستی، بی چیزی . 1


44415 تنگدل ( تنگدل . د) (ص مر.) اندوهگین، افسرده . 1


44416 تنگری (تَ گَ) [ تُر ] (اِ.) خدا. 1


44417 تنگساری (تَ) (اِمص .) بدخویی . 1


44418 تنگنا (تَ) (اِمر.) 1 - تنگی، ضیق . 2 - جای تنگ . 1


44419 تنگه (تَ یا تِ گَ) (اِ.) 1 - مقداری از زر و سیم . 2 - قطعه ای کوچک از طلا و نقره . 1


44420 تنگه (تَ گِ) (اِمر.) شاخه ای از دریا واقع بین دو خشکی که دو دریا را به هم می پیوندد. 1


44421 تنگوزییل (تَ) [ تُر. ] (اِمر.) سال خوک، نام سال دوازدهم از سال های دوازده گانة ترکی . 1


44422 تنگی (تَ) (حامص .) 1 - کم عرضی، کم پهنایی . 2 - سختی، رنج . 3 - ق حطی . 1


44423 تنگیاب (تَ) (ص مر.) کمیاب، نادر. 1


44424 تنی (تَ) (ص نسب .) 1 - منسوب به یک تن . 2 - از یک پدر. مق ناتنی . 1


44425 تنیدن (تَ دَ) (مص م .) 1 - بافتن . 2 - تار بافتن عنکبوت یا کرم ابریشم . 1


44426 تنیده (تَ د) (ص مف .) بافته، منسوج . 1


44427 تنیزه (تَ زَ یا ز) (اِمصغ .) دامن (دشت، کوه )، دامنه . 1


44428 تنیس (تِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی ورزش که دو یا چهار نفر به وسیلة راکت و توپ کوچک در محوطه ای با ابعاد مشخص که با یک پردة توری کوتاه به دو قسمت تقسیم شده است بازی می کنند. ؛ تنیس روی میز پینگ پنگ . 1


44429 تنین (تَ نِّ) [ ع . ] (اِ.) 1 - اژدها. 2 - ماهی . ج . تنانین . 3 - نام یکی از صورت های فلکی نیمکرة شمالی آسمان . 1


44430 ته (تُ) (اِصت .) آب دهن، خدو. 1


44431 ته (تَ) (اِ.) پایین، زیر، قعر. 1


44432 ته بندی (تَ. بَ) (حامص .) 1 - خوردن اندکی غذا برای رفع گرسنگی . 2 - ته دوزی کتاب یا دفتر. 1


44433 ته دوزی (تَ) (حامص .) دوختن ورق های کتاب به وسیلة نخ یا سیم . 1


44434 ته دیگ (تَ) (اِمر.) ورقه ای از برنج، سیب - زمینی یا نان که در ته دیگ چسبیده و برشته شده باشد. 1


44435 ته رنگ (تَ. رَ) (اِمر.) آستر، رنگی که ابتدا به روی تابلو می زنند و بعد رنگ اصلی را به کار می برند. 1


44436 ته صدا (تَ. صِ) (اِ.) صدای اندکی خوش، آواز اندکی خوش . 1


44437 ته نشست (تَ. نِ شَ) 1 - (مص مر.) رسوب کردن مواد موجود در آب ها. 2 - (اِمر.) ماده ای که در آب رودها و مرداب ها و دریاها رسوب می شود. 3 - طبقه ای از زمین که نتیجة رسوب مواد محلول یا مخلوط در آب دریاها و رودهاست . 4 - آن چه ته نشین می شود. 1


44438 ته نشین ( ته نشین . نِ) (اِمر.) 1 - آن چه زیر آب رود و ته ظرف جای گیرد، ته نشست . 2 - آن چه براثر رسوب کردن باقی می ماند، رسوب . 1


44439 ته چین (تَ) (اِمر.) خوارکی از پلو که در میان آن تکه های بزرگ گوشت یا مرغ نهاده و پخته باشند. 1


44440 ته کشیدن (تَ. کَ دَ) (مص ل .) تمام شدن، به پایان رسیدن . 1


44441 تهاتر (تَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دعوی بین دو کس که ادعای هر دو طرف باطل شود. 2 - معاملة جنس با جنس . 1


44442 تهاجم (تَ جُ) [ ع . ] (مص ل .) هجوم بردن، حمله کردن . 1


44443 تهافت (تَ فَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیاپی افتادن . 2 - بر یکدیگر افتادن . 1


44444 تهالک (تَ لُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) باز افتادن، افتادن، تساقط . 2 - تمایل یافتن در حین راه رفتن . 3 - آزمند شدن، حریص شدن بر چیزی . 4 - کوشش کردن به شتاب در امری . 5 - (اِمص .) آزمندی ؛ ج . تهالکات . 1


44445 تهانی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) ج . تهنیت ؛ شادباش ها، تبریک ها. 1


44446 تهاون (تَ وُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - کوتاهی کردن، سهل انگاری کردن . 2 - خوار شمردن . 1


44447 تهاویل (تَ) [ ع . ] جِ تهویل . 1


44448 تهبج (تِ هَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) آماسیدن، آماس کردن . 1


44449 تهتک (تَ هَ تُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دریده شدن پرده . 2 - رسوایی . 1


44450 تهجد (تَ هَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خوابیدن در شب، بیدار شدن در شب، شب زنده داری . 2 - نماز شب . 1


44451 تهجّی (تَ هَ جّ) [ ع . ] (مص م .) هجی کردن حروف . 1


44452 تهجیه (تَ یِ) [ ع . تهجیة ] (مص م .) شمردن حرف ها. 1


44453 تهدد (تَ هَ دُّ) [ ع . ] (مص م .) ترساندن . 1


44454 تهدی (تَ هَ دّ) [ ع . ] (مص ل .) راه یافتن . 1


44455 تهدید (تَ) [ ع . ] (مص م .) ترسانیدن، بیم دادن . 1


44456 تهذیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) پاکیزه کردن، پاک داشتن . 1


44457 تهزز (تَ هَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) به جنبش درآوردن، جنبیدن . 1


44458 تهزیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) لاغر کردن . 1


44459 تهلکه (تَ لُ کِ) [ ع . تهلکة ] (مص ل .) هلاک شدن، نابود گشتن . 1


44460 تهلیل (تَ) [ ع . ] (مص ل .) لااله الاالله گفتن . 1


44461 تهم (تَ) (ص .) 1 - پرزور، نیرومند. 2 - شجاع، دلیر. 1


44462 تهم (تُ هَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تهمت . 1


44463 تهمت (تُ مَ) [ ع . تهمة ] (اِ.) بدگمانی، افترا. 1


44464 تهمتن (تَ هَ تَ) (ص مر.) 1 - دارای تنی نیرومند. 2 - شجاع، لقب رستم . 1


44465 تهنیت (تَ یَ) [ ع .تهنئة ] (مص ل .) شادباش گفتن، مبارک باد گفتن . 1


44466 تهور (تَ هَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ویران شدن . 2 - بی باکی کردن . 1


44467 تهوع (تَ هَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) به هم خوردن دل، بالا آوردن غذا. 1


44468 تهوید (تَ) (مص ل .) 1 - آواز به گلو برگردانیدن به نرمی . 2 - نیکو کردن آواز، سرود گفتن، اشغال یافتن به سرود و سماع، نرم بانگ کردن . 1


44469 تهویل (تَ) [ ع . ] (مص م .) به ترس افکندن . 1


44470 تهویه (تَ یِ) [ ع . تهویة ] (مص م .) هوا را عوض کردن، خنک کردن هوا. 1


44471 تهک (تَ هَ) (اِ.) غبار، خاک زمین . 1


44472 تهک (تُ یا تِ هِ) [ په . ] (ص .) 1 - خالی . 2 - برهنه، عریان . 1


44473 تهکم (تَ هَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دست انداختن . 2 - خشم گرفتن . 3 - پشیمانی خوردن . 4 - ویران شدن . 1


44475 تهیؤ (تَ هَ یُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آماده بودن، ساخته شدن . 2 - (اِمص .) آمادگی . 1


44476 تهیج (تَ هَ یُّ) [ ع . ] (مص ل .) برانگیخته شدن، به هیجان آمدن . 2 - (اِمص .) برانگیختگی، هیجان ؛ ج . تهیجات . 1


44477 تهیدست (تُ دَ) (ص مر.) تنگدست، فقیر. 1


44478 تهیه (تَ هِ یِّ) [ ع . تهیة ] 1 - (مص م .) آماده کردن، ساختن . 2 - (اِمص .) آمادگی، بسیج . 1


44479 تهیگاه (تُ) (اِمر.) 1 - پهلوی راست و چپ شکم . 2 - بین دنده و لگن خاصره . 1


44480 تهییج (تَ) [ ع . ] (مص م .) برانگیختن، به هیجان آوردن . 1


44481 تو (تَ یا تُ) (اِ.) 1 - تابش، فروغ، حرارت . 2 - تاب، پیچ . 3 - برکه، تالاب . 1


44482 تو لب رفتن ( تو . رَ تَ) (مص ل .) مأیوس شدن، دمق شدن . 1


44483 تو لک رفتن ( تو . رَ تَ) (مص ل .) 1 - پر ریختن مرغ در فصل معینی از سال . 2 - مجازاً دمق شدن . 1


44484 تو (تُ) [ په . ] (ضم .) ضمیر شخصی منفصل دوم شخص مفرد. 1


44485 تو (اِ.) اندرون، درون چیزی . 1


44486 تو (اِ.) = توی . توه : پرده . 1


44487 تو در تو (دَ) (ق مر.) 1 - لا به لا، داخل هم . 2 - پی در پی، دنبال یکدیگر . 1


