38156 ازایراک ( اَ ) [ په . ] حرف ربط مرکب، زیرا که، بدین جهت که . 1


38157 ازت (اَ زُ) [ فر. ] ( اِ.) نیتروژن، گازی است بی رنگ و بی بو و بی مزه . در آب بسیار کم حل می شود. علاوه بر هوا در سفیدة تخم مرغ و گوشت و شیر و همچنین در شوره یافت می شود. 1


38158 ازتات (اَ زُ) [ فر. ] (اِ.) ازتات ها یا نیترات ها، نمک های جامد اسید ازتیک هستند. بعضی بی رنگ یا سفید و برخی رنگین اند. مانند نیترات نیکل و مس . همة آن ها در آب حل می شوند و بر اثر حرارت تجزیه شده اکسیژن خود را از دست می دهند. 1


38159 ازخ (اَ زَ) ( اِ.) نک زگیل . 1


38160 ازدحام (اِ د) [ ع . ] (مص ل .) انبوه شدن، انبوه جمعیت، مزاحمت، تزاحم . ج . ازدحامات . 1


38161 ازدر (اَ دَ) (ص مر.) سزاوار، شایسته، لایق . 1


38162 ازدف اَ یا اِ دَ) (اِ.) (گیا.) زالزالک، زعرور. 1


38163 ازدو (اُ) ( اِ.) صمغ (مطلق ). صمغ درخت ارجنگ، صغم بادام کوهی که از آن حلوا پزند. 1


38164 ازدواج (اِ د) [ ع . ] (مص م .) زن گرفتن، شوهر کردن . 1


38165 ازدیاد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .)زیاد کردن، افزودن . 2 - (مص ل .) افزون شدن . 1


38166 ازرق (اَ رَ) [ ع . ] (ص . اِ.) 1 - کبود، نیلگون . 2 - کبود چشم . 3 - نابینا. 4 - خط چهارم از هفت خط جام جم . 1


38167 ازرق پوش ( ازرق پوش .) [ ع - فا. ] (اِفا.) 1 - کسی که جامة کبود پوشد. 2 - صوفی . 3 - (ص .) کنایه از: صوفیِ ریایی . 1


38168 ازعاج ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - از جا برکندن، از جا برانگیختن . 2 - بریدن . 3 - فرستادن . 4 - بی آرام ساختن . 5 - راندن . 1


38169 ازغ ( اَ ) [ په . ] (اِ.) 1 - شاخه هایی از درخت که برای پیرایش درخت می برند. 2 - چرک تن . اژغ نیز گویند. 1


38170 ازفنداک (اَ فَ) (اِ.) نک آژفنداک . 1


38171 ازل (اَ زَ) [ ع . ] (اِ.) زمان بی ابتداء. 1


38172 ازلال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) لغزاندن، لرزاندن . 1


38173 ازلی (اَ زَ) [ ع . ] (ص نسب .) منسوب به ازل . 1


38176 ازمان ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ زمن و زمان ؛ زمان ها، روزگارها. 1


38177 ازمنه (اَ مِ نِ) [ ع . ] (اِ.) جِ زمان . 1


38178 ازمه (اَ ز مِّ) [ ع . ازمة ] (اِ.) ج . زمام ؛ مهارها، افسارها. 1


38179 ازن (اُ زُ) [ فر. ] (اِ.) ترکیبی است از اکسیژن به صورت 3 o خاصیت اکسیدکنندگی آن بسیار زیادتر از اکسیژن است به طوری که نقره را اکسید می کند. به میزان کم در هوا موجود است و به صورت متراکم در لایة بالایی جو زمین وجود دارد. باکتری کش و رنگ زداست . 1


38180 ازناور (اَ وَ) [ گرجی ] (ص .) 1 - شریف و بزرگ قوم . 2 - شجاع و دلیر و پهلوان . 1


38181 ازهار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ زهر و زهرة ؛ شکوفه ها، گل ها. 1


38182 ازهاق ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - نیست کردن، نابود کردن . 2 - گذراندن تیر از هدف . 3 - شناختن در رفتار. 1


38183 ازهد (اَ هَ) [ ع . ] (ص تف .) پارساتر. 1


38184 ازهر (اَ هَ) [ ع . ] 1 - (ص تف .)روشن تر. 2 - (ص .) روشن، درخشان . 3 - (اِ.) ماه . 4 - سفید رنگ . 1


38185 ازو جز کردن (اِ زُّ جِ کَ دَ) (مص ل .) (عا.) = از و چز کردن : طلب رحم کردن همراه تضرع و زاری . 1


38186 ازواج ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ زوج ؛ زوج ها، جفت ها. 1


38187 ازواد ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ زاد؛ توشه ها. 1


38188 ازکی (اَ کا) [ ع . ] (ص تف .) 1 - پاکتر. 2 - پارساتر. 1


38189 ازکیا ( اَ ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ زکی ؛ پاکان . 1


38190 ازگ ( اَ ) [ په . ] (اِ.) ترکه، شاخ خرد. 1


38191 ازگیل ( اَ ) (اِ.) 1 - درختچه ای است خاردار با چوبی سخت و محکم و شکوفه های سفید. 2 - میوة درخت ازگیل که قهوه ای رنگ و ترش مزه است . 1


38192 ازیرا ( اَ ) [ په . ] حرف ربط مرکب، زیرا، از آن جهت . 1


38193 ازیراک ( اَ ) [ په . ] حرف ربط مرکب، زیرا که، از این جهت که . 1


38194 ازیز ( اَ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به جوش آمدن . 2 - (اِ.) غلغل، صدای جوشیدن دیگ . 3 - بانگ رعد. 1


38195 اس (اُ سّ) [ ع . ] (اِ.) اساس، شالوده . 1


38196 اس . دبلیو (اِ. دَ ب) [ انگ . ]S.W (اِ.) موج کوتاه (رادیو). 1


38197 اس اس (اِ. اِ)(اِ.) (آلما.) مخفف شوتز اشتانل، عنوان سازمان مخوف هیتلری . پس از پایان جنگ جهانی دوم دادگاه نورنبرگ این سازمان را سازمانی جنایت کار خواند. 1


38198 اسائت (اِ ئِ) [ ع . ] (مص م .)نک اسائه . 1


38199 اسائه (اِ ئِ) [ ع . اسائة ] (مص ل .) 1 - بدی کردن . 2 - بدی کردن به کسی . ؛ اسائه ء ادب بی ادبی کردن، هتک حرمت کردن . 1


38200 اساتید ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ استاد؛ استادان . 1


38201 اسار (اَ یا اِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) اسیر کردن . 2 - چیزی را به بند کشیدن . 3 - (اِمص .) اسیری، بردگی . 4 - (اِ.) بند، دوال . 1


38202 اسارت (اَ یا اِ رَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دربند کردن . 2 - (اِمص .) بردگی . 1


38203 اساری ( اُ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اسیر؛ اسیران . 1


38204 اساریر ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اَسرار. ججِ سرُ به معنی خط های کف دست و پیشانی، چین و شکن روی پوست چهره و دست . 1


38205 اساس ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پی، بنیاد، شالوده . 2 - یکی از مراتب دعوت اسماعیلیان . 1


38206 اساس نامه (اَ. مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) قانونی که برای ادارة یک انجمن یا مجلس یا سازمان اجتماعی و سیاسی تنظیم شده باشد. 1


38207 اساساً (اَ سَ نْ) [ ع . ] (ق .) از بن، از اصل . 1


38208 اساسی ( اَ ) [ ع - فا. ] (ص نسب .)بنیادین، اصولی . 1


38209 اساطیر ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اسطوره ؛ افسانه ها، افسانه های باستان دربارة خدایان و پهلوانان . 1


38210 اساطین ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اسطوانه . 1 - ستون ها، ارکان . 2 - مجازاً بزرگان، برجستگان . 1


38211 اسافل (اَ فِ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ اَسفل ؛ فرو - دستان . (طبقة پست )، زیردستان . 1


38212 اساقفه (اَ قِ فِ) [ ع . ] (اِ.) جِ اسقف ؛ کشیشان مسیحی . 1


38213 اسامی ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اسم ؛ نام ها، اسم ها. 1


38214 اسانس ( اِ ) [ فر. ] (اِ.) جوهر و عصارة گل هاو گیاهان، عطر مایه (فره ). 1


38215 اسانید ( اَ ) [ ع . ] (اِ.)1 - جِ اسناد. 2 - در علم نحو عبارتست از ایتاع و نسبت تامه بین دو کلمه، مانند نسبت خبر به مبتداء. 1


38216 اسب ( اَ ) [ په . ] (اِ.) حیوانی است باهوش که برای سواری یا بارکشی به کار گرفته می شود. ؛ اسب دادن و خر گرفتن کنایه از: معاملة زیان - آور کردن . ؛ اسب عصاری بودن الف - تلاش بی نتیجه کردن . ب - سرگردان بودن . 1


38217 اسب انگیز (اَ. اَ) 1 - (اِفا.) آن که اسب را برانگیزد، اسب انگیزنده . 2 - (اِمر.) مهمیز. 1


38218 اسب دواندن (اَ. دَ دَ) (مص ل .) کنایه از: اجحاف و تعدی . 1


38219 اسب دوانی ( اسب دوانی . دَ) (حامص .) دوانیدن اسب ها به موازات هم و سنجش شتاب آن ها، مسابقه . 1


38220 اسب رس ( اسب رس . رِ) (اِمر.) نک اسب ریس . 1


38221 اسب ریس ( اسب ریس .) [ په . ] (اِمر.) 1 - مسافتی که اسب در یک روز می تواند بپیماید. 2 - میدان اسب دوانی . 1


38222 اسباب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سبب . 1 - سبب ها، علت ها. 2 - وسیله ها، لوازم . 3 - مال ها، دارایی ها. 4 - برگ و ساز. 5 - کالاها، متاع ها. 1


38223 اسباب بازی ( اسباب بازی .) [ ع - فا. ] (اِ.) وسیلة بازی و سرگرمی کودکان و نوجوانان . 1


38224 اسباب چینی ( اسباب چینی .) [ ع - فا. ] (حامص .) توطئه . 1


38225 اسباب کشی ( اسباب کشی . کِ) (حامص .) حمل و نقل اثاثة منزل، اسباب و لوازم زندگی را از خانه ای به خانة دیگر بردن . 1


38226 اسباط ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سبط ؛ پسران پسر و پسران دختر. 1


38227 اسباغ ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - تمام کردن نعمت بر کسی . 2 - زره فراخ پوشیدن . 1


38228 اسبال ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) باران باریدن . 2 - بسیار سخن گفتن بر کسی . 3 - (مص م .) جاری کردن، روان ساختن . 1


38229 اسبان نوبتی (اَ نِ نُ بَ)(اِ.)اسبان یدک، اسبان جنیبت . 1


38230 اسبست (اَ یا اِ ب) (اِ.) یونجه . 1


38231 اسبق (اَ بَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - پیش تر، جلوتر. 2 - پیشروتر. 1


38232 اسبل (اُ بُ) (اِ.) (عا.) 1 - سپرز، طحال . 2 - ورمی که در پهلو بوجود آید. 1


38233 اسبله (اِ بُ لِ یا لَ) (اِ.) جزو ماهیان فلس دار حلال گوشت بحر خزر است . ماهی ای است بزرگ و سر برهنه که دهانی فراخ دارد و ریشو می باشد و دو ردیف دندان در دهان دارد؛ اسبیله، اسبیلی . 1


38234 اسبوع ( اُ ) [ ع . ] (اِمر.) 1 - هفته . 2 - هفت بار. ج . اسابیع . 1


38235 اسبک (اَ بَ) (اِ.) پره و دندانة کلید. 1


38236 اسبید ( اِ ) (ص .) سفید. 1


38237 است ( اَ ) (فع رابطه .) سوم شخص مفرد از مصدر «اَستن » [ = هستن . ] (زمان حال فعل «بودن »): هوا روشن است . 1


38238 است (اِ) [ ع . ] (اِ.) کون، دبر، نشیمن، نشستگاه، کفل، مقعد. 1


38239 است ( است .) (اِ.) 1 - استخوان . 2 - هستة میوه . 1


38241 استات (اَ س ِ) [ فر. ] ( اِ.) نمک مشتق از اسید استیک مانند استات سرب، استات مس، استات آهن و غیره، نمکی که از اسید استیک حاصل شود. 1


38242 استاخ ( اُ ) (حامص .) 1 - دلیری، جسارت . 2 - شوخی، بی ادبی . 3 - محرمی، یگانگی . 1


38243 استاد ( اُ ) [ په . ] (اِ. ص .) = اوستاد. اوستا. استا: 1 - آموزنده، معلم، آموزگار. 2 - مدرس دانشگاه ها. 3 - حاذق، ماهر، سررشته دار در کاری، چیره دست . ؛ استاد علم کردن دزدیدن خیاط ها از سر پارچه . ؛ استاد چسک آن که در کار دیگران بی جهت مداخله کند. 4 - خط یا نقطه یا سطحی که آن را مأخذ کار قرار دهند، الگو، دلیل . 5 - مقیاس فلزات قیمتی که ملاک مسکوکات محسوب می شود. 6 - عنوانی بود برای برخی درجه داران در سپاه ینی چری عثمانی . 1


38244 استادن (اِ دَ) (مص ل .) نک ایستادن . 1


38245 استادکار ( استادکار .) (ص فا.) 1 - ماهر و مسلط و متخصص در صنعتی یا حرفه ای . در لفظ عامیانه اوساکار. 2 - کارفرما. 1


38246 استادی ( اُ ) (حامص .)1 - مهارت . 2 - زیرکی، تدبیر. 1


38247 استادیوم ( اِ ) [ انگ . ] (اِ.)ورزشگاه، زمین ورزش . 1


38248 استار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ ستر؛ پرده ها. 1


38249 استار ( اِ )(اِ.) وزنی برابر چهار مثقال، یا چهار مثقال و نیم ؛ استیر. 1


38250 استارت (اِ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - حرکت کردن و به حرکت درآوردن . 2 - لحظة حرکت ورزشکاران د ر ورزش های دو و میدانی، دوچرخه سواری، شنا و همانند آن، شروع . 1


38251 استاره (اِ رِ) (اِ.) ستاره . 1


38252 استالاکتیت ( اِ ) [ فر. ] (اِ.)ستون آهکی مخروطی شکل معلق در سقف غارها که در نتیجة چکیدن قطره های آب در سقف غار به وجود می آید، چکیده . 1


38253 استالاگمیت ( اِ ) [ فر. ] (اِ.) مخروط های آهکی کف غارها که در اثر چکیدن قطره های آب آهکی از سقف غارها و یا از نوک مخروط های استالاکتیت در کف غار تشکیل می شود، چکیده . 1


38254 استام ( اُ ) (اِ.) زین و یراق اسب . 1


38255 استام (اِ) (اِ.) سیخی که در تون حمام و تنور نانوایی به کار می رود؛ کفچة آتشدان، آتش کش، بیلچه، خاک انداز. 1


38256 استامبولی ( استامبولی .) (اِ.) ظرفی فلزی که برای بردن گل و گچ در بنایی به کار برند. 1


38257 استامبولی (اِ بُ) (ص نسب .) = استانبولی . اسلامبولی : 1 - آن چه منسوب به استامبول باشد. 2 - از مردم استامبول (ترکیه )، اهل استامبول . 1


38258 استامبولی پلو ( استامبولی پلو . پُ لُ) (اِمر.) نوعی پلو که در آن گوجه فرنگی یا رب گوجه فرنگی و سیب زمینی پلویی و پیازداغ و گوشت خرد کرده می ریزند. 1


38259 استامپ (اِ سْ مْ) [ فر. ] (اِ.)1 - مُهر، مُهری که روی کاغذ می زنند. 2 - جعبه ای کوچک حاوی بالشتک آغشته به جوهر، جوهرگین . (فره ). 1


38260 استامینوفن (اَ نُ فِ) [ انگ . ] (اِ.) دارویی که به عنوان مسکن و تب بر تجویز می شود. 1


38261 استان ( اَ ) (اِ.) جای خواب، آرامگاه . 1


38262 استان ( اِ ) (ص .) به پشت خوابیده . 1


38263 استان ( اُ ) [ په . ] (اِ.)بخشی از کشور که شامل چندین شهرستان می شود. 1


38264 استاندار ( اُ ) [ په . ] (اِ.)حاکم ایالت، فرمانروای یک استان . 1


38265 استاندارد ( اِ ) [ فر. ] (اِ.) نمونه تصویب شده، قاعده . 1


38266 استانداری ( اُ ) [ په . ] (اِ.) اداره ای که کارهای یک استان در آن جا انجام می شود. 1


38267 استانه (اَ نِ) (اِ.) جای خواب و آرام، آرامگاه . 1


38268 استباق (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) پیشی جستن، پیشی گرفتن . 1


38269 استبانه (اِ تِ نِ یا نَ) [ ع . استبانة ] 1 - (مص ل .) پیدا شدن، آشکار گشتن، هویدا شدن . 2 - (مص م .) پیدا کردن، آشکار کردن . 3 - به جای آوردن، دانستن، شناختن . 4 - (اِمص .) هویدایی، ظهور. 1


38270 استبداد (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خود رأی بودن، خودسری . 2 - فرمانروایی مطلق یک حزب . 3 - ظلم و تعدی . 1


38271 استبداع (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) نو شمردن، بدیع دانستن . 1


38272 استبدال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)1 - عوض کردن، بدل نمودن . 2 - چیزی را به جای چیزی دیگر خواستن . 1


38273 استبر (اِ تَ) (ص .) نک ستبر. 1


38274 استبراء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) برائت جُستن، پاکی خواستن . 1


38275 استبرق (اِ تَ رَ) (اِ.) معرب استبرک . 1 - دیبا، دیبای ستبر، پارچه ای که با زر و ابریشم بافته شود. 2 - نام دو گونه درختچه که در نقاط گرمسیری می رویند. از گیاهان کائوچویی ایران هستند. 1


38276 استبرک (اِ تَ رَ) (اِ.) نک اسبترق . 1


38277 استبشار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شاد شدن، شادی کردن . 2 - (اِمص .) گشاده رویی . 1


38278 استبصار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) طلب بصیرت کردن . 2 - (اِمص .) بینا گردیدن . 3 - شناسایی . 1


38279 استبعاد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) بعید دانستن، دور از قبول . 1


38280 استبقاء (اِ ت ِ) [ ع . ] (مص م .) زنده نگه داشتن، باقی گذاشتن . 1


38281 استتار (اِ ت ِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پوشیده شدن، پنهان شدن . 2 - (مص م .)پنهان کردن . 1


38282 استتباع (اِ ت ِ تْ) [ ع . ] (مص م .)به پیروی دعوت کردن . 1


38283 استتمام (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) به پایان بردن، به سر آوردن . 1


38284 استثقال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) سنگین شمردن، گران داشتن . 1


38285 استثمار (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) بهره برداری کردن از دسترنج دیگری . 1


