39226 افروختن (اَ تَ) [ په . ] 1 - (مص م .)روشن کردن . 2 - (مص ل .) روشن شدن . 3 - تند شدن آتش . 4 - خشمگین شدن . 1


39227 افروخته (اَ تِ) (ص مف .) 1 - روشن شده . 2 - شعله ور شده . 3 - خشمگین . 1


39228 افروز ( اَ ) (اِفا.) در کلمات مرکب به معنی افروزنده آید: آتش افروز، جهان افروز، دل - افروز. 1


39229 افروزانیدن (اَ دَ) (مص م .) 1 - روشن کردن، درخشان ساختن . 2 - مشتعل کردن . 1


39230 افروزش (اَ ز)(اِمص .)1 - افروختگی، روشنایی . 2 - اشتعال . 1


39231 افروزنده (اَ زَ د) (ص فا.) 1 - روشن کننده . 2 - درخشنده . 3 - مشتعل کننده . 1


39232 افروزه (اَ ز) (اِمر.) 1 - آتشگیره . 2 - فتیلة چراغ . 1


39233 افروشه (اَ ش ِ) ( اِ.) نک آفروشه . 1


39234 افروغ ( اَ ) ( اِ.) روشنایی، نور. 1


39235 افزار ( اَ ) (اِ.) 1 - ابزار، آلت . 2 - ادویة خوشبو که در غذا ریزند. 1


39236 افزایش (اَ یِ) (اِمص .) 1 - عمل افزون کردن . 2 - عمل افزون شدن . 1


39237 افزودن (اَ دَ) 1 - (مص م .) زیاد کردن، بیشتر کردن . 2 - (مص ل .) زیاد شدن . 1


39238 افزون ( اَ ) 1 - (ق .) بیش، زیاد، بسیار. 2 - در ترکیب با واژه های دیگر معنای افزاینده می دهد. 1


39239 افزونی ( اَ ) (حامص .) بسیاری، فراوانی . 1


39240 افساد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فساد کردن، برپا کردن فتنه . 2 - (اِمص .) تباهی، فساد. 1


39241 افسار ( اَ ) (اِ.) تسمه و ریسمانی که به گردن اسب و الاغ می بندند. 1


39242 افسار سر خود ( افسار سر خود . سَ رِ خُ) (ص .) کسی که فقط به رأی خود عمل می کند. 1


39243 افسار پاره کردن ( افسار پاره کردن . رِ. کَ دَ) (مص ل .) سرپیچی کردن، یاغی شدن . 1


39244 افسارگسیخته ( افسارگسیخته . گُ تِ) (ص .) گستاخ، بی - پروا، وحشی . 1


39245 افسان ( اَ ) ( اِ.) سنگی که با آن کارد و شمشیر و مانند آن را تیز کنند. 1


39246 افسانه (اَ نِ) ( اِ.) قصه، داستان . 1


39247 افسانه خواندن ( افسانه خواندن . خا دَ) (مص ل .) یاوه گفتن، بیهوده حرف زدن . 1


39248 افسانه گو ( افسانه گو .) (ص فا.) 1 - داستان سرا. 2 - کنایه از: یاوه گو، بیهوده گو. 1


39249 افساینده (اَ یَ د) (ص فا.) 1 - رام کننده .2 - افسونگر، جادوگر. 1


39250 افساییدن (اَ دَ) (مص م .) 1 - رام کردن، مسخّر داشتن . 2 - جادو کردن . 1


39251 افست (اُ س ِ) [ انگ . ] (اِ.) = آفست : نوعی از چاپ که نوشته و عکس را بر سطح لاستیکی یک استوانه (سیلندر) گردان برمی گرداند و سپس آن را با فشار استوانة دیگر روی کاغذ چاپ می کنند. ماشین معمولی چاپ افست دارای سه استوانه است . در چاپ افست نخست آن چه را که باید چاپ شود بر روی صفحه ای فلزی به نام زینگ منتقل می کنند، سپس این صفحه را با مواد شیمیایی به طوری حساس می کنند که فقط نوشته ها و تصاویر آن مرکب چاپ را به خود می گیرد. صفحة فلزی حساس را به دور نخستین استوانه می پیچند؛ نوشتة آن بر اثر فشار روی پوشش لاستیکی استوانة دوم برمی گردد. کاغذ سفید که متوالیاً به دور استوانة سوم می پیچد مطالب را از روی پوشش لاستیکی استوانة دوم می گیرد. سرعت کار ماشین های چاپ افست بیش از چاپ مسطح (حروفی ) می باشد. 1


39252 افسر (اَ سَ) [ په . ] ( اِ.) تاج، دیهیم . 1


39253 افسر (اَ سَ) ( اِ.) کسی که در ارتش درجه اش از ستوان به بالا باشد، صاحب منصب . 1


39254 افسردن (اَ سُ دَ) [ په . ] (مص ل .)1 - پژمردن . 2 - اندوهگین شدن . 3 - منجمد گشتن .4 - دلسرد شدن . 1


39255 افسرده (اَ سُ د) (ص مف .) 1 - پژمرده . 2 - اندوهگین . 3 - منجمد. 4 - دلسرد. 1


39256 افسوس ( اَ ) [ په . ] (اِ.) 1 - ریشخند، تمسخر. 2 - دریغ، حسرت . 3 - ظلم، ستم . 1


39257 افسوس کردن ( افسوس کردن .کَ دَ) (مص م .) مسخره کردن، به ریشخند گرفتن . 1


39258 افسون ( اَ ) (اِ.)1 - مکر، تزویر. 2 - سحر، جادو. 1


39259 افسون دمیدن ( افسون دمیدن . دَ دَ)(مص ل .) سحر گفتن، جادو کردن . 1


39260 افشاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) آشکار کردن، فاش نمودن . 1


39261 افشار ( اَ ) (اِ.)گوشه ای است در دستگاه شور. 1


39262 افشاری ( افشاری .) (ص نسب .اِمر.) یکی از آوازهای ایرانی، مغموم و دردناک، از متعلقات شور. 1


39263 افشان ( اَ ) (ری . اِفا.) در بعضی کلمات مرکب به معنی افشاینده آید: آتش فشان، گل افشان، زرافشان . 1


39264 افشاندن (اَ دَ) (مص م .) 1 - ریختن و پاشیدن . 2 - کنایه از: خرج کردن . 1


39265 افشردن (اَ شُ دَ) (مص م .) 1 - عصاره گرفتن . 2 - محکم کردن . 1


39266 افشرده (اَ شُ دَ یا د) (ص مف .) 1 - فشار داده شده . 2 - آبی که از فشردن میوه گیرند. 1


39267 افشره (اَ شُ رِ) ( اِ.) آب میوه . 1


39268 افشه (اَ ش ِ) (اِ.) گندم نیم کوفته، بلغور. 1


39269 افشون ( اَ ) (اِ.) ابزاری چوبی با نوکی چهار یا پنج شاخه (مانند پنجة دست ) که به وسیلة آن غلة کوفته را به باد می دادند تا دانه را از کاه جدا سازد؛ انگشته، هم گویند. 1


39270 افشک (اَ شَ) (اِ.) = افشنگ . افشنک . اپشک : شبنم، ژاله . 1


39271 افصاح ( اِ.) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زبان آور شدن، شیوا شدن . 2 - (اِمص .) زبان آوری . 1


39272 افصح (اَ صَ) [ ع . ] (ص تف .) زبان آورتر، شیواتر. 1


39273 افضال ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) افزون کردن . 2 - نیکویی و احسان کردن . 3 - سپاس نهادن . 4 - برتری داشتن . 5 - (اِمص .) بخشش . ج . افضالات . 1


39274 افضل (اَ ضَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - برتر، فزون تر. 2 - فاضل تر. 3 - با فضلیت تر. ج . افاضل . 1


39275 افطار ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) روزه شکستن . 2 - (اِمص .) روزه گشایی . 1


39276 افطاری ( افطاری .) [ ع - فا. ] (ص نسب . اِمر.) طعام و خوراکی که به هنگام افطار خورند. 1


39277 افعال ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ فعل ؛ کارها، کنش ها، کردارها. 1


39278 افعال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - انجام دادن . 2 - یکی از باب های ثلاثی مزید فیه در زبان عربی . 1


39279 افعی ( اَ ) (اِ.) نوعی مار سمی خطرناک که در دهانش علاوه بر دندان های کوچک تغذیه ای دو دندان قلاب مانند در آروارة بالا وجود دارد که به طرف عقب دهان خمیده است . درون این قلاب مجرایی است که به غدة زهر کشنده راه دارد. 1


39280 افغان ( اَ ) (اِ.) = فغان : فریاد، زاری، ناله . 1


39281 افق (اُ فُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - کرانه، ناحیه . 2 - نیم دایره ای که در امتداد آن، چشم کرة زمین را می بیند. ج . آفاق . 1


39282 افقه (اَ قَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - دانشمندتر، داناتر. 2 - فقیه تر. 1


39283 افقی (اُ فُ) (ص نسب .) موازی، منسوب به افق . خط راست موازی سطح زمین . 1


39284 افلاس ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .)ورشکست شدن . 2 - (اِمص .)بی چیزی، تنگدستی . 3 - ورشکستگی . 1


39285 افلاس نامه ( افلاس نامه . مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) شهادت - نامه ای که در آن گروهی معتبر ورشکستگی و تهیدستی کسی را گواهی دهند. 1


39286 افلاک ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ فلک ؛ چرخ ها، سپهرها، آسمان ها. 1


39287 افلاکی ( اَ ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - ستارگان . 2 - فرشتگان . 1


39288 افلح (اَ لَ) [ ع . ] (ص تف .) رستگارتر. 1


39289 افلیج ( اِ ) [ ازع . ] (ص .) کسی که عضو یا اعضایی از بدنش فاقد حرکت و نیرو باشد. 1


39290 افناء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) نیست کردن، نابود گردانیدن . 1


39291 افنان ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ فنن ؛ شاخه ها. 1


39292 افندی (اَ فَ) [ تر. ] ( اِ.) مأخوذ از لاتین، به طریق احترام به جای «آقا» به بزرگان اطلاق می شود. 1


39293 افندی پیزی ( افندی پیزی .) [ تر - فا. ] (ص .) کسی که در ظاهر شجاع و دلیر بنماید ولی در باطن ترسو باشد. 1


39294 افهام ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) یاد دادن، فهماندن . 1


39295 افهام ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ فهم ؛ دانش ها، فهم ها. 1


39296 افواج ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ فوج ؛ گروه . 1


39297 افواه ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ فوه .1 - دهان ها. 2 - اصناف . 3 - ادویه های خوشبو که در اغذیه ریزند. 1


39298 افول ( اُ ) [ ع . ] (مص ل .) فرو شدن، غروب شدن . 1


39299 افچه (اَ چِ) (اِ.) مترسک که برای ترساندن جانوران وحشی در کشتزارها نصب کنند. 1


39300 افژول ( اَ )(اِ. ص .)1 - تحریک، اصرار.2 - تقاضا. 3 - پریشان، پراکنده . 1


39301 افژولنده (اَ لَ د) (ص فا.) 1 - تحریک کننده . 2 - پریشان کننده . 1


39302 افژولیدن (اَ دَ)(مص م .)1 - برانگیختن . 2 - پریشان ساختن . 1


39303 افژولیده (اَ د) (ص مف .) 1 - برانگیخته . 2 - پراکنده . 1


39304 افک ( اِ ) [ ع . ] ( اِ.)دروغ، تهمت . 1


39305 افکار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ فکر؛ اندیشه ها. 1


39306 افکار عمومی ( افکار عمومی ِ عُ مُ) [ ع . ] (اِمر.) عکس العمل بخش عمده جامعه در برابر حوادثی که برای جامعه جنبة حیاتی دارد. 1


39307 افکت (اِ فِ) [ انگ . ] (اِ.) هر عنصر صوتی یا تصویری که برای ایجاد تأثیر مشخصی به فیلم افزوده شود، جلوه . (فره ). 1


39308 افکندن (اَ کَ دَ) [ په . ] (مص م .) 1 - انداختن، پرت کردن . 2 - گستردن . 3 - از قلم انداختن، به حساب نیاوردن . 4 - شکست دادن . 5 - جا گرفتن، اقامت کردن . 1


39309 افکنده (اَ کَ د) (ص مف .) 1 - انداخته، بر زمین زده . 2 - گسترده . 3 - به حساب نیامده، مطرود. 1


39310 افکندگی (اَ کَ د) (حامص .) مَستی . 1


39311 افگار (اَ) (ص .) آزرده، خسته، مجروح . 1


39312 افگانه (اَ نِ) (اِ.) بچة نارسیده، جنین . 1


39313 افیون ( اَ ) (اِ.) معرب واژة یونانی «اپیون » به معنای تریاک، شیرة خشخاش . 1


39314 افیونی ( افیونی .) (ص نسب .) تریاکی، بنگی . 1


39315 اق زدن (اُ. زَ دَ) (مص ل .) = عق : حال به هم خوردن، استفراغ . 1


39316 اقارب (اَ رِ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ اقرب ؛ خویشان، نزدیکان . 1


39317 اقاقیا ( اَ ) (اِ.) معرب واژة یونانی اکیاکیا؛ درختی است خاردار با گل های خوشه ای سفید یا صورتی و خوشبو که چوبی سخت و محکم دارد. 1


39318 اقالت (اِ لَ) [ ع . اقالة ] (مص م .) نک اقاله . 1


39319 اقاله (اِ لِ) [ ع . اقالة ] 1 - (مص م .) بر هم زدن، فسخ کردن معامله با رضایت . 2 - بخشیدن . 3 - (اِمص .) گذشت . 1


39320 اقالیم ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ اقلیم ؛ کشورها. 1


39321 اقامت (اِ مَ) [ ع . اقامة ] (مص ل .) 1 - جای گُزیدن، زیستن . 2 - به جا آوردن . 1


39322 اقامه (اِ مِ یا مَ) [ ع . اقامة ] (مص ل .) اقامت . ؛ اقامه ء نماز تکبیری که برای برپا کردن نماز گویند. 1


39323 اقانیم ( اَ ) [ معر. ] ( اِ.) جِ اقنوم . 1


39324 اقانیم ثلاثه ( اقانیم ثلاثه ِ ثَ ثِ) [ معر. ] ( اِ.) اب، ابن، روح القدس . 1


39325 اقاویل ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ اقوال ؛ ججِ قول . 1


39326 اقباض ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .)به تصرف درآوردن . 2 - (اِمص .) داد و ستد قبض (در معاملات ). 1


39327 اقبال ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) روی آوردن، پیش آمدن . 2 - روی آوردن بخت . 3 - (اِمص .) نیکبختی، بهروزی . 4 - ( اِ.) بخت، طالع . 1


39328 اقبح (اَ بَ) [ ع . ] (ص تف .) قبیح تر، زشت تر، نازیباتر. 1


39329 اقتباس (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گرفتن، اخذ کردن . 2 - آموختن . 3 - آوردن آیه ای از قرآن یا حدیثی در نظم و نثر. 4 - گرفتن مطلب از کتاب یا رساله ای . 1


39330 اقتحام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بدون اندیشه دست به کاری زدن . 2 - خود را در سختی انداختن . ج . اقتحامات . 1


39331 اقتداء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پیروی کردن . 2 - نماز گزاردن پشت سر امام جماعت . 3 - (اِمص .) پیروی . 1


39332 اقتدار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) توانمند شدن . 2 - (اِمص .) توانایی، قدرت . ج . اقتدارات . 1


39333 اقتراب (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) نزدیک شدن . 1


39334 اقتراح (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خواستن، آرزو کردن . 2 - بی اندیشه سخن گفتن و به قریحة خود امری تازه آوردن . 3 - برگزیدن چیزی . 4 - دربارة مسئله ای از دیگران نظر خواستن . 5 - (اِمص .) پرسش . ج . اقتراحات . 1


39335 اقتراض (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) وام گرفتن، قرض کردن . ج . اقتراضات . 1


39336 اقتراف (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) کسب کردن، کسب معاش کردن . 2 - (مص ل .) گناه کردن . 3 - به جا آوردن . 4 - وزیدن . 1


39337 اقتران (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) قرین شدن . 2 - نزدیک شدن ستاره ای به ستارة دیگر. 3 - (اِمص .) نزدیکی، پیوستگی . 1


39338 اقتسام (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پخش کردن، قسمت کردن . 2 - سوگند خوردن، قسم یاد کردن ؛ ج . اقتسامات . 1


39339 اقتصاد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) میانه روی در هر کاری . 2 - رعایت اعتدال در دخل و خرج . 3 - (اِمص .) میانه روی در هزینه ها، میان کاری . 4 - مجازاً صرفه جویی . ؛علم اقتصاد یکی از رشته های علوم اجتماعی است که در باب کیفیت فعالیت مربوط به دخل و خرج و چگونگی روابط مالی افراد جامعه با یکدیگر و اصول و قوانینی که بر امور مذکور حکومت می کند و وسایلی که باید در عمل با توجه به مقتضیات زمان و مکان اتخاذ شود تا موجبات سعادت و ترقی جامعه و رفاه و آسایش افراد آن تامین گردد، بحث می کند. 1


39340 اقتصار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کوتاه کردن . 2 - بسنده کردن . 3 - (اِمص .) کوتاهی . 1


39341 اقتصاص (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)1 - قصاص کردن . 2 - قصه گفتن . 1


39342 اقتضاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) وام خود را بازخواستن . 2 - (مص ل .) درخور بودن . 3 - (اِمص .) خواهش، درخواست . 4 - لزوم . 1


39343 اقتضاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) بریدن شاخه از درخت . 1


39344 اقتطاع (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - جدا کردن . 2 - بریدن . 3 - قسمتی از چیزی را گفتن . 1


39345 اقتطاف (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) میوه چیدن . 2 - (مص ل .) فرارسیدن موسم میوه چیدن . 1


39346 اقتفاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پیروی کردن . 2 - (اِمص .) پیروی . 1


39347 اقتناء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) به دست آوردن و گرد کردن مال . 1


39348 اقتناص (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شکار کردن . 2 - کسب کردن . 1


39349 اقحاط (اِ) [ ع . ] (مص ل .) به تنگی افتادن، در قحط شدن . 1


39350 اقحام ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) ناگاه کسی را در کاری افکندن . 1


39351 اقحوان (اُ حُ) [ معر. ] (اِ.) 1 - بابونه . 2 - شکوفة ریحان و بابونه . 1


39352 اقداح ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) عیب نمودن، بد گفتن . 1


39353 اقداح ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ قدح ؛ کاسه ها. 1


39354 اقدام ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ قدم ؛ گام ها. 1


39355 اقدام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دست به کاری زدن . 2 - دلیری کردن . 3 - (اِمص .) دلیری . 1


39356 اقدس (اَ دَ) [ ع . ] (ص تف .) پاکتر، مقدس تر. 1


39357 اقدم (اَ دَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - پیشین تر، قدیم تر. 2 - مقدم تر. 1


39358 اقراء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) خواندن، خواندن را یاد گرفتن . 1


39359 اقرار ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بروز دادن، مقر آمدن . 2 - آشکار گفتن . 3 - برپا داشتن . 1


39360 اقرارنامه ( اقرارنامه . مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ورقه ای که در آن اعترافات شخصی را نویسند و به امضای او رسانند، اعتراف نامه . 1


39361 اقران ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ قرن . 1 - هم سالان، همسران . 2 - نزدیکان . 1


39362 اقرب (اَ رَ) [ ع . ] (ص تف .) نزدیکتر. 1


39363 اقرباء (اَ رِ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ قریب ؛ نزدیکان، خویشاوندان . 1


