66286 وز (وَ) (اِ.) مقسم آب . ؛ سر وز الف - محل تقسیم آب . ب - آلتی که برای تقسیم آبی که باید به مصرف آبیاری برسد، به کار رود. 1


66287 وز ( وز .) (اِ.) چربی، پیه . 1


66288 وز (وِ) (اِ.) فِر، موی پُر پیچ و تاب . 1


66289 وزارت (وِ رَ) [ ع . وزارة ] (اِمص .) وزیری، شغل و مقام وزیر. 1


66290 وزارتخانه ( وزارتخانه . نِ) [ ع - فا. ] (اِ.) محلی که وزیر و همکارانش در آن جا کار می کنند. 1


66291 وزان (وَ) (ص فا.) = بَزان : وزنده . 1


66292 وزان (وِ) [ ع . ] (اِمص .) موازنه، همسنگی . 1


66293 وزر (وَ زَ) [ ع . ] (اِ.) پناهگاه . 1


66294 وزر (وِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - بزه، گناه . 2 - سنگینی، بار گران . ج . اوزار. 1


66295 وزرا (وُ زَ) [ ع . وزراء ] (اِ.) جِ وزیر. 1


66296 وزش (وَ ز) (اِمص .) وزیدن، حرکت کردن باد، یا نسیم . 1


66297 وزغ (وَ زَ) [ په . ] (اِ.) = وزق : قورباغه . 1


66298 وزن (وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - سنگینی . 2 - اندازه، مقدار. ج . اوزان . 3 - ارزش، اعتبار. 4 - آهنگ تلفظ یک واژه یا یک جمله (ادبی ). 5 - ریتم (موسیقی ). 1


66299 وزن آوردن ( وزن آوردن . وَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - فربه شدن . 2 - ارزش داشتن . 1


66300 وزن داشتن ( وزن داشتن . تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) اعتبار و عزت داشتن . 1


66301 وزن نهادن ( وزن نهادن . نَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) احترام گذاشتن، اهمیت دادن . 1


66302 وزنه (وَ نِ) [ ع . وزنة ] (اِ.) 1 - سنگ ترازو. 2 - صفحه های گرد و گوی های فلزی در ورزش - های وزنه برداری و پرتاب وزنه . 3 - شخص دارای نفوذ و قدرت : وزنة سیاسی، وزنة اقتصادی . 1


66303 وزنه برداری ( وزنه برداری . بَ) [ ع . ] (حامص .) 1 - برداشتن وزنه . 2 - نوعی ورزش که در آن ورزشکاران با بلند کردن وزنه هایی در وزن های مختلف با هم رقابت می کنند. 1


66304 وزوز کردن (وِ وِ. کَ دَ) (مص ل .) (عا.) 1 - آواز کردن زنبور، مگس و غیره . 2 - حرف زدن بی جا و بی ربط و پیاپی . 1


66305 وزوزی (وِ وِ) (ص .) موی مجعد با فِرهای ریز و بسیار. 1


66306 وزیدن (وَ دَ) [ په . ] (مص ل .) حرکت کردن باد یا نسیم . 1


66307 وزیر (وَ) [ ع . ] (اِ. ص .) 1 - هر یک از اعضای هیئت دولت . 2 - رئیس وزارتخانه . 3 - فرزین ؛ در بازی شطرنج مُهرة بعد از شاه . 1


66308 وزیری (وَ) [ ع - فا. ] 1 - (ص نسب ) منسوب به وزیر. 2 - (اِ.) ظرفی پهن کوچک تر از دوری . 3 - نوعی قطع کتاب به اندازة 16*5/23 سانتی متر. ؛ وزیری بزرگ نوعی کتاب در قطع 20 * 26 سانتی متر. ؛ وزیری کوچک کتاب در قطع 13*20 سانتی متر. 4 - نوعی انجیر. 1


66309 وزین (وَ) [ ع . ] (ص .) 1 - سنگین . 2 - باوقار، متین . 1


66311 وساده (وِ دَ یا د) [ ع . وسادة ] (اِ.) 1 - مخده، بالش . 2 - بستر، خوابگاه . 3 - مسند، اورنگ ؛ ج . وسادات . 1


66312 وساطت (وَ طَ) [ ع . وساطة ] (اِمص .) میانجی - گری، شفاعت . 1


66313 وساوس (وَ وِ) [ ع . ] (اِ.) جِ وسوسه . 1


66314 وسایط (وَ یِ) [ ع . ] ج . وسیطه ؛ واسطه ها. 1


66315 وسایل (وَ یِ) [ ع . ] جِ وسیله ؛ اسباب، لوازم . 1


66316 وستا (وَ) (اِ.) اوستا. 1


66317 وستاد (وَ) (ص .) بسیار. 1


66318 وستالیس (وِ) [ فر. ] (اِ.) نام کاهنة معبد وستا. وظیفة این کاهنه ها روشن نگاه داشتن آتش مقدس بود و هرگاه آتش معبد در اثر اهمال یکی از این ها خاموش می شد او را زنده به گور می کردند. کاهنه های وستا مقامی ارجمند داشتند تا آنجا که اگر به محکومی مصادف می شدند و از او شفاعت می کردند حکومت روم آن محکوم را هر چند هم گناه وی عظیم بود می بخشید. 1


66319 وستی (وَ) (اِ.) شرح، تفسیر، ترجمه . 1


66320 وسخ (وَ سَ) [ ع . ] (اِ.) چرک، ریم . ج . اوساخ . 1


66321 وسد (وَ سَّ) (اِ.) بُسَُد، مرجان . 1


66322 وسط (وَ سَ) [ ع . ] (اِ.) میانه، میان، چیزی که نه خوب باشد و نه بد. ج . اوساط . 1


66323 وسطی (وُ طا) [ ع . ] (ص .) مؤنث اوسط ؛ میانی، میانه . 1


66324 وسع (وُ) [ ع . ] 1 - (اِ.) قدرت، توانایی . 2 - (اِ مص .) فراخی، گشایش . 1


66325 وسعت (وُ عَ) [ ع . وسعة ] (اِمص .) 1 - گشادگی، گشادی . 2 - فراخی، پهنه . 1


66326 وسق (وَ یا وِ) [ ع . ] (ار.) 1 - بار شتر. 2 - بار کشتی . 3 - واحدی معادل شصت (60) صاع ؛ ج . اوساق، وسوق . 1


66327 وسل (وَ) [ ع . ] (مص ل .) دست به دامن شدن، توسّل جُستن . 1


66328 وسم (وَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) داغ و نشان . 2 - (مص م .) داغ کردن، نشان کردن . 1


66329 وسمه (وَ مِ) [ ع . وسمة ] (اِ.) گیاهی است با برگ هایی شبیه برگ مورْد که پس از رسیدن سیاه می شود و از آن برای رنگ کردن ابرو استفاده می کردند. 1


66330 وسمه بستن ( وسمه بستن . بَ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) مالیدن وسمه بر ابرو. 1


66331 وسمه جوش ( وسمه جوش .) [ ع - فا. ] (اِ.) ظرفی که وسمه را در آن می جوشانند. 1


66332 وسن (وَ سَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - خواب، چرت . 2 - نیاز، حاجت . ج . اوسان . 1


66334 وسناد (وَ) (ص .) بسیار، فراوان . 1


66336 وسه (وِ سِّ) (اِ.) 1 - چوبدستی . 2 - (کن .) آلت مرد، نره . 1


66337 وسواس (وَ) [ ع . ] (اِ.) اندیشة بد، القاء شیطانی . فکر یا عمل تردیدآمیز. 1


66338 وسواسی (وَ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) کسی که دارای وسواس است، مردد، دو دل . 1


70536 کولنج (لَ) (اِ.) قولنج، درد کمر. 1


66339 وسوسه (وَ وَ س ) [ ع . وسوسة ] (اِ.) پیدا شدن اندیشة بد در دل . ج . وساوس . 1


66340 وسپوهر (وَ) (اِ.) = وسپور. واسپور: عنوان شاهزادگان و نجبای اشکانی و ساسانی . 1


66341 وسیط (وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - میانجی دو دشمن . 2 - آن که از لحاظ نسب خانوادگی میانه ولی از لحاظ قدر و منزلت بلندتر باشد. 1


66342 وسیع (وَ) [ ع . ] (ص .) فراخ، گشاد. 1


66343 وسیله (وَ لِ) [ ع . وسیلة ] (اِ.) سبب، دستآویز. ج . وسایل . 1


66344 وسیله ساز ( وسیله ساز .) [ ع - فا. ] (اِفا.) 1 - سبب ساز، مسبب . 2 - خدای تعالی . 1


66345 وسیم (وَ) [ ع . ] (ص .) زیبا، خوبروی . 1


66346 وش ( وش .) (اِ.) شملة دستار و علاقة مندیل و مانند آن . 1


66347 وش ( وش .) (ص .) 1 - خوش، زیبا. 2 - سره، بی - غش . 1


66348 وش ( وش .) (پس .) 1 - پسوند شباهت : ماه وش، پریوش . 2 - پسوند رنگ : سیاه وش . 1


66349 وش (وَ) [ گیل . ] (اِ.) 1 - پنبة پاک نکرده . 2 - پارچه و بافته ای ابریشمی . 1


66350 وش کردن ( وَ. کَ دَ)(مص م .) بی غش ساختن . 1


66351 وشاح (و یا وُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - حمایل، پارچة رنگین و زینت شده ای که به شانه و پهلو حمایل کنند. 2 - شمشیر، کمان . ج . وشائح . 1


66352 وشاق (وُ) [ تر. ] (اِ.) خدمتکار، غلامی که هنوز صورتش مو درنیاورده . 1


66353 وشانه (وَ نِ) (اِ.) نک . وشانی . 1


66354 وشانی (وَ) (اِ.) وشانه، شیانی ؛ یک نوع زر رایج در قدیم که هفت دهم آن خالص بود. 1


66355 وشایت (و یَ) [ ع . وشایة ] (مص ل .) سخن - چینی کردن . 1


66356 وشت ( وشت .) (اِ.) رقص، پای کوبی . 1


66357 وشت (وَ) (ص .) خوب، خوش، زیبا. 1


66358 وشتن (وَ تَ) (مص ل .) رقصیدن . 1


66359 وشتی (وَ) (حامص .) خوبی، خوشی، نیکویی . 1


66360 وشتیدن (وَ دَ) (مص ل .) رقصیدن، رقاصی کردن . 1


66361 وشم (وُ) (اِ.) بلدرچین . 1


66362 وشم (وَ) (مص م .) نقش و نگاری که بر اندام با سوزن آژده کرده و نیله بر آن پاشند، خالکوبی . 1


66363 وشمک (وَ مَ) (اِ.) کفش چرمی . 1


66364 وشمگیر (وُ یا وُ شُ) (ص فا.) صیدکنندة وشم، صیاد بلدرچین . 1


66365 وشن (وَ شَ) (اِ.) آلودگی، آلایش . 1


66366 وشناد (وَ) (ص .) نک . وسناد. 1


66367 وشنگ (وَ شَ) (اِ.) 1 - میل آهنی که به وسیلة آن دانة پنبه را از پنبه خارج کنند. 2 - میل حلاج . 1


66368 وشکردن (وَ کَ دَ) (مص ل .) وشکریدن ؛ کاری را به چالاکی و چابکی انجام دادن . 1


66369 وشکرده (وَ یا وِ کَ د) (ص فا.) 1 - چابک، کوشا. 2 - پیشکار، کارپرداز. 1


66370 وشکل (و کَ) (اِ.) گوسفند نر، قوچ . 1


66371 وشکله (وَ کَ لَ یا لِ) (اِ.) = وشگله : دانة انگوری که از خوشه جدا شده . 1


66372 وشکول (وَ یا وِ) (ص .) مرد جلد و چابک و مجرب در کارها. بشکول و بژکول نیز گویند. 1


66373 وشکولیدن (وَ دَ) (مص ل .) نک . وشکردن . 1


66374 وشکون (و ) (اِ.) (عا.) نیشگون ؛ قسمت کوچکی از گوشت یا پوست بدن کسی را بین دو انگشت فشردن . 1


66375 وشی ( وشی .) 1 - (اِ.) دیبا، پارچة ابریشمی لطیف و رنگین . 2 - (ص .) سرخ . 1


66376 وشی (وَ) (حامص .) خوبی، خوشی . 1


66377 وشی ( وشی .) [ ع . ] (اِ.) 1 - نگار و نقش جامه از هر رنگ . 2 - جوهر شمشیر. ج . وشاء. 1


66378 وشینه (وَ نِ) (اِ.) جوشن، زره . 1


66379 وصاف (وَ صّ) [ ع . ] (ص .) وصف کننده، شناسنده وصف و بیان حال . 1


66380 وصال (وِ) [ ع . ] (مص ل .) به هم رسیدن . 1


66381 وصایا (وَ) [ ع . ] (اِ.) جِ وصیت، پندها، اندرزها. 1


66382 وصایت (وَ یا وِ یَ) [ ع . وصایة ] (اِ.) پند، نصیحت . 1


66383 وصف (وَ) [ ع . ] (مص م .) بیان کردن، شرح حال و چگونگی چیزی را گفتن . ؛ وصف العیش نصف العیش بیان خوشی نصفی از خوشی است . 1


66384 وصل (وَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) پیوستن، به هم رسیدن . 2 - (مص م .) پیوند کردن، پیوند دادن . 1


66385 وصل (وُ یا وِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - استخوانی که نشکند و با استخوان دیگر نیامیزد. 2 - فراهم آمدنگاه دو استخوان، محل اتصال دو استخوان ؛ ج . اوصال . 1


66386 وصلت (وَ لَ) [ ع . وصلة ] (اِ.)پیوستن، پیوستگی . 1


66387 وصلت کردن ( وصلت کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) ازدواج کردن . 1


66388 وصله (وَ لِ) [ ع . وصلة ] (اِ.) پینه، پاره . 1


66389 وصله چسباندن ( وصله چسباندن . چَ دَ) [ ع - فا. ] 1 - (مص م .) پینه زدن . 2 - (عا.) تهمت زدن . 1


66390 وصم (وَ) [ ع . ] (مص م .) عیب کردن چیزی را. 1


66391 وصمت (وَ مَ) [ ع . وصمة ] (اِ.) 1 - ننگ، عار. 2 - عیب، نقص . 1


66392 وصول (وُ) [ ع . ] (مص ل .) رسیدن، ورود. 1


66393 وصی (وَ یّ) [ ع . ] (ص .)کسی که وصیت کننده او را مأمور اجرای وصیت خود کند. 1


66394 وصیت (وَ یَّ) [ ع . وصیة ] (اِ.) 1 - اندرز، نصیحت . 2 - سفارشی که شخص پیش از مردن به وَصیُ خود می کند تا بعد از مرگش انجام شود. 1


66445 وفادت (وِ دَ) [ ع . وفادة ] 1 - (مص ل .) به رسولی آمدن نزد کسی . 2 - (اِمص .) رسالت، پیام آوری . 1


66395 وصیت نامه ( وصیت نامه . م یا مَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) 1 - اندرزنامه . 2 - ورقه ای دال بر سفارش هایی که شخصی به وصی خود کند که پس از مرگش اعمال منظور را انجام دهد و اموال او را طبق دستور وی تقسیم نماید یا به مصرف رساند. 1


66396 وصید (وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - آستانه، پیشگاه سرای . 2 - حظیره ای که از ساقه های درخت سازند. 3 - حظیره مانندی که در کوه از سنگ سازند جهت ستوران . 1


66397 وصیف (وَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) خدمتکار. 2 - (ص .) وصف کننده . ج . وصفاء. 1


66398 وصیفه (وَ فَ یا فِ) [ ع . وصیفة ] (اِ.) 1 - خدمتکاری که دختر یا کنیز بود. 2 - وصف کننده (مؤنث )؛ ج . وصائف . 1


66399 وضاح (وَ ضّ) [ ع . ] (ص .) 1 - تابان . 2 - نکو رو، سفیدرو. 1


66400 وضع (وَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - (مص م .) نهادن، گذاردن . 2 - ایجاد کردن . 3 - (اِ.) هیئت، شکل، نهاد. 4 - روش . 1


66401 وضع حمل کردن ( وضع حمل کردن حَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) زاییدن . 1


66402 وضع کردن ( وضع کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) ایجاد نمودن، برقرار کردن . 1


66403 وضعیت (وَ یَّ) (مص جع .) موقع، موقعیت . 1


66404 وضو (وُ) [ ع . وضوء ] (مص ل .) آبدست ؛ عمل شستن صورت و دست ها به طرز مقرر شرع پیش از نماز، دست نماز. 1


66405 وضوح (وُ) [ ع . ] (اِمص .) آشکاری، هویدایی . 1


66407 وضیع (وَ) [ ع . ] (ص .) فرومایه، پست . 1


66408 وطأت (وَ أَ) [ ع . وطأة ] (اِمص .) 1 - پایمال، پایمال شدگی . 2 - تنگی، سختی . 1


66409 وطاء (وَ) [ ع . ] (اِ.) زمین نشیب و پست میان زمین های بلند. 1


66410 وطاء (وِ) [ ع . ] (اِ.) 1 - گستردنی، فرش . 2 - سجاده، ج . اوطئه . 1


66411 وطر (وَ طَ) [ ع . ] (اِ.) حاجت، نیاز. 1


66412 وطن (وَ طَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زادگاه، میهن . ج . اوطان . 2 - (اِمص .) اقامت در جایی . 1


66413 وطن کردن ( وطن کردن . کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) 1 - مسکن گرفتن . 2 - جایی را به عنوان میهن انتخاب کردن . 1


66414 وطنی (وَ طَ) [ ع - فا. ] (ص نسب .) منسوب به وطن، ساخته و پرداخته وطن و میهن . 1


66415 وطواط (وَ) [ ع . ] (اِ.) خفاش، شب پره . 1


66416 وطواطی (وَ) [ ع . ] (ص نسب .) مرد پرحرف، پرگوی . 1


66417 وطی (وَ) [ ع . وَطَء ] (ص .) 1 - پایمال کردن . 2 - سوار شدن بر اسب . 3 - در فارسی به معنای جماع کردن . 1


66418 وطیئه (وَ ئِ یا ئَ) [ ع . وطیئة ] (اِ.) 1 - نوعی طعام که از شیر و خرمای هسته برآورده ترتیب دهند. 2 - کشک با شکر آمیخته . 1


66419 وظیفه (وَ فِ یا فَ) [ ع . وظیفة ] (اِ.) 1 - کاری که انسان مکلف به انجام آن باشد. ج . وظایف . 2 - جیره، مستمری . 1


66420 وعاء (و ) [ ع . ] (اِ.) آوند، ظرف . ج . اوعیه . 1


66421 وعاظ (وُ عّ) [ ع . ] (اِ.) جِ واعظ . 1


66422 وعثاء (وَ) [ ع . ] (اِ.) زحمت سفر، مشقت مسافرت . 1


66423 وعد (وَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) نوید، مژده . 2 - (اِمص .) نوید دهی . 1


66424 وعده (وَ د ) [ ع . وعدة ] (اِ.) 1 - نوید. 2 - قول، قرار، پیمان .3 - در فارسی به معنای دفعه، مرتبه . 1


66425 وعده گاه ( وعده گاه .) [ ع - فا. ] (اِمر.) محل ملاقات، میعاد. 1


66426 وعده گرفتن ( وعده گرفتن . گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) دعوت کردن . 1


66427 وعر (وَ عَ) [ ع . ] (اِ.) زمین سخت و ناهموار. 1


66428 وعظ (وَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) پند دادن، نصیحت کردن . 2 - سخنرانی دربارة امور شرعی . 3 - (اِ.) پند، اندرز. 1


66429 وعل (وَ) (اِ.) بز کوهی ؛ ج . اوعال . 1


66430 وعواع (وَ) [ ع . ] (اِصت .) آواز سگ و گرگ و شغال ماده . 1


66431 وعید (وَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) وعدة بد دادن، بیم دادن . 2 - (اِ.) وعدة بد، تهدید. 1


66432 وغ زده (وَ. زَ د) (ص مف .) (عا.) وق زده ؛ 1 - چشم بی حالت و بیرون پریده . 2 - جای ساکت و خاموش . 3 - سرد، بدون گرما. 1


66433 وغ وغ ساحاب (وَ. وَ) (اِ.) = وغ وغ صاهاب : نوعی اسباب بازی ساخته شده از یک استوانة کاغذی که دو قاعدة آن را با مقوایی گِرد می بستند و درون آن مهره هایی قرار می دادند سپس با نزدیک کردن دو قاعده به هم و دور کردنشان صدایی از آن برمی خاست . 1


66434 وغا (وَ) [ ع . وغی ] (اِ.) کارزار، جنگ . 1


66435 وغادت (وَ دَ) [ ع . وغادة ] (مص ل .) کم عقل بودن . 1


66436 وغب (وَ) [ ع . ] (ص .) 1 - احمق، گول . 2 - ناکس، فرومایه . 3 - دارای بدن ضعیف . 1


66437 وغد (وَ) [ ع . ] 1 - (ص .) گول، احمق . 2 - بنده، خدمتکار. 3 - (اِ.) بادنجان . 1