38286 استثناء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - جدا کردن، بیرون آوردن . 2 - ان شاءاللهگفتن . ج . استثناعات . 1


38287 استثنائی ( استثنائی .) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - کسی که هوش زیادی دارد. 2 - کودن، کم ذهن . 3 - بی - مانند، بی همتا. 1


38288 استجابت (اِ تِ بَ) [ ع . ] (مص م .) پاسخ گفتن، پذیرفتن . 1


38289 استجاره (اِ تِ رِ) [ ع . استجارة ] (مص م .) 1 - پناه خواستن . 2 - کرایه کردن . 1


38290 استجازه (اِ تِ ز) [ ع . استجازة ] (مص م .) اجازه خواستن، رخصت طلبیدن . ج . استجازات . 1


38291 استجلاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)کشاندن، جلب کردن . 1


38292 استجهال (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)خود را به نادانی زدن . 1


38293 استحاضه (اِ تِ ض ِ) [ ع . استحاضة ] (مص ل .) خون آمدن از رحم پس از ایام حیض . 1


38294 استحالت (اِ تِ لَ) [ ع . استحالة ] نک استحاله . 1


38295 استحاله (اِ تِ لِ) [ ع . استحالة ] 1 - (مص ل .) دگر گشتن، دگرگون شدن .2 - (اِمص .) دگرگونی . 1


38296 استحباب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خوب و نیکو شمردن . 2 - مستحب دانستن . 1


38297 استحثاث (اِ تِ) [ ع . ] (مص م ) 1 - استخراج . 2 - برانگیختن . 3 - جمع آوری کردن . 1


38298 استحداث (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تازه پیدا کردن . 2 - نوآوردن . ج . استحداثات . 1


38299 استحسان (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نیکو شمردن . 2 - پسندیدن، نیکو جلوه دادن . 1


38300 استحضار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به حضور خواستن . 2 - یادآوری کردن . 3 - یاد آوردن . 4 - (اِمص .) آگاهی . 1


38301 استحفاظ (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نگهبانی خواستن . 2 - نگهداری کردن . 3 - یاد گرفتن . 4 - (اِمص .) نگهبانی، حفظ . 1


38302 استحقار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خوار شمردن . 2 - (اِمص .) خواری . ج . استحقارات . 1


38303 استحقاق (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .)شایسته بودن . 2 - (اِمص .) شایستگی، لیاقت . ج . استحقاقات . 1


38304 استحلاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - شیرین شمردن . 2 - شیرین داشتن . 1


38305 استحلاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)سوگند خواستن، قسم دادن . 1


38306 استحلال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)حلالی طلبیدن . 1


38307 استحمام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) به حمام رفتن . 1


38308 استحواذ (اِ تِ حْ) [ ع . ] (مص ل .) غلبه کردن، چیره شدن . 1


38309 استحکام (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .)محکم شدن، استوار شدن . 2 - (اِمص .) استواری . ج . استحکامات . 1


38310 استحیاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) شرم داشتن، شرم کردن . 1


38311 استحیاء ( استحیاء .) [ ع . ] (مص م .) زنده نگه داشتن . 1


38312 استخاره (اِ تِ رِ) [ ع . استخارة ] 1 - (مص م .) طلب خیر کردن . 2 - (مص ل .) برای انجام کاری با قرآن فال گرفتن . 3 - فال نیک زدن، ج . استخارات . 1


38313 استخبار (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) آگاهی جستن، ج . استخبارات . 1


38314 استخدام (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) به خدمت گرفتن، به کار گماشتن . 1


38315 استخر (اِ تَ) (اِ.) 1 - آبگیر، تالاب . 2 - حوض بزرگ که آب بسیار در آن جمع کنند و در آن انواع ورزش های آبی نمایند. 1


39649 امنیه (اَ یِّ) [ ازع . ] ( اِ.) ژاندارم . 1


38316 استخراج (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) بیرون کشیدن، به درآوردن . 1


38317 استخفاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) پنهان شدن، نهان گشتن . 1


38318 استخفاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)سبک داشتن، خوار شمردن . ج . استخفافات . 1


38319 استخلاص (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خلاصی طلبیدن . 2 - (مص م .) رهایی بخشیدن . 3 - (اِمص .) رهایی، خلاص . ج . استخلاصات . 1


38320 استخلاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) جانشین ساختن، جانشین کردن . 1


38321 استخوان (اُ تُ خا) [ په . ] (اِ.) 1 - مادة سختی است که در ساختمان بدن مهره داران به کار رفته است و محل اتکای عضلات و مخاط ها ودیگر قسمت های نرم بدن است .استخوان های بدن انسان و دیگر استخوان داران به دو دستة دراز و پهن تقسیم می شوند. در وسط استخوان مادة نرمی قرار گرفته که مغز استخوان نامیده می شود، استخوان ها به وسیلة مفاصل با یکدیگر مرتبط هستند. 2 - هسته : استخوان خرما. 3 - نژاد، نسل . 4 - اصیل . 5 - پایة بنا، بنیاد ساختمان . ؛ استخوان سبک کردن کنایه از: زیارت رفتن، بخشیده شدن گناهان . ؛ استخوان لای زخم گذاشتن الف - کار را ناقص انجام دادن . ب - کسی را در نگرانی و اضطراب نگه داشتن . ؛ استخوان نرم کردن با زحمت بسیار صاحب تجربه شدن . ؛ استخوان در گلو گرفتن رنج و محنت کشیدن . ؛ استخوان پیش اسب، کاه پیش سگ وضع و ترتیبی سخت نادرست و نابسامان . 1


38322 استخوان بندی ( استخوان بندی . بَ) (اِمر.) اسکلت، کالبد. 1


38323 استخوان ترکاندن ( استخوان ترکاندن . تِ دَ) (مص ل .) رشد کردن، بزرگ شدن . 1


38324 استخوان خرد کردن ( استخوان خرد کردن . خُ. کَ دَ) (مص ل .) با زحمت زیاد صاحب تجربه شدن . 1


38325 استخوان دار ( استخوان دار .) (ص .) کنایه از: آدم اصیل و خانواده دار. 1


38326 استخوان کاری ( استخوان کاری .)(حامص .) خاتم سازی، خاتم کاری . 1


38327 استخوانی ( استخوانی .) (ص .) 1 - (عا.) لاغر، نحیف . 2 - رنگ استخوانی (کرم مایل به سفید). 1


38328 استداره (اِ تِ رِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گرد گشتن، گرد برآمدن . 2 - به شکل دایره بودن . 1


38329 استدامه (اِ تِ مِ) [ ع . استدامة ] 1 - (مص م .) همیشه خواستن، پیوسته خواستن، دوام چیزی را خواستن . 2 - به درنگ انداختن . 3 - (مص ل .) همیشه بودن . 4 - (اِمص .) همیشگی . 1


38330 استدانه (اِ تِ نِ) [ ع . استدانة ] (مص م .) وام خواستن، قرض طلبیدن، وام گرفتن . 1


38331 استدبار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پشت کردن . مق استقبال . 2 - (مص م .) آخرکار را ملاحظه کردن . 1


38332 استدراج (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بتدریج بالا بردن .2 - بتدریج نزدیک گردانیدن . 3 - (مص ل .) ظاهر شدن کرامات از غیر مؤمن . 4 - بیچاره گردانیدن . 1


38333 استدراک (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فهمیدن، درک کردن . 2 - اعتراض کردن، خرده گرفتن . 3 - آوردن بیتی که مصراع اول مدح و مصراع دوم ذم باشد یا برعکس . 4 - تصحیح کردن . 5 - جبران کردن . 1


38334 استدعا (اِ تِ) [ ع . استدعاء ] 1 - (مص ل .) فراخواندن، خواهش کردن . 2 - (اِ.) خواهش . 1


38335 استدلال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دلیل خواستن . 2 - دلیل آوردن . ج . استدلالات . 1


38336 استدن (اِ تَ دَ) (مص م .) ستُدن، گرفتن . 1


38337 استذراء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) به کسی پناه بردن، در پناه کسی رفتن . 1


38338 استذکار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) یاد کردن . 2 - (اِمص .) یادآوری، یاد کرد. ج . استذکارات . 1


38339 استر (اَ تَ) [ په . ] (اِ.) قاطر. 1


38340 استرئوسکپ (اِ تِ رِ ئُ کُ) [ فر. ] ( اِ.) دستگاهی که در آن دو تصویر متساوی روی هم قرار گرفته باشد، در آن صورت بنابر خاصیت رؤیت مضاعف، تصویر برجسته به نظر می رسد. 1


38341 استراتوس (اِ تِ) [ فر. ] (اِ.) ابری لایه لایه که پهنة آسمان را می پوشاند و معمولاً باران - زاست، ابر لایه ای . 1


38342 استراتوسفر (اِ تِ تُ فِ) [ فر. ] ( اِ.) طبقه ای از جو (اتمسفر) که بالای 10 تا 12 کیلومتر قرار دارد و حرارت در آن جا همواره ثابت است . 1


38343 استراتژی (اِ تِ تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - نقشه و هدایت عملیات جنگی . 2 - نقشه، ترفند، راهبرد (فره ). 3 - هر طرح درازمدت برای هدفی خاص : استراتژی اقتصادی، استراتژی نظامی . 1


38344 استراحت (اِ تِ) [ ع . استراحة ] 1 - (مص ل .) آرامیدن، آسایش خواستن . 2 - (اِمص .) آسایش، آسودگی . 1


38345 استراق (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دزدیدن . 2 - (مص ل .) دزدیده کاری کردن . 1


38346 استراق سمع ( استراق سمع سَ) [ ع . ] (مص م .) پنهانی به سخن کسی گوش کردن . 1


38347 استرجاع (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .)رجوع کردن، طلب بازگشت کردن . 2 - داده ای را بازپس گرفتن . 3 - (مص ل .) هنگام شنیدن خبر مرگ کسی، انالله و اناالیه راجعون گفتن . 1


38348 استرحام (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) رحمت خواستن . مرحمت طلبیدن . 1


38349 استرخاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سست شدن، نرم گشتن، فروهشتن . 2 - (اِمص .) سستی، فروهشتگی . 1


38350 استرداد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) پس گرفتن . 1


38351 استردن (اُ تُ دَ) (مص م .) 1 - تراشیدن موی . 2 - پاک کردن . 3 - محو ساختن . 1


38352 استرزاق (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) روزی خواستن، طلب روزی کردن . 1


38353 استرسال (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به نرمی سخن گفتن . 2 - موی سر را به طرف پایین انداختن . 1


38354 استرشاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) رشوه طلبیدن . 1


38355 استرشاد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) راهنمایی خواستن، راه راست جستن . ج . استرشادات . 1


38356 استرضاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .)طلب خشنودی کردن . 2 - خشنود کردن . 3 - (اِمص .) خشنودی . ج . استرضاعات . 1


38357 استرضاع (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) دایه گرفتن برای شیر دادن به کودک . 1


38358 استرعاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نگهبان خواستن . 2 - طلب توجه کردن . 1


38359 استرفونیک (اِ تِ رُ فُ) [ انگ . ] (اِ.) سیستم ضبط یا پخش صوت که در آن از چند کانال صوتی استفاده شود و صدای آن به وسیلة دو یا چند بلندگو قابل پخش باشد، چندآوا، چندآوایی . (فره ). 1


38360 استرلاب (اُ تُ) [ معر. ] (اِمر.) نک اسطرلاب . 1


38361 استرلینگ (اِ تِ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - مسکوک نقره در انگلستان (قرون وسطی ). 2 - واحد پول رسمی انگلستان . 3 - کشورهایی که معاملات خارجی آن ها توسط لیرة استرلینگ صورت می گیرد؛ مق . گروه دلار. 1


38362 استره (اُ تُ رِ) ( اِ.) تیغ، ابزاری که با آن موی سر و صورت را تراشند. 1


38363 استره لیسیدن ( استره لیسیدن . دَ) (مص ل .) کنایه از: دلیری کردن، جانبازی کردن . 1


38364 استرواح (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آسایش جستن . 2 - (مص ل .) آسایش یافتن، برآسودن . 3 - بو گرفتن، گندیدن . 1


38365 استرون (اَ تَ وَ) (ص .) نازا، زنی که بچه نیاورد. 1


38366 استریل (اِ تِ) [ فر. ] (ص .) بی ثمر، بی بار، عقیم، نازا، سترون (فره )، عاری از میکروب . 1


38367 استریلیزه (اِ تِ ز) [ فر. ] (ص .) ضدعفونی شده، سترون ساز (فره ) . 1


38368 استریو (اِ تِ یُ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی دستگاه صوتی که توانایی پخش یا ضبط صدا را در دو یا چند جهت دارد. 1


38369 استریپ تیز (اِ تِ) [ انگ . ] (اِ.) نمایشی که در آن فرد مرحله به مرحله و به تدریج همراه با موسیقی لباس هایش را از تن درمی آورد. 1


38370 استزادت (اِ تِ دَ) [ ع . ] (مص م .) نک استزاده . 1


38371 استزاده (اِ تِ د) [ ع . استزادة ] 1 - (مص م .) فزون خواستن، فزونی طلبیدن . 2 - مقصر شمردن . 3 - (مص ل .) شکوه کردن، دلتنگی نمودن، ج . استزادات . 1


38372 استزاره (اِ تِ رِ) [ ع . استزارة ] (مص م .) طلب زیارت کسی کردن، دیدار خواستن . 1


38373 استسعاد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نیکبختی خواستن . 2 - مبارک شمردن . 3 - یاری خواستن . 4 - (مص ل .) نیکبخت شدن . 1


38374 استسقاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) طلب آب یا باران کردن . 2 - (اِ.) نوعی بیماری که بیمار عطش زیاد دارد و آب بسیار می خواهد. 1


38375 استسلام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) تسلیم شدن، به چیزی گردن نهادن . 1


38376 استشاره (اِ تِ رِ) [ ع . استشارة ] 1 - (مص م .) نظر دیگری را خواستن، مشورت کردن . 2 - (اِمص .) رایزنی، مشورت . ج . استشارات . 1


38377 استشراق (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) شرق شناسی، خاورشناسی . 1


38378 استشعار (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ترس به دل نهفتن . 2 - به خود بازآمدن . ج . استشعارات . 1


38379 استشفاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) شفا خواستن، بهبود خواستن . 1


38380 استشفاع (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) طلب شفاعت کردن، شفاعت خواستن . 1


38381 استشهاد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شهادت طلبیدن، شاهد خواستن . 2 - شاهد آوردن . 3 - گفته های کسی را به عنوان شاهدذکر کردن . 4 - شاهد خواستن برای اثبات دعوی . 1


38382 استصباح (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - روشنایی کردن . 2 - چراغ افروختن . 3 - روشنی جستن . 1


38383 استصحاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به همراهی خواستن . 2 - یاری خواستن . 3 - با خود داشتن . ج . استصحابات . 1


38384 استصغار (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کوچک شمردن . 2 - بی اهمیت داشتن . 3 - به حساب نیاوردن . 1


38385 استصلاح (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) طلب صلاح و نیکی کردن . 1


38386 استصواب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) صوابدید، مصلحت خواهی کردن . 1


38387 استضائت (اِ تِ ئَ) [ ع . ] (مص م .) نک استضائه . 1


38388 استضائه (اِ تِ ئِ) [ ع . استضائة ] 1 - (مص ل .) توانایی، قدرت داشتن . 2 - روشن شدن . 3 - (اِمص .) روشنی جویی . 1


38389 استضعاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) ناتوان شمردن، ضعیف دانستن . 1


38390 استضلال (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) میل به سایه و در آن نشستن . 1


38391 استطابه (اِ تِ ب یا بَ) [ ع . استطابة ] (مص م . ) 1 - پاکیزگی خواستن، پاکی جستن . 2 - پاک یافتن، پاکیزه دانستن . 1


38392 استطاعت (اِ تِ عَ) [ ع . استطاعة ] (مص ل .) 1 - توانایی، قدرت داشتن . 2 - سرمایه داشتن . 1


38393 استطاله (اِ تِ لِ یا لَ) [ ع . استطالة ] (مص ل .) 1 - دراز کشیدن .2 - فزونی کردن . 3 - گردنکشی کردن . 1


38394 استطراد (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از پیش دشمن گریختن و فریفتن او. 2 - از مطلب دور افتادن . 1


38395 استطراف (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نو شمردن . 2 - تازه و نو یافتن . 3 - شگفت داشتن . 1


38396 استطلاع (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آگهی جستن، اطلاع خواستن . 2 - پرسیدن . 1


38397 استظهار (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کمک خواستن . 2 - (اِمص .) پشت گرمی . 1


38398 استعادت (اِ تِ دَ) [ ع . استعادة ] (مص م .) نک استعاده . 1


38399 استعاده (اِ تِ د) [ ع . استعادة ] 1 - (مص م .) بازگشت چیزی را خواستن . 2 - (مص ل .)عادت کردن . 1


38400 استعاذه (اِ تِ ذ) [ ع . استعاذة ] (مص ل .) پناه جُستن، پناه بردن . 1


38401 استعاره (اِ تِ رِ) [ ع . استعارة ] (مص م .) به عاریت گرفتن . 1


38402 استعانت (اِ تِ نَ) [ ع . استعاثة ] (مص م .) یاری خواستن، کمک طلبیدن . 1


38403 استعباد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) کسی را بندة خود ساختن، مانند بنده گردانیدن . 1


38404 استعجاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)عجب شمردن، در شگفت شدن، به شگفت آمدن . 1


38405 استعجال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) کاری را به شتاب خواستن، به شتاب واداشتن . 2 - (مص ل .) شتافتن، شتاب کردن . 3 - (اِمص .) شتابزدگی . 1


38406 استعجام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پوشیده شدن . 2 - ناتوان شدن به سخن گفتن، عاجز شدن در سخن . 3 - خاموش گشتن از پاسخ سایل 4 - بسته و مبهم شدم کلام . 1


38407 استعداد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آماده شدن، مهیا گشتن . 2 - (اِمص .) آمادگی، توانایی . ج . استعدادات . 1


38408 استعراب (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - عرب مآب گشتن . 2 - سخن فارسی را عربی کردن . 3 - دشنام دادن، فحش گفتن . 1


38409 استعصام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - چنگ زدن . 2 - پناه آوردن . 1


38410 استعطاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مهربانی خواستن . 2 - دل به دست آوردن . 1


38411 استعظام (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بزرگ شمردن، بزرگ داشتن . 2 - (مص ل .) بزرگ منشی و تکبر کردن . 1


38412 استعفاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) تقاضای معافیت از انجام کار. ؛ استعفاء نامه نامه ای که تقاضای کناره گیری از شغل یا کار در آن نوشته شده است . 1


38413 استعلاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برتری جستن . 2 - بزرگوار شدن . 3 - (اِمص .) بلندی، رفعت . 1


38414 استعلاج (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) درمان بیماری طلبیدن . 2 - (اِمص .) چاره جویی . 1


38415 استعلام (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) آگاهی خواستن، پرسش کردن . 1


38416 استعمار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آبادانی خواستن . 2 - (اِمص .) آباد کردن کشور به ظاهر و غارت و چپاول آن در نهان . 1