39364 اقرع (اَ رَ) [ ع . ] (ص .) کل، کچل . 1


39365 اقساط ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) داد دادن، عدل کردن . 2 - راست بخشیدن . 1


39366 اقساط ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ قسط ؛ بهره ها، بخش ها. 1


39367 اقسام ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ قسم . 1 - بهره ها، بخش ها. 2 - گونه ها، جنس ها. 1


39368 اقسام ( اقسام .) [ ع . ] (اِ.) جِ قسم ؛ سوگندها. 1


39369 اقسام (اِ) [ ع . ] (مص م .) سوگند دادن، قسم دادن . 1


39370 اقشعرار (اِ ش ِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - موی بر اندام به پا خاستن . 2 - فراهم آمدن پوست ها از ترس . 1


39371 اقصاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) دور کردن، راندن . 1


39372 اقصر (اَ صَ) [ ع . ] (ص تف .) کوتاه تر، قصیرتر. 1


39374 اقطاب ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ قُطب . 1


39375 اقطار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) 1 - جِ قُطر؛ گوشه ها، اطراف . 2 - جِ قَطر؛ قطره ها، چکه ها. 1


39376 اقطاع ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بخشیدن ملک یا قطعه زمینی از طرف سلطان به کسی که از درآمد آن زندگانی گذراند. 2 - سرزنش کردن . 1


39377 اقطع (اَ طَ) [ ع . ] (ص .) 1 - دست بریده، بی - دست . 2 - دزد، راهزن . ج . اقاطع . 1


39378 اقعاد ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - نشاندن، نشانیدن . 2 - خدمت کردن کسی را. 1


39379 اقفار ( اِ) [ ع . ] (مص ل .) تهی شدن، ویران گشتن . 1


39380 اقفال ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .)قفل کردن . 2 - (مص ل .) حرکت کردن . 1


39381 اقل (اَ قَ لّ) [ ع . ] (ص تف .) کمتر، اندک تر. 1


39382 اقلاق ( اِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - بی آرام کردن، آرام بودن . 2 - جنبانیدن . 1


39383 اقلال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کاستن . 2 - (مص ل .) بی چیز شدن . 1


39384 اقلیت (اَ قَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) 1 - کم بودن . 2 - قسمت کمتر، بخش کمتر. 3 - گروهی از افراد یک کشور یا یک شهر که دین یا نژادشان با اکثریت مردم آن جا فرق داشته باشد. 1


39385 اقلیم ( اِ ) [ معر - یو. ] (اِ.) 1 - کشور، مملکت . 2 - ولایت . ج . اقالیم . 1


39386 اقلیمیا (اِ) [ معر. ] (اِ.) = قلیمیا: خلطی که پس از گداختن طلا و نقره و دیگر فلزات در خلاص ماند و آن شامل انواع است : فضی (نقره ای )، ذهبی (طلایی )، نحاسی (مسی )، معدنی (کانی ). 1


39387 اقمار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ قَمَر. 1 - ماه ها، سیارات کوچکی که به دور یکی از سیارات می گردند. 2 - در فارسی، کشورهای ضعیفی که از نظر سیاسی پیرو کشورهای قوی تر می باشند. 1


39388 اقماع ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خوار کردن، حقیر گردانیدن . 2 - شکستن، مغلوب کردن . 3 - راندن، دفع کردن . 1


39389 اقناع ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - قانع کردن . 2 - خشنود ساختن . 1


39390 اقنظاف (اِ نِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) میوه چیدن . 2 - (مص ل .) فرارسیدن موسم میوه چیدن . 1


39391 اقنوم ( اُ ) [ معر. ] (اِ.) 1 - شخص . 2 - اصل چیزی . ج . اقانیم . 1


39392 اقواء ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - در جای خشک و خالی فرود آمدن . 2 - به پایان رسیدن توشه . 3 - نیازمند شدن . 4 - تهی دست شدن . 5 - از عیوب قافیه وآن اختلاف حرکت حذو و توجیه است . 1


39393 اقوات ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ قوت ؛ توشه ها، خواربار. 1


39394 اقوال ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ قول ؛ گفتارها. 1


39395 اقوم (اَ وَ) [ ع . ] (ص تف .) راست تر. 1


39396 اقوی (اَ وا) [ ع . ] (ص تف .) قوی تر، تواناتر. 1


39397 اقویا ( اَ ) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ قوی ؛ نیرومندان . 1


39398 اقیانوس ( اُ ) [ معر. ] ( اِ.) مأخوذ از یونانی . دریای بسیار بزرگ . 1


39399 ال ( ال . ) [ ع . ] (حر. تعریف ) حرف تعریف است در عربی و آن چون بر اسمی نکره درآید، آن را معرفه سازد. 1


39400 ال (اَ) (اِ.) درختی از تیرة زغال اخته ها که گاهی بعضی گونه هایش به صورت درختچه می باشند. گل هایش سفید یا زرد و میوه اش سفت و شامل یک هسته است . 1


39401 ال . اس . دی (اِ. اِ) [ انگ . ]L.S.D (اِ.) نوعی مواد مخدر با خاصیت توهُّم زا که در کشورهای غربی مصرف فراوان دارد. 1


39402 ال کردن (اِ. کَ دَ) (عا.) لاف زدن . ؛ ال کردن ُ بل کردن قمپز در کردن، ادعای بی مورد داشتن . 1


39403 الا (اِ لّ) [ ع . ] (ق .) 1 - دلالت بر استثنا کند: مگر، بجز. 2 - جز، بدون . 3 - فقط، منحصراً. ؛ الا و بلّ ا بدون برو و برگرد، بی چون و چرا. 1


39404 الا ( اَ ) [ ع . ] (شب جم .)حرف تنبیه است، بدان و آگاه باش ! هان !. 1


39405 الابختکی (اَ لّ بَ تَ) [ ع - فا. ] (ق .) (عا.)= الابختی . الله بختی : از روی تصادف، اتفاقی، تصادفی، شانسکی، بدون فکر. 1


39406 الاغ ( اُ ) [ تر. ] = اولاغ . اولاق : (اِ.) 1 - خر. 2 - (عا.) نفهم، احمق (نوعی دشنام ). 1


39407 الامان (اَ اَ) [ ع . ] (شب جم .) زینهار! پناه ! 1


39408 الان ( اَ ) [ ع . ] (ق .) این دم، اکنون . 1


39410 الباب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ لب ؛ خردها، مغزها. 1


39411 البته (اَ بَ تِّ) [ ع . البتة ] (ق .) کلمة تأکید، به طور قطع . 1


39412 البسه (اَ ب س ِ) [ ع . البسة ] (اِ.) جِ لباس . 1


39413 التباس (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .)1 - درهم آمیختن . 2 - پوشیده شدن کار بر کسی . 3 - درهم آمیختگی . 1


39414 التثام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) دهان بند بستن، لثام بستن . 1


39415 التجاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پناه بردن، پناه جستن . 2 - (اِ.) پناه . 1


39416 التجاج (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درهم شدن آوازها. 2 - درهم شدن امواج دریا. 1


39417 التحاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) ریش برآوردن، لحیه پیدا کردن . 1


39418 التحاد (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) از دین برگشتن، ملحد شدن . 1


39419 التحاق (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) در رسیدن، پیوستن . 1


39420 التحام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) به هم پیوستن، به هم چسبیدن، جوش خوردن (زخم یا چیز دیگر). 1


39421 التذاذ (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) لذت بردن . 1


39422 التزام (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) همراه بودن، همراهی کردن .2 - (مص م .) ملزم شدن به امری . ج . التزامات . 1


39423 التزام نمودن ( التزام نمودن . نِ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) به گردن افتادن . 1


39424 التصاق (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) چسبیدن، پیوستن . 2 - (اِمص .) پیوستگی، چسبندگی . 1


39425 التفات (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بازنگریستن، روی کردن . 2 - (اِمص .) مهربانی، لطف . 3 - توجه . 1


39426 التفاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) درهم پیچیدن، درهم شدن، تو در تو شدن . 1


39427 التقاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - دیدار کردن، یکدیگر را دیدن . 2 - پیوستن . 1


39428 التقاط (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برچیدن، برگرفتن . 2 - مضمون و مطلبی را از جایی گرفتن . 1


39429 التقاطی ( التقاطی .) [ ع - فا. ] (حامص .) گردآوری و پیوند غیراصولی چندین مجموعة ایدئولوژیکی و نظریه های نامتجانس . 1


39430 التقام (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) فرو بردن، اوباردن، به دم در کشیدن . 1


39431 التماس (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جستجو کردن، خواستن . 2 - (اِمص .) خواهش، در - خواست . 1


39432 التماع (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - درخشیدن . 2 - برافروختن . 1


39433 التهاب (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) زبانه زدن، افروخته شدن آتش . 2 - (اِمص .) برافروختگی . ج . التهابات . 1


39434 التواء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پیچ خوردن، پیچیده شدن . 2 - (اِمص .) پیچیدگی، پیچش، خمیدگی . 1


39435 التیام (اِ تِ) [ ع . التئام ] 1 - (مص ل .) بهبود یافتن زخم . 2 - (مص م .) سازگاری میان دو چیز. 3 - (اِمص .) به هم پیوستگی . 1


39436 الجاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - وادار ساختن کسی به کاری . 2 - پناه دادن . 3 - کار خود را به خدا سپردن . 1


39437 الجار (اِ) [ تر. ] (اِ.) = ایلجار. یلجار: 1 - مردمانی که بیستگانی خوار نباشند و به حمیت وطن در مقابل دشمن به مدافعه پردازند و با لشکر ملوک همداستان شوند. 2 - اجتماع گروه بسیاری از رعایا برای انجام دادن کاری . 1


39438 الجه (اُ جَ) [ تر. مغ . ] (اِ.) چپاول . 1


39439 الحاح ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)اصرار کردن، پافشاری کردن . ج . الحاحات . 1


39440 الحاد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از دین برگشتن، انکار خداوند کردن . 2 - (اِمص .) بی دینی، کفر. 1


39441 الحاصل (اَ ص ِ) [ ع . ] (ق .) باری، خلاصه، القصه . 1


39442 الحاق ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) در پیوستن، رسیدن به کسی یا چیزی . 2 - به هم پیوند دادن . 3 - (اِمص .) پیوستگی، اتصال . 1


39443 الحال ( اَ ) [ ع . ] (ق .) اکنون، همین دم . 1


39444 الحان ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ لحن ؛ 1 - آوازها. 2 - نغمه های دل انگیز. 1


39445 الحق (اَ حَ قّ) [ ع . ] (ق .) به راستی، حقیقتاً، بدون شک . ؛ الحق الحقُ والانصاف از روی حقیقت و انصاف، به درستی، واقعاً. 1


39446 الحمد (اَ حَ) [ ع . ] 1 - مخفف الحمدالله: سپاس خدای را. 2 - سورة اول از قرآن کریم دارای هفت آیه، فاتحة الکتاب . 3 - شکر، سپاس . 1


39447 الخ (اِ لِ) مخفف الی آخرة، تا پایان . 1


39448 الدرم (اِ دُ رُ) [ تُر ] (مص ل .) لاف زدن . 1


39500 الهه (اِ لا هِ) [ ع . ] (اِ.) مؤنث اله . 1


42435 بیگار ( اِ.) کار بی مزد. 1


39449 الدرم بلدرم کردن ( الدرم بلدرم کردن . ب دُ رُ. کَ دَ) [ تُر - فا. ] (مص ل .) 1 - لاف زدن . 2 - بدوبیراه گفتن با هدف ترساندن طرف مقابل . 1


39450 الدنگ (اَ دَ) (عا.) (ص .) 1 - بی عار، ولگرد، بی غیرت . 2 - بی کاره، مفت خوار. 1


39451 الرد (اَ رَ) (اِ.) جوالی بزرگ که از ریسمان به شکل تور سازند و بدان کاه و علف و غیره را حمل کنند. 1


39452 الزام ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)1 - وادار کردن، به عهدة کسی قرار دادن .2 - لازم گردانیدن، واجب کردن . 1


39453 الزامی ( الزامی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) اجباری . 1


39454 الساعه (اَ سّ عِ) [ ع . الساعة ] (ق .) در ساعت، این ساعت . 1


39455 السنه (اَ س ِ نِ) [ ع . السنة ] (اِ.) جِ لسان ؛ زبان . 1


39456 الش دگش (اَ لِ دَ گِ) (اِ.) (عا.) 1 - مبادله . 2 - عمل دو کس که با یکدیگر آمیزش و مباشرت کنند. 1


39457 الصاق ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) چسبانیدن . 1


39458 الطاف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ لطف ؛ مهربانی ها. 1


39459 العاب (اِ) [ ع . ] (مص م .) به بازی انگیختن . 1


39460 الغ (اُ لُ) [ تر - مغ . ] (ص .) بزرگ، مهتر. 1


39461 الغاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) لغو کردن، بیهوده شمردن . 1


39462 الغرض (اَ غَ رَ) [ ع . ] (ق .) باری، خلاصه . 1


39463 الغیاث ( اَ ) [ ع . ] (صت .) فریاد! وای ! 1


39464 الف (اِ یا اَ) [ ع . ] (مص ل .) خو گرفتن، انس گرفتن . 1


39465 الف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) 1 - هِزار. ج . آلاف، الوف . 2 - هزاره . 1


39466 الفاختن (اَ تَ) (مص م .) نک الفختن . 1


39467 الفاظ ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ لفظ . 1 - واژه ها، کلمه ها. 2 - سخن ها، کلام . 1


39468 الفبا (اَ لِ) [ ازع . ] (اِمر.) 1 - حروف تهجی . ضح - الفبا یا حروف هجای فارسی سی سه حرف است : ا، ء، ب، پ، ت، ث، ج، چ، ح، خ، د، ذ، ر، ز، ژ، س، ش، ص، ض، ط، ظ، ع، غ، ف، ق، ک، گ، ل، م، ن، و، ه، ی . 2 - مجموعة حروفی که با ترتیبی قراردادی مرتب شده و برای نوشتن یک زبان به کار می رود. 3 - راه و روش ابتدایی هر کاری . 1


39469 الفت (اُ فَ) [ ع . الفة ] 1 - (مص ل .) معتاد شدن، انس گرفتن . 2 - (اِمص .) عادت، انس . 3 - دوستی، همدمی . 1


39470 الفختن (اَ فَ تَ) (مص م .) اندوختن . 1


39471 الفخته (اَ فَ تَ) (ص مف .) اندوخته، جمع کرده . 1


39472 الفخدن (اَ فَ دَ) (مص م .) نک اندوختن . 1


39473 الفغدن (اَ فَ دَ) (مص م .) اندوختن، جمع کردن . 1


39474 الفنج ( الفنج .) (ص .) چسبیده، چسبناک . 1


39475 الفنج (اَ فَ) (اِمص .) گردآوری، اندوختگی . 1


39476 الفنجیدن (اَ فَ دَ) (مص م .) 1 - گرد آوردن، جمع کردن . 2 - کسب کردن . 1


39477 الفینه (اَ نِ یا نَ) (اِ.) آلت مردی، نره، احلیل . 1


39478 الفیه ( الفیه .) (اِ.) آلت مردی . 1


39479 الفیه (اَ یَّ) [ ع . ] (ص نسب . اِ.) منسوب به الف، دارای هزار. 1


39480 القاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - یاد دادن . 2 - افکندن، انداختن . 1


39481 القاب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ لقب . 1


39482 القاح ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)آبستن کردن، جفت - گیری . 1


39483 القصه (اَ قِ صِّ) [ ع . القصة ] (ق .) خلاصه . 1


39484 الله (اَ لْ لا) [ ع . ] (اِ.)ایزد، خدا، معبود یگانه . ؛ الله ُ اعلم خدا داناتر است . (هنگامی که نسبت به موضوعی شک و تردید است ). ؛ الله اکبر الف - خدا بزرگ تر است . (هنگام تعجب، عصبانیت و تأیید گفته می شود). ب - بخشی از اذان و نماز است . 1


39485 الله بختی (اَلْ لا بَ) (ص نسب .) (عا.) تصادفی، اتفاقی . 1


39486 اللهم (اَ لْ لا هُ) [ ع . ] (شب جم .) بار خدایا. ؛ اللهم صل علی محمد و آل محمد بار خدایا درود بفرست بر محمد و خاندان او. 1


39487 اللهی (اَ لْ لا) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - منسوب به الله، خدایی . 2 - مرد کامل، از نقص رسته . 1


39488 الم (اَ لَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - (مص ل .) دردمند شدن . 2 - (اِمص .) رنجیدگی . 3 - (اِ.) درد، ج . آلام . 1


39489 الم شنگه (اَ لَ شَ گِ) (اِ.) (عا.) جنجال، سر و صدا، هیاهو. 1


39490 الماس ( اَ ) [ په . ] (اِ.) گرفته شده از یونانی ؛ از سنگ های گرانبها و کمیاب که دارای سختی و درخشندگی خاصی می باشد. 1


39491 المام ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به حد بلوغ رسیدن . 2 - گناه صغیره کردن . 3 - فرود آمدن امر بر کسی . 1


39492 المثنی (اَ لْ مُ ثَ نْ نا) [ ع . ] (اِ.) نسخة دوم، رونوشت . 1


39493 المعیّت (اَ مَ یَُ ) (مص جع .) زیرکی تیزهوشی . 1


39494 المپیاد (اُ لَ) [ فر. ] (اِ.) 1 - فاصلة چهار ساله میان مسابقات المپیک . 2 - هر یک از مسابقات جهانی در زمینة علوم . 1


39495 المپیک (اُ لَ) [ فر. ] (اِ.) مسابقات و ورزش ها و بازی هایی که هر چهار سال یک بار با تشریفات خاصی در یونان قدیم انجام می شد. از سال 1896 م . این مسابقات مجدداً معمول گردید و جنبة بین المللی یافت . 1


39496 النگو (اَ لَ) (اِ.) دستبند، دست برنجن . 1


39497 اله (اِ لا هْ) [ ع . ] (اِ.) خدا، خداوند. 1


39498 الهاء (اِ) [ ع . ] (مص م .) مشغول کردن . 1


39499 الهام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) در دل افکندن . 2 - (مص ل .) در دل افتادن . ج . الهامات . 1


39501 الهی (اِ لا) [ ع - فا. ] (ص نسب .) = الاهی : منسوب به الله، خدایی . 1


39502 الو (اَ لُ) (اِ.) شعلة آتش، زبانة آتش . 1


39503 الو ( الو .) [ فر. ] (اِ.) لفظی است که در شروع برقراری ارتباط تلفنی گفته می شود. 1


39504 الوا (اَ) (اِ.) صمغی است بسیار تلخ ؛ صبر زرد. 1


39505 الواح ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ لوح ؛ لوح ها، صفحه های فلزی، سنگی یا چوبی . 1


39506 الوار ( اَ ) (اِ.) 1 - تیرهای بزرگ چوبی که در ساختن سقف خانه به کار می رفت . 2 - چوب های چهارتراش دراز و ضخیم . 1


39507 الواط ( اَ ) (اِ.) جِ لوطی ؛ هرزه، گردنکش . 1


39508 الوان ( اَ ) جِ لون ؛ رنگ ها. 1


39509 الوس (اُ) [ تر. مغ . ] (اِ.) = اولوس : طایفه، قبیله، جماعت ؛ ج . الوسات . 1


39510 الوف ( اَ ) [ ع . ] (ص .) خوگیر، مهرجوی . 1


39511 الوف ( اُ ) [ ع . ] جِ الف . 1 - هزاران، هزارها. 2 - هزارگان . 1


39512 الوهیت (اُ لُ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) خدایی، مقام الهی . 1