66438 وغست (وَ غَ) (ص .) ظاهر، آشکارا. 1


66439 وغی (وَ یا و ) [ ع . ] (اِ.) شور و غوغا. 1


66440 وغیش (وَ) (ص .) انبوه، فراوان، بسیار. 1


66441 وفا (وَ) [ ع . وفاء ] (مص ل .) به جا آوردن عهد و پیمان و پایداری در دوستی . 1


66442 وفات (وَ) [ ع . وفاة ] (اِ.) مرگ . ج . وفیات . 1


66443 وفاخواه (وَ. خا) [ ع - فا. ] (ص فا.) 1 - طالب وفا. 2 - خیرخواه، خوش نفس . 1


66444 وفادار ( وفادار .) [ ع - فا. ] (ص فا.) کسی که در دوستی، زناشویی یا خدمت به مردم صادق باشد. 1


66446 وفاسگال ( وفاسگال . س ) [ ع - فا. ] (ص فا.) خیرخواه، خیراندیش . 1


66447 وفاق (و ) [ ع . ] (مص م .) سازگاری کردن، همکاری کردن . 1


66448 وفد (وَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) ج . وافد. کسی یا گروهی که برای رسانیدن پیام نزد شاه بروند. 2 - (اِمص .) پیام آوری، رسالت . 1


66449 وفرت (وَ رَ) [ ع . وفر ] (اِمص .) فراوانی، بسیاری . 1


66450 وفق (و ) [ ع . ] (اِمص .) سازگاری، مناسبت . 1


66451 وفق دادن ( وفق دادن . دَ) [ ع - فا. ] 1 - (مص م .) مطابق کردن، سازگار کردن . 2 - (مص ل .) مطابق شدن، سازگار بودن . 1


66452 وفود (وُ) [ ع . ] (اِمص .) رسالت، پیام آوری . ج . وافد. 1


66453 وفور (وُ) [ ع . ] (اِمص .) بسیاری، فراوانی . 1


66454 وفی (وَ) [ ع . ] (ص .) به سر برندة عهد و پیمان . 1


66455 وفیات (وَ) [ ع . ] (اِ.) جِ وفات . 1


66456 وقاحت (وَ حَ) [ ع . وقاحة ] (اِمص .) بی شرمی، بی حیایی . 1


66457 وقاد (وَ قّ) [ ع . ] (ص .)روشن خاطر، تیزهوش . 1


66458 وقار (وَ) [ ع . ] (اِمص .) آهستگی، سنگینی، بزرگواری . 1


66459 وقاع (و ) [ ع . ] (اِمص .) مجامعت، آمیزش . 1


66460 وقایت (و یا وَ یَ) [ ع . وقایة ] 1 - (اِمص .) محافظت، نگهبانی . 2 - (اِ.) هر چه بدان چیزی را نگاه دارند و پناه دهند. 1


66461 وقایع (وَ ی ) [ ع . وقائع ] (اِ.) جِ وقیعه ؛ حوادث، سرگذشت ها. 1


66462 وقایه (و ِ یَ) [ ع . وقایة ] 1 - (مص م .) نگاهداری کردن . حفظ کسی از بدی و آفت . 2 - (اِ.) روسری، سربند زنان . 1


66463 وقبه (وَ بَ یا ب) [ ع . وقبة ] (اِ.) 1 - مغاکی در کوه به اندازة یک قامت که آب در آن گرد آید. 2 - روزنی بزرگ که پرتو آفتاب از آن آید. 3 - یکی از اجزای دوات قلمدان . 1


66464 وقت (وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مقداری از زمان که برای امری فرض شده، هنگام، زمان . ج . اوقات . 2 - دوره، عصر. 3 - فرصت . 4 - نوبت . 5 - فصل . ؛ وقت گل نی کنایه از: وقتی که هرگز نخواهد آمد، هیچ وقت . 1


66465 وقت بی وقت ( وقت بی وقت ُ وقت بی وقت .) [ ع - فا. ] (ق مر.) 1 - پیوسته، همیشه . 2 - (عا.) گاه و بی گاه . 1


66466 وقت شناس ( وقت شناس . ش ) [ ع - فا. ] (ص فا.) 1 - موقع شناس . مق وقت ناشناس . 2 - عالم به علم ساعات و فصول و ازمنه، منجم، ستاره - شناس . 3 - کسی که دم را غنیمت داند، ابن وقت . 1


66467 وقت گذرانی ( وقت گذرانی . گُ ذَ) [ ع - فا. ] (حامص .) (عا.) سپری کردن زمان به هر نحو که پیش آید. 1


66468 وقتی (وَ) [ ع - فا. ] (ق .) هنگامی، زمانی . 1


66469 وقح (وَ قِ) [ ع . ] (ص .) بی شرم، بی حیا. 1


66470 وقده (وَ دَ) [ ع . وَقْدَة ] (اِ.) 1 - گرمای سخت، حرارت سوزان . 2 - یک باره شعله ور شدن . 1


66471 وقر (وَ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - سنگینی، گرانی . 2 - وقار. 1


66472 وقص (وَ) [ ع . ] (اِ.) عیب، نقص . 1


66473 وقص (وَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - شکستن (گردن و غیره ). 2 - در علم عروض جمع بین اضمار و خبن . «آن است که دوم فاصله را بیفکنند (از متفاعلن ) «مفاعلن » ماند و «مفاعلن » چون از «متفاعلن » منشعب باشد آن را موقوص خوانند یعنی گردن کوتاه و چون از سه متحرک فاصله بدین زحاف یکی ساقط می شود، آن را به کوتاهی گردن تشبیه کردند. 1


66474 وقع (وَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) قدر، منزلت . 2 - (مص ل .) فرود آمدن . 3 - (اِمص .) فرود، نزول . 1


66475 وقع نهادن (وَ. نَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) توجه کردن، ارزش قائل شدن . 1


66476 وقعات (وَ قَ) [ ع . ] (اِ.) جِ وقعه . 1


66477 وقعت (وَ عَ) [ ع . وقعة ] (اِ.) آسیب، کارزار، جنگ . ج . وقعات . 1


66478 وقف (وَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) ایستادن، درنگ کردن . 2 - (مص م .) تخصیص دادن ملک یا مالی برای مصرف کردن در اموری که وقف کننده تعیین کرده است . 3 - درنگ کردن در بین کلام و دوباره شروع کردن آن . 1


66479 وقفه (وَ فِ یا فَ) [ ازع . ] (اِمص .) 1 - توقف، ایست . 2 - توقف در حرفی از کلمه . 3 - فراغت، فرصت . 1


66480 وقود (وُ) [ ع . ] (مص ل .) شعله ور شدن آتش . 1


66481 وقود (وَ) [ ع . ] (اِ.) آن چه بدان آتش افروزند از هیزم باریک و گیاه خشک، فروزینه، آتشگیر، گیرانه . 1


66482 وقور (وَ) [ ع . ] (ص .) آهسته و بردبار. 1


66483 وقوع (وُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) فرود آمدن، قرار گرفتن . 2 - (اِمص .) بروز، ظهور. 1


66484 وقوف (وُ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - ایستادگی، ایست . 2 - آگاهی، بصیرت . 1


66485 وقوف داشتن ( وقوف داشتن . تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) اطلاع داشتن . 1


66486 وقیح (وَ) [ ع . ] (ص .) بی شرم و حیا. 1


66487 وقیعت (وَ عَ) [ ع . وقیعة ] (اِ.) 1 - آسیب جنگ، کارزار. ج . وقایع . 2 - غیبت، بدگویی . 1


66488 ول (وِ) (ص .) (عا.) بی بند و بار، بی کار. 1


66489 ول خرج (وِ. خَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) (عا.) آن که پول خود را بیهوده خرج کند، مسرف . 1


66490 ول دادن (وِ. دَ) (مص م .) 1 - رها کردن، آزاد کردن . 2 - آزاد کردن کسی از زندان . 1


66491 ول شدن (وِ. شُ دَ) (مص ل .) 1 - رها شدن . 2 - افتادن چیزی از دست . 3 - سقوط کس یا چیزی . 1


66492 ول چر (وِ چَ) (ص فا.) (عا.) = ول چرنده : شخص بی باعث و بانی و افسار سرخود. 1


66493 ولا (وَ) [ ع . ولاء ] (اِ.) 1 - محبت، دوستی . 2 - قرابت، خویشی . 1


66494 ولا (وَ) (اِمر.) (عا.) = هول و ولا: هول، دلهره، اضطراب . 1


66495 ولاء (وِ) [ ع . ] (ق .) 1 - پی در پی . 2 - ترتیب، منوال . 1


66496 ولات (وُ) [ ع . ولاة ] (اِ.) جِ. والی . 1


66497 ولاد (وِ) [ ع . ] (اِمص .) زاییدن، ولادت . 1


66498 ولادت (وِ دَ) [ ع . ولادة ] (اِ.) 1 - زایش، زاییدگی . 2 - زمان به دنیا آمدن . 1


66499 ولاده (وِ د یا دَ) (اِ.) قطعه ای از چرم یا چوب مدور که در گلوی دوک نصب کنند تا ریسمان رشته شده از دوک بیرون نرود، فلکه . 1


66500 ولانه (وِ یا وَ نِ) (اِ.) والانه ؛ ریش، جراحت . 1


66501 ولایات (وَ) [ ع . ] (اِ.) جِ ولایت . 1


66502 ولایت (وِ یَ) [ ع . ولایة ] 1 - (اِمص .) فرمانروایی، پادشاهی . 2 - (مص ل .) حکومت کردن، تسلط داشتن . 1


66503 ولایت (وَ یَ) [ ع . ولایة ] (اِ.)1 - بخش هایی از یک کشور که یک نفر والی بر آن ها فرمانروایی کند. 2 - شهرستان . ج . ولایات . 1


66504 ولت (وُ لْ) [ انگ - فر. ] (اِ.) واحد نیروی محرکة برقی و اختلاف پتانسیل . 1


66505 ولتاژ (وُ) [ فر. ] (اِ.) اختلاف انرژی پتانسیل مربوط به واحد بار الکتریکی در فاصلة بین دو نقطه از مدار جریان یا دو سر باطری، اختلاف پناسیل . (فره ). 1


66506 ولد (وَ لَ) [ ع . ] (اِ.) فرزند، پسر. ج . اولاد. 1


66507 ولدالزنا (وَ لَ دُ زِّ) [ ع . ] (ص مر.) حرامزاده، زنازاده . 1


66508 ولرم (وِ لَ) (ص .) (عا.) آب نیمه گرم . 1


66509 ولع (وَ لَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) حرص و علاقه شدید به چیزی . 2 - (اِمص .) حرص، آزمندی . 1


66510 ولغونه (وُ نِ) (اِ.) سُرخاب . 1


66511 ولنگ و واز (وِ لِ گُ) (ص مر.) (عا.) 1 - گَل و گُشاد. 2 - بی حساب و کتاب، بی بند و بار. 1


66512 ولنگار (وِ لِ) (ص .) بی بند و بار، بی قید. 1


66513 وله (وَ لَ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - غمگینی . 2 - حیرانی، سرگشتگی . 1


66514 وله زده ( وله زده . زَ د) [ ع - فا. ] (ص مف .) 1 - عاشق شیدا. 2 - دیوانه، سرگشته . 1


66515 ولو (وِ) (ص .) (عا.) ریخته و پاشیده، پراکنده . 1


66516 ولو (وَ لَ) [ ع . ] (حر.) اگر، و اگر. 1


66517 ولو شدن (وِ. شُ دَ) (مص ل .) (عا.) 1 - پخش و پلا شدن . 2 - نقش بر زمین شدن . 1


66518 ولوج (وُ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) درآمدن، داخل شدن . 2 - (اِمص .) دخول . 1


66519 ولود (وَ) [ ع . ] (ص .) بسیار زاینده (زن یا جانور). 1


66520 ولوع (وَ) [ ع . ] (ص .) آزمند، حریص . 1


66521 ولوله (وَ وَ لِ) [ ع . ولولة ] 1 - (اِ.) جوش و خروش، شور و غوغا. 2 - (مص ل .)بانگ و فریاد کردن . 1


66522 ولوله انداختن ( ولوله انداختن . اَ تَ) [ ع - فا. ] (مص م .) (عا.) 1 - ایجاد شور و غوغا و سر و صدا و جار و جنجال . 2 - آشوب به پا کردن . 1


66523 ولوم (وُ لُ) [ انگ . ] (اِ.) اندازة صدای هر سیستم صوتی . 1


66524 ولگرد (وِ گَ) (ص فا.) (عا.) بی کاره، هرزه - گرد. 1


66525 ولی ( وَ یُ) [ ع . ] (ص .) 1 - دوست، یار. 2 - نگهبان . 3 - کسی که عهده دار انجام کارهای کس دیگر باشد. 1


66526 ولی (وَ) [ ع . ] (حر رب .) استثناء را رساند: اما، ولیکن . 1


66527 ولی نعمت (وَ. نِ مَ) [ ع . ] (ص مر.) آن که بر کسی حق نعمت دارد. 1


66528 ولی کردن ( ((. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص .) 1 - ولی قرار دادن . 2 - جانشین کردن . 3 - کسی را به میزبانی و پرداخت مخارج عیش و عشرت راضی کردن . 1


66529 ولید (وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - زاده، مولود. 2 - کودک . 3 - بنده . 1


66530 ولیعهد (وَ عَ) [ ازع . ] (ص مر. اِمر.) 1 - کسی که پادشاه او را به جانشینی خود معین کرده . 2 - پسر ارشد شخص . 1


66531 ولیمه (وَ مِ یا مَ) [ ع . ولیمة ] (اِ.) مهمانی، غذایی که در جشن و مهمانی می دهند. 1


66532 ولیک (وَ) [ ع . ] ولیک حر رب .) ولی، اما. 1


66533 ولیکن (وَ لِ کَ) [ ع . ] (حر رب .) 1 - استثناء را رساند، ولی، اما. 2 - از این جهت . 1


66534 ون (وَ) (اِ.) درخت زبان گنجشک . 1


66535 ونج (وَ) (اِ.) گنجشک . 1


66536 وند (وَ) لفظی است که خود معنی مستقل ندارد بلکه همیشه با کلمه ای دیگر ترکیب می شود تا معنی تازه بسازد. هرگاه پیش از کلمه واقع شود پیشوند و هرگاه در آخر کلمه بیآید پسوند نامیده می شود. 1


66537 وندیداد (وَ) [ په . ] (اِ.) قانون ضد دیو؛ نامِ نوزدهمین نسک از اوستای قدیم که شامل بیست دو بخش یا فرگرد است . 1


66538 وننگ (وَ نَ) (اِ.) ریسمانی که دو سر آن را بر دیوار و جز آن بندند و خوشة انگور را از آن بیاویزند. 1


66539 ونوس (وِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - زهره، ناهید. 2 - رب النوع عشق در نزد یونانی ها. 1


66540 ونکول (وَ) (اِ.) کار لازم، امر ضروری . 1


66541 ونگ (وَ) (اِ.) (عا.) صدای گریة بچه . 1


66542 ونگ (وَ یا وِ) (ص .) 1 - تهی، خالی . 2 - تهی دست، درویش . 1


66543 ونگ زدن ( ونگ زدن . زَ دَ) (مص ل .) (عا.) 1 - بانگ زدن، آواز دادن . 2 - داد و فریاد کردن (کودک مخصوصاً). 3 - گریستن توأم با داد و فریاد. 1


66544 ونگ ونگ کردن ( ونگ ونگ کردن . ونگ ونگ کردن . کَ دَ) (مص ل .) (عا.) آهسته و جویده جویده، با صدایی پست شبیه به گریه و ناله حرف زدن . 1


66596 ویر [ په . ] (اِ.) 1 - هوش، فهم . 2 - یاد، ذهن . 1


66546 وه (وَ) (صت .) کلمه ای است دال بر: الف - تعجب، شگفتی . ب - تحسین، آفرین . 1


66547 وهاب (وَ هّ) [ ع . ] (ص .) 1 - بخشنده . 2 - یکی از نام های خدای تعالی . 1


66548 وهابی ( وهابی .) (اِ.) پیروان شیخ عبدالوهّاب، فرقه ای مذهبی که احکام قرآن را بنابر استنباط خود اجرا می کنند، بسیاری از شعائر مسلمانان را بدعت و ضلالت می دانند و نیز ساختن بُعقه های مجلل بر قبور ائمه و طواف و بوسیدن ضریح را روا نمی دانند. 1


66549 وهاج (وَ هّ) [ ع . ] (ص .) فروزان، درخشان . 1


66550 وهب (وَ هْ یا هَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) دادن بدون عوض، بخشیدن . 2 - (اِمص .) بخشش . 1


66551 وهدات (وَ هُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وَهَدَه . 1


66552 وهده (وَ د) [ ع . وهدة ] (اِ.) زمین پست و هموار. ج . وهاد. 1


66553 وهله (وَ لِ) [ ع . وهلة ] (اِ.) 1 - نوبت، دفعه . 2 - اوُل هر چیز. 1


66554 وهم (وَ) [ ع . ] 1 - (اِ.) پندار، گمان . 2 - (مص ل .) تصوّر چیزی را کردن بدون قصد و اراده، به دل گذشتن . 1


66555 وهمناک (وَ) [ ع - فا. ] (ص .) 1 - بدگمان . 2 - ترسان . 3 - هولناک، مخوف . 1


66556 وهن (وَ هْ) [ ع . ] (اِمص .) ضعف، سستی . 1


66557 وهن افکندن ( وهن افکندن . اَ کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م .) تولید ضعف و سستی و ناهمواری کردن . 1


66558 وهنگ ( وهنگ .) یک جرعه آب، یک دم آب . 1


66559 وهنگ (وِ هَ) (اِ.) 1 - هر یک از حلقه های چوبین یا از شاخه های درخت که در سر ریسمان بندند و موقع بستن بار سر ریسمان را از آن گذرانند و بدین وسیله بار را محکم کنند. 2 - رکاب چوبین . 3 - کمندی که به وسیلة آن انسان یا حیوانی را گیرند. 1


66560 وهوهه (وَ وَ) (اِ.) فریاد برآوردن از روی حُزن، گفتن : وه وه . 1


66561 وهی (وَ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - سُست شدن . 2 - شکاف برداشتن . 1


66562 ووشو (شُ) [ انگ از چینی . ] (اِ.) نوعی ورزش رزمی چینی شبیه کاراته . 1


66563 وول (اِ.) (عا.) تکان، جُنبش . 1


66564 وول وول کردن (کَ دَ) (مص ل .) (عا.) جنبیدن (بی صدا)، تکان خوردن . 1


66565 وچر (وَ چَ) [ په . ] (اِ.) فتوا. 1


66566 وچرگر ( وچرگر . گَ) (ص شغل .) مفتی، حاکم شرع . 1


66567 وژن (وَ ژَ) (اِ.) 1 - کثافت، نجاست . 2 - جسم بودن . 1


66568 وژول (وُ) (اِ.) 1 - بجول ؛ استخوان پاشنة پا. 2 - شور و غوغا. 1


66569 وژولیدن (وُ دَ) (مص ل .) 1 - تحریک کردن . 2 - گزاردن کارها. 1


66570 وک (وَ) (اِ.) قورباغه . 1


66571 وکاء (وِ) [ ع . ] (مص م .) بار را با دو دست برداشتن و بلند کردن . 1


66572 وکالت (وَ لَ) [ ع . وکالة ] (اِمص .) وکیلی، وکیل کردن . 1


66573 وکر (وَ) [ ع . ] (اِ.) آشیانة پرنده . ج . اَوْکار. 1


66574 وکلا (وُ کَ) [ ع . ] جِ وکیل . 1


66575 وکن (وَ) [ ع . ] (اِ.) آشیانة مرغ . ج . اوکُن، وُکْن . 1


66576 وکیل (وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - مباشر، کارگزار. 2 - کسی که شخص انجام کارهای خود را به او واگذار می کند. 3 - نمایندة مجلس که از طرف مردم انتخاب شود. ج . وکلاء. 1


66577 وکیل در ( وکیل در دَ) [ ع - فا. ] (اِمر.) کسی که واسطة میان امرا و سلاطین بوده و تقاضای مردم را به آنان می رسانیده . 1


66578 وکیوم (وَ یُ) [ انگ . ] (ص .) بی هوا، خلاء. 1


66579 وی (وَ یا وِ) ضمیر منفصل سوم شخص مفرد: اوی، او. 1


66580 وی (وَ) (اِ.) مقدار، اندازه . 1


66581 وی .اچ .اف [ انگ . ]V.H.F (اِ.) فرکانس های رادیویی بین 30 و 300 مگاهرتز. 1


66582 وی .سی .دی [ انگ . ]V.C.D (اِ.) 1 - نوعی دیسک فشرده که تصویر و صدا بر روی آن قابل ضبط و پخش است، ویدیو سی دی . 1