38417 استعمال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به کار بردن، کار کردن . 2 - گماشتن، به کار واداشتن . 1


38418 استغاثت (اِ تِ ثَ) [ ع . استغاثة ] (مص م .) نک استغاثه . 1


38419 استغاثه (اِ تِ ثِ) [ ع . استغاثة ] 1 - (مص م .) دادخواهی کردن، یاری طلبیدن . 2 - (اِمص .) دادخواهی . 3 - زاری، تضرع . 1


38420 استغراب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) غریب شمردن، عجیب دانستن چیزی را، به شگفت آمدن از امری . 1


38421 استغراق (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) همه را فرا - گرفتن . 2 - (مص ل .) غرق شدن . 3 - سخت سرگرم کاری شدن . 1


38422 استغفار (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بخشش و آمرزش خواستن . 2 - توبه کردن . 1


38423 استغفرالله (اِ تَ فِ رُ لْ لا) [ ع . ] (شب جم .) 1 - برای طلب آمرزش به کار می رود. 2 - برای نفی و انکار به کار می رود. 3 - برای بیان خشم به کار می رود. 1


38424 استغلاظ (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) غلیظ داشتن . 2 - (مص ل .) غلیظ شدن . 1


38425 استغلال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) طلب غله کردن، غله گرفتن . 1


38426 استغناء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بی نیازی خواستن . 2 - توانگر شدن، مالدار شدن . 3 - (اِمص .) بی نیازی، توانگری (مادی یا معنوی ). 4 - وابستگی نداشتن، بی قید بودن . 5 - گذشتن، صرفنظر کردن . 1


38427 استفادت (اِ تِ دَ) [ ع . استفادة ] (مص م .) نک استفاده . 1


38428 استفاده (اِ تِ د) [ ع . استفادة ] (مص م .) سود بردن، فایده خواستن . 1


38429 استفاضت (اِ تِ ضَ) [ ع . استفاضة ] (مص م .) نک استفاضه . 1


38430 استفاضه (اِ تِ ض ِ) [ ع . استفاضة ] (مص م .) 1 - طلب فیض کردن . 2 - عطا خواستن . 3 - فاش و م نتشر شدن خبر. 1


38431 استفتاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) فتوی خواستن . 1


38432 استفتاح (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نصرت خواستن . 2 - گشایش طلبیدن . 3 - یاری خواستن . 1


38433 استفراد (اِ تِ) 1 - (مص ل .) تنها شدن به چیزی، تنها رفتن پی کاری . 2 - تنها کردن کاری را. 3 - تنهائی خواستن، خواستار تنهائی بودن . 4 - (مص م .) کسی را از میان گروه به تنهایی برگزیدن . 1


38434 استفراغ (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)1 - فراغت طلبیدن . 2 - قی کردن . 1


38435 استفسار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .)تفسیر خواستن . 2 - پرسیدن . 3 - (اِ مص .) پرسش . 4 - جستجو، تفحص . 1


38436 استفعال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - طلب فعل کردن . 2 - نام یکی از باب های ده گانة ثلاثی مزید در صرف زبان عربی که با افزودن «اِست .» در آغاز فعل مجرد ساخته می شود و معنی آن درخواست چیزی کردن و خواستار آن چیز گردیدن است . چنان که استخراج به معنی بیرون آوردن است . 1


38437 استفهام (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) طلب فهم کردن . 2 - پرسیدن . 3 - (اِمص .) پرسش . 1


38438 استقاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آب از چاه برکشیدن، آب کشیدن . 2 - آب خواستن، طلب آب . 3 - نوشاندن آب و شراب . 1


38439 استقالت (اِ تِ لَ) [ ع . استقالة ] (مص م .) 1 - فسخ بیع را خواستار شدن، پایان گرفتن معامله را خواستن . 2 - خواستار عفو و بخشایش شدن . 1


38440 استقامت (اِ تِ مَ) [ ع . استقامة ] 1 - (مص ل .) ایستادگی کردن، مقاومت کردن . 2 - (اِمص .) پایداری . 3 - راست ایستادن . 1


38441 استقباح (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) زشت شمردن، قبیح داشتن . 1


38442 استقبال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به پیشواز کسی رفتن . 2 - (اِمص .) پیشواز، پذیره . 3 - (ص .) آینده . 4 - روبروی هم قرار گرفتن دو ستاره . 5 - اینکه شاعری شعر در وزن و قافیة شعر شاعرِ دیگری بگوید. 1


38443 استقبال کردن ( استقبال کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) 1 - پیشواز رفتن . 2 - پذیرفتن، پذیرش . 1


38444 استقراء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جستجو کردن، تحقیق کردن . 2 - (اِمص .) در منطق ؛ پی بُردن به کل از جزء. 1


38445 استقرار (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)1 - برقرار کردن، پابرجا شدن . 2 - قرار یافتن . 1


38446 استقراض (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) وام خواستن، قرض گرفتن . 2 - (اِمص .) وام خواهی . 1


38447 استقص (اُ تُ قُ) [ معر. ] (اِ.) نک استقصات . 1


38448 استقصاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کوشش تمام کردن . 2 - (اِمص .) پی جویی، تفحص . 1


38449 استقصات (اُ تُ قُ صّ) [ معر. ] (اِ.) جِ اُستُقُص یا اسطقس . این کلمه در اصل یونانی است و به معنی ماده و اصل هر چیزی . (عناصر چهارگانه ). 1


38450 استقصاد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) میانه روی خواستن . 1


38451 استقضاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م ) قضاوت خواستن، تقاضای حق خود را کردن . 1


38452 استقلال (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خودمختار بودن . 2 - ادارة کشور با اختیار و آزادی بدون مداخله کشورهای بیگانه . 1


38453 استلات (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - غذای اطراف کاسه را با انگشت پاک کردن و خوردن . 2 - کنایه از: خوردن تا ته ظرف . 1


38454 استلام (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - لمس کردن، دست کشیدن به چیزی . 2 - بوسه دادن . 1


38455 استلحاق (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فراخواندن کسانی را برای به هم آمدن، درخواست ملحق گردیدن . 2 - دعوی کردن که فرزند از آن من است، به خود نسبت دادن . 1


38456 استلذاذ (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)1 - لذت خواستن . 2 - لذت بردن . 3 - خوشمزه یافتن . 1


38457 استلزام (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) همراه گرفتن . 2 - (اِمص .) لزوم، وجوب . 1


38458 استلقاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)بر پشت خوابیدن، طاق باز خوابیدن . 1


38459 استم (اِ تَ) (اِ.) ستم، ظلم . 1


38460 استماع (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) شنیدن، گوش دادن . 1


38461 استمالت (اِ تِ لَ) [ ع . استمالة ] 1 - (مص م .) دلجویی کردن . 2 - (اِمص .) دلجویی، نوازش . 3 - (مص ل .) میل کردن به سویی . 1


38462 استمتاع (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بهره جُستن . 2 - (اِمص .) برخورداری . 1


38463 استمداد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) یاری خواستن . 1


38464 استمرار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پیوسته رفتن . 2 - همیشه روان بودن . 3 - (اِمص .) اتصال، پیوستگی . 1


38465 استمراری (اِ تِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) 1 - مستمری، وظیفه، مقرری . 2 - حالت فعلی که مفهوم دوام و استمرار آن را در زمان گذشته یا حال برساند. 1


38466 استمساک (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) چنگ در زدن، تمسک جستن . 2 - (اِمص .) تمسک، اعتصام . 1


38467 استملاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) املا پرسیدن . 1


38468 استملاک (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) تملک، به ملک گرفتن، تصرف کردن . 1


38469 استمناء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) جلق زدن . 2 - (اِمص .) جلق زنی . 1


38470 استمهال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) مهلت خواستن . 1


38471 استن (اَ س ِ تُ) [ فر. ] (اِ.) = استون : مایعی است بی رنگ، فرار، سریع التبخیر و قابل اشتعال، با بوی اتری که از تقطیر یکی از استات ها به دست می آید و مانند یک حلال بکار می رود. 1


38472 استن (اُ تُ) (اِ.) = استون : ستون، رکن . 1


38473 استنابت (اِ تِ بَ) [ ع . استنابة ] (مص م .) به نیابت خواستن کسی را. 1


38474 استناد (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پشت دادن به چیزی . 2 - نسبت دادن . 3 - سند و مدرک نشان دادن . 1


38475 استناره (اِ تِ رِ) [ ع . استنارة ] (مص ل .) 1 - روشن شدن . 2 - مدد خواستن به شعاع، روشنی جستن . 1


38476 استنباء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) خبر جستن، در جستجوی خبر برآمدن، خبر پرسیدن . 1


38477 استنباط (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بیرون آوردن چیزی . 2 - (اِمص .) ادراک و دریافت معنی و مفهوم چیزی بر اثر دقت و تیزهوشی . 1


38478 استنبه (اِ تَ ب) 1 - (ص .) زشت، کریه . 2 - (اِ.) کابوس . 3 - دیو. 1


38479 استنتاج (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) نتیجه گرفتن، نتیجه خواستن . 1


38480 استنجاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - رهایی یافتن . 2 - شستن جای پلید و نجس را که بول و غایط در آن بوده است و سنگ و کلوخ بدان جا مالیدن . 1


38481 استنجاح (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) برآورده شدن حاجتی را طلب کردن . 1


38482 استنجاد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شجاع شدن . 2 - (مص م .) یاری خواستن . 1


38576 اسفار ( اسفار .) [ ع . ] ( اِ.) جِ سفْر؛ نامه ها، کتاب ها. 1


38483 استنزال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فرو آوردن، فرو فرستادن . 2 - درخواست فرود آمدن . 3 - (مص ل .) از مرتبة خود فرو افتادن . 1


38484 استنساخ (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)رونوشت برداشتن از نوشته یا کتابی، نسخه برداری . 1


38485 استنسیل (اِ تَ یا تِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی کاغذ که با قلم خاصی بر آن می نگارند و با دستگاه تکثیر از آن نسخه برداری می کنند، کاغذ مومی . (فره ). 1


38486 استنشاق (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آب یا مایع دیگری را به بینی کشیدن . 2 - چیزی را بو کردن . 1


38487 استنطاق (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به سخن آوردن . 2 - (اِمص .) بازپرسی . 1


38488 استنکاح (اِ ت ِ) [ ع . ] (مص م .) عقد زناشویی بستن، طلب نکاح کردن . 1


38489 استنکار (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - انکار کردن . 2 - نشناختن . 1


38490 استنکاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از انجام کاری ننگ داشتن . 2 - سر باز زدن، رد کردن . 1


38491 استه (اُ تِ) ( اِ.) کفل، سرین . 1


38492 استه (اِ تُ) (ص .) نک استوه . 1


38493 استه (اَ تِ) ( اِ.) 1 - دانه و هستة میوه ها. 2 - استخوان . 1


38494 استهانت (اِ تِ نَ) [ ع . ] (مص م .) خوار شمردن، حقیر داشتن . 1


38495 استهزاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) بر کسی خندیدن، مسخره نمودن . 1


38496 استهلال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) ماه نو دیدن . 2 - (مص ل .) پدیدار شدن ماه نو. 1


38497 استهلاک (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نیست کردن، هلاک کردن . 2 - نیست شدن . 1


38498 استهوا (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) هوس کردن . 2 - (مص م .) کسی را به هوس انداختن . 1


38499 استواء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برابر شدن، مانند یکدیگر شدن . 2 - (اِمص .) قرار گرفتن، استقرار. 3 - (اِ.) در جغرافیا دایره ای فرضی که مانند کمربندی زمین را به دو نیمکرة شمالی و جنوبی تقسیم می کند. 1


38500 استوار (اُ تُ) [ په . ] (ص مر.)1 - محکم، پایدار، سخت . 2 - مورد اعتماد، امین . 3 - درجه ای در ارتش، میان گروهبان و افسریار. 1


38501 استوار داشتن ( استوار داشتن . تَ) (مص ل .) 1 - اعتماد داشتن، اعتماد کردن . 2 - باور کردن، درست پنداشتن . 1


38502 استواران (اُ تُ) (اِ.) جِ اُستُوار؛ معتمدان، اَمینان . 1


38503 استوارداشت (اُ تُ) (اِمص .) یقین، ایمان . 1


38504 استوارنامه ( استوارنامه . مِ) (اِمر.) حکمی است که از طرف رؤسای کشورها به سفرا و مأمورین سیاسی داده می شود تا اعتبار آن ها را نزد رؤسای دول بیگانه استوار سازد. قبلاً به این سند اعتبارنامه گفته می شد. 1


38505 استواری ( استواری .)1 - (حامص .)محکمی، سختی . 2 - ثبات، پایداری . 3 - امن یت، اطمینان . 1


38506 استوان (اُ تُ) [ په . ] (ص مر.) 1 - استوار، پایدار. 2 - قابل اعتماد، امین . 3 - مضبوط . 1


38507 استوانه (اُ تُ نِ) [ په . ] (اِ.) 1 - ستون . 2 - جسمی که در دو سر آن دو دایره موازی یکدیگر باشند. 1


38508 استودیو (اِ تُ) [ ایتا. ] (اِ.) 1 - کارگاه، اطاق کار. 2 - محل از پیش آماده شده برای ضبط و ثبت صدا و تصویر، کارگاه فیلمبرداری و ضبط صدا. 3 - کارگاه عکاسی . 1


38509 استون (اُ) [ په . ] ( اِ.) ستون، پایه . 1


38510 استوه (اُ)(ص .) 1 - مانده، درمانده . 2 - افسرده، ملول . 1


38511 استپ (اِ ت ِ) [ فر. ] (اِ.) جلگة وسیع و بی - درخت، علفزار. 1


38512 استپ (اِ سْ تُ) [ فر. ] فرمان ایست، بایست . 1


38513 استکان (اِ تِ) [ روس . ] (اِ.) ظرف کوچک استوانه ای شکل از جنس شیشه یا بلور که معمولاً جهت نوشیدن چای به کار می رود. 1


38514 استکانت (اِ تِ نَ) [ ع . استکانة . ] 1 - (مص ل .) زاری کردن . 2 - خضوع نمودن . 3 - (اِمص .) فروتنی . 1


38515 استکانی زدن (اِ تِ . زَ دَ) [ روس - فا. ] (مص ل .) میخوارگی مختصر کردن . 1


38516 استکبار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بزرگ د یدن کسی یا چیزی را . 2 - (مص ل .) تکبر کردن . 3 - خودنمایی، گردنکشی کردن . 1


38517 استکتاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - طلب نوشتن چیزی را کردن . 2 - نسخه برداشتن، رونوشت برداشتن . 1


38518 استکثار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) طلب فراوانی کردن . 2 - (اِمص .) زیادت طلبی . 1


38519 استکراه (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ناپسند داشتن . 2 - ناخواسته به کاری واداشتن . 1


38520 استکشاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - طلب کشف کردن . 2 - (اِمص .) جستجو، تجسس . 1


38521 استکفاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) کارگزاری خواستن . 1


38522 استکمال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کمال خواستن . 2 - کامل کردن . 1


38523 استیجاب (اِ) [ ع . ] (مص ل .) سزاوار شدن، واجب و لازم دانستن امری یا چیزی . 1


38524 استیجار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) اجاره کردن . 1


38525 استیحاش ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .)دلتنگ شدن . 2 - وحشت یافتن . 3 - رمیدن . 4 - (اِمص .) وحشت . 1


38526 استیدن (اِ دَ) (مص م .) نک ستیدن، ستُدن . 1


38527 استیذان ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) اجازه خواستن، اذن طلبیدن . 1


38528 استیر ( اِ ) ( اِ.) یک چهلم من، سیر. 1


38529 استیزه (اِ ز) (اِمص .) 1 - عناد، خصومت . 2 - جنگ . 3 - خشم، غضب . 1


41260 بردنگ (بَ دَ) ( اِ.) تپه، پشته . 1


38530 استیصال ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .)از ریشه کندن . 2 - (مص ل .) کنده شدن . 3 - درمانده و بیچاره شدن . 4 - (اِمص .) درماندگی، بیچارگی . 1


38531 استیضاح ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) توضیح خواستن . 2 - (اِمص .) کاوش، بازخواست . 3 - توضیح خواستن نمایندگان مجلس از وزیری در مورد مطالبی . 1


38532 استیعاب ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) گرفتن، فراگرفتن . 1


38533 استیفاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - تمام فراگرفتن . 2 - طلب تمام حق را کردن . 3 - (اِ.) شغل و وظیفة مستوفی . 4 - تصفیة حساب مالیات . 1


38534 استیقاظ ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بیدار بودن . هوشیار شدن . 2 - (اِمص .) بیداری، هوشیاری . 1


38535 استیقان ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) به یقین دانستن، بی گمان شدن . 1


38536 استیل ( اِ ) [ فر . ] ( اِ.) 1 - شکل، فرم، اندازه . 2 - نوعی مبل به سبک قدیم فرانسه . 3 - شیوه ای (معمولاً منحصر به فرد) در انجام مهارت های ورزشی . 1


38537 استیل ( استیل .) [ انگ . ] (اِ.) فولاد ضدزنگ . 1


38538 استیلا ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دست یافتن . 2 - (اِمص .) چیرگی، غلبه . 1


38539 استیلن (اِ تِ لِ) [ فر. ] ( اِ.) گازی است هیدروکربن دار و بد بو، قابل احتراق و با شعلة سفید درخشان (وزن اتمی آن 26). 1


38540 استیم ( اِ ) ( اِ.) چرک و عفونت زخم . 1


38541 استیمان (اِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - امان خواستن . 2 - در امان کسی درآمدن . 1


38542 استیناس ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) انس گرفتن، خو گرفتن . 1


38543 استیناف ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - از سر گرفتن . 2 - مراجعه به دادگاه برای رسیدگی دوباره به پرونده . 1


38544 استیهیدن (اِ دَ) (مص ل .) ستهیدَن، ستیزه کردن، لجاج کردن . 1


38545 استیکال ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) به کسی اعتماد و تکیه کردن . 1


38546 اسجاع ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سَجِع . 1 - آواز خوش پرندگان . 2 - سخن موزون . 1


38547 اسحار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سَحَر؛ پاس آخر شب، بامداد. 1


38548 اسحار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سحر؛ افسون ها، سحرها. 1


38549 اسخان (اِ) [ ع . ] (مص م .) گرم کردن . 1


38550 اسخیاء ( اَ ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ سخی ؛ جوانمردان، سخاوتمندان . 1


38551 اسد (اَ سَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شیر درنده . 2 - نام یکی از صورت های فلکی که تقریباً در سمت الرأس قرار دارد و به صورت شیری تصویر شده است، ستارة پر نور این صورت فلکی، قلب الاسد نام دارد که حدود 71 سال نوری از خورشید فاصله دارد. 3 - پنجمین برج از برج های دوازده گانة سال . 1


38552 اسداس (اَ) [ ع . ] جِ سَدَس . ؛ اسداس در اخماس زدن الف - شش در پنج زدن . ب - قمار کردن . ج - حیله کردن . 1