39513 الویه (اَ یِ) [ ع . الویة ] (اِ.) جِ لوا؛ پرچم ها. 1


39514 الپر (اَ پَ) (ص .) (عا.) 1 - زرنگ، زیرک . 2 - متقلب، پشت هم انداز. 1


39515 الچخت (اَ چَ) (اِ.) طمع، امید، چشمداشت . 1


39516 الک (اَ لَ) (اِ.) غربال . 1


39517 الک دولک (اَ لَ. دُ لَ) (اِمر.) نوعی بازی کودکان در دو دستة مخالف توسط دو چوب بلند و کوتاه . 1


39518 الکترال (اِ لِ تُ) [ فر. ] (ص .) انتخاباتی ؛کارت الکترال کارت انتخاباتی . 1


39519 الکترو کاردیوگرافی (اِ لِ تِ رُ یُ گِ) [ فر. ] (اِ.) ثبت پتانسیل الکتریکی ناشی از فعالیت الکتریکی ماهیچة قلب روی نوار کاغذی متحرک به منظور مطالعة عمل ماهیچه قلب، قلب نگاری . (فره ). 1


39520 الکتروامان (اِ لِ تِ رُ اِ) [ فر. ] (اِمر.) مغناطیس الکتریکی . 1


39521 الکتروتراپی (اِ لِ تِ رُ تِ) [ فر. ] (اِمر.) معالجة ناخوشی ها به وسیلة برق . 1


39522 الکترود (اِ لِ تِ رُ) [ فر. ] (اِ.) عنصر رسانایی که از راه آن جریان الکتریکی به یک محیط وارد یا از آن خارج شود؛ الکترد. 1


39523 الکتروسکپ (اِ لِ تِ رُ کُ) [ فر. ] (اِ.) آلت آزمایش وجود الکتریسیته که تشکیل شده است از یک شیشة دهانه بسته که میلة فلزی از دهانة چوپ پنبة آن عبور می کند و منتهی به دو باریکة زرورق فلزی است و مقداری آهک زنده در داخل شیشه (برای جذب بخار آب ) قرار داده اند. هنگام آزمایش این دو ورقة زرورق از یکدیگر دور می شوند؛ الکترسکپ، الکتریسیته نما. 1


39524 الکترولیت (اِ لِ تِ رُ) [ فر. ] (اِ.) جسمی که به وسیلة جریان برق تجزیه شود، مانند محلول نمک طعام که در اثر جریان الکتریسته به کلرو سدیم تجزیه می گردد، برق کاف (فره ). 1


39525 الکترولیز (اِ لِ تِ رُ) [ فر. ] (اِ.) عمل تجزیة شیمیایی به وسیلة برق، مانند: تجزیة آب در اثر جریان برق و یا تجزیه نمک طعام به کمک جریان الکتریسیته و غیره . 1


39526 الکترومتر (اِ لِ تِ رُ مِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - آلتی است برای اندازه گرفتن مقدار برق در اجسامی که برق دارند. 2 - آلتی که برای اندازه گرفتن اختلاف سطح الکتریکی بکار می رود؛ برق سنج . 1


39527 الکتروموتور (اِ لِ تِ رُ مُ تُ) [ فر. ] (اِ.)دستگاه مخصوصی که انرژی الکتریکی را به انرژی مکانیکی تبدیل می کند. 1


39528 الکترون (اِ لِ تُ) [ فر. ] (اِ.) از ذرات بنیادی ماده و حاوی کمترین بار الکتریکی منفی و جزء سازندة همة اتم هاست . 1


39529 الکترونیک (اِ لِ تِ رُ) [ فر. ] (اِ.) بخشی از فیزیک که به مطالعة پدیده ها و دستگاه های الکترونی مانند ترانزیستور، کامپیوتر و غیره و نیز طراحی و ساخت کنترل و کاربرد وسایل مربوط می پردازد. 1


39530 الکتریزه (اِ لِ تِ رِ ز) [ فر. ] (ص .) جسمی یا جرمی که بدان الکتریسیته وارد کنند و یا الکتریسیته را از آن عبور دهند. 1


39531 الکتریسته (اِ لِ تِ تِ) [ فر. ] (اِ.) شکلی از انرژی که در بعضی از ذرات اتمی ایجاد می شود و قابل تبدیل به اشکال دیگر انرژی است . 1


39532 الکتریکی (اِ لِ) [ فر - فا. ] (ص نسب .) منسوب به الکتریک، مربوط به الکتریسته . 1 - برقی . 2 - مغازه و دکان فروش و تعمیر لوازم برقی . 1


39533 الکل (اَ کُ) [ فر. ع . الکحل ] (اِ.) 1 - جسمی است آلی، فرّار و دارای مزة تند که در پزشکی مورد استفاده قرار می گیرد. 2 - مشروب سکرآور مانند: شراب، ویسکی و عرق . 1


39534 الکن (اَ کَ) [ ع . ] (ص .) کسی که دچار لکنت زبان است . 1


39535 الکی (اَ لَ) (عا.) 1 - (ص .) بیخود، بیهوده، بی جهت . 2 - (ق .) دروغکی . 1


39536 الگو ( اُ ) (اِ.) نمونه، طرح . 1


39537 الگوریتم (اَ گُ) [ فر. ] (اِ.) فرایندهای متناهی برای حل نوعی از مسائل، خصوصاً روشی که در آن به طور متوالی یک فرایند پایه برای حل مسئله تکرار شود. 1


39539 الی الحال (اِ لَ) [ ع . ] (ق .) تاکنون، تا این دم . 1


39540 الیاف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ لیف ؛ تارها و رشته هایی که از گیاهان به دست می آید. 1


39541 الیجه (اَ جِ) (اِ.) نوعی پارچة راه راه پشمی یا ابریشمی که با دست بافند؛ الاجه . 1


39542 الیز ( اَ ) (اِ.) 1 - جفتک زدن چهارپا. 2 - جفتک . 1


39543 الیزیدن (اَ دَ) (مص ل .) نک آلیزیدن . 1


39544 الیف ( اَ ) [ ع . ] (ص .) 1 - خوی گرفته، معتاد. 2 - همدم، دوست . 1


39545 الیق (اَ یَ) [ ع . ] (ص تف .) درخورتر، سزاوارتر. 1


39547 الین (اَ یَ) [ ع . ] (ص تف .) نرم تر، نرمخوتر. 1


39548 الیناسیون (اِ یُ) [ از فر. ] (اِمص .) از خود بیگانگی . 1


39549 الینه (اِ نِ) [ از فر. ] (ص .) از خود بیگانه . 1


39550 الیه (اَ لْ یَ) 1 - دنبه . 2 - سرین . 1


39552 ام . دبلیو (اِ دَ ب) [ انگ . ]M.W (اِ.) موج متوسط (رادیو). 1


39553 ام .آر.آی (اِ) [ انگ . ]M.R.I (اِ.) نوعی تصویر - برداری برای تشخیص بیماری از طریق به ره گیری از تشکیل مغناطیسی هسته و بررسی اثر آن به یاری کامپیوتر، نمایش تشدید مغناطیسی . 1


39554 ام .اس (اِ اِ) [ انگ . ]M.S (اِ.) بیماری عصبی پیش رونده ای که به تدریج باعث ضعف، اختلال های حسی و حرکتی، و اختلال در بینایی و گفتار می شود. 1


39555 ام الخبائث (اُ مُّ لْ خَ ئِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مایة پلیدی ها. 2 - مجازاً شراب . 1


39556 ام الفساد ( ام الفساد . فِ یا فَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) مایه و سبب تباهی و فساد. 2 - (ص .) فتنه انگیز. 1


39557 ام القری ( ام القری . قُ را) [ ع . ] (اِ.) 1 - مهم ترین و ارزش مندترین سرزمین . 2 - مجازاً مکه . 1


39558 ام المومنین ( ام المومنین . مُ مِ) [ ع . ] (اِ.) لقب هر یک از زنان پیغمبر اسلام . 1


39559 ام الکتاب ( ام الکتاب . کِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - قرآن . 2 - سورة فاتحه . 1


39560 اما (اَ مّ) [ ع . ] (ق .) تفصیل و تأکید را رساند، ولی، ولیک، ولیکن . ؛ اما تو کار آوردن بهانه آوردن، ایراد گرفتن . 1


39561 اماتت (اِ تَ) [ ع . اماتة . ] (مص م .) کشتن، بی جان کردن . 1


39562 اماثل (اَ ثِ) [ ع . ] (ص .) جِ امثل . 1 - فضلا، هنرمندان . 2 - مانندها. 1


39563 امارات ( اِ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اماره (امارت ). 1 - ولایت ها. 2 - فرمانفرمایی ها، سرداری ها. 1


39564 امارات ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اماره . 1


39565 امارت (اِ رَ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) فرمانروایی . 2 - (اِ.) ناحیه ای که زیر فرمان امیری باشد. 1


39566 اماره (اَ مّ رِ) [ ع . امارة ] (ص .) 1 - بسیار امر کننده، گمراه کننده . 2 - خواهش های شیطانی . 1


39567 اماره (اِ رِ) [ ع . ] (اِ.) نشان، نشانه، علامت، ج . امارات . 1


39568 اماله (اِ لِ) [ ع . امالة ] (مص م .) 1 - مایل کردن، خم دادن . 2 - تنقیه کردن . 3 - تبدیل حرف «آ» (الف ) به «ی ». مانند: رکاب = رکیب . 1


39569 امام ( اَ ) [ ع . ] (ق .) پیش، جلو. 1


39570 امام ( اِ ) [ ع . ] (ص . اِ.) 1 - پیشوا، پیشرو. 2 - پیش نماز. 3 - پیر، شیخ . 1


39571 امام زاده (اِ. د) [ ع - فا. ] (ص مر.) فرزند یا نوادة یکی از امامان دوازدگانه . 1


39572 امامت (اِ مَ) [ ع . امامة ] (مص ل .) 1 - پیشوایی کردن . 2 - پیشنمازی . 1


39573 امان ( اَ ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) بی ترسی، ایمنی . 2 - (اِ.) زنهار، پناه . 1


39574 امان دادن (اَ. دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) مهلت دادن، فرصت دادن . 1


39575 امانت (اَ نَ) [ ع . امانة ] 1 - (مص ل .) امین بودن . 2 - (اِمص .) راستی، درستکاری . 3 - استواری . 4 - سپرده، ودیعه . 1


39576 امانت گزار ( امانت گزار . گُ) [ ع - فا. ] (ص .) امین، کسی که شرط امانت داری را به جا می آورد. 1


39577 امانتی ( امانتی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) مال یا چیزی که به عنوان امانت به کسی سپارند، ودیعه . 1


39578 امانی ( امانی . ) [ ع . ] (اِ.) جِ امنیه ؛ آرزوها. 1


39579 امانی ( اَ ) [ ع . ] (ص نسب .) امانتی . 1


39580 اماکن (اَ کِ) [ ع . ] جِ امکنه . جج . مکان ؛ جاها، جای ها، سرزمین ها. ؛ اماکن متبرکه زیارتگاه ها و بناهای مقدس، قبور ائمه . 1


39581 امت (اُ مّ) [ ع . امة ] ( اِ.) 1 - پیروان . 2 - گروه . ج . امم . 1


39582 امتثال (اَ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فرمان بردن . 2 - (اِمص .) فرمانبرداری . 1


39583 امتحان (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آزمودن . 2 - (اِمص .) آزمایش، تجربه . ج . امتحانات . 1


39584 امتداد (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کشیده شدن، 2 - (اِمص .) کشش، درازی . 3 - طول . 1


39585 امتزاج (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آمیخته شدن . 2 - (اِمص .) آمیختگی، آمیزش . 1


39586 امتساک (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - چنگ زدن . 2 - نگاه داشتن . 1


39587 امتصاص (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) مکیدن، مکیدن شیرة چیزی را. 1


39588 امتعه (اَ تَ عَ) [ ع . امتعة ] ( اِ.) جِ متاع ؛ کالاها. 1


39589 امتلاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پر شدن . 2 - (اِمص .) پری . 1


39590 امتناع (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پرهیز کردن، سر باز زدن . 2 - (اِمص .) خودداری . 1


39591 امتنان (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سپاس داشتن . 2 - منت نهادن . 3 - نعمت دادن . 1


39592 امتهال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) مهلت دادن، زمان دادن . 2 - (اِمص .) آهستگی . 1


39593 امتیاز (اِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برتری داشتن . 2 - (اِمص .) برتری، مزیت . 3 - جواز، پروانه . 1


39594 امثال (اَ) [ ع . ] ( اِ.) جِ مِثل ؛ مانندها، شبیه ها. ؛ امثال ذلک مانندهای آن . 1


39595 امثاله (اَ لَ هُ) [ ع . ] (تعبیر قیدی .) مانندهای او (مذکر)، همانندهای آن . 1


39596 امثالهم (اَ لَ هُ) [ ع . ] ( تعبیر قیدی .) مانند آن ها، نظایر آن ها. 1


39597 امثل (اَ ثَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - گزیده تر، برتر، بهتر 2 - شریف تر. فاضل تر؛ ج . اماثل . 1


39598 امثله (اَ ثِ لِ) [ ع . امثلة ] ( اِ.) جِ مثال ؛ 1 - فرمان ها. 2 - مانندها. 1


39599 امجاد (اَ) [ ع . ] (ص .) جِ ماجد، مجید؛ بزرگواران . 1


39600 امجاد (اِ) (مص م .) 1 - بزرگ داشتن، به بزرگی ستودن . 2 - بسیار بخشیدن . 1


39601 امجد (اَ جَ) [ ع . ] (ص تف .) بزرگوارتر. 1


39602 امحاء (اِ) [ ع . ] (مص م .) ناپدید کردن، نابود کردن . 1


39603 امحاض (اِ) [ ع . ] (مص ل .) دوستی خالص کردن . 1


39604 امحال ( اِ) امحال ع . امحال (مص ل .) 1 - قحطی و خشکسالی شدن . 2 - بی حاصل شدن . 1


39605 امد (اَ مَ) [ ع . ] ( اِ.) 1 - نهایت، پایان . 2 - اجل . 1


39606 امداد (اَ ) [ ع . ] ( اِ.) ج . مدد؛ یاران . 1


39607 امداد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) یاری کردن، کمک رساندن . 2 - (اِمص .) یاری . 1


39608 امر ( اَ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فرمان دادن . 2 - (اِ.) دستور، حکم . جِ اوامر. ؛ امر و نهی کردن کسی را به اطاعت از خود واداشتن . 1


39610 امراء (اُ مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ امیر؛ فرماندهان، امیران . 1


39611 امرار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گذراندن . 2 - گذرانیدن وقت . 1


39612 امراض (اَ) (اِ.) جِ مَرَض ؛ بیماری ها. 1


39613 امرد (اَ رَ) [ ع . ] (ص .) 1 - بی ریش، پسر.2 - پسر بدکار، مفعول . 1


39614 امرداد (اَ مُ یا مِ) 1 - ( اِ.)مرداد. 2 - (ص .) بی - مرگی، نام یکی از هفت امشاسپندان، نماد جاویدانی اهورامزدا. نام هفتمین روز از هر ماه شمسی و نیز نام ماه پنجم از هر سال خورشیدی . 1


39615 امرود ( اَ ) ( اِ.) = امروت : گلابی . 1


39616 امروز ( اِ ) (ق مر.) روزی که در آن هستیم، همین روز، این روز. ؛ امروز و فردا کردن تعلل کردن، به دفع الوقت گذراندن . 1


39617 امروزه (اِ ز) (ق مر.) این زمان، این عهد، همین عصر. 1


39618 امزجه (اَ ز جِ) [ ع . امزجة ] (اِ.)جِ مزاج ؛ طبیعت ها، سرشت ها. 1


39620 امساء (اِ ) [ ع . ] (مص ل .) شبانگاه کردن، در شبانگاه شدن . 1


39621 امسال ( اِ ) (ق مر.) سالی که در آن هستیم، همین سال . 1


39622 امساک ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نگاه داشتن . 2 - نخوردن غذا. 3 - (اِمص .) خودداری . 4 - بخل، خست . 1


39623 امشاسپند (اَ مِ پَ) ( اِ.) = امشاسفند: هر یک از هفت فرشته آیین زردشتی : بهمن، اردیبهشت، شهریور، اسپندارمذ، خرداد، امرداد که در رأس آن ها اهورمزدا قرار دارد. 1


39624 امشب (اِ شَ) (ق مر.) شبی که در آن هستیم . 1


39625 امشی (اِ) [ انگ . ] (اِ.) محلول حشره کش . 1


39626 امصار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ مصر؛ شهرها. 1


39627 امضاء ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) گذرانیدن . 2 - جایز ش مردن . 3 - ( اِ.) نام خود را در زیر نوشته ای نوشتن ؛ دستینه . 1


39628 امطار ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ مطر؛ باران ها. 1


39629 امطار ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) باران آمدن . 2 - (مص م .) بارانیدن . 1


39630 امعاء ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ معی ؛ روده ها. 1


39631 امعان ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دقت کردن . 2 - غور کردن . 3 - (اِمص .) دوراندیشی، دقت . 1


39632 امغیلان (اَ مُّ غَ) ( اِ.) نک مغیلان . 1


39633 امل (اَ مَ) [ ع . ] ( اِ.) امید، آرزو. ج . آمال . 1


39634 امل (اُ مُّ) [ ع . ] (ص .) کهنه پرست، کسی که با تمدن و تجدد سازگار نباشد. 1


39635 املاء ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پر کردن . 2 - مطلبی را بیان کردن تا دیگری بنویسد. 3 - (اِمص .) درست نویسی، رسم الخط . 4 - دیکته . 1


39636 املاح ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ ملح . 1


39637 املاق (اِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بی چیز شدن، درویش گردیدن . 2 - (اِمص .) تهیدستی، درویشی . 1


39638 املال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) خسته کردن، ملول کردن . 1


39639 املاک ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) 1 - جِ ملک ؛ دارایی . 2 - جِ مَلِک ؛ شاهان . 1


39640 املت (اُ لِ) [ فر. ] ( اِ.) خوراکی است فوری که بیشتر از تخم مرغ و گوجه فرنگی و روغن تهیه کنند. 1


39641 املح (اَ لَ) [ ع . ] (ص تف .) نمکین تر، بانمک تر. 1


39642 املس (اَ لَ) [ ع . ] (ص .) 1 - نرم . 2 - جای هموار. 3 - صاف، براق . 1


39643 امم (اُ مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ امت . 1 - پیروان . 2 - گروه ها. 1


39644 امن ( اَ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بی ترس بودن . 2 - (اِمص .) اطمینان، آسایش . 1


39645 امناء (اُ مَ) [ ع . ] (اِ.) جِ امین . 1 - افراد مورد اطمینان . 2 - زنهارداران، امانت داران . 1


39646 امنیت (اَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) در امان بودن . 1


39647 امنیت (اُ یَّ) [ ع . امنیة ] ( اِ.) نک اُمنِیّه . 1


39648 امنیه (اُ یِّ) [ ع . امنیة ] (اِ.) آرزو، امید. ج . امانی . 1


39650 امه (اَ مَ یا مِ) [ ع . امة ] ( اِ.) پرستار، کنیز، خادمه . ج : اماء. 1


39651 امهات (اُ مّ) [ ع . ] (اِ.) جِ اُمَُهة . 1 - مادرها، مادران . 2 - اصول . 1


39652 امهار (اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کابین کردن . 2 - نکاح دادن زنی را با غیری به مهر. 1


39653 امهال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) مهلت دادن . 1


39654 اموات ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ میُت ؛ مردگان، درگذشتگان . 1


39655 امواج ( اَ ) [ ع . ] (اِ.)جِ موج ؛ خیزاب ها، موج ها. ؛ امواج الکترومغناطیسی امواج حامل انرژی . 1