44488 تو دل برو (د بُ رُ) (ص .) (عا.) دوست داشتنی، جذاب . 1


44489 توأم [ ع . ] (ص . اِ.) دوقلو، همزاد، دو چیز با هم و همراه . 1


44490 توأمان [ ع . ] (ص . اِ.) تثنیة توأم . دو همراه . 1


44491 تواب (تَ وّ) [ ع . ] (ص .) 1 - توبه پذیرنده . 2 - از صفات خداوند. 3 - توبه کننده . 1


44492 توابع (تَ ب) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ تابع . 1 - چاکران . 2 - پس روان . 1


44493 توابل (تَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ تابل ؛ ادویه هایی که در غذا می ریزند، مانند: فلفل، زیره . 1


44494 تواتر (تَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پی درپی شدن . 2 - پیاپی رسیدن . 1


44495 تواجد (تَ جُ) [ ع . ] (مص ل .) شور نمودن، وجد کردن 1


44496 توارث (تَ رُ) [ ع . ] (مص م .) ارث بردن از یکدیگر. 1


44497 توارد (تَ رُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیاپی وارد شدن . 2 - مانند بودن شعر دو شاعر هم در لفظ هم در معنا، بدون اطلاع داشتن هیچ - کدام از یکدیگر. 1


44498 تواره (تُ رِ) (اِ.) 1 - اتاقی که در آن سرگین چارپایان و کاه و غیره ریزند. 2 - بته های خار که بالای دیوار و گرد باغ و پالیز قرار می دهند. 1


44499 تواری (تَ) [ ع . ] (مص ل .) پنهان شدن، نهفته گشتن . 1


44500 توازن (تَ زُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) هم وزن شدن، هم سنگ گردیدن . 2 - (اِمص .) هم - وزنی، هم سنگی . ج . توازنات . 1


44501 توازی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم مقابل گردیدن . 2 - برابر شدن . 1


44502 تواصل (تَ صُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به یکدیگر رسیدن، به هم پیوستن . 2 - (اِمص .) به هم پیوستگی . ج . تواصلات . 1


44503 تواضع (تَ ضُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) فروتنی کردن، از جای خود برخاستن برای احترام دیگری . 2 - (اِمص .) فروتنی، کم زنی . ج . تواضعات . 1


44504 تواطؤ (تَ طُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سازش کردن با هم، موافقت کردن همدیگر در امری، همدست شدن . 2 - (اِمص .) موافقت، سازش . 1


44505 تواعد (تَ عُ) [ ع . ] (مص ل .) با هم وعده کردن . 1


44506 توافر (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) بسیار شدن . 1


44507 توافق (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم متفق شدن . 2 - موافقت کردن با یکدیگر. 1


44508 توافی (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - وفا به عهد کردن با یکدیگر. 2 - با هم تمام کردن . 1


44509 توالت (لِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - آرایش چهره و سر. 2 - مستراح . 1


44510 توالد (تَ لُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از یکدیگر زادن . 2 - بسیار فرزند آوردن . 1


44511 توالی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) پیاپی رسیدن . 1


44512 توان (تَ) (اِ.) نیرو، زور. 1


44513 توان بخشی (تَ بَ) (حامص .) بازگرداندن تن درستی و عمل کرد طبیعی عضو آسیب - دیده یا شخص بیمار در کوتاه ترین مدت، بازتوانی . 1


44514 توانا (تَ) (ص فا.) 1 - نیرومند. 2 - قادر. 1


44515 توانایی ( توانایی .) (حامص .) نیرومندی، قدرت . 1


44516 توانستن (تَ نِ تَ) [ په . ] (مص ل .) توانایی داشتن، قادر بودن . 1


44517 توانچه (تَ چِ) (اِ.) نک تپانچه . 1


44518 توانگر (تَ گَ) [ په . ] (ص فا.) 1 - توانا. 2 - ثروتمند. 1


44519 توانگری ( توانگری .) [ په . ] (حامص .) 1 - توانایی . 2 - ثروتمندی . 1


44520 توانی (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سست شدن . 2 - سستی کردن . 1


44521 تواهه (تَ هِ) (اِ.) نوعی از خوراک که با گوشت و بادنجان درست کنند. 1


44522 توبال (اِ.) نک توپال . 1


44523 توبان (اِ.) 1 - شلوار. 2 - تُنِکِه، شلوار کوتاه که کشتی گیران هنگام کشتی پوشند. 1


44524 توبتو (ب) (ق مر.) 1 - متوالی، پی درپی، 2 - گوناگون، متنوع . 1


44525 توبره (رِ) (اِ.) 1 - کیسه ای که مسافران و شکارچیان ابزار کار و خوراک خود را در آن گذارند. 2 - کیسه ای بنددار که در آن کاه و جو ریزند و به گردن چارپایان بندند تا از آن بخورند. 1


44526 توبه (تُ ب) [ ع . توبة ] (مص ل .) پشیمان شدن از گناه . 1


44527 توبه (تَ بَ) (اِ.) رنگین کمان، قوس قزح . 1


44528 توبیخ (تُ) [ ع . ] (مص م .) نکوهیدن، سرزنش کردن . 1


44529 توت (اِ.) میوه ای است آب دار و شیرین، ادرار - آور و دارای ویتامین های B و C . درختش بزرگ با برگ های نسبتاً پهن است که به مصرف خوراک کرم ابریشم می رسد. 1


44530 توتالیتر (تِ) [ فر. ] (اِ.) آن دسته از رژیم های استبدادی که در آن ها تمام شئون جامعه تحت تسلط یک فرد یا حزب می باشد. 1


44531 توتم (تُ تِ) [ انگ . ] (اِ.) چیزی که به عنوان سمبل گروه مورد پرستش قرار گیرد. 1


44532 توته (تُ تَ یا تِ) (اِ.) گوشت زاید پلک چشم، جوش پلک، تراخم . 1


44533 توتون (اِ.) گیاهی است با برگ های درشت و پهن و گل های سبز یا سرخ، بلندی ساقه اش تا یک متر هم می رسد. خشک شده آن را به صورت توتون سیگار، غلیان و چپق دود می کنند. این گیاه بومی امریکاست و دارای ماده نکوتین می باشد. 1


44534 توتک (تَ) (اِ.) طوطی . 1


44535 توتک ( توتک .) (اِ.) نوعی نی لبک، که چوپانان می نوازند. 1


44536 توتک ( توتک .) (اِ.) نان کوچک قندی . 1


44537 توتک ( توتک .) (اِ.) گنجینه، صندوق پول . 1


44538 توتیا (اِ.) 1 - سرمه، اکسید روی و سرب که در کوره های ذوب سرب و روی به دست می آید. برای معالجة امراض چشم و نیز تقویت آن به کار می رود. 2 - خارپشت دریایی، جانوری است از نوع خارپوستان با بدن کروی شکل که به سنگ ها و علف ها و دیگر جانوران دریایی می چسبد و از گیاهان دریایی و جلبک ها تغذیه می کند. 1


44539 توثیق (تُ) [ ع . ] (مص م .) اطمینان کردن . 1


44540 توج (اِ.) بهی، به، آبی . 1


44541 توجبه (جَ ب) (اِ.) سیل، سیلاب . 1


44542 توجع ( تَ وَ جُُ) [ ع . ] (مص ل .)1 - دردناک شدن، ا ز درد نالیدن .2 - با کسی اظهار همدردی کردن . 1


44543 توجه (تَ وَ جُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - روی کردن . 2 - روی گردانیدن به سوی چیزی . 1


44544 توجیه (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کسی را به سوی دیگری فرستادن .2 - نیک بیان کردن مطلبی . 3 - (عا.) سعی در موجه جلوه دادن کار یا حرف نابجا. 1


44545 توحد (تَ وَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) تنها شدن . 1


44546 توحش (تَ وَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - وحشی گردیدن . 2 - ترسیدن، رمیدن . 1


44547 توحل (تَ وَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) به گل آلوده شدن، گل آلود شدن . 1


44548 توحی (تَ وَ حِّ) [ ع . ] (مص ل .) شتافتن . 1


44549 توحید (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یکتا کردن . 2 - خدا را یگانه دانستن . 1


44550 توخالی [ فا - ع . ] (ص .) 1 - آن چه درونش خالی است، پوک . مق تو پُر. 2 - (عا.) بی - ارزش، پوچ . 1


44551 توختن ( توختن .) (مص م .) نک دوختن . 1


44552 توختن (تَ) (مص م .) 1 - جستن، خواستن . 2 - گزاردن، ادا کردن . 3 - ب ه دست آوردن، اندوختن . 1


44553 توخته (خِ یا خْ تِ) (ص مف .) 1 - جسته . 2 - ادا شده، گزارده . 1


44554 تود (اِ.) نک توت . 1


44555 تودد (تَ وَ دُّ) [ ع . ] (مص م .) اظهار دوستی کردن . 1


44556 تودره (دَ رِ) (اِ.) نک هوبره . 1


44557 توده (د) (اِ.) 1 - هر چیز روی هم ریخته . 2 - انبوه خلق، جمعیت مردم . 1


44558 توده شناسی ( توده شناسی . ش) (حامص .) دانشی که به شناسایی آداب و رسوم و ترانه های تودة مردم می پردازد. 1


44559 تودهنی (تُ دَ هَ) (اِمر.) پاسخ محکم و دندان شکن . 1


44560 تودیع (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - وداع کردن، بدرود گفتن . 2 - سپردن چیزی نزد کسی . 1