38553 اسدال ( اِ) [ ع . ] (مص م .) فروهشتن، فروگذاشتن، آویختن (پرده ). 1


38554 اسر (اَ سْ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بند کردن، به اسیری گرفتن . 2 - (اِمص .) بردگی، اسارت . 1


38555 اسراء (اُ سَ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ اسیر؛ اسیران، گرفتاران . 1


38556 اسراء ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) در شب سیر کردن . 2 - (مص م .) به سیر درآوردن کسی در شب . 3 - معراج پیامبر اکرم (ص ). 1


38557 اسرائیلیات ( اِ ) [ ع . ] (ص نسب .) جِ اسرائیلیه ؛ روایت ها و اخباری که از بنی اسرائیل در اخبار اسلامی آورده اند. 1


38558 اسرار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) 1 - جِ سرُ؛ رازها، نهانی ها، سرها. 2 - جِ سَرَر و سُرَر؛ خط ها و شکن های کف دست . 1


38559 اسرار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - نهفتن . 2 - پوشیده با کسی سخن گفتن . 1


38560 اسراع ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شتافتن . 2 - (مص م .) شتاباندن . 1


38561 اسراف ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .)از حد گذشتن . 2 - (اِمص .) زیاده روی . 3 - ولخرجی . 1


38562 اسرافیل ( اِ ) [ ع . ] ( اِ.) فرشتة صور، فرشته مأمور دمیدن صور و برانگیختن مردگان در روز ر ستاخیز. 1


38563 اسرب (اُ رُ) ( اِ.) نک سرب . 1


38564 اسرع (اَ رَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - تندتر؛ زودتر. 2 - تندروتر. 1


38565 اسرنج (اَ رُ) ( اِ.) اکسید سرب، گردی سرخ که در نقاشی از آن استفاده می کنند. 1


38566 اسری (اَ را) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ اسیر؛ بردگان، اسیران . 1


38567 اسطرلاب (اُ طُ) [ معر - یو. ] ( اِ.) ستاره سنج، ابزاری است که برای اندازه گیری محل وارتفاع ستارگان و دیگر اندازه گیری های نجومی بکار می رود. 1


38568 اسطقس (اُ طُ قُ) [ ع . ] ( اِ.) 1 - این کلمه در اصل یونانی است به معنی م اده و اصل هر چیزی، عناصر چ ه ارگانه : آب، خاک، باد و آتش . 2 - استخوان بندی هر چیز. ج . اسطقسات . 1


38569 اسطوره (اُ طُ رِ) [ ع . ] ( اِ.) 1 - افسانه، قصه . 2 - سخن بیهوده و پریشان . ج . اساطیر. 1


38570 اسعاد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .)نیکبخت گردانیدن . 2 - (اِمص .) مبارکی . 3 - یاری، کمک . 1


38571 اسعار ( اَ ) [ ع . ] جِ سعر. 1 - نرخ ها، قیمت ها. 2 - ارزها (پول بیگانه ). 1


38572 اسعاف ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) برآوردن، روا کردن (حاجت و مانند آن ). 1


38573 اسعد (اَ عَ) [ ع . ] (ص تف .) خوشبخت تر. 1


38574 اسغده (اَ سَ د) (ص .) ساخته، آماده و مهیا. 1


38575 اسف (اَ سَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اندوهگین شدن . 2 - حسرت خوردن . 3 - ( اِ.) اندوه شدید. 4 - افسوس، پشیمانی . 1


38577 اسفار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ سَفَر؛ سفرها. 1


38578 اسفار ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به روشنایی صبح درآمدن . 2 - روشن شدن صبح . 3 - آشکار شدن . 1


38579 اسفرزه (اِ فَ ز) ( اِ.) گیاهی است از تیرة بارهنگ ها، در طب قدیم به عنوان مُسَکِّن و مسهل به کار می رفت . 1


38580 اسفرغم (اِ فَ غَ یا فَ رَ غْ) ( اِ.) نک اسپرغم . 1


38581 اسفرم (اِ فَ رَ) ( اِ.) نک اسپرغم . 1


38582 اسفرود (اِ فَ) ( اِ.) سنگ خوارک، پرنده ای کوچکتر از کبک با پرهای سیاه و خاکستری، ابفهرود نیز گویند. 1


38583 اسفست (اِ فَ) [ معر. ] ( اِ.) یونجه، اسپست . 1


38584 اسفل (اَ فَ) [ ع . ] 1 - (ص تف .) پایین تر، زیرتر. 2 - مقعد، دبر. ج . اسافل . 1


38585 اسفل السافلین ( اسفل السافلین لُ سّ فِ) (ص مر.) 1 - پست ترین مراتب . 2 - ضلالت، گمراهی . 3 - طبقة هفتم دوزخ، بدترین جای جهنم . 1


38586 اسفلین (اَ فَ) [ ع . ] (ص . اِ.) 1 - پایین ترین . 2 - هفتمین طبقة دوزخ که زیر همه طبقات است، اسفل سافلین . 1


38587 اسفناج (اِ فَ یا فِ) ( اِ.) = اسپناج . اسپناخ . سپاناخ . اسپاناج : گیاهی است یک ساله دارای برگ های پهن و ساقه های سست و نازک، در پختن آش و پاره ای از غذاها مورد ا ستفاده قرار می گیرد. ؛ اسفناج سبز شدن از کلة کسی (کن .)تعجب شدید به کسی دست دادن . 1


38588 اسفنج (اِ فَ) [ معر. ] ( اِ.) جانوری است گیاه شکل که در ته دریا به صورت دسته های چسبیده به سنگ ها زندگی می کند، دارای سوراخ ها و شکاف های بسیاری است . ابرکهن و ابرمرده نیز گفته می شود. 1


38589 اسفنج (اِ فَ) ( اِ.) ابر، وسیله ای که برای شستشو به کار می رود. 1


38590 اسفند (اِ فَ)( اِ.) = اسپند. سپند: 1 - آخرین ماهِ سال شمسی . 2 - نام روز پنجم از هر ماه شمسی . 3 - یکی از امشاسپندان، نماد بردباری و نگاهبان زمین . 4 - گیاهی است با گل های ریز سفیدرنگ و دانه های سیاه که دانه های سیاه آن را برای دفعِ چشم زخم، روی آتش می ریزند. 1


38591 اسفندان (اِ فَ) (اِ.) 1 - خردل . 2 - افرا. 1


38592 اسفندیار (اِ فَ) [ په . ] ( اِ.) نام یکی از قهرمانان شاهنامه . 1


38593 اسفهبد (اِ فَ بَ) [ معر. ] (ص مر.) 1 - سپاهبد، سپاهسالار. 2 - عنوان پادشاهان طبرستان . 1


38594 اسفهسالار (اِ فَ) (ص مر.) سپاهسالار، سردار سپاه . 1


38595 اسفیداج (اِ) [ معر. ] (اِمر.) = سپیتاگ . اسپیدگ . سپیده : نک سفیداب . 1


38596 اسقاط ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ سقط ؛ کالاهای بد، دور انداختنی ها. 1


38597 اسقاط ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) افکندن، انداختن . 2 - حذف کردن، از قلم انداختن . 3 - (اِمص .) فرسودگی . 1


38598 اسقام (اِ) [ ع . ] (مص م .) بیمار کردن . 1


38599 اسقف (اُ قُ) [ معر. ] ( اِ.) از یونانی گرفته شده به معنای پیشوای عیسوی که مرتبه اش از کشیش بالاتر است . 1


38600 اسلاف ( اَ ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ سلف ؛ پیشینیان، درگذشتگان . 1


38601 اسلام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تسلیم شدن . 2 - فرمان بردن . 3 - (اِ.) دینی که محمدبن عبدالله (ص ) آورد. 1


38602 اسلایب ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ اسلوب ؛ اسلوب ها، روش ها، راه ها. 1


38603 اسلاید ( اِ ) [ انگ . ] ( اِ.) تصویری که روی فیلم مثبت ظاهر می شود و به وسیلة پروژکتور بر پرده منعکس می شود یابادستگاه مخصوصی می توان آن را مشاهده کرد. 1


38604 اسلحه (اَ لَ حِ) [ ع . ] ( اِ.) جِ سلاح ؛ ابزارهای جنگی . 1


38605 اسلم (اَ لَ) [ ع . ] (ص تف .) سالم تر، درست تر، بی گزندتر. 1


38606 اسلوب ( اُ ) [ ع . ] ( اِ.) شیوه، روش . 1


38607 اسلوموشن (اِ لُ مُ ش ِ) [ انگ . ] حرکات کند برای پخش صحنه های حساس فیلم ها و مسابقات ورزشی جهت نشان دادن جزییات بیشتر صحنه ها. 1


38608 اسلیمی ( اِ ) (ص نسب .) (اِمر.) نوعی از نقش و نگار، مرکب از ساقه های حلزونی شکل گل های مختلف با برگ های متنوع که در کتیبه ها، نقاشی ها، کاشی کاری ها و گچ بری ها ترسیم می کنند. 1


38609 اسم ( اِ ) [ ع . ] ( اِ.) 1 - کلمه ای که به وسیلة آن چیزی یا کسی را می خوانند، نام . 2 - عنوان . 3 - شهرت، آوازه . 4 - در دستور زبان فارسی قسمی از اقسام کلمه که بدان مردم یا جانور یا چیزی را نامند و معین کنند: مرد، زن، خانه، میز، کوه و دشت . ضح - در صرف عربی اسم قسمی از سه قسم کلمه است که بر معنایی مستقل دلالت کند و به زمانی خاص باز بسته نباشد. 5 - اسم ذات است مسما به اعتبار صفت و صفت یا با وجود است چون عالم و قدیم و یا با عدم است چون قدوس (تصوف ). ج . اسامی، اسماء. ؛ اسم آلت اسمی است که بر ابزار کار دلالت کند. ؛ اسم اشاره «این » و «آن » هرگاه مسبوق به اسم می باشد، اسم اشاره نامیده شود. نخستین برای اشاره به نزدیک و دومین برای اشاره به دور: این خانه، این میز، آن مرد، آن خیابان . ؛ اسم جمع اسم عام چون در صورت مفرد و در معنی جمع باشد: دسته، رمه . ؛ اسم بی مسمی نامی که معنی آن با چیز یا کسی که برای آن وضع شده است مطابق نباشد. ؛ اسم جنس اسمی است که بر افراد یک جنس دلالت کند و آن نه معرفه است نه نکره مانند: درخت، کوه، اسب و چون خواهند نکره شود «ی » بدان افزایند: درختی، کوهی، اسبی . ؛ اسم خاص آن است که بر فردی مخصوص و معین دلالت کند. مق . اسم عام . ؛ اسم ذات اسم چون قایم به ذات باشد و وجودش وابسته به دیگری نباشد آن را اسم ذات نامند. مق . اسم معنی . ؛ اسم زمان اسمی است که دلالت بر زمان کند. ؛ اسم مکان اسمی است که دلالت بر مکان کند. ؛ اسم فاعل اسمی است مشتق از فعل که بر کنندة کاری یا دارندة حالتی دلالت کند؛ صفت فاعلی . ؛ اسم مفعول اسمی است که دلالت می کند بر چیزی یا کسی که فعل بر او واقع شده است ؛ صفت مفعولی . ؛ اسم مصدر کلمه ای است مشتق از فعل که بر معنی مصدر دلالت کند (و آن جز مصدر و ریشة فعل است ). ؛ اسم مشتق اسمی که از مصدر یا ریشه ای جدا شده باشد مانند اسم فاعل که از امر یا ریشه و اسم مفعول که از مصدر (مرخم ) ساخته می شود. ؛ اسم معنی اسمی است که وجود مسمی آن به غیرش وابسته باشد. مق . اسم ذات : رنجش، دانش، سفیدی، هوش . 1


38610 اسم شب (اِ مِ شَ) (اِمر.) کنایه از: کلمة رمزی که وسیلة شناسایی باشد. 1


38611 اسم مستعار (اِ مِ مُ تِ) (اِ.) اسمی که شخص برای پنهان کردن هویت واقعی خود از آن استفاده می کند. 1


38728 اشبال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - یاری کردن . 2 - روآوردن . 1


38612 اسم نویسی (اِ نِ) [ ع - فا. ] 1 - (حامص ) نوشتن نام داوطلب یا نام خود در دفتر یک سازمان یا مدرسه و جز آن، نام نویسی، ثبت نام . 2 - (اِمر.) کار کسی که نام کسان را در دفتر ثبت می کند، مدت زمانی که نام نویسی جریان دارد. 1


38613 اسم و رسم دار (اِ مُ رَ) (ص مر.) کنایه از: سرشناس، معروف . 1


38614 اسمار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ سَمَر. 1


38615 اسماع ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ سمع ؛ گوش ها. اسماع (اِ) (مص م .) 1 - شنوانیدن . 2 - سرود گفتن . 1


38616 اسماً (اِ مَ ن ْ ) [ ع . ] (ق .) 1 - از جهت نام . 2 - (عا.) بدون پشتوانه، بدون اعتبار. 1


38617 اسمر (اَ مَ) [ ع . ] (ص .) گندم گون . 1


38618 اسموکینگ (اِ مُ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی لباس مردانه که در مجالس تشریفاتی می پوشند. 1


38619 اسناد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نسبت دادن چیزی به کسی . 2 - منسوب کردن حدیث به کسی . 1


38620 اسنان ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سن . 1 - دندان ها. 2 - دندانه داس . 3 - تیزی مهرة پشت . 4 - سال های زندگی . 1


38621 اسنه (اَ س ِ نَّ) [ ع . اسنة ] (اِ.) ج . سنان ؛ دندان ها، سرهای نیزه ها، سرهای عصاها. 1


38622 اسنی (اَ نا) [ ع . ] (ص تف .) 1 - سنی تر، عالیتر، بلندتر، اعلی . 2 - روشن تر. 1


38623 اسهاب ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از اندازه گذشتن . 2 - سخن را دراز گردانیدن . 3 - (اِمص .) پُرگویی، اطناب . 4 - واگذاشتن چهارپایان سواری . 5 - بسیار بخشش کردن . 6 - شیر مکیدن بزغاله از مادر. 1


38624 اسهال ( اِ ) [ ع . ] (اِمص .) شکم روی . 1


38625 اسهام ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سهم ؛ بهره ها، بخش ها. 1


38626 اسهل (اَ هَ) [ ع . ] (ص تف .) نرم تر، آسان تر. 1


38627 اسوء (اَ وَ) [ ع . ] (ص تف .) بدتر، بتر. اسوء ؛ اسوء احوال : در بدترین حالات . 1


38628 اسوار ( اَ ) (ص .) 1 - سوار. 2 - دلیر، آزاده . 1


38629 اسوار (اُ یا اِ) [ معر. ] (ص .) سوار. ج . اساور، اساوره . 1


38630 اسواران ( اَ ) (اِ.) 1 - جِ اسوار؛ برندگان اسب، فارسان . مق پیادگان . 2 - سپاهیان سواره (در زمان ساسانیان ). 1


38631 اسواق ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ سوق . 1


38632 اسوت (اِ یا اُ وِ یا وَ) [ ع . اسوة ] 1 - (ص .) پیشوا، مقتدا. 2 - (اِ.) خصلتی که شخص بدان لایق مقتدایی گردد. 1


38633 اسود (اَ وَ) [ ع . ] (ص .) 1 - سیاه، سیاه چرده . 2 - مار بزرگ سیاه . 1


38634 اسوه (اُ وِ) [ ع . ] (ص ) 1 - پیشوا، مقتداء. 2 - صبر، آنچه که بدان کسی را تسلی دهند. 1


38635 اسپ ( اَ ) (اِ.) 1 - اسب، فرس . 2 - یکی از مهره های شطرنج . ؛ اسپ و فرزین نهادن مات کردن، مغلوب کردن (در شطرنج ). 3 - جزو دوم بسیاری از نام های کهن ایرانی : گشتاسپ، لهراسپ، جاماسپ و غیره . 1


38636 اسپ دوم (اَ پِ دُ وَّ) (اِ.) یکی از صورت های فلکی شمالی . 1


38637 اسپاس ( اِ ) (اِ.) نک سپاس . 1


38638 اسپاسم ( اِ ) [ فر. ] (اِمص .)انقباض ناگهانی یک یا چند عضله که با درد شدیدی همراه است، تنجش، گرفت (فره ). 1


38639 اسپان ( اَ ) (اِ.) شجاع ؛ یکی از صور فلکی جنوبی که دارای هشت ستاره می باشد. 1


38640 اسپانسر (اِ س ِ) [ انگ . ] (ص فا.) سرمایه گذار، متعهد و ضامن، برپا کننده، بانی، حمایت - کنندة مالی در کارهای فرهنگی و هنری و ورزشی و... 1


38641 اسپاه ( اِ ) (اِ.) سپاه، لشکر. 1


38642 اسپاهبد (اِ بَ) [ په . ] نک سپهبد. 1


38643 اسپاهی ( اِ ) (ص نسب .) سپاهی، لشکری . 1


38644 اسپاگتی (اِ گِ) [ ایتا. ] (اِ.) غذایی شبیه ماکارونی مخصوص کشور ایتالیا که خمیر خوراکی آن به شکل رشته هایی به قطر باریک ولی عریض تر از ورمیشل و سفت و سخت (نه لوله ای مانند ماکارونی ) تهیه می شود، رشتار (فره ) . 1


38645 اسپر (اِ پَ) (اِ.) سپر. 1


38646 اسپرانتو (اِ پِ) [ فر. ] (اِ.) زبان بین المللی که قواعد آن بسیار ساده و آسان است و در سال 1887 توسط دکتر زامنهوف اختراع شد. 1


38647 اسپرت (اِ پُ) [ انگ . ] ( اِ.) 1 - ورزش، انواع گوناگون ورزش . 2 - حالت غیررسمی لباس، کیف و غیره . 3 - ویژگی ماشینی که با تجهیزات و وسایلی تزیین شده باشد که مخصوص مسابقه است . 1


38648 اسپردن (اِ پُ دَ) (مص م .) سپردن، سفارش کردن . 1


38649 اسپردن (اِ پَ دَ) (مص ل .) پی سپر کردن، طی طریق کردن . 1


38650 اسپرز (اِ پُ) (اِ.) سپرز، طحال . 1


38651 اسپرس (اِ پِ رِ) (اِ.) گیاهیست از دستة پروانه - پرها با ساقه های نازک و برگ هایی که از سه برگچه تشکیل می شود. برای خوراک دام از آن استفاده می کنند. 1


38652 اسپرسا (اَ پَ) (اِمر.)= اسپ ریس . اسب ریس : واحد اندازه گیری مسافت در ایران باستان و آن مسافتی بود که شخص رشید (یعنی کسی که به حد رشد رسیده باشد) در مدت دو دقیقه می توانست بپیماید. (این مقدار را برحسب تجربه معین کرده بودند که از هنگام پیدا شدن اولین شعاع خورشید تا نمایان شدن قرص تمام آن برای پیمودن چنین مسافتی لازم است .) بعضی آن را معادل 147 متر و برخی 185 متر دانسته اند ولی طبق نوشته های هرودتس و گزنفون و اراتستنس مقیاس مذکور را باید از 150 تا 189 متر دانست . سی اسپرسا معادل یک پرثنها (= فرسنگ ) بود. 1