39656 اموال ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ مال ؛ خواسته ها، مال ها. 1


39657 امور ( اُ ) [ ع . ] (اِ.) جِ امر. 1 - کارها، عمل ها. 2 - شغل ها. 3 - حادثه ها. 1


39658 اموسنی (اَ وِ) (اِ.) = آموسنی : هوو. 1


39659 امپراتریس (اِ پِ تِ) [ از فر. ] (اِ.) = امپراطریس : زوجة امپراتور، ملکه، شهربانو. 1


39660 امپراتور (اِ پِ) [ فر . ] ( اِ.) = امپراطور: 1 - عنوان فرمانروایان روم قدیم . 2 - شاهنشاه مقتدری که بر قلمروهای وسیعی سلطنت کند. 1


39661 امپرسیونیست (اَ پِ) [ فر. ] (ص .) پیرو مکتب امپرسیونیسم . 1


39662 امپرسیونیسم ( امپرسیونیسم . ) [ فر. ] ( اِ.) برگرفته از واژة فرانسوی امپرسیون به معنای احساس و تأثر. نام مکتبی ادبی و هنری در قرن 19 که هدف پیروانش رهایی از قواعد دست و پاگیر کلاسیسم و بیان تأثیر کلی و گذرای یک صحنه یا موضوع بوده است بدون پرداختن به جزییات . 1


39663 امپریال (اَ پِ) [ فر. ] 1 - (ص .) امپراتوری، شاهنشاهی . 2 - (اِ.) سکه ای طلا که در دورة تزاری در روسیه رواج داشته است . 3 - نوعی بازی ورق . 1


39664 امپریالیست (اَ پِ) [ فر. ] (ص .) هواخواه و طرفدار امپریالیسم . 1


39665 امپریالیسم (اَ پِ) [ فر. ] ( اِ.) 1 - طرفداری از حکومت امپراطوری . 2 - سیاستی که بنایش بر تسلط یک کشور بر کشورهای دیگر باشد. 3 - نظام سرمایه داری پیشرفته مبتنی بر نفوذ و سلطة کشوری بر کشورهای دیگر. 1


39666 امپکس (اَ پِ) [ انگ . ] ( اِ.) دستگاه یا سیستم ضبط مغناطیسی تصویر (در اصل نام تجارتی است ). 1


39667 امکان ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) توانا گردانیدن بر امری . 2 - پا برجا کردن . 3 - دست یافتن . 4 - (مص ل .) ممکن بودن . 5 - (اِمص .) احتمال . 6 - توانایی . 1


39668 امکن (اَ کَ) [ ع . ] (ص تف .) تواناتر، جادارتر. 1


39669 امکنه (اَ کِ نِ) [ ع . امکنة ] (اِ.) جِ مکان ؛ جای ها، مکان ها. 1


39670 امگا (اُ مِ) [ یو. ] (اِ.) بیست و چهارمین حرف الفبای یونانی . 1


39671 امی (اُ مّ) [ ع . ] (ص نسب .) بی سواد. 1


39672 امیال ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ میل ؛ خواهش ها، کام ها. 1


39673 امید (اُ مّ) (اِ.) 1 - آرزو. 2 - چشمداشت . 1


39674 امیدلیس ( امیدلیس .) (ص .) کسی که خود را به چیزی امیدوار کند و به آن امید روز را بگذراند. 1


39675 امیدوار ( امیدوار .)(ص مر.) 1 - آرزومند. 2 - متوقع، منتظر. 1


39676 امیر ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) فرمانده، فرمانروا. 1


39677 امیر حاجب ( امیر حاجب . جِ) (اِمر.) رییس تشریفات دربار. 1


39678 امیرآخُر ( امیرآخُر . خُ) [ ع - فا. ] (اِمر.) کسی که به امور اصطبل می پردازد. 1


39679 امیرالمؤمنین (اَ رُ یا رَ لْ مُ مِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - فرمانروای مؤمنان، سرور مؤمنان . 2 - لقب حضرت علی (ع ) امام اول شیعیان . 1


39680 امیرتومان (اَ) [ ع - تر. ] (اِمر.) فرماندة قشونی قریب 000/10 نفر، امیر لشکر. 1


39681 امیری ( امیری .) [ ع - فا. ] 1 - (حامص .) امیر بودن، امارت، حکمرانی . 2 - سرداری، سالاری . 3 - سروری، بزرگی . 4 - (ص نسب .) منسوب به امیر. 5 - (اِ.) آهنگی که بدان دوبیتی های امیر پازاواری مازندرانی را خوانند. 5 - (اِ.) نوعی ترمه که به دستور میرزا تقی خان امیرکبیر می بافتند. 1


39682 امین ( اَ ) [ ع . ] (ص .) 1 - امانتدار، معتمد. 2 - وکیل، مباشر. 3 - مدیر. 4 - مرشد، مرد کامل . 1


39684 ان (اَ) (اِ.) (عا.) پلیدی، نجاست، گه . 1


39685 ان دماغ (اَ. دَ) (اِمر.) کثافات بینی، پلیدی جمع شده در بینی . 1


39686 انا (اَ) [ ع . ] (ضم .) 1 - من . 2 - مخفف اناالحق (من خدایم ). 1


39687 اناء ( اِ ) [ ع . ] ( اِ.) ظرف، سبو. 1


39688 انابت (اِ بَ) [ ع . انابة ] 1 - (مص ل .) برگشتن از گناه، توبه کردن . 2 - (اِمص .) توبه، پشیمانی . 1


39689 انابه (اِ ب) [ ع . انابة ] نک انابت . 1


39690 انات ( اَ ) [ ع . اناة ] ( اِ.) 1 - توقف، آهستگی . 2 - بردباری، عمل . 3 - وقار. 1


39691 اناث ( اِ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ انثی ؛ زنان . ؛ اناث و ذکور زنان و مردان . 1


39692 انار ( اَ ) [ په . ] ( اِ.) = نار: درختچه ای از تیرة موردی ها دارای برگ های بیضوی و گل های قرمزرنگ . میوه اش درشت و دارای پوست سرخ و کلفت و دانه های آبدار و خوشمزه می باشد. 1


39693 اناره (اِ رِ یا رَ) [ ع . انارة ] 1 - (مص م .) روشن کردن . 2 - (مص ل .) روشن شدن . 3 - آشکار گشتن . 4 - شکوفه کردن . 1


39694 اناس ( اُ ) [ ع . ] ( اِ.) مردم، مردمان . 1


39695 اناشید ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ انشوده ؛ اشعاری که در مدح یکدیگر خوانند؛ سرودها. 1


39696 اناطه (اِ طِ یا طَ) [ ع . اباطة ] (مص م .) 1 - آویختن، معلق کردن . 2 - موکول کردن . 1


39697 انالله و اناالیه راجعون (اِ نّ لِ لا وَ اِ نّ اِ لَ هِ. جِ) [ ع . ] (شب جم .) همه از خداییم و به سوی او بازمی گردیم . (هنگام وارد شدن مصیبت، شنیدن خبر مرگ، دیدن جنازه و مانند آن بر زبان می آورند). 1


39698 انام ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) آفریدگان، مخلوق . 1


39699 انامل (اَ مَ) [ ع . ] ( اِ.) جِ انمله ؛ سرانگشتان . 1


39700 انامه (اَ مَ) [ ع . انام ] (اِج .) انام، مردم، مردمان . 1


39701 انان (اَ نّ) [ ع . ] (ص .) بسیار نالنده، بسیار نال، بیش نالنده . 1


39702 انانیت (اَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) خودبینی، غرور. 1


39703 اناهید ( اَ ) ( اِ.) ناهید، زهره . 1


39704 انباء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .)خبر دادن، آگهی دادن . 1


39705 انباء ( اَ ) [ ع . ] ( اِ.) جِ نباء؛ خبرها، آگاهی ها. 1


39706 انبات (اِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) رویانیدن . 2 - (مص ل .) رستن گیاه . 1


39707 انبار ( اَ ) [ په . ] (اِ.) 1 - جای انباشتن . 2 - کود. 3 - استخر، تالاب . 1


39708 انباردن ( انباردن دَ) (مص م .) نک انباشتن . 1


39709 انبارده (اَ د یا دَ) (اِمف . انباردن ) پرشده، مملو، انباشته . 1


39710 انبارش (اَ رِ) (اِمص .) 1 - انبار کردن . 2 - چیزی که درون چیز دیگر را با آن پر کنند؛ حشو. 1


39711 انباره (اَ رِ) دستگاهی که می توان در آن برق ذخیره کرد و در هنگام لزوم از آن استفاده کرد، آکومولاتور. 1


39712 انبارگردانی (اَ گَ) (حامص .) صورت برداری از کالای موجود در انبار و ارزیابی موجودی آن . 1


39713 انباز ( اَ ) (ص .) = امباز: 1 - شریک . 2 - دوست . 3 - مانند، همتا. 4 - محبوب، معشوق . 1


39714 انبازی ( اَ ) (اِمص .)1 - شراکت، شریک بودن . 2 - همدستی، همکاری . 1


39715 انباشتن (اَ تَ) (مص م .) پُر کردن . 1


39716 انباشته (اَ تِ)(ص مف .) پر کرده، پر شده، مملو. 1


39717 انباغ ( اَ ) (ص . اِ.) 1 - شریک، انباز. 2 - هوو. 1


39718 انبان ( اَ ) [ په . ] (اِ.)1 - کیسه ای بزرگ . 2 - شکم، بطن . 1


39719 انبان دوختن ( انبان دوختن . تَ) (مص ل .) برای خود سود و منفعتی در نظر گرفتن، منتظر سودی بودن . 1


39720 انبجات (اَ بَ) [ معر. ] (اِ.) جِ انبج . انبه ها. مجازاً: به مطلق اشیایی که با عسل و مربا سازند، اطلاق کنند، به طوری که انجبات و مربیات مترادف محسوب شود. 1


39721 انبر (اَ بُ) (اِ.) آلت فلزی دوشاخه که با آن آتش یا چیزی دیگر را برگیرند. 1


39722 انبرده (اَ بَ د) (اِ.) تپه، تل . 1


39723 انبره (اَ بُ رِ) (ص . اِ.) 1 - هر چیز موی ریخته را گویند عموماً و شتر موی ریخته مخصوصاً. 2 - اسب و شتر آبکش . 1


39724 انبساط (اِ ب) [ ع . ] 1 - (مص ل .) باز شدن، گسترده شدن . 2 - شاد و خوشرو شدن . 3 - (اِمص .) شادمانی . 1


39725 انبسته (اَ بَ تِ) (ص .) غلیظ و بسته و سفت شده مانند شیر، ماست، خون . 1


39726 انبعاث (اِ ب) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برانگیخته شدن . 2 - روان شدن . 3 - فرستاده شدن، ج . انبعاثات . 1


39727 انبه (اَ نِ) [ هند. ] (اِ.)درختی تناور، در جنگل - های هندوستان می روید میوه اش ابتداء ترش مز ه می باشد و بعد شیرین می شود و آن را خام می خورند و از آن مربا و ترشی هم درست می کنند. 1


39728 انبوب (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - فاصلة میان دو بند یا گره نی (نای ). 2 - هر چیز مجوف مانند نی (نای ). 3 - لوله (آب و غیره )؛ ج . انابیب . 1


39729 انبودن ( انبودن .) (مص م .) آفریدن . 1


39730 انبودن (اَ دَ) (مص م .) چیدن، روی هم گذاشتن . 1


39731 انبوسیدن (اَ دَ) (مص ل .) بوجود آمدن، تولد. 1


39732 انبوه ( اَ ) (ص .) 1 - بسیار، زیاد. 2 - پر، مملو. 1


39733 انبوهی ( انبوهی .) (حامص .) 1 - بسیاری . 2 - کثرت جمعیت . 1


39734 انبوی ( اَ ) 1 - (ص فا.) 1 - بوی دهنده (خوب یا بد). 2 - چیزی که بدبو باشد. 1


39735 انبوییدن (اَ)(مص م .) بوییدن، استشمام کردن . 1


39736 انبیاء ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نبی ؛ پیامبران . 1


39737 انبیره (اَ رَ یا رِ) (اِ.) خلاشه و خاشاکی که پس از پوشش خانه بر بام اندازند تا بر بالای آن خاک و گل ریزند و بیندایند. 1


39738 انبیق (اَ) [ معر. ] (اِ.) ظرفی است برای تقطیر مایعات و گرفتن عصاره و عرق . 1


39739 انتاج ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نتیجه دادن، نتیجه گرفتن . 2 - زمان زایمان چهارپایان . 1


39740 انتباه (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) آگاه شدن، عبرت گرفتن . 2 - (اِمص .) آگاهی، بیداری . 3 - تنبیه شدن . 1


39741 انتجاع (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به طلب نیکویی واحسان شدن . 2 - در طلب آب و علف رفتن . 1


39742 انتحار (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) خودکشی کردن . 1


39743 انتحال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .)به خود منسوب کردن . 2 - (اِمص .) سخن دیگری را به خود نسبت دادن . 1


39744 انتخاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) برگزیدن . 1


39745 انترن (اَ تِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - دانش آموز شبانه - روزی . 2 - کارآموز پزشکی در بیمارستان . 1


39746 انترناسیونال (اَ تِ) [ فر. ] (ص .) بین الملل، جهانی، جهان وطنی . 1


39747 انترپل (اِ تِ پُ) [ فر. ] (اِ.) اتحادیة همکاری بین المللی که براساس تشریک مساعی و همکاری متقابل دولت ها برای مبارزه با جرایم و مجرمین بین المللی و برقراری نظم و امنیت عمومی کشورها و استقرار عدالت تأسیس شده است و کشورهای عضو آن اطلاعات خود را در مورد جرایم، بدون درگیر شدن با موضوعات سیاسی و تشریفات اداری، مبادله و به یکدیگر کمک می کنند، پلیس بین المللی (فره ). 1


39748 انتریک ( اَ ) [ فر. ] (اِ.) وقایع و حوادث مختلفی که به وسیلة آن ها مطلب اصلی پرورانده شود و گره یک قطعه را تشکیل دهد و بیننده را جلب کند و احساسات و عواطف را در او بیدار و تحریک کند. 1


39749 انتزاع (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) جدا کردن، کندن . 2 - گرفتن . 3 - (اِمص .) درآوردن جزیی از یک کل . ج . انتزاعات . 1


39750 انتساب (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نسبت داشتن . 2 - نسبت دادن .3 - (اِمص .)پیوستگی، خویشی . 1


39751 انتساخ (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) نسخه برداشتن از روی نوشته ای . 1


39752 انتساق (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تنظیم شدن، مرتب شدن . 2 - (مص م .) نظم دادن . 1


39753 انتسال (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) دارای نسل شدن، فرزنددار شدن . 1


39754 انتشار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پراکنده شدن، شیوع یافتن . 2 - (اِمص .) پراکندگی . 3 - شیوع . 1


39755 انتشارات ( انتشارات .) (اِ.) 1 - مجموعة آن چه به وسیلة یک موسسة یا نهادی چاپ و منتشر می شود. 2 - مجموعه ای که در زمینة امور چاپ و نشر فعالیت می کند، ناشر. 3 - مؤسسه یا محل نشر و فروش کتاب . جِ انتشار. 1


39756 انتصاب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - گماشتن، نصب کردن . 2 - برپا ساختن . 3 - چیزی را جایی قرار دادن . 1


39757 انتصاح (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) اندرز گرفتن، نصیحت پذیرفتن . 1


39758 انتصار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) یاری دادن . 2 - (مص ل .) یاری یافتن . 3 - پیروزی یافتن . 1


39759 انتصاف (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) حق خود را از کسی گرفتن، نصف چیزی را گرفتن . 1


39760 انتطاق (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) کمر بستن، میان بستن . 1


39761 انتظار (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) توقع داشتن، چشم به راه بودن . 2 - (اِمص .) نگرانی . 1


39762 انتظام (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) در رشته کشیدن مروارید. 2 - (مص ل .) نظم گرفتن . 3 - (اِمص .) ترتیب، نظم . 1


39763 انتظامی ( انتظامی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) منسوب به انتظام . ؛قوای انتظامی قوایی که حفظ نظم و آرامش مملکت به عهدة آن هاست مانند: ارتش، شهربانی، ژاندارمری . 1


39764 انتعاش (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برخاستن، بلند شدن . 2 - نیکو حال شدن . 3 - با نشاط شدن . 4 - (اِمص .) بهبود. 5 - لذت بردن ج . انتعاشات . 1


39765 انتفاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) نابود شدن، از میان رفتن . 1


39766 انتفاخ (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) ورم کردن . نفخ کردن . 1


39767 انتفاضه (اِ تِ ض ِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - تکان دادن، لرزیدن . 2 - نام نهضت انقلابی مردم فلسطین . 1


39768 انتفاع (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سود بردن، نفع کردن، نفع بردن . 2 - (اِ.) حقی که به موجب آن می توان از ملک دیگری استفاده کرد اما نمی توان آن را به شخص ثالث انتقال داد؛ ج . انتفاعات . 1


39769 انتقاء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پاک کردن 2 - بیرون آوردن مغز از استخوان .3 - برگزیدن . 1


39770 انتقاب (اِ تِ) (مص ل .) روبند زدن، نقاب زدن . 1


39771 انتقاد (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - خالص کردن . 2 - جدا کردن خوب از بد. 3 - خرده گرفتن . 4 - برشمردن درستی ها و نادرستی های یک اثر ادبی یا هنری . 1


39772 انتقاش (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) نقش پذیرفتن، نگار بستن، ج . انتقاشات . 1


39773 انتقاص (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) کم کردن . کم شمردن . 2 - (مص ل .) کم شدن، ناقص شدن . 3 - (اِمص .) کمی، نقصان . 1


39774 انتقاض (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شکستن . 2 - به هدر دادن، تباه نمودن . 3 - (مص ل .) تباه شدن . 1


39775 انتقال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از جایی به جایی رفتن، کوچ کردن . 2 - (اِمص .) وا - گذاری، نقل مکان کردن . 1


39776 انتقالی ( انتقالی .) [ ع - فا. ] 1 - (ص نسب .) منسوب به انتقال : چک های انتقالی . 2 - منتقل شده . 3 - (حامص .) تغییر یافتن محل کار یک کارمند و منتقل شدن او از جایی به جای دیگر. 1


39777 انتقام (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کینه کشیدن . 2 - (اِمص .) خونخواهی، کینه توزی . 1


39778 انتلکتوئل (اَ نْ تِ لِ کْ تُ ئِ) [ فر. ] (ص .) روشنفکر. 1


39779 انتماء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) خود را به کسی نسبت دادن . 2 - (اِمص .) منسوب شدن . 1


39780 انتهاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به پایان آمدن، به نهایت رسیدن . 2 - بازایستادن از کاری . 3 - آگهی رسیدن . 4 - (اِ.) پایان، آخر. 1


39781 انتهاج (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) راه جستن، در راه روشن رفتن . 2 - (اِمص .) سلوک، روش . 1


39782 انتهاز (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) فرصت به دست آوردن، غنیمت شمردن . 1


39783 انتهاض (اَ تِ) [ ع . ] (مص ل .) ایستادن، برخاستن . 1


39832 اند (اَ) [ په . ] (اِ.) 1 - عددی مبهم از سه تا نه . 2 - چند. 1


39784 انتهاک (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ترنجیده و لاغر ساختن تب . 2 - زشت و آلوده شدن . 3 - (مص م .) دریدن پردة ناموس کسی . 1


39785 انتکاث (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - برگشتن از حاجت خود به سوی دیگر. 2 - شکافتن . 3 - شکستن عهد، پاره شدن ریسمان . 1