44561 تور (اِ.) 1 - پارچة نخی نازک و لطیف و سوراخ سوراخ . 2 - نوعی دام برای صید ماهی و پرندگان، بافته شده از نخ های محکم . ؛ تور کردن شکار کردن . 1


44562 تور [ فر. ] (اِ.) گردش، سیر، مسافرت، هر نوع سفر برنامه ریزی شده به یک یا چند مقصد و برگشت به مبدأ، گشت (فره ). 1


44563 تور (تُ) (ص .) تیره و تاریک . 1


44564 تور (تَ وَ) (اِ.) نک تبر. 1


44565 تورات (تُ) [ ع . توراة ] (اِ.) 1 - به معنی اخص، به اسفار خمسة عهد عتیق (تکوین، خروج، احبار، عدد و تثنیه )، انبیا (ابراهیم، اسحاق، یعقوب و ایام بنی اسراییل در برسینا) و توصیه های موسوی در اخلاق و شرایع اطلاق می شود. 2 - همة کتاب مقدس را به خطا تورات نامند. 1


44566 تورب [ فر. ] (اِ.) نوعی زغال طبیعی به رنگ قهوه ای تیره که صدی پنجاه تا صدی شصت جزو کربن دارد و از خزه ای مخصوص تولید می شود. 1


44567 توربوترن (تُ بُ تِ رَ) [ فر. ] (اِ.) قطاری با موتور توربینی و سرعت زیاد. 1


44568 توربین [ فر. ] (اِ.) نوعی ماشین مولد نیرو که پره های آن با نیروی آب یا بخار به حرکت درمی آید و به وسیلة آن، دستگاه مولد برق به کار می افتد. 1


44569 تورع (تَ وَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) پرهیز کردن، دوری جستن . 1


44570 تورق (تَ وَ رُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ورقه ورقه شدن جسمی . 2 - برگ خوردن شتر و غیره . 1


44571 تورم (تَ وَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ورم کردن . 2 - انتشار بی رویة اسکناس بدون تناسب با پشتوانه . 1


44572 تورنسل (نِ سُ) [ فر. ] (اِ.) جسمی که از تخمیر گل سنگ ها به وسیلة ادرار یا به مجاورت آمونیاک و کربنات و پتاس ایجاد می شود. تورنسل در محیط اسیدی به رنگ سرخ و در محیط قلیایی به رنگ آبی درآید. 1


44573 تورنمنت (تُ نُ مِ) [ انگ . ] (اِ.) مسابقاتی بین چند تیم که معمولاً در یک رشتة ورزشی و به صورت حذفی برگزار می شود، مسابقات چند جانبه (فره ). 1


44574 تورنگ (رَ) (اِ.) خروس صحرایی، تذرو. 1


44575 توره (تُ رَ) شغال، تورک هم گویند. 1


44576 توریث (تُ) [ ع . ] (مص م .) ارث گذاشتن . 1


44577 توریدن (دَ) (مص ل .) 1 - شرمنده گردیدن . 2 - رمیدن . 1


44578 توریست [ فر. ] (اِ.) جهانگرد، سیاح، گردشگر (فره ). 1


44579 توریسم [ فر. ] (اِمص .) مسافرت به منظور تفریح و تجارت و بازدید و غیره، گردشگری، ج هانگردی . (فره ). 1


44580 توریه (تُ یِ) [ ع .توریة ] (مص م .) پوشانیدن حقیقت . 1


44581 توز (اِ.) = توژ: پوست درخت خدنگ . 1


44582 توزع (تَ وَ زُّ) [ ع . ] (مص ل .) پراکنده شدن . 1


44583 توزنده (زَ د) (ص فا.) 1 - جستجو کننده . 2 - ادا کننده، گزارنده . 3 - اندوزنده . 1


44584 توزه (تُ زَ یا ز) (اِمر.) پوست درخت خدنگ، ت وز. 1


44585 توزی (ص نسب .) 1 - پارچة کتانی که در شهر توز (از شهرهای قدیم فارس ) می بافتند. 2 - جامة تابستانی . 1


44586 توزیدن (دَ) (مص م .) نک توختن . 1


44587 توزیع (تُ) [ ع . ] (مص م .) پراکنده ساختن، تقسیم کردن . 1


44588 توزین (تُ) [ ع . ] (مص م .) وزن کردن . 1


44589 توسرخ (سُ) (اِ.) میوه ای است از جنس مرکبات شبیه پرتقال و لیمو طعم آن ترش و شیرین است و گوشت آن سرخ است . 1


44590 توسط (تَ وَ سُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) میان دو یا چند چیز واقع شدن، در میان نشستن . 2 - میانجی شدن میان دو یا چند تن . 3 - (اِمص .) میانجی گری، وساطت . 1


44591 توسع (تَ وَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) فراخ گشتن، وسعت یافتن . 1


44592 توسعه (تُ س ِ عِ) [ ع . توسعة ] 1 - (مص م .) گشاد کردن، فراخ کردن، وسعت دادن . 2 - (اِمص .) گشادی، فراخی . 3 - ترقی، پیشرفت . 1


44593 توسعه طلبی ( توسعه طلبی . طَ لَ) (اِمص .) گسترش قدرت و قلمرو دولتی به زیان دولت ها و کشورهای دیگر. 1


44594 توسل (تَ وَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) دست به دامان شدن . 1


44595 توسم (تَ وَ سُّ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به فراست دریافتن . 2 - وسمه کشیدن . 1


44596 توسن (تُ سَ)(ص .) 1 - وحشی، رام ناشونده . 2 - اسب سرکش و رام ناشدنی . 1


44597 توسنی ( توسنی .) (حامص .) سرکشی، نافرمانی . 1


44598 توسکا (اِ.) درختی است جنگلی با برگ های نسبتاً پهن که در جاهای مرطوب و کنار نهرها می روید، پوست آن خاکستری تیره و چوب آن سرخ رنگ است . 1


44599 توسیط (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - میانجی گری کردن . 2 - چیزی را از وسط دو نیم کردن . 1


44600 توسیع (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فراخ کردن . 2 - توانگر کردن . 1


44601 توسیم (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - داغ و نشان گذاشتن . 2 - در موسم حاضر شدن . 1


44602 توش (اِ.) 1 - تاب، طاقت، نیرو. 2 - تن، بدن . 3 - خوراک، لوازم زندگی . 1


44603 توشقان ئیل [ تر. ] (اِمر.) سال خرگوش، سال چهارم از سال های دوازده گانه . 1


44604 توشمال (تُ) (اِ.) خوانسالار. 1


44605 توشه (ش ِ) (اِ.) 1 - خوراک اندک . 2 - خوراکی که مسافران همراه خود برند. 1


44606 توشک (شَ) (اِ.) نک تشک . 1


44607 توشکان (اِ.) گلخن، آتشدان گرمابه . 1


44608 توشی (اِ.) مهمانی که در آن هر کس خوراک خود را با خود بیاورد. 1


44609 توشیح (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آراستن، زینت دادن . 2 - نوشته ای را به مهر و امضای خود آراستن . 3 - گفتن شعری که وقتی حروف اول هر بیت یا مصراع را جمع و ترکیب کنند اسم شخص یا اسم چیزی به دست آید. 1


44610 توشیم (تُ) [ ع . ] (مص م .) خال کوبیدن . 1


44611 توصل (تَ وَ صُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رسیدن، پیوستن . 2 - به چیزی دست یافتن . 1


44612 توصیف (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - وصف کردن . 2 - ستودن . 1


44613 توصیه (تُ یِ) [ ع . توصیة ] (مص م .) 1 - سفارش کردن . 2 - اندرز دادن . 1


44614 توضؤ (تَ وَ ضُّ) [ ع . ] (مص ل .) وضو گرفتن . 1


44615 توضیح (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - روشن کردن، آشکار ساختن . 2 - شرح دادن . ؛ توضیح المسائل کتاب یا کتابچه ای که مجتهدان دربارة مسائل شرعی و فقهی می نویسند. 1


44824 تیرکش (کَ) نک ترکش . 1


44616 توطئه (تُ طِ ئِ) [ ع . توطئة ] (مص م .) 1 - آماده کردن . 2 - مقدمه چیدن برای انجام کاری، زمینه سازی . 1


44617 توطن (تَ وَ طُّ) [ ع . ] (مص ل .) وطن گزیدن، جای گزیدن . 1


44618 توطین (تَ یا تُ) [ ع . ] (مص م .) دل بستن، دل نهادن . 1


44619 توعد (تَ وَ عُّ) [ ع . ] (مص م .) ترساندن . 1


44620 توعل (تَ وَ عُّ) [ ع . ] (مص ل .) بالا رفتن از کوه . 1


44621 توغ [ تر. ] (اِ.) 1 - پرچم . 2 - عَلَم بزرگی که بر سر آن پنجه است و در ایام عزاداری پیشاپیش دسته حرکت می دهند. 1


44622 توغل (تَ وَ غُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دور رفتن . 2 - فرو رفتن در امری . 3 - مبالغه کردن . 1


44623 توف (تُ) (اِ.) سر و صدا، غلغله . 1


44624 توفال (اِ.) تخته های نازک و باریکی که به سقف اتاق می کوبند و سپس روی آن را کاهگل و گچ می مالند. 1


44625 توفان (اِ.) 1 - باد سخت . 2 - جوش و خروش . 1


44626 توفر (تَ وَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) احترام گذاشتن، حرمت نگاه داشتن . 1