41262 بردوز (بَ) ( اِ.) اسب تندرو. 1


38653 اسپرغم (اِ یا اَ پَ غَ) [ په . ] (اِ.)1 - هر گیاه خوشبو، ریحان . 2 - هر نوع گیاه . 3 - سبزه . 4 - میوه . 1


38654 اسپرلوس (اِ پَ) ( اِ.) کاخ، سرای پادشاهان . 1


38655 اسپرم (اِ پَ رَ) ( اِ.) هر گیاه که برگ آن بوی خوش دارد؛ ریحان . 1


38656 اسپرم آب (اِ پَ رَ) (اِمر.) آبی که پاره ای داروها را در آن جوشانند و بدن بیماران را بدان شویند؛ حمام دوایی، نطول، بخت گاو نیز گویند. 1


38657 اسپرماتوزوئید (اِ پِ تُ زُ) [ فر. ] ( اِ.)= اسپرم : نطفه، یاخته ای که در تخم یا نطفة برخی از موجودات نر وجود دارد. 1


38658 اسپرهم (اِ پَ هَ) ( اِ.) نک اسپرغم . 1


38659 اسپرود (اِ پَ) ( اِ.) سنگ خوارک . 1


38660 اسپرک (اِ پَ رَ) ( اِ.) گیاهی است با برگ های باریک و دراز و گل خوشه ای زرد، در گل و برگ آن مادة زرد رنگی وجود دارد که در رنگرزی بکار می برند. اسفرک، سپرک، زریر نیز گویند. 1


38661 اسپری (اِ پَ) (ص .) 1 - سپری، پایان یافته . 2 - نابود شده، معدوم . 1


38662 اسپری (اِ پِ رِ) [ انگ . ] ( اِ.) 1 - وسیله ای حاوی مایع که با فشار دکمة آن مایع درونش به صورت ذرات ریز خارج می شود، افشانه (فره ). 2 - مایعی که به شکل پودر از این ظرف بیرون پاشیده می شود. 1


38663 اسپنتمد (اِ پِ مَ) [ = اسپنتمذ، خرد مقدس ] 1 - (اِخ .) بخش سوم از پنج بخش گات ها. 2 - روز سوم از اندرگاه . 1


38664 اسپند (اِ پَ) ( اِ.) نک اسفند. 1


38665 اسپندارجشن ( اسپندارجشن . جَ) (اِمر.) جشنی در ایران باستان به سپندارمذروز (روز پنجم ) از ماه سپندارمذ. ابوریحان بیرونی گوید این جشن به زنان مخصوص بوده است و در این روز از شوهران خود هدیه می گرفتند، از این رو به جشن «مژده گیران » معروف بوده است . 1


38666 اسپندارمذ ( اسپندارمذ . مَ) [ په . ] (اِمر.) = اسفندار. اسفندارمذ:1 - پنجمین امشاسپند از امشاسپندان دین زرتشتی، نگهبان زمین . 2 - آخرین ماه از سال شمسی ؛ اسفند. 3 - نام روز پنجم از هر ماه شمسی . 1


38667 اسپندان (اِ پَ) ( اِ.) خردل . 1


38668 اسپه (اِ پَ) (اِ.) سپاه . 1


38669 اسپهبد (اِ پَ بَ) (اِمر.) اسپاهبد، سپهبد، سردار. 1


38670 اسپوختن (اِ پُ تَ) (مص م .) سپوختن، سپوزیدن . 1


38671 اسپک (اِ پَ) (اِمصغ .) = اسبک : 1 - اسب چوبین یا گلین که کودکان برای بازی می سازند. 2 - یکی از اندام های اسطرلاب . 3 - خیمه بزرگ . 1


38672 اسپک ( اسپک .) [ از انگ . ] (اِ.) ضربة محکم و سریع به توپ برای رد کردن توپ به محوطة حریف از روی تور، اسبک، آبشار. 1


38673 اسپکترسکپ (اِ پِ رُ کُ) [ فر. ] ( اِ.) دستگاهی است که برای تجزیة نور و تحقیق در طیف به کار می رود؛ طیف نما. 1


38674 اسپید ( اِ ) (ص .) سپید، سفید. 1


38675 اسپیدار ( اِ ) ( اِ.) درخت سفیدار. 1


38676 اسپیدبا ( اِ ) ( اِ.) آش سفید، آش ماست . 1


38677 اسپیده (اِ د) (اِمر.) 1 - سفیدة تخم مرغ . 2 - سپید چشم . 1


38678 اسپیره (اِ رَ یا رِ) ( اِ.) نام دو گونه درختچه از تیرة گل سرخیان که مخصوص مرز فوقانی جنگل های شمال ایران می باشند و در جنگل های ارسباران و ییلاق های نور در 2800 متر ارتفاع دیده می شوند و در همدان و قم و تفرش و دماوند نیز دیده شده اند. 1


38679 اسپیروژیر (اِ رُ) ( اِ.) این گیاه سردستة آلگ های سبز است که جزو ریسه دارانند. به صورت نوارهای باریک تا 15 سانتیمتری در جوی های آب دیده می شود که معمولاً آن را جل وزغ خوانند. ریسه هایش به علت داشتن ماده کلروفیل سبز رنگند. 1


38680 اسکات ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) خاموش کردن، زبان بستن . 1


38681 اسکادران ( اِ ) [ فر. ] ( اِ.) یگان تاکتیکی نیروی هوایی تقریباً معادل گردان . 1


38682 اسکار ( اُ ) [ فر. ] ( اِ.) جایزه ای که از طرف آکادمی هنرهای سینمای آمریکا به عوامل مختلف تولید فیلم تعلق می گیرد. 1


38683 اسکاف (اِ) [ ع . ] (ص .) کفشگر، کفشدوز. 1


38684 اسکان ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ساکن کردن . 2 - خانه نشین کردن . 1


38685 اسکاچ ( اِ ) (اِ.) 1 - مأخوذ از اسکاچ برایت که نام تجاری یک نوع لیف ظرفشویی است برای شستن ظروف آشپزخانه . 2 - مأخوذ از نام اسکاچ که نام تجارتی نوعی چسب است . نوار چسب بی رنگ . 3 - نوعی ویسکی . 4 - پارچة چهارخانه : دامن اسکاچ . 1


38686 اسکدار (اَ کُ) [ معر. ] (اِمر.) 1 - قاصد، پیک، نامه بر. 2 - کیسه ای که قاصدها نامه ها را در آن می گذاشتند. 3 - منزلی که در آن نامه بر یا پیک، اسب خود را عوض می کرد. 1


38687 اسکربوت (اِ کُ) [ فر. ] ( اِ.) = اسکوربوت : مرضی که بر اثر فقدان ویتامین ث در بدن پیدا شود. و علایم آن شل شدن لثه ها و ریختن دندان ها و خونریزی زیاد بر اثر جراحت مختصر است ؛ اسقربوط، فسادالدم . 1


38688 اسکره (اُ کُ رِ) ( اِ.) کاسة سفالین، کاسة گلین . مسکره و سکوره نیز گویند. 1


38689 اسکرین (اِ سْ کْ) [ فر. ] (اِ.) صفحة سفید و بزرگی برای نمایش فیلم، پردة سینما (فره ). 1


38729 اشباه (اِ) [ ع . ] (مص ل .) به چیزی یا کسی مانند شدن . 1


38730 اشباه ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شبیه ؛ مانندها، مثل ها. 1


41263 بردک (بَ دَ) ( اِ.) چیستان، معما. 1


38690 اسکلت (اِ کِ لِ) [ فر. ] ( اِ.) 1 - داربست یا چارچوبی از استخوان های مربوط به هم که به بدن جانوران شکل می بخشد، استخوان - بندی (فره ). 2 - (عا.) بسیار لاغر. 3 - چهار - چوب . 4 - استخوان بندی تحمل کنندة بار ساختمان . ؛ اسکلت بتونی ویژگی ساختمانی با اسکلت ساخته شده از بتون . ؛ اسکلت فلزی ویژگی ساختمانی با اسکلت ساخته شده از فلز. 1


38691 اسکلرانشیم (اِ کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) بافت گیاهی دارای یاخته هایی با جدارة ضخیم و چوبی شده فاقد محتویات زنده یا مقدار کم آن . 1


38692 اسکله (اِ کَ یا کِ لِ) [ معر. ] (اِ.) در اصل ایتالیایی به معنای بندر، بارانداز کشتی . 1


38693 اسکن (اِ کَ) [ انگ . ] (اِ.) تصویری که به کمک اسکنر به دست می آید. 1


38694 اسکناس (اِ کِ) [ روس . ] ( اِ.) پول کاغذی . 1


38695 اسکندان (اِ کَ)(اِ.) 1 - قفل . 2 - کلیددان . 3 - قفل و کلید. 1


38696 اسکندروس (اِ کَ رُ) ( اِ.) سیر. 1


38697 اسکنر (اِ کَ نِ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - دستگاهی که می توان نوشته یا تصویری را به آن داد تا در حافظة کامپیوتر قرار دهد. 2 - دستگاهی که با استفاده از آن برشی از بدن انسان به تصویر کشیده می شود، اسکن . 1


38698 اسکنه ( اسکنه .) ( اِ.) از اقسام پیوند برای اصلاح درخت و مرغوب ساختن میوة آن . 1


38699 اسکنه (اِ کِ نِ) ( اِ.) ابزاری فلزی که نجّاران چوب را به وسیلة آن سوراخ می کنند، بیرم . 1


38700 اسکنک (اِ کِ نِ) ( اِ.) نک اسکنه . 1


38701 اسکواش (اِ کُ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی ورزش دو یا چهار نفره با راکت و توپ مخصوص در سالنی کوچک که جای زدن توپ دیوارهای سالن است . 1


38702 اسکوتر (اِ تِ) [ انگ . ] (اِ.) روروک، چرخ پایی، وسیلة بازی بچه ها با دو چرخ کوچک و یک دستة بلند و یک کف مستطیل شکل که با یک پا روی آن تکیه می کنند. 1


38703 اسکورت (اِ کُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - مشایعت، همراهی . 2 - عده ای سرباز مسلح که برای محافظت یا احترام، همراه شخصیت مهمی حرکت می کنند، همروان (فره ). 1


38704 اسکولاستیک (اِ کُ) [ فر. ] (ص .) 1 - مدرسه - ای، متعلق به مدرسه های قرون وسطی . 2 - شعبه ای از فلسفه که در دوران قرون وسطی در مدرسه ها و دیرهای وابسته به کلیسا تدریس می شد. 1


38705 اسکی ( اِ ) [ فر. ] ( اِ.) یکی از ورزش های زمستانی که با کفش و چوب مخصوص روی برف ایستاده سر می خورند. 1


38706 اسکیت (اِ کِ) [ انگ . ] ( اِ.) صفحة مخصوصی به اندازة زیرة کفش با چرخ های کوچک که در زیر کفش می بندند و بر روی زمین سخت و هموار یا یخی سُر می خورند. 1


38707 اسکیتینگ (اِ کِ) [ انگ . ] (اِمر.) نوعی ورزش برای تقویت پاها و حفظ تعادل که به وسیلة کفش های مخصوصی که در زیر هر یک چهار - چرخ کوچک تعبیه شده یا وسیله ای به نام تخته اسکیت، بر روی زمین سخت و هموار یا یخی انجام می شود. 1


38708 اسکیزه (اِ ز) (اِمص .) 1 - جست و خیز و لگد انداختن چارپایان . 2 - جست و خیز کردن . 1


38709 اسکیزوفرنی (اِ زُ فِ) [ فر. ] (اِ.) هر یک از انواع اختلال های شدید روانی که با بریدن از واقعیت، هذیان، توهم، خلق نامتناسب و رفتار آشفته همراه است . 1


38710 اسکیزیدن (اِ دَ) (مص ل .) جفتک انداختن . 1


38711 اسکیمو (اِ مُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - هر یک از مردمان ساکن شبه جزیرة آلاسکا، گروئتلند و جزایر اطراف قطب شمال . 2 - نوعی بستنی یخی . 1


38712 اسگالش (اِ لِ) (حامص .) اندیشه، فکر، تفکر. 1


38713 اسگدار (اَ گُ) نک اسکدار. 1


38714 اسید ( اَ ) [ فر. ] (اِ.) هر جسم هیدروژن داری که به حالت محلول، یون هیدروژن (پروتون ) آزاد کند و به جای هیدروژن آن فلزی جانشین شود و تشکیل نمک دهد. بیشتر اسیدها خورنده هستند و مزة ترش دارند. 1


38715 اسیر ( اَ ) [ ع . ] (ص .) 1 - گرفتار. 2 - برده، بنده . ج . اسراء. 1


38716 اسیری ( اسیری .) [ ع - فا. ] (حامص .) اسارت، اسیر شدن . 1


38717 اش ( اَ ) [ په . ] (ضم .) ضمیر شخصی متصل سوم شخص مفرد و آن به صورت مفعولی (سپردش : بدو سپرد)، فاعلی (گفتش : گفت او را) یا اضافی (خانه اش، کتابش ) است . 1


38718 اشادت (اِ دَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - محکم کردن، سفت کردن . 2 - نیرو دادن . 1


38719 اشارات ( اِ ) [ ع . ] جِ اشاره . 1


38720 اشارت (اِ رَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) با دست چیزی را نشان دادن . 2 - با حرکت دست و چشم و ابرو مطلبی را القا کردن . 3 - (اِ.) دستور، فرمان . 4 - رمز، ایماء. 5 - (اِمص .) تقریر، بیان . اشاعت (اِ عَ) [ ع . اشاعة ] (مص م .) 1 - شایع کردن، پراکندن . 2 - فاش نمودن 1


38721 اشاعه (اِ عَ یا عِ) [ ع . اشاعة ] (مص م .) نک اشاعت . 1


38722 اشافی ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ اشفی ؛ درفش کفش دوزان . 1


38723 اشامت (اِ مَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پراکنده کردن . 2 - درآمدن در کاری . 1


38724 اشانتیون (اِ) [ فر. ] (اِ.) نمونه ای معمولا کوچک و مجانی از کالا که برای تبلیغ عرضه می شود، نمونه (فره ). 1


38725 اشباح ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شبح .1 - کالبدها، تن ها. 2 - سایه ها. 3 - سیاهی ها که از دور دیده شود. 1


38726 اشباع ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) سیر گردانیدن . 2 - (اِ.) پر و بسیار. 1


38727 اشبال ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شبل ؛ بچه شیر. 1


38731 اشبه (اَ بَ) [ ع . ] (ص تف .) شبیه تر، ماننده تر، ماناتر. 1


38732 اشتات ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شَتْ؛ پراکندگان . 1


38733 اشتاد ( اَ ) [ په . ] (اِ.) 1 - فرشته ای است در دین زردشتی . 2 - بیست و ششمین روز از هر ماه خورشیدی . 1


38734 اشتالنگ (اِ لَ) (اِ.) نک آشتالنگ . 1


38735 اشتباه (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پوشیده شدن . 2 - مانند شدن چیزی به چیز دیگر. 3 - (اِ.) سهو، خطا. 1


38736 اشتباک (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) به هم در شدن، به هم پیوستن، در آمیختن، شبکه شبکه شدن . 1


38737 اشتداد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سخت شدن، محکم شدن . 2 - نیرو گرفتن . 3 - (اِمص .) نیرومندی . 1


38738 اشتر (اَ تَ) [ ع . ] (ص .) کسی که پلک چشمش کفته باشد، دریده چشم . 1


38739 اشتر (اُ تُ) ( اِ.) نک شتر. 1


38740 اشتراء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خریدن . 2 - فروختن . 3 - معامله . 1


38741 اشتراط (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) پیمان بستن، شرط کردن . 1


38742 اشتراک (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)1 - شریک شدن، شرکت کردن . 2 - (اِمص .) انبازی، شراکت . 1


38743 اشتربان (اُ تُ) (ص مر.) نک شتربان . 1


38744 اشترخان ( اشترخان .) (اِمر.) = شترخان : خوابگاه شتران . 1


38745 اشترخوار ( اشترخوار . خا) (اِمر.) کنه . 1


38746 اشتردل ( اشتردل . د) (ص .) 1 - ترسو. 2 - کینه توز. 1


38747 اشترلک ( اشترلک لَ) (اِمر.) شترمرغ . 1


38748 اشتروار ( اشتروار .) (اِمر.) اشتربار، یک بار شتر. 1


38749 اشترک (اُ تِ رَ) (اِ مصغ .) 1 - شتر کوچک، شتربچه . 2 - خیزآب، موج دریا. 1


38750 اشترگاو (اُ تُ) (اِمر.) زرافه . 1


38751 اشترگاوپلنگ ( اشترگاوپلنگ . پَ لَ) (اِمر.) زرافه . 1


38752 اشتعال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) افروختن . 2 - (مص ل .) شعله ور شدن . 3 - (اِمص .) بر - افروختگی . 1


38753 اشتغال (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) مشغول شدن، پرداختن . 1


38754 اشتقاق (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شکافتن، نیمة چیز ی را گرفتن .2 - بیرون آوردن کلمه ای از کلمة دیگر که در لفظ و معنی بین کلمه اصلی و کلمه دوم مناسبتی وجود داشته باشد. ج . اشتقاقات . 1


38755 اشتلم (اُ تُ لُ) (اِ.) 1 - گرفتن چیزی به زور. 2 - لاف زدن . 3 - تندی، خشونت . 4 - ظلم، زور. 1


38756 اشتلم کردن ( اشتلم کردن . کَ دَ) (مص ل .) خشونت ورزیدن . 1


38757 اشتمال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فراگرفتن، دربرداشتن . 2 - (اِمص .) فراگرفتگی، احاطه . ج . اشتمالات . 1


38758 اشتهاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آرزو کردن . 2 - میل به غذا داشتن . ؛ اشتهاء ی کسی را کور کردن میل به خوردن را در کسی از میان بردن . 1


38759 اشتهار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) معروف گردیدن . 2 - (اِمص .) شهرت . 1


38760 اشتود (اُ تَ وَ) = اشتوذ: 1 - (اِخ .) بخش دوم از پنج بخش گات ها. 2 - روز دوم از اندرگاه . 1


38761 اشتک (اِ تَ) (اِ.) جامه ای که کودکان نوزاد را در آن پیچند، قنداق . 1


38762 اشتکاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) گله کردن، گله مند شدن، شکایت کردن . 1


38763 اشتیاق ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شوق داشتن، میل داشتن . 2 - (اِمص .) آرزومندی . جِ شوق . 1