66583 وی ستود (سُ) = وی ستو. بی ستود. بی ستو: (ص .) منکر، کافر. 1


66584 ویار (وِ) (اِ.) (عا.) میل شدید زنان حامله به بعضی از خوردنی ها. 1


66585 ویارانه (نِ) (اِمر.) (عا.) خوراکی که برای رفع ویار زن آبستن تهیه کنند. 1


66586 ویبراتور (تُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - دستگاهی برای خارج کردن حباب های هوا از داخل بتون تازه . 2 - سیستمی که قبل از زنگ خوردن موبایل باعث لرزش آن می شود، لرزانه (فره ). 1


66587 ویتامین [ فر. ] (اِ.) مواد مخصوصی که در اغذیة مختلف وجود دارند و وجود آن ها در جیرة غذایی کاملاً ضروری است و کمبود آن ها منجر به امراض مختلفی می شود. ویتامین ها انواع بسیار دارند: آ، ای، ب 1، ب 2، ب 6، ب 12، ب کمپلکس، ث، د، کا و غیره . 1


66588 ویترای [ فر. ] (اِ.) 1 - شیشه ای که بر روی آن با رنگ روغن یا رنگ خمیری شکل نقاشی کرده باشند. 2 - نوعی نقاشی بر روی شیشه . 1


66589 ویترین [ فر. ] (اِ.) قفسة شیشه ای . 1


66590 ویحک (وِ یا وَ حَ) [ ع . ] (شب جم .) افسوس بر تو، خوشا بر تو، کلمه ای است که در مقام ترحم گفته می شود. 1


66591 وید (اِ.) چاره، علاج . 1


66592 ویدا (وَ یْ) (ص .) آشکار، پیدا. 1


66593 ویدا (ص .) 1 - کم، اندک . 2 - گم، ناپیدا. 1


66594 ویدیو ( یُ) [ انگ . ] (اِ.) دستگاه ضبط مغناطیسی تصویر و صدا و پخش و نمایش آن از طریق تلویزیون . 1


66595 ویدیو کلوپ ( ویدیو کلوپ . کُ) [ فر. ] (اِمر.) محلی برای کرایه دادن فیلم های ویدیویی . 1


66598 ویر (اِ.) (عا.) میل و هوس شدید به چیزی . 1


66599 ویر گرفتن (گِ رِ تَ) (مص ل .) (عا.) هوس شدید به چیزی کردن . 1


66600 ویرا [ په . ] (ص .) یادگیرنده، آموزنده، کسی که حافظة خوب دارد. 1


66601 ویراستار (اِ.) آن که دست نوشتة نویسنده یا مترجم را تصحیح، پیراسته، تنظیم و برای چاپ و نشر آماده می سازد. 1


66602 ویراستن (تَ) (مص م .) پیراستن، آراستن . 1


66603 ویران (ص .) خراب . 1


66604 ویرانه (نِ) (اِ.) خرابه . 1


66605 ویراژ [ فر. ] (اِ.) حرکت وسیلة نقلیه ای که مرتب به چپ و راست رود. 1


66606 ویرایش (یِ) (اِمص .) زیاد یا کم کردن مطلب، تصحیح و تنقیح متن هایی که جهت چاپ و نشر آماده می کنند. 1


66607 ویروس [ فر. ] (اِ.) موجود بسیار ریزی که باعث بروز بیماری می شود. 1


66608 ویرگول [ فر. ] (اِ.) علامت فاصله به این شکل «، » که بین کلمات گذاشته می شود، کاما. 1


66609 ویزا [ فر. ] (اِ.) مجوز ورود اتباع یک کشور به کشور دیگر. 1


66610 ویزیت [ فر. ] (اِ.) 1 - دیدار، بازدید. 2 - ملاقات بیمار از طرف پزشک . 1


66611 ویزیتور (تُ) [ فر. ] (ص .) 1 - ملاقات کننده . 2 - نمایندة فروش شرکت ها جهت معرفی کالای تولید شده . 1


66612 ویست [ انگ . ] (اِ.) قسمی بازی با ورق . 1


66613 ویسکی [ انگ . ] (اِ.) نوعی مشروب الکلی . 1


66614 ویغ (اِ.) (عا.) تابع «جیغ » جیغ و ویغ : سر و صدا، داد و فریاد (در هنگامی که بخواهند از سر و صدای کسی به تحقیر یاد کنند یا عجز او را برسانند). 1


66615 ویفر (وِ فِ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی بیسکویت سبک و ترد. 1


66616 ویل (وَ) [ ع . ] (شب جم .) نک ویک . 1


66617 ویلا [ فر. ] (اِ.) خانة ییلاقی، خانه ای که معمولاً دارای باغ و باغچه باشد. 1


66618 ویلان (وِ) (ص .) سرگردان، آشفته . 1


66619 ویلانج (وَ) (اِ.) حلوا، شیرینی . 1


66620 ویله (لَ یا لِ) (اِ.) 1 - صدا، آواز. 2 - بانگ بزرگ . 3 - ناله . 1


66621 ویله (وِ لِ یا وَ لَ) [ ع . ویلة ] (اِ.) 1 - رسوایی، فضیحت . 2 - گرفتاری، سختی، بلیه . 1


66622 ویله کردن ( ویله کردن . کَ دَ) (مص ل .) ناله کردن . 1


66623 ویلچر (چِ) [ انگ . ] (اِ.) صندلی چرخ داری که از آن برای کمک به حرکت و جابه جایی بیماران و معلولان استفاده می شود، چرخک . (فره ). 1


66624 ویلی قیلی ویلی رفتن : (عا.) غنج زدن، هوس بسیار داشتن، مشتاق و آرزومند چیزی یا کسی بودن . 1


66625 ویم (اِ.) کاهگل 1


66626 وین (وَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - انگور سیاه . 2 - عیب . 3 - در فارسی به معنای : رنگ، لون . 1


66627 ویه (وُ یَ یا یِ) [ معر. ] (پس .) پسوند دال بر معانی ذیل : 1 - تصغیر و استعطاف : بالویه . 2 - شباهت و مانندگی : سیبویه . 3 - دارندگی، صاحبی : برزویه . 1


66628 ویولا (اِ.) [ فر. ] (اِ.) یکی از سازهای زهی که به ویولون شباهت کامل دارد اما اندکی از آن بزرگ تر است صدای ویولا نیز از صدای ویولون بم تر می باشد. 1


66629 ویولون [ فر. ] (اِ.) از سازهای زهی که چهار سیم دارد و با آرشه نواخته می شود. 1


66630 ویولون سل ( ویولون سل . س ) [ فر. ] (اِ.) از سازهای آرشه ای که به شکل ویولون ولی از آن بزرگتر است و به هنگام نواختن ته آن را روی زمین قرار دهند و آن را مانند کمانچه می نوازند. 1


66631 ویوگ (وَ) (اِ.) = بیو. بیوگ . ویو: عروس . 1


66632 ویژه (ژِ) [ په . ] 1 - (ص .) خاص . 2 - خالص، برگزیده . 3 - (ق .) مخصوصاً، خصوصاً. 1


66633 ویژه نامه ( ویژه نامه . مِ) (اِمر.) شماره ای از یک نشریة اد واری (ماهنامه یا هفته نامه ) که به موضوع خاصی اختصاص دارد. 1


66634 ویژگان (ژَ) (اِ.) دوستان خاص، نزدیکان . 1


66635 ویک (وَ) [ ع . ] (شب جم .) وای بر تو، کلمه ای است که در هنگام ندبه و زاری گفته می شود. 1


66636 پ (حر.) سوّمین حرف از الفبای فارسی و از حروف صامت است . 1


66637 پا ( اِ.) 1 - حریف در قمار و کارهای دیگر. 2 - عهده، ذمه . 1


66638 پا پی بودن (پِ. دَ) (مص ل .) مراقب بودن، کاری را دنبال کردن . 1


66639 پا [ په . ] ( اِ.) = پای : 1 - یکی از اندام های بدن از بیخ ران تا سرپنجه . 2 - واحدی برای طول برابر با یک قدم متوسط، گام . 3 - بخش پایین هر چیزی . 4 - اساس، پایه . 5 - (کن .) تاب و توان، نیرو. ؛ این پا آن پا کردن (کن .) مردد بودن، دو دل بودن . ؛ سر از پا نشناختن با اشتیاق سوی مقصود رفتن . ؛ پا را کج گذاشتن کار زشت و ناپسند کردن . ؛از پا افتادن خسته شدن، از کار افتادن . ؛از پا در آمدن ضعیف شدن، مردن . ؛ پا پیش گذاشتن (عا.) اقدام کردن به امری . پا ؛ پا توی کفش کسی کردن (عا.) با او در افتادن، به آزار او برخاستن . پا ؛ در هوا ماندن (عا.) بدون تکلیف ماندن . پا ؛ را توی یک کفش کردن (عا.) روی عقیدة خود پافشاری کردن، لجاج ورزیدن . 1


66640 پا انداختن (اَ تَ) (مص ل .) جاکِشی کردن، واسطة عمل منافی عفت شدن . 1


66641 پا به ماه (ب) (ص مر.) = پا به زا: (عا.) زنی که در ماه آخر آبستنی باشد و زادن او نزدیک است . 1


66642 پا به پا کردن (ب. کَ دَ) (مص ل .) 1 - مردد بودن . 2 - درنگ کردن . 1


66643 پا دادن (دَ)(مص م .) کمک کردن، نیرو دادن . 1


66644 پا دادن (دَ) (مص ل .) فرصت مناسب پیش آمدن . 1


66645 پا در رکاب (دَ رِ) [ فا - ع . ] (ص مر.) 1 - سوار. 2 - مهیا برای سفر. 3 - محتضر. 1


66646 پا در هوا (دَ. هَ)(ص مر.)1 - بی اصل، بی اساس . 2 - معلق، بلاتکلیف . 1


66647 پا در گل (دَ گِ) (ص مر.) 1 - آن که پایش در میان گل و خاک است . 2 - گرفتار. 3 - خجل، شرمسار. 1


66648 پا درمیانی (دَ) (ص .) مجازاً: میانجیگری و واسطه شدن جهت آشتی و یا از میان بردن اختلاف طرف های دعوا، وساطت . 1


66649 پا زدن (زَ دَ) (مص ل .) زیان رسانیدن، خیانت کردن . 1


66650 پا کوتاه (ص مر.) 1 - حیواناتی که پای کوتاه دارند. 2 - ویژگی بعضی از گیاهان که کوتاه بودن بوته های آن را در مقایسه با بوته های دیگر نشان می دهد. 1


66651 پاآورنجن (وَ رَ جَ) ( اِ.)حلقه ای فلزی که زنان در مچ پای اندازند، خلخال . 1


66652 پاافتادن (اُ دَ) (مص ل .) 1 - میسر شدن، دست دادن . 2 - اتفاق خوب یا بدی پیش افتادن . 1


66653 پاافزار (اَ) (اِمر.) کفش ؛ پاپوش . 1


66654 پاانداز ( اَ ) (اِمر.) 1 - فرشی که در ورودی درِ اتاق بیندازند. 2 - آن چه که زیر پا بیندازند. 3 - (عا.) دلال محبت . 4 - آن چه که در پای عروس و داماد ریزند. 1


66655 پابرجا (بَ) (ص مر.) 1 - ثابت و استوار. 2 - دایم، همیشه . 1


66656 پابرجایی (بَ) (حامص .) ثبات، پایداری . 1


66657 پابرنجن (بَ رَ جَ) (اِمر.) نک پاآورنجن . 1


66658 پابرهنه (ب رِ نِ) (ص مر.) 1 - بی کفش . 2 - تهیدست، بی چیز. 1


66659 پابست (بَ) (ص مر.) 1 - مقید. 2 - دلباخته . 3 - (اِمر.) کرسی ساختمان . 1


66660 پابند (بَ) 1 - (اِمر.) بندی برای بستن پای مجرمان . 2 - عقال، آنچه که با آن پای حیوان را ببندند. 3 - (ص مر.) گرفتار، اسیر. 4 - شیفته، مفتون . 5 - متعهد، وفادار. 1


66661 پابه پا (ب) (ق مر.) 1 - قدم به قدم . 2 - برابر، همراه . 1


66662 پابوس = پای بوس : 1 - ( ص فا.) بوسندة پا. 2 - (حامص .) پای بوسی، تشرف به خدمت . ؛به پابوس کسی رفتن به خدمت او رسیدن . 1


66663 پاتابه (ب) (اِمر.) نک پاپیچ . 1


66664 پاتال (ص .) (عا.) پیر، ناتوان . 1


66665 پاتاوی (اِ.) نک توسرخ . 1


66666 پاتختی (تَ) (اِمر.) (عا.) 1 - جشن روز بعد از عروسی . 2 - میزی که بر آن در شب عروسی ظرف پول می گذارند. 1


66667 پاترس (تَ) (اِمر.) ترساندن اطفال و زیردستان برای بازداشتن از کاری یا واداشتن به کاری، پاترسک . 1


66668 پاتله (تِ لِ) (اِ.) نک پاتیل . 1


66669 پاتوق (تُ) [ فا - تر. ] (اِمر.) = پاتوغ : محلی که همیشه در آنجا عده ای گرد هم آیند. 1


66670 پاتولوژی (تُ لُ) [ فر. ] (اِمر.) = پاتوبیولوژی : مطالعة فرآیند بیماری در یک اندام یا تمامی بدن برای شناخت ماهیت و علت های آن، آسیب شناسی (فره ). 1


66671 پاتولوژیست ( پاتولوژیست .) [ فر. ] (اِ. ص .) آسیب - شناس . 1


66672 پاتک (تَ) (اِ.) حمله ای در پاسخ به حملة دشمن، ضد حمله . 1


66673 پاتیل [ سنس . ] (اِ.) دیگ بزرگ مسی، دیگ خزانة حمام . 1


66674 پاتیل (ص .) (عا.) سیاه مست . 1


66675 پاتیل شدن (شُ دَ) (مص ل .) (عا.) از مستی به کلی از پا درآمدن . 1


66676 پاتیلی ( اِ.) در اصطلاح قلمکار سازان جوشاندن پارچة قلمکار که با دو رنگ سیاه و قرمز منقش شده باشد. 1


66677 پاتیناژ [ فر. ] ( اِ.) نوعی اسکی روی یخ . 1


66678 پاجامه (مِ) (اِمر.) 1 - زیرشلواری، تنبان . 2 - شلوار راحتی که در خانه به پا کنند. 1


66679 پاجوش (اِمر.) نهال نازک و باریکی که در پای بعضی از درختان می روید، و از آن ها برای ازدیاد درختان استفاده می کنند. 1


66680 پاخره (خَ یا خِ رِ) ( اِ.) سکویی که کنارِ درِ خانه برای نشستن درست می کردند. 1


66681 پاخوردن (خُ دَ) (مص ل .) فریب خوردن . 1


66682 پاخورشی (خُ رِ) وسایل لازم برای پخت خورش . 1


66683 پاد پسوندی که معنای دارنده و نگهبان را می رساند مانند: آذرپاد. 1


66684 پاد پیشوندی که معنای ضد و مخالف را می رساند مانند: پادزهر. 1


66685 پاد ( اِ.) = پات : تخت، سریر. 1


66686 پاداش [ په . ] (اِمص .) 1 - جزا و کیفر، چه خوب چه بد. 2 - مهر، کابین . 1


66687 پاداشت [ په . ] (اِمص .) نک پاداش . 1


66688 پاداشتن (تَ) (مص ل .) پایدار بودن . 1


66689 پاداشن (شَ) [ په . ] (اِمص .) نک پاداش . 1


66690 پادافراه ( اَ ) (اِمر.) نک بادافراه . 1


66691 پادام (اِمر.) 1 - دامی که از موی دم اسب برای گرفتن پرندگان درست می کنند. 2 - پرنده ای که نزدیک دام می بندند تا پرندگان دیگر به هوای او در دام بیفتند. 3 - حیله، نیرنگ . 1


66692 پادراز (د) (اِمر.) نوعی مرغ ماهیخوار با پاهای دراز و منقار خمیده و پرهای سرخ کمرنگ . 1


66693 پادرازی ( پادرازی .) 1 - (حامص .) دراز بودن پا. 2 - تجاوز از حد خود. 3 - (اِمر.) نوعی نان شیرینی مشبک . 1


66768 پارکابی (رِ) [ فا - ع . ] (اِ.) شاگرد راننده . 1


66694 پادرختی (دَ یا د) (اِمر.) میوه هایی که به هر دلیلی (باد، کرم خوردگی )در پای درخت بریزد. مق دست چین . 1


66695 پادری (دُ) (اِمر.) کشیش و مبلغ مسیحی . 1


66696 پادری (دَ)(اِمر.)1 - فرشی که پای در می اندازند. 2 - سنگی که پای در می گذارند تا باد در را نبندد. 1


66697 پادزهر (زَ) (اِمر.) نوشدارو، هر دارویی که برای دفع سمّ به کار می رود. 1


66698 پادشا (د) (اِمر.) 1 - پادشاه . 2 - فرمانروا. 3 - مجازاً مأذون، مختار. 4 - خدا. 1


66699 پادشاه ( پادشاه .) [ په . ] (اِمر.) 1 - فرمانروایی که تاج و تخت داشته باشد، ملک، سلطان . 2 - حاکم، مسلط، صاحب اختیار. 3 - خدا. 4 - محیط، تاونده . 1


66700 پادشاهی ( پادشاهی .) [ په . ] 1 - (حامص .) سلطنت، ملکت . 2 - ( اِ.) مملکت، قلمرو. 3 - مدت سلطنت . 4 - تسلط، چیرگی . 1


66701 پادشه (د شَ) (اِمر.) مخفف پادشاه، سلطان . 1


66702 پادنگ (دَ) (اِمر.) 1 - دنگ برنج کوبی که با پا حرکت داده می شود. 2 - نوعی ساعت که پاندول آن مانند پادنگ باشد. 1


66703 پاده (د) [ اوست . ] ( اِ.)1 - گلة گاو و خر. 2 - چراگاه . 1


66704 پاده بان ( پاده بان .) (اِمر.) 1 - گله بان، چوپان . 2 - پاسبان، نگاهبان . 1


66705 پادو (اِمر.) گماشته، کسی که پی فرمان ها می رود. 1


66706 پادگان (د) [ په . ] (اِمر.) 1 - محل اسکان گروهی از سربازان که برای محافظت محلی در آنجا متوقف شوند.2 - سربازخانه، ساخلو. 3 - دسته - های پیاده نظام عهد ساسانی . 1


66707 پادگانه (د نِ)(اِمر.)1 - بام، پشت بام . 2 - پنجره، دریچه . 3 - فضای صاف و بلند در دامنة کوه . 1


66708 پادیاب ( اِ.) = پادیاو: شستن و پاکیزه ساختن چیزی با خواندن دعا. 1


66709 پادیر ( اِ.) ستونی که زیر دیوار شکسته می زنند تا فرو نیفتد. 1


66710 پاذیز ( اِ.) = پادیز: پاییز، خزان . 1


66711 پار (ق .) سال گذشته . 1


66712 پار (ص .) پاره، قطعه . 1


66713 پار (اِ.) = پر(یدن ): پرواز، پرش . 1


66714 پار (اِ.) چرم دباغی شده . 1


66715 پاراالمپیک (اُ لَ) [ فر. ] (اِ.) مسابقاتی مخصوص معلولان که معمولاً هر چهار سال یک بار در چند رشتة ورزشی برگزار می شود. 1


66716 پاراب (اِمر.) = پاراو. فاراب : زراعت آبی ؛ مق . دیم . 1


66717 پاراتیروئید (رُ) [ فر. ] (اِ.) دو زوج غده که در طرفین غدة تیروئید قرار دارند، به طوری که دو تا در بالا و دو تا در پایین قرار گرفته، عمل این غده ها تنظیم و بررسی متابولیسم بدن است و حذف غده های مزبور موجب مرگ حیوان یا انسان می شود. این غده ها خاصیت ضد سم نیز دارند و برداشتن آن ها سبب ایجاد تشنجات در بدن انسان می گردد؛ غدة فوق در قی . 1


66718 پاراج (اِ.) آن چه میهمان را پیشکش آرند. 1


66719 پارادوکس (دُ) [ فر. ] ( اِ.) قضیه ای که به ظاهر تناقض داشته باشد، باطل نما. 1


66720 پارازیت [ فر. ] ( اِ.) 1 - حشو، زاید. 2 - انگل، طفیلی . 3 - اختلالی که در دریافت امواج رادیویی به وجود می آید. ؛ پارازیت ول کردن کنایه از: میان سخن دیگران حرف زدن . 1


66721 پاراف [ فر. ] ( اِ.) امضای اختصاری، امضاء (در اصطلاح سیاسی و بانکی معمول است )، پیش امضا (فره ) . 1


66722 پارافین [ فر. ] ( اِ.)جسمی است جامد و سفید که از سرد کردن ناگهانی روغن های سنگین به دست می آید. در شمع سازی و تهیة ورنی ها استعمال می شود. پارافین مایع در پزشکی به عنوان مسهل به کار می رود. 1


66723 پارالل (لِ لْ) [ فر. ] (اِ.) دو چوب موازی که آن ها را به طور افقی و نزدیک به هم بر پایه های عمودی نصب کنند و روی آن حرکات ورزشی انجام دهند. 1