44627 توفی (تُ وَ فّ) [ ع . ] (مص ل .) درگذشتن، مردن . 1


44628 توفیدن (دَ) (مص ل .) 1 - فریاد کردن . 2 - خروشیدن . 1


44629 توفیر (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - زیاد کردن . 2 - حق کسی را تمام دادن . 3 - فرق داشتن، تفاوت . 4 - اندوختن مال . 1


44630 توفیق (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - موافق گردانیدن . 2 - مدد کردن . 3 - دست یافتن . 1


44631 توقد (تَ وَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) برافروختن، شعله ور شدن آتش . 1


44632 توقر (تَ وَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بردبار شدن، آهستگی کردن . 2 - سنگینی کردن . 3 - (اِمص .) سنگینی، گرانمایگی . 1


44633 توقع (تَ وَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) چشم داشتن، انتظار به دست آوردن چیزی یا انجام کاری را داشتن . 1


44634 توقف (تَ وَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ایستادن . درنگ کردن . 2 - ثابت ماندن . 1


44635 توقی (تَ وَ قّی ) [ ع . ] (مص ل .) پرهیزکردن، خود را حفظ کردن . 1


44636 توقیت (تُ) [ ع . ] (مص م .) وقت معین کردن . 1


44637 توقیر (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بزرگ داشتن، تعظیم کردن . 2 - بردبار شمردن . 1


44638 توقیع (تُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نشان گذاشتن بر چیزی . 2 - نوشتن چیزی ذیل کتاب . 3 - امضا کردن نامه و فرمان . 4 - (اِ.) فرمان شاهی، طغرای شاهی . 5 - دستخط . 1


44639 توقیف (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بازداشت کردن . 2 - ضبط کردن، قضبه کردن . 3 - واقف گردانیدن . 1


44640 تول (تُ) (اِ.) رم، وحشت . 1


44641 تولا (تَ وَ لّ) [ ع . تول'ی ] (مص ل .) نک تول'ی . مق تبری '. 1


44642 تولب (لَ) (ق مر.) مأیوس، دَمق . 1


44643 تولد (تَ وَ لُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زاییده شدن . 2 - پدید آمدن، به وجود آمدن . 1


44644 توله (لِ) (اِ.) نوزاد سگ . 1


44645 تولک (لَ) (ص .)1 - زیرک، چابک . 2 - مرغ پر - ریخته . 1


44646 تولی (تَ وَ لّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دوستی کردن . 2 - (مص م .) ولی قرار دادن . 1


44647 تولی ( تولی .) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پشت کردن، برگشتن . 2 - (اِمص .) برگشت . 1


44648 تولیت (تُ لِ یَ) [ ع . تولیة ] (مص م .) 1 - والی گردانیدن، رسیدگی به امری را به عهده کسی گذاشتن . 2 - به عهده گرفتن املاک موقوفه . 1


44649 تولید (تُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پدید آوردن . 2 - زادن . 3 - (اِمص .) زایش . 4 - ایجاد. 1


44650 تومان [ تر - مغ . ] (اِ.) ده ریال . 1


44651 تون (اِ.) آتشدان حمام، گلخن . 1


44652 تون آپ [ انگ . ] (اِمص .) تنظیم کلی موتور با دستگاه الکترونیکی . 1


44653 تون تاب (ص فا.) کسی که در آتشدان حمام، آتش افروزد. 1


44654 تونل (نِ) [ فر. ] (اِ.) گذرگاه ساخته شده در اعماق زمین و زیر کوه که برای عبور قطارها، اتومبیل ها، استخراج مواد معدنی و غیره احداث کنند، دالانه (فره ). 1


44655 تونیک (تُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - بلوز یا ژاکت کوتاه زنانه تا بالای ران که معمولاً با شلوار یا دامن پوشیده می شود. 2 - داروی بهداشتی مقوی . 3 - نت پایة یک قطعه موسیقی . 4 - نت اول در یک گام . 1


44656 توهم (تَ وَ هُّ) [ ع . ] (مص ل .) گمان بردن، پنداشتن . 1


44657 توهیم (تُ) [ ع . ] (مص م .) به وهم انداختن . 1


44658 توهین (تُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خوار کردن، خوار داشتن . 2 - سُست کردن . 1


44659 توپ [ تر. ] (اِ.) = طوپ : 1 - یکی از سلاح های آتشین جنگی که توسط آن گلوله های بزرگ را به مسافت دور پرتاب کنند. 2 - گوی لاستیکی انباشته از باد که با آن بازی کنند. 3 - واحد شمارشی برای پارچه . 4 - (عا.) کنایه از: وضعِ مالی خوب . ؛ توپ کسی پر بودن کنایه از: خشمگین بودن کسی که به حقانیت مدعای خ ود سخت مطمئن باشد. 1


44660 توپ زدن (زَ دَ) (مص ل .) در بازی قمار، روی دست حریف رفتن بدون این که دست شخص بهتر از دست حریف باشد، بلوف . 1


44661 توپ و تشر (پُ تَ شَ) (مص ل .) (عا.) سخنان درشت و سخت . 1


44662 توپال (اِ.) ریزه هایی از مس و آهن تفته که بر اثر کوبیدن و چکش زدن بریزد. 1


44663 توپخانه (نِ) [ تر - فا. ] (اِمر.) 1 - محل حفاظت توپ ها. 2 - واحدی در نظام که وظیفة آن تیراندازی با توپ است . 1


44664 توپوزی (اِ.) (عا.) 1 - تودهنی . 2 - سخن تند و تحقیرآمیز. 1


44665 توپولوژی (تُ پُ لُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - علم بررسی خواصی از فضاها که با کشیدن یا فشردن تغییر نم ی کند. 2 - خانواده ای از زیرمجموعه های یک مجموعه که نسبت به اجتماع دلخواه و اشتراک متناهی بسته است و خود مجموعه و مجموعة تهی را نیز در بر می گیرد. (فره ). 1


44666 توپچی [ تر. ] (اِمر.) سربازی که مأمور تیراندازی با توپ است . 1


44667 توپیدن (دَ) (مص ل .) (عا.) کلمات درشت و سرزنش آمیز را با لحن تند به کسی گفتن . 1


44668 توچال (تُ) (اِ.) 1 - یخچال طبیعی در کوه ها و دره هایی که برف های دایمی دارند. 2 - نام یکی از کوه های رشته کوه البرز در شمال تهران . 1


44669 توک [ تر. ] (اِ.) 1 - یک دسته موی و پشم . 2 - موی پیشانی . 3 - کاکل اسب . 1


44670 توکا (اِ.) پرنده ای از راستة گنجشکان با منقاری مخروطی شکل دارای پرهایی به رنگ سبز و خاکستری . 1


44671 توکسی کولوژی (تُ کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) شاخه ای از دانش که به مطالعة زهرها و کنش های آن ها و ترکیب و خواص آن ها می پردازد، سم شناسی . (فره ). 1


44672 توکسین (تُ) [ فر. ] (اِ.) سمی است که از میکروب ها تولید شود، زهرابه (فره ). 1


44673 توکل (تَ وَ کُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به دیگری اعتماد کردن . 2 - کار خود را به خدا واگذاشتن . 3 - واگذاشتن کار به وکیل . 1


44674 توکید (تُ) [ ع . ] (مص م .) استوار کردن . 1


44675 توکیل (تُ) [ ع . ] (مص م .) کسی را وکیل خود کردن . 1


44676 تویدن (تَ دَ) (مص ل .) گرم شدن، داغ گشتن . 1


44677 تویل (تَ) (ص .) 1 - کسی که موهای جلو سرش ریخته باشد. 2 - پیشانی، فرق سر. 1


44678 تویی 1 - (ص نسب .) ویژگی آن چیزی که در تو یا داخل قرار می گیرد. 2 - (اِ.) تیوپ . 1


44679 تپاله (تَ لِ) (اِ.) پهن گاو. 1


44680 تپاندن (تَ دَ) (مص م .) چپاندن، چیزی را به زور در ظرفی جا دادن . 1


44681 تپانچه (تَ چِ)(اِمر.)1 - سیلی، آسیب . 2 - نوعی اسلحة گرم . 1


44682 تپانیدن (تَ دَ) (مص م .) نک تپاندن . 1


44683 تپاک (تَ) (اِ.) اضطراب، بی قراری . 1


44684 تپش (تَ پِ) (اِمص .) اضطراب، بی قراری . 1


44685 تپق (تُ پُ) (اِ.) لغزش ناگهانی زبان هنگام حرف زدن . 1


44686 تپل (تُ پُ) (ص .) (عا.) چاق، فربه . 1


44687 تپنکوز (تَ پَ کُ) (ص .) کودن، احمق . 1


44688 تپنگ (تَ پَ) (اِ.) نک تبنک . 1


44689 تپه (تَ پِّ) (اِ.) پشتة بلند خاک یا شن، تل . 1


44690 تپیدن (تَ دَ) (مص ل .) 1 - بی قراری کردن، زدن نبض و قلب . 2 - لرزیدن . 3 - از جای جستن . 1


44691 تژ (تِ) (اِ.) برگ درخت یا گیاه نورسته . 1


44692 تک ( تک .) [ قس . تق ] (اِصت .) 1 - زدن دست بر کنار تخته نرد که کعبتین درست بنشیند. 2 - هر قسم زدن (عموماً). 1


44693 تک (تُ) (اِ.) 1 - منقار مرغ، نوک پرنده . 2 - تیزی سر چیزی مانند نوک سوزن و خنجر. 1