38764 اشتیم ( اِ ) (اِ.) نک اِستِم . 1


38765 اشجار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شجر؛ درختان . 1


38766 اشجع (اِ جَ) [ ع . ] (ص تف .) دلیرتر، شجاعتر. 1


38767 اشخار ( اَ ) (اِ.) شخار. 1


38768 اشخاص ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شخص . 1 - کالبدها. 2 - سیاهی ها. 3 - کسان، افراد. 1


38769 اشخاص ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) روانه کردن، برانگیختن . 1


38770 اشد (اَ شَ دّ) [ ع . ] (ص تف .) سخت تر، استوارتر، شدیدتر. 1


38771 اشر (اَ شَ رّ) [ ع . ] (ص تف .) شریرتر، بدتر، شرورتر. 1


38772 اشر (اَ ش ِ) [ ع . ] (ص .) 1 - متکبر، مغرور. 2 - پرنشاط . 1


38773 اشرار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شریر؛ بدکاران . 1


38774 اشراط ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شرط ؛ نشانه ها. 1


38775 اشراف ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از بالا به زیر نگریستن . 2 - نزدیک شدن . 3 - (اِمص .) وقوف بر امری . 1


38776 اشراق ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تابان گشتن، روشن شدن . 2 - (مص م .) روشن کردن . 3 - (اِمص .) تابش . 4 - نام فلسفه ای که براساس حکمت افلاطونی و نوافلاطونی و حکمت رایج در ایران بنا شده و راه رسیدن به حقایق را کشف و شهود می داند که مروج آن شیخ شهاب الدین سهروردی بود (قرن 6). 5 - مجازاًبه معنی الهام گرفتن . 1


38777 اشربه (اَ رَ ب) [ ع . اشربة ] (اِ.) جِ شراب ؛ آشامیدنی ها، نوشیدنی ها. 1


38778 اشرس (اَ رَ) [ ع . ] (ص .) 1 - تندخو. 2 - دلیر، دلاور. 1


38779 اشرف (اَ رَ) [ ع . ] (ص تف .) بزرگوارتر، شریفتر. 1


38780 اشرفی ( اشرفی .) [ ع - فا. ] (اِمر.) نوعی سکه طلای ایرانی که سابقاً در ایران رواج داشته و وزن آن در اواخر قاجاریه 18 نخود بوده است . 1


38781 اشعار ( اشعار .) [ ع . ] (اِ.) جِ شعر؛ موها. 1


38782 اشعار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) آگاه کردن، خبر دادن . 1


38783 اشعار ( اَ ) [ ع . ] جِ شعر؛ چامه ها، شعرها. 1


38785 اشعب (اَ عَ) [ ع . ] (ص .) 1 - قوچی که میان دو شاخ آن فراخ باشد، حیوان شاخداری که وسط دو شاخش فاصله باشد. 2 - کسی که میان دو شانه اش فراخ باشد. 1


38786 اشعث (اَ عَ) [ ع . ] (ص .) ژولیده موی، آشفته موی . 1


38787 اشعر (اَ عَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - شاعرتر. 2 - داناتر. 1


38788 اشعر ( اشعر .) [ ع . ] (ص .) مردی که بدنش دارای موهای زیاد و یا بلند باشد. 1


38789 اشعری ( اشعری .) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - منسوب به اشعر (یکی از قبایل عرب ). 2 - منسوب به فرقة اشعریه . 1


38790 اشعه (اَ ش ِ عِّ) [ ع . ] (اِ.) جِ شعاع ؛ روشنی ها، پرتوها. 1


38791 اشغال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مشغول ساختن . 2 - جایی را تصرف کردن . 1


38792 اشغالگر ( اشغالگر . گَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) شخص یا نیرویی که جایی را به زور و برخلاف حق تصرف کند. 1


38793 اشغر (اُ غُ) (اِ.) خارپشت . 1


38794 اشفاق ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مهربانی کردن . 2 - ترسیدن . 1


38795 اشق (اَ شَ) [ ع . ] (ص تف .) دشوارتر، مشکل تر. 1


38796 اشقر (اَ قَ) [ ع . ] (ص .) 1 - سرخ موی . 2 - اسبی که یال و دم آن سرخ باشد. 1


38797 اشقی (اَ قا) [ ع . ] (ص تف .) بدبخت تر، دل سخت تر. 1


38798 اشقیاء ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شقی ؛ سیه روزان، بدبختان . 1


38799 اشل (اَ شَ) [ ع . ] (ص .) مردی است که دست او شل باشد، آن که دستش معیوب و از کار افتاده باشد. 1


38800 اشل (اِ ش ِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - امتیاز کارمند از نظر درجه و مقام اداری و دریافت حقوق، پایه، رتبه . (فره ). 2 - رابطة میان اندازة واقعی چیزی با اندازة نقشه و نمودار آن، مقیاس . (فره ). 1


38801 اشم (اَ شَ مّ) [ ع . ] (ص .) مرد خودپسند، خودبین . 1


38802 اشمئزاز (اِ مِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بیزاری، نفرت داشتن . 2 - (اِمص .) اکراه، نفرت . 1


38803 اشمام ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بویانیدن . 2 - بو کردن . 1


38804 اشمل (اَ مَ) [ ع . ] (ص تف .) شامل تر، فراگیرنده تر، ر سنده تر. 1


38805 اشن ( اشن .) (ص .) نورس (خربزه و مانند آن ) نوباوه . 1


38806 اشن (اَ شَ) (اِ.) جامة وارو، جامه ای که وارو به تن کرده باشند. 1


38807 اشنا ( اشنا .) (اِ.) = آشنا: 1 - (اِ.) شنا، شناوری، آب ورزی . 2 - (ص فا.) شنا کننده، شناگر. 1


38808 اشنا (اَ) (اِ.) گوهر گرانبها، گوهر گرانمایه . 1


38809 اشنع (اَ نَ) [ ع . ] (ص تف .) زشت تر، ناهنجارتر، بدتر، قبیح تر، اشنع اعمال . 1


38810 اشنو ( اُ ) (اِ.) نوعی سیگار که به نام شهر اشنو (اشنویه آذربایجان ) نامیده شده است . 1


38811 اشنوسه (اُ س ِ) (اِمص .) عطسه . 1


38812 اشهاد (اِ) (مص م .) 1 - گواه گرفتن . گواه گردانیدن، گواه آوردن . 2 - در فقه حضور دو گواه عادل در طلاق و گوش دادن آنان به صیغة طلاق . 1


38813 اشهب (اَ هَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سیاه و سپید، خاکستری رنگ . 2 - اسب خاکستری . 1


38814 اشهد (اَ هَ) [ ع . ] فعل متکلم وحده از شهادت به معنی : گواهی می دهم . ؛ اشهد گفتن به زبان راندن شهادتین : اَشْهَدُ اَنَُ لا' اِل'هَ اِلاَ الله. ؛ اشهد کسی را گفتن مرگ آن کس را حتمی دانستن . 1


38815 اشهر (اَ هَ) [ ع . ] (ص تف .) نامدارتر، شناخته شده تر. 1


38816 اشهل (اَ هَ) [ ع . ] (ص .) مردی که سیاهی چشم او به کبودی آمیخته باشد؛ میشی چشم . 1


38817 اشهی (اَ ها) [ ع . ] (ص تف .) دلخواه تر مرغوبتر. 1


38818 اشو (اَ) مقدس، پاک . 1


38819 اشواط ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شَوْط ؛ دفعه، بار. 1


38820 اشواق ( اَ ) [ ع . ] جِ شوق ؛ آرزو، آرزومندی ها. 1


38821 اشواک ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ شوک ؛ خارها. 1


38822 اشوق (اَ وَ) [ ع . ] (اِ.) (ص تف .) شایسته تر، آرزومندتر. 1


38823 اشپش (اِ پِ) (اِ.) شپش . 1


38824 اشپون ( اِ ) [ روس . ] (اِ.) سرب باریکی که در حروف چینی دستی میان هر دو سطر نهند تا فاصلة مطلوب پیدا شود. 2 - واحد طول سطر. 1


38825 اشپیختن (اِ تَ) (مص م .) 1 - پاشیدن، ریختن و پراکنده کردن . 2 - ترشح کردن . اشبیختن و اشپوختن و اشبوختن هم گویند. 1


38826 اشپیل (اِ پِ) (اِ.) تخم ماهی . 1


38827 اشک ( اَ ) [ په . ] (اِ.) 1 - قطره، قطرة آب، چکه . 2 - سرشک، آب چشم که موقع گریستن از چشم جاری می شود. ؛ اشک تمساح ریختن اظهار همدردی و غمخواری کردن با کسی از روی ظاهر و به دروغ . ؛ اشک کسی دم مشکش بودن به مختصر ناملایمی گریه کردن، همواره آمادة گریستن (به طعنه یا تحقیر). 1


38828 اشک (اَ) (اِ.) درختچه ای از تیرة پروانه واران که اصل آن از سیبری است و در ایران در نواحی استپی و کوهستان های خشک اطراف کرج می روید. 1


38829 اشک (اَ) (اِخ .) = ارشک : نام مؤسس خاندان اشکانیان . عنوان هر یک از پادشاهان سلسلة مذکور. 1


38830 اشکار ( اِ ) ( اِ.) شکار. 1


38831 اشکاف ( اِ ) ( اِ.) رخنه، شکاف . 1


38832 اشکاف ( اِ ) [ روس . ] ( اِ.) گنجه، قفسة دردار که در آن ظرف، لباس، کتاب و مانند آن را می گذارند. 1


38833 اشکال ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ شکل . 1 - صورت ها، گونه ها، انواع . 2 - پیکرها. 1


38834 اشکال ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دشوار شدن . 2 - (اِمر.) پوشیده شدن کار. 3 - (اِمص .) دشواری . 4 - خرده گیری . 1


38835 اشکال ( اشکال .) ( اِ.) پای بند ستور، شکال . 1


38836 اشکال تراشیدن ( اشکال تراشیدن . تَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) ایراد گرفتن . 1


38837 اشکر (اَ کَ) [ ع . ] (ص تف .) سپاس دارتر، حق شناس تر. 1


38838 اشکردن (اِ کَ دَ) (مص م .) نک شکردن . 1


38839 اشکره (اِ کَ رِ) نک شکره . 1


38840 اشکفت (اِ کَ) ( اِ.) 1 - شکاف، رخنه . 2 - غار، کهف . 1


38841 اشکل (اِ کَ یا کِ) (ص .) اسبی که دست راست و پای چپش سفید باشد. 1


38842 اشکل (اِ کَ) ( اِ.) 1 - پای بند ستور، ریسمانی که بر زانوی شتر بندند تا فرار نکند. 2 - مکر، حیله . 1


38843 اشکل (اَ کَ) [ ع . ] (ص تف .) مشابه تر، مانندتر. 1


38844 اشکل ( اشکل .) [ ع . ] دشوارتر، سخت تر، مشکل تر. 1


38845 اشکل ( اشکل .) [ ع . ] (ص تف .) خوشگل تر، خوش صورت تر. 1


38846 اشکل ( اشکل .) [ ع . ] (ص .) 1 - آن که در وی سرخی و سفیدی با هم آمیخته باشد. 2 - کسی که در سفیدی چشمش اندکی سرخی باشد. 1


38847 اشکله (اِ کِ لِ) (اِمر.) نک اشکلک . 1


38848 اشکلک (اِ کِ لَ) (اِمر.) 1 - شکنجه . 2 - نوعی شکنجه و آن چوبی بوده که لای انگشتان متهمان می گذاشتند و فشار می دادند تا به جرم خود اقرار کنند. 3 - چوبی است به مقدار چهار انگشت که وسط آن باریک تر از دو سر وی است، و وسط آن طناب بندند، و آن برای اتصال دو قطعة خیمه به کار رود. 4 - در اصطلاح کشاورزی به قلمه های کوتاه گویند که برای ایجاد قلمستان غرس می شود. 1


38849 اشکم (اِ کَ) ( اِ.) شکم، بطن . 1


38850 اشکن (اِ کَ) (اِ.) = شکن : چین و شکن . 1


38851 اشکنج (اِ کُ) (اِ.) نیشگون، وشکون . 1


38852 اشکنه (اِ کَ نِ) (اِ.) 1 - چین، شکن . 2 - نوایی است از موسیقی قدیم . 3 - خورشی است از روغن و سبزی و پیاز و تخم مرغ و آرد. 1


38853 اشکوب ( اَ ) (اِ.) 1 - سقف . 2 - هر مرتبه از پوشش خانه، طبقه ؛ اشکو و آشکو هم گویند. 1


38854 اشکوبه (اَ ب) (اِ.) طبقه . 1


38855 اشکوخ (اِ یا اُ) 1 - (اِمص .) لغزش . 2 - خزیدن . 3 - مجازاً: سهو، خطا. 1


38856 اشکوخه (اِ خِ) (اِمص .) لغزش، زلت . 1


38857 اشکوخیدن (اِ دَ) (مص ل .) 1 - لغزیدن . 2 - سکندری رفتن . 1


38858 اشکیل ( اِ ) (اِ.) نک اشکل . 1


38859 اشکیل (اِ کِ) (اِ.) = اشکال : پای بند ستور. 1


38860 اشگفیدن (اِ گِ یا گَ دَ)(مص ل .)تعجب کردن، به حیرت افتادن . 1


38861 اشیاء ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ شی ء؛ چیزها. 1


38862 اشیاع ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ شیعه ؛ پیروان . 1


38863 اشیب (اَ یَ) [ ع . ] (ص .) سفیدمو و پیر. 1


38864 اشیم (اَ یَ) [ ع . ] (ص .) آن که نشان مادرزادی دارد، خال دار. 1


38865 اصابت (اِ بَ) [ ع . اصابة ] (مص ل .) رسیدن، رسیدن تیر به هدف . 1


38866 اصابع (اَ ب) ( اِ.) جِ اصبع ؛ انگشتان . 1


38867 اصاغر (اَ غَ) [ ع . ] ( اِ.) جِ اصغر. 1 - خردسالان، کوچکان . مق اکابر. 2 - کهتران . 1


38868 اصالت (اَ لَ) [ ع . اصالة ] (اِمص .) 1 - نژاده بودن، اصیل بودن . 2 - نجابت داشتن . 1


38869 اصباح ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بامداد کردن . 2 - درآمدن بامداد. 1


38870 اصبح (اَ بَ) [ ع . ] (ص .) 1 - خوب رو، زیبارو. 2 - مویی که سفید مایل به سرخ باشد. 1


38871 اصبع (اِ بَ) [ ع . ] (اِ.) انگشت . ج . اصابع . 1


38872 اصح (اَ صَ حّ) [ ع . ] (ص تف .) صحیح تر، درست تر. 1


38873 اصحاب ( اَ ) [ ع . ] (ص .) جِ صاحب . 1 - یاران، دمسازان . 2 - مالکان، صاحبان . 1


38874 اصحاب (اِ) [ ع . ] (مص م .) همراه کردن، به همراه فرستادن، یار کردن . 1


38875 اصحاب الشمال ( اصحاب الشمال ُ ش ِ) [ ع . ] (اِمر.) دوزخیان . 1


38876 اصحاب المیمنه ( اصحاب المیمنه ُ مِ مَ نِ) [ ع . ] (اِمر.) نیکو - کاران، بهشتیان . 1


38877 اصدار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فرستادن . 2 - صادر کردن حکم . 3 - بازگردانیدن . 1


38878 اصداغ (اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ صدغ . 1 - بناگوش ها 2 - زلف ها، پیچه ها. 1


38879 اصداف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ صدف . 1


38880 اصدق (اَ دَ) [ ع . ] (ص تف .) راست تر، راستگوتر. 1


38881 اصرار ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) پافشاری کردن . 1


38882 اصطباح (اِ طِ) [ ع . ] (مص ل .) بامداد شرب خوردن، صبوحی کردن . 1


38883 اصطبار (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) صبر کردن،  1


38884 اصطبل (اِ طَ) [ معر - لا. ] (اِ.)=اسطبل : 1 - طویله . 2 - آخور. 1


38885 اصطحاب (اِ طِ) [ ع . ] (مص ل .) یار و مصاحب یکدیگر شدن . 1


38886 اصطخر (اِ طَ) [ معر. ] (اِ.) استخر. 1


38887 اصطرلاب (اَ یا اُ طُ) [ معر - یو. ] نک اسطرلاب . 1


38888 اصطفا (اِ طِ) [ ع . اصطفاء ] (مص م .) برگزیدن . 1


38889 اصطلاح (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سازش کردن، صلح کردن . 2 - (اِ.) واژه ای که به علت کثرت استعمال عمومی، معنایی غیر از معنای اصلی خود را شامل می شود. 3 - لغتی که جمعی برای خود وضع کنند و به کار برند. ج . اصطلاحات . 1


38890 اصطلام (اِ طِ) [ ع . ] (مص م .) از بیخ برکندن چیزی را، از بن برکندن . 1


38891 اصطناع (اِ طِ) [ ع . ] (مص م .)1 - نیکویی کردن، پروردن . 2 - برگزیدن . 3 - مقرب ساختن . 1


38892 اصطکاک (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به هم مالیدن، به هم ساییدن . 2 - (اِمص .) مالش . 1


38893 اصطیاد ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) صید کردن، شکار کردن . 1


38894 اصعاب ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دشوار شدن . 2 - (مص م .) دشوار یافتن . 1


38895 اصعاد ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .)بالا رفتن، صعود کردن . 1


38896 اصعب (اَ عَ) [ ع . ] (ص تف .) دشوارتر، صعب تر. 1


38897 اصغاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) گوش فرادادن . 1


38898 اصغر (اَ غَ) [ ع . ] (ص تف .) خردتر، کوچکتر. 1


38899 اصغران (اِ غَ) [ ع . ] دل و زبان . 1


38900 اصفاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) برگزیدن کسی را، اختیار کردن . 1


38901 اصفاد ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - بند سخت برنهادن . 2 - عطا دادن . 1


38902 اصفر (اَ فَ) [ ع . ] (ص .) زرد، زردرنگ . 1


38903 اصفرار (اِ فِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زرد شدن . 2 - (اِمص .) زردی . 1


38904 اصفی (اَ فا) [ ع . ] (ص تف .) صافی تر، روشن تر، ناب تر. 1


38905 اصفیاء ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ صفی ؛ پاکان، برگزیدگان . 1


38906 اصل ( اَ ) [ ع . ] (اِ.)1 - ریشه، بنیاد. 2 - نژاد، گوهر. 1


38907 اصلاب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ صلب ؛ پشت ها. 1


38908 اصلاح ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - سر و سامان دادن، تصحیح کردن . 2 - کوتاه و مرتب کردن موی سر و صورت . 1


38909 اصلاح دادن ( اصلاح دادن . دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) آشتی دادن، سازش دادن . 1


38910 اصلان ( اَ ) [ تر. ] (اِ.) 1 - شیر بیشه . 2 - نامی از نام های مردان . 1


38911 اصلاً (اَ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) هرگز، قطعاً، اساساً، ابداً. 1


38912 اصلح (اَ لَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - نیکوتر، نکوکارتر. 2 - شایسته تر. 1