66724 پارامتر (مِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - مقدار ثابت دلخواهی که به ازاء هر یک از مقادیر آن عضوی از یک دستگاه مشخص شود. 2 - متغیری که می توان دو یا چند تابع را برحسب آن بیان کرد. استعمال پارامترها در ریاضیات و فیریک و غیره بسیار معمول و مهم است . 3 - در قطع های مخروطی، نصف طول وتری که از یک کانون به محور کانونی عمود شود. معمولاً آن را به P نمایش می دهند. 1


66725 پارانشیم [ فر. ] (اِ.) 1 - بخش فعال اعضای غده ای . 2 - نسج سلولی نرم و اسفنجی که در برگ ها، ساقه های جوان و میوه ها فواصل قسمت های الیافی را پر می کند، بافت اسفنجی . 1


66726 پاراو (ص .) پیرمرد. 1


66727 پاراوان [ فر. ] (اِ.) تجیر، دیوار مانندی که از تخته و پارچه ساخته می شود و به وسیلة آن قسمتی از اتاق، مغازه و... را از قسمت دیگر جدا می کنند. 1


66728 پاراکلینیک (کِ) [ فر. ] (اِ.) خدمات بهداشتی و درمانی مربوط به ناهنجاری های نهفته در ورای تظاهرات بالینی که معمولاً از طریق بررسی های آزمایشگاهی کشف می شود، پیرابالینی . (فره ). 1


66729 پاراگراف [ فر. ] ( اِ.) بخشی از یک نوشته که معمولاً از یک اصل یا جنبة معین گفتگو می کند و با شروع سطر تازه از بخش های دیگر جدا می شود، بند (فره )، جزء، فقره . 1


66730 پاراگین ( اِ.) نک پارگین . 1


66769 پارکت (کِ) [ فر. ] ( اِ.) کف پوش چوبی، چوب فرش (فره ). 1


66853 پالاون (وَ) (اِمر.) صافی، ظرف فلزی سوراخ سوراخ که با آن چیزها را صاف کنند، آبکش . 1


66731 پارتی (ص نسب .) منسوب به قوم پارت ؛ از اقوام ایرانی ساکن شمال و شمال شرقی . این قوم به دلیری و جنگاوری مشهور بودند چنان که برخی زبان شناسان واژة «پارتیزان » را برگرفته از نام این قوم می دانند. 1


66732 پارتی [ فر. ] ( اِ.) 1 - دسته، گروه . 2 - قسمت، بخش . 3 - حامی، طرفدار. 4 - جشن، مهمانی . 5 - محموله، بار. 1


66733 پارتیزان [ فر. ] (اِ.) چریک، سربازی که به صورت غیرکلاسیک و نامنظم با دشمن می جنگد. 1


66734 پارتیشن (ش ِ) [ انگ . ] (اِ.) دیواری ثابت یا متحرک و نازک برای تقسیم کردن اتاقی بزرگ به بخش های کوچک تر، دیوارک . (فره ). 1


66735 پاردان (اِمر.) 1 - جوال . 2 - تنگ، ظرف شراب . 3 - شراب . 1


66736 پاردم (دُ) (اِمر.) چرمی که بر عقب زین یا پالان می دوزند و زیر دم اسب می اندازند. 1


66737 پاردم ساییده ( پاردم ساییده . د) (ص مر.) 1 - آب زیرکاه، ناقلا. 2 - بی شرم . 1


66738 پارس [ تر. ] (اِصت .) آواز سگ، عوعو. 1


66739 پارس ( اِ.) نام قوم ایرانی و محل سکونت ایشان در جنوب ایران . 1


66740 پارس ئیل [ تر. ] (اِ.) سال پلنگ، یکی از سال های دوازده گانة ترکان . 1


66741 پارسا (ص .) 1 - پاک دامن، زاهد. 2 - ایرانی . 3 - عارف، دانشمند. 1


66742 پارسال (اِمر.) سال گذشته، پار. 1


66743 پارسنگ (سَ) (اِمر.)نک پاسنگ . ؛ پارسنگ برداشتن عقل کسی کنایه از: ناقص عقل بودن، دیوانه بودن . 1


66744 پارسه (س ِ) (اِمر.) 1 - گدایی، پرسه . 2 - گدا. 1


66745 پارسی (ص نسب .) 1- منسوب به پارس، پارسی . 2 - ایرانی . 3- زرتشتی به ویژه زرتشتی ساکن هندوستان . ج . پارسیان . 4- زبان مردم پارس، فارسی ؛ماه های پارسی دوازده ماه سال شمسی ایرانیان : فروردین، اردیبهشت، خرداد، تیر، مرداد، شهریور، مهر، آبان، آذر، دی، بهمن، اسفندارمذ. ؛روزهای پارسی سی روز ماه شمسی ایرانیان : هرمز، بهمن، اردیبهشت، شهریور، اسفندارمذ، خرداذ، مرداد، دی بآذر، آذر، آبان، خور، ماه، تیر، گوش، دی بمهر، مهر، سروش، رشن، فروردین، بهرا م، رام، باز، دی بدین، دین، ارد، اشتاذ، آسمان، زامیاذ، مهراسفند، انیران . 1


66746 پارسی زبان (زَ) (ص مر.) 1 - آن که به پارسی سخن گوید. 2 - فصیح، بلیغ . 1


66747 پارشمن (رْ شُ مَ) ( اِ.) پوست حیوانی، مخصوصاً پوست بز و گوسفند که برای نوشتن و چاپ پیرایند؛ پوست آهو. 1


66748 پارلمان (لُ) [ فر. ] (اِ.) مجلس نمایندگان که وظیفة قانون گذاری را در کشور به عهده دارد. 1


66749 پارلمان تاریسم ( پارلمان تاریسم . ) [ فر . ] (اِ.)1 - نظام سیاسی که در آن یک یا چند مجلس وجود دارد. مانند انگلستان که دارای مجلس اعیان (لردها) و مجلس عوام است . 2 - اعتقاد به داشتن مجالس قانون گذاری . 1


66750 پارناسیسم [ فر. ] (اِ.) نام مکتبی در ادبیات اروپا که توسط گروهی از شاعران قرن 19 میلادی فرانسه به وجود آمد. پیروان این مکتب در مقابل «شعرای رومانتیک » طرفدار «هنر به خاطر هنر» بودند. 1


66751 پارنج (رَ) (اِمر.) پای مزد، حق القدم، زری که به شاعران و مطربان دهند تا در جشن و مهمانی حاضر شوند. 1


66752 پارنجن (رَ جَ) (اِمر.) نک پاآورنجن . 1


66753 پاره (رِ) [ په . ] ( اِ.) 1 - رشوه . 2 - ارمغان . 3 - نوعی حلوا. 4 - پیشکش، هدیه . 5 - بهر، بخش . 6 - قطعه، تکه . 7 - پینه، وصله . 8 - دارای پارگی، شکافته . 9 - نادوشیزه . 10 - گرز آهنین . 11 - پول، مسکوک . 12 - کود. 13 - باج، خراج . ؛ پاره ی دل عزیزترین کس نزد آدمی چون فرزند، پارة جگر. ؛ پاره سنگ، قطعه ای از سنگ . ؛ پاره ی زرد پارچة زردی که یهودان برای امتیاز از مسلمانان در کتف می دوختند، عسلی، غیاره . 1


66754 پاره خوار ( پاره خوار . خا) (ص فا.) آن که رشوه گیرد. 1


66755 پاره دوختن ( پاره دوختن . تَ) (مص م .) وصله زدن، پینه کردن . 1


66756 پاره دوز ( پاره دوز .) (ص فا.) 1 - پینه دوز. 2 - تن - پرست . 1


66757 پاره پاره ( پاره پاره . پاره پاره .) (ص مر.) 1 - از همه جا دریده، قطعه قطعه، تکه تکه . 2 - (ق .) اندک اندک، رفته رفته، کم کم . 1


66758 پاره پاره کردن ( پاره پاره کردن . پاره پاره کردن . کَ دَ) (مص م .) 1 - از همه جا دریدن، پارچه پارچه کردن . 2 - به قطعات جدا تقسیم کردن، بخش بخش کردن . 1


66759 پارو ( اِ.) = پاروب : 1 - آلتی چوبی (مانند بیل ) که با آن برف را از پشت بام یا پیاده روها می روبند. 2 - ابزاری برای راندن قایق (بدون موتور). 1


66760 پارو (رُ) (ص .) (عا.) پیر زال، زن پیر. 1


66761 پارو کردن (کَ دَ)(مص م .) روبیدن، پاک کردن . 1


66762 پارچ ( اِ.) ظرف آبخوری سرگشاد. 1


66763 پارچه (چِ) (اِمصغ .) 1 - پاره، تکه . 2 - هر چیز بافته شده . 1


66764 پارچه پارچه (چِ. چِ) (ص مر.) پاره پاره، لخت لخت . 1


66765 پارک [ انگ . ] ( اِ.) توقف اتومبیل ها و دیگر وسایل نقلیه . 1


66766 پارک [ فر. ] ( اِ.) 1 - باغ وسیع پر درخت برای گردش و شکار. 2 - محفظه ای توری برای نگه داری بچه های کوچک، مانک . (فره ). 1


66767 پارک سوار (سَ) (اِمر.) پارکینگی در کنار پایانة اتوبوس های شهری و دیگر وسایل نقلیة عمومی درون شهری برای توقف خودروهای شخصی و انتقال سرنشینان آن به مرکز شهر. 1


66771 پارکومتر (کُ مِ) [ فر. ] ( اِمر.) دستگاهی است که در محل های مجاز پارک اتومبیل نصب می شود که با پرداخت مقدار معینی پول می شود برای مدتی معین ماشین را پارک کرد، ایست سنج، توقف سنج (فره ). 1


66772 پارکینسون (سُ) [ از انگ . ] (اِ.) نوعی بیماری عصبی میان سالان و سالخوردگان که با کندی حرکات و رعشه و سفتی عضلات همراه است، لقوه . 1


66773 پارکینگ [ انگ . ] (اِ.) محل توقف وسایل نقلیة موتوری، توقفگاه . 1


66774 پارگک (رَ گَ) (اِمصغ .) 1 - پارة خرد، سخت اندک . 2 - کمی . 1


66775 پارگی (رِ) (حامص .) 1 - دریدگی، کهنگی . 2 - جزئیت . 3 - قحبگی . 1


66776 پارگین ( اِ.) 1 - فاضلاب . 2 - آشغال دانی . 1


66777 پاریاب (اِمر.) زراعتی که با آب رودخانه و امثال آن کشت شود. 1


66778 پارینه (نِ) (ص نسب .) 1 - منسوب به سال گذشته . 2 - سال گذشته . 3 - کهنه . 1


66779 پارینه سنگی ( پارینه سنگی . سَ) (اِمر.) عصر حجر، پالئولتیک . نام دوره ای از ماقبل تاریخ که در آن انسان ابزارش را از سنگ ها به صورت نازیبا و خشن تهیه می کرد. 1


66780 پازاج (اِ.) 1 - ماما، قابله . 2 - زنی که به بچه شیر می دهد، دایه . 1


66781 پازاچ نک پازاج . 1


66782 پازش (ز) (اِمص .) وجین کردن . 1


66783 پازل (ز) [ انگ . ] (اِ.) نوعی بازی فکری که از چندین قطعة مقوایی، چوبی یا پلاستیکی دارای شکل های منظم تشکیل شده است و وقتی این قطعه ها به صورت مناسب کنار هم قرار می گیرند تصویر خاص و مورد نظر شکل می گیرد. 1


66784 پازن (زَ) [ په . ] (اِ.) بز نر کوهی . 1


66785 پازند (زَ) ( اِ.) 1 - چوب آتش زنه . 2 - برگردان متون پهلوی به خط اوستایی . 1


66786 پازهر (زَ) (اِمر.) نک پادزهر. 1


66787 پازهری (زَ) (ص نسب .) رنگ زردی که به سرخی زند. 1


66788 پاس [ په . ] (اِ.) 1 - نگهبانی، حراست . 2 - رعایت، احترام . 3 - یک نوبت از چهار نوبت شب . 4 - نگاهداشت، حق شناسی . 5 - عمل حواله دادن کسی به جایی یا کس دیگری . ؛ پاس خاطر کسی را داشتن رعایت حال وی را کردن . 1


66789 پاس [ فر. ] ( اِ.) 1 - عمل فرستادن یا روانه کردن چیزی به ویژه توپ به سوی بازیکن دیگر. 2 - حرکات دست مانیه تیزور برای خواب کردن کسی . 1


66790 پاس بخش (بَ) (ص مر.) افسری که مأمور تعویض پُست نگهبانان می باشد. 1


66791 پاس داشتن (تَ) (مص م .) 1 - پاسبانی کردن، نگهبانی . 2 - رعایت کردن، احترام گذاشتن . 3 - جستجو کردن، تفتیش کردن . 1


66792 پاسار (اِمر.) 1 - لگد، تیپا. 2 - کلاف افقی چارچوب در و پنجره . 1


66793 پاسار کردن (کَ دَ) (مص م .) لگدکوب کردن، پایمال کردن . 1


66794 پاساژ [ فر. ] ( اِ.) 1 - معبر، گذرگاه . 2 - بازار سرپوشیده که دو طرف آن مغازه وجود دارد. 1


66795 پاسبان [ په . ] (اِمر.) 1 - نگاهبان، محافظ . 2 - کسی که از طرف شهربانی مأمور حفظ نظم و آسایش شهر است . 3 - شب زنده دار. 1


66796 پاسبز (سَ) (ص مر.) 1 - واسطه . 2 - دلال . 3 - بدقدم . 1


66797 پاسبک (سَ بُ)(اِمر.)1 - خوش قدم . 2 - جلف، بی وقار. 1


66798 پاسبک کردن ( پاسبک کردن . کَ دَ) (مص ل .) زایمان کردن، زا ی یدن . 1


66799 پاستل (تِ) [ فر از ایتالیایی . ] (اِ.) 1 - گچ رنگی ویژة طراحی . 2 - نوعی شیرینی شبیه راحت الحلقوم که سفت تر از آن و دارای طعم و اسانس میوه است . 1


66800 پاستوریزه (تُ ز) [ فر. ] (ص مف .) 1 - ویژگی ماده ای غذایی که همة میکروارگانیسم های بیماری زا و بخش بزرگی از میکروارگانیسم - های غیربیماری زای آن از بین برده شود. (فره ). 2 - مادة خوردنی که طبق اصول علمی پاستور میکروب ها و موجودات تخمیری آن را از بین برده باشند. 1


66801 پاسخ (سُ) [ په . ] ( اِ.) 1 - جواب . مق . سؤال . 2 - اطاعت . 3 - پذیرفتگی . 4 - کیفر، مکافات . 5 - عوض، پاداش . 6 - تعبیر خواب، گزارش رویا. 1


66802 پاسخنامه ( پاسخنامه . مِ) (اِ.) برگه یا دفترچه ای که برای نوشتن پاسخ پرسش های خاص آماده شده است و معمولاً در آزمون ورودی دانشگاه و مانند آن به کار می رود. مق . پرسشنامه . 1


66803 پاسدار (اِفا.) نگهبان، مراقب، نگه داری کننده . 1


66804 پاسداری (حامص .) 1 - پاسبانی . 2 - رعایت، احترام . 1


66805 پاسفره (سُ رِ) (اِمر.) ظرف خالی بر سر سفره برای جدا کشیدن طعام . 1


66806 پاسنگ (سَ) (اِمر.) 1 - سنگ ترازو. 2 - پایة ستون . 1


66807 پاسنگین (سَ) (اِمر.) آن که دیر به دیدار دوستان و خویشان برود. 1


66808 پاسه (س ِ) (اِ.) 1 - میل کردن به هر چیزی، آزمندی . 2 - غم، اندوه . 1


66809 پاسوار (سَ) (اِمر.) پیادة جلد و چابک . 1


66810 پاسور ( اِ.) نوعی بازی ورق، چهاربرگ . 1


66811 پاسپار (س ِ) 1 - (اِمر.)لگد. 2 - (ص مف .)لگد - کوب . 1


66812 پاسپورت (پُ) [ فر. ] ( اِ.) اجازه نامه برای رفت و آمد اشخاص از مملکتی به مملکت دیگر، گذرنامه، جواز عبور. 1


66813 پاسک (سَ یا سُ) (اِ.) خمیازه، دهان دره . 1


66855 پالاپالی (حامص .)سروصدا، هیاهو، دادوبیداد. 1


66856 پالایش (یِ)(اِمص .) تصفیه کردن، صاف کردن . 1


66814 پاسکال [ فر. ] (اِ.) 1 - قانونی در باب انتقال فشار در سیالات (مایعات و گازها). هر فشاری که بر نقطه ای از یک جسم سیال که در حال تعادل است وارد شود عیناً به همة اجزای آن سیال منتقل می شود. (برگرفته از نام بلز پاسکال ریاضی دان، فیزیکدان و نویسندة فرانسوی ). 2 - نوعی زبان کامپیوتری پیشرفته که از آن در آموزش و طراحی سیستم ها استفاده می شود. 1


66815 پاسگاه (اِمر.) 1 - جای نگهبانی . 2 - محل استقرار نیروهای انتظامی . 1


66816 پاسگزار (گُ) (ص فا.) شاکر، حقگزار. 1


66817 پاسیدن (دَ) (مص م .) 1 - نگهبانی کردن، پاس داشتن . 2 - مواظبت کردن . 3 - لمس کردن، پسودن . 1


66818 پاسیده (د) (ص مف .) نگاهبانی شده، پاس داشته . 1


66819 پاسیو (یُ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - حیاط خلوت . 2 - نورگیر. 3 - بخشی از آپارتمان به صورت باغچه یا گلخانه . 1


66820 پاش 1 - (اِمص .) پاشیدن، برافشاندن . 2 - امر از «پاشیدن ». 3 - در کلمات مرکب، مانند: نمک پاش، آب پاش، مخفف پاشنده است . 4 - پریشان، افشان . 1


66821 پاشا [ تر. ] ( اِ.) لقب اشرافی در دولت عثمانی برای دارندگان مقام های بالای دولتی . 1


66822 پاشنه (نِ) [ په . ] ( اِ.) 1 - بخش عقب پای آدمی، پاشنا، عقب . 2 - قسمتی از کفش که پاشنه روی آن قرار می گیرد. 3 - قسمتی از در که در روی آن می چرخد. 4 - استخوانی درشت و کوتاه که تکیة آدمی و دیگر حیوان هنگام ایستادن بر آن باشد. ؛ پاشنه در خانة کسی را درآوردن کنایه از: به ستوه آوردن وی به سبب مطالبة طلبی یا خواهشی . ؛ پاشنه کفش را ور کشیدن کنایه از: مهیای انجام دادن کاری شدن . 1


66823 پاشنه بلند ( پاشنه بلند . بُ لَ) (ص مر.) کفشی که پاشنة آن بلند باشد. مق . پاشنه کوتاه . 1


66824 پاشنه خواب ( پاشنه خواب . خا) (ص مر.) کفشی که پاشنة آن بخوابد. مق پاشنه نخواب . 1


66825 پاشنه خیز کردن ( پاشنه خیز کردن . کَ دَ) (مص ل .) مهمیز زدن و اسب را برانگیختن . 1


66826 پاشنه کش ( پاشنه کش . کِ) (اِمر.) اسبابی به شکل یک صفحه منحنی باریک و دراز و معمولاً دسته دار که پس از فرو بردن نوک پا در کفش آن را پشت پا می گذارند تا پشت کفش خم نشود و به آسانی بتوان کفش را پوشید. 1


66827 پاشنگ (شَ) ( اِ.) 1 - خیار بزرگ . 2 - هندوانه و کدو. 1


66828 پاشویه (یِ) (اِمر.) = پاشوره : 1 - آب گرمی که نمک یا خردل را در آن حل کرده و به وسیلة آن پای بیمار را بشویند. 2 - آبراه کوچک در اطراف حوض . 1


66829 پاشویه کردن ( پاشویه کردن . کَ دَ) (مص م .) شستن پای بیمار با آب گرم مخلوط به نمک یا خردل و مانند آن برای پایین آوردن تب بیمار. 1


66830 پاشیب (اِمر.) نردبان زینه پایه . 1


66831 پاشیدن (دَ) 1 - (مص م .) ریختن، پراکنده کردن . 2 - (مص ل .) متلاشی شدن . 1


66832 پاشیده (د) (ص مف .) 1 - پراکنده، متفرق . 2 - ریخته، ریخته شده . 1


66833 پاشیر (اِمر.) زیرزمین خرد که شیر آب انبار بر دیوار آن متصل نصب شده باشد. 1


66834 پاغر (غَ) (اِ.) ستونی که سقف خانه روی آن قرار گیرد. 1


66835 پاغر (غُ) (اِمر.) واریس، ورم پا. 1


66836 پاغند (غُ) نک پاغنده . 1


66837 پاغنده (غُ د) (اِ.) 1 - گلوله از هر چیزی مانند: پنبه ... 2 - پنبة زده شده و گلوله کرده . 1


66838 پافشاری (فِ) (حامص .) پایداری، ایستادگی . 1


66839 پافشاری کردن ( پافشاری کردن . کَ دَ) (مص ل .) اصرار کردن، ایستادگی کردن . 1