44694 تک ( تک .) (اِ.) 1 - گیاهی است که در گندم زار روید و آن سخت تر از گیاه گندم باشد. 2 - گیاهی است که در میان آب روید و در مصر از آن کاغذ می ساختند، حفأة . 1


44695 تک ( تک .) (ص . اِ.) تنها، یگانه . 1


44696 تک ( تک .) [ په . ] (اِ.) دو، دویدن . 1


44697 تک (تَ) [ په . ] (ص .) اندک، کم، قلیل . 1


44699 تک تک (تَ تَ) (ق مر.) یکی یکی، فرداً فرد. 1


44700 تک لپه (تَ. لَ پِ) (اِمر.) گیاهی که دانة آن دارای یک بخش یا یک لپه است مانند گندم . 1


44701 تک یاخته (تَ. تِ) (اِمر.) موجود زندة تک سلولی . 1


44702 تکاب (تَ) (اِ.) 1 - زمینی که آب در آن بماند. 2 - دره . 3 - ته آب، قعر آب . 4 - جنگ، نبرد. 1


44703 تکاتب (تَ تُ) [ ع . ] (مص ل .) نامه نوشتن به یکدیگر. 1


44704 تکاثر (تَ ثُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - افزون گشتن، فراوان شدن . 2 - بر زیادی مال فخر کردن . 1


44705 تکاثف (تَ ثُ) [ ع . ] (مص ل .) انبوه شدن، ستبر گشتن . 1


44706 تکاسل (تَ سُ) [ ع . ] (مص ل .) کاهلی نمودن، خود را به کسالت زدن . 1


44707 تکافو (تَ فُ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - با هم برابر شدن . 2 - بس بودن . 1


44708 تکالیف (تَ) [ ع . ] (اِ.) جِ تکلفه ؛ کارهای سخت، مشقت ها. 1


44709 تکامل (تَ مُ) [ ع . ] (مص ل .) به کمال رسیدن، کامل شدن . 1


44710 تکان (تَ) (اِ.) حرکت، جنبش . 1


44711 تکاندن (تَ دَ)(مص م .)حرکت دادن، جنباندن . 1


44712 تکاننده (تَ نَ د) (ص فا.) حرکت دهنده، جنباننده . 1


44713 تکانیدن (تَ دَ) (مص م .) نک تکاندن . 1


44714 تکانیده (تَ د) (ص مف .) تکانده . 1


44715 تکاور (تَ وَ) (ص مر.) 1 - دونده . 2 - اسب تندرو. 3 - افراد ورزیده و آموزش دیدة نظامی برای عملیات جنگی . 1


44716 تکاپو (ی ) (تَ) (اِمر.) 1 - رفت و آمد به شتاب . 2 - جست و جوی بسیار. 1


44717 تکاید (تَ یُ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یکدیگر را فریب دادن . 2 - دشواری نمودن . 3 - رنجانیدن . 1


44718 تکبر (تَ کَ بُّ) [ ع . ] (مص ل .) بزرگی نمودن . 1


44719 تکبیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بزرگ شمردن . 2 - اللهاکبر گفتن . 1


44720 تکبیرة الاحرام (تَ رَ تُ لْ اِ) [ ع . ] (اِمر.) یکی از مقدمات نماز. نمازگزار پیش از نماز و پس از اذان چهار تکبیر (اللهاکبر) باید بگوید و آخرین تکبیر را به قصد ورود در نماز بر زبان جاری سازد و سپس نماز را آغاز کند. 1


44721 تکثر (تَ کَ ثّ) [ ع . ] (مص ل .) بسیار شدن، زیاد شدن . 1


44722 تکثیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) بسیار کردن . 1


44723 تکحل (تَ کَ حُّ) [ ع . ] (مص ل .) سرمه کشیدن . 1


44724 تکدر (تَ کَ دُّ) [ ع . ] (مص ل .) تیره شدن، کدر شدن . 1


44725 تکدی (تَ کَ دِّ) [ ع . ] (مص ل .) گدایی کردن . 1


44726 تکدیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تیره ساختن . 2 - دلتنگ کردن . 1


44727 تکذیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) دروغ شمردن، منکر شدن . 1


44728 تکرار (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دوباره کردن . 2 - دوباره گفتن . 1


44729 تکرر (تَ کَ رُّ) [ ع . ] (مص ل .) دوباره شدن . 1


44730 تکرم (تَ کَ رُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اظهار کرم کردن، کرم کردن به تکلیف . 2 - جوانمردی نمودن . 3 - (اِمص .) اظهار کرم ؛ ج . تکرمات . 1


44731 تکریر (تَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - کاری را دوباره انجام دادن . 2 - سخنی را دوباره گفتن . 3 - آوردن دو یا چند کلمه به یک معنی . 1


44732 تکریم (تَ) [ ع . ] (مص م .) گرامی داشتن . 1


44733 تکس (تَ کَ) (اِ.) نک تکژ. 1


44734 تکسر (تَ کَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) شکسته شدن . 1


44735 تکسیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شکستن . 2 - مساحت کردن . 1


44736 تکعیب (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - چهارگوشه ساختن چیزی . 2 - پر کردن ظرف . 3 - عددی را به توان سه رسانیدن . 1


44737 تکفل (تَ کَ فُّ) [ ع . ] (مص ل .) کفیل شدن، متعهد گشتن . 1


44738 تکفیر (تَ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - پوشاندن، کفاره دادن . 2 - کسی را کافر و بی دین خواندن . 1


44739 تکفین (تَ) [ ع . ] (مص م .) کفن کردن مرده . 1


44740 تکل (تَ کَ) (اِ.) 1 - گوسفند شاخ دار. 2 - جوان بلندقد. 1


44741 تکل (تَ کْ لْ) [ انگ . ] (اِ.) گرفتن یا دور کردن توپ از پای حریف یا دراز کردن پا در حالتی که بدن تقریباً به حالت خوابیده و موازی با سطح زمین درآید. 1


44742 تکلان (تَ) [ ع . ] (مص م .) اعتماد کردن . 1


44743 تکلتو (تَ کَ تُ) (اِ.) نمدی که زیر زین بر پشت اسب می اندازند. 1


44744 تکلس (تَ کَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) آهک شدن . 1


44745 تکلف (تَ کَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) خود را به رنج افکندن . 1


44746 تکلم (تَ کَ لُّ) [ ع . ] (مص ل .) سخن گفتن . 1


44747 تکلیس (تَ) [ ع . ] (مص م .) آهک مالی کردن، به جسمی گرما دادن تا مانند آهک شود. 1


44748 تکلیف (تَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به رنج افکندن . 2 - بار کردن . 3 - (اِ.) وظیفه ای که باید انجام داد. 1


44749 تکلیم (تَ) [ ع . ] (مص ل .) با کسی سخن گفتن . 1


44750 تکمار (تُ) (اِ.) تیری که بر سر آن پیکان نباشد. 1


44751 تکمله (تَ مَ یا مِ لِ) [ ع . تکملة ] (اِ.) 1 - تتمه، متمم . 2 - بخش پایانی و قسمت آخر کتاب، مقاله و هر نوشتة دیگر. 1


44752 تکمه (تِ مِ) (اِ.) ابریشم زردوزی . 1


44753 تکمیل (تَ) [ ع . ] (مص م .) تمام کردن، رسا کردن . 1


44754 تکند (تَ کَ) (اِ.) آشیانة مرغ خانگی، لانة مرغ . 1


44755 تکنوازی (تَ نَ) (حامص .) نواختن قطعه ای موسیقی تنها به وسیلة یک ساز. 1


44756 تکنولوژی (تِ نُ لُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - مطالعة فنون و ابزار و ماشین آلات و مواد اولیه . 2 - تجهیزات و روش های علمی که در حیطة خاصی به کار برده شود، فناوری . (فره ). 1


44757 تکنوکرات (تِ نُ کِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - کارشناس فنی به ویژه در جایگاه مدیریتی و اجرایی، فن سالار. 2 - هوادار فن سالاری . (فره ). 1


44758 تکنی کالر (تِ لِ) [ انگ . ] (اِ.) شیوة فیلمبرداری و چاپ و نمایش فیلم به صورت رنگی . 1


44759 تکنیسین (تِ یَ) [ فر. ] (اِ.) شخصی معمولاً با مدرک کاردانی که در فن یا صنعتی دارای تخصص و تجربة علمی باشد، فن ورز.(فره ). 1


44760 تکنیک (تِ) [ فر. ] (اِ.) فنی، کار فنی، مجموعة روش هایی که بر شناخت علمی مبتنی است، فن (فره ). 1


44761 تکه (تِ کِّ) (اِ.) قطعه، پاره ای از چیزی . 1


44762 تکه (تَ کِّ) (اِ.) بز نر، بزی که پیشاپیش گله حرکت کند. 1


44763 تکه تکه ( تکه تکه . تکه تکه .) (ص مر.) قطعه قطعه، پاره پاره . 1


44764 تکو (تَ) (اِ.) 1 - موی در هم پیچیده . 2 - نان روغنی . 1


44765 تکواندو (تِ دُ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی ورزش و روش دفاع فردی بدون سلاح . 1