39786 انتکاس (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) نگونسار شدن . 1


39787 انتگرال (اَ تِ) [ فر. ] (اِ.) روشی در ریاضی برای جست و جوی تابع هایی که دیفرانسیل آن ها معلوم است . 1


39788 انتیاب ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) پیاپی آمدن . 1


39789 انتیم (اَ) [ انگ . ] 1 - درونی، ذاتی، محرمانه، صمیمی، دوست صمیمی . 2 - فهماندن، حالی کردن . 1


39790 انثلام (اِ ثِ) [ ع . ] (مص ل .) رخنه دار شدن . 1


39791 انثناء (اِ ثِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دو تا شدن، دو تایی شدن . 2 - واگردیدن، باز گردیدن . 1


39792 انثی (اُ ثا) [ ع . ] (اِ.) ماده، زن، زنینه ؛ ج . اناث . 1


39793 انجاء (اِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - رهانیدن، رهایی دادن . 2 - آشکار کردن . 1


39794 انجاب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نجیب ؛ پاک نژادان . 1


39795 انجاح ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .)1 - برآوردن حاجت . 2 - پیروز شدن . 1


39796 انجاد ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نجد. 1 - زمین بلند. 2 - آن چه بدان خانه را زینت کنند. 1


39797 انجاز ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - برآوردن نیاز. 2 - وفا کردن وعده . 1


39798 انجاس (اَ) [ ع . ] جِ نجس ؛ پلیدی ها. 1


39799 انجاس ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) نجس کردن، پلید ساختن . 1


39800 انجال ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نجل ؛ فرزندان، نسل ها. 1


39801 انجام ( اَ ) [ په . ] (اِ.) پایان، انتها. 1


39802 انجامیدن (اَ دَ) (مص ل .) 1 - پایان گرفتن . 2 - اجرا شدن . 3 - منجر شدن . 1


39803 انجذاب (اِ جِ) [ ع . ] (مص ل .) کشیده شدن . 1


39804 انجرار (اِ جِ) [ ع . ] (مص م .) کشیده شدن . 1


39805 انجلاء (اِ جِ) [ ع . ] (مص ل .) روشن شدن، آشکار گشتن . 1


39806 انجم (اَ جُ) [ ع . ] (اِ.) جِ نجم ؛ ستارگان . 1


39807 انجماد (اِ جِ) [ ع . ] (مص ل .) یخ بستن، جامد گردیدن . 1


39808 انجمن (اَ جُ مَ) [ په . ] (اِ.) 1 - مجمع، مجلس . 2 - گروه افرادی که برای هدفی مشترک گرد هم جمع شوند. ؛ انجمن خیریه انجمنی از افراد نیکوکار برای کمک به افراد ناچیز و فقیر. ؛ انجمن اولیاء و مربیان انجمن متشکل از اولیاء دانش آموزان و مدرسه برای همکاری در جهت پیشرفت و حل مشکلات آموزشی و پرورشی دانش آموزان . ؛ انجمن شهر انجمنی که نظارت بر کارهای مربوط به شهر و انتخاب شهردار را بر عهده دارد. 1


39809 انجوخیدن (اَ دَ) (مص ل .) = انجخیدن : چین و چروک یافتن پوست چهره و بدن . 1


39810 انجیدن (اَ دَ) (مص م .) 1 - ریز ریز کردن . 2 - بیرون کشیدن . 3 - نیشتر زدن در حجامت . 4 - زخم زدن . 1


39811 انجیر ( اَ ) (اِ.) = انجیل : تین، درختی از تیرة گزنه ها و جزو دستة توت ها دارای میوه ای شیرین و گوشت دار با ویتامین های A، B، C و بر خلاف توت یک پایه است و گل های نر و ماده اش بر روی یک درخت است . و انواع مختلفی دارد. 1


39812 انجیربن ( انجیربن . بُ) (اِمر.) درخت انجیر. 1


39813 انجیرخوار ( انجیرخوار . خا) (اِمر.) پرنده ای از راستة گنجشکان مانند سار، دارای منقاری نسبتاً قوی و تا حدی کج . 1


39814 انجیردن (اَ دَ) (مص م .) = انجیر: سوراخ کردن، سفتن . 1


39815 انجیل ( اِ ) [ معر. ] (اِ.) هر یک از چهار کتاب دینی مسیحیان : متی، مرقس، لوقا و یوحنا. ج . اناجیل . 1


39816 انجین ( اَ ) 1 - (ص .) ریزه ریزه . 2 - (اِفا.) ریزه کننده . 1


39817 انحاء ( اَ ) [ ع . ] جِ نحو. 1 - سوی ها. 2 - روش ها. 1


39818 انحدار (اِ حِ) [ ع . ] (مص ل .) پایین آمدن، فرو شدن . 1


39819 انحراف (اِ حِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - کج شدن . 2 - کج رفتن . 3 - از راه راست منحرف شدن . 1


39820 انحصار (اِ حِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - محدود بودن . 2 - مخصوص بودن کاری، به کسی یا شرکتی . 1


39821 انحصارطلب ( انحصارطلب . طَ لَ) [ ع . ] (ص . اِ.) آن که می خواهد امتیازها و امکانات موجود را به تنهایی در اختیار داشته باشد. 1


39822 انحصاری ( انحصاری .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - منسوب به انحصار. 2 - منحصر، متعلق به شخص و مؤسسه یا گروهی معین . 1


39823 انحطاط (اِ حِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پست شدن . 2 - (اِمص .) پستی . 1


39824 انحلال (اِ حِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) حل شدن، گشوده شدن . 2 - از هم پاشیدن . 3 - (اِمص .) ضعف، سستی . 4 - تعطیل . 1


39825 انحناء (اِ حِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خم شدن، کج گردیدن . 2 - (اِمص .) خمیدگی، کجی . 3 - خمیدگی خط . 1


39826 انحیاز ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) گرد آمدن، پیوسته شدن . 1


39827 انخداع (اِ خِ) [ ع . ] (مص ل .) فریفته شدن، فریب خوردن . 1


39828 انخزال (اِ خِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بازماندن از سخن . 2 - رفتن به سستی و درماندگی . 1


39829 انخساف (اِ خِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ناپدید شدن، گرفته شدن . 2 - گرفتن ماه . 1


39830 انخفاض (اِ خِ) [ ع . ] (مص ل .) پایین آمدن از رتبه بالا، پست شدن . ج . انخفاضات . 1


39831 انخناق (اِ خِ) (مص ل .) خفه گردیدن . 1


39833 اندا (اَ ) (اِ.) = انده .اندای : دوست، رفیق . 1


39834 انداخت ( اَ ) (مص مر.) شور، مشورت . 1


39835 انداختن (اَ تَ) [ په . ] 1 - (مص م .) افکندن، پرتاب کردن . 2 - چیزی را به هدف زدن، هدف قرار دادن . 3 - در جایی منزل کردن . 4 - راندن، طرد کردن . 5 - فرش کردن، گستردن . 6 - مقدّر ساختن .7 - (عا.) جنس نامرغوب را به جای جنس خوب فروختن، کلاه گذاشتن . 8 - طرح کردن، مطرح ساختن . 9 - (مص ل .) مشورت کردن . 10 - کاستن، کسر کردن . 1


39836 انداختنی (اَ تَ)(ص .)بُنْجُل، جنس نامرغوب . 1


39837 انداد ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ ندّ؛ مثل، مانند، همتا. 1


39838 انداز ( اَ ) 1 - (اِمص .) قصد و میل حمله کردن . 2 - (اِ.) اندازه، مقیاس . 1


39839 اندازه (اَ ز) (اِ.) 1 - مقدار. 2 - پیمانة هر چیز. 3 - قدر، مرتبه . 1


39840 اندازه گرفتن ( اندازه گرفتن . گِ رِ تَ) (مص ل .) قیاس گرفتن . 1


39841 اندام ( اَ ) (اِ.) 1 - تن، بدن . 2 - قد و قامت . 3 - هر یک از اعضای بدن ؛ عضو. ؛ اندام تناسلی قسمت های دستگاه تناسلی جانوران که در عمل جفت گیری و تولید مثل شرکت دارند. ؛ اندام حسی هر یک از اندام های تخصصی مانند: چشم، گوش، زبان و مانند آن . 1


39842 اندام دادن ( اندام دادن . دَ)(مص ل .) نظم دادن، شکل دادن . 1


39843 اندایش (اَ یِ) (اِمص .) گل کاری، گل مالی . 1


39844 انداییدن (اَ دَ) (مص م .) اندادیدن، اندودن . گِل مالی کردن . 1


39845 اندخس (اَ دَ) (ص .) پشت و پناه، حامی . 1


39846 اندخسواره (اَ دَ رِ) (اِمر.) 1 - تکیه گاه، پناهگاه . 2 - قلعه، حصار. 1


39847 اندخسیدن (اَ دَ دَ) (مص م .) 1 - پناه دادن، پشتیبانی کردن . 2 - پناه گرفتن . 1


39848 اندر (اَ دَ) [ په . ] 1 - (حراض .) در، تو، در میان . 2 - گاه به صورت پیشوند بر سر افعال می آید و معنی داخل شدن می دهد؛ اندر آمدن، اندر افتادن . 1


39849 اندر بای (اَ دَ) (ص .) لازم، ضروری . 1


39850 اندراج (اِ د) [ ع . ] (مص ل .) داخل شدن، وارد گشتن . 1


39851 اندراس (اِ د) [ ع . ] 1 - (مص ل .) کهنه شدن، پاره پاره شدن . 2 - (اِمص .) کهنگی، پاره پاره شدگی . 1


39852 اندرخور ( اندرخور . خُ) (ص .) درخور، سزاوار. 1


39853 اندرز (اَ دَ) [ په . ] (اِ.) 1 - پند، نصیحت . 2 - وصیت . 1


39854 اندروا (ی ) (اَ دَ) [ په . ] (ص مر.) 1 - سرگشته . 2 - معلق، آویخته . 1


39855 اندرون (اَ دَ) [ په . ] (اِ. ق .) 1 - داخل، درون . 2 - باطن، ضمیر. 3 - حرمسرا. 1


39856 اندرونی ( اندرونی .) (ص نسب .) 1 - داخلی، درونی . 2 - (اِمر.) خانه ای که پشت خانة دیگر واقع باشد و مخصوص زن و فرزندان و خدمتگزاران است . مق بیرونی . 1


39857 اندرگاه (اَ دَ) (اِمر.) پنج روزی که به آخر سال اضافه می کردند، خمسة مسترقه، پنجه دزدیده . 1


39858 اندفاع (اِ د) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دور شدن، برکنار شدن . 2 - بازداشته شدن، برکنار شدن . 3 - در ایستادن، درآمدن . 1


39859 اندمال (اِ د) [ ع . ] (مص ل .) بهتر شدن، بهبود یافتن . 1


39860 اندمه (اَ دَ مَ) (اِ.) اندوهه، شرح و بیان سرگذشت ها و حوادث ناگوار. 1


39861 اندوختن (اَ تَ) [ په . ] (مص م .)1 - جمع کردن، فراهم آوردن . 2 - ذخیره کردن . 3 - بهره بردن، سود بردن . 1


39862 اندوخته (اَ تِ) (ص مف .) 1 - جمع شده . 2 - پس انداز شده . 1


39863 اندود ( اَ ) (اِ.)ماده ای که به چیزی بمالند، مانند کاهگل که روی بام یا دیوار مالند. 1


39864 اندودن (اَ دَ) [ په . ] (مص م .) 1 - آلودن . 2 - آب دادن فلزات . 3 - شیره و روغن مالیدن . 1


39865 اندوده (اَ د) (ص مف .) مالیده شده، آغشته شده . 1


39866 اندوزه (اَ ز) (اِمر.) اندوه، غم . 1


39867 اندوه ( اَ ) [ په . ] (اِ.) غم، غصه . اَندُه نیز گویند. 1


39868 اندوهناک ( اَ ) (ص مر.) اندوهگین، غمگین . 1


39869 اندوهگین ( اَ ) (ص مر.) غمگین، غصه دار. 1


39871 اندک اندک ( اندک اندک . اندک اندک .) (ق مر.) 1 - کم کم . 2 - به تدریج، رفته رفته . 1


39872 اندکس (اَ د) [ فر. ] ( اِ.) = ایندکس : 1 - سبابه، انگشت شهادت، انگشتی (چاپ ). 2 - فهرست الفبایی نام ها و موضوع ها و عنوان ها و غیره که معمولاً در آخر کتاب می آید. (فره ). 2 - عدد یا علامتی که در سمت چپ یا راست و در بالا یا پایین عضوی از یک مجموعه یا جمله ای از دنباله نوشته می شود تا آن را از بقیة اعضا متمایز کند. (فره ). 3 - عددی که نسبت یا وضعیت یک شی ء ریاضی را در مقایسه با شی ء دیگر بیان کند. (فره ). 1


39873 اندی ( اَ ) (ق .) 1 - آن گاه، آن لحظه . 2 - از این زمان، از این لحظه . 3 - آن قدر. 1


39874 اندی ( اَ ) (ق .) 1 - امیدواری . 2 - شگفت، تعجب . 3 - بُوَد، باشد. 1


39875 اندیشمند (اَ مَ) (ص مر.) 1 - متفکر. 2 - صاحب اندیشه و تفکر. 1


39876 اندیشناک (اَ) (ص .)1 - مضطرب . 2 - ترسناک، بیمناک . 1


39877 اندیشه (اَ ش ِ) 1 - (اِمص .)تفکر، تأمل . 2 - (اِ.) ترس، اضطراب . 1


39878 اندیشه بردن ( اندیشه بردن . بُ دَ)(مص ل .) غم خوردن، نگران بودن . 1


40116 اهلیت (اَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) شایستگی، لیاقت . 1


39879 اندیشه داشتن (کسی را) ( اندیشه داشتن . تَ) (مص م .) مراقبت کردن، تیمار داشتن . 1


39880 اندیشه کردن ( اندیشه کردن . کَ دَ) (مص ل .) بیمناک بودن، نگران بودن . 1


39881 اندیشیدن (اَ دَ) (مص ل .) 1 - فکر کردن، تأمل کردن . 2 - ترس داشتن، ترسیدن . 1


39882 اندیه (اَ یِ) [ ع . اندیة ] (اِ.) جِ ندی . 1 - شبنم ها، نم های صبحگاهی . 2 - خاک های نمناک . 1


39883 اندیویدوالیست (اَ نْ دُ) [ فر. ] (ص .) پیرو نظریة اندیویدوالیسم . 1


39884 اندیویدوالیسم ( اندیویدوالیسم . ) [ فر. ] (اِمص .) اصالت فرد، فردگرایی ؛ نظریه ای که کامروایی فردی را غایت عمل اجتماعی و زندگی می شمارد. 1


39885 اندیک ( اَ ) (ق .) باشد که، بُوَد که . 1


39886 اندیکاتور (اَ تُ) [ فر. ] (اِ.) دفتری که خلاصة نامه های فرستاده و رسیده را در آن ثبت کنند، نامه نما (فره ). 1


39887 انذار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - ترسانیدن، بیم دادن . 2 - آگاه کردن . 1


39888 انر (اَ نَ) (ص .) زشت، بد، مهیب . 1


39889 انرژی (اِ نِ) [ فر. ] (اِ.) نیرو، قدرت، توانایی انجام کار، کارمایه (فره ). ؛ انرژی اتمی نوعی انرژی که در واکنش های هسته ای آزاد می شود، انرژی هسته ای . ؛ انرژی خورشیدی انرژی تابشی پرتوهای خورشید. ؛ انرژی پتانسیل انرژی که اجسام بر اثر قرار گرفتن در وضع خاصی دارا می شوند. ؛ انرژی مکانیکی انرژی حاصل از عملیات مکانیکی . ؛ انرژی الکتریکی انرژی مربوط به بارهای برقی و حرکت آن ها که بر حسب وات ساعت یا کیلووات ساعت اندازه گیری می شود. ؛ انرژی جنبشی انرژی موجود در جسم در حال حرکت، انرژی سینتیک . 1


39890 انزال ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فرو فرستادن، فرودآوردن . 2 - خارج شدن منی . 1


39891 انزجار (اِ ز ِ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دوری کردن، رمیدن . 2 - بیزار بودن، 3 - (اِمص .) رمیدگی، نفرت . 1


39892 انزعاج (اِ ز) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از جا کنده شدن . 2 - بی آرام شدن . 1


39893 انزواء (اِ ز) [ ع . ] 1 - (مص ل .) گوشه گرفتن، کناره رفتن . 2 - (اِمص .) گوشه گیری، گوشه - نشینی . 1


39894 انس (اَ نَ) [ ع . ] (ص .) 1 - کسی که بدو انس گیرند. 2 - گروهی که در یک جا مقیم باشند؛ ج . آناس . 1


39895 انس ( اُ ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خو گرفتن . 2 - (اِ مص .) عادت . 3 - آرامش . 1


39896 انس ( اِ ) [ ع . ] (اِج .) مردم، آدمیان . 1


39897 انساب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نَسَب . 1 - نژادها. 2 - خویشاوندها. 1


39898 انسان ( اِ ) [ ع . ] (اِ.) آدمی، مردم، بشر. ج . اناس و آناس . 1


39899 انسان العین (اِ نُ عَ) [ ع . ] (اِ.) مردمک چشم . 1


39900 انسانیت (اِ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) 1 - نوعدوستی، انسان بودن . 2 - اخلاق نیک . 1


39901 انسباک (اِ س ِ) [ ع . ] (مص ل .) گداخته شدن، ذوب شدن . 1


39902 انستیتو ( اَ ) [ فر. ] (اِ.) مؤسسة تربیتی و فرهنگی، مرکز علمی یا تحقیقاتی . 1


39903 انسجام (اِ س ِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - روان بودن، روان شدن آب یا اشک . 2 - روان بودن کلام و عاری بودن از تکلف و تصنع . 1


39904 انسداد (اِ س ِ) [ ع . ] (مص ل .) بسته شدن . 1


39905 انسدال (اِ س ِ) [ ع . ] (مص ل .) آویخته شدن . 1


39906 انسراح (اِ س ِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) واکرده شدن موی و فروهشته گردیدن . 2 - به پشت خوابیدن و پ اها را از هم گشاده کردن . 3 - برهنه شدن . 4 - (اِمص .) روانی، آسانی . 1


39907 انسرینگ (اَ س ِ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاه پیغام گیر تلفنی یا تلفن دارای این سیستم که امکان ضبط پیغام را دارد. 1


39908 انسلاخ (اِ س ِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پوست انداختن . 2 - گذشتن (ماه )، سپری شدن . 3 - سخت شدن . 1


39909 انسلاک (اِ س ِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - داخل شدن، د ر آمدن در چیزی . 2 - به رشته کشیده شدن . 1


39910 انسولین ( اَ سُ) [ انگ . ] (اِ.) ماده ای است که در بدن تولید گردد و قند خون را منظم سازد. 1


39911 انسکاب (اِ س ِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) ریختن . 2 - (مص ل .) ریخته شدن . 1


39912 انشا ( اِ ) [ ع . انشاء ] 1 - (مص م .) آفریدن، به وجود آوردن . 2 - آغاز کردن . 3 - از خود چیزی گفتن . 4 - (اِمص .) سخن پردازی . 5 - (اِ.) نوشته . 1


39913 انشاء (اَ) [ ع . ] جِ نشؤ؛ پروردگان، بالیدگان . 1


39914 انشاءالله (اِ اَ لْ لا) [ ع . ] (شب جم .) 1 - اگر خدا بخواهد (هنگام اظهار امیدواری در مورد برآورده شدن حاجتی ). 2 - به امید خدا. 1