66840 پافشردن (فِ شُ دَ)(مص م .)نک پافشاری کردن . 1


66841 پالئونتولوژی (لِ ئُ تُ لُ) [ فر. ] (اِمر.) علمی که موجودات قدیمی زمین را مورد بررسی و مطالعه قرار می دهد، علم به احوال موجودات قدیمه، علمی که موجودات گیاهی و جانوری گذشتة زمین را مورد تحقیق قرار می دهد، دیرین شناسی . 1


66842 پالئوژن (لِ ئُ ژِ) (اِ.) [ فر. ] نیمة اول دوران سوم زمین شناسی که خود به دو دورة کوچک تر به نام ائوسن و الیگوسن تقسیم می شود. در این دوره زمین انقلابات کوه زایی بسیار داشته و اکثر کوه های فعلی زمین مربوط به این دوره هستند. همچنین بقایای فسیل شدة پستانداران در ته نشست های این دوره به فراوانی دیده می شود. 1


66843 پالئوگرافی (لِ ئُ گِ) [ فر. ] (اِمر.) دانش قرائت خطوط باستانی، دیرین نگاری، کتیبه نگاری . 1


66844 پالا (اِ.) نک پالاد. 1


66845 پالاد ( اِ.) 1 - مطلق اسب . 2 - اسب نوبتی، جنیبت . 1


66846 پالار ( اِ.) تیر بزرگی که در سقف خانه به کار می رود. 1


66847 پالان ( اِ.) پوششی ضخیم انباشته از کاه، پشم یا پوشال که بر پشت ستور می نهند برای نشستن یا بار نهادن . ؛ پالان کسی کج بودن کنایه از: رفتاری غیراخلاقی و ناروا داشتن . 1


66848 پالان دوز (ص فا.) آن که پالان می دوزد، پالان گر. 1


66849 پالان ساییده (د) (ص مر.) (عا.) کهنه کار، باتجربه، رند. 1


66850 پالانه (نِ) (اِ.) طبقه ای از خشت که روی آجر تیغة سقف رساند. 1


66851 پالانی (اِ. ص .) اسبی که مخصوص بار و بنه بردن است، نه برای سواری . 1


66852 پالاهنگ (هَ) (اِمر.) نک پالهنگ . 1


66854 پالاپال (اِمر.) هیاهو، آشفتگی . 1


66858 پالایشگر (یِ گَ) (ص فا.) تصفیه کننده، صافی کننده . 1


66859 پالاینده (یَ د) (ص فا.) پالایشگر، تصفیه کننده . 1


66860 پالاییدن (دَ) 1 - (مص م .) صافی کردن . 2 - بیختن . 3 - تراویدن . 1


66861 پالاییده (د) (ص مف .) صافی شده، تصفیه شده . 1


66862 پالت (لِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - شستی نقاشی (تخته رنگ ). 2 - سکوی قابل حمل بیشتر از جنس چوب برای جابه جا کردن مواد و بسته ها. 3 - سازه های مسطح و کوچک چوبی که زیر بار قرار دهند تا بتوان آن را با افرازه بلند کرد. بارکف . (فره ). 1


66863 پالتو (تُ) [ فر. ] ( اِ.) لباسی ضخیم که مردم برای گرم نگاه داشتن بدن روی لباس های دیگر می پوشند. 1


66864 پالتویی ( پالتویی .) [ فر - فا. ] (ص نسب .) 1 - مربوط به پالتو. 2 - قطع کتاب در اندازة 20*10 سانتی متر. 1


66865 پالس [ انگ . ] (اِ.) 1 - تکان . 2 - ضربان . 3 - نبض . ؛ پالس تلفن مدت زمان معینی برای مکالمات تلفنی درون شهری . 1


66866 پالش (لِ) (اِمص .) تصفیه، پالایش . 1


66867 پالغ (لُ) ( اِ.) پیمانه ای که از شاخ کرگدن یا گاو یا عاج فیل یا چوب درست کنند. 1


66868 پالنده (لَ د) (ص فا.) صاف کننده، تصفیه کننده . 1


66869 پالهنگ (لَ هَ) (اِمر.) افسار، مهار، کمند. ؛ از زیر پالهنگ کسی در آمدن از تسلط و فرمان کسی درآمدن . 1


66870 پالواسه (س ِ) ( اِ.) غم، اندوه . 1


66871 پالوانه (نِ) ( اِ.) پرستو. 1


66872 پالوانه ( پالوانه .) (اِمر.) نک پالاوَن . 1


66873 پالودن (دَ) [ په . ] 1 - (مص م .) صاف کردن، پاک کردن . 2 - تهی کردن . 3 - (مص ل .) پاکیزه شدن . 4 - (مص م .) تباه کردن، ضایع کردن . 5 - (مص ل .) تباه شدن، ضایع شدن . 6 - (مص م .) گداختن، ذوب کردن، به قالب ریختن سیم و زر و مانند آن . 7 - (مص ل .) تمام شدن، کاستن . 8 - (مص م .) تشکیک کردن، انتقاد کردن . 9 - نجات دادن، خلاص دادن . 10 - (مص ل .) خلاص شدن، نجات یافتن . 11 - بزرگ شدن . 12 - (مص م .) بزرگ گردانیدن 13 - تر کردن، نمناک کردن، آغشتن . 1


66874 پالوده (د) 1 - (ص مف .) صاف و پاک شده . 2 - پاک و مطهر. 3 - ( اِ.) از انواع دسرهای ایرانی . 1


66875 پالونه (نِ) (اِمر.) نک پالاوَن . 1


66876 پالکانه (نِ) (اِمر.) نک بالکانه . 1


66877 پالکی (لَ) [ سنس . ] (اِ.) کجاوة بی سقف . 1


66878 پالیدن (دَ) 1 - (مص م .) صافی کردن، تصفیه کردن . 2 - جستجو کردن چیزی در خاک . 3 - فروریختن . 4 - به آخر رسیدن . 1


66879 پالیده (د) (ص مف .) صاف شده، خالص شده . 1


66880 پالیز ( اِ.) 1 - باغ، بوستان . 2 - کشتزار. 3 - زمینی که در آن خربزه، خیار و مانند آن بکارند. 1


66881 پالیزبان (اِمر.) 1 - باغبان، دشت بان . 2 - آهنگی از موسیقی قدیم . 1


66882 پالیک (اِمر.)= بالیک : پای افزاری از چرم گاو که رشته ها در آن بسته اند؛ پای افزار، کفش، چارق، شم، پاپیچ، پاتابه، لفافه . 1


66883 پام ( اِ.) 1 - رنگ، لون . 2 - شبیه، نظیر. 1


66884 پامال شدن (شُ دَ) (مص ل .) پایمال شدن . 1


66885 پامس (مَ) (ص مر.) گرفتار، درمانده . 1


66886 پاملخ (مَ لَ) (اِمر.) نوعی از ساعت . مق پادنگ . 1


66887 پامنبری (مِ بَ) [ فا - ع . ] (ص نسب .)کسی که در پایین منبر با خواندن اشعار مذهبی و مرثیه خوانی به روضه خوان اصلی کمک می کند. 1


66888 پامنقلی (مَ قَ) (ص نسب .) 1 - مربوط به پای منقل . 2 - ویژگی آن که بیش تر اوقات کنار منقل است . کنایه از: آدم تریاکی . 1


66889 پامچال ( اِ.) گیاه علفی یک ساله و زینتی از تیرة پامچالیان با گل های زرد روشن و بی بو و برگ هایی در ته ساقه . 1


66890 پان اسلامیسم (نْ اِ) [ لا. ] (اِ.) نام نهضتی که رهبران مسلمان در قرن نوزدهم برای احیای قدرت اسلام و مسلمانان به راه انداختند. 1


66891 پانتومیم (تُ) [ فر. ] (اِ.) نمایشنامة صامت . 1


66892 پانتوگراف (تُ گْ) [ فر. ] (اِمر.) آلتی است که با کمک آن از هر نوع نقشه و تصویری نسخه برداری کنند. 1


66893 پاندا [ انگ . ] (اِ.) جانور پستاندار گیاه خوار شبیه خرس بومی آسیای شرقی . 1


66894 پاندول [ فر. ] ( اِ.) 1 - جسم آویخته ای که حرکت نوسانی داشته باشد مانند آویز ساعت دیواری که به چپ و راست حرکت می کند. 2 - رقاصک، آونگ . 1


66895 پانسمان (س ِ) [ فر. ] ( اِ.) شستن و بستن زخم و جراحت . 1


66896 پانسیون [ فر. ] ( اِ.) 1 - جایی که با پرداخت ماهیانه در آن مسکن گزینند و از کلیة امکانات آن برخوردار شوند. 2 - اقامتگاهی که از مسافران یا مشتریان خود به طور کامل یا نیمه کامل پذیرایی کند، مهمانکده، شبانه - روزی . (فره ). 1


66897 پانل (نِ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - صفحه یا تابلویی که روی آن اعلان یا ابزارهای اندازه گیری نصب شود. 2 - سطح پیش ساختة نسبتاً بزرگی که آن را به صورت دیوار یا سقف نصب می کنند. 3 - گروهی از افراد متخصص و صاحب نظر که برای بحث یا داوری دربارة موضوعی گرد هم آیند، هیئت رئیسه (فره ). 1


66898 پانه (نِ) ( اِ.) 1 - چوبی که برای شکافتن چوب دیگر لای آن می گذارند. 2 - چوبی که پشت در بیندازند. 3 - چوبی که داخل قالب کفش می گذارند. 4 - چوبی که زیر ستون قرار می دهند. 1


66899 پانویس (نِ) (ص مر.) (اِ.) زیرنویس، پانوشت، پان وشته، آن چه جدا از متن اصلی باشد. 1


66900 پانچ [ انگ . ] 1 - (اِ.) دستگاه یا وسیله ای که کاغذها را با آن سوراخ و باطل کنند، منگنه (فره ). 2 - (اِمص .) ایجاد کردن سوراخ هایی که اطلاعاتی را نمایش می دهند بر روی کارت یا نوار کاغذی برای وارد کردن آن اطلاعات به کامپیوتر. 1


66901 پانک [ انگ . ] ( اِ.) جنبش ضد ارزش جوانان در غرب که با سر و وضع نامناسب و غیر - معمول همراه است . 1


66902 پانکراس (کِ) [ انگ . ] ( اِ.) لوزالمعده . 1


66903 پانیذ ( اِ.) = پانید. فانیذ: 1 - شکر سرخ . 2 - قند مکرر، شکر قلم، شکربرگ . 3 - نوعی حلوا مانند شکر لیکن از آن غلیظ تر که از شکر و روغن و بادام تلخ و خمیر می ساختند؛ سکرالعشر. 1


66904 پاهنگ (هَ) (اِمر.) = پاسنگ . پاشنگ . پاچنگ . پازنگ . پاژنگ . پاجنگ : پای افزار، کفش . 1


66905 پاورقی (وَ رَ) [ فا - ع . ] (ص نسب .) 1 - آن چه در پایین صفحه نوشته شود. 2 - نوشته، قصه ای که در چند شمارة پیاپی یک روزنامه یا مجله منتشر شود. 1


66906 پاورچین (وَ) (ق مر.) = پابرچین : آهسته راه رفتن، طوری که صدای پا شنیده نشود. 1


66907 پاوند (وَ) (اِمر.) بندی که بر پای گنهکار و مجرم نهند. 1


66908 پاوپر (وُ پَ) (اِمر.) توانایی، قدرت، تاب، طاقت . 1


66909 پاویون (یُ) [ فر. ] ( اِ.) 1 - ساختمان مخصوص است قبال و پذیرایی از مهمانان رسمی بلندپایه در فرودگاه . 2 - محل استراحت پزشکان در بیمارستان، سرایه، کوشک . (فره ). 1


66910 پاپ [ فر. ] (اِ.) پیشوای مذهب کاتولیک . 1


66911 پاپ کورن (کُ رْ) [ انگ . ] (اِ.) دانة پف کردة ذرت، ذرت پفکی . (فره ). 1


66912 پاپاخ [ تر. ] (اِ.) قسمی کلاه بزرگ پشمی . 1


66913 پاپاسی (اِ.) پشیز، مبلغ ناچیز. ؛ یک پاپاسی نداشتن هیچ نداشتن . 1


66914 پاپتی (پَ) (ص مر.)(عا.) تهی دست، بی سر و پا. 1


66915 پاپوش (اِمر.) 1 - کفش، پای افزار. 2 - مجازاً گرفتاری، دردسر. ؛ پاپوش درست کردن برای کسی کنایه از: برای کسی ایجاد دردسر کردن . ؛ پاپوش دوختن برای کسی کنایه از: توطئه کردن برای کسی . 1


66916 پاپژ (پَ) ( اِ.) 1 - زمین پست و بلند و ناهموار. 2 - گل کهنه و نرم . 1


66917 پاپیتال ( اِ.) نک عشقه . 1


66918 پاپیروس ( اِ.) = پاپروس : گیاهی که در سواحل نیل می روید و در قدیم از آن ورق های کاغذ مانند می ساختند. 1


66919 پاپیون [ فر. ] ( اِ.) 1 - پیرایه ای معمولاً پارچه ای به شکل پروانه، که با کش یا قیطان به یقه یا موی سر بسته می شود. 2 - نوار یا روبانی که به شکل پروانه گره خورده است . 1


66920 پاپیچ (اِمر.) 1 - نواری که به ساق پا پیچند، چارق . 2 - کنایه از: مزاحم . 1


66921 پاچال (اِمر.)1 - گودال . 2 - گودالی که نانوا، بقال یا آشپز در آن می ایستد و چیزی می فروشد. 1


66922 پاچالدار (ص مر.) آن که نگهداری آرد نانوایی با اوست . 1


66923 پاچایه (یِ) (اِمر.) نجاست، بول، سرگین . 1


66924 پاچراغ (چِ) (اِمر.) جایی در تکیه، مسجد و زورخانه که در آن چراغ روشن کنند. 1


66925 پاچراغی ( پاچراغی .) (اِمر.) 1 - جای گذاشتن چراغ در خانه یا دکان . 2 - پولی که تماشاگران در زورخانه و مانند آن پای چراغ می گذارند. 3 - پولی که دکانداران سر شب پای چراغ می نهادند تا به فقیری بدهند. 4 - در بازار به آخرین مشتری که تقریباً در آخروقت برای خرید جنس می آید، گفته می شود. 1


66926 پاچنگ (چَ) (اِمر.) پای افزار، کفش . 1


66927 پاچه (چِ) (اِمصغ .) 1 - ساق پا. 2 - از زانو تا سر سم پای گوسفند و گاو. 3 - خوراکی که از دست و پای گوسفند درست کنند. 4 - یکی از دو لنگة شلوار. 5 - لبة پایینی شلوار. ؛ پاچه کسی را گرفتن بی جهت کسی را آزار دادن . 1


66928 پاچه خیزک ( پاچه خیزک . زَ) (اِمر.) 1 - نوعی بازی با آتش . 2 - نوعی فشفه که به دور خود می چرخد، پاچه گزک، پاچه خزک . 1


66929 پاچه ورمالیده ( پاچه ورمالیده . وَ د) (ص مر.) (عا.) 1 - حقه باز. 2 - بی شرم . 1


66930 پاچه گیر ( پاچه گیر .) (ص مر.) کنایه از: آدم مردم آزار و مزاحم . 1


66931 پاچپله (چَ لِ) (اِمر.) کفش، پای افزار. 1


66932 پاچک (چ َ ) (اِمر.) پِهِن خشک شدة گاو؛ تپاله . 1


66933 پاچیدن (دَ) (مص م .) (عا.) 1 - پاشیدن . 2 - ریختن . 1


66934 پاچین (اِمر.)1 - بخش پایینی دیوار. 2 - دامن زنانه چین دار. 1


66935 پاژخ (ژَ) ( اِ.) مالش و آزار. 1


66936 پاژنگ (ژَ) (اِمر.) نک پاچنگ . 1


66937 پاژه (ژِ) (اِمر.) 1 - پاچه . 2 - ساقه . 3 - پاچنگ . 1


66938 پاک [ فر. ] ( اِ.) 1 - عید فصح، عیدی که یهودیان هر سال در چهاردهمین روز از نخستین ماه قمری به یاد خروج قوم بنی اسرائیل از مصر برپا دارند. 2 - عیدی که مسیحیان هر سال به یاد برخاستن مسیح از میان مردگان برپا کنند. 1


66939 پاک [ په . ] 1 - (ص .) پاکیزه . 2 - ساده و بدون ترکیب . 3 - روشن، درخشان . 4 - بی گناه، پاکدامن . 5 - (ق .) تماماً، بالکُل . 1


66940 پاک باختن (تَ) (مص م .) پاکبازی کردن . 1


67402 پرگست (پَ گَ) (ق .)=پرگس : هرگز، مبادا، دور باد. 1


66941 پاک باخته (تِ) ( اِ.) 1 - کسی که همة پول خود را باخته است . 2 - کسی که همه چیز خود را از دست داده است . 1


66942 پاک دامن (مَ) (ص مر.) برخوردار از پاکدامنی، نداشتن وضع یا کیفیت رفتارهای زشت و ننگین . 1


66943 پاک سازی (حامص .) 1 - پاک کردن جایی . 2 - مجازاً: بیرون کردن یا بازنشسته کردن کارمند یا عضوی از یک موسسه . 1


66944 پاک سرشت (س ِ رِ) (ص مر.)پاک نهاد، پاک - طینت . 1


66945 پاک نفس ( نَ فَ) [ فا - ع . ] (ص مر.) راستگوی . 1


66946 پاک و پوست کنده (کُ کَ د) (ص مر.) آشکار، صریح . 1


66947 پاک کن (کُ) (اِمر.) ماده پلاستیکی نرمی که در کارخانه به صورت قالبی ساخته شده است و برای پاک کردن نوشته به کار می رود. 1


66948 پاکار (ص مر.) 1 - تحصیلدار. 2 - کسی که مراقبت از کشتزارها را به عهده دارد. 3 - خدمتکار، نوکر. 1


66949 پاکباز (ص مر.) 1 - وارسته، زاهد. 2 - عاشقِ صادق و پاک نظر. 1


66950 پاکبازی (حامص .) وارستگی، از خود گذشتگی . 1


66951 پاکت (کَ) [ فر. ] ( اِ.) ورقة کاغذی تا شده که نامه و غیره را در آن گذارند و در آن را می چسبانند و به جایی ارسال می کنند. 1


66952 پاکشیدن (کِ دَ) (مص ل .) ترک کردن، دوری کردن . 1


66953 پاکلاغی (کَ) (اِمر.) 1 - گیاهی است که برگ آن به پنجة کلاغ می ماند و در بهار می روید و آن را در آش و پلو و مانند آن می ریزند؛ رجل الطیر، رجل الغراب و قازایاغی نیز گویند. 2 - قسمی دوختن که بیشتر در کنار دستمال و رومیزی و مانند آن به کار می رود. 3 - نوعی خط شکستة ناخوانا و درهم . 1


66954 پاکنه (کَ نِ یا نَ) (اِمر.) 1 - جای پا یا پله ای که در کاریز و قنات و مانند آن کنده باشند. 2 - جایی از تون که تونتاب برای تیز کردن آتش ایستد. 1


66955 پاکنویس (نِ) (اِ.) آن چه از روی پیش نویس یا چرکنویس به صورت پاکیزه و خوانا نوشته می شود. 1


66956 پاکوب 1 - (ص مر.) رقاص . 2 - (ص مف .) کوفته شده، له شده . 1


66957 پاکی ( اِ.) وضع یا کیفیت پاک بودن . 1


66958 پاکیزه (ز) (ص مر.) 1 - پاک، نظیف، طاهر. 2 - منزه، مقدس . 1


66959 پاکیزگی (ز) (حامص .) پاکی، طهارت، نظافت . 1


66960 پاگاه (اِمر.) 1 - پایگاه . 2 - فرود، پستی . 3 - قدر، مرتبه . 1


66961 پاگرفتن (گِ رِ تَ) (مص ل .) 1 - رشد کردن . 2 - استوار شدن . 3 - دوام یافتن . 1


66962 پاگشا (گُ) (اِمر.) جشنی که بعد از عروسی در خانة اقوام و دوستان عروس و داماد برپا می شود به این معنی که پای عروس و داماد به خانة آن ها باز شود. 1


66963 پاگون [ روس . ] (اِ.) سردوشی . 1


66964 پای ( اِ.) 1 - پا. 2 - بخش، سهم . 3 - مقداری از زمین که با یک گاو می توان شخم زد. 4 - کنایه از: ایستادگی و پایداری . 1


66965 پای آور (وَ) (ص مر.) بزرگ، توانا، باقدرت . 1


66966 پای آگیش (اِفا.) = پای آگیشنده : 1 - آن که به پای آویزد یا پیچد، پای پیچ، پای آهنج . 2 - مرگ که پای پیچ هر کس شود، مرگ محتوم . 1


66967 پای باز (ص فا.) رقاص . 1


66968 پای بازی (حامص .) رقص، پایکوبی . 1


66969 پای باف (اِفا.) = پای بافنده : جولاهه، بافنده . 1


66970 پای برآوردن (بَ. وَ دَ) (مص ل .) پایکوبی، رقص . 1


66971 پای برداشتن (بَ تَ) (مص ل .) فرار کردن، گریختن . 1


66972 پای خست (خَ) (ص مف .) لگدکوب . 1


66973 پای خوشه (ش ِ) ( اِ.)زمین پر از گل و لای که به سبب تردد مردم و حیوانات خشک و سخت شده باشد. 1