38913 اصلع ( اَ ) [ ع . ] (ص .) تاس، کسی که موهای جلو سر وی ریخته باشد. 1


38914 اصلم (اَ لَ) [ ع . ] (ص .) گوش بریده . 1


38915 اصله (اَ لِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - یک درخت، یک نهال . 2 - واحد شمارش درختان . 1


38916 اصم (اَ صَ مّ) [ ع . ] (ص .) کر، ناشنوا. جِ صم . 1


38917 اصمام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کر شدن . 2 - (مص م .) کر گردانیدن . 1


38918 اصناف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.)جِ صنف ؛ دسته ها، رسته ها. 1


38919 اصنام ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ صنم ؛ بُت ها. 1


38920 اصهار (اِ.) [ ع . ] (مص ل .) به دامادی پیوستن . 1


38921 اصهب (اَ هَ) [ ع . ] (ص .) موی سرخ به سفیدی آمیخته، می گون . 1


38922 اصواب (اَ وَ) [ ع . ] (ص تف .) صواب تر، درست تر، راست تر. 1


38923 اصوات ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ صوت ؛ صداها. 1


38924 اصوب (اَ وَ) [ ع . ] (ص تف .) صواب تر، درست تر. 1


38925 اصول ( اُ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اصل . 1 - ریشه ها، پایه ها. 2 - نژادها، گوهرها. 3 - علوم شرعی که از چهار اصل تشکیل می شود: کتاب، سنت، اجمعا، قیاس . ؛ اصول دین به عقیدة اهل سنت سه اصل است : توحید، نبوت، معاد و شیعه دو اصل عدل و امامت را بر آن افزوده و معتقد به پنج اصل است . 1


38926 اصولاً (اُ لَ نْ) [ ع . ] (ق .) اساساً، اصلاً. 1


38927 اصولی ( اُ ) [ ع . ] (ص .) 1 - عالم به اصول فقه . 2 - در فارسی قانونمندی، از روی قاعده . 1


38928 اصیل ( اَ ) [ ع . ] 1 - (ص .) پاک نژاد، نجیب . 2 - (اِ.) شبانگاه . جِ آصال . 1


38929 اضائت (اِ ئَ) [ ع . اضائة ] 1 - (مص م .) روشن کردن . 2 - (مص ل .) روشن شدن . 3 - (اِمص .) روشنایی . 1


38930 اضائه (اِ ئِ) [ ع . اضاعة ] نک اضائت . 1


38931 اضاعت (اِ عَ) [ ع . اضاعة ] 1 - (مص م .) ضایع کردن . 2 - تَلَف کردن . 3 - (مص ل .) بسیار شدن آب و زمین کسی . 1


38932 اضاعه (اِ عِ) [ ع . اضاعة ] نک اضاعت . 1


38933 اضافت (اِ فَ) [ ع . اضافة ] نک اضافه . 1


38934 اضافه (اِ فِ یا فَ) [ ع . اضافة ] (مص م .)1 - افزودن . 2 - در دستور زبان فارسی نسبت دادن کلمه ای است به کلمة دیگر برای تمام کردن معنی . 1


38935 اضحی (اَ حا) [ ع . ] (اِ.) عیدقربان، دهم ذی حجه . 1


38936 اضداد ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ ضد.1 - چیزهای مخالف و مغایر یکدیگر. 2 - آنان که با هم ناموافقند. 1


38937 اضراب ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) روی گردانیدن، رخ تافتن . 1


38938 اضرار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) ضرر رساندن، گزند رساندن . 1


38939 اضراس (اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ضرس ؛ دندان ها. 1


38940 اضطراب (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پریشان حال شدن . 2 - لرزیدن . 3 - (اِمص .)آشفتگی، بی تابی . 1


38941 اضطرار (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بیچاره شدن . 2 - (اِمص .)درماندگی .3 - (مص م .) بیچاره کردن . 1


38942 اضطراری ( اضطراری .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - منسوب به اضطرار. 2 - ضروری، الزامی . 1


38943 اضطرام (اِ ط ِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - زبانه زدن آتش . 2 - در رسیدن پیری . 1


38944 اضعاف ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - سُست کردن، ضعیف کردن . 2 - دو برابر کردن . 1


38945 اضعف (اَ عَ) (ص تف .) سست تر، ناتوان تر. 1


38946 اضل (اَ ض ِ) [ ع . ] (ص تف .) گمراه تر، به ضلالت تر. 1


38947 اضلاع ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ ضلع . 1 - پهلوها. 2 - در هندسه هر یک از خطوط جوانب یک سطح . 1


38948 اضلال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) گمراه ساختن، به بیراهه افکندن . 1


38949 اضمار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) نهفتن، نهان داشتن . 1


38950 اضمحلال (اِ مِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نیست شدن . 2 - از هم پاشیدن . 3 - (اِمص .) نابودی . 1


38951 اضیاف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ ضیف ؛ مهمان ها. 1


38952 اضیق (اَ ض ِ) [ ع . ] (ص تف .) تنگ تر، دشوارتر. 1


38953 اطابه (اِ ب یا بَ) [ ع . اطابة ] (مص م .) 1 - پاک کردن . 2 - خوشبوی کردن . 3 - حلال و پاکیزه کردن . 4 - خوشمزه کردن طعام . 1


38954 اطاعت (اِ عَ) [ ع . اطاعة ] (مص م .) 1 - فرمان بردن، گردن نهادن . 2 - (اِمص .) فرمان بری . 1


38955 اطاق ( اُ ) [ تر. ] (اِ.) حجره، خانه . 1


38956 اطالت (اِ لَ) [ ع . اطالة ] نک اطاله . 1


38957 اطاله (اِ لِ) [ ع . اطالة ] (مص م .) دراز کردن، به درازا کشیدن . 1


38958 اطباء (اَ طِ بّ) [ ع . ] (اِ.) جِ طبیب ؛ پزشکان . 1


38959 اطباع ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ طبع ؛ سرشت ها، ذات ها. 1


38960 اطباق (اَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جِ طَبَق . 1 - خوان ها، خوانچه ها. 2 - جِ طبقه ؛ مرتبه ها. 1


38961 اطباق ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - مطابقه کردن . 2 - برهم نهادن، جمع شدن برای کاری . 1


38962 اطراء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نیک ستودن کسی را. 2 - تازه کردن . 1


38963 اطراب ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) کسی را به طرب آوردن . 2 - (مص ل .) سرود گفتن . 1


38964 اطراح ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) دور انداختن . 1


38965 اطراد ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) کسی را طرد کردن . 1


38966 اطراد (اِ طِّ) [ ع . ] (مص ل .) روان شدن کار، راست آمدن . 1


38967 اطراف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ طرف ؛ کناره ها گوشه ها، پیرامون . 1


38968 اطرش (اَ رَ) [ ع . ] کر؛ اصم . 1


38969 اطروش (اَ) [ ع . ] (ص .) کر، اصم . 1


38970 اطعام ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) غذا دادن . 1


38971 اطعمه (اَ عِ مِ) [ ع . اطعمة ] (اِ.) جِ طعام ؛ غذاها. 1


38972 اطفاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) خاموش کردن . اطفال ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ طفل ؛ کودکان . 1


38973 اطفاییه (اِ یِ یا یَ) [ ع . ] (ص نسب . اِمر.)آتش - نشانی، اداره ای که مأمور خاموش کردن آتش است . 1


38974 اطلاع (اِ طِّ) [ ع . ] (مص ل .) آگهی یافتن، با خبر شدن . ج . اطلاعات . 1


38975 اطلاعیه (اِ طِّ یُِ) [ ع . ] (ص نسب . اِمر.) ورقه ای که برای آگاه کردن دیگران از امری توزیع کنند. 1


38976 اطلاق ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) رها کردن، آزاد کردن . 2 - به کار بردن واژه هایی در معنای مخصوص . 3 - (اِمص .) رهایی، آزادی . 1


38977 اطلاقی ( اطلاقی .) [ ع - فا. ] (اِ.)کسی که از لشکریان نیست، آزاد از سپاهی گری . 1


38978 اطلال ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ طلل ؛ آنچه از عمارت و بنا، برپا مانده باشد. 1


38979 اطلس (اَ لَ) [ معر - یو. ] (اِ.) 1 - پارچة ابریشمی . 2 - نام یکی از رب النوع های یونان قدیم که زمین را بر دوش خود حمل می کند. 3 - اولین مهرة گردن . 4 - نقشه جغرافی . 5 - سطح مقعر فلک نهم . 6 - نام اقیانوسی که بین اروپا و امریکا قرار دارد. 1


38980 اطلسی ( اطلسی .) (اِ.)نوعی گل شیپوری با رنگ - های آبی، سفید، بنفش که دارای عطر ملایمی می باشد. 1


38981 اطماع ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) به طمع افکندن . 1


38982 اطماع ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ طمع ؛ آزها، حرص ها. طمع ها. 1


38983 اطمینان ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آرامش خاطر یافتن . 2 - (اِمص .) آرامش . 1


38984 اطناب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ طنب ؛ ریسمان ها، بندها. 1


38985 اطناب ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بسیار گفتن . 2 - (اِمص .) پرگویی . 3 - تطویل کلام و مبالغه در آن به حدی که از اقتضای تفهیم مقصود تجاوز کند. مق ایجاز. 1


38986 اطهار ( اَ ) [ ع . ] (ص .) جِ طاهر؛ پاکان . 1


38987 اطهر (اَ هَ) [ ع . ] (ص تف .) طاهرتر، پاکتر. 1


38988 اطواد ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ طُود؛کوه ها. 1


38989 اطوار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ طور. 1 - حال، وضع . 2 - در فارسی، حرکات و رفتار بی مزه . 1


38990 اطول (اَ وَ) [ ع . ] (ص تف .) طویل تر، درازتر. 1


38991 اطیب (اَ یَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - خوشبوتر. 2 - حلال تر. 1


38992 اظافیر ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.)جِ اظفار، ججِ ظُفُر؛ ناخن ها، چنگال ها. 1


38993 اظفار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ ظُفُر؛ ناخن ها. 1


38994 اظلال ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ ظل ؛ سایه ها. 1


38995 اظلال ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) سایه افکندن . 1


38996 اظلام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تاریک شدن . 2 - در تاریکی درآمدن . 3 - (مص م .) تاریک کردن . 1


38997 اظهار ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پدیدار کردن . 2 - بیان کردن . 3 - آگاه کردن . 4 - ( اِ.) قول، گفتار. ج . اظهارات . 1


38998 اظهار لحیه کردن ( اظهار لحیه کردن ِ لِ یِ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .)اظهار فضل کردن، خودی نشان دادن . 1


39093 اعلان ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آشکارا کردن . 2 - (اِ.) آگهی . 1


38999 اظهارنامه ( اظهارنامه . مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) فرم مالیاتی، فرمی که از طرف ادارة دارایی برای تعیین مالیات کسبه فرستاده می شود. 1


39000 اظهر (اَ هَ) [ ع . ] (ص تف .) ظاهرتر، آشکارتر. ؛ اظهر من الشمس بسیار آشکار، کاملاً واضح . 1


39001 اعاجم (اَ جِ) [ ع . ] جِ اعجم . 1


39002 اعاجیب ( اَ) [ ع . ] ( اِ.) 1 - جِ اعجوبه . 2 - چیزهای شگفت آور. 1


39003 اعادت (اِ دَ) [ ع . اعادة ] نک اعاده . 1


39004 اعاده (اِ د) [ ع . اعادة ] 1 - (مص م .) بازگفتن، از سر گرفتن . 2 - بازگردانیدن . 3 - (اِمص .) برگشت . 1


39005 اعادی ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ اعداء. ججِ عدو؛ دشمنان . 1


39006 اعاذه (اِ ذ) [ ع . اعاذة ] (مص م .) = اعاذت : پناه دادن، نگه داری کردن . 1


39007 اعاره (اِ رِ) [ ع . اعارة ] (مص م .) عاریت دادن چیزی را به کسی، به عاریت سپردن، ایرمان دادن . 1


39008 اعاشه (اِ ش ِ یا شَ) [ ع . اعاشة ] 1 - (مص ل .) زندگی کردن، معیشت کردن . 2 - (مص م .) زنده داشتن، زندگی بخشیدن . 3 - (اِ.) گذران . 1


39009 اعاظم (اَ ظَ) [ ع . ] ( اِ.) جِ اعظم . 1 - بزرگتران، مهتران . 2 - بزرگان . 1


39010 اعانت (اِ نَ) [ ع . اعانة ] نک اعانه . 1


39011 اعانه (اِ نِ) [ ع . اعانة ] 1 - (مص م .) کمک کردن . 2 - (اِمص .) یاری، کمک . ج . اعانات . 1


39012 اعباء ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عَب ؛ سنگین ها، بارها. 1


39013 اعتاب ( اَ ) [ ع . ] جِ عتبه ؛ آستانه، درگاه . 1


39014 اعتاق ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) رها کردن، آزاد کردن بنده . 1


39015 اعتبار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پند گرفتن . 2 - ( اِ.) آبرو، قدر. 1


39016 اعتبار کردن ( اعتبار کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - اعتماد کردن . 2 - عبرت گرفتن . 1


39017 اعتبارنامه ( اعتبارنامه . مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ورقه ای که اعضای انجمن نظار امضا کنند و وکالت کسی را به اطلاع وزارت کشور و مجلس برسانند. 1


39018 اعتداء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) ستم کردن . 1


39019 اعتداد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به حساب آوردن . 2 - (مص ل .) اعتماد داشتن . 1


39020 اعتدال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) میانه روی . 2 - ( اِ.) حد میانه . 1


39021 اعتذار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پوزش خواستن . 2 - گِلِه کردن . 3 - (اِمص .) پوزش . 1


39022 اعتراض (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نکته گیری نمودن .2 - تعرض کردن .3 - (اِمص .) واخواست . 1


39023 اعتراف (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اقرار کردن . 2 - (اِمص .) اقرار. 1


39024 اعتزاز (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) عزیز دانستن . 2 - (مص ل .) عزیز شدن . 3 - (اِمص .) عزت، ارجمندی . 1


39025 اعتزال (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)1 - منزوی شدن . 2 - گوشه گرفتن . 3 - دارای آیین معتزله بودن . 1


39026 اعتساف (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زور گفتن . 2 - بیراهه رفتن . 3 - (اِمص .) زورگویی . 1


39027 اعتصاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) دست از کار کشیدن به منظور رسیدن به هدفی خاص . 1


39028 اعتصام (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) متوسل شدن . 2 - خود را نگاه داشتن . 3 - (اِمص .) پرهیز از گناه . 1


39029 اعتضاد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .)1 - یاری کردن . 2 - بازوی کسی را گرفتن . 1


39030 اعتقاد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) باور داشتن . 2 - گرویدن به یک دین . 3 - (اِمص .) باور، گروش . 1


39031 اعتقال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بستن، بند کردن . 2 - (مص ل .) بسته شدن . 1


39032 اعتلاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برتری یافتن . 2 - بلند شدن . 3 - (اِمص .) بلندی، برتری . 1


39033 اعتلال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بیمار شدن . 2 - بهانه آوردن . 3 - (مص م .) کسی را به کاری مشغول داشتن . 4 - ( اِ.) بیماری، مرض . 1


39034 اعتماد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) تکیه کردن . 2 - برگزیدن . 3 - کاری را به کسی واگذاشتن . 4 - (اِمص .) اطمینان . 1


39035 اعتناء ( اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) اهتمام ورزیدن به کاری . 2 - (مص ل .) توجه داشتن به کسی یا کاری . 1


39036 اعتناق (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .)دست به گردن یکدیگر انداختن . 2 - امری را به گردن گرفتن . 3 - (اِمص .) نوازش . 1


39037 اعتوار ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دست به دست دادن . 2 - به یکدیگر عطا کردن . 1


39038 اعتکاف (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) گوشه نشین شدن . 2 - (اِمص .) گوشه گیری . 1


39039 اعتیاد ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) عادت کردن . 1


39040 اعتیاض ( ا ِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - به عوض خواستن . 2 - بدل دادن . 1


39041 اعجاب ( ا ِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به شگفت آوردن . 2 - (مص ل .) متعجب شدن . 3 - (اِمص .) شگفتی . 4 - خودبینی، خودپسندی . 1


39042 اعجاز ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) عاجز ساختن . 2 - کار دشوار و خلاف عادت انجام دادن . 3 - (اِمص .) عجز، ناتوانی . 1


39043 اعجام ( ا ِ) [ ع . ] 1 - (مص م .)نقطه نهادن حروف . 2 - (اِمص .) نقطه گذاری . 1


39044 اعجب (اَ جَ) [ ع . ] (ص تف .) عجیب تر، شگفت آورتر. 1


39045 اعجم (اَ جَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کسی که نتواند فصیح سخن گوید. 2 - کسی که نتواند به زبانی غیرعربی سخن بگوید.3 - غیرعرب . ج . اعاجم . 1


39094 اعلی (اَ لا) [ ع . ] 1 - (ص تف .) برتر، بلندتر. 2 - (ص .) برگزیده از هر چیز. 1


39046 اعجمی ( اعجمی .) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - غیر عرب . 2 - کسی که نتواند به شیوایی سخن گوید. 3 - ایرانی، فارسی . 1


39047 اعجوبه (اُ ب) [ ع . اعجوبة ] (ص .) شگفت آور. ج . اعاجیب . 1


39048 اعد (اَ عَ دّ) [ ع . ] (ص تف .) آماده تر، مهیاتر. 1


39049 اعدا ( اَ ) [ ع . اعداء ] جِ عدو؛ دشمنان . 1


39050 اعداد ( اَ ) [ ع . ] جِ عدد؛ ارقام، شماره ها. 1


39051 اعداد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آماده کردن، بسیجیدن . 2 - ( اِ.) بسیج . 1


39052 اعدام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نیست کردن، نابود گردانیدن . 2 - (مص ل .) تهیدست شدن . 1


39053 اعدام ( اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ عدم ؛ نیست ها، نیستی ها. 1


39054 اعدل (اَ دَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - دادگرتر، شایسته تر برای شهادت دادن . 2 - راست تر، خوش تر. 1


39055 اعدی (اَ دا) [ ع . ] (ص تف .) دشمن تر، ستمکارتر. 1


39056 اعذار ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) عذر آوردن . 2 - پوزش خواستن . 3 - (اِمص .) پوزش، عذر. 1


39057 اعراب ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) درست سخن گفتن . 2 - ( اِ.) حرکت حرف آخر در کلمات عربی . 3 - حرکات حروف در کلمات . 1


39058 اعرابی ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.)عرب بیابانی، صحرانشین . ج . اعراب . 1


39059 اعراض ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عِرض . 1 - آبروها. 2 - خواسته ها. 1


39060 اعراض ( اعراض .) [ ع . ] جِ عَرَض ؛ بیماری ها. 1


39061 اعراض ( اِ ) [ ع . ] (اِ.) شیر پستان زن هنگامی که عصبی یا وحشت زده باشد یا غم و اندوه شدیدی به او دست داده باشد. خوردن شیر اعراض باعث ناخوشی کودک می شود. 1