44766 تکون (تَ کَ وُّ) [ ع . ] (مص ل .) به وجود آمدن، هستی یافتن . 1


44767 تکوک (تَ) (اِ.) جام، ظرفی ساخته شده از طلا و نقره که در آن شراب نوشند. 1


44768 تکوین (تَ) [ ع . ] (مص م .) آفریدن، به وجود آوردن . 1


44769 تکژ (تَ کَ) (اِ.) هستة انگور. 1


44770 تکیدن (تَ دَ) (مص ل .) دویدن، تاختن . 1


44771 تکیده (تَ د) (ص .) ضعیف، لاغر، شکسته . 1


44772 تکیز (تَ) (اِ.) نک تکژ. 1


44773 تکیف (تَ کَ یُّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) لذت بردن . 2 - صفت و حالتی به خود گرفتن . 2 - عیبناک شدن . 3 - شناختن کیفیت چیزی . 1


44774 تکیه (تَ یِ) [ ع . تکیة ] 1 - (مص ل .) پشت دادن به چیزی . 2 - (اِ.) جایی وسیع برای انجام مراسم عزا و روضه خوانی . 1


44775 تکیه گاه ( تکیه گاه .) [ ع - فا. ] (اِمر.) 1 - جای تکیه دادن . 2 - پشتی . 3 - پشت و پناه . 4 - آن چه وزن جسمی را تحمل کند (فیزیک ). 1


44776 تکییف (تَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نیک بریدن . 2 - کیفیتی معلوم قرار دادن برای شی ء. 1


44778 تگاب (تَ) (اِمر.) = تگاو: 1 - قیف . 2 - پرده ای است در موسیقی . 1


44779 تگرگ (تَ گَ) (اِ.) قطره های یخ بستة باران که از آسمان فرو ریزد. 1


44780 تگل (تِ گَ) (اِ.) پینه، تکه پارچه ای که با آن بخش پاره شدة جامه را دوزند. 1


44781 تگین (تَ گِ) [ تر. ] (ص .) 1 - خوش ترکیب، زیبا شکل . 2 - پهلوان، دلاور. 3 - در ترکیب نام های ترکی آید: سبکتگین . 1


44782 تی (تِ) (ص .) مخفف تهی . 1


44783 تی ان تی (اِ ) [ انگ . ]T.N.T (اِ.) تری نیترو - تولوئن ؛ جسم بلورین زردرنگ، کمی محلول در آب که مادة منفجرة بسیار قوی است . 1


44784 تی تی (اِ.) خمیری که آن را به شکل جانوران برای بچه ها درست می کنند. 1


44785 تی تیش مامانی (ص مر.)نو و زیبا (واژة کودکانه در مورد صفت جامه که در بزرگ ترها برای ریشخند و تعریض به کار می رود)، نازک نارنجی . 1


44786 تی شرت (ش ِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی پیراهن جلو بسته و معمولاً آستین کوتاه و گشاد تابستانی . 1


44787 تیار (تَ یّ) [ ع . ] (اِ. ص .) 1 - موج دریا. 2 - لاف زدن . 3 - متکبر و مغرور. 1


44788 تیار (تِ یّ) (اِ. ص .) 1 - مهیا، ساخته . 2 - مالش دادن، لوله ساختن تریاک . 1


44789 تیاسر (تَ سُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به طرف چپ مایل شدن . مق تیامن . 2 - (اِ.) سمت چپ . 1


44790 تیامن (تَ مُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به طرف راست مایل شدن . 2 - (اِ.) سمت راست . 1


44791 تیان (تِ) (اِ.) دیگ دهان گشاد، پاتیل . 1


44792 تیانچه (تِ چِ) (اِمصغ .) پاتیل کوچک . 1


44793 تیب (ص .) سرگشته، مدهوش . 1


44794 تیبا (اِ.) غمزه، عشوه . 1


44795 تیتال (اِ.) 1 - فریب، مکر. 2 - چاپلوسی . 1


44796 تیتر [ فر. ] (اِ.)1 - عنوان . 2 - عیارسنجی (شیمی ). 1


44797 تیتراژ [ فر. ] (اِ.) عنوان بندی . 1


44798 تیج (تِ) (اِ.) 1 - جوانه، جوانه درخت . 2 - ابریشم خام . 1


44799 تیجان [ ع . ] (اِ.) جِ تاج ؛ افسرها. 1


44800 تیخ (اِ.) = تیغ : هرچیز که سر آن تیز باشد. 1


44801 تیر [ په . ] (اِ.) 1 - چوب راست و باریک با نوکی آهنین و تیز که با کمان آن را پرتاب کنند. 2 - گلوله ای که از تفنگ، توپ و مانند آن ها شلیک می شود. ؛ تیر کسی به سنگ خوردن کنایه از: ناکام شدن، در نقشة خود شکست خوردن . 1


44802 تیر [ په . ] (اِ.) 1 - ماه چهارم از هر ماه شمسی . 2 - پاییز، خزان . 3 - نام روز سیزدهم از هر ماه خورشیدی . 1


44803 تیر (اِ.) سیارة عُطارد. 1


44805 تیر (اِ.) بخش، بهره، نصیب . 1


44806 تیر کردن (کَ دَ) (مص م .) 1 - نشان کردن، هدف قرار دادن . 2 - کسی را تحریک کردن، به کاری واداشتن . 1


44807 تیر کشیدن (کِ دَ) (مص ل .) درد گرفتن عضوی از بدن انگار که سوزنی در آن فرو می کنند. 1


44808 تیرآهن (هَ) (اِمر.) آهنی با ضخامت بالا که دارای کاربردهای ساختمانی و صنعتی است . 1


44809 تیراژ [ فر. ] (اِ.) شمارگان، واحدی برای شمارش روزنامه، مجله و کتابی که در یک نوبت به چاپ می رسد، شمار (فره ). 1


44810 تیراژه (ژَ یا ژِ) (اِ.) = تیراژی : رنگین کمان، قوس و قزح . 1


44811 تیربار (اِ.) سلاح خودکار آتشین، مسلسل سنگین . 1


44812 تیرباران (اِمر.) کشتن محکومین با گلوله . 1


44813 تیرتخش (تَ) (اِمر.) تیر آتشبازی، آنچه که به شکل های مختلف درست کرده، در آن باروت می ریزند و به هنگام جشن ها با آن ها آتش بازی راه می اندازند. 1


44814 تیررس (رَ) (اِ.) مقدار مسافتی که تیر بتواند به هدف برسد. 1


44815 تیرست (رَ) (اِ.) سیصد، عدد سیصد. 1


44816 تیرم (تِ رَ) [ تر. ] (اِ. ص .) بانوی بزرگ حرم پادشاه، خاتون . 1


44817 تیره (رِ) (ص .) تاریک، سیاه . 1


44818 تیره ( تیره .) (اِ.) 1 - دسته ای از مردم که از یک نژاد باشند. 2 - دودمان، خانواده . 1


44819 تیره روز ( تیره روز .) (ص مر.) بدبخت . 1


44820 تیره پشت ( تیره پشت . پُ) (اِمر.) ستون فقرات، 33 مهره که از زیر گردن تا کمر قرار دارد. 1


44821 تیروئید [ فر. ] (اِ.) غده ای است در زیر گلو که ماده ای به نام تیروکسین را در خون ترشح می کند. بزرگ شدن بیش از اندازة این غده، گواتر نامیده می شود. اگر مادة ترشحی این غده کم شود باعث باد کردن پوست بدن می شود. بریدن این غده در پستانداران پیش از بلوغ باعث کوتاهی قد و توقف رشد غدد تناسلی می شود، سپردیس (فره ). 1


44822 تیرک (رَ) (اِمصغ .) 1 - تیر کوچک . 2 - ستون چادر و خیمه . 3 - جهش خون از رگ یا آب از آبدزدک یا سوراخ مشک و مانند آن . 1


44823 تیرک زدن (رَ. زَ دَ) (مص ل .) جهیدن آب یا مایعی دیگر از سوراخی ریز. 1


44825 تیرکمان (کَ) (اِمر.) بازیچة کودکان به صورت قطعة کوچک چرم یا لاستیکی که دو سوی آن را با کش به دو شاخة کوچکی می بندند و با آن سنگریزه پرتاب کنند. 1


44826 تیرگان (رْ یا رَ) (اِ.) جشنی که ایرانیان در روز سیزده از ماه تیر (تیر روز) برپا می کنند. 1


44827 تیریز (تِ) (اِ.) 1 - چاک جامه . 2 - بال و پر مرغان . 3 - شاخ جامه . 1


44828 تیز (اِ.) باد صداداری که از مقعد خارج شود. 1


44829 تیز [ په . ] (ص .) 1 - بُرنده . 2 - هر چیز که مزه آن تند باشد و زبان را بسوزاند، مانند فلفل . 3 - هوشیار، مراقب .4 - (ق .) (عا.)سریع، فوری . 1


44830 تیز (ق .ص .)1 - تندخو، بدخو.2 - زرد، بی رنگ . 1


44831 تیز کردن (کَ دَ) (مص م .) 1 - برنده کردن . 2 - خشمگین کردن . 1


44832 تیزاب (اِمر.) اسیدنیتریک، مایعی است بی رنگ و تندبو. همة فلزات غیر از طلا را آب می کند. اگر با اسیدکلریدریک آمیخته شود، تیزآب سلطانی می شود که طلا را هم آب می کند. 1


44833 تیزبین (ص فا.) دقیق، کنجکاو. 1


44834 تیزتاو (ص مر.) تندخو، بدخو. 1


44835 تیزدست (دَ) (ص مر.) ماهر، استاد. 1


44836 تیزدندان (دَ)(ص مر.)کنایه از: آزمند، حریص . 1


44837 تیزر (ز) [ انگ . ] (اِ.) 1 - آگهی کوتاه تبلیغاتی که ویژگی های جذاب کالا یا برنامه ای را در تلویزیون به نمایش گذارد، آگهی تبلیغاتی تلویزیونی . (فره ). 2 - صحنة آغازی کوتاه و جالب توجهی از فیلم که معمولاً پیش از عنوان بندی یا همراه با آن برای جلب نظر تماشاچی به نمایش درآید، سرآغاز. (فره ). 1