39915 انشاد ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) شعر خواندن . 1


39916 انشار (اِ) [ ع . ] (مص م .) زنده کردن . 1


39917 انشراح (اِ ش ِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) گشاده شدن، باز شدن . 2 - (اِمص .) گشایش (دل ). 1


39918 انشعاب (اِ ش ِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شعبه شعبه گردیدن . 2 - (اِمص .) پراکندگی . 1


39919 انشقاق (اِ ش ِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شکافته شدن، ترک برداشتن . 2 - پراکنده شدن . 3 - (اِمص .) شکافتگی . 1


39920 انشوده (اُ د یا دَ) [ ع . انشودة ] (اِ.) شعری که در مجلسی خوانند، سرود؛ ج . اناشید. 1


39921 انصاب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نُصُب، مجسمه هایی که اعراب پیش از اسلام آن ها را پرستش می کردند. 1


39922 انصات (اِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - خاموش شدن . 2 - گوش دادن . 1


39923 انصار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ ناصر و نصیر. 1 - یاری کنندگان . 2 - گروهی از مردم مدینه که در هجرت رسول (ص ) از مکه به مدینه او را یاری کردند. 1


39924 انصاف ( انصاف .) [ ع . ] 1 - (مص م .) داد دادن، عدل کردن . 2 - راستی نمودن . 3 - (اِمص .) عدل، داد. 1


39925 انصاف (اَ) [ ع . ] جِ نصف ؛ نیم ها، نیمه ها. 1


39926 انصاف (اِ) [ ع . ] (مص ل .) به نیمه رسیدن . نیمة چیزی را گرفتن . 1


39927 انصافاً (اِ فَ نْ) [ ع . ] (ق .) از روی انصاف . 1


39928 انصداع (اِ ص ِ) [ ع . ] (مص ل .) شکافته شدن، ترکیدن . 1


39929 انصراف (اِ ص ِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - بازگشتن، مراجعت کردن . 2 - باز ماندن . 3 - از عقیدة خود برگشتن . 1


39930 انصرام (اِ ص ِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بریده شدن، قطع شدن . 2 - (اِمص .) بریدگی . 1


39931 انضاج ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - پختن گوشت و جز آن را. 2 - رسانیدن میوه را. 3 - (مص ل .) در پزشکی صلاحیت پیدا کردن خلط فاسد جهت دفع . 1


39932 انضباط (اِ ض ِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نظم داشتن . 2 - (اِمص .) نظم و ترتیب . 1


39933 انضمام (اِ ض ِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ضمیمه شدن . 2 - (اِمص .) پیوستگی . 1


39934 انطاق (اِ) [ ع . ] (مص م .) به سخن آوردن، به نطق در آوردن کسی را. 1


39935 انطباع (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نقش پذیرفتن . 2 - چاپ کردن . 3 - (اِ.) چاپ . 1


39936 انطباق (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برابر شدن، یکسان گشتن . 2 - (اِمص .) برابری، یکسانی . ج . انطباقات . 1


39937 انطفاء (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خاموش شدن آتش . 2 - (اِمص .) خاموشی . 1


39938 انطلاق (اِ طِ) [ ع . ] (مص ل .) گشاده رو شدن، روان شدن، رها شدن . 1


39939 انطماس (اِ طِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) نیست شدن، محو گر دیدن . 2 - (اِمص .) ناپیدایی . 1


39940 انطواء (اِ طِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - پیچیده شدن، نوشته شدن . 2 - دربرداشتن . 1


39941 انظار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نظر؛ نگاه ها. 1


39942 انعام ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نعم ؛ چارپایان . 1


39943 انعام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نعمت بخشیدن . 2 - (اِمص .) دهش . 1


39944 انعدام (اِ عِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) معدوم شدن، نابود شدن . 2 - (اِمص .) نیستی، نابودی . 1


39945 انعزال (اِ عِ) [ ع . ] (مص ل .) گوشه گیر شدن، به کنار رفتن . 1


39946 انعطاف (اِ عِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) خم شدن، کج شدن . 2 - (اِمص .) خمیدگی . 3 - (اِ.) خم . 1


39947 انعقاد (اِ عِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ب سته شدن پیمان . 2 - بسته شدن مایع . 1


39948 انعکاس (اِ عِ) [ ع . ] (مص م .) بازتاباندن . 1


39949 انغمار (اِ غِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - به آب فرو شدن . 2 - فرو رفتن در کاری . 1


39950 انغماس (اِ غِ) [ ع . ] (مص ل .) زیر آب رفتن . 1


39951 انغوزه (اَ ز یا زَ) (اِ.) =انگژد. انگوژد. انگژه . انگوژه : صمغی است که از گیاه انگدان گیرند و به آن صمغ انجدان نیز گویند و آن به صورت دانه های صمغی به درشتی یک نخود تا یک گردو دیده می شود و به رنگ های زرد، قهوه ای و خاکستری و طعمش گس و تلخ و زننده و بویش شبیه سیر است . 2 - گردو. 1


39953 انفاد ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) نابود کردن، به پایان رسانیدن . 1


39954 انفاذ ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - اجرا کردن فرمان . 2 - امضای عهد نمودن . 3 - فرستادن . 1


39955 انفاس ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نفس ؛ دم ها، نفس ها. 1


39956 انفاق ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) نفقه دادن، هزینه کردن . 1


39957 انفال ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نَفَل ؛ غنیمت ها، بهره ها. 1


39958 انفت (اَ نَ فَ) [ ع . انفتة ] 1 - (مص ل .) ننگ داشتن، کراهت داشتن . 2 - (اِ.) ننگ، عار. 3 - زیان، خسران . 1


39959 انفتاح (اِ فِ) [ ع . ] (مص ل .) گشوده شدن، گشودن . 1


39960 انفتاق (اِ فِ) [ ع . ] (مص ل .) شکافته گردیدن، جدا شدن . 1


39961 انفجار (اِ فِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سپیده دم شدن . 2 - روان شدن آب . 3 - ترکیدن و باز شدن سر چیزی، ترکیدن بمب . 1


39962 انفجار جمعیت ( انفجار جمعیت جَ یَُ) [ ع . ] (اِمر.) اصطلاحاً به رشد سریع جمعیت دنیا پس از انقلاب صنعتی به خصوص بعد از جنگ جهانی دوم گفته می شود. 1


39963 انفراج (اِ فِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بی اندوه شدن . 2 - (اِمص .) وا شدن اندوه، گشایش (خاطر). 1


39964 انفراد (اِ فِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) تنها شدن . 2 - تنها کاری کردن . 3 - (اِمص .) یگانگی، تنهایی . 1


39965 انفس (اَ فُ) [ ع . ] (اِ.) جِ نفس ؛ نفس ها، جان ها. 1


39966 انفساخ (اِ فِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) برانداخته شدن، به هم خوردن، برهم زده شدن (عقد بیع یا نکاح ). 2 - کار باز افتادن . 3 - (اِمص .) بهم خوردگی، باز افکندگی . 1


39967 انفست (اَ فَ) (اِ.) تار عنکبوت . 1


39968 انفصال (اِ فِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - جدا شدن . 2 - بی کار شدن . 1


39969 انفصالی ( انفصالی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - منصوب به انفصال، برکنار شده : کارمند انفصالی . 2 - جدا شده : بخش انفصالی . 1


39970 انفصام (اِ فَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بریده و شکسته شدن . 2 - (اِمص .) شکستگی، قطع . 1


39971 انفضام (اِ فِ) [ ع . ] (مص ل .) ترک خوردن، شکسته شدن . 1


39972 انفطار (اِ فِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شکاف خوردن . 2 - (اِمص .) شکاف خوردگی . 1


39973 انفعال (اِ فِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - انجام شدن کاری . 2 - اثر پذیرفتن . 3 - شرمنده شدن . 1


39974 انفعالات ( انفعالات .) [ ع . ] (اِمص .) جِ انفعال . 1 - تأثرات . 2 - نفسانیاتی که اساس آن ها لذت دایم است . 1


39975 انفعالی ( انفعالی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - منسوب به انفعال، مربوط به انفعال : جنبش انفعالی . 2 - مبتنی بر خواسته های دیگران نه تصمیم گیری و ارادة شخصی . 1


39976 انفلاق (اِ فِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شکافته شدن . 2 - (اِمص .) شکافتگی . 1


39977 انفلوانزا (اَ فُ لُ اَ) [ فر. ] (اِ.) نوعی سرما - خوردگی شدید و مسری . 1


39978 انفورماتیک (اَ فُ) [ فر. ] (اِ.) دانش دریافت و انتقال اطلاعات (کامپیوتر)، داده ورزی . (فره ). 1


39979 انفکاک (اِ فِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) از هم جدا شدن . 2 - (اِمص .) جدایی . 1


39980 انفیه (اَ یّ) (اِ فِ) [ ع . ] (اِ.) گردی که بیشتر از تنباکو به دست می آید، عطسه آور و نشئه کننده می باشد. 1


39981 انقاذ ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) رهانیدن، نجات یافتن . 1


39982 انقاس ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نقس ؛ مدادها، دوده ها. 1


39983 انقاض ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - سنگینی بار بر پشت . 2 - گرانبار ساختن . 3 - استخوان را در هم شکستن . 4 - باز کردن ریسمان . 1


39984 انقباض (اِ قِ) [ ع . ] (مص ل .) گرفته شدن، گرفتگی . 1


39985 انقراض (اِ قِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - از میان رفتن . 2 - برچیده شدن، سپری شدن . 1


39986 انقسام (اِ قِ) [ ع . ] (مص ل .) بخش شدن، بخش پذیرفتن . 1


39987 انقضاء (اِ قِ) [ ع . ] (مص ل .) به سر آمدن، سپری شدن . 1


39988 انقضاض (اِ قِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - افتادن به سرعت (بنا و غیره ) 2 - رفتن ستاره، سقوط سریع ستاره ؛ ج . انقضاضات . 1


39989 انقطاع (اِ قِ) [ ع . ] (مص ل .) بریده شدن، گسستن . 1


39990 انقلاب (اِ قِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - دگرگون شدن . 2 - زیر و رو شدن . 3 - قیام گروهی برای واژگون کردن یک حکومت . 4 - استفراغ، قی . 5 - نا - آرامی، بی قراری، هیجان . 6 - شورش، عصیان . 7 - تبدیل صورتی به صورت دیگر (فلسفه ). 1


39991 انقلابی ( انقلابی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) 1 - منسوب به انقلاب، شورشی . 2 - طرفدار انقلاب . 3 - انقلاب کننده . 1


39992 انقلاع (اِ قِ) [ ع . ] (مص ل .) برکنده شدن، از بیخ برکنده شدن . 1


39993 انقیاد ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) رام شدن، مطیع شدن . 2 - (اِمص .) فرمانبرداری . 3 - فروتنی . ج . انقیادات . 1


39994 انماء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - فاش کردن سخن به طرز سخن چینی . 2 - نمو دادن . 1


39995 انموذج (اُ ذَ) [ ع . ] (اِ.) نمونه، نمودار. 1


39996 انهاء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - آگاه کردن . 2 - رسانیدن خبر. 1


39997 انهاب ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) به غارت دادن، به تاراج دادن . 1


39998 انهاج ( اِ ) [ ع . ] (مص ل .) راه پیدا کردن، پیدا و گشاده شدن راه . 1


39999 انهار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نهر؛ جوی ها. 1


40000 انهاض ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) تحریک کردن، برانگیختن . 1


40001 انهباط (اِ هِ) [ ع . ] (مص ل .) فرود آمدن، هبوط کردن . 1


40002 انهتاک (اِ هِ) [ ع . ] (مص ل .) دریده شدن . 1


40003 انهدام (اِ هِ) [ ع . ] (مص ل .) ویران شدن، فرو ریختن . 1


40004 انهزام (اِ هِ) [ ع . ] (مص ل .) شکست یافتن، هزیمت یافتن . 1


40005 انهضام (اِ هِ) [ ع . ] (مص ل .) هضم شدن . 1


40006 انهمار (اِ هِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ریخته شدن آب یا باران . 2 - ویران شدن، فرو ریختن . 1


40007 انهماک (اِ هِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - کوشیدن در کاری . 2 - ستیزه کردن . 3 - سرگرم بودن به کاری . 1


40008 انواء (اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ. نوء، سقوط ستارة یکی از منازل بیست و هشت گانه و طلوع رقیب آن از مشرق . تازیان می پنداشتند که هرگاه ستاره ای از منزلی ساقط شود و ستارة دیگر در مقابل آن طلوع کند، ناچار باران و باد و گرما و یا سرما خواهد آمد. ؛علمِ انواء : یکی از علوم عهد جاهلیت عرب بود؛ هواشناسی از روی سقوط ستاره . 1


40009 انوار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نور؛ روشنایی ها. 1


40010 انوار ( انوار .) [ ع . ] (اِ.) جِ نَور؛ شکوفه ها. 1


40011 انواع ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ نوع ؛ جنس ها، اقسام . 1


40012 انوثت (اُ ثَ) [ ع . انوثة ] (مص ل .) ماده بودن، زن بودن . مق . ذکورت . 1


40013 انور (اَ وَ) [ ع . ] (ص تف .) روشن تر، درخشان تر. 1


40014 انوشه (اَ شَ) [ په . ] (ص مر.) 1 - جاوید، بی - مرگ . 2 - خوش، خرم . 1


40015 انوشه (اَ نَ شَ) (اِمر.) پادشاه نو، شاه جوان . 1


40016 انوشک (اَ شَ) [ په . ] (ص مر.) نک انوشه . 1


40017 انوق (اَ نُ) [ ع . ] (اِ.) عقاب . 1


40018 انونث (اُ نَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - ماده بودن . 2 - زن بودن . 1


40019 انچوچک (اَ چَ) (ص .) 1 - هر چیز کوچک و خرد. 2 - آدم کوتاه قد. 3 - دانه ای کوچک شبیه دانه گلابی با پوسته محکم که همچون آجیل قابل خوردن می باشد. 1


40064 انگلک کردن ( انگلک کردن . کَ دَ) (مص ل .) 1 - با چیزی ور رفتن . 2 - در کاری دخالت کردن . 1


40020 انژکتور (اَژِتُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - سوخت پاش، پستانک سوراخ دار در مشعل گازوییلی که سوخت به شکل خاصی از آن به بیرون پاشیده می شود. 2 - دستگاه تزریق سوخت در موتورهای دیزلی یا بنزینی . 1


40021 انژکسیون (اَ ژِ) [ فر. ] 1 - (مص ل .) آمپول زدن، تزریق . 2 - (اِ.) آمپول . 1


40022 انکاح ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) زن را شوهر و مرد را زن دادن . 1


40023 انکار ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) نپذیرفتن، حاشا کردن . 2 - (اِمص .) ابا، امتناع . 1


40024 انکار آوردن ( انکار آوردن . وَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) زیر بار نرفتن، نپذیرفتن . 1


40025 انکر (اَ کَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - زشت تر، ناپسندتر، ناخوشتر. 2 - ناشناس تر. ؛ انکر الاصوات (عا.) گوشخراش، بدآواز، دارای صدای بد. 1


40026 انکسار (اِ کِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) شکسته شدن . 2 - (اِمص .) شکستگی . 1


40027 انکساف (اِ کِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) افتادن سایة ماه بر خورشید. 2 - (اِ.) آفتاب گرفتگی . 1


40028 انکشاف (اِ کِ) [ ع . ] (مص ل .) برهنه شدن، آشکار شدن . 1


40029 انگ ( اَ ) (اِ.) نک تنبوشه . 1


40030 انگ ( انگ .) (اِ.) نشان و علامتی که بر روی عدلهای تجارتی نویسند. 1


40031 انگ ( انگ .) (اِ.) = انج . انغ : شیره، عصاره . 1


40032 انگ ( انگ .) زنبور، زنبور عسل . 1


40033 انگار ( اِ ) 1 - (اِ.) گمان، پندار. 2 - طرح ناتمام . 3 - (ق .) گویی، پنداری . ؛ انگار نه انگار تکیه کلامی دال بر بیهودگی کاری یا نفی مطلق تاثیر چیزی . 1


40034 انگاردن (اِ دَ) (مص م .) پنداشتن، تصور کردن . 1


40035 انگاره ( اِ رِ) (اِ.) 1 - پندار، وهم، گمان . 2 - داستان، سرگذشت . 3 - اندازه، مقیاس . 4 - حساب، دفتر حساب . 5 - طرح یا نقاشی نیمه - کاره . 1


40036 انگاریدن (اِ دَ) (مص م .) نک انگاردن . 1


40037 انگاشتن (اِ تَ) (مص م .) نک انگاردن . 1


40038 انگاشته (اِ تِ) (ص مف .) پنداشته، تصور شده . 1


40039 انگام ( اَ ) (اِ.) هنگام . 1


40040 انگامه (اَ مِ) (اِ.) 1 - هنگامه . 2 - مجمع و انجمن بازیگران و قصه خوانان . 1


40041 انگبین (اَ گُ یا گَ) (معر.) (اِ.) 1 - عسل . 2 - هر چیز شیرین . 3 - آهنگی است از موسیقی قدیم . 1


40042 انگشت (اَ گُ) [ په . ] (اِ.) هر یک از اجزای متحرک پنجة دست و پای انسان که بر سر آن ها ناخن روییده است . ؛ انگشت به دهان (کن .) بسیار متعجب و حیران . ؛از هر انگشت کسی هزار هنر ریختن (کن .) بسیار هنرمند و کاردان بودن . 1


40043 انگشت (اَ گِ) (اِ.) زغال، زگال . 1


40044 انگشت رس (اَ گُ. رَ) (ص .) مورد اعتراض قرار گرفته شده، سزاوار ایراد و اعتراض . 1


40045 انگشت شهادت ( انگشت شهادت شَ دَ) [ فا - ع . ] (اِمر.) انگشت اشاره، انگشتی که بین انگشت میانی و شست قرار دارد. 1


40046 انگشت نشان ( انگشت نشان . نِ) (ص مر.) مشهور، شناخته شده . 1


40047 انگشت نما (ی ) ( انگشت نما (ی ) . نَ یا نُ) (ص مر.) معروف و مشهور. 1


40048 انگشت نگاری ( انگشت نگاری . نِ)(اِمص .) ضبط کردن آثار خط های سر انگشتان . 1


40049 انگشت پیچ (اَ گُ) 1 - (ص مر.) هر چیز غلیظ و سفت مانند عسل، شیره . 2 - معارض، مخالف . 3 - انعام اندک . 4 - (اِمر.) شرط، پیمان . 5 - نوعی حلوا. 6 - نوعی گز به صورت شیرة سفید رنگ غلیظ و چسبنده . 1


40050 انگشت کش ( انگشت کش . کِ) (اِمف . ص مر.) مشهور، معروف . 1


40051 انگشت گذاشتن ( انگشت گذاشتن . گُ تَ) (مص م .) 1 - برگزیدن . 2 - خرده گرفتن، ایراد گرفتن . 1


40052 انگشت گزیدن (اَ گُ. گَ دَ)(مص ل .)1 - تأسف خوردن، حسرت خوردن . 2 - حیرت داشتن . 1


40053 انگشتال (اَ گِ) (ص .) ضعیف و نحیف، بیمار. 1


40054 انگشتانه (اَ گُ نِ یا نَ) (اِ.) 1 - ابزار فلزی، قالب سرِ انگشت، به هنگام دوختن چیزی بر سر انگشت می گذارند تا ته سوزن در انگشت فرو نرود. 2 - گلی است زینتی از تیرة میمون شبیه انگشتانه دارای رنگ های مختلف، برگ هایش بسیار تلخ و دارای مادة سمی شدیدی است که از آن ماده ای به نام دیژیتال می گیرند. 1


