source: She held her hands to her head, waiting for him to say did he like the hat or not, and as she sat there, waiting, looking down, he could feel her mind, like a bird, falling from branch to branch, and always alighting, quite rightly
targets: دستانش را بر سر گذاشت، منتظر تا او بگوید کلاه خوب شده یا نه و همان طور که آنجا نشسته بود، منتظر، نگاه دوخته به پایین، سپتیموس می‌توانست ذهن او را احساس کند، مثل پرنده‌ها، افتان از شاخه‌ای به شاخه زیری و همیشه کاملا دقیق، فرود می‌آمد.