66974 پای داشتن (تَ) (اِمص .) ایستادگی . 1


66975 پای ماچان (اِمر.) کفش کن، درگاه . 1


66976 پای مزد (مُ) (اِمر.) نک پارنج . 1


66977 پای پیچیدن (دَ) (مص ل .) گریختن، سرتافتن . 1


66978 پای کشیدن (کِ دَ) (مص ل .) از پا درآوردن . 1


66979 پای کوب (ص فا.) نک پاکوب . 1


66980 پای کوبی (حامص .) = پاکوبی : 1 - عمل کوفتن پای بر چیزی . 2 - (کن .) رقص . 1


66981 پایا (ص فا.) 1 - پاینده، پایدار. 2 - محکم . 3 - گیاهی که بیش از یک یا دو سال باقی بماند. 1


66982 پایاب (اِمر.) 1 - ته آب . 2 - بخش کم عمق آب . 3 - گرداب . 4 - راه و پله ای که از آن بتوان به ته چاه یا قنات رفت . 5 - گذرگاه . 6 - مقاومت و ایستادگی . 7 - کنایه از: موقعیتی که خطر تقریباً رفع شده باشد. 8 - گدار. 1


66983 پایار (اِمر.) سال گذشته . 1


66984 پایان ( اِ.) 1 - آخر هر چیز. 2 - نهایت، انتها. 1


66985 پایان نامه (مِ) (اِمر.) رساله ای که در پایان دورة تحصیلی می نویسند؛ تز. 1


66986 پایانه (نِ) ( اِ.) نک ترمینال . 1


66987 پایاپای (اِمر.) داد و ستد جنسی، معامله ای که در آن پول رد و بدل نشود. 1


66988 پایتابه (اِمر.) 1 - پاتابه . 2 - جوراب . 1


66989 پایتخت (تَ) (اِمر.) شهری که محل مقر حکومت باشد. 1


66990 پایدار (ص فا.) استوار، پابرجا، ثابت . 1


66991 پایداری (حامص .) ایستادگی، پافشاری . 1


66992 پایدام (اِمر.) نک پادام . 1


66993 پایدان (اِمر.) کفش . 1


66994 پایزن (ص مر.) 1 - اسیر. 2 - خدمتکار. 1


66995 پایزه (یِ ز) (اِمصغ .) 1 - پاچه . 2 - ریسمان خیمه که آن را بر روی زمین به میخ یا چیز دیگر ببندند. 3 - چیزی که عنان اسب را بدان بندند. 1


66996 پایستن (یِ تَ) (مص ل .) 1 - پایدار ماندن . 2 - صبر و تأمل کردن . 1


66997 پایسته (یِ تِ) (ص مف .) پاینده، دایم، باقی . 1


66998 پایمال (ص مف .) 1 - لگدکوب شده . 2 - از بین رفته . 3 - زبون، پست . 1


66999 پایمال شدن (شُ دَ) (مص ل .) 1 لگدکوب شدن . 2 - هدر رفتن، باطل گردیدن . 1


67000 پایمال کردن (کَ دَ) (مص م .) زیر پا کردن، از بین بردن . 1


67001 پایمرد (مَ) (اِمر.) 1 - شفیع، میانجی . 2 - یاری دهنده . 3 - پیشکار، خدمتگذار. 1


67002 پایمردی ( پایمردی .) (حامص .) 1 - میانجیگری . 2 - کمک، دستیاری . 1


67003 پایندان (یَ) (اِ.) 1 - کفیل، ضامن . 2 - کفش کن، درگاه . 3 - میانجی کننده . 1


67004 پایندانی ( پایندانی .) (حامص .) میانجیگری، ضمانت . 1


67005 پاینده (یَ د) (ص فا.) پایدار، جاوید. 1


67006 پایندگی (یَ د) (حامص .) همیشگی، ابدیت . 1


67007 پایه (یِ) [ په . ] (اِ.) 1 - شالوده، اساس . 2 - رتبه، درجه . 3 - ستون چهارگوش و بلند. 4 - میله یا ستونی که چیزی روی آن قرار گیرد. 5 - جنسیت گیاه (یک پایه یا دو پایه ). 1


67008 پایه دار ( پایه دار .)(ص فا.)1 - بلندمرتبه، صاحب - منصب . 1


67009 پایور (وَ) (اِمر.) مقام دار، صاحب منصب . 1


67010 پایوند (وَ) (اِمر.) 1 - پابند. 2 - پیک پیاده ای که در هر منزل می ماند تا پیک خسته نامه به او بدهد و بدین طریق نامه زودتر به مقصد می رسید. 3 - افسر، به ویژه افسر شهربانی . 1


67011 پایچه (چِ) (اِمصغ .) نک پاچه . 1


67012 پایژه (ژِ) (اِمصغ ) نک پایزه . 1


67013 پایکار (اِمر.) نک پاکار. 1


67014 پایگاه (اِمر.) 1 - جا، مکان . 2 - مقام، مرتبه . 3 - حد، درجه . 4 - شایستگی . 1


67015 پاییدن (دَ) (مص م .) 1 - نگاهبانی کردن . 2 - مراقبت کردن . 3 - دوام داشتن . 4 - منتظر بودن، چشم داشتن . 5 - توقف کردن . 1


67016 پاییز [ په . ] (اِ.) یکی از فصول چهارگانة سال و آن فصل سوم سال است که از اول مهر تا سی آذر می باشد. 1


67017 پاییزه (ز) (ص نسب .)= پاییزی : کشت پاییزه . 1


67018 پایین (ص نسب . ق .) 1 - زیر. 2 - دامنه . 1


67019 پایین آمدن (مَ دَ) (مص ل .) 1 - به زیر آمدن . 2 - فروریختن سقف . 3 - ارزان شدن، کاهش قیمت . 1


67020 پت (پَ) ( اِ.) = بت : لعابی از کتیرا و نشاسته و مانند آن، آهار، آش جامد. 1


67021 پت ( پت .) (اِ.) 1 - پشم نرمی که از بن موی بز روید و آن را به شانه برآورند و از آن شال بافند؛ بز پشم، بزوشم، کرک، کلک . 2 - کرک های ریز درهم تافتة سطح بشرة بعضی گیاهان، کرک ها و الیاف نرم سطح بعضی اندام های گیاهی ؛ پرز، هر چیز نرم . 1


67022 پت و پهن (پَ تُ پَ) (ص .) 1 - پهن، عریض . 2 - دارای اندام بزرگ و نامناسب . 1


67023 پت پت (پِ. پِ) (اِصت .) صدای فتیلة چراغ چون روغنش تمام شود یا در آن آب باشد. 1


67024 پت پت کردن ( پت پت کردن . کَ دَ) (مص ل .) 1 - صدا کردن فتیلة چراغ و شمع و مانند آن . 2 - اصطلاحی است که میکانیسین ها و عوام برای صدای موتور اتومبیل ها به هنگام خرابی آن استعمال کنند. 1


67025 پتاره (پَ رِ) (اِ.) قلم موی درشت که با آن آهار به پارچه می زنند. 1


67026 پتاس (پُ) [ فر. ] ( اِ.) جسمی سفید رنگ و محکم و باریک جهت سفید کردن پارچه، تهیة صابون و جوهر قلیا. 1


67027 پتاسیم (پُ یُ) [ فر. ] (اِ.) عنصری فلزی با حرف اختصاری K، نقره ای رنگ و نرم که در برابر هوا و آب خود به خود آتش می گیرد و به صورت کلرو در آب دریاها و به صورت نیترات در شوره زارها دیده می شود. 1


67028 پتانسیل (پُ یِ) [ انگ . ] (اِ.) 1 - ظرفیت انجام کار، توانایی برای کار. 2 - کاری که میدان گرانسی یا میدان الکتروستاتیکی، با علامت مخالف، انجام می دهد تا واحد جرم یا واحد بار الکتریکی مثبت از نقطة مرجع تا نقطة مورد نظر جابه جا شود. (فره ). 1


67029 پتر (پَ تَ) [ هند. ] ( اِ.) قطعه ای از طلا، نقره، مس، برنج و مانند آن که بر روی آن طلسمات و تعویذ نقش کنند. 1


67030 پتروشیمی (پِ رُ) [ انگ . ] ( اِ.) دانش و فنی که به بررسی و استخراج مشتقات نفتی و گاز طبیعی و ساخت و ترکیب فرآورده های حاصل از آن ها می پردازد. 1


67031 پتفوز (پَ) ( اِ.) نک بتفوز. 1


67032 پته (پَ تِ) ( اِ.) 1 - پروانة عبور، جواز. 2 - بندی که در جوی ها درست کنند تا آب را نگه دارد. 3 - کاغذ مقوایی یا مهرة فلزی که به جای پول به کار می رفته . ؛ پته کسی را روی آب انداختن کنایه از راز کسی را فاش کردن، رسوا کردن . 1


67033 پتو (پَ) ( اِ.) نوعی روانداز که به جای لحاف به هنگام خواب بر روی کشند. 1


67034 پتو (پَ تُ) (اِ.) پرتو؛ موضعی را گویند از کوه و غیر آن که پیوسته آفتاب در آن بتابد؛ مق . نسر، نسار. 1


67035 پتواز (پَ) ( اِ.) 1 - لانه، نشیمنگاه پرندگان، و آن چوب بستی باشد که برای نشستن پرندگان درست می کنند. پدواز و بتواز و پتوازه نیز گویند. 2 - جواب، پاسخ . 1


67748 پندآگین (پَ) (ص مر.) مشحون از پند. 1


67036 پتک (پُ) ( اِ.) چکش بزرگ فولادین که آهنگران با آن آهن و پولاد و مانند آن را کوبند. 1


67037 پتک (پَ تَ) ( اِ.) نوار پهنی که بعضی مردم مانند چوپانان یا سربازان به ساق پا پیچند. 1


67038 پتگر (پَ گَ) (ص فا.) آهار زننده، آهار کننده . 1


67039 پتی (پَ) (ص .) (عا.) 1 - خالی، ساده . 2 - برهنه، لخت . 3 - آشکار. 1


67040 پتیاره (پَ رِ) [ په . ] 1 - ( اِ.) دیو. 2 - آفت، بلا، آسیب . 3 - (ص .) زشت، نازیبا. 4 - بدخوی مردم آزار در مورد زن . 1


67041 پخ (پِ) (اِصت .) نوعی صدا برای ترساندن کسی . 1


67042 پخ (پَ) (ص .) چیز پهن و صاف که لبة آن گرد باشد و تیزی نداشته باشد. 1


67043 پخ پخ (پَ پَ) (شب جم .) آفرین ! مرحبا! 1


67045 پخت (پُ) ( اِ.) 1 - عمل یا فرایند پختن . 2 - هر یک از نوبت های پختن محصولی به ویژه آن چه در تنور یا کوره پخته می شود. 3 - لگد مطلقاً، خواه اسب بر کسی زند و خواه آدم و حیوانات دیگر. 1


67046 پخت و پز (پُ تُ پَ) (اِمر.) آشپزی . 1


67047 پخت کردن (پُ. کَ دَ) (مص م .) پختن . 1


67048 پختن (پُ تَ) [ په . ] 1 - (مص م .) کنایه از: آماده کردن، مهیا ساختن . 2 - (مص ل .) با - تجربه و کارآزموده گشتن . 1


67049 پخته (پَ تِ) (اِ.) پنبه . 1


67050 پخته (پُ تِ) (ص مف .) 1 - رسیده . 2 - تمام، کامل . 3 - باتدبیر، آزموده . 1


67051 پخته خوار ( پخته . خا) (ص مر.) مفت خور، راحت طلب . 1


67052 پخته جوش ( پخته جوش .) (اِمر.) شرابی که با مقداری گوشت بره بجوشانند. 1


67053 پخته خواری ( پخته خواری . خا) (حامص .) مفت خوری، راحت طلبی . 1


67054 پخته کردن ( پخته کردن . کَ دَ)(مص م .)1 - کامل کردن . 2 - آماده ساختن کسی برای انجام کاری . 1


67055 پختکاب (پُ تَ) (اِمر.) جوشاندة گیاهان دارویی برای شستشوی بدن بیمار. 1


67056 پختگی (پُ تِ)(حامص .)کنایه از: کارآزمودگی و باتجربگی . 1


67057 پخس (پَ)1 - (اِمص .) ضعیف شدن . 2 - رنجور و غمگین شدن . 3 - (ص .)پژمرده . 4 - ناقص . 1


67058 پخس (پَ) (اِ.) عشوه، ناز، خرام . 1


67059 پخسانیدن (پَ دَ) (مص م .) رنجاندن، آزرده ساختن . 1


67060 پخسیدن (پَ دَ) (مص ل .) پژمردن . نک بخسیدن . 1


67061 پخسیده (پَ د) (ص مف .) پژمرده . 1


67062 پخش (پَ) (ص .) 1 - پهن، پخت . 2 - پراکنده، پاشیده . 3 - منتشر. 1


67063 پخش و پلا ( پخش و پلا ُ پَ) (ص مر.) 1 - تار و مار، پراکنده . 2 - پرت و پلا. 1


67064 پخشیده (پَ د) (ص مف .) پهن شده، کوفته شده . 1


67065 پخل (پُ) (اِ.)نک خرفه . 1


67066 پخلوچه (پَ چِ) غِلغِلَک، خنداندن کسی از طریق تحریک شکم یا بغل . 1


67067 پخمه (پَ مِ) (ص .) (عا.) ساده لوح، بی عرضه . 1


67068 پخمگی (پَ مِ) (حامص .) (عا.) بی عرضگی، سادگی . 1


67069 پخن (پَ خَ) (اِ.) بانگ، آواز. 1


67070 پخنو (پَ نُ) (اِ.) تندر، رعد، کنور. 1


67071 پخپخو (پَ پَ خُ) نک غلغلک . 1


67072 پخچ (پَ) 1 - (اِمص .) ضعیف شدن . 2 - رنجور و غمگین شدن . 3 - (ص .) پژمرده . 4 - ناقص . 1


67073 پخچیدن (پَ دَ) (مص ل .)= پخچودن . پخشیدن . پخشودن : کوفته شدن، پهن گردیدن . 1


67074 پد (پُ) ( اِ.) = پود. پده : چوب پوسیده که آن را آتش گیره کنند، حراق . 1


67075 پدافند (پَ فَ) ( اِ.) دفاع، عملیاتی رزمی به منظور جلوگیری از موفقیت دشمن . 1


67076 پدال (پِ) [ فر. ] ( اِ.) ابزاری در ماشین ها و دستگاه های دیگر که زیر پا قرار دارد، رکاب . 1


67077 پداگوژی (پِ گُ) [ فر. ] (اِ.) علم آموزش و پرورش . 1


67078 پدر (پَ یا پِ دَ) (اِ.) 1 - جاندار نر (به ویژه انسان ) که دارای فرزند است . 2 - مجازاً بنیانگذار، پدید آورندة چیزی تازه، مثل پدر شعر نو. 3 - عنوان احترام آمیز و مهرآمیز برای مردان سالخورده . 4 - بابا، باب، واله . ؛ پدر صلواتی نوعی تحسین و تمجید که غالباً برای طعنه زدن به کار برند. ؛ پدر سوختگی موذی گری، زیرکی و پنهان کاری توأم با بدجنسی . ؛ پدر کشتگی داشتن : کنایه از: دشمنی دیرینه و سخت داشتن . ؛ پدر سگ الف - دشنامی است برای کسان که پدرش را تا حد سگ پایین می آورند و حقیر نشان می دهند. ب - چیز بسیار بد. 1


67079 پدر مادردار ( پدر مادردار . دَ) (ص فا.) (عا.) اصیل، خانواده دار. 1


67080 پدرام (پَ یا پِ) (ص مر.) 1 - آراسته، نیکو. 2 - خوش وخرم . 3 - خجسته، فرخ . 4 - همیشه، پاینده . 1


67081 پدرخوانده (پِ دَ. خا د)(ص مر.) ناپدری پدر ناتنی . 1


67082 پدردار ( پدردار .) (ص فا.) کنایه از: نجیب، اصیل . 1


67083 پدرزه (پَ دَ زَ) 1 - بهره، بهر، پدمه، حصه . 2 - هر چیز که در رومال و لنگی بسته شده باشد، طعامی که آن را در رومال و لنگی بندند و از جایی به جایی برند؛ زله، پرزه . 1


67084 پدرسالاری (پِ دَ) (حامص . اِ.) نوعی نظام اجتماعی و نظام دودمانی که در آن پدر یا مسن ترین فرد ذکور طایفه سرپرستی طایفه را بر عهده دارد. 1


67085 پدرود (پِ) [ په . ] ( اِ.) = بدرود: 1 - وداع کردن، خداحافظی . 2 - سلامت، تندرست . 1


67086 پدری (پِ دَ) (حامص .) پدر بودن، منسوب به پدر مانند خانة پدری . 1


67087 پدمه (پَ مِ) ( اِ.) 1 - بهره، نصیب . 2 - غذا یا میوه ای که از یک مهمانی با خود بیاورند. 3 - هر چیز پیچیده در دستمال . 1


67088 پدواز (پَ) (اِمر.) 1 - جای نشستن . 2 - پاسخ، جواب، پتواز. 3 - سخن، گفتگو، مطلب . 1


67089 پدید (پَ) [ په . ] (ص مر.) 1 - پیدا، روشن، نمایان . 2 - برگزیده، مستثنی . 1


67090 پدید آمدن ( پدید آمدن . مَ دَ) (مص ل .) 1 - آشکار گشتن . 2 - بوجود آمدن . 3 - معلوم شدن . 1


67091 پدید آوردن ( پدید آوردن . وَ دَ) (مص م .) 1 - ایجاد کردن، پیدا کردن . 2 - ممتاز و مشخص کردن . 1


67092 پدیدار (پَ) (ص مر.) نمایان، آشکار، ظاهر. 1


67093 پدیده (پَ د) ( اِ.) 1 - آن چه مشاهده یا به وسیلة حواس ادارک می شود. 2 - چیز تازه پدید آمده، نوظهور، بی مانند در گذشته . 1


67094 پدیسار (پَ) (اِ.) از سر گرفتن . 1


67095 پذرفت (پِ رُ) (مص مر. اِ.) تعهد، وعد، ضمان . 1


67096 پذرفتار (پَ رُ) (ص فا.) 1 - ضامن، کفیل . 2 - فرمانبردار. 1


67097 پذرفتار شدن ( پذرفتار شدن . شُ دَ) (مص م .) کفالت، ضمانت . 1


67098 پذرفتن (پَ رُ تَ) (مص م .) پذیرفتن . 1


67099 پذرفتکار (پَ رُ) (ص فا.) 1 - پذیرنده . 2 - معترف . 1


67100 پذرفتکاری ( پذرفتکاری .) (حامص .) 1 - پذیرش . 2 - فرمانبرداری . 3 - اقرار، اعتراف . 1


67101 پذیرا (پَ) (ص فا.) 1 - پذیرنده . 2 - فرمانبردار. 3 - روان شونده . 4 - پیشواز کننده . 1


67102 پذیرایی (پَ) (حامص .) 1 - قبول، قابلیت . 2 - خدمت کردن . 1


67103 پذیرش (پَ رِ) (اِمص .) 1 - فرمانبرداری . 2 - قبول . 3 - به رسمیت شناخته شدن نمایندة یک دولت نزد دولتی دیگر. 1


67104 پذیرفتار (پَ رُ) (ص فا.) 1 - کفیل، ضامن . 2 - سردار، ریش سفید قوم . 1


67105 پذیرفتن (پَ رُ تَ) [ په . ] 1 - (مص م .)برداشتن، قبول کردن . 2 - به عهده گرفتن . 3 - استجابت . 4 - اقرار کردن . 1


67106 پذیرفته (پَ رُ تِ یا تَ) (اِمف .) 1 - قبول کرده، مقبول . 2 - آن چه بر عهده گرفته باشند. 3 - (عا.) مستجاب . 4 - صورت (فلسفه ). 1


67107 پذیره (پَ رِ) [ په . ] 1 - (اِمص .)پیشواز، استقبال . 2 - فرمانبرداری، قبول امر. 3 - غارت، نهب . 4 - (ص .) استقبال کننده، پیشباز شونده . 5 - قبول کننده امر کسی را. 1


67108 پذیره شدن ( پذیره شدن . شُ دَ) (مص ل .) 1 - جلو رفتن، پیشواز رفتن . 2 - به مقابله رفتن . 1


67109 پذیره نویسی ( پذیره نویسی . نِ) (حامص .) نوشته ای برای تعهد انجام کاری . 1


67110 پر ( پر .) (اِ.) = پرتو: شعاع، پرتو. 1


67111 پر و پا قرص ( پر . قُ) (ص مر.) 1 - نیرومند. 2 - پابرجا، استوار. 1


67112 پر و بال (پَ رُ) (مص ل .)1 - توانایی، قدرت . 2 - بال و پر. 1


67113 پر زبان ریختن (پَ رِ زَ.تَ) (مص ل .) کنایه از: خاموش شدن . 1


67114 پر (پُ) [ په . ] (ص .) 1 - سرشار، انباشته . 2 - تمام، کامل (ماه ). 3 - پیشوندی است که بر سر اسم یافعل می آید و صفت می سازد. مانند پُرآب، پُرکار. 1