40055 انگشتر (ی ) (اَ گُ تَ) (اِ.) حلقه ای (معمولاً) فلزی و گاه دارای نگین که برای زینت در انگشت می کنند. ؛ انگشتر (ی ) پا (کن .) چیزی بی مصرف . 1


40056 انگشتو (اَ گُ) (اِمر.) نانی که بر روی آتش زغال پخته شود، انگشتوا. 1


40057 انگشتو ( انگشتو .) (اِمر.) خوراکی که از نان و روغن و شیرینی ترتیب دهند. 1


40058 انگشتوانه (اَ گُ نِ) (اِمر.) انگشتانه، قالب فلزی که به هنگام تیراندازی یا دوختن بر انگشت شَست می گذارند. 1


40059 انگشتوانه (اَ گِ نِ) (اِمر.) کانون، منقل . 1


40060 انگشتگر (اَ گِ گَ) (ص فا.) کسی که زغال سازد؛ زغال فروش . 1


40061 انگل (اَ گُ) (اِ.) انگشت، اصبع . 1


40062 انگل (اَ گَ) (اِ.) 1 - گیاه یا جانوری که تمام یا قسمتی از عمرش را به موجود دیگری بچسبد و از جسم او تغذیه کند. 2 - موجود زنده ای که روی پوست، داخل بدن انسان یا حیوانی زندگی کند. 3 - طفیلی، سرِخر، مزاحم، سربار. 1


40063 انگلک (اَ گُ لَ) (اِ.) انگشت کوچک . 1


44106 تلنگی (تُ لَ) (ص نسب .) نیازمند، گدا. 1


40065 انگلیون (اَ گِ) (اِ.) 1 - انجیل . 2 - نوعی پارچة ابریشمین که انجیل را در آن می پیچیدند. 1


40066 انگه (اِ گَ) (اِ.) 1 - زنی که شب زفاف همراه عروس به خانة داماد می رود. 2 - زن برادر. 3 - دایة خاتون . ینگه و ینگا، هم گویند. 1


40067 انگور ( اَ ) (اِ.) 1 - میوة رز. 2 - درخت رز، مو. 1


40068 انگول ( اَ ) (اِ.) انگشت . 1


40069 انگوله (اَ لِ) (اِ.) = انگل . انگول : 1 - تکمه، دگمه . 2 - جا دگمه . 1


40070 انگژ (اَ گَ) (اِ.) 1 - بیل . 2 - آلتی که پیل بانان با آن پیل را برانند؛ کجک . انگز هم گویند. 1


40071 انگیختن (اَ تَ) (مص م .) 1 - جنباندن، تکان دادن .2 - بلند ساختن، برکشیدن . 3 - واداشتن، تحریک کردن . 4 - شورانیدن . 1


40072 انگیز ( اَ ) 1 - (اِ.) آن چه که باعث انگیزش و تحریک باشد، محرک، انگیزه . 2 - (اِفا.) در ترکیب به جای اسم فاعل نشیند: اسف انگیز، غم انگیز، شورانگیز. 1


40073 انگیزش (اَ ز) (اِمص .) تحریک، ترغیب، تحریض . 1


40074 انگیزه (اَ ز) (اِمر.) باعث، سبب . 1


40075 انگیزیسیون (اَ یُ) [ فر. ] (اِ.) تفتیش عقاید. 1


40076 انگیل ( اَ ) (اِ.) نک اِنگُل . 1


40077 انیاب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ ناب ؛ چهار دندان نیش . 1


40078 انیت (اَ نِّ یَُ) [ ع . انیة ] (مص جع .) هستی، وجود؛ ج . انیات . 1


40079 انیران ( انیران .) (اِمر.) 1 - (اِ.) نام فرشته ای در دین زردشتی . 2 - نام روز سی ام از هر ماه خورشیدی . 1


40080 انیران ( اَ ) (اِمر.) غیر ایرانی . 1


40081 انیس ( اَ ) [ ع . ] (ص .) همدم، همنشین . 1


40082 انیسان (اَ نِ) (اِ.) 1 - افسانه . 2 - گفتار و سخن بیهوده . 1


40083 انیق ( اَ ) [ ع . ] (ص .) 1 - خوش آیند.2 - شگفت - آور. 1


40084 انیمیشن (اَ مِ ش ِ) [ انگ . ] (اِ.) شیوه ای در فیلمسازی که در آن با گرفتن عکس های پی در پی از عروسک، نقاشی، نوشته و مانند آن تصویر متحرک تهیه شده و فیلم ساخته می شود، تصاویر متحرک، پویانمایی . 1


40085 انین (اَ نِ) [ ع . ] (اِ.) ناله، آواز سوزناک، آنین هم گویند. 1


40086 اه ( اَ ) (صت .) برای اظهار نفرت و کراهت به کار آرند. 1


40087 اهاب (اِ) [ ع . ] (اِ.) پوست، پوست دباغی نشده . 1


40088 اهابت (اِ بَ) [ ع . اهابة ] (مص ل .) بانگ زدن، ترساندن . 1


40089 اهالی ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اهل ؛ ساکنان، مردمان، کسان . 1


40090 اهانت (اِ نَ) [ ع . اهانة ] (مص م .) توهین کردن، تحقیر کردن . 1


40091 اهباط ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) فرود آوردن، هبوط دادن . 1


40092 اهبت (اُ بَ) [ ع . اهبة ] (اِ.) 1 - ساز و برگ . 2 - آمادگی برای سفر و غیر آن . 1


40093 اهتدا (اِ تِ) [ ع . اهتداء ] (مص ل .) راه یافتن، هدایت شدن . 1


40094 اهتزاز (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) به حرکت درآمدن . 2 - جنبیدن . 3 - (اِمص .) شادی . 1


40095 اهتزاز نمودن ( اهتزاز نمودن . نِ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) شادمانی کردن . 1


40096 اهتمام (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - توجه کردن . 2 - کوشش کردن . 3 - تیمار داشت .4 - کوشش، ج . اهتمامات . 1


40097 اهتوخشی (اُ خُ) [ په . ] (اِ.) [ خوب ورزنده، نیکو کوشنده ] طبقة صنعتگر. 1


40098 اهداء ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) هدیه دادن، هدیه فرستادن . 1


40099 اهداب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ هُدب . 1 - مژه های چشم . 2 - برگ های نازک و باریک . 3 - ریشة باریک جامه . 1


40100 اهدار ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) 1 - هدر ساختن، پامال کردن . 2 - مباح کردن خون کسی . 1


40101 اهداف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ هدف . 1


40102 اهرام ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ هرم . 1


40103 اهرم (اَ رُ) (اِ.) میلة آهنی محکمی که می توان به وسیلة آن با انرژی کمتری اجسام سنگین را به ح رکت درآورد. 1


40104 اهرمن (اَ رَ مَ) (اِ.) نک اهریمن . 1


40105 اهرمن لاخ ( اهرمن لاخ .) (اِمر.) سرزمین اهریمن، جای شّر و فساد. 1


40106 اهریمن (اَ مَ) (اِ.) = اهرن : 1 - (اِ.) شیطان . 2 - هر یک از شیاطین . 1


40107 اهل ( اَ ) [ ع . ] 1 - (اِ.) خانواده . 2 - مردمی که در یک جا ساکن باشند. 3 - (ص .) شایسته، سزاوار. 4 - نجیب، اصیل . 5 - آن که در جایی زاده شده . 6 - خواستار، وابسته یا معتاد به چیزی . 7 - آن که دارندة خصوصیتی است . ج . اهالی . 1


40108 اهل الذمه (اَ لُ ذ مِّ) (اِمر.) اهل کتاب، از یهود و نصارا و زردشتیان که جزیه پردازند و در پناه مسلمانان باشند. 1


40109 اهل بخیه (اَ لِ بَ یِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) 1 - اهل فن . 2 - رازدار. 1


40110 اهل تمیز ( اهل تمیز ِ تَ) [ ع . ] (اِمر.) هوشیاران، دانشمندان . 1


40111 اهل کتاب ( اهل کتاب ِ کِ) [ ع . ] (اِمر) پیروان مذاهبی که دارای کتاب هستند و عبارتند از:مسلمانان، یهودیان، زرتشتیان و مسیحیان . 1


40112 اهلاً و سهلاً (اَ لَ نْ وَ سَ لَ نْ) [ ع . ] (شب جم .) مرحبا، خوش آمدید (به عنوان تعارف هنگام ملاقات ). 1


40113 اهلاک ( اِ ) [ ع . ] (مص م .) نابود کردن، از میان بردن . 1


40114 اهله (اَ هِ لِّ) [ ع . اهلة ] (اِ.) جِ هلال ؛ ماه های نو. 1


40115 اهلی ( اَ ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) رام و مطیع . 1


40117 اهلیلجی (اِ لَ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) اگر دو قوس از دایره - که هر یک از نصف دایره کمترند - بر شکلی محیط شوند و کوژی (یا انحداب ) آن ها به یک سمت نباشد آن را «اهلیلجی » گویند. 1


40118 اهم ( اُ ) [ فر. ] (اِ.) واحد مقاومت الکتریکی است . 1


40119 اهم (اَ هَ مّ) [ ع . ] (ص تف .) مهم تر، ضرورتر. 1


40120 اهمال ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) فرو گذاشتن، سرسری کاری را انجام دادن . 2 - بی پروایی کردن . 3 - (اِمص .) سهل انگاری . ج . اهمالات . 1


40121 اهمیت (اَ هَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) مهم بودن، بایسته بودن . 1


40122 اهن و تلپ (اِ یا اُ هُ نُّ تُ لُ) (اِ.) (عا.) هارت و پورت، دبدبه و کبکبة بی اصل . 1


40123 اهنود (اَ هُ وَ) (اِ.) 1 - بخش اول از پنج بخش گات ها. 2 - روز اول از پنجة دزدیده . 1


40124 اهواء ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ هواء؛ آرزوها، میل ها. 1


40125 اهورامزدا (اَ هُ مَ) [ په . ] (اِمر.) = اهورمزدا. هرمزد. اورمزد. هرمز. هورمزد: مرکب از اهورا به معنی سرور بزرگ و مزدا به معنی دانای کل . خدای بزرگ ایرانیان باستان و زردشتیان . خالق زمین و آسمان و آفریدگان . 1


40126 اهون (اَ وَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - آسان تر. 2 - سست تر. 3 - پست تر، خوارتر. 1


40127 او [ په . ] (ضم .) ضمیر منفصل، سوم شخص مفرد، اوی، وی . 1


40128 او. آر. اس (اُ اِ) [ انگ . ]O.R.S (اِ.) محلولی حاوی قند و نمک های گوناگون که به بیمار مبتلا به اسهال می دهند تا آب و املاح از دست رفتة بدن او جبران شود. 1


40130 اوا ( اَ ) (اِ.) آش، ابا. 1


40131 اواب (اَ وّ) [ ع . ] (ص .) توبه کار، توبه دار. 1


40132 اوابد (اَ ب) [ ع . ] (اِ.) جِ آبده : جانوران وحشی، رمندگان، دد و دام . 1


40133 اواخر (اَ خِ) [ ع . ] (ص .) جِ آخر؛ پایان ها. مق اوایل . 1


40134 اواخی (اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ اَخیّه . 1 - طناب خیمه . 2 - عهد و حرمت . 1


40135 اوارجه (اَ رِ جِ یا جَ) [ معر. ] (اِ.) نک اواره، اوارج . 1


40136 اواره (اِ رِ یا رَ) [ معر. ] (اِ.) دفتر حسابی که حساب های پراکندة دیوانی را در آن نویسند؛ اوارجه، اوارج . 1


40137 اواسط (اَ س ِ) [ ع . ] (ص .) جِ وسط ؛ 1 - میانه ها، میان ها. 2 - مردمان متوسط . 1


40138 اواصر (اَ ص ِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - قرابت، نزدیکی . 2 - (اِ.) زهدان . 3 - ریسمانی که دامن خیمه را با آن بندند. 1


40139 اوام ( اَ ) (اِ.) وام، قرض . 1


40140 اوام ( اَ ) (اِ.) رنگ، لون . 1


40141 اوان ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) هنگام، زمان . 1


40142 اوانس (اَ نِ) [ ع . ] (اِ.) جِ آنسه ؛ خوش طبعان، نیک نفسان . 1


40143 اوانی ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ آنیه ؛ ججِ اناء؛ آوندها، آبخورها. 1


40144 اوایل (اَ یِ) [ ع . اوائل ] (صِ. اِ.) جِ اول . 1 - آغازها، پیش ها. 2 - پیشینیان . 1


40145 اوب (اُ یا اَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) بازگشتن، باز آمدن . 2 - (اِمص .) بازگشت . 1


40146 اوبار ( اَ ) (اِفا.) = اوبارنده . اوباشتن . اباریدن : بلع کننده، بلعنده . 1


40147 اوباردن (اَ دَ) (مص م .) اوباریدن، بلعیدن . 1


40148 اوباش ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ وَبْش ؛ فرومایگان، مردمان بی سر و پا. 1


40149 اوبه (اَ ب) [ تر. ] (اِ.) چادر ترکمانان . 1


40150 اوت (اِ.) هشتمین ماه سال فرنگی . 1


40151 اوت (اُ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - خارج از محدودة زمین بازی (ورزش ). 2 - (عا.) پرت، خارج از حد افتاده . 1


40152 اوتاد ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ وتد. 1 - میخ ها. 2 - بزرگان طریقت . 1


40153 اوثان ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ وثن ؛ بت ها. 1


40154 اوج ( اَ ) [ معر. ] (اِ.) 1 - بلندی . 2 - طرف بالای هر چیز. 3 - بالاترین درجة ستاره . 4 - بلندترین حد آواز. 1


40155 اوجا (اِ.) = اوجه : نام چند گونه درخت از تیرة نارونان که در قسمت های کم ارتفاع جنگل های شمالی ایران می رویند؛ وجه، لی وله، لو نیز گویند. 1


40156 اوجاع ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ وجع ؛ دردها. 1


40157 اوجب (اَ یا اُ جَ) [ ع . ] (ص تف .)واجب تر، بایسته تر. 1


40158 اوحال ( اُ ) [ ع . ] (اِ.) ج وَحَل ؛ گل چسبنده و رقیق که پا در آن گیر کند و بماند. 1


40159 اوحد (اُ یا اَ حَ) [ ع . ] (ص تف .)یگانه، تنها، بی همتا. 1


40160 اوداج ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ ودج ؛ شاهرگ ها. 1


40161 اودر (اَ دَ) (اِ.) برادر پدر، عمو. 1


40162 اودیولوژی (اُ یُ لُ) [ فر. ] (اِ.) مطالعة اختلالات شنوایی از راه شناسایی سنجش کاستی عمکرد شنوایی و توان بخشی آن، شنوایی شناسی . (فره ). 1


40163 اودیومتری (اُ یُ مِ) [ فر. ] (اِ.) اندازه گیری میزان شنوایی با استفاده از دستگاه شنوایی - سنجی، شنوایی سنجی .(فره ). 1


40164 اوراد (اُ یا اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ورد؛ دعاها. 1


40165 اوراق ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) 1 - جِ ورق ؛ برگ ها، برگه ها. 2 - (عا.) کهنه، فرسوده . 3 - پریشان احوال، آشفته . ؛ اوراق بهادار برگ های سهام، سندهایی که معادل پولی آن را نظام بانکی هر کشور تضمین کرده است . ؛ اوراق ِ قرضه برگه های بهاداری که دولت یا شرکتی منتشر می کند و دارای مدت و نرخ بهرة ثابت و معین است . 1


40166 اوراق چی ( اوراق چی .) [ ع - تر. ] (ص . اِ.) کسی که اجزای دستگاه یا ماشینی معمولاً فرسوده را از هم باز می کند و قطعة کارآمد آن را جداگانه می فروشد. 1


40167 اوراق کردن ( اوراق کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) (عا.) 1 - ورق ورق کردن، اجزای چیزی را از هم جدا کردن . 2 - با ضربه از پای درآوردن، ناقص کردن . 3 - روحاً و جسماً ذلیل و ناتوان کردن . 1


40168 اورامن (اَ مَ) (اِ.) = اورامنان . اورامه : یکی از آهنگ های موسیقی قدیم که اشعار آن را به زبان پهلوی یا لهجه های محلی «فهلویات » می خواندند. اورامنان و اورامه هم گویند. 1


40169 اورانوس ( اُ ) [ فر. ] (اِ.) اصل واژه لاتینی است . 1 - هفتمین سیاره از لحاظ بعُد فاصله نسبت به خورشید. 2 - رب النوع آسمان . 1


40170 اورانیوم ( اُ ) [ فر. ] (اِ.) فلزی است گرانبها به رنگ خاکستری دارای تشعشعات رادیواکتیو که در طبیعت به صورت مرکب وجود دارد. 1


40171 اوربیتال (اُ) [ فر. ] (اِ.) = اربیتال : تابعی موجی برای توصیف حالت انرژی مجاز الکترون در یک اتم یا مولکول . 1


40172 اورع ( اَ رَ) [ ع . ] (ص تف .) پرهیزگارتر، پارساتر. 1


40173 اورمز (اُ مَ یا مُ) (اِ.) نک اورمزد. 1


40174 اورمزد (مَ یا مُ) (اِ.) 1 - اهورامزدا، خدای بزرگ . 2 - سیارة مشتری . 3 - نام اولین روز از هر ماه خورشیدی . 1


40175 اورند (اَ رَ) (اِ.) مکر، حیله . 1


40176 اورند (اَ رَ) (اِ.) فر، شکوه، شوکت . 1


40177 اورندیدن (اَ رَ دَ) (مص ل .) گول زدن، مکر و خدعه کردن . 1


40178 اورنگ ( اورنگ .) (اِ.) فر، شکوه، شأن . 1


40179 اورنگ (اُ یا اَ رَ) (اِ.) مکر، فریب، حیله . 1


40180 اورنگ (اَ یا اُ رَ) (اِ.) تخت پادشاهی، سریر. 1


40181 اوره (اَ رَ یا اُ رِ) (اِ.) = ابره : رویة جامه و قبا. 1


40182 اوره (رِ) [ فر. ] (اِ.) جوهر بول، ماده ای آبی رنگ، شور و تلخ تشکیل یافته از اکسیژن، ازت، هیدروژن و کربن . 1


40183 اوروت ( اُ ) (ص .) برهنه، عریان . 1


40184 اورولوژی (اُ رُ لُ) [ فر. ] (اِ.) شاخه ای از پزشکی که به بررسی و درمان بیماری های دستگاه ادراری هر دو جنس و اندام های تناسلی مردان می پردازد، میزراه پزشکی . (فره ). 1


40185 اورژانس [ فر. ] (اِ.) 1 - فوریت، ضروری، لازم . 2 - بخشی از بیمارستان که به مداوای بیماران یا مجروحانی می پردازد که نیاز فوری به مراقبت های پزشکی دارند. 1


40186 اورژینال (اُ) [ فر. ] (ص .) 1 - هر چیز اصل یا اصیل که تکثیر یا مشابه سازی شود، نسخة اصلی . 2 - هر چیز بدیع و نو که سابقه نداشته باشد، اولین، نخستین، اصیل . 1


40187 اورک (اَ رَ) (اِ.) تاب . 1


40188 اورکت (اُ وِ کُ) [ انگ . ] (اِ.) نیمتنة گرم معمولاً از پارچة بادوام که روی لباس های دیگر پوشیده می شود. 1