39062 اعراض ( اعراض . ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) روی گردانیدن . 2 - برگشتن . 3 - نفرت داشتن . 4 - (اِمص .) نفرت، کراهت . 1


39063 اعراف ( اَ ) [ ع . ] 1 - ( اِ.) جِ عُرف ؛ مکان های بلند. 2 - برزخ، مکانی بین بهشت و جهنم . 1


39064 اعراق ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عِرق . 1 - رگ ها. 2 - کوه های بلند. 3 - ریشه های درخت . 1


39066 اعرف (اَ رَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - شناساتر، داناتر. 2 - شناخته تر، معروف تر. 1


39067 اعز (اَ عَ زّ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - ارجمندتر، بزرگوارتر. 2 - نایاب تر. 1


39068 اعزاز ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)عزیز داشتن، گرامی داشتن . 1


39069 اعزام ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) در فارسی به معنای فرستادن، روانه کردن . 1


39070 اعزل (اَ زَ) [ ع . ] (ص .) 1 - ابر بی باران . 2 - مرد بی سلاح . 1


39071 اعزه (اَ عِ زِّ) [ ع . اعزة ] (ص .) جِ عزیز؛ ارجمندان، گرانمایگان، بزرگواران . 1


39072 اعسار ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تنگ دست شدن . 2 - ( اِمص .) تنگ دستی . 1


39073 اعشار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عشر؛ یک دهم ها. 1


39074 اعشی (اَ شا) [ ع . ] (ص .) شبکور. 1


39075 اعصاب ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عصب . 1 - پی ها، عصب ها. 2 - (عا.) وضع روحی و روانی . 1


39076 اعصار ( اَ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عصر؛ روزگاران، زمان ها، دورها. 1


39077 اعصار (اِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) درآمدن در عصر. 2 - ( اِ.) گردباد. 1


39078 اعصم (اَ صَ) [ ع . ] (ص .) اسبی که دو دستش سفید باشد. 1


39079 اعضاء ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ عضو. 1 - اندام ها. 2 - کارمندان . 1


39080 اعطاء ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بخشیدن، دادن . 2 - (اِمص .) بخشش، دهش . 1


39081 اعطاف ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - مهربانی و لطف کردن . 2 - توجه و میل کردن . 1


39082 اعطیه (اَ یِ) [ ع . اعطیة ] (اِ.) جِ عطاء؛ بخشش ها، عطاها. 1


39083 اعظام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بزرگ داشتن . 2 - (اِمص .) بزرگداشت . 1


39084 اعظم (اَ ظَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - بزرگتر، بزرگوارتر. 2 - درشت تر. 1


39085 اعقاب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ عَقِب . 1 - بازماندگان . 2 - فرزندان آینده . 1


39086 اعلاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) بلند کردن، بالا بردن، برکشیدن . 1


39087 اعلاق ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عِلْق . 1 - چیزهای نفیس . 2 - غلاف های شمشیر. 1


39088 اعلال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) بیمار کردن . 1


39089 اعلام ( اَ ) [ ع . ] جِ عَلَم . 1 - نشانه ها. 2 - بیرق ها. 1


39090 اعلام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .)آگاه کردن، هشدار دادن . 2 - (اِمص .) آگاهی . 1


39091 اعلامیه (اِ مِ یِّ) [ ع . ] (ص نسب . اِمر.) مطلبی که به صورت کتبی یاشفاهی اعلام شود، آگهی، اطلاعیه، اعلان . 1


39092 اعلامیه حقوق بشر ( اعلامیه حقوق بشر حُ قِ بَ شَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) اعلامیه ای است شامل یک مقدمه و 30 ماده که در آن به حقوق افراد انسانی بدون توجه به نژاد، رنگ، جنس و... اشاره شده است . اساس این اعلامیه همان «اعلامیة حقوق بشر» در مقدمة قانون اساسی 1791 فرانسه می باشد. در سال 1948، مجمع عمومی سازمان ملل اعلامیة جهانی حقوق بشر را تصویب و اعلام نمود، و از کلیة کشورهای عضو دعوت کرد که متن اعلامیه را منتشر کرده موجبات پخش و انتشار و تفسیر آن را مخصوصاً در مدارس و موسسات تربیتی و فرهنگی فراهم سازند. مادة اول آن می گوید که : «تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند و همه دارای عقل و وجدان می باشند. و باید نسبت به یکدیگر با روح برادری رفتار کنند». 1


39095 اعم (اَ عَ مّ) [ ع . ] 1 - (ص تف .)عام تر، شامل تر. 2 - (ص .) گروه بسیار. 1


39096 اعماء (اِ) [ ع . ] (مص م .) کور کردن . 1


39097 اعمار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - آباد یافتن زمین را. 2 - بی نیاز ساختن کسی را. 3 - چیزی را مادام العمر به کسی دادن . 1


39098 اعماق ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عمق ؛ تک ها، ته ها، رژف ها. 1


39099 اعمال ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.)جِ عمل . 1 - کارها، کرده ها. 2 - شغل ها، پیشه ها. 3 - نواحی (حکومتی ). 1


39100 اعمال ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) به کار بستن . 1


39101 اعمش (اَ مَ) [ ع . ] (ص .) کسی که به سبب مرض، آب از چشمش جاری شود. 1


39102 اعمی (اَ ما) [ ع . ] (ص .) کور، نابینا. 1


39103 اعنات ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رنجانیدن، به رنج انداختن . 2 - کسی را در کاری دشوار افکندن . 1


39104 اعناق ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عنق ؛ بداخلاق ها. 1


39105 اعنق (اَ نَ) [ ع . ] (ص .) آن که گردن دراز دارد. 1


39106 اعوان ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عون ؛ یاران . 1


39107 اعوج (اَ وَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کج، ناراست . 2 - بدخوی . 1


39108 اعوجاج (اِ وِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .)کج شدن . 2 - ( اِمص .) کج ی، ناراستی . 1


39109 اعور (اَ وَ) [ ع . ] (ص .) 1 - یک چشم . 2 - رودة کور، رودة وسطی . 1


39110 اعیاء ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خسته کردن . 2 - (مص ل .) دشوار شدن کار بر کسی . 1


39111 اعیاد ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عید؛ جشن ها. 1


39112 اعیان ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ عین . 1 - بزرگان . 2 - اشراف . 3 - بناها، ساختمان ها، مصالح ساختمانی . 1


39113 اعین (اَ یَ) [ ع . ] (ص .)آن که سیاهی چشمش درشت باشد، فراخ چشم . 1


39114 اغاثه (اِ ثِ) [ ع . اغاثة ] 1 - (مص م .) به فریاد کسی رسیدن . 2 - (اِمص .) فریادرسی . 1


39115 اغاره (اِ رِ یا رَ) [ ع . اغارة ] (مص م .) تاراج کردن، غارت کردن . 1


39116 اغارید (اَ رِ) [ ع . ] ( اِ.) جِ اُغروده ؛ آواز پرندگان . 1


39117 اغانی ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اُغنیُِه . 1 - سرودها، آوازها. 2 - سازهای غیربادی . 1


39118 اغبر (اَ بَ) [ ع . ] (ص .) 1 - گردآلود. 2 - خاکی رنگ، خاکی . 1


39119 اغبرار (اِ ب) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خاک آلود شدن، گردآلود شدن . 2 - تیره رنگ شدن، خاک رنگ گشتن . 1


39120 اغتباط (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - غبطه داشتن . 2 - به آرزو آمدن . 3 - شادمان و خوشحال شدن . 1


39121 اغتذاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) غذا گرفتن . 1


39122 اغتراب (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از دیار خویش دور شدن . 2 - با بیگانگان ازدواج کردن . 1


39123 اغترار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) فریفته شدن، فریب خوردن، مغرور شدن . 2 - (اِمص .) فریفتگی . 1


39124 اغتراف (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) با کف دست آب خوردن . 1


39125 اغتسال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) سر و تن شستن، شستن . 1


39126 اغتشاش (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آشفته شدن . 2 - (اِمص .) آشفتگی . 1


39127 اغتصاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) غصب کردن . 1


39128 اغتفار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آمرزیدن . 2 - (اِمص .) آمرزش . 1


39129 اغتماس (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)فرو رفتن در آب . 1


39130 اغتمام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) غمگین شدن . 1


39131 اغتنام (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) غنیمت شمردن . 1


39132 اغتیاب ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) پشت سر کسی بد گفتن، غیبت کردن . 1


39133 اغتیال ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) به ناگاه کسی را کشتن . 2 - فریب دادن . 3 - فربه شدن . 1


39134 اغذیه (اَ یِ) [ ع . اغذیة ] (اِ.) جِ غذاء؛ خوردنی ها. 1


39135 اغر (اُ غُ) [ تر. ] ( اِ.) برکت، شگون . 1


39136 اغر (اَ غَ رّ) [ ع . ] (ص .) 1 - سفید. 2 - اسبی که پیشانی اش سفید است . 3 - شهره، معروف . 1


39137 اغر به خیر (اُ غُ. ب. خِ) [ تُر - ع . ] جملة دعایی به معنی : 1 - خیر پیش، به سلامت . 2 - روز به خیر، وقت به خیر. 1


39138 اغرا ( اِ ) [ ع . اغراء ] 1 - (مص م .) شوراندن، تحریک کردن . 2 - (اِمص .) انگیزش . 1


39139 اغراب (اِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شگفت آوردن . 2 - تازه گفتن . 1


39140 اغراس ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) درخت کاشتن . 1


39141 اغراس ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ غرس ؛ درخت ها، نهال ها. 1


39142 اغراض ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ غرض ؛ خواست ها، هدف ها. 1


39143 اغراق ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) غرق کردن . 2 - (اِمص .) مبالغه کردن . 1


39144 اغرب (اَ رَ) [ ع . ] (ص تف .) شگفت تر، غریب تر. 1


39145 اغره (اَ غِ رِّ) [ ع . ] (ص . اِ.) ج . غریر. 1 - فریفتگان، مغروران . 2 - جوانان بی تجربه . 1


39146 اغشاء ( اَ ) [ ع . ] (مص م .)پوشاندن، پوشانیدن . 1


39147 اغصان ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ غُصن ؛ شاخه ها. 1


39148 اغضاء ( اِ ) [ ع . ] 1 - چشم بستن، چشم بر هم نهادن . 2 - (اِمص .) چشم پوشی، گذشت . 1


39149 اغفال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) غافل کردن، گول زدن . 1


39150 اغلاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گران خریدن . 2 - گران کردن قیمت چیزی . 1


39151 اغلاط (اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ غلط ؛ غلط ها، اشتباها. 1


39207 افدم (اَ دُ) (ص .) نک آفدم . 1


39152 اغلاق ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دربستن . 2 - سخن را پیچیده گفتن . 3 - (اِمص .) پیچیده گویی . 1


39153 اغلال ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خیانت کردن . 2 - کینه ورزیدن . 1


39154 اغلان ( اُ ) [ تر. ] ( اِ.) پسر، پسربچه . 1


39155 اغلب (اَ لَ) [ ع . ] 1 - (ص تف .) بیشتر، اکثر. 2 - چیره تر. 1


39156 اغلوطه (اُ طِ) [ ع . اغلوطة ] ( اِ.) 1 - سخن نادرست . 2 - سخنی که با آن کسی را گمراه سازند. 1


39157 اغلی (اَ لا) [ ع . ] (ص تف .) گران بهاءتر، گرانتر. 1


39158 اغما ( اِ ) [ ع . اغماء ] 1 - (مص ل .) بیهوش شدن، بیهوشی . 2 - (مص م .) بیهوش کردن . 1


39159 اغماض ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) چشم پوشی کردن، نادیده گرفتن . 2 - (اِمص .) گذشت، چشم پوشی . 1


39160 اغنا ( اِ ) [ ع . اغناء ] (مص م .) بی نیاز کردن . 1


39161 اغنی ( اَ ) [ ع . ] (ص تف .) بی نیازتر، توانگرتر. 1


39162 اغنیاء ( اَ ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ غنی ؛ ثروتمندان . 1


39163 اغنیه (اُ نِ یِّ) [ ع . ] (اِ.) آواز، سرود. ج . اغانی . 1


39164 اغواء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)گمراه کردن، گول زدن . 1


39165 اغور ( اُ ) [ تر. ] ( اِ.) نک اُغُر. 1


39166 اغیار (اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ غیر؛ بیگانگان، دیگران، نامحرمان . 1


39167 اغیر (اَ یَ) [ ع . ] (ص تف .) با غیرت تر. 1


39168 اغیل ( اَ ) (اِ.) نک آغل . 1


39169 اف ( اُ ) [ ع . ] (صت .)کلمه ای است که به هنگام اظهار افسرد گ ی، نفرت و کراهت استعمال کنند. 1


39170 اف اف (اِ. اِ) (اِ.) نام تجارتی وسیله ای برقی برای باز کردن در ساختمان، در بازکن . (فره ). 1


39171 افئده (اَ ئِ د یا دَ) [ ع . افئدة ] (اِ.) جِ فواد؛ دل ها، قلب ها. 1


39172 افاده (اِ د) [ ع . افادة ] 1 - (مص م .) فایده رساندن، سود دادن . 2 - (اِمص .) تکبر، خودبینی . 1


39173 افاضل (اَ ض ِ) [ ع . ] (اِ.) جِ افضل . 1 - برتران . 2 - دانشمندان . 1


39174 افاضه (اِ ض ِ) [ ع . افاضة ] (مص م .) 1 - پر کردن ظرف تا لبریز شود. 2 - وارد شدن در سخن و حدیث . 3 - فیض رساندن، بهره . 1


39175 افاعیل ( اَ ) [ ع . ] جِ افعال ؛ جج فعل ؛ فعل ها، کنش ها، کردارها. 1


39176 افاقت (اِ قَ) [ ع . افاقة ] نک افاقه . 1


39177 افاقه (اِ قِ) [ ع . افاقة ] 1 - (مص ل .) بهبود یافتن . 2 - به هوش آمدن . 3 - (اِمص .) بهبود. 4 - گشایش . 1


39178 افام ( اِ ) ( اِ.) وام، دین . 1


39180 افانین (اَ نِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شاخه درخت . 2 - انواع سخن . 1


39181 افاک (اَ فّ) [ ع . ] (ص .) آن که دروغ بسیار گوید. 1


39182 افت ( اُ ) (ری . اِمص .) 1 - افتادن . 2 - کمی، نقصان . 1


39183 افت و خیز (اُ تُ) (اِمر.) افتادن و برخاستن، به آهستگی رفتن و شتافتن . 1


39184 افتا (اُ) [ ع . ] (مص ل .) فتوا دادن، حکم صادر کردن . 1


39185 افتادن (اُ دَ) [ په . ] (مص ل .) 1 - سقوط کردن . 2 - از پا درآمدن . 3 - روی دادن، واقع شدن . 4 - نصیب شدن، بدست آوردن . ؛ افتادن با کسی سر و کار داشتن با کسی . 1


39186 افتاده (اُ د) (ص مف .) 1 - زمین خورده . 2 - از پا درآمده . 3 - فروتن، متواضع . 4 - مصروع، کسی که دچار صرع شده باشد. 5 - اطلاق شده . 1


39187 افتادگی ( اُ ) (حامص .) 1 - فروتنی، تواضع . 2 - خواری، ذلت . 1


39188 افتان ( اُ ) (ص فا.) در حال افتادن . ؛ افتان و خیزان راه رفتن آهسته و به حالت افتادن و برخاستن راه رفتن . 1


39189 افتتاح (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گشودن، باز کردن . 2 - آغاز کردن . 1


39190 افتتان (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - در فتنه افتادن . 2 - مفتون شدن . 1


39191 افتخار ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) فخر کردن . 2 - (اِمص .) نازش . ج . افتخارات . 1


39192 افتراء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) تهمت زدن، بهتان . 1


39193 افتراس (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شکار کردن . 2 - با نشانه چیزی را دریافتن . 1


39194 افتراض (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) واجب گردانیدن، فریضه کردن . 1


39195 افتراع (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) دوشیزگی را برداشتن . 1


39196 افتراق (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از یکدیگر جدا شدن . 2 - فرق گذاشتن . 1


39197 افتضاح (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) رسوا شدن . 2 - (اِمص .) بی آبرویی . 1


39198 افتضاض (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دوشیزگی را ربودن . 2 - اندک اندک ریختن آب . 3 - سر آمدن عده زن . 1


39199 افتعال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بهتان زدن . 2 - چیزی نو پدید آوردن . 3 - یکی از مصادر ثلاثی مزید در زبان عربی . 1


39200 افتقاد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گم کردن چیزی را. 2 - جستن گم شده را. 1


39201 افتقار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ندار شدن، نیازمند گشتن . 2 - (اِمص .) فقر، تهیدستی . 1


39202 افتکاک (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از هم جدا کردن . 2 - (مص م .) از گرو به در آوردن گروی . 1


39203 افخم (اَ خَ) [ ع . ] 1 - (ص تف .)بزرگوارتر. 2 - (ص .) ارجمند. 1


39204 افد (اَ) (ص .) عجیب، شگفت آور. 1


39205 افدر (اَ دَ) ( اِ.) برادر پدر، عمو. 1


39206 افدستا (اَ د) (اِمر.) ستایش شگفت، نیکوترین ستایش . 1


39209 افرا ( اَ ) ( اِ.) درختی با برگ هایی مانند پنجة انسان . 1


39210 افراختن (اَ تَ)(مص م .)بلند کردن، بالا بردن . 1


39211 افراخته (اَ تِ) (اِ مف .) بلند کرده، بالا برده . 1


39212 افراد ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ فرد. 1


39213 افراد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) یکی کردن، جدا کردن . 2 - (مص ل .) تنها به کاری روی آوردن . 1


39214 افراز ( اَ ) [ په . ] (اِ.)1 - بلندی، فراز. 2 - کرسی، منبر. 1


39215 افراز ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)جدا کردن، بیرون دادن . 1


39216 افرازیدن (اَ دَ) (مص م .) 1 - بلند ساختن، افراشتن . 2 - زینت دادن . 1


39217 افراشتن (اَ تَ) (مص م .) افراختن . 1


39218 افراض ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جیره و مقرری به کسی دادن . 2 - (مص ل .) واجب شدن زکات بر مال . 3 - جدا کردن چیزی برای کسی . 1


39219 افراط ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از حد درگذشتن . 2 - (اِمص .) زیاده روی . 1


39220 افرنج (اِ رَ) [ معر. ] (ص نسب .) نک افرنگ . 1


39221 افرند (اَ رَ) (اِ.) 1 - فر و شکوه . 2 - زیبایی . 1


39222 افرندیدن (اَ رَ دَ) (مص م .) زینت دادن . 1


39223 افرنگ (اَ رَ) (اِ.) تخت پادشاهی . 1


39224 افرنگ ( افرنگ .) ( اِ.) 1 - فر و شکوه . 2 - زیبایی . 1


39225 افرنگ ( افرنگ .) ( اِ.) فرنگستان، اروپا. 1