67115 پر ( پر .) ( اِ.) 1 - گوشة شال، روسری . 2 - بخش پایین دامنة لباس . ؛به پر و پای کسی پیچیدن با ایرادها یا آزارهای پیاپی کسی را به ستوه آوردن . 1


67116 پر ( پر .) [ په . ] ( اِ.) 1 - پریدن، پریدن با اسب . 2 - پرواز. 1


67117 پر (پَ) [ په . ] ( اِ.) بال مرغ، آن چه بر تن پرندگان روید. ؛ پر و بال گرفتن شاد شدن، به شوق آمدن . ؛ پر و بال کسی را گرفتن از او حمایت کردن . 1


67118 پر بودن (پُ. دَ) (ص .) 1 - ارزشمند بودن . 2 - (عا.) عالم، بامعلومات . 1


67119 پر دادن (پَ. دَ) (مص ل .) 1 - به کسی قوتِ قلب دادن . 2 - به کسی موقعیت رشد دادن . 1


67120 پر شدن (پُ. شُ دَ) (مص ل .) 1 - لبریز شدن . 2 - فراوان شدن . 1


67121 پر و بال زدن ( پر و بال زدن . زَ دَ) (مص ل .) 1 - پرپر زدن، بال و پر زدن . 2 - نفرینی است کنایه از: مردن . 1


67122 پر و پا (پَ رُ) (اِمر.) 1- پا. 2- پیش آمد ؛ از پر و پا افتادن درمانده شدن . ؛به پر و پا ی کسی پیچیدن کنایه از: مزاحمت و دردسر ایجاد کردن برای کسی . 1


67123 پر کردن (پُ. کَ دَ)(مص م .)1 - انباشتن، لبریز کر دن . 2 - بسیار انجام دادن . 3 - (عا.) تحریک کردن . 1


67124 پرآور (پِ وَ) (ص فا.) 1 - تیزپر، تیزرو. 2 - پرنده . 1


67125 پراتیک (پِ) [ فر . ] ( اِ.) عمل، زندگی عملی . 1


67126 پرار (پِ) (ق .) نک پیرار. 1


67127 پرازده (پَ دَ یا د) [ معر. ] (اِ.) = فرزدق : 1 - گلوله ای از خمیر که به جهت پختن نان آماده کرده باشند، چانه، چونه . 2 - تکة اضافی که از گلولة خمیر می گیرند هنگامی که گلوله از اندازه بزرگتر باشد. 3 - آرد خشکی که زیر گلولة خمیر پاشند. 4 - نان کوله رفته در تنور. 1


67128 پراشیدن (پَ دَ) (مص م .) پریشیدن . 1


67129 پراشیده (پَ د) (ص مف .) 1 - پریشان، پراکنده . 2 - برباد داده . 3 - بی خود گردیده . 1


67130 پرافشاندن (پَ. اَ دَ) (مص ل .) ترک کردن کاری به سبب ناتوانی از انجام آن . 1


67131 پرافکندن ( پرافکندن . اَ کَ دَ)(مص ل .)کنایه از: اظهار ناتوانی کردن . 1


67132 پرافکنده ( پرافکنده . اَ کَ د) (ص مف .) کنایه از: عاجز، ناتوان . 1


67133 پرالک (پَ لَ) 1 - (اِ.) فولاد جوهردار. 2 - تیغ و شمشیر جوهردار. 1


67134 پرانتز (پَ تِ) [ فر. ] (اِ.) نشانه ای است قوسی شکل ( ) که برای نوشتن جملة معترضه و مانند آن به کار رود، هلال، قوس، کمان . (فره ) . 1


67135 پرانداختن (پَ. اَ تَ) (مص ل .) کنایه از: نشاط کردن . 1


67136 پراندن (پَ دَ) (مص م .) 1 - پرواز دادن . 2 - پرتاب کردن، افکندن . 1


67137 پراندیشه شدن (پُ. اَ ش ِ. شُ دَ) (مص ل .) اندیشناک شدن . 1


67138 پراکوه (پَ) (اِمر.) = براکوه : آن جای از کوه که عمیق است و آب به سوی آن سرازیر شود. 1


67139 پراگماتیسم (پِ) [ فر. ] (اِ.) فلسفة عملی، اصالت عمل، عمل گرایی . 1


67140 پراگندن (پَ گَ دَ) [ په . ] (مص م .) 1 - پاشیدن، پریشان کردن . 2 - پخش کردن . 3 - مشهور کردن . 4 - به هر سوی فرستادن . 1


67141 پراگنده (پَ گَ د) (ص مف .) 1 - غمگین، پریشان . 2 - تلف شده . 3 - گوناگون، متفرق . 4 - شیفته، شوریده . 5 - مشهور، معروف . 1


67142 پراگنده دل ( پراگنده دل . د) (ص مر.) آن که دلی پراکنده دارد، پریشان خاطر، بی آرام . 1


67143 پراگنده شدن ( پراگنده شدن . شُ دَ)(مص ل .) 1 - پخش شدن، پاشیده شدن . 2 - متلاشی شدن . 3 - آواره شدن . 4 - نامنظم شدن . 1


67144 پراگندگی (پَ گَ د)(حامص .) پریشانی، تفرقه . 1


67145 پراگنیدن (پَ گَ دَ) (مص م .) 1 - گستردن، پخش شدن . 2 - سرپیچی کردن . 1


67146 پراگنیده (پَ گَ د) (ص مف .) پراگنده . 1


67147 پرباد (پُ) (ص مر.) 1 - ورم کرده . 2 - کنایه از: مغرور، متکبر. 1


67148 پرباد شدن ( پرباد شدن . شُ دَ)(مص ل .) 1 - ورم کردن . 2 - م غرور گشتن . 1


67149 پربار (پَ) (اِ.) 1 - خانة تابستانی . 2 - بالاخانه . 1


67150 پربار (پُ) (ص .) دارای فایدة زیاد. 1


67151 پرت (پَ) (ص .) (عا.) 1 - بی معنی، مزخرف . 2 - منحرف . 1


67152 پرت (پِ.) (اِ.) (عا.) اسباب خرده و ریزة متفرقه . 1


67153 پرت و پلا (پَ تُ پَ) (ص مر.) 1 - پراکنده، پخش و پلا. 2 - بیهوده، چرند و پرند. 1


67154 پرت و پلا شدن ( پرت و پلا شدن . شُ دَ) (مص ل .) پراکنده شدن، متفرق شدن . 1


67155 پرت و پلا گفتن ( پرت و پلا گفتن . گُ تَ) (مص ل .) سخن بیهوده گفتن . 1


67156 پرت کردن (پَ. کَ دَ) (مص م .) 1 - دور انداختن . 2 - فکر کسی را منحرف کردن . 1


67157 پرتاب (پُ) (ص مر.) 1 - پرپیچ و شکن . 2 - چیزی که سخت تافته شده است . 1


67158 پرتاب (پَ) (ص .) 1 - انداختن، پرت کردن . 2 - پرش . 3 - پرتو. 1


67159 پرتاب و توان ( پرتاب و توان . بُ تَ) (ص مر.) نیرومند پرطاقت . 1


67160 پرتابل (پُ بْ) [ فر. ] (ص .) ویژگی دستگاه یا وسیله ای که بتوان آن را با دست حمل کرد، دستی . (فره ). 1


67161 پرتابی (پَ) (ص نسب .) 1 - پرتاب شده . 2 - تیری که آن را نتوان بسیار دور انداخت . 3 - کماندار، تیرانداز. 1


67162 پرتره (پُ رِ) [ فر. ] (اِ.) طرح صورت، نقاشی چهره . 1


67163 پرتست (پُ رُ تِ) [ انگ . ] (اِ.) نک واخواست . 1


67164 پرتقال (پُ تِ) ( اِ.) درختی است از تیرة مرکبات ویژة مناطق مرطوب . میوة آن کروی، آبدار، شیرین و سرشار از ویتامین ث می باشد و دارای پوست نارنجی است . 1


67165 پرتو (پَ) (اِمر.) 1 - فروغ و روشنایی . 2 - بازتاب نور. 3 - اثر، تأثر. 1


67166 پرتوشناسی (پَ تُ ش ِ) (حامص . اِمر.) به کار بردن اشعة ایکس برای تشخیص و معالجة امراض ؛ رادیولوژیوی . 1


67167 پرتونگاری (پَ تُ نِ) (حامص . اِمر.) رادیو - گرافی، عکس برداری به وسیلة اشعة ایکس . 1


67168 پرتوه (پَ تُ وَ یا وِ) (اِ.) خطوط باریکی که از تابیدن نور پیدا می شود. 1


67169 پرتگاه (پَ) (اِ.) جای بلندی که احتمال پرت شدن از آن وجود دارد. 1


67170 پرخاش (پَ) (اِ.) 1 - ستیزه، پیکار. 2 - با سخنان درشت با هم ستیزه کردن . 1


67171 پرخاش کردن (پَ. کَ دَ) (مص ل .) 1 - بحث کردن، منازعه کردن . 2 - عتاب کردن، درشتی کردن . 1


67172 پرخاشخر (پَ خَ) (ص فا.) جنگجو، ستیزه جو. 1


67173 پرخش (پَ رَ) (اِ.) 1 - سرین اسب و استر. 2 - شمشیر، تیغ . 1


67174 پرخو (پَ خُ) (اِ.) = فرخو: پیراستن درختان، بریدن شاخه های زیادی اشجار. 1


67175 پرخوارگی (پ .ُ خا رَ) (حامص .) پرخوری . 1


67176 پرخواسته (پُ. خا ت ِ) (ص مر.) بسیار مال، ثروتمند. 1


67177 پرخور (پُ. خُ)(ص فا.) آن که بسیار می خورد. 1


67178 پرخچ (پَ رَ) (اِ.)کفل و سُرین اسب و استر و مانند آن . 1


67179 پرخیدن (پَ دَ) (مص ل .) تفتیش کردن . 1


67180 پرد ( پرد .) (اِ.) 1 - لای و ته جامه و کاغذ چنان که گویند یک پرد و دو پرد یعنی یک لای و دو لای یا یک ته و دو ته . 2 - خواب مخمل و جامه و مانند آن . 1


67181 پرد (پَ) (اِ.) = برد: 1 - چیستان، لغز، احجیه . 1


67182 پرداخت (پَ) (مص مر.) 1 - آرایش . 2 - جلا، صیقل . 1


67183 پرداخت کردن ( پرداخت کردن . کَ دَ)(مص م .) جلا دادن، برق انداختن . 1


67184 پرداختن (پَ تَ) [ په . ] (مص م .) 1 - ادا کردن، کارسازی کردن . 2 - جلا دادن . 3 - به انتها رسانیدن .4 - شرح دادن . 5 - خالی کردن، خلوت کردن . 6 - دور کردن، جدا کردن . 7 - آهنگ کار کردن، به کاری دست زدن . 8 - از کاری فارغ شدن . 9 - آماده کردن، ترتیب دادن . 10 - ترک کردن، رها کردن . 11 - توجه کردن، اعتنا کردن . 12 - رفع کردن . 13 - رای زدن، مشورت کردن . 14 - گرفتن، ربودن . 15 - جدا کردن . 16 - مقید شدن . 1


67185 پرداخته (پَ تِ)(ص مف .) 1 - ادا شده . 2 - مهیا، آماده . 3 - به انجام رسیده . 4 - تهی، خالی . 5 - زدوده، پاک . 1


67186 پرداز (پَ) (ص فا.) در ترکیب با واژه های دیگر، معانی تازه پدید می آورد مانند: 1 - گوینده، پردازنده : سخن پرداز. 2 - سازنده، تمام کننده : دروغ پرداز. 3 - تهی کننده : کیسه - پرداز. 1


67187 پردازش (پَ ز) (اِمص .) 1 - به کاری دست زدن، آهنگ کاری کردن . 2 - انجام دادن مجموعه ای از عملیات مختلف روی اطلاعات و داده ها در کامپیوتر. 1


67188 پردازنده (پَ زَ د) (ص فا.) 1 - ادا کننده . 2 - صیقل دهنده . 3 - سازنده، مرتب کننده . 4 - نوازندة ساز، خوانندة نغمه . 1


67189 پردال (پَ) (اِ.) پرگار. 1


67190 پردة ایزد ( پردة ایزد زَ) (اِمر.) کنایه از: دوشیزگی . 1


67191 پردة باده ( پردة باده د) (اِمر.) از نواهای موسیقی قدیم . 1


67192 پردة بکارت ( پردة بکارت ب رَ) [ فا - ع . ] (اِمر.) پرده ای که علامت دوشیزگی است . 1


67193 پردة دیرسال ( پردة دیرسال د) (اِمر.) 1 - نام یکی از نواهای موسیقی قدیم . 2 - کنایه از: آسمان . 1


67194 پردة راست ( پردة راست ) (اِمر.) از نواهای موسیقی . 1


67195 پردة سرکش ( پردة سرکش سَ کِ) (اِمر.) از نواهای موسیقی قدیم . 1


67196 پردة صفاهان ( پردة صفاهان صَ) (اِمر.) آهنگی است از موسیقی قدیم . 1


67197 پردة طنبور ( پردة طنبور طَ)(اِمر.) زه هایی بر دستة طنبور که با نهادن انگشت بر جای هر پرده، تغییراتی در آهنگ می دهند. 1


67198 پردة عشاق ( پردة عشاق عُ شّ) [ فا - ع . ] (اِمر.) آهنگی است از موسیقی قدیم . 1


67199 پردة لیلی ( پردة لیلی لِ) (اِمر.) از نواهای موسیقی قدیم . 1


67200 پردة ماده ( پردة ماده د) از نواهای موسیقی قدیم . 1


67201 پردختگی (پَ دَ تِ) (حامص .) فراغت . 1


67202 پردل (پُ. د) (ص مر.) 1 - دلیر، شجاع . 2 - جوانمرد، بخشنده . 1


67203 پرده (پَ د) (اِ.) 1 - پوشش، حجاب . 2 - پارچه ای که بر پنجره بیاویزند. 3 - نوا، گاه . 4 - هر یک از بخش های نمایش که با افتادن پرده، صحنه عوض می شود. 5 - مجازاً آن چه که مانع خوب دیدن یا شنیدن می شود. 6 - لایة نازکی از بافت ها که سطح اندام را می پوشاند. 7 - حجله . 8 - حرمسرا. 1


67204 پرده انداختن ( پرده انداختن . اَ تَ) (مص م .) آشکار کردن، برملا کردن . 1


67205 پرده باز ( پرده باز .) (ص فا.) 1 - نوازنده، مطرب . 2 - کسی که خیمه شب بازی می کند. 3 - کنایه از: حیله گر، مکار. 1


67206 پرده بازی ( پرده بازی . ) (اِمص .) مکر، فریب . 1


67207 پرده برداری ( پرده برداری . بَ) (حامص .) 1 - برداشتن پرده از روی چیزی و به تماشا گذاشتن آن به نشانة آغاز بهره برداری یا نمایش . 2 - آشکار ساختن یک راز. 1


67208 پرده خوان ( پرده خوان . خا) (ص فا.) آن که با استفاده از تصاویر و شمایل و با اشاره به آن ها به نقل داستان های حماسی یا دینی می پردازد. 1


67209 پرده دار ( پرده دار .) (اِ. ص .) دربان، حاجب، کسی که در قدیم در دربار پادشاهان مسئول بار دادن بود. 1


67210 پرده شناس ( پرده شناس . ش ِ) (اِ. ص .) 1 - نوازنده، موسیقی دان . 2 - عارف . 1


67211 پرده کرکره ( پرده کرکره . کِ کِ رِ) (اِمر.) وسیله ای از تیغه های نازک خم پذیر که به وسیلة ریسمان هایی به هم متصل شده و به پنجره آویخته می شود و با کشیدن ریسمان ها می توان آن را باز و بسته کرد. 1


67212 پردوش (پَ) (ق مر.) پرشیب . 1


67213 پردک (پَ دَ) (اِ.) لغز، چیستان . 1


67214 پردگی (پَ د) (ص نسب .) 1 - راز، هر چیز پوشیده . 2 - مستور، زن و دختر باحجاب . 3 - حاجب . 1


67215 پردگی گشتن (پَ د. گَ تَ)(مص ل .)در حجاب شدن، پنهان شدن . 1


67216 پردیس (پَ) (اِ.) فردوس، بستان . 1


67217 پررو (ی )(پُ) (ص مر.)دریده، بی شرم . بی حیا. 1


67218 پرز (پُ) [ معر. ] (اِ.) = پرزه : 1 - خواب مخمل، فرش . 2 - چیزی شبیه کرک که روی میوه هایی مانند به و هلو وجود دارد. 3 - پرهای ریز کوتاه که بر بعضی مرغان روید. 1


67219 پرزیدنت (پِ د) [ انگ . ] (اِ.) رییس جمهور. 1


67220 پرس (پَ) (اِ.) پرده، حجاب . 1


67221 پرس ( پرس .) [ فر. ] (اِ.) سهم غذا مخصوص یک نفر. 1


67222 پرس (پُ) 1 - (اِمص .) پرسیدن، پرسش . 2 - (اِفا.) در ترکیب به معنی پرسنده می آید: بازپرس، احوالپرس . 1


67223 پرس (پِ رِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - دستگاه فشار که در صنایع سنگین و سبک مورد استفاده فراوان دارد، منگنه (فره ). 2 - خبرگزاری، مرکز تهیه و انتشار خبر. 1


67224 پرسا (پُ) (ص فا.) جویا، پرسنده . 1


67225 پرسان ( پرسان .) (ص فا.) نک پرسا. 1


67226 پرستار (پَ رَ) [ په . ] (ص فا.) 1 - خدمتکار، خادم . 2 - غلام، کنیز. 3 - کسی که خدمت بیماران می کند. 1


67227 پرستارزاده (پَ رَ د) (ص مف ) غلام زاده، کسی که پدر و مادرش غلام و کنیز بوده باشند. 1


67228 پرستش (پَ رَ تِ) (اِمص .) 1 - ستایش، نیایش . 2 - پرستاری، خدمت . 3 - بیمارداری . 4 - عمل یا رفتاری که نشانة بندگی، سرسپردگی یا ایمان است ؛ عبادت . 1


67229 پرستشگاه (پَ رَ تِ) (اِمر.) معبد، جای عبادت . 1


67230 پرستشگر (پَ رَ تِ گَ) (ص فا.) 1 - عابد. 2 - چاکر، خادم . 1


67231 پرستنده (پَ رَ تَ د) (ص فا.) 1 - نوکر، خدمتکار. 2 - زن خدمتکار. 3 - عبادت کننده . 4 - ستاینده . 1


67232 پرستندگی (پَ رَ تَ د) (حامص .) 1 - پرستش، عبودیت . 2 - خدمت، خدمتکاری . 1


67233 پرسته (پَ رَ تِ) 1 - (اِ.) پرستیده، کسی که او را پرستش کنند. 2 - (اِمص .) پرستش، عبادت . 3 - کنیز، خدمتکار. 1


67234 پرستو (پَ رَ) (اِ.) چلچله، پرنده ای با بال های دراز و نوک تیز و دم دو شاخه، که در فصل سرما به مناطق گرمسیر مهاجرت می کند. 1


67235 پرستیدن (پَ رَ دَ) [ په . ] (مص م .) 1 - بندگی کردن، ستایش نمودن . 2 - بسیار دوست داشتن . 3 - دوست داشتن، دوست گرفتن . 1


67236 پرستیده (پَ رَ د) (ص مف .) پرستش شده . 1


67237 پرستیژ (پِ رِ) [ فر . ] (اِ.)وجهه، آبرو و اعتبار. 1


67238 پرسش (پُ س ِ) [ په . ] (اِمص .)1 - پرسیدن . 2 - پژوهش، تحقیق . 3 - احوال پرسی . 4 - بازخواست، مؤاخذه . 1


67239 پرسشنامه ( پرسشنامه . مِ) (اِمر.) یک یا چند برگه شامل سوالاتی راجع به هویت و افراد خانواده و همانند آن که معمولاً در ادارات و مؤسسات به اشخاص می دهند تا پر کنند. 1


67240 پرسنده (پُ سَ د) (ص فا.) پرسش کننده، گدا. 1


67241 پرسنل (پِ سُ نِ) [ فر. ] (اِ.) مجموع افراد یک مؤسسه یا کارکنان بخش خاصی از آن، کارکنان . (فره ) . 1


67242 پرسنگ (پَ سَ) (اِ.) نک فرسنگ . 1


67243 پرسه (پَ س ِ) (اِ.) 1 - راه رفتن بسیار و بی نتیجه . 2 - رفتن گدایان به گدایی . 1


67244 پرسه (پُ س ِ) (اِمص .) 1 - احوالپرسی، عیادت . 2 - تسلیت . 3 - آمار، شمار. 4 - مراسم دیدار با بازماندگان کسی که مرده است . 5 - مجلس ترحیم . 1