40189 اوریت کردن (اُ رِ. کَ)(مص م .)1 - لخت کردن . 2 - پَر مرغ را کندن . 1


40190 اوزار (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وِزْر. 1 - گناه ها. 2 - بارهای گران . 1


40191 اوزالید (اُ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - نمونة ظاهر شدة فیلم کتاب یا نشریه پیش از چاپ و انجام دادن آخرین اصلاحات در آن . 2 - نسخة تکثیر شدة نقشه ساختمانی یا پوستر (در اصل نام تجارتی است ). 1


40192 اوزان (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وزن ؛ سنگینی ها. 1


40193 اوساخ ( اُ ) [ ع . ] (اِ.) جِ وسخ ؛ چرک ها. 1


40194 اوساط (اُ یا اَ) [ ع . ] (اِ.) جِ وسط ؛ میان ها، میانه ها. 1


40195 اوساندن (اَ دَ) (مص م .) افشاندن . 1


40196 اوسانه (اُ نِ) (اِ.) افسانه . 1


40197 اوستا (اَ وِ) (اِ.) کتاب دینی زرتشتیان که شامل پنج بخش می باشد. 1 - یسنا. 2 - اوستا، ویسپَرد. 3 - وَندیداد. 4 - یشتا. 5 - خرده اوستا. 1


40198 اوستا علم کردن (اُ. عَ لَ. کَ دَ) (مص ل .) از سر و ته لباس زدن . 1


40199 اوستام (اَ) (اِ.) نک استام . 1


40200 اوسط (اَ یا اُ سَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - پسندیده تر. 2 - برگزیده . 3 - میانه، میانین . 1


40201 اوسع (اَ یااُ سَ) [ ع . ] (ص تف .) فراخ تر، وسیع تر. 1


40202 اوسنه (او سَ نِ) (اِ.) افسانه . 1


40204 اوصاف (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وصف ؛ صفت ها، چگونگی ها. 1


40205 اوصال (اَ یا اُ) [ ع . ] جِ وصل ؛ پیوندها، بندها. 1


40206 اوصیاء (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وصی ؛ وکیل ها. 1


40207 اوضاح (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وضح . 1 - پیری . 2 - سفیدی ماه و سفیدی پیشانی اسب . 3 - پیرایه ای از سیم . 1


40208 اوضاع (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وضع . 1 - هیئت ها، شکل ها. 2 - احوال . ؛ اوضاع کسی را بی ریخت کردن آرامش کسی را به هم زدن، وضع کسی را به هم ریختن . ؛ اوضاع و احوال چگونگی کارها، کیفیت چیزی یا جایی . 1


40209 اوضح (اَ یا اُ ضَ) [ ع . ] (ص تف .) آشکارتر، روشن تر. 1


40210 اوطان (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وطن ؛ میهن ها. 1


40211 اوعیه (اَ یا اُ یِ) [ ع . ] (اِ.) جِ وعاء. 1 - ظرف ها. 2 - مجاری ترشحی بدن . 1


40212 اوغاد (اَ یا اُ ) [ ع . ] (ص .) جِ وَغد؛ کم خردان، ابلهان . 1


40213 اوفر (اَ یا اُ فَ) [ ع . ] (ص تف .)1 - بیشتر، وسیع تر. 2 - زیاد، بسیار. 1


40214 اوفی (اَ یا اُ) [ ع . ] (ص تف .) باوفاتر، وفادارتر. 1


40215 اوقاب (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وَقْب . 1 - گودی که در آن آب جمع شود. 2 - هر گودی در اندام مانند گودی چشم . 1


40216 اوقات (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وقت ؛ هنگام ها، روزگارها. ؛ اوقات تلخی مجازاً عصبانیت و ناراحتی . 1


40217 اوقار (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وِقْر. 1 - بارهای سنگین . 2 - بارِ قاطر و اسب . 1


40218 اوقاف (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وقف ؛ املاک و اموالی که برای کار خوب اختصاص دهند. 1


40219 اول ( اَ وُ) [ ع . ] (اِ.) جِ اوایل . 1 - آغاز. 2 - نخست، نخستین . 1


40220 اولاد [ ع . ] (اِ.) جِ ولد؛ فرزندان، بچه ها. 1


40221 اولاً (اَ وَّ لَن ) [ ع . ] (ق .) نخست، نخستین . 1


40222 اولتیماتوم ( اُ تُ) [ فر. ] (اِ.) آخرین شرطی که از طرف یک دولت (به طور تهدیدآمیز) به دولت دیگر ابلاغ شود، و در صورت عدم قبول طرف مقابل، قطع رابطة دو دولت و یا جنگ آغاز گردد، اتمام حجت، زنهاره (فره ). 1


40223 اولوالالباب ( اولوالالباب . اَ) [ ع . ] (ص مر.) خردمندان، صاحبان اندیشه . 1


40224 اولوالامر (اُ لُ لْ اَ) [ ع . ] (ص مر.) فرمانروایان، پیشوایان . 1


40225 اولوالعزم ( اولوالعزم . عَ) [ ع . ] (ص مر.) مردمان با عزم، صاحبان عزم و اراده . 1


40226 اولویت (ا ُ لَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) برتری داشتن . 1


40227 اولی (اَ یا اُلا) [ ع . ] (ص تف .) سزاوارتر، صواب تر. 1


40228 اولی (لا) [ ع . ] (ص .) نخستین، اولین . 1


40229 اولیاء (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ ولی . 1 - بزرگان . 2 - یاران، دوستان، عارفان . 1


40230 اولیاءالله ( اولیاءالله . اُ لْ لا) [ ع . ] (ص مر.) 1 - دوستان خدا، مومنان . 2 - در تصوف، آنان که از جانب خدا مؤید به حالات و مکاشفاتی شده اند که دیگر خلایق را بدان ها دسترسی نیست . مقام اولیاء بعد از انبیاء است . 1


40231 اولین (اَ وَّ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) نخستین، پیشین . مق آخرین . 1


40232 اولیه (اَ وَ یِّ) [ ع . اولیة ] (ص .) مؤنث اولی ؛ نخستین، پیشین . 1


40233 اولیویه (اُ یِ) [ فر. ] (اِ.) = اُلویه : یکی از انواع سالادها که معمولاً از سیب زمینی، تخم مرغ، گوشت مرغ، خیارشور، سس و افزودنی های دیگر تهیه می شود. 1


40234 اولیگارشی [ فر. ] (اِ.) گروه سالار، حکومتی که اختیار آن در دست چند خانوادة مقتدر باشد، حکومت اقلیت بر اکثریت بدون نظارت اکثریت . 1


40235 اومانیست (اُ نِ) [ فر. ] (ص .) پیرو مکتب اومانیسم . 1


40236 اومانیسم ( اومانیسم . ) [ فر. ] (اِ.) برگرفته از واژة لاتینی هومو ( Homo ) = انسان . انسان گرایی ؛ شامل هر نظام فسلفی یا اخلاقی می شود که آزادی و حیثیت انسان مرکزیت آن را تشکیل می دهند، یونانیان و رومیان قدیم پیرو اومانیسم بودند. این نام به طور اخص به نهضتی گفته می شود که در قرن 14 در اروپا به وجود آمد و آن نوعی طغیان علیه سلطة علمای دین و الهیات قرون وسطی بود. 1


40237 اونس (اُ) [ فر. ] (اِ.) در انگلستان، وزنی معادل 35/28 گرم . 1


40238 اونیفورم (اُ فُ) [ فر. ] (ص .) 1 - همشکل، همسان . 2 - لباس متحدالشکل . 1


40239 اوهام (اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وهم ؛ گمان ها، خیالات، پندارها. 1


40240 اوورتور (وِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - یک قطعه موسیقی که در آغاز اپرا یا نمایش نواخته می شود. 2 - قطعة توصیفی مستقلی که موضوع یا داستان خاصی را بیان کند. 1


40241 اوپانیشاد (اُ نِ) (اِ.) از کتاب های مقدس هندوییزم که شامل رساله های فلسفی و دینی به زبان سانسکریت می باشد. 1


40242 اوپن (اُ پِ) [ انگ . ] (ص .) باز: آشپزخانة اوپن . 1


40243 اوپک (اُ پِ) [ انگ . O.P.E.C ] (اِ.)سازمان کشورهای صادرکنندة نفت با هدف ایجاد هماهنگی در سیاست نفتی . 1


40244 اوژن (اَ یا اُ ژَ) (ص فا.) افکننده و اندازنده، شیر اوژن . 1


40245 اوژنیدن (اَ ژَ دَ) (مص م .) اوژندن، افکندن . 1


40246 اوکار ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ وَکر؛ لانه ها، آشیانه ها. 1


40247 اوکندن (اَ کَ دَ) (مص م .) = اوگندن : افکندن . 1


40248 اویار ( اُ ) (اِ.) آبیار، میراب . 1


40249 اویراه (اَ وِ) (ص .) بیراه، راه کج . 1


40250 اویماق ( اُ ) [ تر - مغ . ] (اِ.) قبیله، طایفه، دودمان . 1


40251 اپار ( اِ) ( اِ.) آویشن کوهی، ریحان معنبر و خوشبو. 1


40252 اپتومتری (اُ تُ مِ) [ فر. ] (اِمص .) آزمایش چشم و ساختارهای مربوط به آن برای کشف اختلالات بینایی و تجویز عدسی های مناسب با دیگر وسایل کمک کننده به بینایی یا تمرین های چشمی برای جبران کاستی های دید، بینایی سنجی . (فره ). 1


40253 اپتیک (اُ) [ فر. ] (اِ.) شاخه ای از علم فیزیک که به مطالعة خواص نور، تولید و انتشار آن در دستگاه های بینایی می پردازد. 1


40254 اپرا (اُ پِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - نمایشی که همراه با ساز و آواز و شعر باشد. 2 - محل اجراء این گونه نمایش ها. 1


40301 اکتناز (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - گرد آمدن مال . 2 - پر شدن هرچه باشد. 1


40255 اپراتور (اُ پِ تُ) [ فر. ] (اِ.) شخص متصدی کار کردن با دستگاهی خاص مانند تلفن، کامپیوتر، چاپ و غیره، کاروَر. (فره ). 1


40256 اپرت (اُ پِ رِ) [ فر. ] ( اِ.) نمایش اپرایی کوچکی که ارکستر آن آهنگ های عامیانه و تفریحی و سبک نوازد و جنبة شوخ و شاد داشته باشد. 1


40257 اپسان ( اَ ) (اِ.) فسان، افسان، سنگی که با آن کارد و مانند آن را تیز کنند. 1


40258 اپسیلن (اِ لُ) [ یو. ] (اِ.) 1 - پنجمین حرف الفبای یونانی . 2 - مجازاً به معنی بسیار اندک و ناچیز. 1


40259 اپشک (اَ شَ) (اِ.) شبنم، ژاله . 1


40260 اپل (اِ پُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - بالشتکی که داخل آن را با ابر و پنبه و مانند آن پر می کنند و برای خوش حالت نشان دادن سرشانه ها از زیر به قسمت داخلی سرشانه یا میان رویه و آستری می دوزند. 2 - سردوشی افسری، شانه، د وش . 1


40261 اپل (اَ پِ) [ انگ . ] (اِ.) از زبان های برنامه - نویسی کامپیوتر. 1


40262 اپن (اُ پِ) [ انگ . ] (ص .) باز، گشوده، فاش، آزاد، بی دیوار، بی مانع، رو راست . 1


40263 اپورتونیست (اُ پُ تُ) [ انگ . ] (ص .) پیرو اپورتونیسم . 1


40264 اپورتونیسم ( اپورتونیسم .) [ انگ . ] (اِمص .) فرصت - طلبی، پی فرصت مناسب بودن برای رسیدن به اهداف شخصی بدون اعتقاد به اصولی خاص . 1


40265 اپوزیسیون (اُ پُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - موضع گیری مخالف در برابر یک نظریه یا سیاست . 2 - حزب یا جبهة مخالف، گروه مخالف (فره ). 1


40266 اپگانه (اَ نِ) (اِ.) بچة نارسیده که از شکم انسان یا حیوان بیفتد، آفگانه . 1


40267 اپیدمی (اِ د) [ فر. ] (اِ.) عارضه یا بیماری عام، بیماری ای که به عموم مردم سرایت کرده باشد، مسری، همه گیر (فره ). 1


40268 اپیدمیولوژی (اِ د یُ لُ) [ فر. ] (اِ.) مطالعة نحوة انتشار بیماری ها و عوامل بیماری زا یا هر عاملی که به سلامت مربوط باشد، همه گیرشناسی . (فره ). 1


40269 اپیرانداخ (اَ رَ) (اِ.) = اپرانداخ : نک پرنداخ . 1


40270 اپیزود (اِ زُ) [ فر. ] (اِ.) بخشی - گاهی مستقل - از یک مجموعة به هم پیوسته مانند فیلم یا قصه، قسمت، بخش . 1


40271 اپیشه (اَ ش ِ) (ص مر.) بی کار. 1


40272 اپیلاسیون (اِ یُ) [ فر. ] (اِمص .) عمل کندن یا از بین بردن موهای دست، پا و جز آن ها به وسیله بند، موم و یا وسایل دیگر. 1


40273 اپیکوریسم (اِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - مکتب فلسفی منسوب به اپیکور فیلسوف یونانی . 2 - مکتبی که هدف زندگی را درک لذات جسمانی و خوش باشی می داند. 1


40274 اچه ( اَ چِ) [ تر. ] (اِ.) برادر بزرگ . 1


40275 اژخ (اَ ژَ) (اِ.) نک زگیل . 1


40276 اژدر (اَ دَ) (اِ.) 1 - ابزاری جنگی که با آن کشتی را غرق کنند. 2 - اژدها. 1


40277 اژدرافکن ( اژدرافکن . اَ کَ) (ص فا. اِمر.) کشتی بخاری کوچک و دراز و بسیار سریع که اژدر به سوی کشتی های دشمن می افکند. 1


40278 اژدها (اَ دَ) [ اَوِس . ] (اِمر.)=اژدرها. اژدر: ماری است افسانه ای با جثه ای بزرگ که بال ها و چنگ های قوی دارد و از دهانش آتش بیرون می جهد. 1


40279 اژدهاک (اَ دَ) [ اوس . ] (اِمر.) 1 - اژدها. 2 - ضحاک . 1


40280 اژدهای فلک (اَ دَ یِ فَ لَ) (اِمر.) تِنّین، نام یکی از صورت های فلک شمالی . 1


40281 اژغ ( اَ ) [ په . ] (اِ.) نک اَزغ . 1


40282 اژنگ (اَ ژَ) (اِ.) نک آژنگ . 1


40283 اژکان ( اَ ) (ص .)تنبل، کاهل . اژکهان و اژکهن و اژهان و اژهن نیز گویند. 1


40284 اژیر ( اَ ) (ص .) هوشمند، زیرک، آژیر. 1


40285 اکابر (اَ ب) [ ع . ] (ص . اِ.) جِ اکبر؛ بزرگان . 1


40286 اکاذیب ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ اکذوبه ؛ دروغ ها، سخنان واهی . 1


40287 اکاسره (اَ س ِ رِ) [ ع . اکاسرة ] ( اِ.) جِ کسری ؛ لقب پادشاهان ساسانی . 1


40288 اکال (اَ کّ) [ ع . ] (ص .) 1 - پرخور، بسیار - خور. 2 - کنایه از: هوی و هوس . 1


40289 اکالیپتوس ( اُ ) [ لا. ] ( اِ.) درختی از تیرة موردی ها، همیشه سبز با برگ های دراز و نوک تیز مانند بید. جوشاندة برگ های تازه یا خشک آن برای بیماری های تنفسی و انفلوانزا مفید است . 1


40290 اکبر (اَ بَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - بزرگتر، 2 - پیرتر. ج . اکابر. 1


40291 اکبیری ( اِ ) (ص نسب .) (عا.)زشت، بی ریخت . 1


40292 اکتئاب (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) اندوهگین شدن، بدحال گشتن از اندوه . 2 - دردمند شدن . 3 - (اِمص .) اندوهگینی . 4 - دردمندی . 1


40293 اکتاف ( اَ ) [ ع . ] (اِ.) جِ کتف ؛ شانه ها. 1


40294 اکتحال (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) سرمه کشیدن . 1


40295 اکتریس (اَ تِ) [ فر. ] ( اِ.) هنرپیشه زن . 1


40296 اکتساء (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) پوشیدن، در بر کردن . 1


40297 اکتساب (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - کسب کردن، بدست آورن . 2 - اندوختن . ج . اکتسابات . 1


40298 اکتسابی ( اکتسابی .) [ ع - فا. ] (ص نسب .) منسوب به اکتساب، آن چه از راه سعی و کوشش به دست آید. مق فطری، بدیهی . 1


40299 اکتشاف (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) شکافتن، کشف کردن . 2 - (اِمص .) کشف . 1


40300 اکتفاء (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بسنده کردن، کافی بودن . 2 - (اِمص .) بسندگی . 1


40302 اکتناف (اِ تِ) [ ع . ] (مص م .) 1 - زیر پر گرفتن . 2 - احاطه کردن . 1


40303 اکتناه (اِ تِ) [ ع . ] (مص ل .) به کنه چیزی رسیدن، پی بردن به ماهیت امری . 1


40304 اکتهال (اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) دو موی شدن . 2 - (اِمص .) دو مویی . 3 - میانه سالی . 1


40305 اکتیو (اَ) [ انگ . ] (ص .) فعال، در حال کار، به کار انداخته شده، پر تکاپو. 1


40306 اکثار ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بسیار کردن، افزودن . 2 - بسیار گفتن . 3 - (مص ل .) پرمایه شدن . 1


40307 اکثر (اَ ثَ) [ ع . ] (ص تف .) بیشتر. 1


40308 اکثراً (اَ ثَ رَ نْ) [ ع . ] (ق .) غالباً، بیشتر. 1


40309 اکثریت (اَ ثَ یَّ) [ ع . ] (مص جع .) 1 - اکثر بودن . مق اقلیت . 2 - بیشتر افراد یک کشور، یک منطقه یا شهر که از جهت زبان، مذهب یا نژاد با هم وجه مشترکی دارند. مق اقلیت . 1


40310 اکثم (اَ ثَ) [ ع . ] (ص .) 1 - مرد بزرگ شکم . 2 - سیر شکم (از غذا). 1


40311 اکحل (اَ حَ) [ ع . ] (ص .)1 - سیه چشم . 2 - چشم سرمه کشیده . 1


40312 اکدر (اَ دَ) [ ع . ] (ص تف .) 1 - تیره تر. 2 - تیره رنگ . 1


40313 اکدش (اَ دَ یا د) [ تر. ] (ص .) = یکدش . ایکدش . ایکدیج : 1 - دورگه . 2 - دو چیزکه با هم آمیخته شده باشند. 3 - محبوب، مطلوب . 1


40314 اکذب (اَ ذَ) [ ع . ] (ص تف .) کاذب تر، دروغگوتر. 1


40315 اکذوبه (اُ ب) [ ع . اکذبة ] (اِ.) دروغ، سخن بی پایه . ج . اکاذیب . 1


40316 اکرام ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) بزرگ داشتن، احترام کردن . 2 - نیکی کردن . 3 - (اِمص .) بزرگداشت، حرمت . 4 - احسان، نیکی . ج . اکرامات . 1


40317 اکراه ( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) ناپسند داشتن . 2 - (اِ.) فشار، زور. 1


40318 اکرم (اَ رَ) [ ع . ] (ص تف .)1 - گرامی تر. 2 - آزاده تر، جوانمردتر. 3 - بزرگتر. 1


40319 اکسون (اِ یا اَ) (اِ.) دیبای سیاه بسیار نفیس . 1