44838 تیزمغز (مَ) (ص مر.) برّنده، تندخو. 1


44839 تیزنا (اِمر.) لبة تیز تیغ . 1


44840 تیزهوش (ص مر.) هوشیار، هوشمند. 1


44841 تیزویر (حامص .) تیزهوش، هوشیار. 1


44842 تیزپا (ص مر.) چابک . 1


44844 تیسر (تَ یَ سُّ) [ ع . ] (مص ل .) آسان شدن . 1


44845 تیسیر (تَ) [ ع . ] (مص م .) آسان کردن، سهل کردن . 1


44846 تیشتر (تَ) (اِ.) نک تُشتر. 1


44847 تیشه (ش ِ) [ په . ] (اِ.) ابزاری فلزی که نوک آن پهن و تیز است و در نجاری و سنگ تراشی به کار می رود. ؛ تیشه به ریشة خود زدن کنایه از: خود را به آستانه نابودی کشاندن . 1


44848 تیغ [ په . ] (اِ.) 1 - شمشیر، هر چیز بُرُنده . 2 - خار. 3 - بلندی کوه . 4 - شعاع آفتاب . ؛ تیغ کسی بریدن کنایه از: کارآیی داشتن، قدرت داشتن . 1


44849 تیغ زدن (زَ دَ) 1 - (مص م .) دمیدن آفتاب . 2 - (عا.) از کسی پول یا مالی را به زور یا نیرنگ گرفتن . 1


44850 تیغ زن (زَ) (ص فا.) شمشیرزن . 1


44851 تیغ نمودن (نِ دَ) (مص م .) تهدید کردن . 1


44852 تیغال (اِ.) 1 - آشیانة مرغان . 2 - دارویی که در گیاهی خاردار تولید می شود. 1


44853 تیغه (غِ) [ په . ] (اِ.) 1 - هر چیز تیغ مانند. 2 - دیوار کم قطر و نازک . 1


44854 تیف (اِ.) خار، خس . 1


44855 تیفوس [ فر. ] (اِ.) نوعی بیماری عفونی که با تب همراه است . میکروب آن از طریق نیش زدن شپش وارد خون می شود. 1


44856 تیفویید [ فر. ] (اِ.) نک حصبه . 1


44857 تیقظ (تَ یَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) بیدار شدن از خواب، هوشیار گردیدن . 1


44858 تیقن (تَ یَ قُّ) [ ع . ] (مص ل .) بی گمان شدن، یقین داشتن . 1


44859 تیل (اِ.) خال، نقطه . 1


44860 تیلا (اِ.) چرخ رسن تابی . 1


44861 تیلر (لِ) [ انگ . ] (اِ.) تراکتور کوچکی که راننده به دنبال آن می رود و آن را هدایت می کند و از آن برای انجام کارهای سبک در مزارع استفاده می شود. 1


44862 تیله (لِ) (اِ.) گلولة کوچک سنگی یا شیشه آبی که کودکان با آن بازی کنند. 1


44863 تیم (اِ.) کاروانسرای بزرگ . 1


44864 تیم (اِ.) اندوه، دلتنگی . 1


44865 تیم [ انگ . ] (اِ.) یک دستة ورزشکار از یک رشتة ورزشی . 1


44866 تیم بان (اِ.) کاروانسرادار. 1


44867 تیما (تَ) [ ع . تیماء ] (اِ.) دشت، بیابان . 1


44868 تیماج (اِ.) پوست بز دباغی شده . 1


44869 تیمار (اِ.) 1 - خدمت و غمخواری . 2 - فکر، اندیشه . 3 - پرستاری . 1


44870 تیمارخوار (خا) (اِ.) 1 - غمخوار. 2 - پرستار. 1


44871 تیماردار (ص فا.) 1 - غمخوار. 2 - پرستار، خدمتکار. 1


44872 تیمارستان (رِ) (اِمر.) جای نگهداری و مداوای دیوانگان . 1


44873 تیمر (مَ) (اِ.) گیاهی از تیرة شاه پسند که به صورت درخت یا درختچه می باشد. اصل آن از هندوستان است و در نواحی جنوبی ایران نیز یافت می شود. برگش بیضوی کامل و پوست آن در تداوی به عنوان مدر مستعمل است . 1


44874 تیمسار (اِمر.) عنوانی در ارتش برای افسران از سرتیپ به بالا. 1


44875 تیمم (تَ یَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از روی قصد و عمد کاری کردن . 2 - به جای وضو، در هنگام نبودن آب یا بیماری، از خاک استفاده کردن، به این صورت که دست ها را بر خاکی که آلوده نباشد می زنند و بعد آن را به صورت و پشت دست ها می کشند. 1


44876 تیمن (تَ یَ مُّ) [ ع . ] (مص ل .) همایون داشتن، خجسته داشتن . 1


44878 تیمچه (چِ) (اِمصغ .) 1 - کاروان سرای کوچک . 2 - بازار. 1


44880 تین ایجر (اِ جِ) [ انگ . ] جوانانی که سن آن ها بین سیزده تا نوزده سال است . 1


44881 تینر (نِ) [ انگ . ] (اِ.) مایة رقیق کنندة مواد. 1


44882 تیه [ ع . ] 1 - (اِمص .) گمراهی، سرگردانی . 2 - خودپسندی . 3 - (اِ.) بیابان بی آب و علف که در آن سرگردان شوند. 1


44883 تیهو (تِ) [ په . ] (اِ.) پرنده ای است مانند کبک که کمی از آن کوچکتر است، ولی گوشتش خوشمزه تر است . رنگ پرهایش خاکستری مایل به زرد و زیر بال هایش سیاه است . 1


44884 تیو (اِ.) تاب، طاقت، توانایی . 1


44885 تیول (تُ یُ) [ تر. ] (اِ.) واگذاری زمین و ملک به کسی از طرف پادشاه که آن شخص از طریق مالیات آن ملک برای خود درآمدی فراهم می آورد. 1


44886 تیوپ [ انگ . ] (اِ.) = تیوب : تویی لاستیک چرخ اتومبیل . ؛ تیوپ لس نوعی تایر بدون تیوپ که خود آن از هوا پر می شود. 1


44887 تیپ [ فر. ] (اِ.) 1 - نمونة شاخص از یک دسته، نوع، جنس و صنف . 2 - واحدی در نظام کمتر از لشکر، بیشتر از هنگ . 1


44888 تیپا (اِ.)ضربه ای که با نوک پنجه پا زده می شود. 1


44889 تیپاکس [ انگ . ] (اِ.)نام تجارتی برای مؤسسه - های پست خصوصی . 1


44890 تیک آف (تِ) [ انگ . ] (اِمص .) 1 - یک باره به حرکت درآوردن اتومبیل یا موتور سیکلت به شکلی که چرخ های آن از زمین اندکی فاصله بگیرد. 2 - از زمین برخاستن یا بلند کردن هواپیما. 3 - پریدن یا بلند شدن از تختة شیرجه یا تختة پرش . 1


44891 تیک تاک (ص .) = تیک تیک : صدای یکنواخت ساعت یا هر صدایی که شبیه آن باشد. 1


44892 تیکه (کِّ) (عا.) 1 - تکه . 2 - هر چیز درخور و مناسب . 1


44893 تیکوز (اِ.) کشک . 1


44894 ث (حر.) پنجمین حرف از الفبای فارسی است که در حساب ابجد برابر 500 می باشد. این حرف در واژه های فارسی وجود ندارد. اما در اوستایی و پارسی باستان وجود داشته . 1


44895 ثؤلول (ثُ) [ ع . ] (اِ.) آژخ، زگیل ؛ ج . ثا´ لیل . 1


44896 ثابت (ب) [ ع . ] (اِ فا.) 1 - پابرجا، برقرار. 2 - پایدار، بادوام . 3 - محقق، مدلل . 4 - مثبت . 1


44897 ثابت رأی ( ثابت رأی . رَ) [ ازع . ] (ص مر.) آن که در عقیدة خود پابرجاست، ثابت عقیده . 1


44898 ثابت شدن ( ثابت شدن . شُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) محقق شدن . 1


44899 ثابت قدم ( ثابت قدم . قَ دَ) [ ع . ] (ص مر.) 1 - پابرجا، متین . 2 - ثابت رای . 1


44900 ثابت کردن ( ثابت کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - مدلل ساختن . 2 - محق شمردن . 1


44902 ثار [ ع . ] 1 - (مص ل .) کینه کشیدن . 2 - (اِ.) خون . 3 - کینه . 1


44903 ثارالله (رَ لْ لا) [ ع . ] (اِمر.) کین خواه خداوند، کسی که از دشمنان خدا انتقام گیرد. 1


44904 ثاقب (قِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - روشن، درخشان . 2 - روشن کننده . 3 - نافذ، سوراخ کننده . 4 - ستارة روشن . 1


44905 ثالث (لِ) [ ع . ] (ص .)1 - سوم . 2 - آن که نه مدعی و نه مدعی علیه است و دعوی مابه الادعا کند. 1


44906 ثالث ثلاثه (لِ ثِ ثَ ثِ) [ ع . ] (ص .) یکی از سه اقنوم (اَب، ابن، روح القدوس ). 1