67245 پرسه زدن ( پرسه زدن . زَ دَ)(مص ل .) 1 - گردش بیهودة اشخاص بی کار. 2 - رفتن مریدی به دستور پیر در بازارها و کوی ها به گدایی . 1


67246 پرسوناژ (پِ سُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - شخص مشهور، شخص مهم . 2 - شخص بازی، کسی که در حوادث و موضوع نمایشنامه یا داستان باشد. 1


67247 پرسپکتیو (پِ پِ) [ فر. ] (اِ.) 1 - منظره، دورنما. 2 - رسم تصاویر سه بُعدی اشیا و مناظر بر روی صفحه . 1


67248 پرسیاوشان (پَ رْ وُ) (اِ.) گیاهی است پایا از ردة سرخس ها با ساقه های باریک و برگ های ریز که در جاهای گرم و مرطوب می روید. 1


67249 پرسیدن (پُ دَ) [ په . ] (مص م .) 1 - خبر گرفتن، پ رسش کردن . 2 - احوالپرسی . 3 - عیادت . 4 - بازخواست . 1


67250 پرسیده (پُ د) (ص مف .) سؤال شده، مسئول . 1


67251 پرش (پَ رِ) (اِمص .) 1 - پرواز، پریدن . 2 - جهش . پرش 3 - پریدن و خیزش برداشتن از روی زمین با وسیله یا بدون وسیله که در ورزش انواع مختلف دارد: سه گام، خرک، با اسب، با چتر و همانند آن . ؛ پرش ارتفاع نوعی پرش است که ورزشکار باید از روی طناب یا مانعی بپرد. ؛ پرش با نیزه پریدن از ارتفاع به وسیلة نیزه ای دراز. ؛ پرش طول پریدن و جهش به جلو بدون وجود مانع . 1


67252 پرشور ( پرشور .) (ص مر.) پرحرارت . 1


67253 پرشیان (پَ) (اِ.) = پرسیان : 1 - گیاهی پیچک مانند که بر درختان پیچد. 2 - پرسیاوشان . 1


67254 پرغازه (پَ ز یا زَ) (اِمر.) = پرغزه : بیخ و بن و پر پرندگان که به گوشت بدن آن ها چسبیده است . 1


67255 پرغونه (پَ نِ) (ص .)نازیبا. 1


67256 پرفسور (پُ رُ فِ) [ فر . ] (ص . اِ.)استاد دانشگاه، استاد، مجازاً شخص بسیار دانشمند. 1


67257 پرماز (پَ) (ص مر.) پرچین، پرشکن، ترنجیده . 1


67258 پرماس (پَ) (اِ.) = برماس : 1 - لمس، لامسه . 2 - یازیدن، دراز کردن . 1


67259 پرماسنده (پَ سَ د) (ص فا.) بساونده، لمس کننده . 1


67260 پرماسیدن (پَ دَ) (مص م .) 1 - دست مالیدن به چیزی . 2 - یازیدن، دراز کردن . 1


67261 پرماسیده (پَ د) (ص مف .) بسوده، لمس شده . 1


67262 پرمان (پَ) (اِ.) فرمان، امر. 1


67263 پرماه (پَ) (اِ.) افزاری باشد که حکاکان و درودگران با آن مروارید و چوب و تخته را سوراخ کنند. مته و مثقب و پرمه و برمه و برماه و برماهه نیز گویند. 1


67264 پرمایه (پُ یِ)(ص مر.) 1 - پُربها. 2 - خردمند، دانشمند. 3 - نجیب، اصیل . 4 - مال دار، ثروتمند. 5 - خطیر، جلیل . 6 - قلم مویی که نوک آن پرپشت باشد. 1


67265 پرمخیدن (پَ مَ دَ) (مص ل .) = برمخیدن : عاق شدن . 1


67266 پرمخیده (پَ مَ د) (ص مف .) 1 - خودسر و نافرمان . 2 - فرزند عاق شده . 1


67267 پرمر (پَ مَ) (اِ.) انتظار، امید. پرمور و برمر نیز گویند. 1


67268 پرمنش (پُ مَ نِ) (ص مر.) 1 - خردمند. 2 - ارجمند، پُرمایه . 3 - مغرور، متکبر. 1


70538 کوله (لِ) باری که روی دوش حمل کنند. 1


67269 پرمنگنات (پِ مَ گَ) [ فر. ] (اِ.) ماده ای شیمیایی ا ست با نام پرمنگنات پتاسیم، بنفش تیره و حلال در آب . در پزشکی برای شست و شو و ضدعفونی زخم ها و در منزل برای گندزدایی سبزی ها و میوه ها مورد استفاده قرار می گیرد. 1


67270 پرمه (پِ مَ یا مِ) (اِ.) = پرمهه : کاهلی در کارها. 1


67271 پرمودن (پَ دَ) (مص م .) فرمودن . 1


67272 پرن (پَ رَ) (اِ.) 1 - دیبای منقش و لطیف . 2 - پل، مرز. 1


67273 پرن (پَ رَ) (ق .) گذشته، پیشین . 1


67274 پرن ( پرن .) (اِ.) نک پروین . 1


67275 پرنا (پَ) (اِ.) لباس لطیف و منقش . 1


67276 پرند (پَ رَ) [ په . ] (اِ.) 1 - حریر ساده، ابریشم بی نقش . 2 - شمشیر، شمشیر جوهردار. 1


67277 پرندآور (پَ رَ. وَ) (ص مر.) شمشیر جوهردار، تیغ آب داده . 1


67278 پرنداخ (پَ رَ) (اِ.) تیماج، سختیان، تسمه یا کمربند که از تیماج درست کنند. 1


67279 پرنده (پَ رَ د) (ص فا.) هر جانوری که می پرد، مرغ، طیر. ج . پرندگان . 1


67280 پرندوش (پَ رَ) (ق مر.) شب گذشته، پریشب . 1


67281 پرندک (پَ رَ دَ) (اِ.) پشته، تل . 1


67282 پرندگان (پَ رَ د) (اِ.) جِ پرنده ؛ ردة بزرگی از شاخة ذی فقاران که خون گرمند و بدنشان دارای حرارت ثابتی است و اندام های جلو آن ها به علت پرواز در هوا به صورت بال درآمده و بدنشان نیز پوشیده از پر می باشد، طیور. 1


67283 پرندین (پَ رَ د) [ پرند + ین، پس . نسبت = پرندینه ] (ص نسب .) آن چه از پرند درست کنند، هر چه از حریر سازند، پرندینه . 1


67284 پرندین (پَ رَ) (ص نسب .) ابریشمی . 1


67285 پرندین بر ( پرندین بر . بَ) (ص .) نازک اندام، لطیف بدن . 1


67286 پرنس (پِ رَ) [ فر. ] (اِ.) شاهزاده . 1


67287 پرنسس (پِ رَ س ِ) [ فر . ] (اِ.) شاهدخت . 1


67288 پرنسیب (پِ رَ) [ فر . ] (اِ.) 1 - اصل، اساس . 2 - اصول اخلاق . 3 - اصول آداب و معاشرت . 1


67289 پرنهادن (پَ. نَ دَ) 1 - (مص ل .) ناتوان شدن، پرافکندن . 2 - (مص م .) کسی را از جایی بیرون راندن، آواره کردن . 3 - از سر خود دور کردن . 1


67290 پرنون (پَ) (اِ.) دیبای منقش . 1


67291 پرنگ (پَ رَ) (اِ.) 1 - برق شمشیر. 2 - شمشیر جوهردار. 1


67292 پرنیان (پَ) (اِ.) 1 - حریر منقش، دیبای چینی . 2 - پارچة ابریشمی گل دار. 3 - پردة نقاشی . 1


67293 پرنیانی ( پرنیانی .) (ص نسب .) 1 - مانند پرنیان، دارای پرنیان . 2 - به رنگ پرنیان . 3 - کنایه از: شمشیر. 1


67294 پرنیخ (پَ) (اِ.)تخته سنگ، صخره . 1


67295 پره (پَ رِ یا پَ رِّ) [ په . ] (اِ.) 1 - حلقه و دایرة لشکر از سوار و پیاده . 2 - کنارة چیزی، پهلو. 3 - دندانة چرخ و دولاب . 4 - جزوی از قفل که قفل با آن محکم می شود. 1


67296 پره زدن (پَ رِ. زَ دَ) (مص ل .) حلقه زدن لشکر از سوار و پیاده گرد شکار. 1


67297 پره کشیدن ( پره کشیدن . کِ دَ)(مص ل .)صف کشیدن، ایستادن گروه سوار و پیاده در یک امتداد. 1


67298 پرهازه (پَ ز یا زَ) ( اِ.) رکوی سوخته و چوب پوسیده که بر زیر سنگ چخماق نهند و چخماق زنند تا آتش در آن گیرد. 1


67299 پرهنر (پُ. هُ نَ) (ص مر.) 1 - پرفضیلت . 2 - پرفن، پرحیله . 1


67300 پرهودن (پَ دَ) (مص ل .) نک برهودن . 1


67301 پرهون (پَ) (اِ.) 1 - هر چیز دایره مانند میان تهی، طوق، گردنبند. 2 - هاله، خرمن ماه . 1


67302 پرهیب (پَ) (اِ.) شبح، سایه . 1


67303 پرهیختن (پَ تَ) (مص م .) = پرهختن . فرهیختن . فرهنجیدن : 1 - تربیت کردن . 2 - پرهیز کردن . 3 - رها کردن . 4 - برآوردن، برکشیدن . 1


67304 پرهیخته (پَ تِ) (ص مف .) تربیت شده، پرورش یافته . 1


67305 پرهیز (پَ) (اِ.) 1 - خویشتن داری . 2 - نخوردن بعضی از غذاها. 3 - خودداری از حرام . 1


67306 پرهیز کردن ( پرهیز کردن . کَ دَ) (مص ل .) 1 - دوری کردن . 2 - پارسایی کردن . 1


67307 پرهیزانه (پَ نِ) (اِمر.) غذایی که پزشک برای بیمار روا می دارد. 1


67308 پرهیزکار (پَ) (ص فا.) 1 - پارسا، خویشتن دار. 2 - قانع . 1


67309 پرهیزکاری ( پرهیزکاری .) (حامص .) پارسایی، خویشتن داری . 1


67310 پرهیزیدن (پَ دَ) (مص ل .) 1 - دوری جُستن . 2 - حفظ کردن . 3 - پارسایی کردن . 4 - ترسیدن، بیم داشتن . 1


67311 پرو (پِ رُ) [ فر . ] (اِ.) 1 - آزمایش لباس از طرف خیاط بر تن مشتری . 2 - مدرک، مسند. 1


67312 پروا (پَ) (اِ.) 1 - بیم، هراس . 2 - تاب، توان . 3 - آهنگ، عزم . 4 - میل، رغبت . 5 - توجه، التفات . 1


67313 پروا داشتن ( پروا داشتن . تَ) (مص ل .) 1 - باک داشتن . 2 - اعتناء، توجه . 1


67314 پروار ( پروار .) (اِمر.) 1 - خانة تابستانی، خانة بادگیر. 2 - بالاخانه . 3 - آتشدان عودسوز. 4 - رف، طاقچه . 5 - تخته هایی که سقف خانه را بدان پوشند. 6 - قلعه، حومه ؛ پربار و پرباره و پربال و پرباله و فربال و فرباله و برواره و فرواره نیز گویند . 1


67315 پروار (پَ) [ په . ] 1 - (ص .) فربه، چاق . 2 - (اِمر.) جایی که گوسفند یا گاو را نگاهدارند تا فربه شوند. 1


67316 پرواری ( پرواری .) (ص نسب .) گوسفند یا گاو گوشتی و فربه . 1


70539 کوله (لَ) (ص .) احمق، نادان . 1


67317 پرواز (پَ) ( اِ.) 1 - پرش، پریدن . 2 - تخته های باریکی که روی سقف کنار هم می چینند و حصیر یا پوشال را روی آن می اندازند. 1


67318 پروازه (پَ ز) (اِ.) 1 - توشه و طعامی که در سفر یا شکار همراه خود برند. 2 - آتشی که ایرانیان در شب عروسی پیش پای عروس و داماد بیفروزند. 3 - ریزه های زرورق یا هر چیز زر مانندی که در عروسی روی سر عروس و داماد می ریزند. 4 - عیش و خرمی . 1


67319 پرواس (پَ) (اِ.) 1 - پرواز. 2 - فراغ، نجات، خلاص . 1


67320 پرواس ( پرواس .) (اِ.) دستمالی، لمس . 1


67321 پرواس ( پرواس .) (اِ.) ترس، بیم . 1


67322 پرواسیدن (پَ دَ) (مص ل .) 1 - پرواز کردن . 2 - ساختن و پرداختن، فراغ یافتن . 3 - لمس کردن، دست مالیدن . 1


67323 پرواسیده (پَ د) (ص مف .) دستمالی شده، لمس شده . 1


67324 پروان (پَ) (اِ.) چرخ ابریشم ریسی . 1


67325 پروانه ( پروانه .) (اِ.) اسبابی به صورت چرخ پره دار چرخان یا پنکه مثل پروانة کشتی . 1


67326 پروانه ( پروانه .) (اِ.) 1 - نوشته ای رسمی که به دارندة آن اجازة کار معینی را می دهد مثل پروانة وکالت . 2 - جواز، اجازه نامه . 3 - حکم، فرمان پادشاهان . 1


67327 پروانه ( پروانه .) (اِ.) 1 - دلیل، رهبر. 2 - یکی از گوشه های همایون . 1


67328 پروانه (پَ نِ) (اِ.) 1 - نام عمومی هر یک از تیرة پروانگان جزو ردة حشرات که گونه و اقسام متعدد دارد. 2 - پروانک، جانوری درنده شبیه شغال که به دنبال شیر حرکت می کند و بازماندة شکار آن را می خورد. سیاه گوش و چاوشی هم گویند. 1


67329 پروانچه (پَ چِ)(اِمصغ .) 1 - پروانه، اجازه نامه . 2 - فرمان پادشاهان . 3 - برات، حواله . 1


67330 پروانک (پَ نَ) [ په . ] (اِ.) نک پروانه . 1


67331 پروانگان (پَ نِ) (اِ.) جِ پروانه ؛ راسته ای از تیرة حشرات که دارای چهاربال نازک پوشیده از پولک های لطیف کوچکی است که غالباً رنگینند. پروانگان اقسام مختلف دارند که بعضی از آن ها دارای رنگ آمیزی بسیار زیبا و جالب می باشند. 1


67332 پروتئین (پُ رُ تِ) [ فر. ] (اِ.) نوعی ترکیب آلی پیچیدة موجود در بافت های گیاهی و جانوری که برای رشد و ترمیم بافت ها لازم است . 1


67333 پروتز (پُ رُ تِ) [ فر. ] (اِ.) پروتز هر نوع وسیلة مصنوعی جانشین برای جبران نقص عضو، حفظ زیبایی یا هر دو. مانند دندان، چشم یا پای مصنوعی . 1


67334 پروتستان (پُ تِ) [ فر. ] ( اِ.) یکی از شعب سه گانة دین مسیح که پیروان آن به پاپ عقیده ندارند. 1


67335 پروتوپلاست (پُ رُ تُ پِ) [ فر. ] (اِ.) یاختة بدون دیواره، پیش یاخته (فره ). 1


67336 پروتوپلاسم ( پروتوپلاسم .) [ فر. ] (اِ.) مادة سیال و بی رنگ زندة سلول های گیاهی و جانوری که از دو جزو سیتوپلاسم و هسته تشکیل شده و سطح آن دارای نیروی کششی خاصی است که آن را از جاری شدن محفوظ می دارد و ضمناً موجب حفظ آن در برابر مایعات دیگر است، درون یاخته (فره ). 1


67337 پروتکل (پُ رُ تُ کُ) [ فر. ] ( اِ.) صورت جلسه مذاکرات سیاسی برای عقد قراردادهای رسمی، مقاوله نامه . 1


67338 پروراندن (پَ وَ دَ) (مص م .) 1 - پرورش دادن . 2 - غذا دادن . 3 - کلام را آراستن . 1


67339 پروراننده (پَ وَ نَ د)(ص فا.) 1 - مربی . 2 - غذا دهنده . 3 - به وجود آورنده . 1


67340 پرورانیدن (پَ وَ دَ) (مص م .) نک پروراندن . 1


67341 پرورانیده (پَ وَ د) (ص مف .) پرورده، پرورش یافته . 1


67342 پروردن (پَ وَ دَ) [ په . ] (مص م .) 1 - پروراندن . 2 - در عسل یا شکر و مانند آن پختن . 3 - آموختن، تعلیم دادن . 1


67343 پرورده (پَ وَ د) (ص مف .) 1 - پرورش یافته . 2 - چیزی را در عسل یا شکر یا مانند آن پختن . 1


67344 پروردگار (پَ وَ د) (ص فا.) 1 - پرورش دهنده . 2 - پ ادشاه . 3 - یکی از نام های خداوند. 1


67345 پرورش (پَ وَ رِ) [ په . ] (اِمص .) 1 - آموزش، تعلیم . 2 - غذا، خورش . 1


67346 پرورش کردن ( پرورش کردن . کَ دَ)(مص ل .) رشد کردن، پرورش یافتن . 1


67347 پرورشگاه ( پرورشگاه .) (اِمر.) محل نگه داری و پرورش کودکان بی سرپرست . 1


67348 پرورشی ( پرورشی .) (ص نسب .) 1 - مربوط یا منسوب به پرورش . 2 - پرورش یافته و پرورده شده در خارج از محیط طبیعی خود. 1


67349 پروره (پَ وَ رِ) (ص .) جانوری که در پروار بسته فربه کرده باشند. 1


67350 پروریدن (پَ وَ دَ) (مص م .) 1 - پروردن . 2 - تغذیه . 3 - حمایت کردن . 1


67351 پروریده (پَ وَ د ِ) (ص مف .) نک پرورده . 1


67352 پروز (پَ وَ) (اِ.) 1 - نژاد، اصل و نسب . 2 - وصله، پینه، پارچة باریک حاشیه لباس . 3 - هر چیز گستردنی . 4 - سجاف جامه . 1


67353 پروز ( پروز .) (اِ.) = فریز. فرزد. فروزد: نوعی از سبزه در غایت سبزی و طراوت، مرغ . 1


67354 پروزن (پَ وَ) (اِ.) = پرویزن : هر چیز پر سوراخ و شبکه دار، آردبیز، غربال . 1


67355 پروستات (پُ رُ سْ) [ فر. ] (اِ.) یک زوج غده که تقریباً هر یک به اندازة بادام کوچکی هستند و به طور قرینه در ابتدای پیشاب راه (آلت ) در بالای میان دو راه قرار گرفته اند. 1


67356 پروسه (پُ رُ س ِ) [ فر. ] (اِ.) فرایند. 1


67357 پروش (پَ رُ) (اِ.) آبلة ریز یا جوشی که روی پوست بوجود می آید. 1


67358 پروفرم (رُ فُ) [ فر. ] (اِ.) پروفرم برگ پیش فروشی که در آن قیمت کالا و هزینة حمل قید شود و مدت اعتبار معینی داشته باشد، پیش برگ . (فره ). 1


67359 پروفیل (پُ رُ) [ فر. ] (اِ.) 1 - نقشه و تصویری که مقطع طولی ساختمان یا سازه را نشان دهد. 2 - میلة استاندارد فلزی با مقطع ثابت و طول زیاد که در ساختمان سازی و ماشین - سازی به کار می رود. 1


67360 پرولاپس (پُ رُ پْ) [ فر. ] (اِ.) افتادگی عضو یا بخشی از بدن از محل طبیعی خود بر اثر ضعف بافت های نگه دارنده، فروافتادگی . (فره ). 1


67361 پرولتاریا (پُ رُ لِ) [ فر. ] (اِ.) طبقة کارگر، طبقه ای که تنها با فروش نیروی کارش امور معاش خود را می گذراند. 1


67362 پرومتازین (پُ رُ مِ) [ فر. ] (اِ.) داروی قوی ضد حساسیت که برای درمان حساسیت و بی خوابی تجویز می شود و در ساخت شربت سینه هم به عنوان داروی ضد سرفه به کار می رود. 1


67363 پرونده (پَ وَ د) (اِ.) 1 - بستة قماش . 2 - پارچه ای که قماش را بدان پیچند. 3 - اسناد و نوشته های مربوط به یک موضوع . 1


67364 پروه (پَ وَ) (اِ.) 1 - غنیمت، هر چیزی که از جنگ و تاراج بدست آید. 2 - ستارة پروین . 3 - چادرشب . 1


67365 پروپاگاند ( پروپاگاند .) [ فر. ] ( اِ.) 1 - تبلیغ برای فروش جنس . 2 - هر نوع کوشش برای انتشار و ترویج مرام و مسلکی . 1


67366 پروژسترون (پُ رُ ژِ تِ رُ) [ فر. ] (اِ.) هورمونی که در تخمدان، غدة فوق کلیوی و جفت ساخته می شود و رحم را برای پذیرش تخم آماده می کند. 1


67367 پروژه (پُ ژِ) [ فر. ] (اِ.)1 - طرح، نقشه . 2 - طرح و نقشة کارهایی که باید انجام شود. 1