44907 ثالثاً (لِ ثَ نْ) [ ع . ] بار سوم، سه دیگر. 1


44908 ثالوث [ ع . ] (اِ.) آن چه مرکب از سه باشد. ؛ ثالوث اقدس اب . ابن . روح القدس (در آیین نصاری ). 1


44909 ثامن (مِ) [ ع . ] (اِ.) هشتم، هشتمین . 1


44910 ثانوی (نَ یّ) [ ع . ] (ص نسب .) دومی، دومین . 1


44911 ثانویه (نَ یِّ) [ ع . ثانویة ] (ص نسب .) مؤنث ثانوی . 1


44913 ثانیاً (یَ نْ) [ ع . ] (ق .) 1 - دوم . 2 - بار دوم . 1


44914 ثانیه (یِ) [ ع . ] (اِ.) یک شصتم دقیقه . 1


44915 ثانیه شمار ( ثانیه شمار . شُ) [ ع - فا. ] (ص فا. اِمر.) عقربة کوچک ساعت که ثانیه ها را معلوم می دارد. 1


44916 ثاولوجیا (اِ.) = اثولوجیا: 1 - علم الهی (اخص )، الهیات . 2 - علم کلام . 1


44917 ثاوی [ ع . ] (اِفا.)1 - فرودآینده . 2 - اقامت (دراز) کننده، مقیم . 1


44918 ثایر (یِ) [ ع . ثائر ] 1 - (اِفا.) انتقام گیرنده . 2 - (اِ.) خشم . 1


44919 ثایره (یِ رِ) [ ع . ثائرة ] 1 - (اِفا.) مؤنث ثایر. 2 - (اِ.) هیجان . 1


44920 ثبات (ثَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بر جای ماندن، پایدار بودن . 2 - دوام یافتن، پایدار بودن . 3 - (اِمص .) پایداری . ؛ ثبات عزم راسخ عزمی، ثابت عزمی . ؛ ثبات قدم استقامت، پایداری . 1


44921 ثبات (ثَ بّ) [ ع . ] (ص .) ثبت کننده، کارمندی که نامه ها را در دفتری مخصوص ثبت می کند. 1


44922 ثبات (ثُ) (اِ.) دردی که آدمی را از حرکت بازدارد. 1


44923 ثبات کردن ( ثبات کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] 1 - (مص ل .) پایداری کردن، استقامت ورزیدن . 2 - ثابت شدن، پایدار ماندن . 3 - مقاومت کردن . 4 - (اِمص .) پایداری، استقامت . 1


44924 ثبت (ثَ بَ) [ ع . ] (ص .) مورد اعتماد، کسی که قول او حجت باشد. 1


45056 جاجا 1 - (اِمر.) آوازی است که بدان مرغ را به لانه رانند. 2 - (ق مر.) جابه جا، مکان تا مکان . 1


44925 ثبت (ثَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) قرار دادن، بر جای بودن . 2 - (اِمص .) استواری، پایداری . 3 - نوشتن . 4 - (اِ.) حجت، دلیل . 5 - مهر توقیع . 6 - (ص .) مرد معتمد، استوار. 7 - مرد دلاور. 8 - ثابت رأی . 9 - (اِمف .) قرار داده شده . 10 - در حقوق نوشتن قراردادها و مشخصات املاک در دفاتری که از طرف دولت برای این امور ثبت شده . ثبت مربوط به قراردادها را ثبت اسناد و ثبت مربوط به املاک را ثبت املاک نامند. 1


44926 ثبت اسناد ( ثبت اسناد ِ اَ) (اِمر.) اداره ای که ثبت معاملات و نقل و انتقال های مربوط به املاک و مستغلات را به عهده دارد. 1


44927 ثبت املاک ( ثبت املاک ِ اَ)(اِمر.)ثبت کردن مشخصات ملک ها و آن بر دو قسم است : ؛ ثبت املاک عادی، ثبت ملکی که به موجب درخواست مالک در نقطه ای از کشور که ثبت املاک اجباری است، به عمل آید. ؛ ثبت املاک عمومی ثبت ملکی که به موجب اظهارنامة ادارة ثبت و دعوت از مالک در نقطه ای از کشور که ثبت املاک اجباری است به عمل آید. 1


44928 ثبت برداشتن ( ثبت برداشتن . بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) صورت برداشتن، سیاهه برداشتن . 1


44929 ثبت کردن ( ثبت کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) مطلبی را در دفتری یادداشت کردن . 1


44930 ثبوت (ثُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) استوار شدن، استقرار یافتن . 2 - بر جای ماندن، ایستادن . 3 - ثابت شدن امری با دلیل و برهان . 4 - (اِمص .) پایداری، دوام . 5 - استواری، استقرار. 6 - تحقق . 1


44931 ثبوتی ( ثبوتی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) اثباتی . مق سلبی . ؛ صفات ثبوتی صفاتی که حق تعالی دارا است . مانند: قادر، عالم، ازلی، ابدی، صادق . 1


44932 ثبوتیه (ثُ یِّ) [ ع . ثبوتیة ] (ص نسب .) مؤنث ثبوتی . مق سلبیه . 1


44933 ثبور (ثُ بُ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بازداشتن . 2 - هلاک کردن . 3 - (مص ل .) زیان کشیدن . 4 - هلاک گردیدن . 5 - (اِ.) عذاب . 1


44934 ثخذ (ثَ خِّ) [ ع . ] (اِ.) صورت و جملة هفتم از صور و جمل هفت گانة جمل (ابجد). 1


44935 ثخن (ثِ خَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ستبر و سخت گردیدن . 2 - (اِ.) ستبری، ضخامت، کلفتی . 3 - غلظت . 4 - سختی . 1


44936 ثخونت (ثُ نَ) [ ع . ثخونة ] (مص ل .) ستبر و سخت گردیدن . 1


44937 ثخین (ثَ) [ ع . ] (ص .) 1 - ستبر، سخت . 2 - محکم، استوار. 3 - غلیظ . 4 - حلیم، بردبار. 1


44938 ثدی (ثَ یاثِ یا ثَ دا) [ ع . ] (اِ.) پستان . 1


44939 ثرا (ثَ) [ ع . ثراء ] 1 - (مص ل .) ثروتمند شدن، بی نیاز شدن . 2 - (اِمص .) دارایی، توانگری . 1


44940 ثرم (ثَ) [ ع . ] (مص م .) شکستن دندان کسی به وسیلة زدن . 1


44941 ثروت (ثَ وَ) [ ع . ثروة ] (اِ.) 1 - بسیاری تعداد مردم . 2 - شبی که ماه و صورت فلکی ثریا (پروین ) با هم باشند. 1


44942 ثروت ( ثروت .) [ ع . ] 1 - (اِمص .) دارایی، توانگری . 2 - (اِ.) مال بسیار. 1


44943 ثروتمند (ثَ وَ مَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) دارا، توانگر. 1


44944 ثروتمندی ( ثروتمندی .) [ ع - فا. ] (حامص .) توانگری . 1


44945 ثری (ثَ را) [ ع . ] (اِ.)1 - تری، رطوبت . 2 - خاک نمناک . 3 - زمین، خاک . ؛ از ثری تا به ثریا از زمین تا بالای آسمان . 1


44946 ثریا (ثُ رَ یّ) [ ع . ] 1 - چلچراغ . 2 - پروین، یکی از صورت های فلکی . 1


44947 ثرید (ثَ) [ معر. ] (اِ.) تریت، نانی که در آبگوشت یا شیر و غیره بخیسانند و بخورند. 1


44948 ثعالب (ثَ لِ) [ ع . ] (اِ.) جِ ثعلب ؛ روباهان . 1


44949 ثعالبی ( ثعالبی .) [ ع . ] (ص نسب .) فروشنده پوست روباه . 1


44950 ثعبان (ثُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مار بزرگ . 2 - اژدها. 1


44951 ثعلب (ثَ لَ) [ ع . ] (اِ.) گیاهی است از ردة تک لپه ای ها که گونه هایش تیرة ثعلب را به وجود می آورد. این گیاه دارای گل های خوشه ای صورتی و سفید است و خاصیت دارویی دارد. 1


44952 ثعلب (ثَ لَ) [ ع . ] (اِ.) روباه . 1


44953 ثغر (ثَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - دندان های جلو. 2 - سوراخ . 3 - سرحد، مرز. ج . ثغور. 1


44954 ثغور (ثُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جِ ثغر؛ دندان ها، دندان های پیشین . 2 - سرحدها، مرزها. 1


44955 ثفل (ثُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کنجاره، تفاله . 2 - آن چه از مایعی ته نشین شود. 3 - تیرگی شیر و روغن . 4 - آن چه از معده دفع شود. 1


44956 ثقات (ثَ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ ثقه ؛ معتمدان . 1


44957 ثقافت (ثَ فَ) [ ع . ] (مص ل .)1 - زیرک و چالاک شدن . 2 - استاد و ماهر شدن . 1


44958 ثقال (ثَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شُتر آهسته رو. 2 - زن فربه کفَل . 1


44959 ثقالت (ثَ لَ) [ ع . ] (مص ل .) سنگین شدن، گران شدن . 1


44960 ثقب (ثَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) سوراخ کردن . 2 - (اِ.) سوراخ، رخنه . 1


44961 ثقب (ثُ قَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ثقبه ؛ سوراخ ها. 1


44962 ثقبه (ثُ ب) [ ع . ثقبة ] (اِ.) سوراخ . 1


44963 ثقة الاسلام (ثَ قِ تُ لْ اِ) [ ع . ] (اِمر.) مورد اعتماد اسلام (عنوانی احترام آمیز برای روحانیان مسلمان ). 1